ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှာကျွန်တော်ဆေးခန်းတစ်ခုဖွင့်ခဲ့တယ်

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: I Opened a Clinic in the Apocalypse – Chapter 101 | NovelPing

ဝမ်ချင်လင် ကားပေါ်မှဆင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် လူတစ်စုကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် အပြုံးကိုယ်စီဖြင့် မီယန် ရှိရာသို့ လျှောက်လာကြသည်။

"ကိုဟွိုင်း၊ ဘာလို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြွလာရတာလဲဗျ။ ကိုဟွိုင်းက ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ် ကြောင်တစ်ကောင် လိုချင်နေတယ်ဆိုတာ ကြားလို့ ဒီမှာ ပေါ်လာတယ်ဆိုတာနဲ့ ကျုပ်ချက်ချင်းကို ပြေးလာခဲ့တာလေ။ ဝယ်ပြီး ကိုဟွိုင်းကို လက်ဆောင်ပေးဖို့ စောင့်နေတာပေါ့ဗျာ" ဟု ရှောင်ကျန်းက ပြောသည်။

"ရှောင်ကျန်းပဲကိုး။ မနက်ဖြန်က မင်းပေးတဲ့လက်ဆောင်ကို ကိုယ်တော်တော် သဘောကျတယ်" ဟု မီယန်က ပြန်ပြောသည်။ မီယန်မှာ ရုပ်ရည်ချောမောသူဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အစ်မဖြစ်သူမှာလည်း ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်လိမ့်မည်ဟု တွေးတောကြည့်ရန် မခက်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက နီမိသားစု၏ တံခါးဝသို့ ဝင်ရောက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းရှင်းက အရပ်အမောင်း မြင့်မားတောင့်တင်းပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးကြီး ဝေဆာနေသည်။ "ကိုဟွိုင်း သဘောကျတယ်ဆိုရင်ပဲ ကျေနပ်ပါပြီဗျာ။ ဒီဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်ကိုတော့ ကျုပ် အရင်ဦးဆုံး ခေါ်သွားရမယ်နဲ့တူတယ်။ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ဆိုတာ မိမိအမိန့်ကို မနာခံရင် ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာလဲ။ ဒီလို ဗီဇပြောင်းတိရစ္ဆာန်တွေက အရမ်းရိုင်းစိုင်းကြတာ။ ကိုဟွိုင်း ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ ကျုပ် ခေါ်လာတဲ့လူတွေကိုလေ။ ဒီကောင်ကို ကျုပ်ကိုယ်တိုင် မထိန်းချုပ်နိုင်မှာ ကြောက်လို့ လူအင်အား ပိုခေါ်လာတာပါ။ ကိုဟွိုင်း စိတ်ချပါ၊ ကျုပ် ကိုယ်တိုင် သေချာယဉ်ပါးအောင် ဆုံးမပေးပြီးရင် ဘာမှ မဖြစ်ဘဲ အကောင်းအတိုင်း ပြန်လာအပ်ပေးပါ့မယ်။ ဘယ်လိုလဲ၊ ကိုဟွိုင်း သဘောကျရဲ့လား"

မီယန်မှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားပုံရသည်။ "မင်းက တိရစ္ဆာန်တွေပါ ဆုံးမယဉ်ပါးအောင် လုပ်တတ်လို့လား"

ကျန်းရှင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။ "မလုပ်တတ်ပါဘူးဗျာ။ ကျုပ်ရဲ့ ရည်းစား ဘေးယာ က တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိလို့ပါ"

ကျန်းရှင်းက ဘေးယာ၏ ကျောပြင်ကို အသာအယာ ပုတ်ပြလိုက်ရာ ဘေးယာက ချက်ချင်း ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ချိုသာသော အသံဖြင့် "ကိုဟွိုင်း..." ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

"ကိုဟွိုင်းရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အတွက်ဆိုရင် ကျမ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပြီး ကိုဟွိုင်းဆီကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည် အပ်နှံပေးပါ့မယ်" ဟု ဘေးယာက ပြောသည်။

မီယန်၏ အကြည့်တို့က ဘေးယာ့ဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူသည် လှပသူအမျိုးမျိုးကို တွေ့ဖူးသူဖြစ်ပြီး ဘေးယာ၏ ရုပ်ရည်မှာ သူတွေ့ဖူးသည့် မိန်းမလှများကြားတွင် ပျမ်းမျှအထက်လောက်သာ ရှိပြီး ကိုယ်ခန္ဓာအချိုးအစားမှာလည်း သာမန်မျှသာဖြစ်ကာ သူ၏ နှစ်သက်ရာ စံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီခြင်း မရှိပေ။

ကျန်းရှင်းက အသံကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး "နောက်ဆုံးပေးခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်အတွက် ဒီလို ထူးခြားတဲ့စွမ်းရည်ရှင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာ ဘေးယာ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ။ အဲဒီတုန်းကမှ ကိုဟွိုင်းဆီ ဆက်သနိုင်ခဲ့တာလေ။ ဒီတစ်ခါလည်း ကိုဟွိုင်းရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း ယဉ်ပါးအောင် ဆုံးမပေးနိုင်မှာပါ" ဟု ပြောသည်။

မီယန်သည် ဘေးယာကို အထင်အမြင် တစ်မျိုးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ယခင်လက်ဆောင်ကို အလွန်နှစ်သက်သဖြင့် ၎င်းကြောင့်ပင် ဘေးယာ့အပေါ် အနည်းငယ် ပို၍ အထင်ကြီးသွားသည်။ သူက သဘောတူ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် အဲဒီ ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်ကို ပြန်ခေါ်သွားပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ယဉ်ပါးအောင် ဆုံးမလိုက်ပေတော့။ ငါ့တူက လက်ခံရယူဖို့ စောင့်နေတုန်းပဲ" ဟု ပြောသည်။

မီယန်၏ တူဆိုသည်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။ သွေးရင်းသားရင်း မဟုတ်ကြသော်လည်း ဦးနဲ့တူ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ပေသည်။ မီယန်သည် မိမိ၏ မောင်နှမတော်စပ်သူကို မည်သို့ ဖာထေးဆက်ဆံရမည်နှင့် သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မည်သို့ မျှဝေပေးရမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိပေသည်။

ဘေးယာက အမြန်ပြောလိုက်သည်။ "ယုံကြည်မှု အပ်နှင်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကိုဟွိုင်း။ ကျမ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်"

ကျန်းရှင်းက တစ်ဖက်လူနှင့် ဈေးနှုန်းညှိနှိုင်းရန် လူတစ်ချို့ကို စေခိုင်းလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကမူ မီယန်၏ ဘေးတွင် လိုက်ပါကာ အချိုသာဆုံး ပြုမူချော့မော့နေသည်။

"ကိုဟွိုင်း၊ ကျတို့အဖွဲ့အတွက် ခင်ဗျားတို့လက်ထဲက စွမ်းအင်သေနတ်ကို နည်းနည်းလောက် ပိုထုတ်ပေးလို့ မရဘူးလားဗျ" ဟု ကျန်းရှင်းက တောင်းဆိုသည်။ စွမ်းအင်လက်နက်များ အောင်မြင်စွာ တီထွင်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် အထက်လူကြီးများမှာ မြို့ပြင်သို့ နယ်ချဲ့ရန် စိတ်ဝင်စားလာကြသည်။ ဗဟိုမဟာမြို့တော် သည် မည်မျှပင် ကြီးမားစေကာမူ ကျယ်ပြန့်လှသည့် ပြင်ပကမ္ဘာကြီးနှင့် စာလျှင် သေးငယ်နေဆဲပင်။ အင်အားနှင့် အမြော်အမြင်ရှိသော အဖွဲ့အစည်းများစွာလည်း လှုပ်ရှားလာကြပြီ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော မြို့ကြီးများတွင် အကျိုးအမြတ် မရှာနိုင်ကြသော်လည်း သေးငယ်သော မြို့ငယ်လေးများတွင်မူ ကံစမ်းနိုင်ကြပေသည်။ ၎င်းတို့သည် အင်အားအလုံးအရင်းဖြင့် စုဝေးလှုပ်ရှားကာ ဖုတ်ကောင်များကို ရှင်းလင်းပြီး ထိုမြို့များကို မိမိတို့၏ နယ်မြေအဖြစ် သိမ်းပိုက်ကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော ခေတ်ကာလတွင် ရှေ့သို့မတိုးဘဲ နေသူမှာ လူမိုက်ပင်တည်း။ မည်သူကမှ တစ်ပါးသူ၏ လက်အောက်ငယ်သားအဖြစ် တစ်သက်လုံး နေလိုကြမည် မဟုတ်ပေ။ မြို့သခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်းက မည်မျှ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသနည်း။ အင်အား၊ လူအင်အားနှင့် နယ်မြေပိုင်ဆိုင်မှု ရှိလာပြီဆိုမှတော့ မည်သူကများ သူတစ်ပါး၏ မြေးအဖြစ် ခံယူလိုကြမည်နည်း။

ယခုအခါ အလိုချင်ဆုံးနှင့် အတောင့်တဆုံးမှာ စွမ်းအင်လက်နက်များပင် ဖြစ်သည်။ မီယန်မှာ နီမိသားစု၏ ဆွေမျိုးတော်စပ်သူ ဖြစ်သော်လည်း စံချိန်မီ စွမ်းအင်လက်နက်များကို တိုက်ရိုက် မရရှိနိုင်ဘဲ အစိတ်အပိုင်းများကိုသာ ရရှိကာ ကိုယ်တိုင် ပြန်ဆက်ရသည်ဖြစ်ရာ အရည်အသွေး ညံ့ဖျင်းပြီး ဈေးကောင်းလည်း မရပေ။

အဘိုးအိုနီမှာ ယခုတိုင် အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မီယန်အနေဖြင့် နီထျန်လင်နှင့် နီဟောက်တို့ကို အလိုကျ လှည့်စားနိုင်သော်လည်း အဘိုးအိုနီကိုမူ မလှည့်စားနိုင်ပေ။ နီမိသားစုသည် အဘိုးအိုနီ၏ အမိန့်များကိုသာ နာခံကြသည်။ စွမ်းအင်လက်နက်အားလုံးမှာ အဘိုးအိုနီ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် မီယန်မှာ တစ်လက်မျှပင် မရရှိနိုင်ပေ။

မီယန်သည် ထိုအိုကောင်ကြီး နီဇယ်ယုံကို အမြဲလိုလို ကျိန်ဆဲကာ ရွံရှာမုန်းတီးနေတတ်သည်။ သူ ဘယ်တော့ သေမလဲပေါ့။ သူသာ သေသွားပြီး နီမိသားစုက နီထျန်လင်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပါက သူ မရနိုင်သည့် အကျိုးအမြတ် ဘာရှိနိုင်တော့မည်နည်း။

မျက်နှာပန်းလှရန်အတွက်သာမက လက်ဗလာနှင့် ဖြစ်နေလျှင်တောင် သူက ဆက်လက် ဟန်ဆောင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။

မီယန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "မဟုတ်ပါဘူးကွာ၊ ကိုယ်က ပိုမပေးချင်လို့ မဟုတ်ဘဲ လိုအပ်နေတဲ့သူတွေက များလွန်းလို့ပါ။ အားလုံးကို တန်းတူညီမျှ မဆက်ဆံဘဲ နေလို့ ဖြစ်မလား" ဟု ပြောသည်။

ကျန်းရှင်းက မျက်နှာကို အတင်းပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကြည့်ရှုသူများပြားလှသော်လည်း ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်ကို အမှန်တကယ် ဝယ်ယူလိုသူမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းပါသည် - ဗီဇပြောင်းတိရစ္ဆာန်များက အလွန်ရိုင်းစိုင်းကြပြီး လူသားများ ဆုံးမနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။ ဝယ်ယူခြင်းက မိမိကိုယ်ကို ဘေးဒုက္ခရောက်စေရုံသာ ရှိမည်။ ယခုအခါ မီယန်က ဝယ်ယူလိုနေသဖြင့် မည်သူမျှ ဝင်ရောက်မပြိုင်ရဲကြဘဲ ဈေးနှုန်းညှိနှိုင်းမှုမှာလည်း အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကျန်းရှင်း၏ လူများက လှောင်အိမ်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး ကားပေါ်သို့ တင်ကာ ပြန်ယူသွားရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ ပျင်းရိစွာ အိပ်စက်နေခဲ့သော ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်မှာ ရုတ်တရက် သတိဝီရိယ ရှိလာသည်။ ၎င်း၏ အပြာရောင် မျက်ဝန်းများ ပွင့်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းထောင်လာသည်။

မီယန်က သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒီကောင်လေးက တော်တော် သတိကောင်းတာပဲ။ ကောင်းကောင်း ယဉ်ပါးအောင် ဆုံးမလိုက်ရင် အကောင်းစား တိုက်ခိုက်ရေး တိရစ္ဆာန် ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်က ဖျာပေါ်မှ ခြေထောက်ကို ရွှေ့ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။ သတ္တုလှောင်အိမ်ကြီးမှာ ဟန်ချက်ပျက်သွားပြီး သယ်ဆောင်နေသော လူများမှာ ယိုင်နဲ့သွားကာ ဟန်ချက်လွတ်မတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။ ဘေးယာက ချက်ချင်းပင် "အောက်ချလိုက်တော့! ဘာမှ မလှုပ်နဲ့!" ဟု အော်လိုက်သည်။

ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်က ၎င်း၏ အပြာရောင် မျက်ဝန်းများဖြင့် သူမကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီငါးနှုတ်ခမ်းပါသော လူသားက မင်းကြီးကို ဘယ်လိုလုပ် အမိန့်ပေးဝံ့ရတာလဲ။ သေချင်လို့များလား။

ဘေးယာက သတ္တုကြိမ်လုံးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ သတ္တုလှောင်အိမ်ကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး "အောက်ဆင်းစမ်း!" ဟု အော်သည်။

ဒေါသထွက်သွားသော ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်က ခြေသည်းကို ရမ်းလိုက်ရာ လှောင်အိမ်ကို သယ်လာသော လူတစ်ဦးမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း လှောင်အိမ်ကို လွှတ်ချလိုက်သည်။

ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ သတ္တုလှောင်အိမ်ကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာပြီး လူနှစ်ဦးကိုပါ ဆွဲချသွားသည်။ တစ်ဦးမှာ လှောင်အိမ်နောက်ဘက်သို့ ဝင်ဆောင့်မိပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာ မျက်နှာမူရင်း လဲကျသွားသည်။ သူက အလိုလို အသိစိတ်ဖြင့် လှောင်အိမ်ကို ဆွဲကိုင်ရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း နာကျင်စွာ ထပ်မံအော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လှောင်အိမ်အနီးရှိ လူအားလုံး သွေးအလိမ်းလိမ်း ဖြစ်သွားကြသည်။

ဘေးယာလည်း လန့်ဖြန့်သွားကာ နောက်သို့ အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာသွားသည်။ ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်က သူမကို အပြာရောင် မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်ကာ အချိန်မရွေး ခုန်အုပ်လာပြီး သူမ၏ မျက်နှာကို ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့် ပုံစံမျိုး ရှိနေသည်။

မီယန်မှာ မျက်မှောင်ကြုံ့သွားပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံ ပေါ်လာသည်။ ကျန်းရှင်းက ဘေးယာကို အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရန် အမြန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ ဘေးယာက ကြိမ်လုံးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း အနားသို့ ချဉ်းကပ်ရန် မဝံ့ရဲပေ။ စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်နှင့် ဆက်သွယ်ရန်သာ ကြိုးစားနိုင်တော့သော်လည်း ကြောင်က သူမနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ငြင်းဆန်ကာ လှောင်အိမ်အတွင်း၌ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လမ်းလျှောက်နေသည်။

ရုတ်တရက် ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်သည် လှောင်အိမ်ထောင့်စွန်းဘက်သို့ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ တိုးသွားသည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမှာ လှောင်အိမ်ထဲမှ ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ လူတိုင်း အံ့သြင်្ငေးနေကြစဉ် ရုတ်တရက် "ဘန်း၊ ဘန်း" ဟူသော အသံများနှင့်အတူ သတ္တုလှောင်အိမ်ပေါ်ရှိ သံကြိုးများနှင့် ကြီးမားသော သော့ခလောက်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာတော့သည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားကြပြီး အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြသည်။ ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်မှာ သတ္တုလှောင်အိမ်ထဲမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီး လူအုပ်ကြီး၏ ခေါင်းပေါ်ကို ကျော်ကာ မီယန်၏ ကားခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ငြိမ်သက်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"မြောင်..." ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်က အော်သံပြုလိုက်သည်။

လူတိုင်း ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အံ့သြစရာကောင်းသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုကြီးမားလှသော ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်ကြီးမှာ ကားခေါင်မိုးပေါ်တွင် မြောင်တောင်တောင် အော်ကာ ချွဲနွဲ့စွာ လှိမ့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အရှိန်လွန်ကာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

သို့သော် မလျှော့သော ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်က ဖြောင့်တန်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ရှေ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကားခေါင်မိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ ကားခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်နေသူ၏ အပေါ်ကို ၎င်း၏ ကြီးမားသော ခေါင်းကြီးဖြင့် တိုးဝှေ့ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ထိုသူမှာ ပေါ့ပါးသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းမွှေးဦးထုပ်ကို ငုံ့စိုက်ကာ မျက်နှာတစ်ဝက်နီးပါး ဖုံးအုပ်ထားသည့် အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားသည်။ သူ့ဘေးတွင်လည်း တူညီသော ဦးထုပ်နှင့် မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားကာ လက်ထဲတွင် အသစ်စက်စက် စနိုက်ပါသေနတ်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဖက်တီးဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ဦး ရှိနေသည်။

မီယန်က ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ဤသတ္တဝါမှာ အသိဉာဏ်အလွန်မြင့်မားကြောင်း ပြသနေသည်။ မီယန်သည် ၎င်းနှင့် အလွယ်တကူ အဆက်အသွယ် လုပ်နိုင်ပေသည်။

စိတ်စွမ်းအင်ဆိုင်ရာ ပညာရပ်များထဲတွင် ဆက်သွယ်ရေးပညာရပ်ဟု ခေါ်ဆိုသော ကဏ္ဍတစ်ခု ရှိပြီး စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ တိရစ္ဆာန်များနှင့် အပင်များ ဆက်သွယ်နိုင်ပေသည်။ ပစ်မှတ်၏ အသိဉာဏ်လေလေ ဆက်သွယ်ရလေလေ ပိုလွယ်လေလေ ဖြစ်သည်။ ဘေးယာတစ်ယောက် ဤကြောင်ကြီးနှင့် ချောချောမွေ့မွေ့ မဆက်သွယ်နိုင်ခြင်းက သူမ၏ စွမ်းရည် ကန့်သတ်ချက်ကို ဖော်ပြနေပေသည်။

မီယန်က သူ့ကို စိန်ခေါ်သည့် အနေဖြင့် လက်ညှိုးထိုးပြကာ "မင်းက မီယန် လို့ ခေါ်တဲ့ ကိုဟุย ဆိုတာပဲ မဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းရှင်းနှင့် ဘေးယာ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထိုအသံမှာ အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသည်။

ကြံ့ခိုင်သော လူ několik ဦးက ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ သေနတ်များကို ကားခေါင်မိုးပေါ်ရှိ လူနှစ်ဦးဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြပြီး မီယန်ကို ဝန်းရံကာ အကာအကွယ်ပေးသည့် အနေအထားကို ယူလိုက်ကြသည်။

မီယန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ဆိုးဝွားသွားသည်။ သူ၏ ညီမမှာ နီမိသားစုထဲသို့ ထိမ်းမြားလက်ထပ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ မည်သူကမှ သူ့ကို ဤကဲ့သို့ စကားမျိုး ပြောရဲခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။

သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။ "ငါက မီယန် ပါပဲ။ မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"

မီယန်၏ အကြည့်တို့က ကြံ့ခိုင်သော လူ၏ လက်ထဲမှ စွမ်းအင်ကိရိယာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ရင်းနှီးနေသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။ ဤအရာမှာ မြေအောက်ခန်းထဲတွင် လုဖုန်းကျွယ် တပ်ဆင်ခဲ့သော စွမ်းအင်သေနတ် ကိရိယာ မဟုတ်ပါလော။ ၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးမှာ စွမ်းအင် သိုလှောင်သည့် ကိရိယာများပင် ဖြစ်သည်။ မင်းက မီယန် ဟုတ်နေတာပဲ လုံလောက်ပါပြီ။ ငါ မင်းကို ရှာနေတာကြာပြီ!" မီယန်က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လူအုပ်ထဲမှ မီယန်ကို တစ်ချက်တည်း ဆွဲယူလိုက်ရာ လေထဲတွင် လွင့်နေသော ဖောင်းကြွပူဖောင်းတစ်လုံးကဲ့သို့ မီယန်မှာ မီယန် ရှိရာဆီသို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

စွမ်းအင်သိုလှောင်သည့် ကိရိယာမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ မီယန်နှင့် ရှောက်ဟိန်တို့မှာ ကားခေါင်မိုးပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်လည်း လျင်မြန်စွာ ခုန်ထွက်သွားကာ အရှေ့သို့ အနည်းငယ် ပြေးသွားပြီးနောက် လှည့်ကာ ခုန်အုပ်လိုက်ကာ လူအုပ်ထဲသို့ ဆင်းသက်သွားပြီး ၎င်း၏ ထက်မြက်သော ခြေသည်းများဖြင့် သွေးအလိမ်းလိမ်း ဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

မီယန်က သူ့ဆီသို့ လွင့်လာသော မီယန်ကို ဖမ်းဆွဲကာ ကားထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ ရှောက်ဟိန်က ကားကို စတင်မောင်းနှင်ကာ အမြန် မောင်းထွက်သွားသည်။

ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်မှာ ၎င်း၏ ဒေါသကို ဖယ်ရှားကာ လှည့်ပြေးသွားသည်။

သာမန်လူများဖြစ်ကြသော ဤငါးနှုတ်ခမ်းပါသူများသာ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိခဲ့ပါက ၎င်းအနေဖြင့် အဖမ်းခံရစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ယခုအခါ လွတ်မြောက်သွားပြီဖြစ်ရာ ထွက်ပြေးရန်အတွက် ဤထက်ကောင်းသော အချိန် မရှိတော့ပေ။

ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါလ်ကြောင်နှင့် မီယန်တို့မှာ ဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြေးကြသည်။ မီယန်၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ ကြောင်ကို ဂရုစိုက်ချိန် မရတော့ဘဲ ၎င်းတို့၏ သူဌေးကို တင်ဆောင်ထားသော ကားနောက်သို့ အسرعအမြန် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြသည်။

မီယန်၏ အကန့်အသတ်မရှိ သြဇာတိက္ကမ ရှိပုံရသည်များကို မယုံကြည်လိုက်ပါနှင့်။ အမှန်တကယ်တွင် သူကား မည်သည့် အလွန်အသီးအပွင့် ထူးကဲသော စွမ်းအင်မှ မရှိသည့် သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ မီယန်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသောအခါ သူ၌ ခုခံနိုင်စွမ်း အလွန်နည်းပါးနေပြီ ဖြစ်သည်။

မီယန်၏ လက်ပေါ်တွင် ဆူးခက်များ ပေါက်ထွက်လာပြီး မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မီယန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ နွယ်ပင်များ တင်းကျပ်လာပြီး ထက်မြက်သော ဆူးများက အသားနှင့် အရေပြားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ မီယန် နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ တစ်သက်တာတွင် ဤမျှလောက် ဆင်းရဲဒုက္ခမျိုးကို ဘယ်သောအခါမှ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။

သူ့သွားများကို တင်းတင်းစေ့ထားကာ "မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလိုချင်တာလဲ!!" ဟု မေးလိုက်သည်။

မီယန်က မီယန်၏ ချွေးတွေ ရွှဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ မဲ့ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ နာကျင်မှုကိုတောင် မခံနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ မင်းရဲ့လက်ကို ဖြတ်ပစ်တဲ့အခါ မင်းမှာ အသက်ဆက်ရှင်ဖို့ ရှိသေးတယ်လို့ ထင်နေလား"

မီယန်က သူ ကြားတာ မှားသွားပြီဟု ထင်လိုက်ပြီး "မင်းက ငါ့ကို မီယန် လို့ သိနေမှတော့ ငါ့နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူ ရပ်တည်နေလဲဆိုတာကို သိသင့်ပါတယ်။ မင်း ငါ့ကို အခု လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စကို ငါ ဆက်မပြောတော့ဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါ့မှာ ဘာမှ ဖြစ်သွားမယ်ဆိုရင် နီမိသားစုက မင်းကို ဘယ်တော့မှ လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆွယ်မပြောဘဲ ခြိမ်းခြောက်လေသည်။

မီယန်က သူ့လက်ဖျားတွင် ရှိနေသော ဓားမြောင်ကို ကစားနေသည်။ လူတစ်ဦး၏ လက်ကို ဖြတ်တောက်တဲ့အခါ တစ်နေ့ကျရင် ကိုယ့်လက်လည်း ဖြတ်တောက်ခံရနိုင်တယ်ဆိုတာကို မင်း တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူးလား။

မီယန်က အံ့သြတကြီးဖြင့် မျက်လုံးအပြူးသားဖြစ်ကာ "မင်း... မင်းက..." ဟု အော်လိုက်သည်။

"ငါက မီယန် ရဲ့ မိတ်ဆွေပဲ။ လုဖုန်းကျွယ်က ငါ့ညီပဲ၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက မင်းလက်ထဲမှာ ရှိနေတယ် မဟုတ်လား" မီယန်၏ လက်ဖျားမှ ဓားမြောင်မှာ ပို၍ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေပြီး မီယန်က မည်သည့်နေရာတွင် ဖြတ်ရမည်ကို စဉ်းစားနေသည့် ပုံစံဖြင့် မီယန်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

မီယန် ချွေးအေးများ ပျံ့နှံ့လာသည်။ ဤလူနှစ်ဦးမှာ မည်သူပင် ဖြစ်စေကာမူ ယခုအခါတွင် သူတို့လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ အကာအကွယ် မရှိတော့ဘဲ ကြိုးပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ကားမှာ ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားပြီး မီယန် ကားတံခါးကို ဝင်ဆောင့်မိသည်။ သို့သော် မီယန် ကမူ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော မီးလုံးကြီးတစ်ခုက ကားကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီး လမ်းဘေးရှိ အမှိုက်ပုံးကို လွင့်စင်တိုက်ခိုက်သွားကာ ချက်ချင်းပင် မီးလောင်သွားစေသည်။ နောက်မှ လိုက်လာသော ကားကလည်း စွမ်းအင်သေနတ် ကိရိယာကို အသုံးပြု၍ မီးလုံးများကို ဆက်လက် ပစ်လွှတ်နေပြီး ရှောက်ဟိန်က ၎င်းတို့ကို ရှောင်ရှားရန် လမ်းကြောင်းကို ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်နေသည်။