ရှောင်ဟန်က ကမ်းပေးလာသည့်လက်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ “ကျုပ်တို့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အကူအညီ တစ်ခုလိုချင်လို့ပါ။”
ယွမ်ကျယ်၏ မျက်လုံးများက တလက်လက် တောက်ပသွားပြီး ထိုသူနှစ်ဦးကြားရှိ ထူးဆန်းသောလေထုကို ရိပ်မိသွားပုံရသည်။ သူမက ဆွဲဆောင်မှုရှိရှိ ပြုံးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ “ရှင်တို့အတွက် ဝန်ဆောင်မှုပေးရတာ ကျုပ်တို့ရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။”
ဝမ်ချင်းလင်က အခြေအနေကို နားမလည်သေးဘဲ မေးလိုက်သည်၊ “ခင်ဗျားက ဒီအဖွဲ့အစည်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်လား။ ဘယ်လောက်အထိ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိလဲ။ ကျုပ်လူတစ်ယောက် ရှာစရာရှိလို့၊ အမြန်လုပ်ပေးလို့ ရမလား။”
ယွမ်ကျယ်က အပြုံးချိုချိုလေးဖြင့် ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီး ပြောသည်၊ “ဒီလိုအချက်အလက်လေးနဲ့တင် လူတစ်ယောက်ကို ရှာရတာက ခက်ခဲပါတယ်။ တခြား အရိပ်အမြွက်ရော ရှိသေးလားရှင်။”
ဝမ်ချင်းလင်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်၊ “သူ့မှာ တပ်ဆင်ထားတဲ့ စွမ်းအင်သေနတ် အစိတ်အပိုင်းတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်။ အဲဒီအရိပ်အမြွက်လောက်ဆို လုံလောက်ပြီလား။”
လั่วဖုန်းကျွဲ တစ်ယောက် မြေအောက်ခန်းထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရစဉ် တခြားသူတစ်ဦးဦးက ပြုပြင်မွမ်းမံရန်အတွက် အထူးသဖြင့် လာပေး지သော် မဟုတ်ပါက ထိုအစိတ်အပိုင်းများနှင့် စွမ်းအင်ស្នေများ ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ဝမ်ချင်းလင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ထို့ပြင် ထိုအရာက လั่วဖုန်းကျွဲ အထူးကျွမ်းကျင်ရာနယ်ပယ်လည်း ဖြစ်နေပေသည်။
ယွမ်ကျယ်၏ မျက်နှာထား တည်သွားသည်။ “စွမ်းအင်သေနတ် အစိတ်အပိုင်းတွေကို အလွယ်တကူ မရနိုင်သေးပါဘူး။ အဓိကအားဖြင့် စစ်တပ်ကိုပဲ ထောက်ပံ့ပေးနေတာပါ။ သာမန်လူတွေက စံချိန်မီ စွမ်းအင်သေနတ် အစိတ်အပိုင်းတွေကို လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်ဖို့ တော်တော်ခက်ခེပါတယ်။ သူတို့မှာ အဲဒါတွေရှိရင်တောင် လက်နက်သုတေသနဌာန ထုတ်လုပ်တဲ့ လက်နက်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် စွမ်းအားလည်း နည်းပြီး သက်တမ်းလည်း ပိုတိုတဲ့ ပြန်လည်မွမ်းမံ တပ်ဆင်ထားတာတွေ ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။”
ယွမ်ကျယ်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “ဒါက တကယ်ကို အသုံးဝင်တဲ့ အရိပ်အမြွက်ပါပဲ။ ကျမ ချက်ချင်း လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းပါမယ်။”
“ဒါ့အပြင်လေ” ဝမ်ချင်းလင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်၊ “သူက လူတွေရဲ့လက်တွေကို ဖြတ်ရတာကို နှစ်သက်တဲ့ စိတ်ဝေဒနာသည်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ချေများတယ်။”
ယွမ်ကျယ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊
ယွမ်ကျယ်က ပြောလိုက်သည်၊ “ကောင်းပြီလေ၊ လူလွှတ်ပြီး အာရုံစိုက်ခိုင်းထားပါမယ်။”
ဝမ်ချင်းလင်က မေးလိုက်သည်၊ “ဘယ်လောက်ကြာမလဲ။”
ယွမ်ကျယ်က ပြန်ဖြေသည်၊ “အနည်းဆုံး တစ်ရက်လောက်တော့ ကြာမယ်။”
ဝမ်ချင်းလင်က ဆိုလိုက်သည်၊ “အဲဒါက ကြာလွန်းတယ်။”
ယွမ်ကျယ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
တစ်ရက်က ကြာလွန်းနေသလား။ လူဦးရေ သန်းတစ်ရာကျော်ထဲက လူတစ်ယောက်ကို ရှာရသည်မှာ ကြီးမားလှသည့် လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ အချိန်တော့ အသေအချာကို လိုအပ်မည်သာ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ပြောလိုက်သည်၊ “ကျုပ် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သူဌေးကြီးနဲ့ တွေ့ချင်တယ်။”
ယွမ်ကျယ်က ပြန်ဖြေသည်၊
ဝမ်ချင်းလင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်၊ “ပြီးတော့ တခြားတစ်ဖက်ကလည်း ကုထုံးဆေးနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆွေးနွေးချင်လို့ပါ။”
ယွမ်ကျယ်၏ မျက်နှာထား ပျော့ပြောင်းသွားသည်။ “ခဏလောက် စောင့်ပေးပါရှင်၊ ဖုန်းဆက်ခွင့်ပြုပါဦး။”
ယွမ်ကျယ်သည် ဖုန်းခေါ်ဆိုရန်အတွက် သီးသန့်ခန်းထဲမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။
ဝမ်ချင်းလင်မှာ ဖုန်းဟူသော စကားကြောင့် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ဗဟိုမဟာမြို့တော်က ဒီလောက်အထိ တိုးတက်နေပြီလား။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဖြစ်ပွားပြီးသည်မှာ သုံးနှစ်တောင် ရှိပြီဖြစ်ကာ ယခုထိတိုင် ဖုန်းတွေ ရှိနေဆဲပင်လော။
ဝမ်ချင်းလင်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ “ဒီမှာရှိတဲ့ ဆက်သွယ်ရေး ဝန်ထမ်းတွေကို ကြိုးတုပ်ပစ်လိုက်ရင် ကောင်းမွန်မယ်လို့ မထင်ဘူးလား။”
ရှောင်ဟန်က အေးစက်စက်ဖြင့် ငြင်းပယ်လိုက်သည်၊ “ကောင်းတဲ့အကြံလို့တော့ မထင်ဘူး။”
အကယ်၍ အသက်ရှင်နေသည့် လူတွေကိုသာ ကြိုးတုပ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဤနေရာမှ ချောမွေ့စွာ ထွက်သွားနိုင်ကြမည်ထင်ပါသလော။ မြို့ထဲမှ တိုက်ခိုက်ဖောက်ထွက်ကာ ရုန်းထွက်ရမည်လော။ သူတို့နှစ်ယောက်တည်းသာဆိုလျှင် အောင်မြင်နိုင်ကောင်းနိုင်လိမ့်မည်၊ သို့သော် ကျန်လူများနှင့်ဆိုလျှင် လုံးဝဥဿုံ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
ယွမ်ကျယ်သည် အရင်လို အပြုံးမျိုးနှင့်ပင် လျင်မြန်စွာ ပြန်ရောက်လာပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပြောင်းလဲမှုတစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။ “ကျမ ရုတ်တရက် သတိရသွားလို့ပါ။ ရှင်တို့ရှာနေတာက လူတွေရဲ့လက်တွေကို ဖြတ်ရတာ ဝါသနာပါတဲ့သူကိုလား၊ ဒါမှမဟုတ် လက်တွေကို စုဆောင်းတတ်တဲ့သူကိုလား။”
ဝမ်ချင်းလင်သည် မီယန်၏ လက်များ ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်ခဲ့ရသော်လည်း ထိုလက်များ ဘယ်လိုအဆုံးသတ်သွားသည်ကိုမူ မသိခဲ့ပေ။ အမှိုက်ပုံထဲ ပစ်လိုက်သည်လား၊ သို့တည်းမဟုတ် စုဆောင်းထားသည်လား ဘယ်သူသိနိုင်မည်နည်း။ အကယ်၍သာ စုဆောင်းထားခြင်းဖြစ်ပါက အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝေဒနာသည်ဆန်လှပေမည်။
ဝမ်ချင်းလင်သည် မိမိမြင်ခဲ့ရသည့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သေချာစွာ ပြန်ပြောင်းစဉ်းစားလိုက်သည်။ ကြမ်းတမ်းသော လူသန်ကြီးနှစ်ယောက်၏ ‘ဘရယ်ဟူးကို အသေမခံနဲ့’ ဟူသော စကားသံများ၊ ဘရယ်ဟူး၏ စွမ်းအင်သိုလှောင်ရာ၊ ဆိုဖာပေါ်ရှိ မီယန်၏ သွေးများဖြစ်ဖွယ်ရှိသည့် အမည်းစက်များ၊ လั่วဖုန်းကျွဲ၏ ကျွမ်းကျင်လှသော ပတ်တီးစည်းနည်းပညာ၊ နှင့် မီယန်၏ ‘ဆက်ပြီး မခံနိုင်တော့ဘူး’ ဟူသော စကားများ။ ဤအချက်အားလုံးက မီယန် တစ်ယောက် အရင်ကတည်းက ဒဏ်ရာရထားခဲ့ပြီး နာကျင်ကိုက်ခဲကာ ဆက်လက်မခံနိုင်တော့ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
ထို့ကြောင့် စွမ်းအင်သိုလှောင်ရာဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာကို ဆိုလိုသနည်း။
လူတစ်ယောက်က တခြားလူတစ်ယောက်၏ စွမ်းအင်သိုလှောင်ရာ ဖြစ်လာနိုင်သလော။ ဝမ်ချင်းလင် တစ်ခါမှလည်း မကြားဖူးသလို၊ မလည်း မြင်ဖူးပေ။ မီယန်မှာ တစ်စုံတစ်ရာသော အထူးစွမ်းရည် ရှိနေလို့များ ဖြစ်နိုင်ပေမည်လော။
ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခုကိုမျှ လက်လွတ်မခံချင်သည့်အတွက် ဝမ်ချင်းလင်က မေးလိုက်သည်၊ “လက်တွေကို စုဆောင်းတယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။”
ယွမ်ကျယ် တစ်ယောက် သူဌေးကြီးဆီကနေ တစ်ခုခု သိထားရပေမည်၊ မဟုတ်လျှင် သူမသည် ဤအချက်အလက်များကို အစောပိုင်းက ဝှက်ထားမည် မဟုတ်ပေ။
“မကြာသေးခင်က ဆဋ္ဌမခရိုင်မှာ လေလံပွဲတစ်ခု ရှိခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ပါလာတယ်... ဖန်သားလို ရေခဲလို လှပနေတဲ့ လက်တစ်ဖက်ပေါ့။ တခြား မည်သည့် ပုံဆောင်ခဲស្នေမျိုးနှင့်မှ မတူဘဲ စွမ်းအင်လည်း ပါဝင်နေတယ်။ အဲဒါက စွမ်းအင်စစ်စစ် ပုံဆောင်ခဲဖြစ်ပြီး အထဲကစွမ်းအင်ကလည်း အရမ်းကို နူးညံ့တာကြောင့် စွမ်းအင်ရှင်တွေ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူလို့တောင် ရတယ်လေ။”
ယွမ်ကျယ်သည် ဆိုဖာပေါ်သို့ ပြန်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ သွေးကဲ့သို့ တောက်ပနေသော နီရဲနေသည့် လက်သည်းရှည်လှလှလေးများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ “အဲဒီလက်တစ်ဖက်ကို ဈေးနှုန်းကြီးကြီးနဲ့ ရောင်းချသွားခဲ့တယ်။”
ဝမ်ချင်းလင်၏ အကြည့်များ အေးစက်သွားသည်။ ယွမ်ကျယ် ထိုစကားများကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် ဤလက်သည် မီယန် နှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရသည်။
ဗဟိုမဟာမြို့တော်က စွမ်းအင်လက်နက်များ တီထွင်နေကြောင်း ကြားလိုက်ရစဉ်ကကဲ့သို့ပင် ဤအရာသည် ကောင်းသောကိစ္စမဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာကြီးအတွက် ပိုမိုကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခများကို ယူဆောင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ကြိုတင်ခံစားမိခဲ့သည်။ ယခုအခါ ထိုခံစားချက်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနေပြီး ပိုမိုကြီးမားသော ကပ်ဆိုးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်ကို သူ မြင်တွေ့နေရလေပြီ။
ဝမ်ချင်းလင်၏ အသံမှာ အေးစက်လာခဲ့သည်။ “အဲဒီလက်ကို ရောင်းတဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျုပ်သိချင်တယ်။”
“ရှင်က အဲဒီလက်ကို ဝယ်တဲ့သူကို သိချင်နေမယ်လို့ ကျမ ထင်ခဲ့တာ။” ယွမ်ကျယ်က ပြောလိုက်သည်၊ “ရောင်းတဲ့သူရဲ့ အချက်အလက်တွေက လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ပေမဲ့ ဝယ်တဲ့သူက ဘယ်သူဆိုတာကိုတော့ လူအများကြီး သိကြပါတယ်။”
ဝမ်ချင်းလင်က ယွမ်ကျယ်ကို သူ၏ မှင်သကဲ့သို့ နက်မှောင်ကာ ကြည်လင်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ကျုပ်သိချင်တာက ရောင်းတဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာပဲ။”
ယွမ်ကျယ်က ဆွဲဆောင်မှုရှိရှိ ပြုံးလိုက်သည်၊ “ရှင်က ဘရယ်ဟူးကို ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ရောင်းတဲ့သူက ဘရယ်ဟူးပဲ။” ဝမ်ချင်းလင်က လုံးဝယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အလွန်တိကျလှသော သဟဇာတ အသိစိတ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ယွမ်ကျယ်က အပြုံးကို ဆက်ထိန်းထားသော်လည်း စကားမဆိုဘဲ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြနေသည်။
ဝမ်ချင်းလင် သဘောပေါက်သွားသည်။ သူမသည် သူ တစ်စုံတစ်ရာ ကမ်းလှမ်းလာမည်ကို စောင့်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ ပေးမည့်ဈေးနှင့် လုပ်ဆောင်ပေးရမည့် တာဝန်များကို ကြည့်လိုနေခြင်းပင်။ ဤကိစ္စတွင် လั่วဖုန်းကျွဲ နှင့် မီယန် တို့ ပါဝင်နေသဖြင့် ဝမ်ချင်းလင်မှာ အချိန်ဆွဲနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ သူသည် ဖျော့တော့သော ပန်းရောင် ကုထုံးဆေးရည်ကို ထုတ်ယူကာ လက်ဖက်ရည်စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
“ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်အတွက် ကုထုံးဆေး။ တစ်နာရီအတွင်း ဘယ်သူက ပို့လိုက်တာလဲ၊ ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာကို ရှာပေးပါ။ ဒီကုထုံးဆေးက ခင်ဗျားတို့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားမယ်။”
အကယ်၍ ကုထုံးဆေးသာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ပါက ကုထုံးဆေးတစ်ဘူးသည် အသက်တစ်ချောင်းနှင့် ညီမျှသည်ကို ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို ပုံဆောင်ခဲစေးများနှင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ပေ။
ယွမ်ကျယ်သည် ထိုပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ဆေးရည်ပုလင်းကို ငေးကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးမှိုင်းမှောင်သွားသည်။ ယုကေ သူမအား ဤအကြောင်းပြောပြစဉ်က သူမ သံသယဝင်ခဲ့သေးသည်၊ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုး အမှန်တကယ် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဝမ်ချင်းလင်က ပြောလိုက်သည်၊ “ဒီဆေးရည်ရဲ့ စစ်မှန်မှုကို မသံသယနဲ့။ ခင်ဗျား အခုပဲ ယူသွားပြီး စမ်းသပ်မယ့်သူကို ရှာလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ကတော့ ဒီအချိန်ကစပြီး အချိန်စရေတော့မယ်။ အချိန်ဆွဲနေပြီလေ။ ရှင် သေချာ စဉ်းစားလို့ရပါတယ်။”
ယွမ်ကျယ်သည် တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ရှောင်ဟန်ဘက်သို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကုထုံးဆေးကို ဆွဲယူကာ ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။
ကုထုံးဆေးသာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ပါက ၎င်းကို စမ်းသပ်ရန် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ခြင်းသည် အသက်တစ်ချောင်းကို ကယ်တင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို လွှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေမည်။
ဝမ်ချင်းလင်နှင့် ရှောင်ဟန်တို့ ထွက်မသွားကြပေ။ ယွမ်ကျယ် ထွက်သွားပြီးနောက်ပိုင်းတွင်လည်း ပြန်ရောက်မလာခဲ့ပေ။ ဝမ်ချင်းလင်က သူမ ကုထုံးဆေးကို ယူသွားကာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေမည်ကို မစိုးရိမ်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူမသာ ထိုသို့လုပ်ရဲမည်ဆိုပါက ဝမ်ချင်းလင်က ရွှံ့ကြွက်အဖွဲ့အစည်း ကို ဖြိုခွဲပစ်ရန် ဝန်လေးနေမည် မဟုတ်ပေ။
လေးဆယ်မိနစ် ကြာသောအခါ ယွမ်ကျယ် ပြန်ရောက်လာပြီး ဝမ်ချင်းလင် လိုချင်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
စွမ်းအင်ပုံဆောင်ခဲ လက်ကို ပို့လိုက်သူမှာ ယွမ်ကျင်းဟွေး ဖြစ်သည်။ သူသည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး စွမ်းအင်ရှင် အဖွဲ့အစည်းများကိုလည်း အကာအကွယ်ပေးထားသူတစ်ဦး ဖြစ်ကာ ဆဋ္ဌမခရိုင်တွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသူတစ်ဦး အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသူပင်တည်း။
ဝမ်ချင်းလင်က “သူ အခု ဘယ်မှာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
ယွမ်ကျယ် က တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ ရှောင်ဟန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ “ယွမ်ကျင်းဟွေးမှာ နောက်ခံသတ္တိ အခိုင်အမာ ရှိတယ်။ ရှင်တို့ ဘာကြောင့် သူ့ကို ရှာနေတာလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား” ဟု ဆိုသည်။
ယွမ်ကျယ် ၏ စကားတွင် တစ်စုံတစ်ရာသော ရည်ရွယ်ချက် ဝှက်ထားသည်မှာ အထင်အရှားပင်။ ဝမ်ချင်းလင်က သိသာထင်ရှားလှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ “သူ့အသက်ကို ယူဖို့” ဟု တိုတိုပြတ်ပြတ် ဖြေလိုက်သည်။
ယွမ်ကျယ် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ရှောင်ဟန်ဘက်သို့ တစ်ဖန် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဗိုလ်မှူးကြီးရှောင်၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရွှံ့ကြွက်အဖွဲ့အစည်း သတင်းအချက်အလက်တွေက လုံးဝ အမှားအယွင်း မရှိပါဘူး။ ယွမ်ကျင်းဟွေးဆိုတာ နီထျန်လင် ရဲ့ ဒုတိယဇနီးဘက်က မောင်နှမတော်စပ်တဲ့ မောင်လေးတစ်ယောက်ပါ။ အိမ်ထောင်ဖက်ကနေတစ်ဆင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်လာသူ ဖြစ်ပေမဲ့ သူက ပါးနပ်ပြီး နီထျန်လင် ရော နီဟောက်ကိုပါ ဘယ်လိုချော့မော့ရမလဲဆိုတာ ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ အကယ်၍သာ ရှင့်အနေနဲ့ ယွမ်ကျင်းဟွေးကို သတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် နီမိသားစုက လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
ဝမ်ချင်းလင်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဤရှုပ်ထွေးပွေလီလှသော အရှုပ်အထွေးများကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။ ရှောင်ဟန်လည်း နားမလည်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိကြောင်း ယွမ်ကျယ် ယုံကြည်နေသည်။ တတိယခရိုင်သည် ပထမခရိုင်နှင့် ဆဋ္ဌမခရိုင်တို့နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေပြီး ပထမခရိုင်နှင့် တတိယခရိုင်တို့အကြား ပဋိပက္ခများမှာလည်း အများသိပြီးသား ဖြစ်နေပေပြီ။ အကယ်၍သာ ဆဋ္ဌမခရိုင်နှင့်ပါ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက ညှပ်မိသွားမည်မှာ အသေအချာပင်ဖြစ်ပြီး တတိယခရိုင်၏ အခြေအနေမှာလည်း ပူပန်စရာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ရှောင်ဟန်က စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ အလေးအနက် တွေးတောနေဟန်ဖြင့် ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။
ယွမ်ကျယ် က တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်ပြီး “ကျွန်မ စကားလွန်သွားလို့ပါ” ဟု ပြောသည်။
“ယွမ်ကျင်းဟွေးက ကျင်းယန်း တိရစ္ဆာန်ဈေးကွက်ကို သွားတဲ့လမ်းမှာ ရှိနေပါတယ်။ ကျင်းယန်း တိရစ္ဆာန်ဈေးကွက်ဆိုတာ ဗီဇပြောင်း သက်ရှိရိုင်းတွေ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားတဲ့ ဈေးကွက်ပါပဲ။ အဲဒီမှာ ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါ့ ကြောင်တစ်ကောင် ရောက်နေတယ်လို့ ကြားသိရပါတယ်။ နီဟောက်က ဒုတိယသခင်မလေးဟွာ ကို လိုက်နေတာလေ။ ဒုတိယသခင်မလေးဟွာ က ကြောင်တွေကို အရမ်းကြိုက်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ ဆွေမျိုးတော်စပ်ပေမဲ့ သိပ်မရင်းနှီးလှတဲ့ အဲဒီတူလေးကို ပျော်ရွှင်စေချင်လို့ ယွမ်ကျင်းဟွေးက သူ့အတွက် ကြောင်တစ်ကောင် လိုက်ရှာပေးနေတာပါ။”
ရှောင်ဟန်၏ ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အရိပ်အောက်မှ မျက်ဝန်းများမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းသွားသည်။ ဤသတင်းအချက်အလက်များသည် သူတို့၏ ကုန်သွယ်မှု နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ကာ ယွမ်ကျယ် က ဤမျှအထိ လိုလိုလားလား ပြောပြလိမ့်မည်ဟု ရှောင်ဟန် မထင်ထားခဲ့ပေ။ “ရှင်တို့ရဲ့ သူဌေးက ဘယ်သူလဲ”
ယွမ်ကျယ် က ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “အချိန်တန်ရင် ရှင်တို့ တွေ့ရမှာပါ။”
“ကျင်းယန်း တိရစ္ဆာန်ဈေးကွက်က ဘယ်မှာလဲ” ဝမ်ချင်းလင် ဆက်စောင့်မနေနိုင်တော့ပေ။
ရှောင်ဟန်က ဝမ်ချင်းလင်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အမြန်ဆုံး ထွက်လာခဲ့သည်။
သူသည် မယားများ၊ မိထွေးများ၊ သွန်သင်ရခက်သော သားမက်များအကြောင်းကို မသိသော်လည်း ကျင်းယန်း တိရစ္ဆာန်ဈေးကွက် တည်ရှိရာနေရာကိုမူ ကောင်းကောင်း သိပေသည်။
အောက်ထပ်သို့ ရောက်သည်နှင့် Yu ဟု ခေါ်သော လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦး သူတို့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဝမ်အစ်ကိုကြီးက လေးစားသမှုဖြင့် ကားသော့ကို နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးလာသည်။ “ယွမ်ကျယ် က ရှင်တို့နှစ်ယောက် ကားလိုလိမ့်မယ်လို့ ထင်လို့ ကျွန်တော့်ကို တစ်စီးပြင်ဆင်ပေးဖို့ ခိုင်းလိုက်တာပါ”
ရှောင်ဟန်က အပိုစကားများ မပြောတော့ဘဲ ကားသော့ကို ယူကာ ဝမ်ချင်းလင်နှင့်အတူ ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး ကျင်းယန်း တိရစ္ဆာန်ဈေးကွက်ဆီသို့ အမြန်မောင်းထွက်သွားကြသည်။
ကျင်းယန်း တိရစ္ဆာန်ဈေးကွက်သည် တတိယ၊ စတုတ္ထနှင့် ဆဋ္ဌမခရိုင်တို့ ဆုံရာလမ်းဆုံ၊ ဗဟိုမဟာမြို့တော်၏ အလယ်ဗဟိုနှင့် နီးစပ်သောနေရာတွင် တည်ရှိသည်။ လက်ရှိ သူတို့ရှိနေသည့်နေရာမှ အတော်လေး ဝေးကွာသောကြောင့် ရှောင်ဟန်က အမြန်ဆုံးရောက်ရှိရန် ကားကို အင်ပြည့်အားပြည့် မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။
ယွမ်ကျင်းဟွေး ပုံစံသည် မည်သို့ရှိသည်ကို သူတို့မသိကြသော်လည်း ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါ့ကြောင်တစ်ကောင်မှာမူ အလွန် ရှားပါးလိမ့်မည်ကို သိကြသည်။ ထိုဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါ့ကြောင်ကို တွေ့ရှိခြင်းက ယွမ်ကျင်းဟွေးထံသို့ ၎င်းတို့အား ခေါ်ဆောင်သွားပေးလိမ့်မည်ပေတည်း။
“စွမ်းအားပြင်းတဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ရှင်တွေက မဟာမြို့တော်မှာ အရေးကြီးတဲ့ ရာထူးတွေ ရယူထားကြတယ်။ ဒါကြောင့် ယွမ်ကျင်းဟွေး ကျင်းယန်း တိရစ္ဆာန်ဈေးကွက်မှာ ရှိနေဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေက အရမ်းနည်းတယ်” ဟု ရှောင်ဟန်က သတိပေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင် နားလည်သဖြင့် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ကျင်းယန်း တိရစ္ဆာန်ဈေးကွက် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းစေလိုက်သည်။ မကြာမီပင် ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါ့ကြောင်နှင့် ဆင်တူသော သက်ရှိတစ်ကောင်ကို စမ်းသပ်တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် ထိုနေရာသို့ ဦးတည်မောင်းနှင်သွားခဲ့သည်။
ဆင်တူသည်ဟု ဆိုရခြင်းမှာ ထိုဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါ့ကြောင်က ပုံမှန်ထက် အလွန်ကြီးမားနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ကြောင်၏ လက္ခဏာများသာ မပါရှိခဲ့ပါက ဝမ်ချင်းလင်သည် ၎င်းကို လိပ်ပြာခွံရောင် ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ဟုပင် ထင်မိလောက်ပေသည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းမှာ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသော သားရဲတစ်ကောင်နှင့် အလွန်နီးစပ်နေပြီး အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် မတင့်တယ်လှပေ။
အိမ်စောင့်ရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေကိုမူ လုံးဝ ပယ်ချ၍ မရပေ။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက ကြောင်မျိုးနွယ်စုများသည် အဆင့်အမြင့်ဆုံးသားကောင်များ ဖြစ်ကြရာ အိမ်မွေးကြောင်တစ်ကောင်ကို ကြောင်မျိုးနွယ်စုတွင် မပါဝင်ဟု မသတ်မှတ်သင့်ပေ။ အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အတိုင်းအတာများ ကြီးထွားလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် အိမ်မွေးကြောင်တစ်ကောင်၏ ကြောင်ဆန်သော လက္ခဏာများသည် ရှုထောင့်တိုင်းတွင် ပိုမိုထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ အမြန်နှုန်းအပြင် အစွယ်များနှင့် ရှည်ထွက်နေသော नख (လက်သည်း) များမှာပင် တကယ့်တိရစ္ဆာန်ရိုင်းများထက် ပိုမိုရှည်လျားနေပေသည်။
ဘေးမှ ကားတစ်စီး အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ထွက်လာကာ ရှောင်ဟန်၏ ကားရှေ့ကို ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။ ရှောင်ဟန်က အချိန်မီ ဘရိတ်ကို အုပ်လိုက်ရသဖြင့် တိုက်မိမည့်ဘေးမှ အသည်းအသန် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။
ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းသော လူသန်ကြီးအချို့ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာကြပြီး နောက်သို့ တစ်ချက်မျှ မလှည့်ဘဲ ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါ့ကြောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားနေသော လူတစ်ဦးကို ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် တိုက်ရိုက်ဖမ်းဆီးရမိထားသော ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါ့ကြောင်ကို ကြည့်ရှုရန် စုဝေးရောက်ရှိနေကြသော စိတ်ဝင်စားသူ ပရိသတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
လှောင်အိမ်ထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော်လည်း ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါ့ကြောင်က ၎င်း၏ မြင့်မြတ်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဟန်ပန်ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားဆဲပင်။ နီလာကျောက်ကဲ့သို့ မျက်ဝန်းများကို ပျင်းရိစွာ မှေးစင်းလျက် လူသားများကို နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ကြည့်နေပြီး ၎င်း၏ သိုးမွှေးကဲ့သို့ ဖွာလန်နေသော အမြီးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပတ်ရံထားကာ သာမန်လူသားများနှင့် ရောနှောပေါင်းသင်းရန် ငြင်းဆန်နေဟန် ရှိသည်။
“ဖယ်ကြစမ်း၊ ဟွေးအစ်ကိုကြီး ရောက်လာပြီ။ ငါတို့ ဒီဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါ့ကြောင်ကို ဟွေးအစ်ကိုကြီးအတွက် ယူမယ်” လမ်းဖယ်ပေးရန် ဦးဆောင်လာသူက လူအုပ်ကို တွန်းဖယ်ကာ ဗီဇပြောင်း ရဂ်ဒေါ့ကြောင်တွင် ပိုင်ရှင်ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ကြောင်း လူအများကို အကျယ်ကြီး အသိပေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်-
ဤကိစ္စကတော့ အမှန်တကယ်ပင် လက်ဖက်ရည်သောက်ရသလောက် လွယ်ကူနေပေတော့သည်။