ယွမ်ကျယ် က "ကျွန်တော် လူတစ်ယောက်ကို ရှာချင်လို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
အကိုကြီးယု၏ ယုံကြည်မှုမှာ ပို၍ပင် တိုးလာသည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ ခင်ဗျား မှန်တဲ့လူဆီ ရောက်လာတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ [[NAM_NAMELOCK_005]] က သတင်းရောင်းချတဲ့နေရာမှာ အထူးပြုသလို လူရှာတဲ့နေရာမှာလည်း ကျွမ်းကျင်ကြတယ်။ ခင်ဗျား ဘယ်သူ့ကို ရှာချင်တာလဲ။ နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ။ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားချက်တွေ ရှိလား။"
ယွမ်ကျယ် က "ကျွန်တော် ပထမခရိုင်က ယင်ချန်ကို ရှာနေတာ။ အခု သူ ဘယ်မှာလဲ" ဟု ဆိုသည်။
အကိုကြီးယု၏ အပြုံးမှာ တောင့်သွားသည်။ "ညီအကို၊ ဒါက ဆဋ္ဌမခရိုင်နော်။ ပထမခရိုင်နဲ့ အများကြီး ဝေးတယ်။ ခင်ဗျား သိချင်တယ်ဆိုရင် လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းရလိမ့်မယ်။ နှစ်ရက်အတွင်း အကြောင်းပြန်ပေးပါ့မယ်။ အဲ့ဒါ အဆင်ပြေရဲ့လား။ သူ့ရဲ့ အထူးအခြေအနေကြောင့် သူ့တည်နေရာကို စုံစမ်းဖို့ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ရင်းရတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ဆုကြေးကတော့ နည်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ အော်ဒါသေချာ တင်မှာလား။"
ယွမ်ကျယ် က "မလုပ်သေးဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
အကိုကြီးယု တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
*သူ့ကို လာစနေတာလား။*
[[NAM_NAMELOCK_001]] ဆက်ပြောသည် - "သူ မကြာသေးခင်ကများ တစ်ခုခု ထူးထူးခြားခြား လုပ်ခဲ့သေးလား။"
အကိုကြီးယု တစ်ခဏမျှ နှောင့်နှေးသွားသည်။ "နောက်နှစ်ရက်နေရင် လုပ်မယ့် လေလံပွဲကို ပြောတာလား။ ကျန်းမာရေးမှူး ယင်က စီစဉ်သူတွေထဲက တစ်ယောက်လို့ ကြားထားတယ်လေ။"
ယွမ်ကျယ် က "အဲ့ဒါက မပါဘူး" ဟု ပြန်ပြောသည်။
*အတည်ပြုပြီးပြီ၊ ယင်ချန် အမှန်တကယ်ပင် အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။*
အကိုကြီးယု တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
*ဒီလူက သူ့ကို လှည့်စားနေတယ်လို့ ခံစားရသော်လည်း သက်သေပြစရာ မရှိပေ။*
ထို့နောက် ယွမ်ကျယ် က "အကိုကြီးဟွေ့ဆိုတဲ့လူကို ရှာပေးပါ။ ဟွေ့ ဆိုတဲ့ စာလုံးပေါင်း အတိအကျကိုတော့ မသိပေမဲ့ ဗဟိုမဟာမြို့တော် မှာ အတော်အတန် အာဏာရှိတဲ့သူ ဖြစ်မယ်ဆိုတာတော့ သိတယ်" ဟု ပြောသည်။
အကိုကြီးယုမှာ ပြုံးစရာပင် မရှိတော့ပေ။ သူ အငြင်းခံရမှာကို စိုးရိမ်ပြီး စဉ်းစားလိုက်သည် - "ညီအကို၊ ဒီတစ်ခုလုံးမှာ အကိုကြီးဟွေ့လို့ ခေါ်တဲ့လူတွေ အများကြီးပဲ။ အကိုကြီးလို့ ခေါ်ခံရတဲ့သူတိုင်းမှာ အာဏာအနည်းငယ်တော့ ရှိကြတာပဲလေ။ ခင်ဗျားက အဲ့ဒီလူတွေအားလုံးကို လိုက်ရှာမလို့လား။ ဟုတ်ပြီလေ၊ ဆုကြေးလုံလောက်မယ်ဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိတာပေါ့။"
အဖွဲ့အစည်း၏ အရွယ်အစားက ၎င်း၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းကို ကန့်သတ်ထားပြီး အာဏာအနည်းငယ်ရှိသူတိုင်းကို အကိုကြီးဟု ခေါ်ကြသည်။ နယ်ပယ်က အလွန်တရာ ကျယ်ပြန့်လွန်းလှသည်။ ယွမ်ကျယ် သည် လုဖုန်းကျယ်၏ စွမ်းအားကို သိရှိထားပြီး သူ့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သူမှာ သေချပေါက် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိရပေမည်။ အကိုကြီးယု၏ ချန်လှပ်ပယ်ထုတ်သည့် နည်းလမ်းအတိုင်းဆိုလျှင် သူတို့ကို ရှာတွေ့ချိန်၌ အလောင်းပင် အေးစက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
[[NAM_NAMELOCK_001]] က ဤကိစ္စများကို ကလေးတစ်ယောက်နှင့် ဆွေးနွေးနေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ အချိန်ကုန်ရုံသာ ရှိသည်ဟု ယူဆကာ "မင်းတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ တွေ့ချင်တယ်။ ငါ့မှာ အရေးကြီးတဲ့ စီးပွားရေး အဆိုပြုချက်တစ်ခု ရှိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
အကိုကြီးယု တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
*မဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျားက တော်တော် ကပ်နှဲတာပဲ။ အခုလိုတွေ ပြောပြီးမှ စီးပွားရေးကလည်း ပေါ်မလာဘူး၊ လက်ဖက်ရည်ဖိုးလေးတောင် မပါဘူး၊ အသားစလေးတောင် မမြင်ရဘူး။ အခုကျတော့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ တွေ့ချင်ပြန်ပြီပေါ့။ ခေါင်းဆောင်က ဘယ်သူနဲ့မဆို တွေ့ပေးနေကျလို့ ထင်နေလို့လား။*
အကိုကြီးယု၏ အမူအရာမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ လေးစားယဉ်ကျေးတော့ဘဲ တင်းမာလာသည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ စီးပွားရေးက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးလို့လဲ။ ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းဆောင်က ဘယ်သူ့ကိုမှ လွယ်လွယ်နဲ့ တွေ့ပေးလေ့ မရှိဘူး။"
ယွမ်ကျယ် က "မင်းတို့ စိတ်ကူးကြည့်လို့ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးတယ်" ဟု ဆိုသည်။
အကိုကြီးယု - "ဘာလဲ။ ခင်ဗျားသာ မပြောပြရင် ကျွန်တော်လည်း ခေါင်းဆောင်ဆီ သွားပြောလို့မရဘူးလေ။"
ယွမ်ကျယ် က "ဇွန်ဘီ ဗိုင်းရပ်စ်အတွက် ကုထုံး။ ဒီလောက်ဆိုရင် မင်းတို့အတွက် စီးပွားရေးက လုံလောက်အောင် ကြီးပြီလား" ဟု ဆိုသည်။
အကိုကြီးယု တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကလေးအုပ်စု တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
အကိုကြီးယုသည် ခါးကြားမှ ဓားမြောင် အကြီးစားတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ လက်ထဲတွင် လှည့်ပတ်ကစားလိုက်သည်။ "ညီအကို၊ ကျွန်တော်တို့က သာမန်ကလေးတွေ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရွှံ့ကြွက်အဖွဲ့အစည်း က တစ်မြို့လုံးမှာ ပျံ့နှံ့နေတာ။ ကလေးရှိတဲ့နေရာတိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့လူတွေ ရှိတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ လှည့်ကွက်တွေက ကျွန်တော်တို့အပေါ်မှာ အလုပ်မဖြစ်ဘူး။"
ယွမ်ကျယ် က ကလေး၏ လက်ထဲမှ ဓားမြောင် အကြီးစားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဓားမြောင် အသေးစားကို ကြည့်လိုက်သည်။ လက်ညှိုးကို တစ်ချက်တို့လိုက်ကာ ဓားမြောင် အသေးစားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ရေဆေးရောင် ဖျော့ဖျော့ ဆေးရည်တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ လက်ထဲတွင် လှုပ်ယမ်းပြလိုက်သည်။
"မင်းတို့ရဲ့ မျက်စိပွင့်သွားအောင် တစ်ခုခု ပြမယ်။ ဒါက ကုထုံးပဲ။ မင်းတို့ခေါင်းဆောင်ကိုယ်စား ဒီစီးပွားရေး အဆိုပြုချက်ကို ငြင်းပယ်လို့ရရင် ငါပြောတာတွေကို မေ့လိုက်တော့။"
ယွမ်ကျယ် က ကုထုံးကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် အကိုကြီးယုက အမြန်လှမ်းပြောလိုက်သည် - "စောင့်ဦး၊ ခင်ဗျားကို ခေါင်းဆောင်ဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်။"
ကုထုံးက အတုလား၊ အစစ်လားဆိုတာ မသိရဘဲနှင့် အကိုကြီးယုက ခေါင်းဆောင်ကိုယ်စား ငြင်းပယ်ဝံ့ခြင်း မရှိပေ။ ဖြစ်နိုင်ချေ အလွန်နည်းသော်လည်း ကုထုံးသာ အစစ်အမှန်ဖြစ်နေပါက သူ အသက်နဲ့ရင်းပြီး တောင်းပန်ရပေလိမ့်မည်။
ရှောင်ဟန်နှင့် လုထျန်ကျင်းတို့ ထွက်လာကြပြီး ရှောင်ဟန်က အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်၏ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းသုံးပုံတစ်ပုံကို အသုံးပြုကာ လုထျန်ကျင်း၏ မွေးရာပါ အကျင့်စရိုက်များကို ဖိနှိပ်ထားသည်။
ယွမ်ကျယ် က သွေးပန်းပွင့်ကို လုထျန်ကျင်းအား မိတ်ဆက်ပေးခြင်း မရှိပေ။ တစ်ဖက်တွင်မူ လုထျန်ကျင်းနှင့် စုရှန့်ဖေးတို့ကြား ဆက်သွယ်မှုကို ပြတ်တောက်သွားစေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း လုထျန်ကျင်းသည် ယွမ်ကျယ် ၏ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဇွန်ဘီအဖြစ် သတ်မှတ်ချက်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ပြည့်မီရမည့် စံနှုန်းများ ရှိသေးသည်၊ ၎င်းမှာ မည်သူမဆို လွယ်လွယ်ကူကူ ရရှိနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
ထွက်လာကြသည့် လူနှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကလေးတစ်စုမှာ သတိအနေအထားသို့ ရောက်သွားကြသည်။ လုထျန်ကျင်းမှာ စစ်မှန်သော ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး မျိုးကွဲဇွန်ဘီပင် ဖြစ်လင့်ကစား ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ဇွန်ဘီတို့၏ သီးသန့်မွှန်ထူသော အနံ့ဆိုးကို ဖုံးကွယ်ရန် ခက်ခဲလှသဖြင့် ကလေးများ၊ အထူးသဖြင့် လုထျန်ကျင်း၏ အစစ်အမှန် ရုပ်သွင်ကို မြင်ဖူးသည့် ကလေးနှစ်ဦးမှာ အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့ကာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။
ရွှံ့လုံးကို ကိုင်ထားသည့် ကလေးက အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူကို ကြောက်ရွံ့စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း "သူက ဇွန်ဘီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
*မှန်ကတ်နေတော့သည်။*
ကလေးများ၏ အာရုံခံစားမှု အလွန်ထက်မြက်ကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။ အခြားကလေးများပါ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျောက်များသကဲ့သို့ နောက်သို့ ချက်ချင်း ခုန်ဆုတ်သွားကြပြီး လုံခြုံသည့် အကွာအဝေးတစ်ခုကို ထိန်းထားလိုက်ကြသည်။
ရှောင်ဟန်က လိမ်ညာတတ်သူ မဟုတ်သဖြင့် [[NAM_NAMELOCK_001]] က သူ့ကိုယ်စား ဝင်ပြောလိုက်သည် - "သူက အရုပ်ဆိုးရုံတင်မကဘဲ တခြားသူတွေကို မကြောက်စေချင်လို့ ဒီလို အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ခြုံထားတာပါ။ အရုပ်ဆိုးတဲ့လူတွေမှာရော လူ့အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးလား။"
အရုပ်ဆိုးသူ လုထျန်ကျင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
*လူလို့ပင် ဆက်ခေါ်နေသေးသည်၊ ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေလောက်ပေသည်။*
အကိုကြီးယုက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည် - "မဟုတ်ဘူး၊ သူက အရမ်းနံ့ဆိုးတာပဲ၊ ဇွန်ဘီအနံ့တွေ ရနေတယ်!"
ယွမ်ကျယ် က ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ပြရန် ကြိုးစားသည် - "ဇွန်ဘီတွေ မြို့ထဲဝင်လို့မှ မရတာ၊ မြို့တံခါးက ကင်းစောင့်တွေ ဘယ်လောက်တင်းကျပ်လဲဆိုတာ မင်းတို့ သိသင့်ပါတယ်။"
အကိုကြီးယု၏ မျက်မှောင်မှာ ပို၍ပင် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် သတိဝီရိယဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။ "အဲ့ဒါက အမြဲတမ်းတော့ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဘာမှ အကြွင်းမဲ့ မရှိပါဘူး။ အပြင်က အခြေစိုက်စခန်းငယ် အများအပြားဟာ အတွင်းပိုင်းကနေ ပျက်စီးသွားခဲ့ကြတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုထဲကို ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ဝင်လာပြီဆိုရင် အဲ့ဒီအခြေစိုက်စခန်း ပြီးသွားတာပဲ။ ကျွန်တော်ကတော့ သူဟာ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ဖြစ်မယ်လို့ အပြင်းအထန် သံသယရှိတယ်။ သူ့ဦးထုပ်ကို ချွတ်ခိုင်းပြီး ကျွန်တော်တို့ကို မြင်ခွင့်ပေးပါ။ ကျွန်တော် အရုပ်ဆိုးတဲ့လူတွေကို မြောက်မြားစွာ မြင်ဖူးပြီးပြီ၊ မကြောက်ပါဘူး။"
ဤအဖွဲ့ငယ်လေး၏ ခေါင်းဆောင်အနေဖြင့် အကိုကြီးယုသည် ရွှံ့ကြွက်အဖွဲ့အစည်း နှင့် ဤကလေးများအတွက် တာဝန်ယူရပေမည်။
ရှောင်ဟန်က "ဇွန်ဘီတွေက စကားမပြောနိုင်ဘူး။ သူ စကားနည်းနည်းပြောပြရင် မင်းတို့ ယုံမှာလား" ဟု ဆိုသည်။
ထိုမှသာ အကိုကြီးယုသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် သူစိမ်းထံမှ အာရုံကို ရွှေ့ကာ ရှောင်ဟန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ချက်ချင်းပင် အံ့သြသွားလေသည် - "ခင်ဗျားက တတိယခရိုင်က ရှန်းကျန်းမာရေးမှူး မဟုတ်လား။ ပထမခရိုင်က ယင်ကျန်းမာရေးမှူးနဲ့ တန်းတူဖြစ်တဲ့ အဲ့ဒီ ရှန်းကျန်းမာရေးမှူးပဲလား။"
ရှောင်ဟန်၏ အကြည့်တို့ အေးစက်သွားသည် - "ငါ့ကို သိတယ်ပေါ့။"
အကိုကြီးယုသည် လေးစားယဉ်ကျေးသည့် အမူအရာကို အမြန်ပြန်လုပ်လိုက်သည် - "ကျွန်တော်တို့လုပ်ငန်းက ဗဟိုမြို့တော်က အာဏာရှိပုဂ္ဂိုလ်တွေအကြောင်းကို သိထားဖို့ လိုအပ်တယ်လေ။"
အထူးသဖြင့် အင်အားစုအသီးသီး၏ အရိုက်အရာ ဆက်ခံသူများမှာ အင်အားစုအမျိုးမျိုး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရသူများဖြစ်သည်။ ရွှံ့ကြွက်အဖွဲ့အစည်း သည် သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းသည့် လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်နေသည်ဖြစ်ရာ ဤအရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ်များကို ပို၍ပင် အာရုံစိုက်ရပေမည်။
အကိုကြီးယုက ဆက်ပြောလိုက်သည် - "ခင်ဗျားက ဗိုလ်မှူးရှောင်ရဲ့ မိတ်ဆွေဆိုတော့ ပြဿနာ မရှိတော့ဘူးပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ တွေ့ချင်တယ် မဟုတ်လား။ ခင်ဗျားတို့ကို ခေါ်သွားပေးမယ်။"
ဗိုလ်မှူးရှောင် ပါဝင်ပတ်သက်နေပြီဖြစ်ရာ အကိုကြီးယုမှာ ကုထုံးအပေါ် မျှော်လင့်ချက် အချို့ ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တတိယခရိုင်မှ လျှို့ဝှက်ထုတ်လုပ်ထားသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်မည်ဟု သူက ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ အကယ်၍သာ ထိုသို့ဆိုပါက ၎င်းကို အထက်လူကြီးများက တစ်မြို့လုံး အတိုင်းအတာဖြင့် ကြော်ငြာပြန့်နှံ့စေမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ရွှံ့ကြွက်အဖွဲ့အစည်း ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းနောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းများကို သူ နားမလည်နိုင်သဖြင့် ဤကိစ္စကို အထက်တွင် ရှိသူများသာ ကိုင်တွယ်ခွင့်ပြုရန် လွှဲအပ်ထားလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
ယွမ်ကျယ် က မကျေမနပ် ဖြစ်မိသည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင် အသိအမှတ်ပြုနိုင်လျက်သားနှင့် အဘယ်ကြောင့် အချိန်များစွာ ကုန်ခံနေရသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။
ရှောင်ဟန်ကလည်း အနည်းငယ် စိတ်မပါ့တပါ ဖြစ်နေပုံရကာ "မင်းတို့က လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းတို့လူကို မင်းတို့သွားရှာ၊ ငါတို့လည်း ငါတို့လူကို ရှာမယ်။ ကိုယ့်လူကိုယ် အသီးသီး တွေ့ကြတဲ့အခါကျရင် မင်းတို့က ကားပေါ်မှာ စောင့်နေလိုက်၊ ငါတို့ လမ်းခွဲကြတာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။
လုထျန်ကျင်း -
၎င်းက ယွမ်ကျယ် နှင့် ရှောင်ဟန်တို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အသံအက်အက်ဖြင့် "ငါ နားလည်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
အကိုကြီးယု -
*သူက တကယ် စကားပြောနိုင်တာလား။ အသံက နည်းနည်း ဆိုးပေမယ့်ပေါ့။*
လုထျန်ကျင်းက လှည့်ပြီး အခြားလမ်းသွယ်တစ်ခုဆီသို့ ပြေးသွားကာ ၎င်း၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ယွမ်ကျယ် ၏ စိတ်စွမ်းအင် အကြွင်းအကျန်ကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ရွှံ့ကြွက်အဖွဲ့အစည်း ကျန်ဖေး၏ တည်နေရာကို သိရှိနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ လမ်းခွဲလိုက်ခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ကြပေမည်။
အကိုကြီးယုက ယွမ်ကျယ် နှင့် ရှောင်ဟန်တို့ကို ခေါင်းဆောင်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
ရှောင်ဟန်အနေဖြင့် လူငယ်လေးတစ်ဦးကပင် သူ့ကို မှတ်မိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ မြို့ထဲသို့ သူ ပြန်ရောက်လာသည့် သတင်းက တတိယခရိုင်ဆီသို့ အမြန်ရောက်သွားမည်လော။ ရှောင်ဟန်က သူ ပြန်လာကြောင်းကို လူသိစေလိုခြင်း မရှိပေ။ သတိတပ်ဆင်ထားရန်အတွက် သာမန်ဖုံးဖိဝတ်စုံကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာက သူမည်သူဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်စေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ရှောင်ဟန်က ယခုအခါတွင် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုနှင့် နေကာမျက်မှန်တစ်စုံ လိုအပ်လိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။
ယွမ်ကျယ် က စိတ်ချင်းဆက်သွယ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသကဲ့သို့ ခရီးလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ဝင်သွားလိုက်ရာ လုပ်ငန်းမကောင်းလှသည့် အဝတ်အထည်ဆိုင် တစ်ဆိုင်ဖြစ်နေသည်။ ဖောက်သည် လာရောက်လည်ပတ်လေ့ အလွန်နည်းပါးသဖြင့် ဆိုင်ရှင်က အလွန်တရာ စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုဆိုလေသည်။
ယွမ်ကျယ် က "ဘဲနှုတ်သီးခေါင်းစွပ် နှစ်ခုနဲ့ မျက်နှာဖုံး နှစ်ခု ပေးပါ။ နေကာမျက်မှန် ရှိရင်လည်း နှစ်စုံ လိုချင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အဝတ်အထည်ဆိုင်တွင် ဤပစ္စည်းမျိုးကို လာတောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ၎င်းတို့တွင် တကယ် ရှိနေပေသည်။ ဤပစ္စည်းများကို ဆိုင်ရှင်က အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းအဖြစ် သိမ်းဆည်းကာ ပြန်ယူလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဘဲနှုတ်သီးခေါင်းစွပ်များနှင့် မျက်နှာဖုံးများသာ ရှိပြီး နေကာမျက်မှန် မရှိသော်လည်း ယွမ်ကျယ် က ကျေနပ်နေသည်။ သူက ပုံဆောင်ခဲစေ့များဖြင့် ငွေရှင်းကာ ပစ္စည်းများကို ယူ၍ ထွက်လာခဲ့သည်။
ရှောင်ဟန်ရော သူပါ ရှောင်ဟန်ကို မည်သူမှ မမှတ်မိစေရန်အတွက် အနက်ရောင် ဘဲနှုတ်သီးခေါင်းစွပ်များနှင့် အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးများကို အတူတကွ ဆောင်းထားလိုက်ကြသည်။
ကလေးတစ်စုက ၎င်းတို့ကို လှည့်ပတ်ကွေ့ကောက်ကာ လမ်းများစွာမှတဆင့် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြရာ သူတို့လမ်းပျောက်သွားပြီဟု ထင်မှတ်ရသည်အထိပင်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင်မှ ပဉ္စမခရိုင်ရှိ ဖျော်ဖြေရေးနေရာတစ်ခုအတွင်း တည်ရှိသော ရုံးခန်းဖြစ်သည့် ရွှံ့ကြွက်အဖွဲ့အစည်း ၏ ရုံးချုပ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။
အခြားကလေးများမှာမူ ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်ပြီး အကိုကြီးယုတစ်ဦးတည်းသာလျှင် ၎င်းတို့ကို အပေါ်ထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အတော်များများကို ဖော်ပြထားသည့် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးများက အကိုကြီးယုကို တစ်ခါတစ်ရံ နှုတ်ဆက်ကြပြီး လူငယ်လေးကလည်း ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာဖြင့် နောက်ပြောင်စကား အနည်းငယ် ဆိုလိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးများက အကိုကြီးယု၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာသော လူနှစ်ဦးကို ရဲရဲတင်းတင်း စူးစမ်းကြည့်ရှုကြသည်။ အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်ဟန်အနေအထား ကောင်းမွန်ကာ သန့်ပြန့်သည့် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်— မျက်နှာများကို မမြင်ရသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ ထူးချွန်ထက်မြက်ပြီး စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာနေသည်။
ထိုသို့ ဖုံးကွယ်မှု မရှိဘဲ စူးစမ်းကြည့်ရှုခြင်းခံရသဖြင့် ရှောင်ဟန်မှာ အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်လာကာ ယွမ်ကျယ် ကို လက်ဆွဲကာ အနားသို့ တိုးစေပြီး သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
အမျိုးသမီးများက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောကြကာ ၎င်းတို့၏ အမည်များကို သိလို၍ မေးမြန်းရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း အကိုကြီးယု၏ မျက်နှာမှာ တည်တင်းသွားသည်။ "သူတို့က ယွမ်ကျယ် ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေပါ။ ခင်ဗျားတို့ ဘာအကြံမှ မရှိတာ အကောင်းဆုံးပဲ။"
ယွမ်ကျယ် အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် စိတ်ဝင်စားနေကြသည့် အမျိုးသမီးအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် လူစုခွဲကာ ထွက်သွားကြတော့သည်။
အကိုကြီးယုက ၎င်းတို့ကို အပေါ်ထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော သီးသန့်အခန်းတစ်ခန်းအတွင်းတွင် ပဉ္စမခရိုင်ရှိ ရွှံ့ကြွက်အဖွဲ့အစည်း ၏ တာဝန်ခံဖြစ်သော ယွမ်ကျယ် နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။
ယွမ်ကျယ် သည် အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကိုယ်ဟန်အလှကို ပေါ်လွင်စေသည့် ကိုယ်ကျပ်ရှည်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဆိုဖာပေါ်တွင် မှီတွယ်ရင်း စွဲမက်ဖွယ် မျက်ဝန်းများဖြင့် သူတို့ဝင်လာသည်ကို အသာအယာ တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်သည်။
အကိုကြီးယုက အမြန်လျှောက်သွားကာ ယွမ်ကျယ် ၏ နားတွင် တစ်ခုခုကို တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။ ယွမ်ကျယ် ၏ အပန်းဖြေနေသည့် ပုံစံမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူက နုညံ့လှပသော လက်ကို မြှောက်ယမ်းကာ အကိုကြီးယုကို ထွက်သွားရန် အမူအရာဖြင့် ပြလိုက်သည်။
သီးသန့်အခန်း၏ တံခါး ပိတ်သွားပြီးနောက် ယွမ်ကျယ် က ထရပ်လိုက်ကာ ရှောင်ဟန်ဆီသို့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူက ရှေ့သို့ လက်ကို စတင်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး "ဗိုလ်မှူးရှောင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရွှံ့ကြွက်အဖွဲ့အစည်း ဆီ ရောက်လာတာ ရှားပါးပါပေတယ်။ ကျွန်တော် ဘယ်လိုများ ကူညီပေးရမလဲ မသိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်က သူ့ရှေ့သို့ ဆန့်တန်းလာသော သွယ်လျသည့် လက်ကို ငေးကြည့်လိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးမှုအရ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ ယွမ်ကျယ် ၏ သေစေလောက်သည့် အကြည့်စူးစူးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ရှောင်ဟန် - ???
*ငါ ဘာအမှားလုပ်မိလို့လဲ။*
ယွမ်ကျယ် က သူ့မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် - *မင်းသာ သူ့ကို လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရဲရင် ငါ မင်းကို လွှင့်ပစ်ရဲတယ်။ မင်းက ညစ်ပတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ* ဟု ပို့လွှတ်လိုက်သည်။
ရှောင်ဟန် -
*သနားစရာ ရှောင်ဟန် ဟားဟားဟားဟားဟားဟားဟားဟားဟားဟားဟားဟားဟားဟားဟား*