ရှန်ထျန်း သည် နတ်သမီးလေး ကို စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် ဤမိန်းကလေးတွင် မည်သို့သော ထူးခြားချက်မျိုး ရှိနေပါသနည်းဟု သိလိုနေခြင်းဖြစ်သည်။
"မင်းသား၊ သူမကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား" ဟု ကွေ့ကုန်းကုန်း က အကြံပေးလိုက်သည်။ "သူမကို နန်းတော်ခေါ်သွားလိုက်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ။ လန်ကွေ့ဖေး သာ အသက်ရှင်လျက်ရှိနေပြီး မင်းသား အိမ်ထောင်ပြုတော့မယ်ဆိုတာ သိသွားရင် သူမ ဘယ်လောက်တောင် ဝမ်းသာလိုက်မလဲ"
ချင်းကော ကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန်ပင် ဝင်ရောက်ထောက်ခံလိုက်သည်။ "မှန်လိုက်တာ။ အဲဒီ နတ်သမီးလေး က ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အလှပိုင်ရှင်ပဲ။ မင်းသားနဲ့ဆိုရင် အလွန်လိုက်ဖက်မှာပဲ" သူသည် ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် နတ်သမီးလေး ကို အကဲခတ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
ချင်းကော သည် ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ကို စတင်ကျင့်ကြံနေပြီဖြစ်ရာ များစွာတိုးတက်လာခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကနှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက်တွင် ချင်းကော သည် ထိုကျင့်စဉ်မှာ မည်မျှကြောက်ခမန်းလိလိနှင့် တန်ဖိုးရှိကြောင်းကို တစ်ဖန်ပြန်၍ နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။
သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်းကော သည် ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့သည်။ မင်းသားက သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ရုံသာမက ထိုကဲ့သို့ တစ်မူထူးခြားသော ကျမ်းစာကိုလည်း သင်ပေးခဲ့သည်။ သူသည် ဤကျေးဇူးကို မည်သို့မျှ ပြန်မဆပ်နိုင်ချေ။
'မင်းသားသာ ငါ့ကို သူ့အတွက်ပဲ အလုပ်အကျွေးပြုခိုင်းရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ'
ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ချင်းကော သည် ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် နတ်သမီးလေး အပေါ် စိတ်ဝင်စားသွားစေရန် မျှော်လင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် အားလုံးအတွက် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။
ဟုတ်ပေသည်၊ ရှန်ထျန်း သည် ချင်းကော မည်သို့တွေးနေသည်ကို မသိပေ။ အကယ်၍သာ သိခဲ့ပါက ကံကြမ္မာ၏ ကောင်းချီးကို ရထားသူပင်ဖြစ်စေကာမူ သူ့ကို သေချာပေါက် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်မည်ဖြစ်သည်။
...
လက်ရှိတွင် လူအများအပြားသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ၏ တံခါးဝတွင် ပြည့်နှက်နေကြသည်။
သူတို့သုံးယောက်သည် လူအုပ်ကြားထဲသို့ တိုးဝင်ရသည်မှာ အတော်ပင် ခက်ခဲနေသည်။ ငွေတုံးအနည်းငယ်ကို ထုတ်ပေးပြီးနောက်တွင်မှ နေရာကောင်းတစ်ခုကို ရလိုက်ကြပြီး နတ်သမီးလေး ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
နတ်သမီးလေး ၏ နောက်ကျောကို မြင်ရခြင်းက လူတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်လျှင် သူမ၏ ရှေ့မျက်နှာကို မြင်ရခြင်းမှာမူ လူတို့အား မိမိကိုယ်ကို အားငယ်သွားစေပြီး မလျော်ကန်သော စိတ်ကူးယဉ်မှုပင် ပေါ်မလာနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။
သူမသည် အပြာနုရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ခါးစည်းကြိုးက တစ်ဖက်တည်းဖြင့်ပင် ဆုပ်ကိုင်နိုင်လောက်သည့် သူမ၏ ခါးသေးသေးလေးကို ပေါ်လွင်စေသည်။
သူမသည် လောကီသားတို့ထံ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးလေးတစ်ပါးကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသွက်လက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။
ထို့အပြင် သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာလည်း ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကောင်းဆုံး လက်ရာတစ်ခုအလား အလွန်စင်ကြယ်ပြီး လှပလွန်းလှသည်။
သူမ၏ အကြည့်၊ သူမ၏ အပြုံး၊ သူမ၏ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တောက်ပသွားသကဲ့သို့ပင်။
သူမ၏ အလှတရားမှာ ရှန်ထျန်း နှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ လူတိုင်းက နတ်သမီးလေး ကို မြင်လိုကြသည်မဟုတ်ပေ။ ဥပမာအားဖြင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ၏ ဆိုင်ရှင်စုန့် ပင်ဖြစ်သည်။
"နတ်သမီးလေး၊ ဘာလို့ ဒီကို ထပ်ရောက်လာပြန်တာလဲ" ဆိုင်ရှင်စုန့် သည် နတ်သမီးလေး ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ငိုမဲ့မဲ့ဖြစ်နေသော သူ့မျက်နှာကို အတင်းပြုံးပြလိုက်သည်။ "အရင်တစ်ခေါက်က နတ်သမီးလေး ယူသွားတဲ့ 'အကောင်းဆုံး နီလာအိုး' ကြောင့် ကျွန်တော် တစ်လခွဲလောက် စိတ်ညစ်ခဲ့ရတာဗျာ!"
နတ်သမီးလေး သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ရာ လူအများအပြားမှာ ငေးမောသွားကြသည်။
"ဆိုင်ရှင်စုန့် ဆီမှာ အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ အသစ်တွေ ရောက်နေတယ်လို့ ကြားလို့ အထူးတလည် လာကြည့်တာပါ။"
"ဆိုင်ကလည်း ပိတ်မထားဘူးဆိုတော့ အရောင်းအဝယ် လုပ်လို့ရမှာပေါ့။ ဘာလဲ၊ ဆိုင်ရှင်စုန့် က ကျွန်မကို မကြိုဆိုတာလား"
"မဟုတ်ရပါဘူး၊ ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် မကြိုဆိုရဲပါ့မလဲ! နတ်သမီးလေးကိုပဲ နည်းနည်းပါးပါး သက်ညှာပေးဖို့ တောင်းဆိုတာပါ"
ဆိုင်ရှင်စုန့် သည် ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တွင် နတ်သမီးလေး ကို စော်ကားရဲသူမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။
သူသာ နတ်သမီးလေး ကို ဆိုင်ထဲမဝင်ခိုင်းရဲပါက ထိုရူးသွပ်နေသော သူမ၏ ပရိသတ်များက ဆိုင်ရှေ့ကို ပိတ်ဆို့သွားကြလိမ့်မည်!
နတ်သမီးလေး သည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ဝင်သွားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများက စင်ပေါ်တွင် စီတန်းထားသော ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ များကို အကဲခတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဝိုးတိုးဝါးတား တောက်ပနေသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လူအုပ်ကြားမှ အံ့ဩသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မျက်လုံးထဲမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတွေ ထွက်နေတယ်! ဒါ 'ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်း ကျွမ်းကျင်သူ' တို့ရဲ့ အမြင့်ဆုံးသော နတ်ဘုရားနည်းစနစ် 'သတ္တုရိုင်းကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော မျက်ဝန်း' များလား"
"ဒဏ္ဍာရီတွေအရ 'သတ္တုရိုင်းကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော မျက်ဝန်း' ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရင် ဘယ်သတ္တုရိုင်းမဆို ကောင်းကင်ကြီးလို ကြည်လင်နေမှာပဲတဲ့။ ဘာအတားအဆီးမှမရှိဘဲ သတ္တုရိုင်းတွေကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်တယ်တဲ့လေ! ဒါကို ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ နည်းစနစ်လို့ ခေါ်နိုင်တယ်"
"အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ်နဲ့တင် ဒီလို နတ်ဘုရားနည်းစနစ်မျိုးကို သင်ယူနိုင်တယ်ဆိုတာ သူမက တကယ်ပဲ နတ်သမီးလေး ပါပဲ!"
လူအုပ်၏ အံ့ဩသံများကို ကြားပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် စဉ်းစားခန်းဝင်သွားသည်။
'နတ်သမီးလေး က သူမရဲ့ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုပြီး သတ္တုရိုင်းတွေကို ရွေးချယ်နေတာကြောင့်လား။ သူမက တခြားသူတွေလို ကံစမ်းတာမဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ ငါက သူမရဲ့ ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းကို မမြင်ရတာလား'
သို့သော်လည်း ထိုသို့သော ရှင်းပြချက်မှာ အနည်းငယ် အတင်းအဓမ္မဆန်နေသေးသည်။
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် သံသယဖြစ်နေစဉ်မှာပင် နတ်သမီးလေး ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
သူမသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ထဲတွင် သူမလိုချင်သော ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းကို ရှာတွေ့သွားပြီဖြစ်သည်။
"ကျွန်မ ရွေးချယ်ပြီးပြီ၊ ဒါလေးပဲ!"
ထိုသတ္တုရိုင်းမှာ လူ့ခေါင်းတစ်လုံးခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး မီးခိုးရောင်-အနက်ရောင်ဖြစ်ကာ ထူးခြားမှုမရှိဘဲ လုံးဝ မှိုင်းညို့နေသည်။ ၎င်းကို စင်ပေါ်တွင်ပင် တင်မထားခဲ့ပေ!
၎င်း၏ ရှေ့တွင် ချထားသော ဈေးနှုန်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၁၅ ခုဖြစ်သည်။ ငွေတုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲတွက်ချက်လျှင်ပင် ငွေ ၁၅,၀၀၀ တန်းမျှသာရှိပြီး အလွန်ဈေးပေါသည်။
"ဒါက..."
နတ်သမီးလေး ရွေးချယ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက် ဆိုင်ရှင်စုန့် မှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။
သူမက ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အတုံးကြီးကို ရွေးလိုက်တာလား!
ကံမကောင်းစွာဖြင့် နတ်သမီးလေး သည် သူမ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၁၅ ခုကို ထုတ်ယူပြီး ကောင်တာပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီးဖြစ်သည်။
သူမသည် နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ရွေးပြီးသွားပြီ၊ ပိုက်ဆံလည်း ပေးပြီးပြီဆိုတော့ ဒါ ကျွန်မပိုင်ပြီ။ အမြတ်ထွက်မလား၊ အရှုံးပေါ်မလားဆိုတာကတော့ ပြန်အမ်းငွေ မရှိဘူးနော်။ ဆိုင်ရှင်စုန့်၊ စကားပြန်မရုပ်သိမ်းရဘူးနော်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါပြီ..."
ဆိုင်ရှင်စုန့် သည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အရှုံးပေါ်မည်မှာ မလွဲဧကန်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည့်အလား သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"နတ်သမီးလေး၊ ကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြတ်မှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော် လူတစ်ယောက်ယောက်ကို စီစဉ်ပေးရမလား"
ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းဆိုင်များတွင် သတ္တုရိုင်းများကို ဖြတ်တောက်ခြင်းမှာလည်း လက်မှုပညာတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းတစ်ခုတည်းကိုပင် စနစ်တကျ ဖြတ်တောက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါက အမြင့်ဆုံးဈေးဖြင့် ရောင်းချနိုင်သည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ မှားယွင်းစွာ ဖြတ်တောက်မိပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၏ အနှစ်သာရကို ပျက်စီးစေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ယိုစိမ့်ထွက်သွားနိုင်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ကြာရှည်ထိန်းသိမ်းထားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ တန်ဖိုးမှာလည်း အလွန်အမင်း ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဆိုင်များတွင် ဝယ်ယူသူများ ဝယ်ထားသော သတ္တုရိုင်းများကို ဖြတ်တောက်ပေးရန် ကျွမ်းကျင်သော သတ္တုရိုင်းဖြတ်သမားများကို စီစဉ်ပေးလေ့ရှိသည်။
သဘာဝကျစွာပင် ထိုဝန်ဆောင်မှုမှာ အခမဲ့မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ တန်ဖိုးရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များ ရရှိပါက ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းဆိုင်သည် ဖြတ်တောက်ခအဖြစ် အမြတ်ငွေ၏ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ကော်မရှင်အဖြစ် ယူရမည်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည်လည်း ဆိုင်၏ အဓိက ဝင်ငွေအရင်းအမြစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့အနေဖြင့် ကြီးမားသော အမြတ်ငွေကို ရနိုင်သော်လည်း ဆိုင်အတွက် အရှုံးမရှိပေ။
နတ်သမီးလေး သည် သူမ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး "ဆိုင်ရှင်စုန့်၊ ကျွန်မရဲ့ စည်းကမ်းကို သိမှာပါ။ ကျွန်မက ရွေးပဲရွေးတာ၊ ဘယ်တော့မှ ကိုယ်တိုင် မဖြတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
နတ်သမီးလေး တစ်ယောက် ကိုယ်တိုင် ဖြတ်တောက်ရန် စိတ်ကူးမရှိကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ လင်းလက်သွားသည်။
'အင်း၊ ဆိုင်မှာ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ သတ္တုရိုင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမဆို ရောင်းရမှာပဲ။ နတ်သမီးလေး ကို ရောင်းလိုက်ရင်လည်း ကော်မရှင် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းတော့ ရမှာပဲ'
"နတ်သမီးလေး၊ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ။ ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး သတ္တုရိုင်းဖြတ်သမားကို ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးပါ့မယ်"
ခဏအကြာတွင် သတ္တုရိုင်း၏ အပြင်ဘက်အလွှာများကို ဂရုတစိုက် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ကျန်ရှိနေသော သတ္တုရိုင်းမှာ လက်သီးဆုပ်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည့်အချိန်တွင် အမှောင်ရောင် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း တစ်စင်းသည် သတ္တုရိုင်းကို ဖောက်ထွက်လာသည်။
၎င်း၏ အရောင်အသွေးနှင့် တောက်ပမှုမှာ ကြည့်လိုက်သည်နှင့် စိတ်ကို ကြည်နူးစေသည်။
"သူ လုပ်နိုင်သွားပြီ၊ သူ လုပ်နိုင်သွားပြီ!"
"သူမက တကယ်ပဲ နတ်သမီးလေး ပါပဲ! ဒါ လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးစစ်စစ်ကြီး! ဒါကို အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၁၀၀ လောက်အထိ ခွဲထုတ်လို့ရမယ်!"
"မင်းက ဘာတွေနားလည်လို့လဲ! လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးစစ်စစ်တဲ့လား? အထဲမှာ ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် တွေတောင် ပါကောင်းပါဦးမယ်!"
"တကယ်လို့ အထဲမှာ ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် တွေသာ ပါနေရင် တစ်ခုတည်းတင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၁,၀၀၀ တန်ဖိုးရှိမှာ!"
"ငါတော့ တအားကို မနာလိုလိုက်တာ!"
...
နောက်ဆုံးတွင် သတ္တုရိုင်း၏ အပြင်ခွံမှာ လုံးဝ ကွာကျသွားပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေသော အမှောင်ရောင် အစိမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးစစ်စစ်မှာ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်လာသည်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပဲစေ့အရွယ်ခန့်ရှိသော ပုံဆောင်ခဲမှ အလင်းရောင် အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။
"ဝိညာဉ်သလင်းကျောက်! တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် တွေ ထွက်လာတာပဲ!"
ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးနွမ်းသွားသည်။ "ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးစစ်စစ်ထဲကနေ ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် တွေ ထွက်လာတာပဲ။ တန်ဖိုးကတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၈၀၀ ကနေ ၁,၂၀၀ ကြားလောက် ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်"
နတ်သမီးလေး က ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်မ ဒါကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၈၀၀ နဲ့ပဲ သတ်မှတ်ပြီး ဆိုင်ရှင်စုန့် ဆီ ရောင်းပေးလိုက်ပါ့မယ်!" ဟု ပြောသည်။
ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ "ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် နတ်သမီးလေးဆီက ကော်မရှင်ခ မယူတော့ပါဘူး။ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ၊ သဘောတူထားတဲ့ ပမာဏကို သွားယူလိုက်ပါဦးမယ်"
"နတ်သမီးလေး ဆိုတာ ဒီလိုမျိုးပဲ၊ တကယ်ကို ရက်ရောတာပဲ"
"ဆိုင်ရှင်စုန့်၊ မင်း ကျေနပ်သင့်တယ်! နတ်သမီးလေး ကို သတ္တုရိုင်းတွေ ရွေးခိုင်းလိုက်တာနဲ့တင် မင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၄၀၀ ကနေ ၅၀၀ လောက်ထိ အမြတ်ရနေပြီလေ"
"ဟုတ်တယ်လေ။ ငါ့ရဲ့ နတ်သမီးလေး လောက်မှ ဒီလောက် ကြင်နာပြီး ရက်ရောတာ။ တခြားသူတွေသာဆိုရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တစ်ဝက်တောင် မင်းကို ပေးမှာမဟုတ်ဘူး!"
"ဘာကို မင်းရဲ့ နတ်သမီးလေး လဲ? မင်း စကားတွေ လျှောက်ပြောမနေနဲ့!"
"ဘာဖြစ်လဲ? ဘာကို ကြည့်နေတာလဲ? ငါနဲ့ စကားများချင်လို့လား?"
...
ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ တင်းမာလာသော်လည်း နတ်သမီးလေး မှာမူ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေဆဲပင်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရာပေါင်းများစွာကို ရရှိသွားခြင်းကပင် သူမကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် မလုပ်နိုင်သည့်အလား ထင်ရသည်။
သူမသည် နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် အေးတိအေးစက် နေသည်။
"ဆိုင်ရှင်စုန့် က အရောင်းအဝယ်လုပ်တဲ့နေရာမှာ အတော်လေး ရက်ရောတာပဲ။ နောက်တစ်ခါကျရင်လည်း လာခဲ့ဦးမယ်"
ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ မျက်နှာ ပြန်လည်ညှိုးနွမ်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ နတ်သမီးလေး သည် ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ ဆိုင်ရှင်စုန့် ဒီတစ်ခေါက် ဝယ်ထားတဲ့ သတ္တုရိုင်းတွေထဲမှာလည်း ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်!"
နတ်သမီးလေး သည် လှည့်ထွက်သွားပြီး ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။
"ကျွန်မ တစ်နေ့ကို သတ္တုရိုင်း တစ်တုံးပဲ ဖြတ်မယ်လို့ ကတိပြုထားတာမို့ ဒီနေ့တော့ နောက်ထပ် မရွေးတော့ပါဘူး။"
"စိတ်ဝင်စားတဲ့သူတွေရှိရင် ကိုယ့်ကံကို စမ်းကြည့်ကြပေါ့၊ တစ်ခါတစ်ရံ ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းဆိုတာ ကိုယ့်ဆီ ရောက်လာတတ်တာပဲ!"
နတ်သမီးလေး ၏ အသံ ပျောက်ကွယ်မသွားခင်မှာပင် သူမသည် လူအုပ်၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူမသည် သူမ၏ လက်စကို ခါလိုက်ရာ ဖုန်မှုန့်တစ်စပင် မပါသွားဘဲ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားလေသည်။