နတ်သမီးလေး ဆိုသည်မှာ နတ်သမီးတစ်ပါးပမာ ကျော့ရှင်းလှပပြီး အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည့် အလှတရားပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
နတ်သမီးလေး ၏ ပုံရိပ်မှာ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် စွဲထင်နေခဲ့သည်။ သူမသည် အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိအောင် ပြည့်စုံလွန်းသဖြင့် မည်သူမျှ သူမအပေါ် မလျော်ကန်သော အတွေးမျိုး မတွေးသင့်ပေ။
လူတိုင်းက နတ်သမီးလေး ထွက်ခွာသွားသည့် ကျောပြင်ကို နှမြောတသစွာ ငေးကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ၏ ယခင်ဘဝက အမာခံပရိသတ်များနည်းတူ ရိုသေလေးစားပြီး အစွဲအလမ်းကြီးနေကြပုံ ပေါက်နေသည်။
“နတ်သမီးလေး ပြန်သွားပြန်ပြီ။ ငါ့ရဲ့ အချစ်ဦးလေး ထွက်သွားရှာပြီ။”
“နိုးစမ်းပါကွာ၊ မင်းမှာ ဘယ်တုန်းက အချစ်ရှိခဲ့လို့လဲ။”
“နတ်သမီးလေး ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ထဲမှာ ကံကောင်းခြင်းတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်လို့ ပြောသွားတာ မဟုတ်လား။”
“နတ်သမီးလေး က ‘သတ္တုရိုင်းထွင်းဖောက်မြင်မျက်လုံး’ လို့ခေါ်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို တတ်မြောက်ထားတာလေ။ သူမက သတ္တုရိုင်းမှန်သမျှကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်တယ်။ သူမက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ထဲမှာ ကောင်းတဲ့သတ္တုရိုင်းတွေ ရှိတယ်လို့ ပြောလိုက်ပြီဆိုတော့ အဲ့ဒီမှာ သေချာပေါက် ရှိကိုရှိရမယ်!”
“ညီအစ်ကိုတို့၊ ငါတို့ ချမ်းသာဖို့ အခွင့်အရေးပဲ!”
“ငါထင်တာတော့ အဲ့ဒီ ရွှေရောင်ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းက ပိုကောင်းပုံရတယ်။ ပုံစံကလည်း လှပပြီး တောက်ပနေတာ၊ အတွင်းထဲမှာ အဖိုးတန်ပစ္စည်းကြီး ပါနေမှာ သေချာတယ်!”
“ငါကတော့ အစိမ်းရောင်ကို ပိုကြိုက်တယ်။ ပုံစံက ထူးဆန်းတယ်၊ နတ်သမီးလေးတစ်ပါးက စောင်းကို ပွေ့ဖက်ထားသလိုပဲ။ တစ်ခါတည်းနဲ့ ကောင်းကင်နတ်သားတစ်ပါးတောင် ထွက်လာနိုင်တယ်!”
“လုမစားကြနဲ့! ငါ့ဟာ၊ အကုန်လုံးက ငါ့ဟာတွေ!”
...
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ၏ လုပ်ငန်းမှာ အလွန်ပင် စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ မူလက မျက်နှာပျက်နေသည့် ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြန်လည်ကြည်လင်လာသည်။
ရှန်ထျန်း ကမူ နတ်သမီးလေး ထွက်ခွာသွားသည့် ဘက်ကို နှမြောတသစွာ ငေးကြည့်ရင်း တွေဝေနေသည်။
သူက နတ်သမီးလေး ထွက်သွားမှာကို မခံနိုင်တာမဟုတ်ပေ။ ဖြစ်ပျက်နေသည့် အခြေအနေကို သူ နားမလည်နိုင်သေးသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာ ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသည့် မင်းသား ၁၃ အတွက် ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ကံကောင်းခြင်း အထောက်အပံ့ရှိသူများထံမှ ကံကောင်းခြင်းများကို ခိုးယူစားသုံးရန်သာ ဖြစ်သည်။
မျှော်လင့်မထားစွာပင် ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ကံကြမ္မာစစ်ဆေးမှုဖြင့် ရှာဖွေမရနိုင်သည့် သူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် မရေရာသည့် ပြောင်းလဲခြင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ဟု သူခံစားရပြီး ထိုအပြောင်းအလဲက ရှန်ထျန်း ကို အလွန်ပင် စိတ်မလုံခြုံဖြစ်စေသည်။
“မင်းသား၊ တကယ်လို့ သူမကို သဘောကျနေတယ်ဆိုရင် သွားပြီး ကြိုးစားကြည့်လိုက်ပါလား!”
“မှန်တယ် မင်းသား၊ နတ်သမီးလေး က မင်းသားနဲ့ အလိုက်ဖက်ဆုံးပဲ၊ နောင်တမရလိုက်ပါနဲ့!”
ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော တို့သည် ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နှမြောတသမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် နှစ်ဦးစလုံးက တိုက်တွန်းကြသည်။
ရှန်ထျန်း က အေးဆေးစွာပင် “ငါက မီးနိုင်ငံ ရဲ့ မင်းသား ၁၃ ဆိုတာ မင်းတို့ မသိဘူးလား။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်နောက်ကို ငါက ဘယ်လိုလုပ် လိုက်နိုင်ပါ့မလဲ!” ဟု ပြောသည်။
ကွေ့ကုန်းကုန်း က တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောသည်မှာ “မင်းသား၊ ကျွန်တော် ခုနက လူတစ်ယောက် နတ်သမီးလေး နောက်ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လိုက်သွားတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။ အဲ့ဒီလူက သဘောကောင်းမယ့်ပုံ မပေါက်ဘူး။”
ဘာ! လူတစ်ယောက်က နတ်သမီးလေး နောက်ကို မကောင်းတဲ့စိတ်နဲ့ ခိုးလိုက်နေတာလား။
ကွေ့ကုန်းကုန်း ပြောလိုက်သည့်စကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ရှန်ထျန်း မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရလျှင် ရှက်စရာမရှိသည့် လူမိုက်များက အလှပဂေးတစ်ဦးကို မကောင်းသောစိတ်ဖြင့် လိုက်လံနှောင့်ယှက်နေချိန်တွင် သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး ကယ်တင်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ အလှပဂေးက ကျေးဇူးတင်ပြီး သူရဲကောင်းကို လက်ထပ်ပေးမည်ဟု ကတိပေးလိမ့်မည်။
ဒါဟာ ဝတ္ထုတွေထဲမှာ အတွေ့ရအများဆုံးနဲ့ ဂန္ထဝင်ဆန်တဲ့ ဇာတ်ကွက် မဟုတ်ပေလား!
ရှန်ထျန်း သည် ထိုကဲ့သို့သော ဇာတ်ကွက်မျိုးနှင့် တကယ်တမ်း ကြုံတွေ့ရတော့မည်—သူက ကံကောင်းလွန်းနေပြီ!
လူဆိုးနှင့် အလှပဂေး ပေါ်လာပြီးပြီဆိုလျှင် သူရဲကောင်းမှာလည်း မကြာခင် ပေါ်လာတော့မည်။ ထိုသူရဲကောင်းသည် သေချာပေါက် ကံကောင်းခြင်း အထောက်အပံ့ရှိသူ ဖြစ်ရပေမည်!
ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် ထိုကံကောင်းသူနှင့်သာ သူငယ်ချင်း ဖြစ်သွားနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူ၏ ကံကြမ္မာအရောင်ကို တိုးတက်စေမည့် ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးများကို မကြာခင် ရရှိတော့မည်ဟု သူယုံကြည်နေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ထိုအခြေအနေကို စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် စိတ်ကြည်လင်နေသည်။
...
ကွေ့ကုန်းကုန်း က ပြုံးနေသည့် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်ပြီး “မင်းသား၊ အခုချက်ချင်း မလိုက်သွားရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်” ဟု သတိပေးလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း လည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး “သွားကြမယ်၊ သူတို့နောက်ကို လိုက်ရမယ်!” ဟု အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
လန်ကွေ့ဖေး သည် ကွေ့ကုန်းကုန်း ကို အခြေခံကျင့်စဉ်များကို အရင်က သင်ပေးခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ၏ မူလအဆင့်မှာ ‘Qi’ စုစည်းခြင်း အဆင့် (၅) ဖြစ်သည်။
ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ကို စတင်လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်ပြီး သုံးရက်အတွင်းမှာပင် ‘Qi’ စုစည်းခြင်း အဆင့် (၇) သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် ခြေရာခံနည်းပညာနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူတို့သုံးဦးစလုံးသည် နတ်သမီးလေး နောက်သို့ အမြန်ပင် လိုက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် နတ်သမီးလေး သည် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး လူသူကင်းမဲ့သည့် လမ်းကြားတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူမသည် လမ်းကြားထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်လိုက်ပြီး “ထွက်ခဲ့တော့!” ဟု အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
ဝုန်း!
ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး နတ်သမီးလေး ၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
သူက ပြုံးလျက် “နတ်သမီးလေး၊ မင်းရဲ့ပစ္စည်းတွေကို ငါ့ဆီ ပေးလိုက်စမ်း!” ဟု ပြောသည်။
တကယ်ပင် လုယက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ချင်းကော က စိတ်မရှည်တော့ဘဲ “မင်းသား၊ ကျွန်တော်တို့ ဝင်ကူရမလား” ဟု တိုးတိုးလေး မေးသည်။
ရှန်ထျန်း က တည်ငြိမ်စွာပင် “မိုက်မဲလိုက်တာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“မှန်တယ်၊ မင်းက တုံးတယ်။” ကွေ့ကုန်းကုန်း က ချင်းကော ကို ဆွဲထားပြီး တိုးတိုးလေး ရှင်းပြသည်။ “မင်းဦးနှောက်ကို သုံးစမ်းပါ။ အဲ့ဒီကောင်က သူမကို လုယက်ရုံပဲ ရှိသေးတယ်၊ မုဒိမ်းကျင့်တာ မဟုတ်သေးဘူး။
“အခု မင်းသားသာ ဝင်ကူလိုက်ရင် အများဆုံးရမှာက ‘ရှင်က လူကောင်းလေးပါပဲ’ ဆိုတဲ့ စကားပဲ။
“နတ်သမီးလေး က အရမ်းလှတယ်၊ အဲ့ဒီလူဆိုးက လုယက်တာထက် ပိုတဲ့အလုပ်တွေကို လုပ်ချင်မှာပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျမှ ငါတို့ဝင်ပြီး ဝင်ဖြေရှင်းရမယ်။
“သူရဲကောင်းက အလှပဂေးကို ကယ်တင်တာပေါ့။ မင်းသားကလည်း ချောမောခန့်ညားနေတာ၊ အဲ့ဒီအလှပဂေးက ဘယ်လိုလုပ် မင်းသားကို မချစ်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။
“ကျွန်တော်ပြောတာ မှန်တယ်မလား မင်းသား?”
ကွေ့ကုန်းကုန်း ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ချင်းကော မှာ အလွန်ပင် သဘောကျသွားပြီး လေးစားမိသွားသည်။
“ဒီလောက်ထိ စုံလင်တဲ့ အစီအစဉ်မျိုး! မင်းသား၊ မင်းသားက တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ!”
ရှန်ထျန်း က မျက်လုံးကိုသာ လှိမ့်ပြလိုက်သည်။
ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ! ငါတို့ အခုထိ မဝင်သေးတာက ရိုးရှင်းပါတယ်။ သူရဲကောင်း ပေါ်မလာသေးလို့လေ!
ရှန်ထျန်း သည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ကံကောင်းခြင်း အထောက်အပံ့ရှိသည့် သူရဲကောင်းနှင့် မိတ်ဖွဲ့ချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူရဲကောင်း ပေါ်လာပြီး အလှပဂေးကို ကယ်တင်သည်အထိ စောင့်ပြီးမှ သူက ထွက်လာပြီး ဝင်ကူညီမည်ဖြစ်သည်။
ထိုအခါမှသာ အတူတူ ဒုက္ခခံခဲ့ကြသူများ ဖြစ်လာပြီး ရင်းနှီးသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှ ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် နောင်တွင် သူ၏ ကံကောင်းခြင်းများကို ခိုးယူစားသုံးရသည်မှာ ပိုပြီး အဆင်ပြေမည်ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း ကသာ အခုချက်ချင်း ဝင်ကူပြီး လူဆိုးကို မောင်းထုတ်လိုက်ပါက သူရဲကောင်းက ပေါ်လာစရာ မလိုတော့ဟု ထင်သွားနိုင်သည်။
သူရဲကောင်းကသာ တန်းပြီး ထွက်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
“စောင့်၊ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ဦး!”
သူတို့ သုံးဦးစလုံးသည် အမိုးပေါ်တွင် မှီရပ်ရင်း နတ်သမီးလေး ကို လုယက်နေသည့် လူဆိုးကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေကြသည်။
...
နတ်သမီးလေး သည် လူဆိုးက သူမလမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမခါးတွင် ချိတ်ထားသည့် ပိုက်ဆံအိတ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြည်လိုက်သည်။
“ငါ့အတွက် နည်းနည်းလောက် မချန်ထားပေးနိုင်ဘူးလား။”
လူဆိုးက ပြုံးစိစိဖြင့် “ရတာပေါ့! မင်းသာ ငါ့ရဲ့ အဖော်လုပ်မယ်ဆိုရင် ဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အိတ်ကြီးတစ်ခုလုံးကိုတောင် မင်းကို ပေးလိုက်နိုင်တယ်!” ဟု ပြောသည်။
ပေါ်လာပြီ!
အလှပဂေးကို နှောင့်ယှက်သည့် ဒဏ္ဍာရီလာ ဇာတ်ကွက်!
ကွေ့ကုန်းကုန်း မှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ “မင်းသား၊ ကျွန်တော်တို့ ဝင်သွားလို့ ရပြီ!”
၁၆ နှစ်တောင် ရှိပြီ! မင်းသားက နောက်ဆုံးတော့ အရွယ်ရောက်လာပြီး မိန်းကလေးတွေကို စိတ်ဝင်စားလာပြီ။
မင်းသားသာ နတ်သမီးလေး ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ကယ်တင်နိုင်ပြီး သူမရဲ့ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူ မိသားစုမျိုးဆက်ကို ဆက်ခံနိုင်တော့မှာ ဖြစ်သည်။
အဲ့ဒီအခါကျရင် လန်ကွေ့ဖေး လည်း စိတ်ချမ်းသာပြီး စိတ်အေးလက်အေး ရှိသွားနိုင်မှာပေါ့။
ချင်းကော လည်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ “မင်းသား၊ ကျွန်တော်တို့ လှုပ်ရှားကြရအောင်!”
“စောင့်ဦး၊ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ဦး!” ရှန်ထျန်း က အလျင်မလိုဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “အခုက အချိန်မရောက်သေးဘူး။”
သူရဲကောင်းက ပေါ်မလာသေးဘူးလေ!
တစ်ဖက်တွင်...
နတ်သမီးလေး သည် ထိုလူဆိုး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားသည်။ “မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ အိပ်မက်မက်မနေနဲ့!”
ထိုစကားကို ပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် ပိုက်ဆံအိတ်ကို လူဆိုးထံ ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး နောက်လှည့်ကာ ထွက်သွားတော့သည်။
အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ထိုလူဆိုးသည် သူမနောက်ကို လိုက်မလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကွေ့ကုန်းကုန်း မှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။ “သူက ဘယ်လိုလုပ် သူမနောက်ကို မလိုက်တာလဲ!? မင်းသား၊ ကျွန်တော်တို့ အခုချက်ချင်း လှုပ်ရှားမှ ဖြစ်တော့မယ်။ အခုသာ မကယ်လိုက်ရင် နတ်သမီးလေး နတ်သမီးလေး ထွက်သွားတော့မှာ။”
မင်းသား ၁၃ အတွက် ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး ကြုံရဖို့ဆိုတာ ရှားပါးလှသည်၊ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့အချိန်မျိုးမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်လွတ်ခံနိုင်ပါ့မလဲ။
ရှန်ထျန်း ၏ လှုပ်ရှားမှုမရှိသည့်အပေါ် ကွေ့ကုန်းကုန်း မှာ ရင်ထဲတွင် မချိတင်ကဲ ဖြစ်နေရသည်။
ရှန်ထျန်း လည်း စိတ်ဓာတ်ကျနေရသည်—ဒါဟာ သူမျှော်လင့်ထားတဲ့ ဇာတ်ကွက် မဟုတ်ဘူး!
ယုတ္တိဗေဒအရဆိုရင် လူဆိုးက နတ်သမီးလေး ကို ကာမစိတ်ပါသည့် အပြုံးမျိုးနဲ့ တားဆီးပြီး မတရားပြုကျင့်ဖို့ ပြင်ဆင်သင့်တာပေါ့။ ပြီးမှ သူရဲကောင်းက အချိန်ကိုက် ပေါ်လာရမှာလေ!
ဒီလူဆိုးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့ဒီလောက်တောင် ယဉ်ကျေးနေရတာလဲ၊ သူများကို မတရားမပြုကျင့်ခင်မှာတောင် နတ်သမီးလေး ကို သဘောတူသလားလို့ မေးနေသေးတယ်။
သူမက မသဘောတူရင် မင်းက မတရားမပြုကျင့်တော့ဘူးပေါ့လေ?
သူမနောက်ကို လိုက်သွား၊ နှောင့်ယှက်၊ မတရားပြုကျင့်ပြီး ပိုင်ဆိုင်လိုက်စမ်းပါ!
မင်းရဲ့ လူဆိုးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရှိသင့်တဲ့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်မှုက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ?
လူဆိုးတစ်ယောက်က ဒီလောက်တောင် စကားပြောရ လွယ်ကူနေရင် သူရဲကောင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလှပဂေးကို ကယ်တင်တဲ့သူ ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ။
တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းလိုက်တာ!
နတ်သမီးလေး သည် ပိုပိုဝေးရာသို့ လျှောက်သွားနေပြီး လမ်းကြားထဲမှ ထွက်ခါနီးပင် ဖြစ်နေသည်။
ရှန်ထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါ၊ သူကိုယ်တိုင်ပဲ လှုပ်ရှားရတော့မည်...
ကံကောင်းခြင်း အထောက်အပံ့ရှိသည့် သူရဲကောင်း ပေါ်မလာသေးသော်လည်း နတ်သမီးလေး ဆိုသည်မှာလည်း ကံကောင်းခြင်း အရောင်အဝါနီ ရှိသူတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။
သူသာ အခု သူမကို ကယ်တင်လိုက်နိုင်ရင် အဆင်ပြေပြေနဲ့ပဲ နတ်သမီးလေး နဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်သွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူသည် နတ်သမီးလေး ၏ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးများကို ခိုးယူစားသုံးနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ ဒါက ဘာမှမလုပ်တာထက်စာရင် ပိုကောင်းပါသေးသည်!
သူ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသည်နှင့် ရှန်ထျန်း က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်၊ “ဟေ့ လူဆိုး၊ နေ့ခင်းကြောင်တောင်မှာ ဒီလိုမျိုး ကြင်နာတတ်ပြီး လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို လုယက်ဖို့ ကြိုးစားရဲရတာ မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ!”
ရှန်ထျန်း သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး အမိုးပေါ်မှ ရုတ်တရက် ခုန်ဆင်းလိုက်ကာ နတ်သမီးလေး ၏ ရှေ့တွင် သက်ဆင်းလိုက်သည်။
ဝုန်း!
အာ... သေစမ်း၊ ဘယ်သူက ငှက်ပျောခွံ လာပစ်ထားတာလဲ!
ဘယ်သူက ဒီလောက်တောင် အသိဉာဏ်မဲ့ရတာလဲ!