အခန်း ၁၁။ ။ ဘယ်သူကများ ထင်မှတ်ထားမှာတဲ့လဲ
ရှန်ထျန်း သည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ မယုံကြည်နိုင်မှုများ ရောပြွမ်းနေသည်။
"ဒီနေ့က ငါ့အတွက် အမှန်တကယ်ပဲ ကံကောင်းတဲ့နေ့ပဲလား"
သူ့လက်ထဲတွင် ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ ဤကျမ်းစာအုပ်သည် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ ဆိုင်ရှင်စုန့် က သူ့ကို ပေးအပ်ခဲ့သည့်အချိန်ကတည်းက ၎င်း၏ထူးခြားသော စွမ်းအင်များကို သူခံစားမိနေခဲ့သည်။
ထိုစဉ် ကွေ့ကုန်းကုန်း က အနားသို့ကပ်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ "ရှန်ထျန်း၊ ဘာတွေများ စဉ်းစားနေတာလဲ။ အထဲကိုဝင်ဖို့ အချိန်တန်ပြီမဟုတ်လား"
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့ ကွေ့ကုန်းကုန်း။ ကျွန်တော်တို့ သွားကြတာပေါ့"
သူတို့နှစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းကျဲဖြင့် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ အတွင်းပိုင်းတွင် လေထုမှာ အေးစက်နေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ၏ အငွေ့အသက်များသည် နေရာတိုင်းတွင် လွှမ်းခြုံထားသည်။
ရုတ်တရက် ရှေ့တွင် အရိပ်တစ်ခု လှုပ်ရှားသွားသည်ကို သူတို့မြင်လိုက်ရသည်။ နတ်သမီးလေး သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူမ၏မျက်နှာထားသည် အေးစက်နေသော်လည်း သူမ၏မျက်လုံးများတွင် မိစ္ဆာ နှင့်ပတ်သက်သည့် အန္တရာယ်တစ်ခုခုကို သတိထားနေပုံရသည်။
"သင်တို့နှစ်ယောက် ဒီနေရာကို ဘာကြောင့် ရောက်လာကြတာလဲ" နတ်သမီးလေး က အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာဖွေချင်လို့ပါ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ ဒီ ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ရှိနေတယ်"
နတ်သမီးလေး သည် ထိုကျမ်းစာအုပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အနည်းငယ်တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမ၏အကြည့်များသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များဆီသို့ ရောက်သွားပြီးနောက် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။
"ဒါက..." သူမ စကားစမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဆက်ပြောသည်။ "ဘယ်သူကများ ထင်မှတ်ထားမှာတဲ့လဲ။ ဒီအရာက ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့လေ"
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ဘေးမှနေ၍ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ကံကြမ္မာဆိုတာ တကယ်ကိုပဲ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလွန်းတယ်"
ရှန်ထျန်း သည် ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ကို မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ ၏ နက်နဲသော အမှောင်ထုထဲသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။ သူ့ရှေ့တွင် မည်သည့်အရာများ စောင့်ကြိုနေသည်ကို သူ မသိသော်လည်း၊ သူ၏ယုံကြည်ချက်မှာမူ ခိုင်မာနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းက နတ်သမီးလေး ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။
ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသူမှာ မည်သူနည်း။
သူသည် နတ်သမီးလေး ၏နှလုံးသားကိုပင် တဒုတ်ဒုတ်ခုန်စေလောက်အောင် အလွန်ချောမောလှပနေသော်လည်း သူ၏အပြုအမူကတော့ အလွန်အမင်း ဟန်လုပ်လွန်းနေသည်။
ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာစဉ်တွင် ငှက်ပျောခွံတစ်ခုပေါ်သို့ အမှတ်မထင် နင်းမိသွားသေးသည်။
"နတ်သမီးလေး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အသေအချာ ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်။ ကျွန်တော်ရှိနေသရွေ့တော့ သူ ခင်ဗျားကို လက်ဖျားနဲ့တောင် ထိခွင့်ရမှာမဟုတ်ဘူး!"
ရှန်ထျန်း သည် ခက်ခက်ခဲခဲ ပြန်ထရပ်လိုက်ပြီး နတ်သမီးလေး ကို သူ့နောက်ကွယ်တွင် ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။
သူသည် ထိုလူမိုက်ကို လက်ညှိုးထိုးရင်း တရားသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်၊ "ဟေ့! လူမိုက်၊ နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးမှာ ဒီလိုသဘောကောင်းပြီး လှပတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို လုယက်ဖို့ ကြံစည်ရဲတယ်ပေါ့လေ! မင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးမှဖြစ်မယ်!"
ထိုလူမိုက်မှာ ကြောင်သွားပြီး "ဟမ်၊ လူမိုက်ဟုတ်လား။ ဘယ်သူကများ သဘောကောင်းပြီး လှပတဲ့အမျိုးသမီးကို လုယက်နေလို့လဲ!"
နတ်သမီးလေး က ရှန်ထျန်း ၏နောက်ကွယ်မှနေ၍ နှုတ်ခမ်းကိုစူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်မက မိန်းကလေးပဲရှိသေးတာပါ၊ အမျိုးသမီးမဟုတ်သေးဘူး!"
ရှန်ထျန်း ၏ပါးစပ်မှာ တွန့်သွားသည်။
အဲဒါက အဓိကကျတဲ့အချက်လား။
အဓိကကျတဲ့အချက်ကတော့ ကျွန်တော်ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းသက်လာပြီး သူမကို တရားသဖြင့်ကူညီပေးတာ၊ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်လို အလှပဂေးကို ကယ်တင်လိုက်တာမျိုး ဖြစ်သင့်တာမဟုတ်ဘူးလား။
"ကျွန်တော် မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးမယ်..." ရှန်ထျန်း သည် ထိုလူမိုက်ကို အေးစက်စက်ကြည့်လိုက်သည်၊ "ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေကို နတ်သမီးလေး ဆီ ပြန်ပေးလိုက်။ ဒါဆိုရင် မင်းကိုလွှတ်ပေးနိုင်တယ်။ မဟုတ်ရင်တော့..."
ထိုလူမိုက်သည် ရှန်ထျန်း ကို အထင်သေးစွာကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ရင်ရော ဘာဖြစ်မလဲ။"
ရှန်ထျန်း သည် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုအပြုံးမှာ မိန်းမပျိုပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ အရူးအမူးဖြစ်သွားစေလောက်အောင်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။
သူသည် ခေါင်းကိုဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးခဲ့တာပါ။ အဲဒါကို တန်ဖိုးမထားတာက ခင်ဗျားပဲ"
သူ့နောက်ကွယ်မှ နတ်သမီးလေး သည် ရှန်ထျန်း ၏လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်ပြီး "ဒါခင်ဗျားနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး၊ ကျွန်မတို့လည်း အချင်းချင်းမသိကြတာပဲလေ။ ခင်ဗျားထွက်သွားတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ!" ဟု ပြောသည်။
"အချင်းချင်းမသိဘူး ဟုတ်လား။ ဟားဟား။"
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းကိုအနည်းငယ်မော့ကာ ကောင်းကင်ကို ၄၅ ဒီဂရီစောင်းငေးကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်မကောင်းဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "မြစ်ကမ်းနားမှာ အရိပ်တစ်ခုတည်းကို တွေ့နိုင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံးက ကျင့်ကြံသူတွေပဲ၊ လမ်းမှာတွေ့ဆုံကြတဲ့အခါ ကရုဏာသက်ဖို့အတွက် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိကျွမ်းနေဖို့မှ လိုအပ်တာလား"
ရှန်ထျန်း ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဘေးတစ်ဖက်မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း သူ၏စကားလုံးအချို့ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နတ်သမီးလေး ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ်နီရဲသွားသည်။ "ဒါပေမဲ့..."
ရှန်ထျန်း က နတ်သမီးလေး ၏စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဆိုတာမျိုးမရှိဘူး။"
ထို့နောက် သူသည် တရားသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်၊ "မတရားမှုတစ်ခုကိုတွေ့ရင် ဟိန်းဟောက်ရမယ်! တိုက်ခိုက်ရမယ့်အချိန်ဆို တိုက်ခိုက်ရမယ်!"
"ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့အခက်အခဲကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး ဘယ်လိုလုပ် လျစ်လျူရှုနိုင်မှာလဲ"
ထိုလူမိုက်မှာ ရှက်စိတ်ကြောင့် ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူက ဟားတိုက်ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "အလုပ်ရှုပ်တဲ့သူကပဲ သူရဲကောင်းလုပ်ပြီး မိန်းမလှလေးကို ကယ်တင်ချင်နေတာပေါ့လေ! ငါမင်းကို ဘယ်လိုသင်ခန်းစာပေးရမလဲဆိုတာ ကြည့်ထားလိုက်!"
စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ကျယ်လောင်စွာဟိန်းဟောက်ပြီး ရှန်ထျန်း ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။
သူ့ထံမှ ပြင်းထန်သောစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် Qi Refinement အဆင့်ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။
နတ်သမီးလေး စိုးရိမ်သွားပြီး "မတိုက်ပါနဲ့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး တိုက်ခိုက်တာရပ်လိုက်ပါ" ဟု ပြောသည်။
"နတ်သမီးလေး၊ ကျွန်တော့်အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီလိုလူမိုက်မျိုးကို ရှင်းထုတ်တာက မုန့်စားသလိုပဲ လွယ်ကူပါတယ်"
ရှန်ထျန်း သည် ထိုလူမိုက်ကို အထင်သေးစွာကြည့်လိုက်ပြီး "ကွေ့ကုန်းကုန်း!" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကွေ့ကုန်းကုန်း ၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ "ဟုတ်ကဲ့၊ လူငယ်လေး!"
"တိုက်ခိုက်!"
"သဘောပေါက်ပါပြီ!"
သူ့အသံမပျောက်ကွယ်ခင်မှာပင် ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း မှ နည်းလမ်းများကို စတင်အသုံးပြုလိုက်သည်။
အလွန်အစွမ်းထက်သော အနီရောင်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (Spirit Qi) များသည် ကွေ့ကုန်းကုန်း ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူသည် ရိုင်းစိုင်းပြီး မိစ္ဆာဆန်ဆန် ပုံစံပေါက်နေသဖြင့် ထူးဆန်းသော စိတ်ကူးယဉ်အငွေ့အသက်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အနီရောင်အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ရှန်ထျန်း နှင့် ထိုလူမိုက်ကြားသို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိသွားသည်။
"သတ္တိရှိတဲ့လူမိုက်! မင်းက မင်းသားကို မလေးမစားလုပ်ရဲတယ်ပေါ့လေ!"
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ထိုစကားကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အော်ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
အစောပိုင်းက ငှက်ပျောခွံပေါ်နင်းမိခဲ့သည့်အတွက် ရှန်ထျန်း အမှားလုပ်မိခဲ့သည်မှာ မှန်သည်။ ထို့ကြောင့် နတ်သမီးလေး ၏အမြင်တွင် သူသည် သိပ်ပြီးကောင်းမွန်လှမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ပြဿနာကြီးကြီးမားမားမဟုတ်ပါ။ ရှန်ထျန်း ၏ကံကြမ္မာအရ ငှက်ပျောခွံနင်းမိခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စတစ်ခုသာဖြစ်သည်။
ကွေ့ကုန်းကုန်း က ရှန်ထျန်း ၏မင်းသားဖြစ်ကြောင်း အမှတ်မထင်ပေါ်လွင်အောင် လုပ်လိုက်လျှင် နတ်သမီးလေး ၏နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
မင်းသား၏ပျော်ရွှင်မှုသည် ကျွန်ုပ်၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လိုလားတောင့်တသောအရာဖြစ်သည်။
လူမိုက်၊ သေလိုက်တော့!
အသက် ၅၀ ကျော်ရှိပြီဖြစ်သော ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် သူ၏လက်သီးကို အားကုန်ထုတ်ကာ ထိုလူမိုက်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ပြင်းထန်စွာထိုးနှက်လိုက်သည်။
အမြန်နှုန်းသည် အစွမ်းထက်ဆုံးလက်နက်ပင်ဖြစ်သည်။
လောကရှိ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းများတွင် အမြန်ဆုံးဖြစ်ခြင်းမှလွဲ၍ ကျန်သည့်အရာအားလုံးမှာ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်!
ကွေ့ကုန်းကုန်း ၏အရိပ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းအောက်တွင် ထိုလူမိုက်မှာ Qi Refinement အဆင့်တွင် ရှိနေသော်လည်း အားနည်းလွန်းသဖြင့် ပြန်လည်ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ရာနှင့်ချီသော ထိုးနှက်ချက်များကို ခံလိုက်ရပြီး ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
"မင်းသား၊ ဒီလူမိုက်ကို ကျွန်တော်နှိမ်နင်းလိုက်ပါပြီ!"
ထိုလူမိုက်ကို ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ရှန်ထျန်း အတွက် နေရာလွတ်ပေးရန် လေးစားစွာဖြင့် ဘေးသို့ဆုတ်ခွာသွားသည်။
ယခုအချိန်သည် မင်းသားတောက်ပရမည့်အချိန်ဖြစ်သည်။
နတ်သမီးလေး အံ့အားသင့်သွားပုံနှင့် အနည်းငယ်ချစ်စရာကောင်းနေပုံကို မြင်သောအခါ ရှန်ထျန်း အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်၊ "နတ်သမီးလေး၊ အခုတော့ ခင်ဗျားဘေးကင်းပါပြီ။ ကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး။ ဒါက ယဉ်ကျေးတဲ့ကျင့်ကြံသူတိုင်း လုပ်ဆောင်သင့်တဲ့အရာပါပဲ"
သို့သော် ရှန်ထျန်း ထင်မှတ်မထားသည်မှာ နတ်သမီးလေး က သူ့ကိုအမှန်တကယ်ပင် ကျေးဇူးမတင်ခဲ့ပေ။
သူမသည် ထိုလူမိုက်အနားသို့ ပြေးသွားသည်။ ထိုလူ၏အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေသည်ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်သည်၊ ရယ်မောခြင်းကို ထိန်းချုပ်ထားပုံရသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် စိုးရိမ်ဟန်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်၊ "ရှင်အဆင်ပြေရဲ့လား?"
ထိုလူမိုက်မှာ အရိုက်ခံရသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖူးရောင်နေပြီး သွားများပင် ကျွတ်ထွက်သွားပြီဖြစ်သည်။ သူစကားပြောတိုင်း လေများထွက်နေသဖြင့် စကားကိုပီပီသသ မပြောနိုင်တော့ပေ။
"နင် တကယ်ပဲ ခွေးစားခွေးဖြစ်တာပဲ!" (Yuu aktually log eat log!)
ရှန်ထျန်း သည် သိလိုစိတ်ဖြင့် သူမအနားသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်၊ "သူက ခင်ဗျားကို ဒီလိုတွေလုပ်ထားတာကို ခင်ဗျားက သူအဆင်ပြေရဲ့လားလို့ စိုးရိမ်နေတာလား? ပြီးတော့... သူဘာပြောတာလဲ?"
နတ်သမီးလေး သည် ရှန်ထျန်း ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ သူမသည် ဒေါသထွက်နေသလိုလို၊ ပျော်နေသလိုလို ဖြစ်နေပြီး ငိုတော့မလိုပင်ဖြစ်နေသည်။
"သူပြောတာက 'နင် တကယ်ပဲ ခွေးစားခွေးဖြစ်တာပဲ' တဲ့!"
ရှန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားသည်၊ "ဘာခွေးစားခွေးလဲ?"
ထိုလူမိုက်သည် ရှန်ထျန်း ကို ဒေါသအပြည့်ဖြင့်ကြည့်ကာ အလွန်ခက်ခဲစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "စောင့်နေစမ်း၊ နင်ဒီအတွက် အဆပ်ပေးရလိမ့်မယ်။" (Jash you vait, you ill pae for tis.)
ရှန်ထျန်း ခေါင်းကိုကုတ်လိုက်သည်။ "သူက ဘာတွေပြောနေတာလဲ?"
နတ်သမီးလေး က စိတ်မကောင်းဟန်ဖြင့် ပြောသည်၊ "သူပြောတာက 'စောင့်နေစမ်း၊ နင်ဒီအတွက် အဆပ်ပေးရလိမ့်မယ်' တဲ့။"
ရှန်ထျန်း ဒေါသပေါက်ကွဲသွားသည်။ "မင်းငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်နေတာပဲ! နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးမှာ ဒီလိုသဘောကောင်းပြီး လှပတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို လုယက်ဖို့ ကြံစည်ရဲသေးတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ကိုခြိမ်းခြောက်ရဲသေးတယ်ပေါ့၊ မင်းသေချင်နေတာလား?"
ကွေ့ကုန်းကုန်း က ရှန်ထျန်း ကို တားဆီးရန်ကြိုးစားသည်၊ "မင်းသား၊ စိတ်လျှော့ပါဦး။ သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ထပ်ရိုက်လိုက်ရမလား? ဒါမှမဟုတ် သူ့ကိုပဲ သတ်ပစ်လိုက်ရမလား?"
ထိုခဏမှာပင် ထိုလူမိုက်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး "ကျေးဇူးပြုပြီး သနားပေးပါ၊ ကျွန်တော့်ကိုမသတ်ပါနဲ့" ဟု တောင်းပန်လိုက်သည်။
နတ်သမီးလေး ထပ်ပြောတော့မည့်အချိန်တွင် ရှန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ "ရှင်းပြစရာမလိုတော့ပါဘူး၊ ကျွန်တော်နားလည်လိုက်ပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သနားပေးပါ၊ ကျွန်တော့်ကိုမသတ်ပါနဲ့ ဆိုတာပဲမဟုတ်လား"
ထိုလူမိုက်မှာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
နတ်သမီးလေး ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ကျွန်မပြောချင်တာက ကျွန်မအမျိုးသမီးမဟုတ်ဘူး၊ အမျိုးသမီးမဟုတ်ဘူး၊ တကယ်ကို အမျိုးသမီးမဟုတ်တာပါ!" ဟု ပြောသည်။
ရှန်ထျန်း မှာ စကားမပြောနိုင်အောင်ဖြစ်သွားသည်။
နတ်သမီးလေး သည် သူတို့သုံးဦး၏ သံသယဖြစ်ဖွယ်အကြည့်များကို သတိပြုမိသွားပြီး ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်ပြောပြလိုက်သည်။
အမှန်တကယ်တော့ နတ်သမီးလေး သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အကဲဖြတ်သူဆိုသည်မှာ မဟုတ်ပေ။
မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသူသည်လည်း လူမိုက်တစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ရှိ ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏အသုံးမကျသောသားဖြစ်သူသာဖြစ်သည်။
နတ်သမီးလေး သည် တစ်ချိန်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အကဲဖြတ်သည့် နည်းလမ်းအချို့ကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သင်ယူခဲ့ဖူးသည်။
ထိုနည်းလမ်းများဖြင့် ကျောက်တုံးများကို အကဲဖြတ်ရန်မဖြစ်နိုင်သော်လည်း သာမန်လူများကို လှည့်စားရန်မှာမူ ဖြစ်နိုင်သည်။
ထို့အပြင် နတ်သမီးလေး ၏အလှအပမှာ နတ်သမီးကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူမသည် လူတိုင်းနှင့်အလွယ်တကူ ရင်းနှီးနိုင်သောစရိုက်ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် သူမသည် စိတ်ကူးတစ်ခုရသွားပြီး ထိုဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆိုင်များနှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူမသည် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တွင် “Marketing Influencer” တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဆိုင်တစ်ဆိုင်က ပစ္စည်းအသစ်များဖြည့်တင်းသည့်အခါတိုင်း နတ်သမီးလေး ကိုခေါ်၍ သရုပ်ဆောင်ခိုင်းလေ့ရှိသည်။ သူတို့သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ထုတ်ပြပြီး နတ်သမီးလေး က ဝယ်ယူသည့်အတိုင်းဟန်ဆောင်ရသည်။
ထို့နောက် ထိုဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ထိုနေရာတွင်ပင် ချက်ချင်းခွဲလိုက်သောအခါ ၎င်း၏ဈေးနှုန်းမှာ ဆယ်ဆခန့် မြင့်တက်သွားလေ့ရှိသည်။
ထို့အပြင် နတ်သမီးလေး ၏ပရိသတ်များကြောင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆိုင်များအတွက် ဖောက်သည်အများအပြားကို ဆွဲဆောင်ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူခဲ့သည်။
ထိုဖောက်သည်များအနေဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆိုင်များတွင် ငွေကြေးသုံးစွဲမိရန် အခွင့်အလမ်း သေချာပေါက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆိုင်များက ထိုဖောက်သည်များ၏သုံးစွဲမှုမှ ရရှိလာသည့်အမြတ်အစွန်း၏ ၁ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို နတ်သမီးလေး အတွက် လုပ်ခအဖြစ် ပြန်လည်ပေးအပ်ကြသည်။
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးမှာလည်း ရှန်ထျန်း ၏ယခင်ဘဝက လုပ်ငန်းနယ်ပယ်အသီးသီးတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထူးဆန်းလှသည်မဟုတ်ပေ။
ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို ဟိုတယ်များ၊ စားသောက်ဆိုင်များ၊ အိမ်ခြံမြေ၊ လောင်းကစား၊ လိမ်လည်မှု၊ စုန်းပညာ စသည့်နယ်ပယ်အသီးသီးတွင် တွေ့ရှိရတတ်သည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင်ပင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သူမသည် ကမ္ဘာလွန်နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ကြည့်ကောင်းနေသော်လည်း သူမသည် အမှန်တကယ်တွင် စည်းရုံးရေးသမား (ကြော်ငြာအရုပ်ကလေး) တစ်ဦးဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူကထင်ထားမည်နည်း။