ခေါင်းစဉ်း- အတိတ်နိမိတ်ရဲ့ သားတော်စစ်စစ် မဟုတ်ပါဘူး – အခန်း (၁၂) - ငါတို့နှစ်ဦးကြားမှာ ကံကြမ္မာ မရှိပါဘူး
ရှန်ထျန်းသည် တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် မြူးတူးပျော်ပါးနေသော နဂါးငယ်လေးတစ်ကောင်ပမာ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးနေသည့် အပြုံးတစ်ပွင့် ကပ်ပါလာပြီး ခြေထောက်လှမ်းပုံမှာပင် ပေါ့ပါးသွက်လက်နေသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ လှည့်စားခဲ့မိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအတွက် သူ မပြစ်တင်ခံရရန် လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက်များ ရှိနေပေသည်။ ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ဆင်းရဲနွမ်းပါးလွန်းလှပြီး ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုအတွက် အရင်းအမြစ်များ မရှိခဲ့ပေ။ ဒုတိယအနေဖြင့် ကံကြမ္မာ၏ အဓိကဇာတ်ကောင်ဖြစ်သူ မင်းသား ၁၃မှာ သူနှင့် ယှဉ်လျှင် အင်မတန်မှ ချမ်းသာကြွယ်ဝလှသည်။ ထိုကဲ့သို့သော သူဌေးသားတစ်ဦးထံမှ အနည်းငယ် ရယူလိုက်ခြင်းက မည်သို့မျှ အပြစ်မရှိပေ။
အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ သူသည် ခိုးဝှက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရိုးသားစွာ လဲလှယ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို နတ်သမီးလေး က သူ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ခြောက်ဆယ် ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူက ထိုဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအတွက် ကျေးဇူးတင်သောအနေဖြင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ အကြောင်းကို သဲလွန်စပေးခဲ့ခြင်းပင်။
'ငါတို့နှစ်ဦးကြားမှာ ကံကြမ္မာက အနည်းငယ်တော့ ရှိနေသေးပုံပဲ၊ ဟားဟားဟား……' ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် တွေးရင်း သူ၏ တိတ်ဆိတ်နေသော ရင်ဘတ်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ လေးများကို စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အတုံး (၆၀) ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ နားရွက်တက်တက်ပင် ချိတ်သွားတော့သည်။
ဤပမာဏက သူ့အတွက် ယခုလက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွင် အတော်အတန် အသုံးဝင်လှပေသည်။
ဤသို့ဖြင့် သူသည် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ်ဆီသို့ ပြန်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် သူ့ရှေ့တွင် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုသူသည် အဝတ်အစားနက်များကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အသက်ရှူသံမှာ အလွန်တရာ ငြိမ်သက်နေကာ သာမန်လူတစ်ဦးမဟုတ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။
ရှန်ထျန်း၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်မှောက်ကို အနည်းငယ် ကြုံ့လိုက်သည်။ သူသည် အခြားသူများကို လှည့်စားခဲ့စဉ်က အတွေ့အကြုံများ ရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် လမ်းဆုံလမ်းခွ၌ လူစိမ်းတစ်ဦး ပေါ်လာခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းမရှိ ဖြစ်မလာနိုင်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထားသည်။
"ခင်ဗျားက..." ရှန်ထျန်း မေးလိုက်သည်။
"မင်းက ရှန်ထျန်း လား?" ထိုလူ၏ အသံမှာ အေးစက်စက်နှင့် တည်ငြိမ်နေပြီး ခံစားချက် လုံးဝ မပါရှိပေ။
ရှန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် သတိပေးခေါင်းလောင်းများ ထိုးမည်အဆင်သင့် ဖြစ်သွားသည်။ ဤအမည်ကို တပ်ခေါ်နေပြီဆိုလျှင် သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလာခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။ ကျုပ်က ရှန်ထျန်း ပါပဲ။ ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ?" ရှန်ထျန်းသည် သတိဝီရိယကို အပြည့်အဝ ထားရှိရင်း တစ်ဖက်လူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို အကဲခတ်နေသည်။
ထိုသူက သူ့ကို အကဲခတ်သလို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ငါတို့သခင်မလေးက မင်းနဲ့ တွေ့ချင်လို့တဲ့။ လိုက်ခဲ့ပါ..."
ရှန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သခင်မလေး?
သူ့ခေါင်းထဲသို့ ပုံရိပ်အချို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူမှ ထိုအမျိုးသမီးငယ် နတ်သမီးလေး ဖြစ်နိုင်သလော? သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း နည်းပါးလှသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ထိုနေရာမှ ထွက်လာသည်မှာ မကြာသေးပေ၊ ထို့ပြင် သူ ပေးခဲ့သော သဲလွန်စမှာလည်း အတုအယောင် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုအမျိုးသမီးငယ်က ချက်ချင်းပင် သူ့နောက်ကို လိုက်လာနိုင်သည်ဆိုလျှင်……
'မဟုတ်မှလွဲရော... ငါ့ရဲ့ လှည့်စားမှုကို သူ ရိပ်မိသွားတာလား?' ရှန်ထျန်း၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် တုန်သွားသည်။
သို့သော် သူက အပြင်ပန်းတွင်မူ တည်ငြိမ်ဟန်ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ပြောလိုက်သည် - "သခင်မလေးတစ်ယောက်က ကျုပ်လို လူဆင်းရဲလေးနဲ့ တွေ့ချင်တယ်ဆိုတော့ တကယ်ကို အံ့သြစရာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်မှာ အလုပ်တွေ ရှုပ်နေလို့လေ၊ နောက်မှပဲ သွားလိုက်မယ်ဆိုရင်ရော..."
"မင်း ထင်သလို ငြင်းပယ်လို့ မရဘူး..." ထိုသူ၏ အသံမှာ ပို၍ အေးစက်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖိအားအနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ငါတို့သခင်မလေးရဲ့ အမိန့်ကို ဘယ်သူမှ ငြင်းဆန်ခွင့် မရှိဘူး။ လိုက်ခဲ့..."
ရှန်ထျန်း၏ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားမှာ သူ့ထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလျှင်တောင် အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးခံရနိုင်ချေ ရှိသည်။
'ကောင်းပြီလေ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စကားပြောကြည့်တာပေါ့။ ငါ ဘာမှ အပြစ်ကြီးကြီးမားမား လုပ်ထားတာမှ မဟုတ်တာ...' ရှန်ထျန်း စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဒါဆိုလည်း ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်ပေးပါခင်ဗျာ..."
ရှန်ထျန်း သည် နတ်သမီးလေး ၏ တောက်ပနေသော ကံကြမ္မာအလင်းဝန်းပေါ်တွင် ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းများကို အဘယ်ကြောင့် မတွေ့ခဲ့ရသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားတော့သည်။
ဘာ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းတွေလဲ။ သူမက အလုပ်လာလုပ်နေရုံသာ ရှိသေးတာပဲ!
ပစ္စည်းအားလုံးကို အစောတည်းက အသင့်ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာလေ။ ဘယ်လိုလုပ် ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်း ဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ။
တကယ်လို့တစ်ခုခုများ တွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် အဲ့ဒါကမှ ထူးဆန်းနေဦးမှာပေါ့။
အချိန်တွေ ကုန်လိုက်တာများ...
ရှန်ထျန်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။
နတ်သမီးလေး က ရှန်ထျန်း ၏ လက်ကိုင်စွပ်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး "သူ့ကိုရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင် လူငယ်လေးမှာ ယောကျ်ားဆိုး ကာမပူဇော်သူ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူသည် လက်တွေ့တွင် ဘာမှ မလုပ်ရသေးပေ။
သူသည် ကွေ့ကုန်းကုန်း ၏ အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်မှုကို ခံထားရသဖြင့် ကြည့်ရဆိုးလှပေသည်။
ဆိုင်ရှင်စုန့် က မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တွင် အရှိန်အဝါ အချို့ ရှိပေသည်။ အကယ်၍ ဤကိစ္စကို ကောင်းမွန်စွာ မဖြေရှင်းခဲ့ပါက နတ်သမီးလေး အနေဖြင့် ဤနေရာတစ်ဝိုက်တွင် ရပ်တည်ရန် ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။
ကွေ့ကုန်းကုန်း က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "မင်းသားလေး၊ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ကြစို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ!"
ရှန်ထျန်း သည် ဆိုင်ရှင်လူငယ်လေးထံသို့ လျှောက်သွားပြီး "မင်းက ဘာလို့ ငါ့ကို အစောတည်းက မပြောတာလဲ။ မင်း တကယ် ပြောခဲ့သင့်တာပေါ့။
"တကယ်လို့သာ မင်း အစောက ပြောခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ ဒီလိုအဖြစ်မျိုးနဲ့ ကြုံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါပြောတာ မှန်တယ်မလား?
"ငါက မင်းကို ဒီက မိန်းကလေးနဲ့ ရည်စားစကား လိုက်ပြောနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပေါ့!"
နတ်သမီးလေး က ဝင်ပြောလိုက်သည် - "ငါ ယခုထိ ငယ်သေးတယ်နော်! မိန်းကလေး တစ်ယောက်လေ!"
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အော် ဟုတ်သားပဲ၊ မိန်းကလေး တစ်ယောက်နဲ့ ရည်စားစကား ပြောနေတာပေါ့။ ခံရထိုက်ပါတယ်။
"ဒီလိုလုပ်ကြစို့။ မင်းရဲ့ ဖခင်ကိုယ်စား ငါကပဲ မင်းကို အလကားနေရင်း သင်ခန်းစာ တစ်ခု သင်ပေးလိုက်တယ်လို့ သဘောထားလိုက်၊ ပြီးတော့ အရာရာ ပြီးသွားပြီပေါ့။ ဟုတ်ပြီလား?"
ရှန်ထျန်း က စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ရှင်းပြသော်လည်း အသုံးတည့်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ငယ်ရွယ်သူ ဆိုင်ရှင်စုန့် က ရှန်ထျန်း ကို မုန်းတီးသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
ရှန်ထျန်း က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ဘာလဲ။ မကျေနပ်သေးဘူးလား။ နောက်ကြောင်းပြန်ပြီး ဖေဖေတိုင်ပြီး အကူအညီတောင်းချင်သေးလို့လား"
သူသည် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားတစ်ပြားကို ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုတံဆိပ်ပြားပေါ်တွင် နီရောင်နဂါးတစ်ကောင် ရေးထိုးထားသည်။ ရှန်ထျန်း က ပြောလိုက်သည် - "ငါ မင်းကို ပြောပြရဦးမယ်။ ငါက ဒီနိုင်ငံရဲ့ သတ္တမမြောက် မင်းသား၊ ရှန်အို ပဲ။
"နတ်သမီးလေး က အခု ငါ့နဲ့အတူ ရှိနေတယ်။ သူများနောက်ကို တက်ကြောင်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့နော်!
"မင်းတို့ သေချာ မကျေနပ်သေးဘူးဆိုရင် ငါ့နန်းတော်မှာပဲ စောင့်နေမယ်!"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
နတ်သမီးလေး နှင့် ငယ်ရွယ်သူ ဆိုင်ရှင်စုန့် တို့မှာမူ ထိုနေရာတွင်ပင် ကြက်သေသေလျက် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည် — တစ်ယောက်က အထင်ကြီးလေးစားခြင်းဖြင့်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်က မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
...
ငယ်ရွယ်သူ ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ မိသားစုသည် ကျောက်မျက်ရတနာများနှင့် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများတွင် အတွေ့အကြုံရှိသူဖြစ်သောကြောင့် ထိုတံဆိပ်ပြားမှာ စစ်မှန်ကြောင်း သူ အလွန်အမင်း ယုံကြည်နေသည်။
ထို့ပြင် ကွေ့ကုန်းကုန်း က သူ့အား ခေါ်ဝေါ်ပုံနှင့် သူ၏ ထူးခြားသော အသံတို့က ရှန်ထျန်း သည် နန်းသွေးနန်းရင်းမှ ဖြစ်ကြောင်း ငယ်ရွယ်သူ ဆိုင်ရှင်စုန့် ကို အခိုင်အမာ ယုံကြည်စေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း တံဆိပ်ပြား၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင်ပါရှိသော နံပါတ်မှာ ခြောက် မဟုတ်ဘဲ ဆယ့်သုံး ဖြစ်နေကြောင်း သူ မသိခဲ့ပေ!
အကယ်၍ သူသာ သာမန်မင်းသားတစ်ပါးသာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ငယ်ရွယ်သူ ဆိုင်ရှင်စုန့် တွင် နစ်နာကြေးတောင်းရန် နည်းလမ်းအချို့ ရှိပေလိမ့်မည်။
ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ရှိ စုန့်မိသားစုသည် နိုင်ငံအများအပြားရှိ ရာထူးကြီးသူအချို့နှင့် အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ကြသည်။ နန်းတော်မှ လူများပင်လျှင် მათ မျက်နှာသာပေးရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် အမြတ်အစွန်းများစွာ ထွက်ရှိသော ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ လုပ်ငန်းတွင် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သတ္တမမြောက်မင်းသားမှာ မင်းသားအားလုံးထဲတွင် ဧကရာဇ်၏ အဆင့်အတန်း အမြင့်မားဆုံးသူ ဖြစ်နေသည်။
နိုင်ငံအတွင်းရှိ လူတိုင်းက သတ္တမမြောက်မင်းသား ရှန်အို အကြောင်းကို သိကြသည်။ သူသည် အသက် ၁၈ နှစ်ပြည့်ချိန်တွင်ပင် နဝမအလွှာသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး မကြာမီမှာပင် ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ရှိ အကြီးအကဲတစ်ပါး၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။ သူ့အနာဂတ်မှာ အလွန်တရာ အလားအလာ ကောင်းလှပေသည်။
ဘာမှ မမှားယွင်းသွားသမျှကာလပတ်လုံး ရှန်အို သည် ရွှေပုလဲဆန်မြေ (Golden Core) အဆင့်ရှိ ပြီးပြည့်စုံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသလောက် ရှိသည်။
အကယ်၍သာ ကံကောင်းမည်ဆိုပါက သူသည် မူလဝိညာဉ် (Nascent Soul) အဆင့်ရှိ အဓိပတိတစ်ပါးအဖြစ်သို့ပင် တက်လှမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။
စုန့်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးများပင်လျှင် ရွှေပုလဲဆန်မြေအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိကြသည်။
ရှန်အို ကဲ့သို့သော ప్రతిဘာရှည် (ဂီးနီးယက်) များကို စုန့်မိသားစုတို့ အလွယ်တကူ စနောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ!
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ငယ်ရွယ်သူ ဆိုင်ရှင်လေးသည် ဖြစ်ပျက်သမျှကို လက်ခံလိုက်တော့သည်။
အနည်းဆုံးတော့ သူ အသက်ရှင်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။
...
ထိုအချိန်တွင်ပင် ရှန်ထျန်း သည် ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
တကယ်ကို ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ!
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် သူ၏ ကံဆိုးမှုများကို တော်တော်လေး ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။
အခြားသူများသာဆိုလျှင် လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ကယ်တင်ပြီးနောက် ပုံမှန်ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်မျိုး ရှိကြလိမ့်မည်။
သို့သော် သူနှင့် ကျတော့ ဘယ်လိုလဲ? ထိုမိန်းကလေးမှာ ဆိုင်ရှင်နှင့် ပူးပေါင်းကာ လိမ်လည်နေသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော!
သူ ဘာများ ဆက်ပြောရတော့မည်နည်း။
ကျေးဇူးပြု၍ ငါ့ခေါင်းပေါ်က ဒီမည်းမှောင်နေတဲ့ ဘယ်လိုဘေးဥပဒ်မှန်းမသိတဲ့ အလင်းဝန်း (halo) ကြီးကို ဖယ်ရှားပေးကြပါတော့!
ရှန်ထျန်း သည် အနီရောင်အလင်းဝန်းကိုပင် မျှော်လင့်ချက် မထားတော့ပေ။ သူသည် အစိမ်းရောင်အလင်းဝန်းလေးကိုပင် တောင့်တမိတော့သည်!
ကွေ့ကုန်းကုန်း က မင်းသားကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားရင်း "မင်းသားလေး၊ စိတ်ကိုလျှော့ချပါ၊ တိုက်ဆိုင်သွားလို့ ဖြစ်မှာပါ" ဟု လျှောက်တင်သည်။
ရှန်ထျန်း က ကွေ့ကုန်းကုန်း ကို စိုက်ကြည့်ကာ "တကယ်ပဲလား? တိုက်ဆိုင်လို့တဲ့လား?" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကွေ့ကုန်းကုန်း မှာ ထိုမေးခွန်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
ဒီနှစ်တွေအတွင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှကို ပြန်တွက်ကြည့်ရင်တော့... မင်းသားအတွက် ဒီလိုမျိုးတွေ ကြုံရတာက သာမန်ပါပဲလားလို့ ထင်စရာရှိနေသည်...
"ရပါတယ်!" ရှန်ထျန်း က ရုတ်တရက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ငါ့မှာ အကြံကောင်းတစ်ခု ရှိနှင့်နေပြီ!"
ရှန်ထျန်း သည် နတ်သမီးလေး ငွေရှာသည့် နည်းလမ်းကို အတုယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် အခြားသူများကို ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်း တန်ဖိုးဖြတ်သူ (Spirit Ore Appraiser) အဖြစ် ယုံကြည်စေနိုင်ပြီး နောက်လိုက်များစွာလည်း ရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော... ထို့ကြောင့် သူလည်း အလားတူ လုပ်နိုင်သည်ပေါ့!
စင်စစ်သော်ကား နတ်သမီးလေး က အတုအယောင်သာ ဖြစ်သော်လည်း ရှန်ထျန်း က ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းများ၏ ပုံရိပ်များကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့နိုင်သည်။ အကယ်၍သာ သူသည် ကံကောင်းခြင်းအလင်းဝန်းများ ပါရှိသူများအတွက် ကောင်းမွန်သော ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများကို ရှာဖွေပေးနိုင်မည်ဆိုပါက သူသည် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် နာမည်ကြီးလာလိမ့်မည်။
ထိုအခါကျလျှင် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တစ်ခုလုံးသည် ရှန်ထျန်း ထံတွင် ကျွမ်းကျင်မှုအတွက် တန်းစီလာကြလိမ့်မည်။ သို့ဆိုလျှင် သူ၏ မည်းမှောင်နေသော ဘေးဥပဒ်အလင်းဝန်းကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် အခွင့်အလမ်းများစွာ ရရှိလာပေလိမ့်မည်။
...
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်းပင် စတင်လိုက်သည်။
သူသည် မျက်နှာကို ရိုးရှင်းစွာ မိတ်ကပ်လိမ်းခြယ်လိုက်ပြီး၊ ဒါအိုဝတ်ရုံ (Dao robe) ကို ဝတ်ဆင်ကာ အတုအယောင် မုတ်ဆိတ်မွှေးတစ်ခုကို ကပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် အနီးတွင် စားပွဲတစ်လုံးနှင့် ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ချထားလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင် အနီရောင် အဝတ်စတစ်စကို သုံးပိုင်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ တစ်ပိုင်းကို စားပွဲပေါ်တင်ထားပြီး ကျန်နှစ်ပိုင်းကို စားပွဲဘေးနှစ်ဖက်ရှိ တိုင်များတွင် ချိတ်ဆွဲထားလိုက်သည်။
ဘယ်ဘက်တွင် ဤသို့ ရေးထားသည် - ကံကြမ္မာပါလျှင် အခမဲ့ပင်။
ညာဘက်တွင် ဤသို့ ရေးထားသည် - ကံမပါက မည်သည့်ရွှေစနှင့်မျှ မလဲ။
စားပွဲပေါ်တွင်လည်း လှပသေသပ်သော လက်ရေးဖြင့် ဤသို့ ရေးထاطသည် - မေတ္တာကရုဏာဖြင့် ကူညီခြင်း။
မင်းသား ၁၃ မှာ ကံဆိုးတတ်သူဖြစ်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ၁၆ နှစ်တိုင်တိုင် စာရေးစုတ်ချက်များကို လေ့ကျင့်ခဲ့သူဖြစ်ရာ မည်သူမျှ သူ၏လက်ရေးကို မယှဉ်နိုင်ပေ။
ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှပေသည်!
"လာကြပါ၊ လာပြီး ဝိုင်းအုံကြပါခင်ဗျာ!
"ငြိမ်းချမ်းရေးတောင်တန်း (Nippon Mountain) ရှိ မည်းမှောင်သောဂူ (Dark Grotto) မှ အဓိပတိ ဖိတ်ထေး (Supremacy Feyte) ၏ တပည့် ဖြစ်သူ ရှန်ရှန်အိုကျင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ကျုပ်က ဆရာ့အမိန့်အရ သင့်လျော်တဲ့သူတွေကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှာဖွေပေးဖို့နဲ့ ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ တွေကို တန်ဖိုးဖြတ်ပေးဖို့ လာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
"ကျုပ် ရွေးချယ်ပေးတဲ့ သတ္တုရိုင်းတိုင်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေ ပါဝင်နေမှာဖြစ်ပြီး ကျုပ်အနေနဲ့ ဘယ်လိုပိုက်ဆံမှ မတောင်းပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးကြားမှာ ကံကြမ္မာဆက်စပ်မှု ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဒါတွေဟာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။
"ဒီလို ရွှေလို အခွင့်အလမ်းကောင်းမျိုးကို လက်လွတ်မခံကြပါနဲ့!
"ကျုပ်ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်လုပ်ပြီး ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းတွေကို ဝယ်ယူကြပါ၊ ခင်ဗျားတို့ ကြွယ်ဝချမ်းသာလာပါလိမ့်မယ်!"
...
ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော တို့က ရှန်ထျန်း ကို ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
"ဦးလေးကွေ့၊ မင်းသားလေးက တကယ်ပဲ သတ္တုရိုင်းတွေကို တန်ဖိုးဖြတ်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှာတတ်လို့လား?"
"မင်းသားလေးက ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝပေမဲ့ ဒါမျိုးက တကယ်ကို ခက်ခဲပြီး ဆရာကောင်းမပါဘဲနဲ့ သင်ယူလို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုလေ။"
"ဒါဆို... မင်းသားလေးက အရင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကြောင့် ဦးနှောက်ခြောက်သွားတာများလား?"
"သေချာတာပေါ့၊ မင်းသားလေးက နောက်ပိုင်းမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေ လုပ်နေတာ။ ငါပြောတာ မှန်သွားပြီ! အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ? နန်းတွင်းဆေးဆရာကလည်း ဒီနားမှာ မရှိဘူး။"
ရှန်ထျန်း က ပြောလိုက်သည် - "ငါ ရူးနေတာ မဟုတ်ဘူး! ငါ အလွန်တရာ ပုံမှန်ပါပဲကွ!"
ဒီကောင်နှစ်ကောင်က လူတွေ ဝိုင်းအုံလာအောင် အကူအညီတောင် မပေးကြဘူးပဲ!
မကြာမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ရှန်ထျန်း ၏ လုပ်ငန်းကို စိတ်ဝင်စားလာပြီး စားပွဲဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။
"ဟေ့လူ။ တွင်းထဲမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (Spirit Stone) တကယ်ပါလာရင် တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မယူဘူးဆိုတာ သေချာလား?"
ရှန်ထျန်း က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျုပ် ဂတိပေးပါတယ်။ ဘယ်လိုကြေးမှ မယူပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုသူက ထပ်မံမေးမြန်းလာသည် - "တကယ်လို့များ ခင်ဗျားပြောတာကို နားထောင်ပြီး ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းထဲကနေ ဘာမှ မထွက်လာခဲ့ရင်ရော? ခင်ဗျားက ကျုပ်တို့ကို လိမ်ညာဖို့ လာထိုင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား?"
ရှန်ထျန်း မှာ ထိုမေးခွန်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြန်ဖြေစရာ မရှိ ဖြစ်သွားရသည်။
ငါ့နည်းလမ်းက နတ်သမီးလေး ရဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ အတူတူပါပဲဟာ။ ဘာလို့ သူ့ကျတော့ ဘယ်သူမှ မသံသယဝင်ကြတာလဲ?
ဒီလူတွေက ဘာလို့များ ရုတ်တရက် ဒီလောက်ထက်မြက်နေကြတာလဲ?
ဒါမှမဟုတ် ဒါက ငါ့ရဲ့ ဘေးဥပဒ်အလင်းဝန်းကြောင့်များ ဖြစ်နေပြန်ပြီလား?
...
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ စွမ်းရည်ကိုသာ ဆက်လက် ယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် - "ကျုပ်က ဒီမှာ မေတ္တာကရုဏာနဲ့ ကံကြမ္မာပါတဲ့သူတွေကို ကူညီပေးဖို့ လာတာပါ။ အထဲမှာ ရတနာရှိရင် ခင်ဗျားတို့ အားလုံး ယူလိုက်ပါ။ မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကို ကျုပ်အကုန်လျော်ပေးမယ်!"
ဒီလောက်အာမခံချက်အပြည့်နဲ့ဆိုရင် ရတနာက ငါ့လက်ထဲ ရောက်လာမှာပေါ့လေ?
ကောင်းကင်ကနေ မိုးပြိုကျသလို တကယ် ဖြစ်လာမယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားမိဘူး!
ဖြတ်သွားဖြတ်လာ လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ဦး — လမ်းသွားလမ်းလာ A ဟု ခေါ်ကြပါစို့ — အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။
သူက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်အတွက် ကောင်းတဲ့ သတ္တုရိုင်းတစ်ရိုင်း ရွေးပေးပါလားခင်ဗျာ?"
ရှန်ထျန်း သည် လမ်းသွားလမ်းလာ A ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်။ ခင်ဗျားနဲ့ကျုပ်နဲ့က ကံကြမ္မာ မပါသေးလို့ပါ..."
အခန်း (၁၂) - ကံမပါလျှင် မည်သည့်ရွှေစနှင့်မျှ မလဲ
ရှန်ထျန်း က စားပွဲရှေ့တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေကာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော အကြည့်တို့ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းနေသည်။
သူ့ရှေ့တွင် လူအချို့ စုဝေးလာကြသော်လည်း မည်သူမျှ ပထမဆုံးအနေဖြင့် အစပျိုးလုပ်ရဲကြသေးပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
"ဟေး၊ ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ တန်ဖိုးဖြတ်တတ်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဟန်ဆောင်ပြီး လိမ်နေတာလား မသိဘူး။"
"ဘယ်သူသိမှာလဲကွ။ ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းတွေ ဆိုတာက နက်နဲတယ်လေ။ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေတောင် တစ်ခါတလေ မှားတတ်တာ။ ဒီလို လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ဘာတွေ သိလို့လဲ။"
"ဒါပေမဲ့ သူက ဘာကြေးမှ မယူဘူးလို့ ပြောထားတယ် မဟုတ်လား။ တကယ်လို့ သူ့နောက်ကို လိုက်ပြီး တစ်ခုလောက် ဝယ်ကြည့်ရင်ရော ဘာဖြစ်သွားနိုင်လို့လဲ။"
"မှန်တာပဲ။ အကယ်၍သာ တကယ် ထွက်လာခဲ့ရင် ငါတို့ အမြတ်ကြီးစားရတာပေါ့။ မထွက်လာရင်တောင် ဘာမှ ဆုံးရှုံးသွားတာ မရှိပါဘူးကွ။"
လူအုပ်ကြီးထဲမှ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လူငယ်တစ်ဦးက ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် စပ်စုလိုစိတ်နှင့် ယုံကြည်ချင်စိတ်တို့ ရောပြွမ်းနေသည်။
"ဆရာ... တကယ်လို့ ကျုပ်ကို တစ်ခုလောက် ရွေးပေးမယ်ဆိုရင် ဘယ်ဟာကို ယူရမလဲ?" ဟု ထိုလူငယ်က မေးလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း က သူ့ကို တစ်ချက်ဆင်ခြင်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် သန်းခေါင်ယံကဲ့သို့ မှောင်မိုက်နေသော အလင်းဝန်း မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ စိတ်အေးသွားရသည်။
*ကောင်းပြီ၊ ဒီကောင်လေးကတော့ ငါ့လို ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေတဲ့လူ မဟုတ်ဘူး။*
ရှန်ထျန်း က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည် - "ထိုစတုဂံပုံ သတ္တုရိုင်းတုံးကို ယူလိုက်ပါ။ အထဲမှာ သေချာပေါက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေ ပါဝင်နေလိမ့်မယ်။"
လူငယ်က ရှန်ထျန်း ညွှန်ပြသည့် နေရာသို့ သွားရောက်ကာ ကျောက်တုံးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး တန်ဖိုးကို ရှင်းပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် လူအုပ်ရှေ့တွင်ပင် ကျောက်တုံးကို စတင်ခွဲထုတ်လိုက်လေသည်။
*ခွပ်!*
ကျောက်ခွံများ ကွဲထွက်သွားသည်နှင့်အတူ စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်န်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဝိုး! ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေပဲ!"
"တကယ်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေ ပါနေတာပဲကွ! တစ်ချက်တည်းနဲ့ တကယ် ထွက်လာတာပဲ!"
"ဒီကောင်လေးက တကယ် ကျွမ်းကျင်တာပဲ။ သူပြောတာ မှန်သွားပြီ!"
လူအုပ်ကြီး အုတ်အအ ဖြစ်သွားကြသည်။ မူလက သံသယဝင်နေကြသော မျက်လုံးများမှာ ယခုအခါ အံ့သြမှုနှင့် လោဘရောင်တို့ လွှမ်းခြောက်သွားကြတော့သည်။
ထိုလူငယ်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များကို ပွေ့ဖက်ရင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကာ ရှန်ထျန်း ထံသို့ ဦးညွှတ်ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလေသည်။
"ကျေးဇူးပါ ဆရာ! ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်!"
ရှန်ထျန်း က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည် - "ဒါက ခင်ဗျားနဲ့ ကျုပ်နဲ့ကြားက ကံကြမ္မာပဲလေ။ သွားတော့။"
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။
"ဟေ့၊ ငါ့အတွက်လည်း တစ်ခုလောက် ရွေးပေးပါဦး!"
"ငါ့ဘက်ကိုလည်း ကြည့်ပါဦးကွ။ ငါ့မှာလည်း ပိုက်ဆံအသင့် ရှိတယ်။"
လူအုပ်ကြီးသည် ရှန်ထျန်း တည်ခင်းထားသော စားပွဲဝိုင်းဆီသို့ တရုန်းရုန်းနှင့် တိုးဝှေ့လာကြတော့သည်။
ရှန်ထျန်း ကမူ တည်ငြိမ်ဆဲပင် ရှိနေပြီး ကံကောင်းခြင်း အလင်းဝန်းများကို စောင့်ကြည့်ကာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရွေးချယ်ပေးဆင်းလိုက်လေသည်။ သူ၏ လက်အောက်မှ ထွက်လာသမျှ သတ္တုရိုင်းတိုင်းလိုလိုတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များ ပါဝင်နေသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်သီသွားတော့သည်။
ဤသို့ဖြင့် ရှန်ထျန်း ၏ နာမည်သည် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တစ်ခွင်တွင် တဖြည်းဖြည်း ကျော်ကြားလာတော့သည်။