လေထုထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမိုးများ ရွာကျလာသည်ကို ကြည့်ရင်း ထိုတာအိုဘိုးတော်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပွင့်လန်းလာသည်။
သူက သူ၏ညာဘက်လက်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းငါးချောင်းကို အနည်းငယ်ကွေးကာ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိလောက်အောင် ကြီးမားသည့် စွဲငင်အားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။
ထိုသန်းပေါင်းများစွာသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များမှာ တာအိုဘိုးတော်ဆီသို့ ချက်ချင်းဆိုသလို စုပြုံရောက်ရှိလာကြသည်။
တာအိုဘိုးတော်က လက်ကို အသာယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အားလုံး သူ့လက်စွပ်ထဲသို့ ရောက်သွားကြသည်။
"ငါတော့ တော်တော်အမြတ်ထွက်သွားပြီ၊ တော်တော်အမြတ်ထွက်တာပဲ။ ဒီဟာတွေနဲ့ဆို လအတော်ကြာအောင် သုံးလို့ရလောက်တယ်။"
"အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျုပ်တို့ရဲ့ မြတ်သောနယ်မြေက တပည့်တွေကို ဆက်ပြီး ချောင်းမြောင်းနေဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေ လုံလုံလောက်လောက် ရှိသမျှကာလပတ်လုံး ကျုပ်က ဘယ်တော့မှ အခက်မတွေ့စေရပါဘူး။"
"ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါကျရင်တော့ ကျုပ်ရဲ့ တပည့်မလေးကို မနောက်ယှက်နဲ့တော့၊ သူက မိန်းကလေးတစ်ယောက်မို့လို့ပါ။ တုံးအတဲ့ကောင်လေးနှစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျန်းယွင်ထင် နဲ့ ဖန်ချန်တို့နောက်ကို သွားချောင်းကြစမ်းပါ။ သူတို့ကို ရိုက်နှက်ရင်တောင် ကျုပ်ကတော့ ဂရုမစိုက်ပါဘူး" ဟု တာအိုဘိုးတော်က အပြုံးဖြင့် ပြောရင်း သူ၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အဇူရီစိမ်းလန်းကောင်းကင်မီးတောက် (Azure Green Sky Flame) ကိုသုံး၍ ရွှေရောင်အတောင်ပံကြီးပါသော မဟာလင်းယုန်ကြီးကို ကင်နေလေသည်။
"ဒါပေါ့။ ကျုပ်က တောင်ပိုင်းနယ်စပ် က လင်းယုန်အနွယ်ဝင်၊ မိစ္ဆာ ဘုရင် ရွှေရောင်အတောင်ပံကြီးပါသော မဟာလင်းယုန်ကို ကင်နေတာလေ။ ကြည့်ရှုနေကြတဲ့သူတွေ၊ ခင်ဗျားတို့ ဘာလို့ မထွက်လာကြတာလဲ။ အဲဒီလို အင်မတန်ကောင်းမွန်တဲ့ အရသာရှိလှတဲ့ အစားအစာမျိုးကို ခင်ဗျားတို့ မစားချင်ကြဘူးလား။"
လေထုထဲမှ မည်သည့်အသံမှ ထွက်မလာဘဲ ဝေးရာသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြသူအချို့၏ လက္ခဏာများကိုသာ တွေ့ရလေသည်။
တာအိုဘိုးတော်က သူတို့ကို မတားဆီးပေ။ သူက ရွှေရောင်အတောင်ပံကြီးပါသော မဟာလင်းယုန်ကြီးကို တစ်ဖက်ပြီးတစ်ဖက် လှည့်ပေးရင်း တစ်ခါတရံ အမွှေးအကြိုင်များ ဖြူးပေးနေကာ အပြုံးဖြင့်သာ ကြည့်နေ၏။
ယခုလို တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းကာ ပုန်းအောင်းနေနိုင်ကြသူများသည် သာမန်လူများ မဟုတ်ကြပေ။ အကယ်၍ တာအိုဘိုးတော်သာ သူတို့အားလုံးကို အမှန်တကယ် ဆွဲထုတ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ထိုသူများသည် ချောင်းမြောင်းရုံသာ ချောင်းမြောင်းခဲ့ကြပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုခဲ့ကြသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့် (Soul Formation stage) ရှိသော ဒီမိစ္ဆာ ဘုရင်ကို သုံးကာ ကျန်သူများကို သတိပေးခြိမ်းခြောက်ပြသရန် (ခွေးကိုရိုက်၍ ခြင်္သေ့ကို ဆုံးမရန်) လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။
၁,၀၀၀,၀၀၀ သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များမှာ သူတို့၏ တောင်းပန်မှုနှင့် လျော်ကြေးငွေပင်တည်း။
၎င်းကိုမူ ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ မပြောဘဲသိထားကြရမည့် စည်းမျဉ်းတစ်ခုဟုပင် ယူဆနိုင်ပေသည်။
...
အဇူရီစိမ်းလန်းကောင်းကင်မီးတောက်ဖြင့် ကင်ခံနေရသော ရွှေရောင်အတောင်ပံကြီးပါသော မဟာလင်းယုန်ကြီး၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ နတ်ဘုရားတို့၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်နေသည်။ ၎င်းမှာ ၎င်း၏သွေးကြောစွမ်းအားနှင့် မိစ္ဆာ စွမ်းအင်တို့အား မူလအနှစ်သာရအဖြစ်သို့ သန့်စင်ပေးနေခြင်းဖြစ်ပြီး အနှစ်သာရစွမ်းအင်အတွက် ကြီးမားသော အားဖြည့်မှုတစ်ခုပင်တည်း။
ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာ ဘုရင်တစ်ပါးအနေဖြင့် ၎င်း၏သွေးတစ်စက်ချင်းစီတွင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။
အကယ်၍ ရွှေស្នက်အဆင့် (Golden Core stage) အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသာ ဤအတိုင်း စားသုံးမိပါက ပေါက်ကွဲ၍ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်အနေဖြင့် ၎င်းကို မိမိခန္ဓာကိုယ်တွင်းသို့ စုပ်ယူသန့်စင်နိုင်ခဲ့ပါက ထိပ်တန်းအာဟာရဖြည့်ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် သေချာပေါက် ရပ်တည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ လင်းယုန်သားတစ်စတုံး၏ ဆေးဖက်ဝင်စွမ်းအင်မှာ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။
"သစ်တော်သီးသေးသေးလေး၊ မင်းက အတော်လေး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားတာပဲ။ လာ၊ မာရှယ်ဦးလေးရဲ့ ကြက်သားကို နည်းနည်းစားလိုက်စမ်းပါ။"
ထိုတာအိုဘိုးတော်က ခြေကိုချိတ်ကာ ဒဏ်ရာကုသရန် တရားထိုင်နေသော ကျန်းယွင်ရှီး ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်အတောင်ပံကြီးပါသော မဟာလင်းယုန်၏ ပေါင်သားတစ်ပိုင်းကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။
ထိုလင်းယုန်၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း တာအိုဘိုးတော်က ကြက်တစ်ကောင်စာ အရွယ်အစားအထိ အတင်းအကျပ် ကျုံ့သွားစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လင်းယုန်၏ပေါင်သားတွင် အသက်ရှင်ခြင်း မူလအနှစ်သာရ၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်း ပါဝင်နေသဖြင့် ၎င်း၏ဆေးဖက်ဝင်စွမ်းအင်မှာ ထိပ်တန်းဖြစ်နေမည်မှာ သေချာပေသည်!
ကျန်းယွင်ရှီး သာ အဇူရီကြာပန်းအကြီးအကဲ (Elder Azure Lotus) ၏ အသည်းစွဲ မဖြစ်ခဲ့ပါက သူ မည်သည့်အခါမျှ ပေးမည်မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍သာ ကျန်းယွင်ထင် နဲ့ ဖန်ချန်တို့သာဆိုလျှင် သူနှင့် အစားအစာအတွက် ဝင်ပြိုင်ရဲကြမည်ပင် မဟုတ်ပေ။ ဟဟ၊ သူတို့သာ ကြိုးစားကြည့်ပါက ခြေထောက်တွေ ကျိုးသွားလိမ့်မည်!
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ မာရှယ်ဦးလေး။"
ကျန်းယွင်ရှီး က ကြက်ပေါင်သားကို ယူကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စားသုံးရင်း သေချာဝါးစားလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော မီးတောက်ဖြင့် သန့်စင်ပြီးသားဖြစ်သည့် အနှစ်သာရစွမ်းအင်ကို ချက်ချင်းဆိုသလို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင် ကျန်းယွင်ရှီး သည် သူမ၏အတွင်းဒဏ်ရာများ အလျင်အမြန် သက်သာလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။
တာအိုဘိုးတော်က ရွှေရောင်အတောင်ပံကြီးပါသော မဟာလင်းယုန်ကို ကင်ရင်း ကျန်းယွင်ရှီး အား "သစ်တော်သီးသေးသေးလေး၊ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ကို တွေ့ပြီလို့ မင်းပြောခဲ့တာ တကယ်ပဲလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
တာအိုဘိုးတော်ကဲ့သို့သော အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပင်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး အကြောင်းကို ပြောဆိုသည့်အခါ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ (Divine Firmament Sacred Ground) ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးအမွေအနှစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိမှသာ သူတို့အနေဖြင့် ပြန်လည်ထွန်းကားလာရန် အခွင့်အလမ်း ရှိလာမည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
ကျန်းယွင်ရှီး က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးတစ်ကုံးကို ထုတ်ယူကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်သည်။ "မာရှယ်ဦးလေး၊ ကြည့်လိုက်ပါဦး။ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး က ဒီထဲမှာ ရှိပါတယ်။ မာရှယ်ဦးလေး ရောက်လာပြီဆိုတော့ ကျုပ်က ဒါကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ဖို့အတွက် ဦးလေးလက်ထဲကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပါမယ်!"
တာအိုဘိုးတော်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသော ရွှန်းစိုသည့်အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး အတော့်ကို ငြင်းဆန်လိုဟန်ဖြင့် "ဒါမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မလဲကွ။ မင်းပဲ ရှာတွေ့ခဲ့တာလေ!" ဟု ဆိုလေသည်။
ကျန်းယွင်ရှီး က ပြုံးလိုက်ပြီး "မာရှယ်ဦးလေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ပိုပြီးမြင့်မားနက်နဲပါတယ်။ ဦးလေး စောင့်ရှောက်တာက ပိုပြီးလုံခြုံပါတယ်" ဟု ပြော၏။
"သစ်တော်သီးသေးသေးလေးက ဒီလောက်အထိ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောနေတော့လည်း ငါ့မှာ ကူညီပေးဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးပေါ့ကွာ။" တာအိုဘိုးတော်က သူ့ရင်ဘတ်ကို သူပုတ်ပြလိုက်သည်။ "စိတ်မပူစမ်းနဲ့။ ဘယ်သူမှ ငါ့လက်ထဲကနေ ဒါကို လုယူသွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"
...
ရွှေရောင်အတောင်ပံကြီးပါသော မဟာလင်းယုန်၏ ပေါင်သားတစ်ခြမ်းလုံးကို စားသုံးပြီးနောက် ကျန်းယွင်ရှီး ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေတော့သည်။ ၎င်း၏စွမ်းအင်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသဖြင့် သူမအနေဖြင့် အားလုံးကို မစုပ်ယူနိုင်ဘဲ ထိုအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်တည်း။
သို့သော် တာအိုဘိုးတော်အတွက်မူ လုံးဝကွဲပြားခြားနားလှသည်။ သူက ရွှေရောင်အတောင်ပံကြီးပါသော မဟာလင်းယုန် တစ်ကောင်လုံးကို အရိုးပါမကျန် ဝါးစားမျိုချပစ်ခဲ့သည်။
အဆုံးတွင် တာအိုဘိုးတော်မှာ မည်သို့မျှ မပြောင်းလဲဘဲ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်မျှပင် ထူးခြားလာခြင်း မရှိပေ။ သူစားလိုက်သည်မှာ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာ ဘုရင်တစ်ပါး မဟုတ်ဘဲ သာမန်ကြက်ကြီးတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သကဲ့သို့ပင်တည်း။
ရွှေရောင်အတောင်ပံကြီးပါသော မဟာလင်းယုန်ကို စားသုံးပြီးနောက် တာအိုဘိုးတော်နှင့် ကျန်းယွင်ရှီး တို့သည် အနီးဆုံးမြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်ခရီးနှင်ခဲ့ကြသည်။
ကျင့်ကြံခြင်းလောကကြီးမှာ ကျယ်ပြောလှပေသည်။ မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ ထိန်းချုပ်ထားသည့် မြေပြင်သက်သက်ပင် ရေတွက်လျှင် ကီလိုမီတာ သန်းပေါင်းရာနှင့်ချီ ရှိပေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ပျံသန်းခြင်းကိုသာ အားကိုးမည်ဆိုပါက ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်ရှိသူများ၏ ခြေထောက်များပင် ပျော့ခွေသွားပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူအများစုသည် ခရီးဝေးသွားလာသည့်အခါ တယ်လီပို့ကွင်းများ (teleportation circles) ကို အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်ကြလေ့ရှိကြသည်။
တာအိုဘိုးတော်နှင့် ကျန်းယွင်ရှီး တို့၏ အနီးဆုံးမြို့တွင် ထိုကဲ့သို့သော တယ်လီပို့ကွင်းတစ်ခု ရှိပေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤတယ်လီပို့ကွင်းမှတစ်ဆင့် အနီးနားရှိ အကြီးဆုံးကျင့်ကြံသူများ၏ ကုန်သွယ်ရေးမြို့တော်သို့ သွားရောက်နိုင်ကြပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ခရီးဝေးသွားလာနိုင်သည့် ကြီးမားသောတယ်လီပို့ကွင်းကို အသုံးပြုကာ မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ၏ အနီးသို့ တိုက်ရိုက်တယ်လီပို့လုပ်သွားနိုင်ကြပေမည်။
...
တယ်လီပို့ကွင်းကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အသုံးပြုပြီးနောက် တာအိုဘိုးတော်နှင့် ကျန်းယွင်ရှီး တို့သည် ညနေစောင်းအချိန်တွင် မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံမြို့တော် (Divine Firmament City) အတွင်းသို့ အရောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။
မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်ဆိုသည်မှာ မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ၏ လက်အောက်ခံဖြစ်သော အလွန်ကြီးမားသည့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ကုန်သွယ်ရေးမြို့တော်ကြီးတစ်ခုပင်တည်း။
နယ်မြေများအားလုံးမှာ သီးခြားလွတ်လပ်စွာ ဖန်တီးထားသော ကမ္ဘာငယ်များ (Small Worlds) အတွင်းတွင် တည်ရှိကြသောကြောင့် မည်သည့်တယ်လီပို့ကွင်းကမျှ မည်သူ့ကိုမျှ ဂိုဏ်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်တယ်လီပို့လုပ်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ၏ ကမ္ဘာငယ်ဝင်ပေါက်ဖြစ်သော မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံတောင်ထွတ် (Divine Firmament Peak) ဆီသို့ အတူတကွ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
ထိုနေရာသည် မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောဝင်ပေါက်ဖြစ်သောကြောင့် အလွန်တရာ တင်းကျပ်စွာ လုံခြုံရေးချမှတ် စောင့်ကြပ်ထားပေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသား တံဆိပ်ပြားများကို ထုတ်ယူပြသကာ အတည်ပြုစစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် အာကာသဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကို ဖြတ်သန်းကာ မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာငယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြလေသည်။
...
မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ၏ ရုံးချုပ်ဖြစ်သည်နှင့်အညီ မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာငယ် အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (Spirit Qi) မှာ အလွန်တရာ ကြွယ်ဝလှပေသည်။
အပြင်ဘက်အစွန်အဖျားဒေသ၌ပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ သိပ်သည်းဆမှာ မီးနိုင်ငံ ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုများပြားနေပြီး အဓိကတပည့်များ ကျင့်ကြံရာ ဗဟိုချက်မဒေသဖြစ်သော ဝိညာဉ်တောင်များ (Spirit Mountains) အကြောင်းကိုမူ ပြောစရာပင် လိုမည်မဟုတ်ပေ။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ ကျွေးမွေးပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ခံယူထားရသဖြင့် အပြင်ဘက်တွင် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှသည့် ထူးဆန်းသောပန်းများနှင့် ရှားပါးဆေးဖက်ဝင်အပင်များမှာ နေရာအနှံ့အပြား၌ ပေါက်ရောက်နေကြသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ လှပတင့်တယ်သည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်တည်း။
အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် ကျင့်ကြံရမည်ဆိုပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၏ အကူအညီ လုံးဝမပါဘဲပင် ပြင်ပလောကရှိ သာမန်ကျင့်ကြံသူများထက် အားနည်းသွားမည် မဟုတ်ပေ။
တာအိုဘိုးတော်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်တောင်များကို မနာလိုသလို ငေးကြည့်ရင်း ဒရဂွန်ဆွဲသီးကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက ရှေ့မှဦးဆောင်လျက် ကျန်းယွင်ရှီး နှင့်အတူ ပင်မတောင်ပေါ်ရှိ မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေခေါင်းဆောင်၏ နန်းတော်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့လေသည်။
...
မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေခေါင်းဆောင်၏ နန်းတော်တံခါးများမှာ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးတစ်သံနှင့်အတူ ပွင့်လာခဲ့သည်။
နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို မည်းနက်နေသော မိုးကြိုးကျောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းကိုယ်တိုင်ကပင် ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိ ဘုရားပေးလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ လိုအပ်လာပါက အပြင်းထန်ဆုံး မိုးကြိုးစွမ်းအင်သဘာဝရှိသော မြတ်သောစစ်သည်တော်အဖြစ် အလုံးစုံ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး ရန်သူများကို ကြောက်မက်ဖွယ် ခြိမ်းခြောက်ကာ သုတ်သင်ပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
ခရမ်းရောင်နန်းတော်ကြီးကို ဒဏ္ဍာရီလာသတ္တဝါများ ရုပ်ထုထွင်းထုထားသည့် တိုင်ကြီးဆယ်တိုင်က ထောက်ပံ့ပေးထားသည်။
ထိုတိုင်ဆယ်တိုင်ပေါ်တွင် အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသော မြတ်သောမိုးကြိုးများ လက်ခနဲ လင်းလက်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ရောင်ခြည်ဖြာထွက်မှုမှာ ယှဉ်စရာမရှိအောင်ပင် တောက်ပလှပေသည်။
၎င်းတို့မှာ ယင်နှင့်ယန်၊ မဟာဓာတ်ငါးပါးတို့ဖြစ်ကြပြီး အားကောင်းမန်သန်လှသော မိုးကြိုးအနှစ်သာရ အမျိုးအစားဆယ်ပါးပင်တည်း။
နန်းတော်၏ တည့်တည့်အလယ်တွင် ရာဇပလ္လင်တစ်ခု ရှိသည်။
ထိုရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် လူတစ်ဦး မတ်မတ်ထိုင်နေသည်။
သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမျက်နှာပြင်ကို မိုးကြိုးများက ဝန်းရံပတ်လည်နေပြီး အလွန်တရာ တောက်ပလွန်းလှသဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ကြည့်မရနိုင်ပေ။
သူ့ပတ်လည်တွင် ထူထဲလှသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရောင်ဝါတို့ တက်လိုက်ကျလိုက် ဖြစ်ပျက်နေကာ မြူခိုးကဲ့သို့ သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားလေသည်။
သူသည် သူတို့၏ရှေ့တွင် အမှန်တကယ်ထိုင်နေခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဤလောကနှင့် မသက်ဆိုင်တော့ဘဲ ကင်းကွာနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။
သူသည် အနန္တလေဟာနယ်ကြီးထက် ကျော်လွန်၍ ကင်းစင်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကံကြမ္မာအမျိုးမျိုးတို့က သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိကြပေ။
ထိုသူမှာ မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ၏ နယ်မြေခေါင်းဆောင် လုံယွမ် (Long Yuan) ပင်တည်း။ သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၅,၀၀၀ အတွင်း အရှေ့ဘက်တောအုပ် တစ်ခုလုံးတွင် မိုးကြိုးပညာရပ်၌ အကောင်းဆုံးဟု ကျော်ကြားသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
ထိုသို့ဖြစ်သည်နှင့်အမျှ သူသည် မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ၏ ပထမဦးဆုံးအကြီးအကဲတပည့်ဖြစ်သော ဖန်ချန်၏ ဆရာလည်းဖြစ်သလို ကျန်းယွင်ရှီး နှင့် ကျန်းယွင်ထင် တို့၏ ဖခင်လည်း ဖြစ်ပေသည်။
မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ၏ မည်းနက်သောနဂါး (Black Dragon)၊ ဖြူစင်သောကျား (White Tiger) နှင့် ရွှေရောင်ကီလင် (Golden Qilin) တို့အားလုံးမှာ သူ၏တပည့်များပင်တည်း!