အခန်း ၇ - ကံကြမ္မာကို မြှင့်တင်ပေးမည့် နည်းလမ်းများ
ရှန်ထျန်း သည် အခန်းထဲတွင် ထိုင်ရင်း အတွေးနက်နေမိသည်။
သူ့ရှေ့တွင် ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ရှိနေသည်။ ဤကျမ်းစာအုပ်သည် မီးနိုင်ငံ ၏ အထွတ်အထိပ် လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သည့် မိစ္ဆာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှန်ထျန်း အတွက်မူ ၎င်းမှာ အသုံးမဝင်သော စာရွက်ပုံတစ်ပုံသာ ဖြစ်နေသည်။
"ကံကြမ္မာက အခုချိန်ထိ အဆင့် ၁ ပဲ ရှိသေးတယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် သူ့ကိုယ်သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူသည် ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း တွင် နေထိုင်နေသူဖြစ်ပြီး ကံကြမ္မာအဆင့်သည် အလွန်အရေးကြီးကြောင်း သူသိသည်။ ကံကြမ္မာအဆင့် မြင့်မားလေလေ၊ အန္တရာယ်ကင်းရှင်းပြီး ကံကောင်းမှုများ ရရှိလေလေဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ လက်ရှိ ကံကြမ္မာအဆင့်မှာ အလွန်ပင် နိမ့်ကျနေသည်။
သူသည် မင်းသား ၁၃ နှင့် ပတ်သက်၍လည်း စိုးရိမ်နေမိသည်။ မင်းသား ၁၃ သည် အနာဂတ်တွင် အလွန်ထင်ရှားလာမည့်သူဖြစ်ပြီး ရှန်ထျန်း အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။
"ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကံကြမ္မာအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရမလဲ။"
ရှန်ထျန်း သည် စဉ်းစားခန်း ဝင်နေစဉ် ကွေ့ကုန်းကုန်း အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အမြဲတမ်း အေးဆေးတည်ငြိမ်နေလေ့ရှိသူဖြစ်သည်။
"ရှန်ထျန်း၊ ဘာတွေ အလုပ်ရှုပ်နေတာလဲ။" ကွေ့ကုန်းကုန်း က မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ကံကြမ္မာအကြောင်း စဉ်းစားနေတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို မြှင့်တင်ဖို့ နည်းလမ်းရှိမလားလို့။"
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြန်ဖြေသည်။ "ကံကြမ္မာဆိုတာ ပြောင်းလဲလို့ရတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အချို့သော အခြေအနေတွေမှာတော့ မြှင့်တင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတတ်ကြတယ်။"
ရှန်ထျန်း မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ "ဘာနည်းလမ်းတွေလဲ။"
"ဥပမာအားဖြင့်၊ အစွမ်းထက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် အရေးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်တာမျိုးပေါ့။" ကွေ့ကုန်းကုန်း က ရှင်းပြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ကိုယ်သူ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူသည် မင်းသား ၁၃ နှင့် ဆက်ဆံရေးကို ပိုမိုခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်ရမည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဦးလေးကွေ့ နှင့် ချင်းကော တို့လည်း အခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ရှန်အို ကလည်း သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။
"ရှန်ထျန်း၊ မင်း ဘာတွေ စီစဉ်နေတာလဲ။" ဦးလေးကွေ့ က မေးသည်။
"ကျွန်တော် ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲဖို့ နည်းလမ်းရှာနေတာပါ။" ရှန်ထျန်း က ရိုးသားစွာ ဖြေလိုက်သည်။
သူတို့အားလုံးသည် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အတွက်မူ ရှန်ထျန်း ၏ စကားမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။ သို့သော် ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူသိသည်၊ ကံကြမ္မာကို မြှင့်တင်ရန်မှာ အချိန်နှင့် ကြိုးစားမှု လိုအပ်သည်။ သူသည် အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည်။
ရှန်ထျန်း သည် ချင်းကော ဘာတွေတွေးနေမှန်း လုံးဝမသိချေ။
သူခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "ဦးလေးကွေ့၊ ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ကို မိတ္တူကူးပေးလိုက်ပါ။ ပြီးရင် ဂါအိုဆီ ပို့ပေးလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ အရှင်သား"
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ယင်းကိစ္စကို ဘာမျှမပြောဘဲ သဘောတူလိုက်သည်။ သူ၏ အမြင်တွင် ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း သည် မင်းသားပိုင်ဆိုင်သည့်အရာပင် ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံနေခြင်းမှာလည်း မင်းသားကို ကာကွယ်ပေးနိုင်လောက်သည့် စွမ်းအားရှိစေရန်အတွက်သာဖြစ်သည်။ ယခု မင်းသားကိုယ်တိုင်က ချင်းကော ကိုပါ ဤကျင့်စဉ်ကို သင်ယူစေချင်နေပြီဖြစ်ရာ ကွေ့ကုန်းကုန်း အနေဖြင့် မေးခွန်းထုတ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
"ပြီးတော့ ဂါအိုအတွက် အခန်းတစ်ခန်း ပြင်ဆင်ပေးထားလိုက်ဦး"
ရှန်ထျန်း သည် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။
ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ဆိုသည်မှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချင်းကော ၏ ကံကြမ္မာအလျောက် ရရှိမည့် အခွင့်အရေးသာ ဖြစ်သည်။ ရှန်ထျန်း ကသာ ၎င်းကို ချင်းကော နှင့် ဝေးရာသို့ ရွှေ့ထားလျှင်ပင် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အခြားသော ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးတစ်ခုကို ကြုံတွေ့လာဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်မည့်အစား ချင်းကော ကိုသာ ပေးလိုက်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုခိုင်းထားလိုက်ခြင်းက ပို၍ကောင်းပေမည်။ အကယ်၍ ချင်းကော သည် အနာဂတ်တွင် ထူးချွန်ထက်မြက်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပါက သူသည် မိတ်ဆွေတစ်ဦးကို ပို၍ရရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။
...
ရှန်ထျန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားသည်။ ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မမြင်နိုင်သော ကွင်းဆက်တစ်ခု ပြတ်တောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်နေသလိုလို၊ စိတ်ကူးယဉ်သလိုလိုနှင့် ထူးခြားနေသည်။
ရှန်ထျန်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချင်းကော ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အလင်းဝန်းသည် အရောင်ပြောင်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အစိမ်းရောင် အစက်အပြောက်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်ကအတိုင်း အနီရောင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အိတ်ကပ်ထဲမှ မှန်တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူကာ သူ့ကိုယ်သူ၏ အလင်းဝန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အနက်ရောင်အတိုင်းပင် ရှိနေသေးသော်လည်း ယခင်ကလောက် မထူထပ်တော့ပေ။
ငါက ချင်းကော ဆီကို ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေး ပြန်ပေးလိုက်မိတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါက သူ့နဲ့ ဝေမျှသုံးစွဲနေတာလား။
ရှန်ထျန်း သည် စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် ချင်းကော ၏ အလင်းဝန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း "စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း မလိုပါဘူး၊ ဦးလေးကွေ့။ ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ကို မိတ္တူကူးစရာ မလိုတော့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အလေးချိန်များ ပြန်လည်ခံစားလိုက်ရပြီး ချင်းကော ၏ အလင်းဝန်းပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် အစက်အပြောက်များ ပြန်ပေါ်လာသည်။
ဦးလေးကွေ့ သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့၊ အရှင်သား" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
မင်းသားသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှမြန်မြန် ဆုံးဖြတ်ချက်ပြောင်းလဲသွားသနည်းဟု သူနားမလည်သော်လည်း မင်းသား ၁၃ ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းကို သူယုံကြည်သည်။ သူ၌ သံသယဆိုသည်မှာ လုံးဝမရှိပေ။
ထိုအခါ ရှန်ထျန်း က ထပ်ပြောပြန်သည်။ "အေးလေ၊ ငါ ပြန်တွေးလိုက်တယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး မိတ္တူတစ်စုံ ကူးပေးလိုက်ပါ!"
ထိုအခါ ချင်းကော ၏ အလင်းဝန်းသည် တောက်ပသော အနီရောင်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။
ရှန်ထျန်း မှာ သူ၏ သီအိုရီ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့သဖြင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ အရှင်သား။"
ဦးလေးကွေ့ မှာမူ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မင်းသားသည် အဆင့်နိမ့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကို စနောက်နေသည်ဟု ထင်မိသည်။
ဒါကတော့ ရက်စက်လွန်းရာကျပါတယ်။
ချင်းကော က နောက်ဆုံးတွင် စကားစပြောသည်။ "အဲ... ကျွန်မ တကယ် မလိုပါဘူး..."
အမှန်စင်စစ် ချင်းကော မှာ မင်းသား ၁၃ က သူမအပေါ် အလွန်အမင်း ကောင်းလွန်းနေသဖြင့် ကြောက်ရွံ့နေခြင်းဖြစ်သည်။ ရှန်ထျန်း သည် သူမကို အသက်ကယ်တင်ပေးထားပြီး နေစရာနေရာလည်း ပေးထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် အလုပ်လုပ်ရန်ပင် မလိုတော့ပေ!
ယခုအခါ မင်းသားက ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း အချို့ကိုပါ သင်ယူခွင့်ပေးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားပြန်သည်။ ချင်းကော မှာ ၎င်းသည် မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို မသိသော်လည်း မင်းသား ၁၃ ပင်လျှင် ဤမျှ တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းသည် ထူးခြားသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာသည်။
၎င်းသည် နန်းတော်တစ်ခုလုံးနှင့်ပင် တန်ဖိုးရှိသည့်အရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေမည်!
ချင်းကော သည် မင်းသား၏ ကျေးဇူးကို အလွန်အမင်း တင်ရှိနေပြီး မည်သို့ ပြန်ဆပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။ အကယ်၍သာ သူမသည် ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ကို လက်ခံလိုက်ပါက ပြန်ဆပ်နိုင်ရန် နည်းလမ်းရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ!
...
ချင်းကော စကားပြောလိုက်သည်နှင့် သူမ၏ အလင်းဝန်းပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် အစက်အပြောက်များ ပြန်ပေါ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း မှာမူ သူ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ခါမှ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာသဖြင့် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။ ချင်းကော ကို သူ၏ အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးခွင့် ပေး၍ မဖြစ်ပေ!
လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး!
"မရဘူး၊ မင်း သင်ကိုသင်ရမယ်!" ရှန်ထျန်း က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ချီစုစည်းခြင်း အခြေခံကို သင်ယူရုံတင်မကဘူး၊ ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ဆောက်ခြင်း၊ ရွှေရောင်ဗဟိုချက်နဲ့ နက်စင့်ဆိုးလ် (Nascent Soul) အခြေခံတွေကိုပါ သင်ယူရမယ်!"
"အရှင်သား..."
"မင်းက ငါ့ကို အသက်ပေးထားတာ၊ မင်း ငြင်းလို့မရဘူး!"
ရှန်ထျန်း ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သောအခါ ချင်းကော ၏ အလင်းဝန်းသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုတောက်ပစွာ လင်းလက်လာသည်။
အစိမ်းရောင် အစက်အပြောက်များ ပျောက်ကွယ်သွားရုံသာမက အစွန်းဘက်တွင် ရွှေရောင် အစိတ်အပိုင်းအချို့ပါ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း အံ့အားသင့်စွာပင် ကွေ့ကုန်းကုန်း ၏ အလင်းဝန်းတွင်လည်း ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။
အလင်းရောင် အစိမ်းဖျော့ဖျော့သည် ပို၍ အရောင်ရင့်လာသည်။ သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ထူထပ်သည့် တောအုပ်တစ်ခု၏ အရောင်နှင့် တူသည်။ ထိုအလင်းဝန်း၏ အစွန်းတွင်မူ အနီရောင် အစက်အပြောက်များ ရှိနေသည်။
အလင်းဝန်းက ပြောင်းလဲသွားတာလား? ငါ့ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲဖို့ မှန်ကန်တဲ့လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်နေတာလား?
အကယ်၍သာ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးတွေကို ကံဇာတာမြင့်မားသူတွေနဲ့ ဝေမျှသုံးစွဲရင် ပါဝင်ပတ်သက်သူအားလုံးရဲ့ ကံဇာတာတွေပါ မြင့်တက်လာမှာလား?
ရှန်ထျန်း သည် မှန်ကို အမြန်ထုတ်ယူပြီး သူ့အလင်းဝန်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် ဖြစ်နေဆဲပင်၊ သို့သော် ယခင်ကလောက် မရင့်တော့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ရှန်ထျန်း သည် နန်းတော်ပြင်ပသို့ ထွက်လိုက်ပါက မိုးကြိုးပစ်ခံရတော့မည်ဟု မခံစားရတော့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်ရည်များပင် ကျလာသည်။
ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်းကော ထိတ်လန့်သွားသည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး မငိုပါနဲ့။ အရှင်သား ပြောသမျှ ကျွန်မ နားထောင်ပါ့မယ်!"
မင်းသား ၁၃ က မင်းမျိုးမင်းနွယ်ပါ။ ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ကို ငိုအောင် လုပ်မိမှာလဲ!?
ဒါက မိစ္ဆာကျင့်စဉ် အနည်းငယ်လောက်ပါပဲ!
မင်းသားက ကျွန်မ အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာ၊ အခုဆိုရင် ဒီအသက်က သူ့ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားပြီ။ ကျင့်စဉ်တစ်ခုလောက် ကျင့်ရတာ ကြောက်စရာ မဟုတ်ပါဘူး!
ချင်းကော သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ ငါ မငိုပါဘူး။ ငါ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာ!" ရှန်ထျန်း သည် မျက်လုံးလှည့်လိုက်ပြီး "ဦးလေးကွေ့၊ သူ့ကို အပြင်ခေါ်သွားလိုက်တော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဦးလေးကွေ့ သည် ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ အရှင်သား။ ကျွန်တော်လည်း အရှင်သားလိုပဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေပါတယ်။ သူ့ကို အခန်းထဲ ခေါ်သွားပြီး ကျင့်စဉ်ကို သင်ပေးလိုက်ပါ့မယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် သူတို့ ထွက်သွားသောအခါ နောက်တစ်ဆင့်အတွက် စီစဉ်စပြုသည်။ သူ၏ အလင်းဝန်းအရောင်သည် အဖြူရောင် မဖြစ်မချင်း မည်သည့်ကျင့်စဉ်ကိုမျှ မကျင့်ရန် သူ သတ္တိမရှိသေးပေ။ သူ၏ နောက်ဆုံးအကြိမ် ချီလမ်းကြောင်း လွဲမှားခဲ့သည့် ဆိုးရွားသော အမှတ်တရများက ရှိနေသေးသည်မဟုတ်လား!
သူသည် ကံဇာတာ မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ထားပြီးဖြစ်ရာ ကံဇာတာကောင်းသူများနှင့် ပိုမိုတွေ့ဆုံပြီး သူတို့၏ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးများကို ဝေမျှရန် စီစဉ်ထားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် မကြာမီ သူ၏ အလင်းဝန်းအရောင်သည် အဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည်လည်း ပုံမှန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ဒီလိုလူတွေကို ဘယ်မှာ ရှာရမလဲ?
ရှန်ထျန်း စဉ်းစားစပြုသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤကဲ့သို့သော သူများသည် အလွန်အောင်မြင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ မီးနိုင်ငံ နန်းတော်ထဲတွင် ရာထူးအဆင့်မြင့်သူများမှာ ကံဇာတာ ပိုမိုမြင့်မားကြသည်။
ရှန်အို သည် ကောင်းသော ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အလွန်ထူးချွန်ပြီး ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း သို့ ရောက်ခါနီးဖြစ်ရာ သူ၏ ကံဇာတာမှာလည်း ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။
ရှန်ထျန်း သည် ရှန်အို ၏ အလင်းဝန်းမှာ အနည်းဆုံး အနီရောင်အစက်အပြောက်များပါသော အစိမ်းရောင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သေချာနေသည်။ အစိမ်းရောင်အစက်ပါသော အနီရောင်ဝန်းပင် ဖြစ်နိုင်သေးသည်!
အကယ်၍သာ သူသည် ရှန်အို ကို ခဏလောက် စိုက်ကြည့်ပြီး ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးကို ဝေမျှနိုင်ပါက သူ၏ ကံဇာတာ အသေအချာ တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု ရှန်ထျန်း ယုံကြည်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသည်... ရှန်အို က သူ့ကို ရှောင်နေသည်။
အမှန်စင်စစ် နန်းတော်ထဲတွင် ကံဇာတာကောင်းသူတိုင်းသည် ရှန်ထျန်း ကို ရှောင်တိမ်းနေကြသည်။ သူတို့သည် သူ့ကို နာခံရန် လိုအပ်သော ကွေ့ကုန်းကုန်းများ မဟုတ်ကြပေ။ အကယ်၍ ရှန်ထျန်း သည် သူတို့နှင့် လူချင်းတွေ့ဆုံရန် မဖြစ်နိုင်ပါက သူတို့၏ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးများကို ရယူရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။
အခု ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ? ဒါက အဆိုးသံသရာပဲ! ခက်ခဲလိုက်တာ!
ကံဇာတာကောင်းပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ငါ့ကို မရှောင်တဲ့လူတွေကို ဘယ်မှာ ရှာရမလဲ!?
ရှန်ထျန်း သည် အတွေးနက်နေမိသည်။
သူမအပေါ် အလွန်အမင်း ကောင်းလွန်းနေသဖြင့် ကြောက်ရွံ့နေခြင်းဖြစ်သည်။ ရှန်ထျန်း သည် သူမကို အသက်ကယ်တင်ပေးထားပြီး နေစရာနေရာလည်း ပေးထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် အလုပ်လုပ်ရန်ပင် မလိုတော့ပေ!
ယခုအခါ မင်းသားက ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း အချို့ကိုပါ သင်ယူခွင့်ပေးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားပြန်သည်။ ချင်းကော မှာ ၎င်းသည် မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို မသိသော်လည်း မင်းသား ၁၃ ပင်လျှင် ဤမျှ တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းသည် ထူးခြားသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာသည်။
၎င်းသည် နန်းတော်တစ်ခုလုံးနှင့်ပင် တန်ဖိုးရှိသည့်အရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေမည်!
ချင်းကော သည် မင်းသား၏ ကျေးဇူးကို အလွန်အမင်း တင်ရှိနေပြီး မည်သို့ ပြန်ဆပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။ အကယ်၍သာ သူမသည် ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ကို လက်ခံလိုက်ပါက ပြန်ဆပ်နိုင်ရန် နည်းလမ်းရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ!
...
ချင်းကော စကားပြောလိုက်သည်နှင့် သူမ၏ အလင်းဝန်းပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် အစက်အပြောက်များ ပြန်ပေါ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း မှာမူ သူ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ခါမှ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာသဖြင့် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။ ချင်းကော ကို သူ၏ အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးခွင့် ပေး၍ မဖြစ်ပေ!
လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး!
"မရဘူး၊ မင်း သင်ကိုသင်ရမယ်!" ရှန်ထျန်း က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ချီစုစည်းခြင်း အခြေခံကို သင်ယူရုံတင်မကဘူး၊ ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ဆောက်ခြင်း၊ ရွှေရောင်ဗဟိုချက်နဲ့ နက်စင့်ဆိုးလ် (Nascent Soul) အခြေခံတွေကိုပါ သင်ယူရမယ်!"
"အရှင်သား..."
"မင်းက ငါ့ကို အသက်ပေးထားတာ၊ မင်း ငြင်းလို့မရဘူး!"
ရှန်ထျန်း ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သောအခါ ချင်းကော ၏ အလင်းဝန်းသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုတောက်ပစွာ လင်းလက်လာသည်။
အစိမ်းရောင် အစက်အပြောက်များ ပျောက်ကွယ်သွားရုံသာမက အစွန်းဘက်တွင် ရွှေရောင် အစိတ်အပိုင်းအချို့ပါ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း အံ့အားသင့်စွာပင် ကွေ့ကုန်းကုန်း ၏ အလင်းဝန်းတွင်လည်း ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။
အလင်းရောင် အစိမ်းဖျော့ဖျော့သည် ပို၍ အရောင်ရင့်လာသည်။ သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ထူထပ်သည့် တောအုပ်တစ်ခု၏ အရောင်နှင့် တူသည်။ ထိုအလင်းဝန်း၏ အစွန်းတွင်မူ အနီရောင် အစက်အပြောက်များ ရှိနေသည်။
အလင်းဝန်းက ပြောင်းလဲသွားတာလား? ငါ့ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲဖို့ မှန်ကန်တဲ့လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်နေတာလား?
အကယ်၍သာ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးတွေကို ကံဇာတာမြင့်မားသူတွေနဲ့ ဝေမျှသုံးစွဲရင် ပါဝင်ပတ်သက်သူအားလုံးရဲ့ ကံဇာတာတွေပါ မြင့်တက်လာမှာလား?
ရှန်ထျန်း သည် မှန်ကို အမြန်ထုတ်ယူပြီး သူ့အလင်းဝန်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် ဖြစ်နေဆဲပင်၊ သို့သော် ယခင်ကလောက် မရင့်တော့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ရှန်ထျန်း သည် နန်းတော်ပြင်ပသို့ ထွက်လိုက်ပါက မိုးကြိုးပစ်ခံရတော့မည်ဟု မခံစားရတော့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်ရည်များပင် ကျလာသည်။
ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်းကော ထိတ်လန့်သွားသည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး မငိုပါနဲ့။ အရှင်သား ပြောသမျှ ကျွန်မ နားထောင်ပါ့မယ်!"
မင်းသား ၁၃ က မင်းမျိုးမင်းနွယ်ပါ။ ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ကို ငိုအောင် လုပ်မိမှာလဲ!?
ဒါက မိစ္ဆာ ကျင့်စဉ် အနည်းငယ်လောက်ပါပဲ!
မင်းသားက ကျွန်မ အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာ၊ အခုဆိုရင် ဒီအသက်က သူ့ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားပြီ။ ကျင့်စဉ်တစ်ခုလောက် ကျင့်ရတာ ကြောက်စရာ မဟုတ်ပါဘူး!
ချင်းကော သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ ငါ မငိုပါဘူး။ ငါ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာ!" ရှန်ထျန်း သည် မျက်လုံးလှည့်လိုက်ပြီး "ဦးလေးကွေ့၊ သူ့ကို အပြင်ခေါ်သွားလိုက်တော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဦးလေးကွေ့ သည် ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ အရှင်သား။ ကျွန်တော်လည်း အရှင်သားလိုပဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေပါတယ်။ သူ့ကို အခန်းထဲ ခေါ်သွားပြီး ကျင့်စဉ်ကို သင်ပေးလိုက်ပါ့မယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် သူတို့ ထွက်သွားသောအခါ နောက်တစ်ဆင့်အတွက် စီစဉ်စပြုသည်။ သူ၏ အလင်းဝန်းအရောင်သည် အဖြူရောင် မဖြစ်မချင်း မည်သည့်ကျင့်စဉ်ကိုမျှ မကျင့်ရန် သူ သတ္တိမရှိသေးပေ။ သူ၏ နောက်ဆုံးအကြိမ် ချီလမ်းကြောင်း လွဲမှားခဲ့သည့် ဆိုးရွားသော အမှတ်တရများက ရှိနေသေးသည်မဟုတ်လား!
သူသည် ကံဇာတာ မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ထားပြီးဖြစ်ရာ ကံဇာတာကောင်းသူများနှင့် ပိုမိုတွေ့ဆုံပြီး သူတို့၏ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးများကို ဝေမျှရန် စီစဉ်ထားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် မကြာမီ သူ၏ အလင်းဝန်းအရောင်သည် အဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည်လည်း ပုံမှန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ဒီလိုလူတွေကို ဘယ်မှာ ရှာရမလဲ?
ရှန်ထျန်း စဉ်းစားစပြုသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤကဲ့သို့သော သူများသည် အလွန်အောင်မြင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ မီးနိုင်ငံ နန်းတော်ထဲတွင် ရာထူးအဆင့်မြင့်သူများမှာ ကံဇာတာ ပိုမိုမြင့်မားကြသည်။
ရှန်အို သည် ကောင်းသော ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အလွန်ထူးချွန်ပြီး ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း သို့ ရောက်ခါနီးဖြစ်ရာ သူ၏ ကံဇာတာမှာလည်း ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။
ရှန်ထျန်း သည် ရှန်အို ၏ အလင်းဝန်းမှာ အနည်းဆုံး အနီရောင်အစက်အပြောက်များပါသော အစိမ်းရောင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သေချာနေသည်။ အစိမ်းရောင်အစက်ပါသော အနီရောင်ဝန်းပင် ဖြစ်နိုင်သေးသည်!
အကယ်၍သာ သူသည် ရှန်အို ကို ခဏလောက် စိုက်ကြည့်ပြီး ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးကို ဝေမျှနိုင်ပါက သူ၏ ကံဇာတာ အသေအချာ တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု ရှန်ထျန်း ယုံကြည်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသည်... ရှန်အို က သူ့ကို ရှောင်နေသည်။
အမှန်စင်စစ် နန်းတော်ထဲတွင် ကံဇာတာကောင်းသူတိုင်းသည် ရှန်ထျန်း ကို ရှောင်တိမ်းနေကြသည်။ သူတို့သည် သူ့ကို နာခံရန် လိုအပ်သော ကွေ့ကုန်းကုန်း များ မဟုတ်ကြပေ။ အကယ်၍ ရှန်ထျန်း သည် သူတို့နှင့် လူချင်းတွေ့ဆုံရန် မဖြစ်နိုင်ပါက သူတို့၏ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးများကို ရယူရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။
အခု ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ? ဒါက အဆိုးသံသရာပဲ! ခက်ခဲလိုက်တာ!
ကံဇာတာကောင်းပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ငါ့ကို မရှောင်တဲ့လူတွေကို ဘယ်မှာ ရှာရမလဲ!?
ရှန်ထျန်း သည် အတွေးနက်နေမိသည်။
ရှန်ထျန်းသည် အခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေမိသည်။
သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော ရွေးချယ်စရာများမှာ အကန့်အသတ်ရှိနေသည်။ ကံဇာတာကောင်းသူများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံပြီး သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ဝေမျှယူခြင်းသည် လက်ရှိတွင် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အဓိကပြဿနာမှာ သူနှင့် နီးကပ်စွာနေထိုင်ရန် ဆန္ဒရှိသူများမှာ ကံဇာတာ အလွန်ညံ့ဖျင်းနေပြီး၊ ကံဇာတာကောင်းသူများမှာမူ သူ့ကို မြင်သည်နှင့် လမ်းကြောင်းလွှဲကာ ရှောင်တိမ်းသွားကြခြင်းပင်။
"ဒါကတော့ တကယ်ကို ခက်ခဲတဲ့ ပုစ္ဆာပဲ။" ရှန်ထျန်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲချလိုက်ပြီး မျက်နှာကျက်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ အလင်းဝန်းအရောင်ကို အဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲရန်မှာ အရေးတကြီး လိုအပ်နေသည်။ အကယ်၍သာ သူသည် အမြဲတစေ ဤကဲ့သို့ အနက်ရောင် အလင်းဝန်းနှင့်သာ ဆက်ရှိနေမည်ဆိုပါက မည်သည့်အချိန်တွင် မိုးကြိုးပစ်ခံရမည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ငါ့မှာ အခွင့်အရေး တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်။ နန်းတော်ထဲမှာ ငါ့ကို မရှောင်တဲ့သူ... အင်း... ငါ့ကို ကြောက်လို့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လေးစားလို့ပဲဖြစ်ဖြစ် အနားမှာ ရှိနေပေးမယ့်သူမျိုး..."
သူ့စိတ်ထဲတွင် လူအချို့ ပေါ်လာသည်။ ကွေ့ကုန်းကုန်းကဲ့သို့သော သူများမှာ သူ့အပေါ် သစ္စာရှိသော်လည်း သူတို့၏ ကံဇာတာမှာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။ ရှန်အို ကဲ့သို့သော အရည်အချင်းရှိသူများမှာမူ သူ့ကို အန္တရာယ်ကောင်ကြီးပမာ သဘောထားပြီး ဝေးဝေးမှ ရှောင်နေကြသည်။
"တကယ်လို့ ငါက သူတို့ဆီကို အတင်းအကျပ် သွားတွေ့ရင်ရော? ဒါမှမဟုတ် သူတို့နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ခုခုကို အသုံးချပြီး ချဉ်းကပ်ရင်ရော?"
ရှန်ထျန်းသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူသည် အရှုံးပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ ကံဇာတာကို ပြောင်းလဲနိုင်သည့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ထားပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံ၍ မဖြစ်ပေ။
"ရှန်အို... မင်းက ငါ့ကို ရှောင်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား? ငါ့မှာ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။"
သူသည် နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်ပြီး စိတ်ကူးယဉ် အစီအစဉ်အသစ်တစ်ခုကို စတင်ရေးဆွဲနေတော့သည်။ မီးနိုင်ငံ နန်းတော်ကြီးသည် သူ၏ ကံဇာတာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော စမ်းသပ်ကွင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ရှန်ထျန်းသည် ကုတင်ပေါ်မှ ထလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် သာယာသော ညနေခင်းဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ မုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ တက်ကြွနေသည်။
"နောက်တစ်ဆင့်အတွက် ပြင်ဆင်ရတော့မယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။"
သူသည် အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလိုက်သည်။ ထိုအပြုံးမှာ ယုံကြည်မှုနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ ကံဇာတာ အမှန်တကယ်ပင် ပြောင်းလဲတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။
ဤသည်မှာ ဝတ္ထု၏ နောက်ဆက်တွဲ အပိုင်းဖြစ်သည်။