အခန်း (၆၆) - သူက တကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့ အသွင်ပြောင်းမှုကို ကြည့်ဖောက်မြင်သွားတာလား
ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် အတန်ငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။
သူက ကျန်းယွင်ရှီး ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ မိန်းကလေး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေပုံရသော်လည်း အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ တည်ငြိမ်နေပုံမှာ ဟန်ဆောင်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။
*သူမက တကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့ ဝတ်စုံနဲ့ အသွင်ပြောင်းမှုကို ကြည့်ဖောက်မြင်သွားတာလား။*
ရှန်ထျန်း ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဗြောင်းဆန်သွားသည်။
အကယ်၍ ကျန်းယွင်ရှီး သာလျှင် သူ တန်ဖိုးကြီးသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များကို ထုတ်သုံးသည်ကို မြင်သွားခဲ့ပါက၊ သို့မဟုတ် သူ၏ မူလသဏ္ဌာန်ကို သိရှိသွားခဲ့ပါက... ဤကိစ္စကြီးက ကြီးမားသွားပေတော့မည်။
ဤသို့ တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် လူသတ်ချင်စိတ် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် ထိုအကြံကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး က သူ့ကို တစ်စုံတစ်ရာ ဖိအားပေးခြင်း မရှိသေးပေ။ ထို့အပြင် သူမသည် ဤနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ သူမကို အလောတကြီး အရေးယူလိုက်ပါက အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရုံသာမက ပို၍ ဆိုးရွားသော အကျိုးဆက်များပါ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ချေ ရှိသည်။
အရေးကြီးဆုံးမှာ ကျန်းယွင်ရှီး ၏ စကားသည် အတည်ပေါက် ပြောနေခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် သူ့ကို စမ်းသပ်နေခြင်းလား ဆိုသည်ကို သူ အသေအချာ မသိရသေးပေ။
"အစ်မတော်... ခင်ဗျား ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး..."
ရှန်ထျန်း သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေဟန် ဆက်လုပ်ထားလိုက်ပြီး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူ၏ အသံတွင် သံသယဝင်နေဟန်နှင့် အံ့သြနေဟန်ကို ရောစပ်ထားလိုက်ပြီး မူလက သူအသုံးပြုနေကျ လူငယ်လေး၏ အသံနှင့် ကွဲပြားသွားစေရန် အသံကိုပါ တမင်တကာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲထားလိုက်သည်။
ဤသို့ တုံ့ပြန်ခြင်းဖြင့် ကျန်းယွင်ရှီး ၏ တုံ့ပြန်မှုကို သူ ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ရှန်ထျန်း ၏ တုံ့ပြန်မှုကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းလှလှလေးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ခဏကြာမှ သူမက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်— "ညီငယ်... မင်း ဟန်ဆောင်မနေနဲ့တော့။ ငါတို့ နှစ်ယောက် ဒီလောက်ထိ နီးကပ်နေပြီပဲ၊ မင်းရဲ့ အမွှေးအမျှင်တွေကို ငါ မသိဘဲ ဖြစ်မနေပါဘူး။ မင်းရဲ့ အဲဒီဟန်ဆောင်မှုက အခြားသူတွေကို လှည့်စားနိုင်ပေမယ့် ငါ့ကိုတော့ လှည့်စားလို့ မရပါဘူး..."
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းမှာ တစ်ချက် ရပ်သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။
*ဘာလဲ? ဒီမိန်းမက တကယ်ပဲ ငါ့ကို သိသွားတာလား? မဖြစ်နိုင်တာ... ငါ့ရဲ့ အသွင်ပြောင်းမှုပညာက အတော်လေး ထူးခြားတာလေ။ သာမန် ပညာရှင်တွေဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကိုပင် မခံစားနိုင်ကြဘူး။ သူမက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...*
ရှန်ထျန်း ရင်ထဲတွင် လှိုင်းထန်သွားသော်လည်း မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်မူ အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခုကိုသာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူက ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်— "အစ်မတော်က တကယ်ပဲ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ စကားတွေ ပြောတာပဲ။ ကျွန်တော်က ဘယ်သူလဲဆိုတာကို အစ်မတော် ဘယ်လိုလုပ် သိနေရတာလဲ? ဒါမှမဟုတ်... အစ်မတော်က ကျွန်တော့်ကို တစ်ခုခုနဲ့ လွဲမှားပြီး ထင်နေတာလား?"
"လွဲမှားတယ် ဟုတ်လား..."
ကျန်းယွင်ရှီး သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ လက်ချောင်းများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အကြည့်တို့က ရှန်ထျန်း ထံမှ မခွာသွားပေ။
"ညီငယ်ရယ်... မင်းရဲ့ အသံနဲ့ ပုံစံကို ပြောင်းလဲထားပေမယ့် မင်းရဲ့ အဲဒီ အမူအရာနဲ့ အကြည့်တွေကိုတော့ မင်း ဖုံးကွယ်လို့ မရဘူး။ အထူးသဖြင့်... အဲဒီနေ့က ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ထဲမှာ မင်း လုပ်ခဲ့တဲ့ ပုံစံမျိုးပေါ့..."
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် လျှပ်စီးလက်သွားသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားသည်။
*ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင်!*
ဟုတ်ပြီ! သူမက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် အကြောင်းကို ပြောနေသည်။ ထိုနေရာတွင် သူသည် ကျန်းယွင်ရှီး နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ အဲဒီတုန်းက သူ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့မိသလဲ...
ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုစဉ်က အဖြစ်အပျက်များကို အမြန်ပြန်ပြောင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။ အဲဒီအချိန်က သူသည် ကျန်းယွင်ရှီး ကို ကူညီပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ပုံစံမှန်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။ ယခုမူ... သူမက ထိုအချက်ကို အခြေခံပြီး သူ့ကို သံသယဝင်နေခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
*ဟားဟား... ဒီမိန်းမက အတော်လေး ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။ ဒါပေမဲ့... ဒါက သံသယသက်သက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ သူမမှာ အခိုင်အမာ သက်သေ မရှိသေးဘူး...*
ရှန်ထျန်း သည် ဤအချက်ကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ငြိမ်ကျသွားသည်။ သူက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်— "အစ်မတော်... အစ်မတော် ပြောတာကို နားထောင်ရတာ တော်တော် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မရေမရာ စွပ်စွဲချက်တွေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို လာစွပ်စွဲလို့တော့ မရဘူးလေ။ ကျွန်တော်က ဒီကမ္ဘာပေါ်က သာမန် ပညာရှင်တစ်ယောက်ပါပဲ။ အစ်မတော် ပြောတဲ့ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ဆိုတာလည်း ဘာမှန်း မသိပါဘူး..."
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ရှန်ထျန်း ၏ ငြင်းဆိုမှုကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ အပြုံးတွင် စိတ်ပျက်ခြင်း၊ သံသယဝင်ခြင်းနှင့် အခြားသော ခံစားချက်များစွာ ရောနှောနေသည်။
"ညီငယ်... မင်းက တကယ်ပဲ ဖွင့်မပြောချင်သေးဘူးပေါ့။ ကောင်းပြီလေ... မင်း ဝန်မခံချင်လည်း နေပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်... ငါ ဒီနေ့ ဒီကို လာခဲ့တာက မင်းနဲ့ အချင်းများချင်လို့ မဟုတ်ဘူး။ မင်းကို သတိပေးချင်လို့ပဲ..."
"သတိပေးတယ် ဟုတ်လား?" ရှန်ထျန်း ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။ "ဘာကို သတိပေးချင်လို့လဲ?"
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ရှန်ထျန်း ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်— "မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက အလွန်အမင်း သွက်လက်ချက်ချာပေမယ့် အခြားသူတွေရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်။ အထူးသဖြင့် မီးနိုင်ငံ ရဲ့ အခြေအနေက အခု အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးနေတယ်။ မင်းသာ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင်... သေချာပေါက် အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရလိမ့်မယ်..."
ရှန်ထျန်း သည် ကျန်းယွင်ရှီး ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ သူမက သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် သို့မဟုတ် အကျပ်ကိုင်ရန် လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ့အတွက် စိုးရိမ်ပေးနေသကဲ့သို့ ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
*ဒါ... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ? ဒီမိန်းမက ငါ့ကို ကာကွယ်ပေးချင်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ဆီကနေ တစ်ခုခုကို လိုချင်လို့ ဒီလို လာပြောတာလား?*
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူက ကျန်းယွင်ရှီး ကို စေ့စေ့စပ်စပ် ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်— "အစ်မတော်ရဲ့ စေတနာကိုတော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်။ အစ်မတော် အနေနဲ့ ကျွန်တော့်အတွက် စိုးရိမ်ပေးနေစရာ မလိုပါဘူး..."
"မင်း..." ကျန်းယွင်ရှီး ၏ မျက်နှာလေး နည်းနည်း နီရဲသွားသည်။ သူမက ရှန်ထျန်း ၏ မာနကြီးပြီး ခေါင်းမာသော အပြုအမူကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ထပ်ချလိုက်သည်။
"ငါ့မှာ စေတနာနဲ့ လာပြောနေတာကို မင်းက အဲဒီလို သဘောထားနဲ့ တုံ့ပြန်ရတယ်လို့။ ကောင်းပြီလေ... မင်း နောက်ပိုင်းမှာ နောင်တရမယ့် အချိန် ရောက်လာလိမ့်မယ်..."
စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်းယွင်ရှီး သည် နောက်လှည့်ကာ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် မလှမ်းရသေးမီမှာပင် ရုတ်တရပ် ရပ်တန့်သွားပြီး ရှန်ထျန်း ကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"နောက်ပြီးတော့..." သူမ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တိုးဝင်သွားသည်— "မင်းရဲ့ အဲဒီ အသွင်ပြောင်းမှုက တခြားသူတွေကို လှည့်စားနိုင်ပေမယ့်... နောင်တစ်ချိန် ငါနဲ့ ထပ်တွေ့တဲ့အခါ ဒီလို ဆက်မလုပ်နဲ့တော့။ ငါ မကြိုက်ဘူး..."
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ကျန်းယွင်ရှီး သည် နောက်ကို လှည့်ကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ခဏချင်းပင် မျက်စိတစ်ဆုံး၌ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူမ ထွက်သွားရာ လမ်းကြောင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဆွံ့အသွားသည်။
*သူမက တကယ်ပဲ... ငါ့ကို အစကတည်းက သိနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို နောက်ပြောင်သွားတာလား?*
ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။ သို့သော် အခြေအနေက ဤမျှဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူ ဆက်လက် စဉ်းစားနေ၍ အကျိုးမရှိတော့ပေ။
သူက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် စုစည်းကာ နောက်ထပ် ပန်းတိုင်ဆီသို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ...
ဆိုင်ရှင်စုန့် သည် သူ၏ လက်ဖျားတွင် ကခုန်နေသော လျှပ်စီးတန်းများကို ငေးကြည့်နေရင်းမှ ရှန်ထျန်း ထံသို့ အကြည့်များ ပြန်လည် ပို့လိုက်သည်။
သူ၏ စူးရှတောက်ပြောင်နေသော အကြည့်များမှာ တစ်ချိန်ကနှင့် မတူဘဲ မကြုံစဖူး ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... ဒီလို ရလဒ်မျိုးကို ကြိုတင်ပြီး တွက်ဆထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။"
ဒီလို ရလဒ်မျိုးကို ငါက ကြိုတင်တွက်ဆထားခဲ့တာ ဟုတ်လို့လား? သဘာဝကျကျ ပြောရရင် ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်စရာပဲ!
လောလောဆယ်တွင် ရှန်ထျန်း သည် အခြားသူတစ်ဦး၏ ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းများကို အရာရာကို မြင်စွမ်းနိုင်သော ရှုထောင့်မှသာ ကြည့်ရှုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူ့ရဲ့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် အနာဂတ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် အဲဒီ အနာဂတ်အသစ်ကို မြင်တွေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဥပမာအားဖြင့် ကွေ့ကုန်းကုန်း က ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ကို ရရှိခဲ့ခြင်းသည် ကြီးမားလှသော ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်း တစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း သည် ကွေ့ကုန်းကုန်း အား ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ကို ပေးအပ်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်မျိုးကိုမူ ကြိုတင်မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ? ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသော အနာဂတ်များမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှပြီး ရှန်ထျန်း ကိုယ်တိုင်ကပင် ထိုအနာဂတ်များအတွင်းမှ ပြောင်းလဲနေသော အဓိက ကိန်းရှင် တစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်တည်း။
သူ၏ ရုတ်တရက် ဆုံးဖြတ်ချက်များကြောင့် အခြားသူများအတွက် အခွင့်အလမ်းများကို ဖန်တီးပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သဘာဝကျကျပင် သူသည် ထိုသို့သော အနာဂတ်မျိုးကို ကြိုတင် မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ယခင်က ဆိုင်ရှင်စုန့် နှင့် အခြားသူများ၏ ကံကြမ္မာအရောင်အဝါများပေါ်တွင် ဤကဲ့သို့သော ကံကောင်းထောက်မမှုမျိုးကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။ အကယ်၍ မူလဇာတ်ကြောင်း အတိုင်းသာ ဆက်လက် တိုးတက်သွားခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့အနေဖြင့် ဘုရားသခင်၏ လျှပ်စီးအရင်းအမြစ်ကို ရရှိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေမှာ သေချာသလောက် ရှိသည်။
သို့သော်လည်း လိပ်ပြာအကျိုးသက်ရောက်မှု (Butterfly Effect) ကြောင့်သာ ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုးသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
ရှန်ထျန်း သည် အခြားသူများ၏ ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းများကို သူ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ဆိုသည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အလမ်းကောင်းမျိုး ရရှိလာသည့်အခါတွင် သူသည် ဤအနာဂတ်မျိုးကို ကြိုတင်မတွက်ဆထားနိုင်ခဲ့ကြောင်းကို သူက ဝန်ခံလိမ့်မည်တဲ့လား။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ပွတ်သပ်ရင်း အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်— "မင်းက ဘယ်လိုထင်လို့လဲ?"
ရှန်ထျန်း ၏ စကားကြောင့် ဆိုင်ရှင်စုန့် မှာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အပေါ် ပိုမို၍ပင် ကြည်ညိုလေးစားလာခဲ့ရသည်။
မှန်သည်... ငါသာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နောက်ကို တစိုက်မတ်မတ် လိုက်ပြီး ဘယ်တော့မှ မယိမ်းယိုင်ဘဲ နေမယ်ဆိုရင် သူက ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ လျစ်လျူရှုမှာ မဟုတ်ဘူး!
ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ အဲဒီ မိန်းကလေးငယ်နဲ့ လောင်းကြိုက်တဲ့အချိန်မှာ ငါသာ အကြောက်လွန်ပြီး နောက်မဆုတ်ခဲ့မိတာ တော်သေးတာပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီလို ကောင်းကင်ဘုံလျှပ်စီးအရင်းအမြစ်ကို ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရနိုင်မှာလဲ?
အင်း... သူမကရော ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ?
ဆိုင်ရှင်စုန့် မှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး— "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... အဲဒီ မိန်းကလေးငယ် ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ?"
ရှန်ထျန်း က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်— "မိန်းကလေးငယ် ဟုတ်စ? ဆိုင်ရှင်စုန့်... မင်းက သူမကို အဲဒီလို ခေါ်ရဲတာ ရဲတင်းလှချည်လား။"
ဆိုင်ရှင်စုန့် က ပြန်ပြောလိုက်သည်— "သူက ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တောင် ဝံ့ဝံ့စားစားနဲ့ မေးခွန်းထုတ်ရဲတာလေ! အဲဒီ မိန်းကလေးငယ်ရဲ့ နောက်ခံက တကယ်ပဲ ဘာလဲဗျ?"
ရှန်ထျန်း က ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်— "သူက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ရဲ့ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော သီလရှင်မလေး၊ ကျန်းယွင်ရှီး ပဲလေ။"
ရှန်ထျန်း စကားဆုံးသည်နှင့် ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ ခြေထောက်များ ချက်ချင်း ပျော့ခွေသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားတော့သည်။
ဘုရားသရေ! အဲဒီ မိန်းကလေးငယ်က ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ရဲ့ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော သီလရှင်မလေးတဲ့လား။
ဘာမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး! ငါ့ခေါင်းတွေ မူးလာပြီ!
ဆိုင်ရှင်စုန့် သည် မကျေမချမ်း ဖြစ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ရှန်ထျန်း ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်— "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... ကျုပ်က သီလရှင်မလေးကို ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ပေးချင်လို့ ပြန်ပြောခဲ့မိတာပါ။ ရှင်... ရှင်တော့ ကျုပ်ကို ဒီတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မရဘူးလေ!"
ဆိုင်ရှင်စုန့် စိုးရိမ်ပူပန်လွန်၍ ငိုချင်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း မှာ ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားရသည်။
သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်— "စိတ်အေးအေးထားစမ်းပါ! မင်းက ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်နေမှတော့ သူမက မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ခက်ခဲအောင် လုပ်ဝံ့မှာလဲ?"
ရှန်ထျန်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသလောက်ဆိုလျှင် ကျန်းယွင်ရှီး မှာ စိတ်ထားကျဉ်းမြောင်းသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပုံမပေါ်ပေ။
ထို့အပြင် ယခုအကြိမ်တွင် သူမသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ထံမှ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် အတွက် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ အတွင်း အကောင်းဆုံး ဖြစ်ရပ်ပင်တည်း။
၎င်းမှာ သမိုင်းဝင် အခိုက်အတန့်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် မည်သူကများ ဆိုင်ရှင်စုန့် ကဲ့သို့သော လူသေးလူဖွဲလေးတစ်ယောက်ကို ဂရုစိုက်နေအား ရှိမည်နည်း။
သို့သော်လည်း ဆိုင်ရှင်စုန့် အနေဖြင့် ကျောက်တုံးဖြတ်တောက်ခြင်းမှ သူ ရသင့်ရထိုက်သည့် အမြတ်ငွေ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုမူ ရရှိရန် မလွယ်ကူပေ။ အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ထံသို့ သွားခဲ့မည်ဆိုပါက အကျိုးကျေးဇူး အချို့ ရရှိကောင်း ရရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း ပြဿနာမှာ သူ သွားဝံ့ပါ့မလား ဆိုသည့် အချက်ပင်တည်း။
*ငါက ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်နေတာကြောင့် သူမက ကျုပ်ကို ခက်ခဲအောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား?*
ရှန်ထျန်း ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ပြောလိုက်သော စကားကြောင့် ဆိုင်ရှင်စုန့် မှာ ကြက်သေသေသွားရသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ဆိုတာ တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ပါပဲ! သူက သီလရှင်မလေးနဲ့ အဆင့်အတန်း တူညီနေရုံသာမက သူမကပါ သူ့ကို မျက်နှာသာ ပေးရရှာတယ်!
ကျန်းယွင်ရှီး သည် လောင်းကြိုက်စဉ်က အကယ်၍ ပစ္စည်းတန်ဖိုးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ငါးသိန်းထက် ကျော်လွန်သွားပါက ၎င်းကို ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ထံသို့ အလကား ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သည်ကို ဆိုင်ရှင်စုန့် ရုတ်တရက် ပြန်သတိရသွားသည်။
*သီလရှင်မလေးက ခုနက ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကို တမင်တကာ မျက်နှာလုပ်နေခဲ့တာများလား?*
ရှီး... သီလရှင်မလေးရဲ့ အဆင့်အတန်းက ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ထက် တောင် နိမ့်နေတာများ ဖြစ်နိုင်မလား?
ဆိုင်ရှင်စုန့် မှာ အံ့သြမှင်တက်မနေဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
ဝိညာဉ်ဆောင်တစ်ခုက သီလရှင်မလေး တောင်မှ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရဖို့ ငါတို့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နေရတာလား!? ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူမကို နိုင်မှာလဲဗျ!
တစ်စုံတရာကို ခြုံငုံသုံးသပ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆိုင်ရှင်စုန့် မှာ ဆက်စောင့်နေ၍ မဖြစ်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
မူလက သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေသော လူယုတ်မာကို ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ထံ မအပ်နှခင် ကိုယ်တိုင် အရင်စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ထံသို့ တတ်နိုင်သမျှ စောစော အောက်ကျို့ခိုလှုံရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်နေပေသည်။
အကယ်၍ သီလရှင်မလေးသာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရဖို့ သူတို့နဲ့ လာတိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် ဆိုင်ရှင်စုန့် က သူ့ရဲ့ ရာထူးနေရာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အာမခံချက်ပေးကာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တော့မှာလဲ?
ထို့ကြောင့် ဆိုင်ရှင်စုန့် က အလျင်အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်— "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... ကျုပ်မှာ လျှောက်စရာ ရှိပါတယ်။"
သူက ရှန်ထျန်း ကို တစ်ဖက်သို့ ဆွဲထုတ်သွားပြီး လျှို့ဝှက်သိုသိပ်စွာ ပြောလိုက်သည်— "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... ကျုပ်က ရှင့်လို ဟန်ဆောင်နေတဲ့ သူခိုးပေါက်စလေး တစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိထားတယ်။"
*ငါ့လို ဟန်ဆောင်နေတယ် ဟုတ်စ?*
ရှန်ထျန်း မှာ အံ့သြသွားသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ဟူသော ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကို သုံးခဲ့သည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးပြီး အခုတလောထဲမှာတင် သူ့လို ဟန်ဆောင်နေသူ ရှိနေပြီပေါ့လေ။
ကျင့်ကြံခြင်း လောကထဲမှာတောင် ကူးချတုပတဲ့ အမြန်နှုန်းက ဒီလောက်တောင် မြန်နေတာလား။
ဆိုင်ရှင်စုန့် က သစ်သားသင်္ကေတ ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ရှန်ထျန်း ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်— "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... ဒါကို ကြည့်ပေးပါ။"
ရှန်ထျန်း သည် ထိုသင်္ကေတပြားကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားသလို ဖြစ်လာသည်။
သူက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်— "ဒီသင်္ကေတပြားက..."
ဆိုင်ရှင်စုန့် က မာန်တင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်— "အဲဒါကို အဲဒီ သူခိုးပေါက်စလေး ဆီမှာ တွေ့ခဲ့တာပါ။ သူက မီးနိုင်ငံ ရဲ့ ဆဋ္ဌမမင်းသား ရှန်အို ပါလို့ တောင် ဝံ့ဝံ့စားစား ကြွေးကြော်ရဲသေးတယ်။"
ရှန်ထျန်း က အပြစ်ရှိသလို ခံစားချက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်— "သူက ဆဋ္ဌမမင်းသား ရှန်အို လို့ ဟန်ဆောင်တာကော... ရှန်ထျန်း ဖြစ်တဲ့ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ?"
ဆိုင်ရှင်စုန့် မှာ ခဏတာ အံ့သြသွားသည်။ ထို့နောက် သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်— "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... ရှင့်ရဲ့ အစစ်အမှန် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို ဖော်ပြဖို့ အဆင်မပြေဖြစ်နေလို့လား?"
ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ "ဆိုင်ရှင်စုန့်... ဒီ ရှန်အို ဆိုတာ... တကယ်ပဲ အစစ် ဖြစ်နေနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ဖြစ်နိုင်ချေကို မင်း မတွေးမိဘူးလား?"
ဆိုင်ရှင်စုန့် က ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်— "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... ရှင် စနောက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်။ ကျုပ်ရဲ့ သားက မစ္စ လင်အာ ဆီမှာ ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူတုန်းက ရှင်က သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးခဲ့တယ်လို့ ကျုပ်ကို အကုန်ပြောပြပြီးသားပါ။ ဒါကြောင့် သူက ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ အစစ်အမှန် ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားကို သိခွင့်ရခဲ့တာပါ။ ရှင်က ဒီမှာ ရောက်နေပြီးသားပဲ... အဲဒီ ရှန်အို က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အစစ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?"
ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ ဖော်ထုတ်ပြောဆိုချက်ကြောင့် ရှန်ထျန်း မှာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။
*ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? သူက ငါ့ရဲ့ ဖုံးကွယ်မှုကို တကယ်ပဲ ဖောက်ထွင်းမြင်သွားတာလား!*
ရှန်ထျန်း သည် ဘေးနားတွင် ရပ်နေကြသော ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော ဆီသို့ ရုတ်တရက် အကြည့်လွှဲလိုက်ရာမှ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
*ဒါကြောင့်ကိုး! ငါ့နောက်ကို လိုက်လာကြတဲ့ ဦးလေးကွေ့ နဲ့ ချင်းကော တို့ကြောင့် ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ပေါက်ကြားသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ငါ သတိမထားမိဘဲ ပေါ့ဆသွားမိတယ်။ လူငယ်လေး ဆိုင်ရှင်စုန့် ကို ရိုက်နှက်ခဲ့တဲ့သူက ဦးလေးကွေ့ လေ။*
*ငါ့နောက်မှာ လိုက်ပါလာတဲ့ ဦးလေးကွေ့ ကို မြင်လိုက်ရပြီးမှတော့ လူငယ်လေး ဆိုင်ရှင်စုန့် က ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် မဆက်စပ်ဘဲ နေနိုင်မလဲ? ဒါ့အပြင် ငါ့ရဲ့ ထူးကဲတဲ့ ရုပ်ရည်အသွေးကြောင့် မုတ်ဆိတ်မွှေးနဲ့ ဖုံးကွယ်ထားရင်တောင်မှ ငါ့ရဲ့ ချောမောခန့်ညားမှုက လျော့သွားတာ လုံးဝ မရှိပါဘူး။ အဲဒီတော့ ငါက ထင်ရှားပေါ်လွင်နေတုန်းပဲပေါ့။*
*လူငယ်လေး ဆိုင်ရှင်စုန့် က ငါ့ကို ရှန်အို လို့ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့တာ အဆန်းတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ!*
ဤအချက်ကို တွေးမိလိုက်သောအခါ ရှန်ထျန်း မှာ မကူညီနိုင်ဘဲ အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအခြေအနေက အတုအယောင် ရှန်အို က အစစ်အမှန် ရှန်အို ကို သွားတွေ့ရမည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ပါလော။
သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် ရှန်အို ကို လျစ်လျူရှုပြီး လက်ပိုက်ကြည့်နေ၍ မရပေ။ သူတို့က မွေးချင်းညီအစ်ကိုတွေ မဟုတ်ပါလော။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်အို သည် ယခင်က ချင်းကော ကို လွှတ်ပေးခြင်းဖြင့် သူ့ကို မျက်နှာသာ ပေးခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း သာ မျက်ကွယ်ပြုပြီး ထွက်သွားမည်ဆိုလျှင် တရားမျှတမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုမျှသာမက ဆုံ့ဖခင်နှင့်သား နှစ်ဦးက ရှန်အို ကို အတုအယောင်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ သူ့ကို သတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း သည် အရင်ဆုံး သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အကယ်၍ ဆိုင်ရှင်စုန့် ဖမ်းဆီးထားသူမှာလည်း အတုအယောင် ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် ဆဋ္ဌမမင်းသား ရှန်အို အဖြစ် ဆက်လက် ဟန်ဆောင်သွားမည်မှာ ထူးဆန်းနေတော့မည် မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ သူတို့သာ ငါ့ရဲ့ ဆဋ္ဌမမောင်လေးကို အမှန်တကယ် ဖမ်းဆီးထားကြတာဆိုရင်... ရှီး... တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ငါ့ခေါင်းတွေ ခြောက်လာပြီ!
"ဆိုင်ရှင်စုန့်... ကျုပ်ကို အဲဒီကောင်ဆီ ခေါ်သွားစမ်းပါ!"
ထို့နောက် ရှန်ထျန်း သည် ရှန်အို ရိပ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ကွေ့ကုန်းကုန်း ကို နောက်မှ လိုက်မလာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် လေးလံသော စိတ်ခံစားချက်ဖြင့် ဆိုင်ရှင်စုန့် နောက်သို့ လိုက်ပါကာ အခန်းတွင်းသို့ ဦးတည်သွားရင်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မျက်နှာပေါ်ရှိ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ပွတ်သပ်နေမိတော့သည်။
ဦးလေးကွေ့ ကြောင့်သာ ဆိုင်ရှင်စုန့် က ငါ့ကို မှတ်မိသွားခဲ့တာဖြစ်ပေမဲ့၊ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ရုပ်ဖျက်ထားမှုကို အစွမ်းကုန်ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်ပြီး ငါ့ရဲ့ ခန့်ညားချောမောမှုကို လုံးဝဖုံးကွယ်သွားနိုင်တယ်လို့တော့ မဆိုလိုပါဘူး။
သမ်းဝေလိုက်ရင်းနဲ့ပဲ ဘာများလုပ်ရပါ့မလဲလေ။ သိပ်ပြီး ခေါင်းခဲစရာကောင်းလိုက်တာ!