အခန်း 65

ခေါင်းစဉ် - ငါက တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာရဲ့သား မဟုတ်ဘူးလား – အခန်း ၆၅ - ဘုရားသခင်၏ လျှပ်စီး မူလအစ

ရှန်ထျန်း သည် စာအုပ်ဆိုင်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး စာအုပ်များစွာကို ဆက်လက်လေ့လာနေခဲ့သည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ... ဤကမ္ဘာကြီးသည် တကယ်ပင် ထူးဆန်းလှသည်ဟု တွေးမိနေ၏။

ယခုတလော သူဖတ်ရှုခဲ့ရသည့် စာအုပ်များစွာတွင် လောကကြီး၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်များအကြောင်း များစွာပါဝင်နေသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုရှေးဟောင်းစွမ်းအင်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် စိတ်ဝင်စားမှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ၏ရည်မှန်းချက်မှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဟီးရိုးတစ်ဦးဖြစ်လာရန် မဟုတ်ဘဲ ငြိမ်းချမ်းစွာဖြင့် အသက်ရှင်သန်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒီစာအုပ်ကတော့..."

ရှန်ထျန်း သည် လက်ထဲရှိ စာအုပ်ဟောင်းလေးတစ်အုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ စာမျက်နှာများ ဝါရွှေနေပြီဖြစ်သော်လည်း ရေးသားထားသည့် စာသားများမှာ ထင်ရှားဆဲပင်။

ထိုစဉ် ဆိုင်ရှင်စုန့် သည် သူ၏အနားသို့ တိတ်တဆိတ်လျှောက်လာပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည် - "ဧည့်သည်တော် ရှန်ထျန်း၊ ဒီစာအုပ်ကလည်း တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်နော်။"

ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည် - "အင်း၊ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီထဲမှာပါတဲ့ အချက်အလက်တွေက တခြားနေရာတွေမှာ ရှာလို့မရနိုင်တဲ့ ဟာမျိုးတွေ ဖြစ်နေတယ်။"

"ဒါပေါ့၊ ကျုပ်ဆိုင်က စာအုပ်တွေက သာမန်မဟုတ်ဘူးလေ။" ဆိုင်ရှင်စုန့် က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဆိုင်အတွင်းပိုင်းတွင် တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းနေပြီး ပြင်ပကမ္ဘာ၏ ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့် လုံးဝကင်းကွာနေသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

ရှန်ထျန်း ဆက်လက်စာဖတ်နေစဉ်မှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များမှာ မသိမသာလှုပ်ခတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး ကဲ့သို့သော အရာများနှင့် ဆက်စပ်နေပေမည်။

သူ့တွင်ရှိနေသော အစွမ်းများသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာကာ သာမန်လူတစ်ယောက်ထက်ပင် သာလွန်သောအနေအထားသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့တိုးတက်မှုနှုန်းက မြန်လွန်းနေလား..." ရှန်ထျန်း သည် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်ကြည့်မိသည်။

သို့သော် သူမည်မျှပင် ငြင်းဆန်နေပါစေ၊ ကံကြမ္မာ၏ ဖန်တီးမှုများက သူ့အား တစ်မျိုးမဟုတ်တစ်မျိုး ဆွဲခေါ်နေဆဲပင်တည်း။

ဟုတ်ပေသည်။ သူ၏ဟေလိုမှာ အစိမ်းရောင်သန်းနေလေပြီ။ ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း မှာ အလွန်တရာပင် ရင်ထဲဝမ်းသာပီတိဖြစ်သွားရလေသည်။

သူ၏ရုပ်ပုံလွှာမှာ ယခင်အတိုင်း အလွန်တရာမှ ချောမောခန့်ညားကာ စမတ်ကျနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏နဖူးပြင်ပေါ်တွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရှန်ထျန်း က ဤသည်မှာ ကျန်းယွင်ရှီး ထံမှ အမွေအနှစ်ပညာရပ်များကို လက်ခံရရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်လိုက်သည်။

ထိုအမှတ်အသားမှာ ရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းပုံစံ ဖြစ်နေ၏။

သို့သော်လည်း ဤအရာသည် ရှန်ထျန်း ၏ အာရုံစိုက်ရာ မဟုတ်ပေ။ သူဂရုစိုက်မိသည်မှာ သူ၏ခေါင်းပေါ်ရှိ ဟေလိုကိုသာ ဖြစ်သည်။

အမည်းစက်ကလေး တစ်စက်မျှပင် မကျန်တော့ပေ— ထိုကံဆိုးမိုးမှောင်ကျစေသော အမည်းရောင်မှာ နောက်ဆုံးတော့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဟေလိုသည် အပြင်ဘက်နားတွင် အစိမ်းရောင်အစက်အပြောက်လေးများ ပါရှိနေသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်နေပေတော့သည်။

သိပ်ပြီးသိသာထင်ရှားလှခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ၎င်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အစပျိုးမှုတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ နန်းတွင်းဥယျာဉ် အတွင်းရှိ ရေကန်ထဲတွင် သူ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များ ရေနစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေစရာမလိုတော့သလို အကြောင်းမဲ့အမည်မသိ ကလေးငယ်တစ်ဦးက သူ့အပင်များကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ကိုလည်း ပူပန်နေစရာမလိုတော့ပေ။ သူရဲကောင်းလုပ်ပြရန် ကြိုးစားရင်း ငှက်ပျောခွံနင်းမိကာ လဲကျမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်ရတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ငါက ဟိုအရင်ကလို လူစားမျိုးမဟုတ်တော့ဘူး! ငါပြောင်းလဲသွားပြီ! ငါ့ရဲ့ဟေလိုကို ပိုပြီးစိမ်းလန်းလာအောင် ငါပိုတောင်ကြိုးစားဦးမယ်!

ရှန်ထျန်း သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"အရှင်သခင်၊ ဘာတွေများ ဒီလောက်ထိပျော်ရွှင်နေရတာလဲဘုရား" ဟု ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော တို့က မေးမြန်းကြသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ အတွေးတစ်ခုဝင်လာလို့ပါ။"

ရှန်ထျန်း သည် ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော ကို ငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ နဖူးပြင်ပေါ်တွင်လည်း ရွှေရောင်အမှတ်အသားများ ရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ရှန်ထျန်း ထံတွင်ရှိနေသည်နှင့် လုံးဝတထပ်တည်းတူညီနေပေသည်။

ထိုရွှေရောင်အမှတ်အသားကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ဆံပင်များမှာ ရှုပ်ပွနေပြီး မျက်နှာများမှာ မီးသွေးမည်းကဲ့သို့ဖြစ်နေကာ ကြည့်ရသည်မှာ ရယ်စရာကောင်းနေတော့သည်။

ရှန်ထျန်း သည် အမြန်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ လျိုထိုင်ရီ၊ ကျန်းကျီကျား နှင့် ရှုံမုန် တို့အားလုံးတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သောအမှတ်အသား အတူတူပင်ရှိနေကြသည်။

သို့သော် ရှန်ထျန်း က သူ၏ဟေလိုတွင် အရောင်အသွေး အထင်ရှားဆုံးဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော တို့က ဒုတိယနေရာတွင်ရှိနေပြီး ကျန်သူများမှာမူ သူတို့လောက် အရောင်မတောက်ပကြပေ။

ယခုကဲ့သို့ အမှတ်အသားအသစ်ပါလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မီးပွားနတ်ဘုရားစွမ်းအင်မှာ ပိုမိုလှုပ်ရှားလာတော့သည်။ ၎င်းမှာ ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့်ပင် တူနေ၏။

မကြာမီမှာပင် ဆိုင်ရှင်စုန့် သတိပြန်ဝင်လာသည်။

"ငါ့ကို ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ။"

သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ကွေ့ကုန်းကုန်း ထက်ပင် ပိုမိုမည်းမှောင်နေပြီး နဖူးပြင်တွင်လည်း ရွှေရောင်အမှတ်အသား ပါရှိနေသည်။ သို့သော် သူ၏အမှတ်အသားမှာ ကွေ့ကုန်းကုန်း ထက်ပိုမိုထင်ရှားနေပေသည်။

ရှန်ထျန်း သည် နက်နဲစွာစဉ်းစားခန်းဝင်သွားပြီး လူတိုင်း၏ဟေလိုများကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်အမှတ်အသား ပေါ်လာပြီးနောက် လူတိုင်း၏ဟေလိုများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်ကို သူသတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ယခုအခါတွင် ပို၍တောက်ပလာကြ၏။

ထို့အတူ ယခင်က ဖျော့တော့သော အစိမ်းရောင်ရှိခဲ့သည်များမှာ ယခုအခါ နက်မှောင်သော အစိမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ယခင်က အနီရောင်အဝါအလင်းများ ဖြာထွက်ခဲ့သည်များမှာလည်း ယခုအခါ ဟေလိုများပေါ်တွင် အနီရောင်အစက်အပြောက်များ စွဲထင်နေကြပြီဖြစ်သည်။

အထင်ရှားဆုံးမှာ ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ ဟေလိုပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏မူလဟေလိုမှာ ဖျော့တော့သော အစိမ်းရောင်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အနီရောင်အစက်အပြောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ကံကြမ္မာ အခွင့်အလမ်းမှာ အလွန်တရာပင် တိုးတက်လာခဲ့ပေပြီ။

ရှန်ထျန်း က ဤရွှေရောင်အမှတ်အသားသည် ထိုဆွဲသီးများနှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပတ်သက်နေလိမ့်မည်ဟု သံသယဝင်မိသည်။

လူတိုင်းက ကျန်းယွင်ရှီး ၏ ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းငယ်တစ်ခုကို အတူတကွခံစားခဲ့ကြရပြီး ထို့ကြောင့် သူတို့၏ကံကြမ္မာ အခွင့်အလမ်းများ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်ထျန်း က အမြန်ပင်ပြောလိုက်သည် - "အားလုံးပဲ၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘာတွေဖြစ်သွားလဲဆိုတာကို စစ်ဆေးကြည့်ကြပါဦး။"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာမူ ဗြဟ္မစိုရ်စုံမသိနိုင်ဖြစ်ကာ တွေဝေသွားကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကြရင်း နဖူးများပေါ်တွင် ရွှေရောင်လျှပ်စီးအမှတ်အသားများ ရှိနေကြသည်ကို တွေ့ရှိသွားကြသည်။

"ဆိုင်ရှင်စုန့်! ခင်ဗျားရဲ့နဖူးမှာ လျှပ်စီးသင်္ကေတကြီး ပါနေတယ်!"

"ခင်ဗျား ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ အဲ့ဒီသင်္ကေတက ခင်ဗျားနဖူးမှာ ရှိနေတာလေ!"

"မင်းတို့ရဲ့အမှတ်အသားတွေက တော်တော်တူတာပဲ။ အဟမ်း၊ ငါ့မှာလည်း အဲ့ဒီအမှတ်အသား ပါနေပါလား!"

...

ရုတ်တရက် ဆိုင်ရှင်စုန့် တစ်စုံတစ်ရာကို အမှတ်ရသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် - "ဒါက ယင်ယန် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး ကြောင့် ဖြစ်တာများလား။"

ကျန်းကျီကျား က ဝင်ရောက်မေးမြန်းသည် - "ဘာကြီးလဲ။ ဘာယင်ယန် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး လဲ။"

ဆိုင်ရှင်စုန့် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှင်းပြလေသည် - "ဒါက ဘုရားသခင်၏ လျှပ်စီးစာရင်းမှာ အဆင့် (၈၈) ချိတ်ထားတဲ့ ရတနာလေ။"

"ဒါက ထိပ်တန်းလျှပ်စီးစာရင်း ၁၀၀ ထဲမှာ ကျင့်ကြံလို့ရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဘုရားသခင်၏ လျှပ်စီးပဲ။"

ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ တုန်ယင်နေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ယင်ယန် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး မှာ သဘာဝအလျောက် ပေါ်ထွက်လာရန် ရှေးခေတ်ကတည်းက အလွန်ခဲယဉ်းလှသဖြင့် မွေးရာပါမဟုတ်ဘဲ နောက်မှဖန်တီးယူရသည့် အမျိုးအစားအဖြစ် ပုံသေသတ်မှတ်ထားကြသည်။

အကယ်၍သာ သဘာဝအလျောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ လျှပ်စီးစာရင်း၏ ထိပ်ဆုံးသုံးခုစာရင်းဝင် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

နောက်မှဖန်တီးယူရသည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ၎င်းသည် ရန်သူများ၏ ရင်ထဲသို့ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုကို အလွယ်တကူခြောက်လှန့်နိုင်စွမ်းရှိပေသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ အလွန်ပင်ရိုးရှင်းလှသည်— နောက်မှဖန်တီးယူရသော ယင်ယန် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး ကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်နိုင်သောကြောင့်ပင်တည်း။

၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ က မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သန့်ရှင်းရာမြေ၏ နာမည်ကျော် လက်မှတ်ထိုးထားသော ဘုရားသခင်၏ လျှပ်စီးပင်ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများအရ မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သန့်ရှင်းရာမြေတွင် မည်သူမဆို လျှပ်စီးဧကရာဇ်ကျမ်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပါက ယင်နှင့် ယန်စွမ်းအင်နှစ်ခုစလုံးကို ဘုရားသခင်၏ လျှပ်စီးထဲသို့ ရောစပ်ကာ ယင်ယန် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး အဖြစ်သို့ သန့်စင်ထုတ်လုပ်နိုင်ကြသည်။

အဆင့် ၈၈ သာ ချိတ်ထားသော်လည်း ၎င်း၏ပမာဏ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းအလားအလာမှာ ကြီးမားလှပေသည်!

မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သန့်ရှင်းရာမြေတွင် ထိုခေတ်ကာလက နှစ် ၁၀၀ လျှင် သူတော်စင်တစ်ပါးနှင့် နှစ် ၁,၀၀၀ လျှင် သန့်ရှင်းရာမြေ၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးနှုန်း ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်း ၅,၀၀၀ ကြာပြီးနောက် ထိုဧကရာဇ်ကျမ်းကို လေ့လာခဲ့ကြသူ လူ ၅၀ ခန့်ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးသည် တားမြစ်ပညာရပ်ကို သင်ယူရန် အရည်အချင်းပြည့်မီကြပြီး လူတိုင်းနီးပါးလိုလို ယင်ယန် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး ကို အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။

ဤဘုရားသခင်၏ လျှပ်စီးသည် မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သန့်ရှင်းရာမြေရှိ လျှပ်စီးအမျိုးအစား ဒါမာစုန်းပညာရပ်များနှင့်အတူ တွဲဖက်အသုံးပြုသည့်အခါ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်မြက်လှပေသည်။

ပြင်ပမှ မိစ္ဆာ ဆိုးအားလုံးတို့သည် ဤဘုရားသခင်၏ လျှပ်စီး၏ စွမ်းအားကို အလွန်တရာကြောက်ရွံ့ကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် အတူတကွပူးပေါင်းကာ မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သန့်ရှင်းရာမြေကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ရှန်ထျန်း က ဤကဲ့သို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။ ၎င်းသည် နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ ကျော်ကြာအောင် အဆောင်အယောင် သိမ်းသွိပ်ခံထားခဲ့ရပြီး ထိုထဲတွင်ပါရှိသော ဒါအိုအဆောင်လက်ဖွဲ့မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် သန့်စင်ပေးနေခဲ့လိမ့်မည်ဖြစ်ကာ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ယင်ယန် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး ကို သန့်စင်နေသည်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပေသည်။

ထိုမျှတန်ဖိုးရှိသော ကာလရှည်ကြာပြီးနောက် ဤမျှများပြားလှသော ဘုရားသခင်၏ လျှပ်စီး မူလအစကို ထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ကို ရိုက်ခတ်ခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံဘေးဥပဒ်သည် ထိုမူလအစကို ပျံ့နှံ့သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသို့ပျံ့နှံ့သွားသော စွမ်းအင်များသည် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကျန်ရှိသူများအတွက်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံးဖြစ်ပေသည်။

"အံ့ဩဖွယ်ပါပေစွ! ငါ့ရဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအင်မှာ အခုဆိုရင် လျှပ်စီးသတ္တိပါလာပါပြီတကား" ဟု ဆိုင်ရှင်စုန့် က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏လက်ဖျားမှတစ်ဆင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ကြည့်လိုက်ရာ ငွေရောင်လျှပ်စီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ တောက်ပစွာဖြင့် လက်ဖျားတွင် လျှပ်စီးလက်နေကြသည်။

ရှန်ထျန်း ပင်လျှင် ဤအချက်ကိုကြည့်ပြီး တုန်လှုပ်သွားရသည်။

"ငါလည်း စမ်းကြည့်မယ်!" ဟု ရှုံမုန် က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အဖြူရောင်လျှပ်စီးများက သူ့ကို ချက်ချင်းဝန်းရံသွားကြပြီး ယခုအခါတွင် သူသည် အဖြူရောင်ဝက်ဝံဖြူကြီးတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော တို့သည် တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များကိုပါ နှိုးဆွလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ကျောနောက်တွင် ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာ နေကြာပန်းကြီး နှစ်ပွင့်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အလွန်တရာ ကြက်သီးထစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်လာသည်။ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ စိမ်းပြာရောင်လျှပ်စီးများသည်လည်း သူတို့၏ မိစ္ဆာ နေကြာပန်းများကို ဝန်းရံနေကြခြင်းပင်ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ အဖြူရောင်လျှပ်စီးကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါရုံသာမက ကြောက်စရာလည်းကောင်းလှပေသည်။

ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ရုတ်တရက် သူ၏နေကြာပန်းရွေ့လျားမှု ပညာရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ အနီရောင်-ခရမ်းရောင် အရိပ်တစ်ခု လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။ ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မီတာအနည်းငယ်အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့ဩထိတ်လန့်မှုများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် - "ငါ့ရဲ့အမြန်နှုန်းက နှစ်ဆတိုးသွားပါလား!"

ကျွန်ုပ်တို့၏မင်းသားလေးသည် ကျောက်တုံးစိမ်းတစ်တုံးကို ပုံမှန်အတိုင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ်ရွေးချယ်ပြီး ရတနာကို တစ်ဖန်ပြန်လည်ရရှိလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူကထင်ထားမိမည်နည်း။

နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့မင်းသားလေးရဲ့ ကံကြမ္မာ အခွင့်အလမ်းက တိုးတက်လာခဲ့ပါပြီတကား! အကယ်၍သာ လန်ကွေ့ဖေး သာသိသွားမယ်ဆိုရင် သူတကယ်ပဲ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်နေမှာ အသေအချာပဲ!