"ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို လုပ်ရမှာလဲ။ ကိုယ်ပြောတဲ့စကားကို ကိုယ်ဘယ်တော့မှ ပြန်မရုပ်သိမ်းဘူး။ လောင်းကြေးကို လက်ခံပြီးသားဖြစ်တဲ့အတွက် ရှုံးပြီး မိုက်မဲတဲ့ အကျင့်မျိုး ကိုယ်မရှိဘူး။"
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးများကို သိမ်းထားနိုင်သည်ဟု ရှန်ထျန်း ပြောလိုက်သည့်အခါ မျက်နှာပူသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အလွန်တရာ ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ပြတ်သားကာ သူတစ်ပါး၏ လက်အောက်ခံဖြစ်ရန် ဘယ်တုန်းကမှ ဆန္ဒရှိခဲ့သူ မဟုတ်ပေ။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှန်ထျန်း ကို သံသယဝင်မိပြီး ဆိုင်ရှင်စုန့် နှင့် လောင်းကြေးထပ်မိခြင်းက သူမ၏ အမှားပင်တည်း။ ထို့ကြောင့် သူမ ရှုံးနိမ့်မှုကို ဝန်ခံလိုက်ပြီး ထိုကျောက်စိမ်းဆွဲသီးများသည် ရှန်ထျန်း ပိုင်ဆိုင်ရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် သူမသည် ထိုကျောက်စိမ်းဆွဲသီးများနှင့် တစ်စုံတစ်ရာကို လဲလှယ်လိုရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။
သူမသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ရှန်ထျန်း ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "သခင်လေးရှန်၊ ကျွန်မကို အရှက်မခွဲပါနဲ့။ ကျွန်မတို့ရဲ့ လောင်းကြေးအရ ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲသီးတွေက ခင်ဗျားပိုင်ဆိုင်သွားပါပြီ။ သခင်လေးရှန်အနေနဲ့ သဘောကောင်းပြီး ကျွန်မနဲ့ ပြန်လဲလှယ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဘာမဆိုပေးဖို့ ကျွန်မ အသင့်ရှိပါတယ်။ ဈေးနှုန်းကိုသာ ပြောပြပါ!"
သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကြောင့် ရှန်ထျန်း မှာ စကားပင်မပြောနိုင်တော့ပေ။
'ဒီမိန်းကလေး ငတုံးဖြစ်နေပြီလား။ ငါက လျော်ကြေး ဘာမှ မလိုဘူးလို့ ပြောပြီးသားပဲ၊ ဆွဲသီးတွေကိုလည်း မင်းပဲ ယူလိုက်တော့လို့ ပြောပြီးပြီလေ။ ဘာလို့များ တစ်ခုခုနဲ့ ပြန်လဲချင်နေရတာလဲ။ အချိန်ကုန် လူပင်ပန်းလိုက်တာ!'
ရှန်ထျန်း သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်များ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်စဉ်ကြီးက အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များကို ဆွဲဆောင်လာမည်မှာ သေချာသဖြင့် သူသည် ဤဆွဲသီးများကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားပစ်ရပေမည်။
သူသည် ကျန်းယွင်ရှီး ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏတာ တွေးတောလိုက်သည်။
"ဘာနဲ့မဆို လဲလို့ရတယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား။"
"သေစမ်း! တကယ်ပြောနေတာများ သူက ငါ့ကို လက်ထပ်ခိုင်းတော့မှာလား။ ဒါပေမဲ့ ဒီဆွဲသီးတွေက တကယ်အရေးကြီးတယ်။ တခြားနည်းလမ်းမှ မရှိတာ..."
ကျန်းယွင်ရှီး က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ သဘောတူပါတယ်!" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း က ပြုံးရင်း "ဒါဆိုရင်... ခင်ဗျားရဲ့ မျက်နှာဖုံးကို ကျွန်တော် ယူမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး ဆောင်းထားသည့် မျက်နှာဖုံးမှာ အလွန်တရာ ဈေးကြီးပုံပေါက်ပြီး ရှားပါးပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ရပေမည်။
ရှန်ထျန်း တွင် အချိန်အလွန်နည်းပါးနေပြီး ဤနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားရန် လိုအပ်နေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကြောင့် ကျန်းယွင်ရှီး အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ "သခင်လေးရှန်၊ သေချာလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ဖီးနစ်အမွေးမျက်နှာဖုံး အောက်တွင် မျက်နှာများ ရဲတက်သွားလေသည်။
'ငါ သခင်လေးရှန်ကို ထပ်ပြီး အထင်မှားပြန်ပြီ။ သူက ငါထင်သလို လူယုတ်မာတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့ ငါ့မျက်နှာဖုံးကို လိုချင်ရတာလဲ။ ငါ့မျက်နှာပုံစံကို သိချင်လို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်အချိန်ပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကို သတိရနေနိုင်အောင် မျက်နှာဖုံးကို သိမ်းထားချင်လို့လား။'
ဤ ဖီးနစ်အမွေးမျက်နှာဖုံး သည် ကျန်းယွင်ရှီး အတွက် အလွန်တရာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူ ခရမ်းအနှစ်သာရငှက်မွှေး ထံမှ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့သော အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းသည် ရှာဖွေထောက်လှမ်းမှုမှန်သမျှကို တားဆီးပေးနိုင်ပြီး မိမိ၏ ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် သက်ရောက်နေသော တည်ရှိမှုကိုလည်း ထိန်းချုပ်ပေးနိုင်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ဤမျက်နှာဖုံးကို ရရှိပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာကို ဘယ်တုန်းကမှ မပြဖူးပေ။ မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေထဲတွင်ပင် ကျန်းယွင်ရှီး ၏ မျက်နှာကို မည်သို့ရှိမှန်း သိသူအလွန်နည်းပါးလှသည်။
ယခုအခါ ရှန်ထျန်း က ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး နှင့် သူမ၏ မျက်နှာဖုံးကို လဲလှယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး တစ်ယောက် ရှန်ထျန်း က ဤမျှ မတန်တဆဖြစ်သော လဲလှယ်မှုကို အဘယ်ကြောင့် လုပ်လိုရသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။
'ငါ့မျက်နှာကို တစ်ခါလောက် ကြည့်ချင်ရုံနဲ့လား။ ဒီလို အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ သူ ငါ့ကို ချစ်ကြိုက်သွားပြီပေါ့?'
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် မျက်နှာများ ပူထူလာသည်။
သူမ အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ "ရပါတယ်၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမ၏ အားကောင်းမောင်းသန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျားသဏ္ဌာန် လျှပ်စီးတန်းများဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ဖုံးအုပ်သွားစေသည်။
သူမ၏ စွမ်းအင်က အခြားသူများ သူတို့ကို ကြည့်ရှုခြင်းနှင့် ကြားနာခြင်းမှ တားဆီးလိုက်သဖြင့် ကျန်းယွင်ရှီး သည် သူမ၏ မျက်နှာဖုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ချွတ်လိုက်လေသည်။
သူမ၏ အသားအရေမှာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ဝင်းပနေပြီး မျက်လုံးများမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်ပွင့်များနှယ် တောက်ပနေသည်။ နတ်သမီးလေး ၏ စာနာတတ်သော သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု၊ လီလျန်အာ ၏ ချစ်စရာကောင်းမှု သို့မဟုတ် ကျိုအာ ၏ ထက်မြက်သွက်လက်မှုတို့နှင့် မတူဘဲ ကျန်းယွင်ရှီး က ပို၍ အေးစက်တည်ငြိမ်သော ဘက်သို့ ယိုင်နေသည်။ သူမတွင် လွတ်လပ်သော အမျိုးသမီးကောင်းတစ်ဦး၏ ပုံစံရှိသည်။
သူမသည် အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း မည်သူမျှ သူမအပေါ် မသန့်ရှင်းသော အကြံအစည်များ ဝင်လာမည်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် မည်သည့်ယောကျ်ားလေးမှ အားမနည်းသော အမျိုးသမီး တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူမနှင့် ဆင်တူသည့် ရှေးခေတ် သူရဲကောင်းအမျိုးသမီး အချို့ကို ပြန်ပြောင်းသတိရလိုက်သည် - ဖခင်၏ ကိုယ်စား စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သော မူလန် နှင့် သူမခေတ်၏ စစ်တပ် တပ်မှူးဖြစ်သည့် မူကွေ့ယင် တို့ပင်တည်း။
ကျန်းယွင်ရှီး က ရှန်ထျန်း ၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျား ဒီလိုလုပ်တာ ဘာကိုဆိုလိုလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှာ အခု အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု လုပ်စရာရှိလို့ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ဒီအချိန်မှာ ခင်ဗျားနဲ့အတူ ဆက်မနေနိုင်တော့ဘူး။ တကယ်ပြောရရင် ဒီ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး က ကျွန်မရဲ့ မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေရဲ့ အမွေအနှစ် ရတနာပါ။ အခု လူတိုင်း ကောင်းကင်ယံက ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေကို တွေ့လိုက်ကြပြီဆိုတော့ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးတွေကို သန့်ရှင်းသောနယ်မြေဆီကို အမြန်ဆုံး ပြန်သယ်သွားရမယ်။
"ဒီဆွဲသီးတွေကို ပြန်ယူသွားပြီး ကျွန်မရဲ့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားဆီကို ကျွန်မ ပြန်လာခဲ့ပါမယ်။ အဲဒီကျရင် ခင်ဗျားရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အသက်တိုပြီး သန့်ရှင်းသောနယ်မြေကို မရောက်သွားနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ယွင်ရှီးအတွက် ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပေးပါ။"
ကျန်းယွင်ရှီး ပြောနေသည်များကို ရှန်ထျန်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။
'ဘာကို ငါဆိုလိုချင်တာလဲ သိတယ်လို့ ပြောနေတာလဲ။ ငါက မျက်နှာဖုံးတစ်ခုပဲ တောင်းတာလေ။ ဘာတွေ အများကြီး ရှင်းပြနေတာလဲ။'
ရှန်ထျန်း သည် ကျန်းယွင်ရှီး ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သက်သက်သာသာနှင့်ပင် သဘောတူလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ရှန်ထျန်း သာ ဆွဲသီးများကို ယူလိုက်လျှင် သူနှင့် တစ်ခုခု ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသည်။ သို့သော် ဤကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းမှာ ကျန်းယွင်ရှီး ပိုင်ဆိုင်သည့်အတွက် သူမအတွက် မည်သည့်ဆိုးကျိုးမှ ဖြစ်လာစရာ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း က ကုန်ကျစရိတ် တစ်ပြားမှ မရှိဘဲ သူမကို ကျေးဇူးတင်စရာ လုပ်ပေးလိုက်ခြင်းပင်တည်း။
ရှန်ထျန်း က တည်ကြည်စွာဖြင့် "ဖေရီကျန်း၊ သွားသာသွားပါ။ ကျွန်တော် လုပ်ပေးပါမယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး ပြုံးလျက် "ကျွန်မ အကူအညီတောင်းချင်တဲ့ ကိစ္စက ဘာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား မနာဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း က မည်သို့မျှ နှောင့်နှေးတွန့်ဆုတ်နေခြင်းမရှိဘဲ "ဖေရီကျန်းနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့က ကံပါလာတာလေ။ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်သမျှ လုပ်ပေးမှာပါ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သဘာဝကျစွာပင် ရှန်ထျန်း ၏ စကားများက ကျန်းယွင်ရှီး ကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။
သူမ အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူမ၏ လက်ချောင်းကို ဖောက်လိုက်သည်။ သူမ၏ သွေးစက်များ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ကျန်းယွင်ရှီး သည် လက်တံဆိပ်အချို့ကို ဖန်တီးကာ ဆွဲသီးများထဲသို့ စုန်းအတတ်များကို ပစ်သွင်းလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး သည် တစ်ဖန် ပြန်လည် တောက်ပလာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်း သုံးခုသည် ရှန်ထျန်း ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ပျံသန်းလာကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သတင်းအချက်အလက်အသစ်များ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမွေအနှစ် အနုပညာသုံးခုဖြစ်သော - ငါးပါးကောင်းကင်ဘုံ လျှပ်စီးကျင့်စဉ်ပညာ၊ လျှပ်စီးဧကရာဇ်ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းပညာ နှင့် အချိန်အတန်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော နာမည်ကျော် အမွေအနှစ်အနုပညာဖြစ်သည့် ဘေးဒုက္ခဖယ်ရှားခြင်း တို့ပင်တည်း!
ကျန်းယွင်ရှီး လွှဲပြောင်းပေးမှု ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။
သူမက ပြုံးလျက် "ဒီ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ထဲက အမွေအနှစ် အနုပညာ သုံးခုစလုံးကို ခင်ဗျားဆီကို ကျွန်မ ကူးယူလွှဲပြောင်းပေးပြီးပြီ။
"ကျွန်မနဲ့ တစ်ခုခုဖြစ်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ကို မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေဆီကို မပြန်ပို့နိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး သန့်ရှင်းသောနယ်မြေဆီကို ကိုယ်တိုင်သွားပြီး ဒီအမွေအနှစ်အနုပညာတွေကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးဖို့ ကူညီပေးပါ။
"ယွင်ရှီးက နောက်ဘဝကျရင် ခင်ဗျားရဲ့ ကျေးဇူးကို ဆပ်ပါမယ်!"
နောက်ဆုံးစကားများကို ပြောပြီးနောက် လျှပ်စီးကျား စွမ်းအင်များ ပျက်စီးသွားပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က သူမ၏မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ရန်အတွက် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေသော မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ဖန်တီးလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ကို ကိုင်တွယ်ရင်း ပျံသန်းထွက်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ခရီးနှင်ပြီး ဆွဲသီးများကို လက်ရှိ မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေ ခေါင်းဆောင်ထံသို့ ပို့အပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဤတာဝန် ပြီးဆုံးမှသာ သူမ၏ တာဝန် ပြီးမြောက်ပေမည်။
ရှန်ထျန်း က ဤဇာတ်ကွက်ကို အလွန်ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
'ငါ သူမအတွက် စိတ်ပူနေမယ့်အစား ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် ပိုပူရမယ်!'
ဆွဲသီးများကို ရရှိပြီးနောက် ကျန်းယွင်ရှီး ၏ ကံကောင်းခြင်း အရောင်အဝါမှာ အလွန်တရာ တောက်ပနေသဖြင့် နေစကြာဝဠာငယ်လေး တစ်ခုနှင့်ပင် တူနေပေသည်။
သူမ၏ ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါနှင့်အတူ မည်သူက သူမကို လုယက်ဝံ့မည်နည်း။ သူမသည် ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်!
ရှန်ထျန်း ပြုံးလိုက်ပြီး ဖီးနစ်အမွေးမျက်နှာဖုံး ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မှန်ကိုထုတ်ကာ သူ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကို ကြည့်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် အလွန်တရာ ထိရှလှုပ်ရှားသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "စိမ်းနေပြီ! နောက်ဆုံးတော့ ငါ အစိမ်းရောင်ပြောင်းသွားပြီ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။