ခေါင်းစဉ် - ငါက တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာရဲ့သားတော် မဟုတ်ပါဘူး – အခန်း ၄၇ - မင်း အံ့သြသွားပြီလား?
ရှန်ထျန်း သည် အင်မတန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
သူ့ဘဝတွင် ယခုကဲ့သို့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရပြီး စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့သည်အထိ တအံ့တသဩ ဖြစ်ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် သူ့ရှေ့၌ ပေါ်လာသည့် လူငယ်လေးသည် အခြားသူမဟုတ်ဘဲ သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။
သူ အလွန်တရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည့် မျက်နှာတစ်ခုပင်...
"ရှင်... ရှန်ထျန်း? ဘယ်လိုလုပ် ဒီနေရာကို ရောက်လာတာလဲ?"
နတ်သမီးလေး ၏ လှပသော မျက်ဝန်းလေးများ ကျယ်သွားပြီး သူမ၏ တောက်ပသော မျက်နှာလေးတွင် အံ့သြထိတ်လန့်မှုတို့ အပြည့်အနှက် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူမသည် တုန်ယင်နေသော လက်ချောင်းလေးဖြင့် ရှန်ထျန်း ကို ထိုးပြလျက် အယုံအကြည်မရှိနိုင်ဟန်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
သူမ ဘယ်လိုမှ မတွေးဝံ့ခဲ့ပေ။
သူမနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် တို့သာလျှင် ဤနေရာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိကြပြီး ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေဆီသို့ လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း...
ရှန်ထျန်း က သူမတို့နှစ်ဦးထက်ပင် ပို၍ စောပြီး ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။
ထို့အပြင် သူ ထိုင်နေသည့်ပုံစံမှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပြီး အပန်းဖြေစံမြန်းနေသည့်နှယ် ရှိနေသည်။
ဤမြင်ကွင်းက နတ်သမီးလေး အဖို့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို နေ့ခင်းကြောင်တောင် မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာ ကောင်းနေခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကလည်း သူ့မျက်လုံးများကို သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။
သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ သာမန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်နေသည့် အမူအရာသည် လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက အံ့သြတုန်လှုပ်မှုနှင့်အတူ ရှန်ထျန်း ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
"မင်း... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာကို..."
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။
ဤနေရာကား အဘယ်နေရာနည်း။
ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်၊ သူ၏ အကြီးဆုံးသော အခွင့်အလမ်းကြီးပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤနေရာတွင် ရှေးခေတ် အမွေအနှစ်များနှင့် အဖိုးတန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များ အမြောက်အမြား တည်ရှိနေသည်။
သူသည် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို အလွန်တရာ ဂရုတစိုက် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ မသိစေရန် သတိထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ...
ရှန်ထျန်း သည် ဤနေရာ၌ အေးအေးလူလူ ထိုင်နေလေပြီ။
ဤအချက်က ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ နှလုံးသားကို ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ထိတ်လန့်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်သည် အစကတည်းက လူသိရှင်ကြား ဖြစ်နေခဲ့ပြီလော။ သို့တည်းမဟုတ် ရှန်ထျန်း သည် သူ့ကို အစကတည်းက စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းလော။
ရှန်ထျန်း က သူတို့ကို ကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြုံးလိုက်သည်။
"အံ့သြသွားကြပြီလား?"
သူ့အသံက အလွန်တရာ ငြိမ်သက်နေပြီး အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။
သို့သော် ဤကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေခြင်းကပင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် တို့နှစ်ဦးအတွက် ပို၍ပင် ဖိအားဖြစ်စေခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း စိတ်ထဲတွင်မူ ရယ်ချင်စိတ်ကို အနိုင်နိုင် ထိန်းထားရသည်။
*အံ့သြရမယ်ပေါ့လေ? မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီလောက်တောင် မျက်နှာပျက်သွားကြလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။*
*တကယ်တော့ ငါလည်း ဘာမှ မလုပ်ရပါဘူးကွာ။ ဒီအတိုင်း လျှောက်သွားရင်းနဲ့ ဒီနေရာကို အမှတ်မထင် ရောက်လာတာပါ။ မင်းတို့ထက်တောင် စောရောက်နေသေးတယ်။*
သို့သော်လည်း ဤစကားများကို သူ ထုတ်ပြော၍ မဖြစ်ပေ။
ဇာတ်လမ်း၏ သဘောတရားအရ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဇာတ်ကောင် သို့မဟုတ် လူဆိုးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အမူအရာမျိုးကိုသာ ပြသရပေမည်။ သို့မှသာ အခြားသူများက သူ့ကို ပို၍ ကြောက်ရွံ့လာမည် မဟုတ်ပါလော။
ရှန်ထျန်း သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပေါ့ပါးစွာ မှီထိုင်ရင်း သူတို့နှစ်ဦးကို တစ်ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ နှစ်ယောက်တောင် ဒီနေရာကို ရောက်လာနိုင်မှတော့၊ ငါက ဘလို့ မရောက်လာနိုင်ရမှာလဲ?"
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ကို အမြန်ဆုံး ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သွားခဲ့သည်။
"ရှန်ထျန်း၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာကို သိတာလဲ။"
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ အသံမှာ အေးစက်လာပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်လာသည်။
ရှန်ထျန်း က ခပ်ဖွယ်ရာ ပြုံးလိုက်ပြီး...
"ငါ သိချင်လို့ သိတာပေါ့။ ဒါမှမဟုတ်... ဒီနေရာက မင်း တစ်ယောက်တည်းပိုင်တဲ့ နေရာလို့များ ထင်နေတာလား?"
ဤစကားကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။
မှန်ပေသည်။ ဤနေရာသည် မည်သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုမှ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် နယ်မြေကို သူ ပထမဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူသာလျှင် ဤနေရာ၏ အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိထိုက်သူ ဖြစ်သည်ဟု သူ ခံယူထားခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း က ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည်မှာ သူတို့၏ အခွင့်အလမ်းကို လုယူရန် ဖြစ်သည်ဟု ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က အပြည့်အဝ တွေးထင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ရှန်ထျန်း၊ မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်နေတာပဲ။" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က သွားများကို ကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရှိန်အဝါများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။
နတ်သမီးလေး လည်း သူမ၏ အင်အားများကို စုစည်းလိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ကို စိုးရိမ်တကြီးနှင့် စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း ကမူ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို မြင်သော်လည်း လုံးဝ စိုးရိမ်ခြင်း မရှိပေ။ သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး လက်ကို ပုတ်လိုက်သည်။
"တိုက်ခိုက်ချင်လို့လား? ဒါပေမဲ့... ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ဆိုတာ မင်းတို့အတွက် လွယ်မယ် မထင်ပါဘူးကွာ။"
သူ့နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသော ကြီးမားသည့် ရတနာတိုက်ခန်းမကြီးကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
ပွဲက ယခုမှ စတင်တော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
ကံကောင်းသူ ဧ ရဲ့ ကံကြမ္မာအထူးအဆန်းကတော့ ဒီနေ့မှာတော့ ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။
ရှန်ထျန်း က အရင်တုန်းကဆိုရင် သတ္တုရိုင်း ဘယ်နေရာမှာရှိလဲဆိုတာနဲ့ ပုံစံဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာကိုပဲ မြင်နိုင်ခဲ့တာပါ။ တစ်ခါတလေကျရင်လည်း အထဲမှာ ဘာရှိမလဲဆိုတဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မြင်ဖူးပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူက သတ္တုရိုင်းထဲမှာ ဘာတွေရှိနေတယ်ဆိုတာကိုပါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီတစ်ခါမှာတော့ သေးငယ်တဲ့ သံဓာတ်အနှစ် သံဓာတ်အနှစ် အပိုင်းအစလေး တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒီ သံဓာတ်အနှစ် က လက်ညှိုးတစ်ဆစ်စာလောက်သာ ရှိပြီး မီးဓာတ်ပိုင်ဆိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ပျံသန်းနိုင်တဲ့ဓားများကို သန့်စင်ပြုလုပ်ရာမှာ အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။
ရုပ်ပုံပြကွက်ထဲမှာ ပြထားတာကတော့ ကံကောင်းသူ ဧ ဟာ အဲဒီ သံဓာတ်အနှစ် ကို ဆိုင်ရှင်လူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၁,၅၀၀ နဲ့ ရောင်းချလိမ့်မယ် ဆိုတာပါပဲ။
ရှန်ထျန်း ရဲ့ စွမ်းရည်က အခုဆိုရင် အနာဂတ်ကိုပါ မြင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
...
သဘာဝကျကျနဲ့ပဲ ရှန်ထျန်း က အဲဒီအတွက် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်နေခဲ့ပါတယ်။
သူ ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းတိုင်းကို ကျောက်ဖြတ်သမားက ဖြတ်တောက်လိုက်တဲ့အခါတိုင်း ဆိုင်ရှင်လူ ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေက တဆတ်ဆတ် တုန်ရီလာခဲ့ပါတယ်။ သတ္တုရိုင်းကို ဖြတ်နေတာ မဟုတ်ဘဲ သူ့မျက်နှာပေါ်ကို ဓားနဲ့ လှီးဖြတ်နေရသလိုမျိုး ခံစားနေရပုံပါပဲ။
ဒါပေမဲ့လည်း ဆိုင်ရှင်လူ က ဝမ်းသာနေမိပါသေးတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ရှန်ထျန်း ရယူသွားတဲ့ ပစ္စည်းတွေဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်ကလို အဖိုးတန်လှတဲ့ ခုနစ်ပါးရတနာ နတ်သမီးဗူးသီးစေ့မျိုးတွေ မဟုတ်တော့လို့ပါပဲ။
သူကိုယ်တိုင်လည်း အမြတ်အစွန်း ရရှိခဲ့တာကြောင့် သူ့ရင်ထဲမှာ အများကြီး ပိုပြီး သက်သာရာရသွားခဲ့ပါတယ်။
ရှန်ထျန်း လောက် မများပေမဲ့ သူ့အတွက်တော့ ဒါဟာ အများကြီး ဖြစ်နေပြီလေ။
...
နတ်သမီးလေး က ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်း ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ သုံးခုကို ရင်ခွင်ထဲပိုက်လျက် လျှောက်လာခဲ့ပါတယ်။
သူမက ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်ပြီး အားနာပါးနာနဲ့ မေးမြန်းလိုက်ပါတယ်— "ရှန်ထျန်း အစ်ကို, ဒီသုံးခုစလုံးမှာ တစ်ခုခု ပါမယ်လို့ ကျွန်မ ထင်နေမိတယ်။ ကျွန်မအတွက် တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦးလား?"
ရှန်ထျန်း က အဲဒီ ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်း သုံးခုကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါတော့တယ်။
ပထမဆုံး တစ်ခုက လက်သီးဆုပ်ခန့်သာ ရှိပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၅၀ ဖြင့် ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ထားသည်။
ဒုတိယတစ်ခုက ရှည်မျောမျောပုံစံ ရှိပြီး သခွားသီးတစ်လုံးနှင့် အနည်းငယ် တူနေကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၉၉ ဖြင့် ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ထားသည်။
တတိယ သတ္တုရိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းသည် ဖရဲသီးသေးသေးလေးတစ်လုံး အရွယ်အစားရှိပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၁၆၈ ဖြင့် ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ထားလေသည်။
ရှန်ထျန်း က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး— "ဒီသတ္တုရိုင်းတွေထဲက ဘယ်ဟာကို ပိုသဘောကျလဲ?" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
နတ်သမီးလေး က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်— "ကျွန်မ လျှို့ဝှက်နည်းပညာကိုသုံးပြီး စစ်ဆေးကြည့်တာမှာ ဒီရှည်မျောမျော သတ္တုရိုင်းထဲမှာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့စွမ်းအင်က အထူထပ်ဆုံးပဲဆိုတာ တွေ့ရတယ်။ အထဲမှာ တစ်ခုခုတော့ ကောင်းတာရှိရမယ်!" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း က ပြုံးလျက်— "အဲဒီထဲမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဓမ္မပစ္စည်းဖြစ်တဲ့ ဖီးနစ်အမွှေးနဲ့လုပ်ထားတဲ့ ဆံထိုးတစ်ခု ပါရှိတယ်။
"ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့စွမ်းအင်ရင်းမြစ်က ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီ။ ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၃၀,၀၀၀ ကနေ ၅၀,၀၀၀ လောက်တော့ တန်ဖိုးရှိလိမ့်မယ်။" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။
သူမြင်ခဲ့ရသည့် ရုပ်ပုံပြကွက်များအရ ဆိုင်ရှင်လူ က ၎င်းအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၅၀,၀၀၀ ကို ကမ်းလှမ်းလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုဈေးနှုန်းဝန်းကျင်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်!
ရှီးခနဲ!
ပရိသတ်များ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၉၉ တန် သတ္တုရိုင်းထဲမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၅၀,၀၀၀ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်း ပါနေတာလား?
ဒါက တန်ဖိုးအနေနဲ့ အဆ ၅၀၀ တောင် ပိုများနေတာပဲ!
ဝယ်သူအတွက်တော့ ဘယ်လောက်တောင် ကံကောင်းလိုက်တဲ့ အဖြစ်လဲဟေ့!
နတ်သမီးလေး လည်း အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
သူက တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သတ္တုရိုင်းထဲမှာ ဘာရှိတယ်ဆိုတာကို ပြောပြနိုင်တာလား?
ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?
နတ်သမီးလေး ကိုယ်တိုင်တောင် ဒါမျိုး မလုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး!
ဆိုင်ရှင်လူ လည်း သူ့စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။
သူ့ရင်ထဲတွင် နာကျင်မှုကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒီလူက ကောင်းတဲ့ပစ္စည်း တစ်ခုကို ထပ်ပြီး ရသွားပြန်ပြီ!
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရေ၊ ကျွန်တော့်ကို တကယ်ပဲ အခါခါ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ဖို့ လိုလို့လားဗျာ?
ရှန်ထျန်း ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မည်သူမျှ သံသယမဝင်ခဲ့ကြပါပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမှားဖူးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
...
ဆိုင်ရှင်လူ မှာ သူ့၏ ကျောက်ဖြတ်သမားကို ခေါ်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
သတ္တုရိုင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ ၎င်းထဲမှ ဘုရားစွမ်းအင်ရောင်ခြည်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သတ္တုရိုင်းပေါ်တွင် ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး ကခုန်နေခဲ့သည်။
သတ္တုရိုင်းခွံများ ပြိုကျလာသည်နှင့်အမျှ ဖီးနစ်ငှက်၏ အသံသည် သန့်စင်သော ဝိညာဉ်အလုပ်ရုံတစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။
သတ္တုရိုင်းထဲမှ အနီရောင်နှင့် ရွှေရောင် ရောစပ်နေသော ဆံထိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဓမ္မပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်!
ဆံထိုးထဲတွင် ဖီးနစ်သွေးများပင် ရောနှောပါဝင်နေသေးသည်။
ဆိုင်ရှင်လူ ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းမွန်သည့် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရ၏။
၎င်း၏ မူလရင်းမြစ် မကုန်ခမ်းမီကဆိုလျှင် ယင်းသည် မယုံနိုင်စရာ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်ကြာမြင့်စွာ အလုံပိတ်ခံထားခဲ့ရသောကြောင့် ယခုအခါတွင်မူ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဓမ္မပစ္စည်းတစ်ခု အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ ငါ့အနေဖြင့် ကျွမ်းကျင်တဲ့ ပစ္စည်းသန့်စင်သူတစ်ဦးကို ရှာပြီး ဒီပစ္စည်းကို ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ဒါက ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်!
ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ဈေးနှုန်းသည် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၂၀၀,၀၀၀ အထိ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်!
သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၅၀,၀၀၀ ပဲ တန်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?
ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က ပစ္စည်းတစ်ခုရဲ့ တန်ဖိုးကို အကဲဖြတ်ရာမှာ ညံ့လို့များလား?
ဆိုင်ရှင်လူ သည် အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။
...
သူသည် ရှန်ထျန်း နှင့် နတ်သမီးလေး ထံသို့ လျှောက်သွားကာ— "ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ဒါက ကောင်းတဲ့ပစ္စည်းတစ်ခုပါပဲ။ ကျွန်တော် ဒီအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၅၀,၀၀၀ ကမ်းလှမ်းလိုပါတယ်။ ဘယ်လိုလဲ?" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။
နတ်သမီးလေး မှာ အနည်းငယ် နှမြောတွန့်တိုနေခဲ့သည်။ မိန်းကလေးတိုင်းကဲ့သို့ပင် သူမသည်လည်း လက်ဝတ်ရတနာများကို၊ အထူးသဖြင့် ရုပ်ထွက်လှပပြီး အဆင့်အတန်းမြင့်မားသော အလှဆင်ပစ္စည်းများကို သဘောကျတတ်ပေသည်။
ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းငယ်မျိုးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဖန်တီးရန် ခက်ခဲလှသဖြင့် အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။
နတ်သမီးလေး က မတတ်နိုင်သည့်ဟန်ဖြင့်— "ကျွန်မ ဒါကို သိမ်းထားချင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှာ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေ မရှိဘူးလေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်လူ ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
ရောင်းလိုက်ပါတော့!
မင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေ လိုချင်နေတာ မဟုတ်လား?
သာ ရောင်းလိုက်တော့လေ!
...
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ဆိုင်ရှင်လူ ၏ ရှေ့တွင် အိတ်တစ်အိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရှန်ထျန်း က ပြုံးလျက်— "ဒီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၅,၀၀၀ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် ငါးခု ရှိပါတယ်။ ဒီဆံထိုးကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ဆက်သိမ်းထားပါမယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်လူ မှာမူ — "???"
ဘာလို့လဲ?
ဆိုင်ရှင်လူ ငိုချင်လာတော့သည်။
ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်ပဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၅၀,၀၀၀ လောက် တန်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား!
အခုကျတော့ ဘလို့ မရောင်းတော့တာလဲဗျာ့!
မရောင်းဘူးဆိုရင်တောင် ကျောက်ဖြတ်ခ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုတော့ ပေးလေဗျာ!
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၅၀,၀၀၀ ရဲ့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုတာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၅,၀၀၀ လေဗျာ! ဒီဆံထိုးက အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၂၀၀,၀၀၀ တန်တာလေ!
၁၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုရင်တောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၂၀,၀၀၀ တောင် ရှိတာဗျ!
...
ဆိုင်ရှင်လူ မှာ သူ့ရင်ဘတ်ကြီး ထိုးအောင့်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် သူမည်သူ့ကိုမျှ အကြောင်းရင်းကို မပြောပြနိုင်ပေ။
ကျောက်လောင်းကစားခြင်းတွင် စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိလေသည်။
ဆိုင်ရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သတ္တုရိုင်းတစ်ခုအတွင်းရှိ ပစ္စည်းအတွက် တစ်ကြိမ်သာ ဈေးကမ်းလှမ်းခွင့် ရှိသည်။
အကယ်၍ ဝယ်သူက ၎င်းကို သင့်လျော်သည်ဟု ယူဆပါက အဆိုပါပစ္စည်းကို ဆိုင်ရှင်ထံသို့ ပြန်လည်ရောင်းချနိုင်သည်။
မရောင်းချလိုပါက ဆိုင်ရှင်က ကမ်းလှမ်းထားသည့်ဈေး၏ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ပေးဆောင်ကာ ပစ္စည်းကို မိမိဘာသာ သိမ်းဆည်းထားနိုင်သည်။
ဤစည်းမျဉ်းက ဆိုင်ရှင်များအနေဖြင့် ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရာတွင် ဈေးနှိမ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျောက်ဖြတ်ခ ပိုမိုရရှိရန်အတွက် တန်ဖိုးကို ပိုမို၍ ကြီးမြင့်စွာ ခန့်မှန်းပြသခြင်းတို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်စေရန် တားဆီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မရိုးသားသော အပြုအမူတစ်ခု ဖြစ်ပေမည်။
အကယ်၍ ထိုသို့လုပ်ဆောင်သည်ကို မိသွားပါက ဆိုင်ရှင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အားလုံး၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် ဆိုင်၏ ယုံကြည်ကိုးစားနိုင်မှုမှာလည်း ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဆိုင်ရှင်လူ သည် ဤဆံထိုး၏တန်ဖိုးမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၂၀၀,၀၀၀ အထိ ရှိနေမှန်း သိထားသော်လည်း မည်သို့မျှ မငြင်းခုံနိုင်ခဲ့ပေ!
ရှန်ထျန်း က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၅,၀၀၀ ဖြင့် ဆံထိုးကို ဝယ်ယူသွားသည်ကို သူ ငေးကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
ဆိုင်ရှင်လူ တစ်ယောက် တစ်ဖန် ပြန်လည် ငိုကြွေးလေတော့သည်...
နတ်သမီးလေး မှာ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှား တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
"ရှန်ထျန်း အစ်ကို၊ ဒါက...?"
ရှန်ထျန်း က ဆံထိုးကို သူမအား လွှဲပြောင်းပေးလိုက်စဉ် နတ်သမီးလေး ၏ မျက်နှာလေးမှာ နီရဲသွားခဲ့သည်။
သူက ဒါကို ကျွန်မကို ပေးနေတာလား?
ဒါဆိုရင် သူ ကျွန်မကို သဘောကျနေတာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား?
သူသာဆိုရင် ဒါလေးကို ဆင်မြန်းဖို့ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်...
နတ်သမီးလေး ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မိုက်မိုက်မဲမဲ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း လည်း ပြုံးလိုက်ပြီး— "မင်း ဒီဆံထိုးကို အရမ်းသဘောကျနေတယ်ဆိုတာ ငါ မြင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၅,၀၀၀ ကို ငါ အရင်ကူပြီး ပေးလိုက်တာပါ။ မင်းမှာ ပိုက်ဆံရှိလာတဲ့အခါမှ ငါ့ကို ပြန်ဆပ်ပေါ့။
"ငါ့မှာ အခု ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဘာမှ အားနာမနေနဲ့။
"အံ့သြသွားကြပြီလား?" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။
နတ်သမီးလေး မှာမူ — "???"