ငါကတကယ်ပဲကံကြမ္မာရဲ့သားတော်မဟုတ်ရပါဘူး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

အခန်း 46

ခေါင်းစဉ် - တကယ်တော့ ငါက ကံကြမ္မာရဲ့သား မဟုတ်ဘူး – အခန်း ၄၆- ကံကြမ္မာ တိုးတက်လာပြီး ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်မြှင့်တင်ခံရခြင်း

ထုံးစံအတိုင်းပင် ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ဆိုင်တွင် ကံကြမ္မာပါလာသူတစ်ဦးကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

သူက ယခုအခါတွင် အလွန်ပင် နာမည်ကြီးနေပြီဖြစ်ရာ လွန်ခဲ့သောသုံးရက်ကထက် တန်းစီနေကြသူများမှာ ပို၍ပင် ရှည်လျားလာခဲ့သည်။

အချို့လူများက ရှန်ထျန်း ကို မယုံကြည်ဘဲ ပယ်ချခံရပြီးနောက်တွင်တောင်မှ ထပ်မံ၍ တန်းစီနေကြဆဲပင်တည်း။

ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် ကံကြမ္မာပါလာသူ အယောက် ၂၀ ပြည့်အောင် စုဆောင်းရန် အချိန်အတော်ကြာခဲ့ရသည်။

သတိပြုစရာတစ်ခုမှာ ထိုသူများထဲတွင် အရင်က ပုံမှန်လာဖောက်သည်ဟောင်း ခြောက်ဦး ပါဝင်နေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုပုံမှန်လာဖောက်သည်ဟောင်း ခြောက်ဦးမှာလည်း သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တစ်ဝက်ကို ရှန်ထျန်း ထံ အရင်က ပေးအပ်ခဲ့ဖူးကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သိမ်မွေ့နက်နဲသော လေထုတစ်ခုက တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

...

ယခင်က ရွေးချယ်ခံခဲ့ရဖူးသည့် ထိုသူ ခြောက်ဦးမှာမူ သူတို့၏ ယခင်က ဆုံးဖြတ်ချက်သည် မှန်ကန်ခဲ့လေစွဟု ဝမ်းမြောက်နေကြသည်။

ကျန်ရှိနေသေးသော အခြား ကံကြမ္မာပါလာသူ ၁၄ ဦးမှာမူ မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်နေကြလေသည်။

ငါတို့တွေ ဘယ်လိုနည်းနဲ့များ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိလိုက်ပါလိမ့်။

ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခွင့်ရမယ့် အခွင့်အရေးကို လွတ်သွားအောင် လုပ်မိတာ ငါတို့အမှားပဲ!

အကယ်၍သာ သူတို့အား ဒုတိယအခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်သာ ပေးမည်ဆိုပါက သူတို့သည် ပထမဆုံးအဖြစ် ပြေးသွားကာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်လျက် "ကျွန်တော်/ကျွန်မရှင့်ကို အရမ်းလွမ်းနေခဲ့တာ!" ဟု ပြောဆိုကြပေလိမ့်မည်။

...

"ကဲ၊ ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒီလောက်ပါပဲ။ ဒီနေ့အတွက် ကံကောင်းထောက်မသူ အယောက် ၂၀ ကတော့ ဒီလူတွေပါပဲ။"

သူက လူအုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

နတ်သမီးလေး လည်း ရှန်ထျန်း ၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

သူမသည် အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ထားပြီး မိတ်ကပ်အနည်းငယ် လိမ်းကျံထားရာ မည်သူကမျှ သူမကို အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် မမှတ်မိကြချေ။

ရှန်ထျန်း မှာ ဤအချက်အတွက် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။

ဒီလို ဟန်ဆောင်ဖုံးကွယ်တဲ့ ပညာရပ်က ငါ့ရဲ့ပညာရပ်ထက် ဘာမှ အညံ့ခံစရာမလိုဘဲ နိမ့်ကျမနေပါလား!

...

ရှန်ထျန်း မရှိဘဲ ကင်းဝေးနေခဲ့ရသော ထိုရက်များအတွင်းတွင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို၍ပင် တိုးတက်ဝေဆာလာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိညာဉ်သစ်သားစာရင်းတွင် အဆင့် (၃၆) ချိတ်သော ခုနစ်ပါးရတနာ နတ်သမီးဗူးသီးစေ့မှာ ထိုနေရာတွင် ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုနေရာတွင် အလားတူ ကောင်းမွန်သည့် ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ များ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် သည် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် အတွင်းရှိ လှည့်လည်ကြည့်ရှုစရာ ခရီးသွားနေရာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

ဆိုင်အတွင်းသို့ လူအုပ်ကြီး အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာကြပြီး ဆိုင်ရှင်လျိုအား ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ ဝင်ရောက်မေးမြန်းကြတော့သည်။

"ဆိုင်ရှင်လျိုရေ၊ နတ်သမီးလျန်အယ်လ်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀,၀၀၀ သုံးပြီး အစေ့ကို ဝယ်သွားတယ်ဆိုတာ တကယ်လားဗျ။"

"ဒီထဲမှာ ကောင်းတဲ့ပစ္စည်းတစ်ခုခု ပါဝင်နေတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားသိထားပြီး တစ်ယောက်ယောက် လာဖောက်မယ့်အချိန်ကို စောင့်နေခဲ့တာလို့ ကြားတယ်ဗျာ။ ဆိုင်ရှင်လျို၊ အဲဒါ တကယ့်ဘဏ္ဍာကြီးလေဗျာ! ခင်ဗျား နှမြောစိတ်တောင် မရှိဘူးလား။"

"ဆရာကြီးခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀,၀၀၀ ရှိတယ်။ အဲဒီလို ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းမျိုး တစ်ခုလောက် ကျွန်တော့်ကို ရောင်းပေးလို့ရမလားဗျ။"

...

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အစေ့ကတော့ ရောင်းပြီးသွားပါပြီ။"

"ဝိညာဉ်သစ်သားတွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ ငါက အတော်လေး ထူးချွန်တဲ့ ပင်ကိုဉာဏ်ရှိတယ်။ အဲဒီအစေ့က သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ငါ သိနှင့်ပြီးသားပါ။"

"ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ တွေက သူတို့ရဲ့ သင့်လျော်ရာပိုင်ရှင်ဆီကို ရောက်သွားတတ်ကြပါတယ်။ ပိုင်ရှင်က ပေါ်လာပြီဆိုတော့လည်း ငါက ဝမ်းသာရုံပါပဲကွာ။"

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀,၀၀၀ ဟုတ်စွ? ဟာဗျာ၊ ထွက်သွားစမ်းပါကွာ!

...

ဆိုင်ရှင်လျိုတစ်ယောက် ဤကဲ့သို့သော စကားပြောဆိုမှုမျိုးကို နေ့စဉ် အကြိမ်ရေမရေမတွက်နိုင်အောင် ကြုံတွေ့နေရသည်။

စကားစမြည်ပြောဆိုမှု စတင်လာတိုင်း သူ့ရင်ထဲတွင် နာကျင်ခံစားနေရရှာသည်။

ဘုရားသခင် နတ်ဘုရား ကွယ်!

ငါ့ဘာသာ ငါ ဘာလို့ အဲဒီသတ္တုရိုင်းကို မဖွင့်ခဲ့မိတာလဲဟ!

အကယ်၍သာ ငါသာ ဖွင့်ခဲ့မိမယ်ဆိုရင် အခုလောက်ဆိုရင် ငါ အရမ်းကို အောင်မြင်နေလောက်ပြီပေါ့!

...

ထားလိုက်ပါတော့လေ……

ဆိုင်ရှင်လျိုသည် ဖောက်သည်များ၏ မေးခွန်းများကို ထပ်ခါထပ်ခါ တုံ့ပြန်ဖြေကြားရင်း မျက်နှာတွင် အတင်းအကျပ် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးပြုံးပြလိုက်ရသည်။

လုပ်ငန်းတွေ ပိုကောင်းလာတာကလည်း ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါပဲလေ။

သူ့မှာ ရင်ထဲမှာတော့ နည်းနည်းတော့ နာကျင်ခံစားနေရရှာပေမဲ့ ထို ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သာ ထပ်မံပေါ်မလာဘူးဆိုရင်တော့ အားလုံး အိုကေနေတာပါပဲ။

ဆိုင်ရှင်လျိုသည် ပျင်းရိငြီးငွေ့လာသဖြင့် ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုစဥ် သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

သူ့ကို ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည့် ထိုလူသားကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီပဲ ဖြစ်လေသည်။

ရှန်ထျန်း က သူ့ရဲ့ ပရိသတ်အုပ်စုများနှင့် ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ တဖန် ပြန်လည်ဝဲလာပြန်သည်။

"ဆိုင်ရှင်၊ ဘာလို့ ခင်ဗျား တဖန် ပြန်ပြီး ငိုနေရပြန်တာလဲဗျ။"

ရှန်ထျန်း သည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် အတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်လာခဲ့ပြီး ဆိုင်ရှင်လျို၏ မျက်ရည်များကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့သြသွားခဲ့သည်။

ဆိုင်ရှင်လျိုက သူ့မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည် - "ခင်ဗျားကို မြင်လိုက်ရတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ပြန်သတိရသွားလို့ပါ။"

ရှန်ထျန်း မှာ အလွန်ပင် ထိရှသွားခဲ့ရသည်။ "ဆိုင်ရှင်လျိုက တကယ်ကို ခံစားချက် အလွန်လွယ်ကူတဲ့သူပဲ! ကျွန်တော်တို့တွေ အစောကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့သင့်တာဗျ!"

"……"

ဆိုင်ရှင်လျိုက လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း အား ဂရုတစိုက်ဖြင့် မေးလိုက်သည် - "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ခင်ဗျား ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့……"

ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလေသည် - "သုံးရက်တာ အကျဉ်းစံ တရားထိုင်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကျွန်တော် တစ်ခုခု ထပ်သင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီလို့ ထင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကို လာစမ်းသပ်ကြည့်တာပါ။"

ဆိုင်ရှင်လျို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ပိုမို ဝဲတက်လာတော့သည်။

သုံးရက်တာ အကျဉ်းစံ တရားထိုင်ပြီးတာနဲ့ တစ်ခုခုကို သင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီ ဟုတ်စွ?

ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ကယ်ကြပါဦး!

ခင်ဗျားက တရားမထိုင်ခင်ကတည်းက ခုနစ်ပါးရတနာ နတ်သမီးဗူးသီးစေ့ကို ရထားပြီးသားလေ။

အခု တစ်ခါ ထပ်ပြီး ရောက်လာပြန်ပြီပေါ့ ဟုတ်စွ?

ဘာလို့ ငါ့ကျမှ ထပ်ကြုံရပြန်တာလဲကွယ်!

ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် တွေက ငါ့ထက် ပိုကောင်းကြပါတယ်ကွာ!

ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ဆီကို သွားကြပါတော့!!

...

ဆိုင်ရှင်လျိုတစ်ယောက် ထိုစကားများကို ရင်ထဲတွင်သာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တွေးနေရဲတော့သည်။ လူကောင်းတစ်ယောက်၊ တာဝန်သိသော ဆိုင်ရှင်တစ်ယောက်ဟူသော သူ့ပုံရိပ်ကို စွန့်လွှတ်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အား အပြုံးဖြင့် တစ်ဖန် ပြန်လည် ‘ကြိုဆို’ လိုက်ရလေတော့သည်။

ထို့အပြင် အခြားသော လူတန်းစားအသီးသီးမှ လူများလည်း တန်းစီလျက် ရှိနေသေးသည်။

အကယ်၍သာ သူသာ ရှန်ထျန်း အား ဝင်ရောက်ခွင့်မပြုဘဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပယ်ချလိုက်မည်ဆိုပါက…… သူ့ဆိုင်လေးမှာ အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်!

"ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ခင်ဗျား! ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ခဲ့ပါခင်ဗျာ!"

ဆိုင်ရှင်လျိုတွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ရှန်ထျန်း အား ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် အတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ရသည်။

သူ့ကိုယ်သူ သိုးခြံထဲသို့ ဝင်လာသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို ငေးကြည့်နေရသော သိုးတစ်ကောင်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

...

"ရှန်အစ်ကို၊ ကျွန်မလည်း သတ္တုရိုင်းတွေကို သွားပြီး ရှာဖွေကြည့်ချင်လို့ပါရှင်။"

နတ်သမီးလေး က ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ များကို ငေးကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွနေပုံ ရနေသည်။

သူမသည် ယခင်က အစအနလေးများကိုသာ အနည်းငယ် သိရှိထားခဲ့ပြီး သတ္တုရိုင်းများကို သေချာစွာ မဆန်းစစ်တတ်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း သူမသည် လွန်ခဲ့သော သုံးရက်အတွင်း ကောင်းကင်ရေစင်အမတေနေအိမ် တွင် အချိန်ဖြုန်းကာ နတ်ဘုရား အကြည့်စွမ်းအားပညာရပ်ကို လေ့လာခဲ့လေသည်။

သူမ၏ သတ္တုရိုင်းဆန်းစစ်နိုင်စွမ်းမှာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီဟု သူမအနေဖြင့် ယုံကြည်နေသည်။

ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ အားလုံးကို ငေးကြည့်ရင်း နတ်သမီးလေး မှာ သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း မှာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူမ ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် သူမ၏ ရောင်ဝါတော်ပေါ်တွင် ရုပ်ပုံငယ်တစ်ခု စတင်ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအရာမှာ နတ်သမီးလေး တစ်ယောက် သတ္တုရိုင်းထဲမှ ပစ္စည်းကို အောင်မြင်စွာ ရရှိသွားမည့် ရုပ်ပုံပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်ထျန်း က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် - "သွားပြီး လုပ်ကြည့်လိုက်ပါ။ ဒီနေ့တော့ ခင်ဗျားတစ်ခုခုကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့မှာပါ။"

နတ်သမီးလေး မှာ ပါးပြင်များ နီရဲသွားခဲ့သည်။ ရှန်ထျန်း က သူမအား ဤကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ အားပေးလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူမသည် နတ်ဘုရား အကြည့်စွမ်းအားပညာရပ်ကို သုံးရက်တိုင်တိုင် လေ့လာခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ လက်တွေ့စမ်းသပ်ဖောက်လုပ်ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူမတွင် လုံးဝ ယုံကြည်မှု မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ရှန်ထျန်း ၏ စကားများက သူမအား ရဲစွမ်းသတ္တိများစွာကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

"စိုးရိမ်မနေနဲ့၊ ရှန်အစ်ကို။" နတ်သမီးလေး က အလေးအနက်ထားလျက် ပြောလိုက်သည် - "ကျွန်မ အစ်ကို့ကို လုံးဝ စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး!"

ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အကယ်၍သာ ခင်ဗျား တွေဝေသွားစေမယ့် သတ္တုရိုင်းတစ်ခုနဲ့သာ ကြုံတွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ဆီကို လာခဲ့လို့ရပါတယ်။"

နတ်သမီးလေး ၏ ရင်ခုန်သံများ ရပ်တန့်သွားမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် အတွင်းသို့ အမြန်ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်ပြီး ကံကောင်းသူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ သတ္တုရိုင်းများကို စတင်ရှာဖွေတော့သည်။

သူမ၏ ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းကို သူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမအနေဖြင့် သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို စမ်းသပ်ကြည့်စေချင်ပြီး ပထမဦးဆုံး ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားစေချင်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

...

သူ့ကိုယ်သူ ပို၍ သန်မာလာလို့ ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် သူ့၏ ကံကြမ္မာပါရမီများ ပိုမိုတိုးတက်လာလို့လည်း ဖြစ်ပေမည်။ ရှန်ထျန်း သည် ရောင်ဝါတော်များမှ ပုံရိပ်များကို ယခင်ကထက် ပိုမို၍ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့နေရသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ယခင်က ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း နှင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ တို့ဆီသို့ လမ်းပြပေးခဲ့သည့် ရုပ်ပုံများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့စဥ်တုန်းကဆိုလျှင် ဝါးတားတား အစွန်းအထင်းမျှသာ ရှိခဲ့ဖူးသည်။

*ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း* ၏ ကိစ္စတွင်ဆိုလျှင် သူသည် မဟာမီးဘေးရာဇဝင် ဟူသော စာအုပ်ကိုသာ မြင်နိုင်ခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ အတွင်းရှိ ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းအတွက်ဆိုလျှင်လည်း ချောက်ကမ်းပါးအောက်ရှိ တံခါးပေါက်ကိုသာ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူ့အနေဖြင့် စာအုပ်ကိုဖြစ်စေ၊ ထိုအထဲတွင် ပါရှိသည့် အမွေအနှစ်များကိုဖြစ်စေ မမြင်ခဲ့ရဘဲ အနည်းဆုံး အပြင်အဆင် ရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်မျှသာလျှင် ဝါးတားတားလေး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယခုမူကား ရုပ်ပုံများကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နေရပြီး ဖော်ပြချက်များမှာလည်း ပိုမို၍ အသေးစိတ်ကျလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုဆိုလျှင် သူသည် ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းတစ်ခုချင်းစီ၏ အဆုံးသတ် ရလဒ်များကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း တွင် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိလာခဲ့သည် - သူ၏ စွမ်းရည်မှာ အဆင့်မြှင့်တင်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ပေသည်!