အခန်း ၄၈။ ။ ရှန်အို၊ လန်အာ လာနေပြီ။
ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင်။
ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ ၏ အဓိကခန်းမဆောင်အတွင်း၌။
ရှန်ထျန်း သည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် လက်ကိုပိုက်ကာ တည်ငြိမ်ထည်ဝါစွာ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင်မူ သာမန်အားဖြင့် မြင်ရခဲလှသည့် လေးနက်တည်ကြည်သော အငွေ့အသက်များ ကိန်းအောင်းနေ၏။
သူ့ရှေ့တည့်တည့်တွင်မူ အေးစက်စက် အလှတရားများ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး တောက်ပတင့်တယ်လှသည့် နတ်သမီးလေး သည် ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ကိုင်းညွှတ်ကာ ရပ်နေသည်။ သူမ၏ ချိုမြိန်သစ်လွင်လှသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် လေးစားအားကျမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်တို့ဖြင့် ရှန်ထျန်း ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။
"ဆရာ့ကို တင်ပြပါတယ်။ တပည့်တော်မရဲ့ အစီအစဉ်တွေအားလုံးကို အောင်မြင်စွာ အကောင်အထည်ဖော်ပြီးပါပြီ။"
နတ်သမီးလေး ၏ လှပကြည်လင်သော အသံလေးသည် အတန်ငယ် တုန်ယင်နေသည်။ သူမ ဆက်ပြောလိုက်သည်– "ဒီအကြိမ်မှာဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ရဲ့ အဓိက လုပ်ငန်းစဉ်တွေ အားလုံးကိုပါ ကျွန်မတို့ အောင်အောင်မြင်မြင် လှည့်စားနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ သူတို့ဘက်က အလွန်တရာ အဖိုးတန်တဲ့ ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ အမြောက်အများကို ကျွန်မတို့ဆီကို အသိအမှတ်ပြု ပေးအပ်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဒီအရင်းအမြူတွေသာ လက်ထဲရောက်လာပြီ ဆိုရင်တော့ ဆရာ့ရဲ့ ရှေ့ဆက်ခရီးအတွက် အထောက်အကူ ကြီးမားစွာ ဖြစ်စေမှာ သေချာပါတယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းကို ညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းနက်များထဲတွင် စိတ်ကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင် အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။
သို့သော်လည်း သူ၏ အသံကမူ ပုံမှန်အတိုင်း အေးစက်တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
"ကောင်းပြီ။ မင်း ဒီအကြိမ် လုပ်ဆောင်ခဲ့တာတွေက အတော်လေး အားရစရာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နတ်သမီးလေး၊ မင်း မာနမထောင်လွှားသင့်ဘူး။ လောကကြီးက ကျယ်ပြန့်တယ်။ အပြင်လောကက တကယ့်သခင်ကြီးတွေနဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ ဖန်တီးမှုတွေကို ငါတို့တွေ လျှော့တွက်လို့ မရဘူး။"
"တပည့်တော်မ အမိန့်ကို နာခံပါတယ်။ ဆရာ့ရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုကို တပည့်တော်မ ရင်ထဲမှာ အမြဲ မှတ်ထားပါမယ်။"
နတ်သမီးလေး သည် ပို၍ပင် လေးစားသမှု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ရှန်ထျန်း ရှေ့တွင် သာမန် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းနေပြီး သူ၏ စကားတစ်ခွန်းချင်းစီကို အမိန့်တော်ကဲ့သို့ နာခံနေခဲ့၏။
ထိုစဉ်မှာပင်...
*ဝှစ်—*
အပြင်ဘက်မှ ထူးဆန်းသော လေပွေတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ ၏ အပြင်ဘက် ကာကွယ်ရေး အလွှာကို တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်ခုံးစွန်းတို့ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ သူ လှည့်၍ အပြင်ဘက်သို့ အကြည့်ပို့လိုက်၏။
"ရောက်လာပြီပေါ့။"
သူ့အသံ ဆုံးသည်နှင့် အခန်းဝဆီမှ အလွန်တရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
"အစ်ကိုကြီးရှန်... ဟီးဟီး၊ ကျွန်မ လာခဲ့ပြီလေ!"
အသံနှင့်အတူ ပုံရိပ်ငယ်တစ်ခုသည် လေထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလာပြီး တိုက်ရိုက်ပင် အခန်းတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ပေ၊ ရှန်အို ပင်တည်း။
ရှန်အို ၏ မျက်နှာလေးသည် ပျော်ရွှင်မှုများကြောင့် နီရဲနေပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း တက်ကြွလန်းဆန်းသော လူငယ်တို့၏ အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် အထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် ရှန်ထျန်း ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာလေး ပို၍ တောက်ပသွားကာ တန်းပြီး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
"အစ်ကိုကြီးရှန်..."
နတ်သမီးလေး ကမူ ရှန်အို ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထက်တွင် အေးစက်စက် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သွားသော်လည်း အမြန်ပင် ပြန်လည် ဖုံးကွယ်လိုက်၏။
"အို၊ နတ်သမီးလေး တောင် ဒီမှာ ရှိနေတာပဲလား။"
ရှန်အို သည် ရှန်ထျန်း အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီးမှ ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော နတ်သမီးလေး ကို သတိထားမိသွားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြဟန်လေး ပေါ်လာပြီးမှ ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ဟေး၊ ညီမလေး ရှန်အို။"
နတ်သမီးလေး ကလည်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ လေထုမှာမူ မထင်ရှားသော တင်းမာမှု အချို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေဆဲပင်။
ရှန်ထျန်း က သူတို့နှစ်ဦးကို တစ်လှည့်စီ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ရှန်အို၊ မင်း ဒီကို ဒီလောက်နဲ့ အလောတကြီး ဘာလာလုပ်တာလဲ။"
"ဟဲဟဲ၊ အစ်ကိုကြီးရှန်ကလည်း ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ကျွန်မကို သတိမရဘူးလား။"
ရှန်အို သည် ရှန်ထျန်း ၏ လက်မောင်းကို ဝင်ဆွဲကာ ပူဆာသလို လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အပြုအမူလေးများမှာ အလွန်တရာ ရိုးစင်းကာ ချစ်စဖွယ် ကောင်းနေ၏။
"ပြီးတော့လေ... ကျွန်မ ဒီတစ်ခေါက် လာတာက အကြောင်းအရာ အရေးကြီးတစ်ခု ရှိလို့။ အစ်ကိုကြီးရှန်လည်း စိတ်ဝင်စားမယ့် ကိစ္စမျိုးပေါ့။"
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စပ်စုလိုသည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။ သူက တည်ငြိမ်စွာပင် မေးလိုက်သည်။
"ဘာကိစ္စလဲ။ ပြောပြစမ်းပါ။"
ရှန်ထျန်း က နတ်သမီးလေး အား ဖီးနစ်ငှက်မွေး ဆံထိုးကို ပေးအပ်လိုက်သောအခါ ပရိသတ်များ အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။
သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ နတ်သမီးလေး က အမျိုးသားတစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သည်။
သို့ဖြစ်ရာ... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က ထိုံဆံထိုးကို ယောက်ျားတစ်ယောက်အား ပေးလိုက်လေသလော။
ထို့အပြင် ထိုယောက်ျားလေးကလည်း ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အား ချစ်ခင်အားကျမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းတို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသေး၏။
ရှီး—!
လူတိုင်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် တူညီသော စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ဆန် တွေးခေါ်မှုကြီးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။
လူအများအပြားမှာ အော်ဟစ်ကြတော့သည်။
"မဟုတ်ဘူးလေ! အစ်ကိုကြီးကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်! ခင်ဗျား ဒါမျိုး လုပ်လို့ မဖြစ်ဘူး!"
"အစ်ကိုကြီးကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ရေ! ကျွန်မ ခင်ဗျားကို အရမ်းချစ်တာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို သဘောကျရတာလဲ။"
"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ယောက်ျားချင်း တွဲကြမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူ့ဆီကမှ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ရမှာ မဟုတ်ဘူး! အဲ့ဒါ စစ်မှန်တဲ့ အချစ်မှ မဟုတ်တာ!"
"ဖယ်စမ်း၊ ဒီလို ဖောက်ပြန်တဲ့ကောင်! ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က ဂေးတော့ မဟုတ်ရပါဘူးကွ!"
...
ထိုသို့ အော်ဟစ်သံအများစုမှာ သူ၏ အမျိုးသမီး ပရိသတ်များထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ပါးစပ်ထောင့်စွန်းတို့ တွန့်သွားသည်။
ဘယ်သူက ဂေးလဲကွ။
ငါက အစစ်အမှန် လိင်နှစ်ခွစက်ဝန်းထဲကပါဟေ့။
ပြီးတော့ ချင်းကော! မင်းကရော ဘာလို့ အဲ့ဒီလို မျက်လုံးမျိုးနဲ့ ငါ့ကို ကြည့်နေရတာလဲ။
ငါ ဘယ်လိုလူမျိုးဆိုတာ မင်းအသိဆုံးပဲလေ။
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် အလွန်တရာ မောပန်းနွမ်းနယ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ရပ်ကြစမ်း!"
ရှန်ထျန်း က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကာ နတ်သမီးလေး အား ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် သူမ၏ ဆံပင်စည်းကြိုးကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်ရာ သူမ၏ ရှည်လျားသော ဆံနွယ်နက်တို့ အောက်သို့ လွတ်လပ်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့တော့သည်။
မကြာမီမှာပင် လူတိုင်းက နတ်သမီးလေး ကို မှတ်မိသွားကြသည်။
"အားးး! အဲ့ဒါ နတ်သမီးလေး ပါလား!"
"ဝိုး၊ သူမသာ ဆံပင်ရှည်တွေ မချထားရင် ငါ လုံးဝ မှတ်မိမယ် မဟုတ်ဘူး။"
"နတ်သမီးလေး က ယောက်ျားယောင်ဆောင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ နောက်ကို လိုက်နေတာလား။ ဘာကြောင့်လဲ။"
"မင်းတို့ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်အကြောင်း မကြားမိကြဘူးလား။"
"ငါ့သူငယ်ချင်းဆီက ကြားတာတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ဘာတွေများ ရှိနေတယ်ဆိုပဲ..."
လူတိုင်းက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် အတွင်းတွင် သူတို့အကြောင်းကို အမျိုးမျိုး ကောလာဟလ ပြောဆိုဆွေးနွေးနေကြတော့သည်။
အချို့က မနာလိုဝန်တိုကြပြီး အချို့ကမူ သံသယဝင်နေကြသည်။
နတ်သမီးလေး ကတော့ ဖိအားကို လုံးဝ မခံစားရပေ။ သူမ ပျော်ရွှင်နေခဲ့၏!
*အစ်ကိုကြီးရှန်က လူတွေအများကြီးရှေ့မှာ ငါ့ကို ပွေ့ဖက်လိုက်တာပဲ!*
*သူ လူအုပ်ရှေ့မှာ ငါ့ကို အချစ်ထုတ်ဖော်တော့မှာလား။*
*ဒါက တကယ်ကို ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ~*
ရှန်ထျန်း က လူအုပ်ကြီးကို အေးချမ်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
သူက ပြောလိုက်သည်, "ပထမဦးဆုံး! ငါက ဂေး မဟုတ်ဘူး!"
"ဒါ့အပြင် ဒီမှာရှိတဲ့ ဒီလူသားက ယောက်ျားတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး! သူမက နတ်သမီးလေး ပဲ။"
*အဲ့ဒါ လာနေပြီ~*
*သူ ငါ့ကို အချစ်ထုတ်ဖော်တော့မလို့~*
ကျိုအာ သည် သူမ၏ နှလုံးခုန်သံများ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
...
ထို့နောက် ရှန်ထျန်း က ထပ်ပြောပြန်သည်။
"တတိယအနေနဲ့! လིင်အာနဲ့ ငါ့ကြားမှာ ဘာမှ မရှိပါဘူး! ငါ့ရဲ့ ဆရာကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကောလာဟလတွေ မဖြန့်ကြပါနဲ့တော့!"
သူ့စကား သူ ပြောပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် အလွန်တရာ ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ နောက်ဆုံးတော့ ကောလာဟလတွေကို ရှင်းပစ်နိုင်ခဲ့ပြီ။
လིင်အာက ပုံမှန် လူငယ် အမျိုးသမီးငယ်လေးတစ်ဦးသာ ရှိသေးတာ!
အကယ်၍သာ ဒီကောလာဟလတွေ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရင် သူမ အနာဂတ်မှာ ဘယ်လိုလုပ် အိမ်ထောင်ပြုတော့မှာလဲ။
ကံကောင်းလို့ ငါက ထက်မြက်တာ! ငါ မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်ခဲ့တယ်!
သူသည် နတ်သမီးလေး ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်, "မင်းတို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာကို လုပ်ခဲ့တာပါ။"
နတ်သမီးလေး, “???”
ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီ့ အရှုပ်အထွေးတွေ အားလုံးပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျုပ်ကို စိတ်မဝင်စားဘူး ဆိုတာ ပြောချင်ရုံနဲ့လား။ ဟုတ်ပါပြီ! အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်!
ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း တွင်...
ဖြူစင်သန့်ရှင်းသော ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးသည် သူမ၏ ဥယျာဉ်ထဲရှိ အပင်များကို ရေလောင်းနေသည်။
သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ ရိုးစင်းပြီး အပြစ်ကင်းမဲ့ပုံ ပေါ်နေ၏။
အထင်ရှားဆုံးမှာမူ သူမ၏ ခေါင်းထက်မှ ထောင်ထွက်နေသော ဆံပင်အဖျားလေးပင် ဖြစ်သည်။
သူမသည် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ရေရွတ်နေပြီး သူမ၏ ခေါင်းပေါ်မှ ဆံပင်အဖျားလေးမှာလည်း တုန်ယမ်းနေခဲ့၏။
“လာ လา လာ~ ရွှေဖရုံသီးလေး ကြီးထွားလာ~”
“မင်း ကြီးလာတဲ့အခါ~ မင်းအဖေ ရောက်လာလိမ့်မယ်~”
“ဟတ်~ချိုး! ဟတ်~ချိုး!”
သူမ ရုတ်တရက် နှာချေလိုက်ရာ သူမ၏ ဆံပင်အဖျားလေးပါ တောင့်တင်းသွားလေသည်။
ဘာလို့ ရုတ်တရက် နှာချေရတာပါလိမ့်။
အစ်ကိုကြီးရှန် ငါ့ကို သတိရနေတာများလား။ ဖြစ်ရမယ်!
အဟမ်း... ငါ အခု သူ့ဘေးမှာ မရှိဘူး... သူသာ အန္တရာယ်ကြုံနေရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
ငါ ဒီ ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း မှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး! ငါ သူ့ကို သွားကယ်ရမယ်!
ငါ သူ့ကို ပြန်ခေါ်လာပြီး လက်ထပ်မယ်!
ငါသာ လုံလောက်အောင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ့မိဘတွေ ငါ့ကို ဖမ်းမိမှာ မဟုတ်ဘူး!
ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ထိုမိန်းကလေးမှာ သူမ၏ ဉာဏ်ကောင်းမှုကို သူမကိုယ်တိုင် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
ဒါပေမဲ့ ဒီဖရုံသီးလေးကော ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။
သူမသည် ကြီးထွားလာနေသော ရွှေဖရုံသီးလေးကို ကြည့်ရင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောသွားတော့သည်။
ဒါက အစ်ကိုကြီးရှန်နဲ့ ငါ့ကြားက ဆက်ဆံရေးရဲ့ သက်သေလေ!
အခုမှ အညှောက်လေး နည်းနည်းပဲ ထွက်လာသေးတာ။
အကယ်၍ ငါ ပြန်လာတဲ့အခါ အညှောက်လေး ခြောက်သွေ့သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
အို ဟုတ်သားပဲ! ငါ အဲ့ဒါကိုပါ ယူသွားလို့ရတာပဲ!
ထိုစဉ် သူမသည် သူမ၏ အဖေ မြေအိုးထဲ စိုက်ပျိုးထားသည့် ကိုးရွက်ပါ ဂလာဒီယိုလပ်စ် (Gladiolus) အပင်တစ်ပင်ကို တွေ့သွားသည်။
သူမသည် ဂလာဒီယိုလပ်စ် အပင်ကို ဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ ကို သေချာစွာ တူးဖော်ထုတ်ယူကာ အိုးထဲသို့ သေသေချာချာ ပြန်ထည့်လိုက်တော့သည်။
ဤအရာများ အားလုံးပြီးစီးသွားသောအခါ သူမသည် ဥယျာဉ်ထဲမှ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားခဲ့၏။
အစ်ကိုကြီးရှန်! လျင်အာ လာနေပါပြီ!
တစ်ဖက်တွင်လည်း...
ရှန်ထျန်း က ကျိန်ဆိုခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ လူအုပ်ကြီးက သူ့ကို ယုံကြည်သွားကြလေသည်။
ဆရာကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုခြင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အလွန်တရာ လေးနက်ပြီး အာဏာသက်ရောက်မှု ကြီးမားသော ကတိသစ္စာပြုမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယခုအခါတွင်မူ ကောလာဟလများ များပြားလှူ မရှိတော့ပေ။
ကျိုအာ က ရှန်ထျန်း ၏ ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလာသည်။
“ဆရာ! တပည့်တော်မ အရမ်းပြင်းထန်တဲ့ မကျေနပ်မှု အငွေ့အသက် တစ်ခုကို ခံစားမိနေရတယ်!”
“အဲ့ဒါ သက်သေစစ်စစ် မကျေနပ်မှုပဲ! မစ်စ်လျင်အာ ရဲ့ ဆီကနေ လာနေတာ။”
“အနံ့လေးက အရမ်းမွှေးတာပဲ~ ကျိုအာ လေး နည်းနည်းလောက် သုံးလို့ရမလားဟင်? ကျေးဇူးပြုပြီး~”
“မရဘူး!” ရှန်ထျန်း က ပုတီးစိပ်ကို ခေါက်လိုက်သည်။ “မင်း ဒီသွေးဆောင်မှုကို သည်းခံကျော်ဖြတ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ အားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”
ရှန်ထျန်း က နတ်သမီးလေး အား စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။
လျင်အာ တစ်ခုခု မကျေမနပ်ဖြစ်နေတဲ့ လက္ခဏာပြတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ဘူး။
ပြီးပြည့်စုံသော အနက်ရောင်သွေးက အဲ့ဒါနဲ့ တကယ်ပဲ ဘာမှ မပတ်သက်ဘဲ နေမလား။
ဒါပေမဲ့ ဘာက မှားနေလဲဆိုတာကို ငါ မမြင်ရဘူး!
အဲ့ဒီ တုံးအတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူကို ကျိန်ဆဲပါတယ်။
...
“ကြွင်းကျန်နေတဲ့ သတ္တုရိုင်း နှစ်ခုကိုတော့ မသိမ်းတော့ဘူး။”
비록 နတ်သမီးလေး က ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ သုံးခုကို ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း ရှန်ထျန်း မှာ သခွားသီးပုံစံ သတ္တုရိုင်းအတွက်သာ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းကို မြင်ခဲ့ရသည်။
ကျန်ရှိသော နှစ်ခု၏ ပုံရိပ်များကို သူ မမြင်ခဲ့ရပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့ထဲတွင် ဘာရှိသည်ကို သူ အသေအချာ မသိပေ။
ကံကောင်းသူ ငါးဦး၏ သတ္တုရိုင်းများမှာ ဖွင့်လှစ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း က ကျန်ရှိနေသေးသော လူ ၁၅ ဦးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ထဲမှ လေးဦးမှာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် တွင် သူတို့၏ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းများနှင့် ကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
၎င်းသည် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တွင် အကောင်းဆုံး ရောင်းအားအကောင်းဆုံး ဆိုင်များထဲမှ တစ်ဆိုင် အသေအချာပင် ဖြစ်၏။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ဘက်သို့ ချီတက်သွားခဲ့သည်။
သူ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် သို့ပင် မရောက်သေးမီမှာပင် အနီရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဆိုင်ရှင်စုန့် သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ့ဆိုင်ဘေးတွင် ဆိုင်းဘอร์ด နှစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။ “ကြမ္မာပါလျှင် ဝန်ဆောင်မှု အလကား၊ ကြမ္မာမပါလျှင် ရွှေတောင်ပြိုလည်း မရနိုင်။”
ဆိုင်ဆိုင်းဘอร์ด အောက်ဘက်တွင်လည်း အနီရောင် စာတန်းပါ ဘန်နာတစ်ခု ရှိနေ၏။
“ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆိုင်မှ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရှန်အိုtian အား ကျွန်ုပ်တို့၏ သတ္တုရိုင်းများကို လာရောက် အကဲဖြတ်ပေးရန် နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပါသည်။”
ဆိုင်ရှင်စုန့် သည် အဝင်ဝတွင် ရပ်နေပြီး ရှန်ထျန်း ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။
သူ့ဆီသို့ ပြေးသွားပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်, နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ! ကျုပ် ခင်ဗျားကို အရမ်းသတိရတာပဲဗျာ!”
ရှန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားတော့သည်!
မှတ်ချက်များ တင်နေသည်...
နောက်ထပ် မှတ်ချက်များကို တင်နေသည်...
ပြန်လည်ဖြေကြားရန်