မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်အထိ မီးရှို့ဖျက်ဆီးထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ကျန်ရှိနေသည့် နောက်ဆုံးအပိုင်းအစမှာပင် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ ထိုသို့သော စွမ်းအားမျိုးသည် သာမန် နတ်ဘုရား များအနေဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် အနက်ရောင် မကောင်းဆိုးဝါးမီးတောက်များက တစ်နေရာလုံးကို ဝါးမြိုသွားပြီး ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ ရှန်ထျန်း ထံသို့ ဦးတည်ကာ တိုးဝင်လာသည်။
"ရှန်ထျန်း၊ သတိထား!"
စစ်ဘုရားစေတီ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် လျှပ်စီးကြောင်းများကို အစီအစဉ်တကျ ချိတ်ဆက်ကာ သိပ်သည်းသော ကွန်ရက်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီး၍ ထိုမကောင်းဆိုးဝါး မီးတောက်များကို တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။
"မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်၊ ဒါကို ခံယူလိုက်!" ဟု ကြာပန်းနီလာအရှင် က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင် နှင့် သူ၏ ကိုယ်ပွားနှစ်ခုသည် ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ ကြီးမားလှသော လှံတံများဖြင့် အားကုန်ပိတ်ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဘုန်း!
အနက်ရောင် မကောင်းဆိုးဝါး မီးတောက်များက ဆက်လက်တိုးထွက်လာပြီး လျှပ်စီးကွန်ရက်များကို လုံးဝလောင်ကျွမ်းသွားစေကာ စစ်ဘုရားစေတီ ခေါင်းဆောင်ကြီးကိုပါ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြာပန်းနီလာအရှင် သုံးဦးလုံးမှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြပြီး လေထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် လည်ပတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံအောကျသွားကြသဖြင့် ကြီးမားသော ကျင်းကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။
ဤရလဒ်မှာ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သည့်အတိုင်းပင်။ အကြောင်းမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် သူ၏ ဝိညာဉ်အစေ့အဆန်ကို မီးရှို့လိုက်ပြီး ရွှေကျီးမင်းသား ၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြု၍ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။
"ဒါ မကောင်းတော့ဘူး! အဘိုးကြီး နတ်ဘုရား၊ ခင်ဗျား တကယ်ကြီး သေသွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်!?
"နောက်မနောက်ပါနဲ့တော့၊ အမြန်ထွက်လာပြီး ကူညီပေးစမ်းပါ!
"အခုဟာက နောက်ပြောင်နေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။ ကြေးဝါလက်ကောက်က အသုံးဝင်ပါ့မလားတောင် မသေချာဘူး!"
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ရှေ့ရှိ မကောင်းဆိုးဝါး မီးတောက်လုံးမှာ မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေရသည်။ ထိုဆိုးဝါးသော စွမ်းအားသည် အဘိုးကြီး နတ်ဘုရား ၏ ကိုယ်ပွားကိုပင် အနိုင်ယူပြီး ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် ထိုသို့သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ!
"ဟီးဟီး၊ သေလိုက်တော့! စစ်ဘုရားစေတီ မှ ကျန်ရစ်သူတွေဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အကြာကြီးကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့သင့်တာ။"
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်သော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားစေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ လက်ထဲရှိ ကြေးဝါလက်ကောက်မှ ရုတ်တရက် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ငွေရောင်တောက်ပနေသော ဓားတစ်လက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် အဆုံးမရှိသော ဆိုးဝါးသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပျံ့လွင့်သွားသည်။
ထိုအလင်းရောင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အံ့အားသင့်ဖွယ် ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် ကျရောက်လာပြီး ကောင်းကင်ရှိ တိမ်တိုက်များကိုပင် လွင့်စင်သွားစေကာ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
"ဒ-ဒါက ဘာလဲ..."
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်လာသည်။ သူသည် မည်သို့မျှ ခုခံ၍မရနိုင်သော၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည့် အလွန်မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် လုံးဝခုခံနိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ကြေးဝါလက်ကောက်မှ အလင်းရောင်များ ပိုမိုတောက်ပလာသည်နှင့်အမျှ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကျက်သရေရှိသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်တွင် ပေါ်လာသည်။
ထိုပုံရိပ်သည် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများဖြင့် ဝန်းရံထားကာ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသည့် အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
"ဒီလို အဆင့်နိမ့်တဲ့ လောကကြီးထဲမှာ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုတည်ရှိမှုမျိုး ရှိနိုင်ရတာလဲ!?"
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရပြီး စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသည်။
ထိုပုံရိပ် ပေါ်လာသည့် တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် အရောင်အသွေး ဆုံးရှုံးသွားပြီး အရာအားလုံးမှာ မှိန်ဖျော့၍ မှောင်မိုက်သွားသည်။
ရုတ်တရက်၊ ထိုဧကရီ၏ ပုံရိပ်မှာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အလင်းဓားတစ်လက်မှာ ကြေးဝါလက်ကောက်ထဲမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုအခိုက်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ကွဲအက်သွားပြီး စည်းစနစ်များမှာ ရှုပ်ထွေးသွားကာ အာကာသ၏ တည်ဆောက်ပုံများပင် ပုံပျက်၍ ဘာမှမဟုတ်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
"မဟုတ်ဘူး!"
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တားဆီးရန်အတွက် သူ၏ စွမ်းအားများကို ရူးသွပ်စွာ စုစည်းလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုဓားမှာ အချိန်ကာလကိုပင် ကျော်လွန်သွားသကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးခြင်း၏ အမြင့်ဆုံး ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ထံသို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် ထိုဓားစွမ်းအင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့်အချိန်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ တိုက်ရိုက် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားပြီး ကွဲလွင့်သွားသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် ဤဓားစွမ်းအင်ရှေ့တွင် အလွန်သေးငယ်နေပြီး ချက်ချင်းပင် အပြီးတိုင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ထိုဓားချက်မှာ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပါ— ဘာတစ်ခုကမျှ တားဆီး၍မရနိုင်သကဲ့သို့ပင်။
၎င်းသည် ဤနေရာတွင်လည်းကောင်း၊ လူ့လောကတွင်လည်းကောင်း တည်ရှိမနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် လူ့လောက၏ ဒေသငါးခုတွင် ထိုဓားချက်ကို ခုခံရန် မည်သည့်နည်းလမ်းမျှ မရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သည့် ခုခံမှုမျိုးကိုမဆို ထိုဓားချက်က အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်သွားပြီး လုံးဝပျက်စီးသွားစေလိမ့်မည်။
ချွင်!
ကြည်လင်ပြတ်သားသော ဓားသံတစ်ချက်သည် ဂူအတွင်းပိုင်းနှင့် မသေမျိုးကျွန်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ဂူသည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး မီးခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ နိယာမများမှာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးပုံစံ အနက်ရောင် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူတစ်ယောက်သည် ဂူ၏ အပြင်ဘက်မှ ဂူရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလာနေသည်။ သူသည် သူ၏ ကျောတွင် ရုပ်ဆိုးလှသော ဓားကြီးတစ်လက်ကို လွယ်ထားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို မကောင်းဆိုးဝါး မီးတောက်များက ဝန်းရံထားကာ ဆိုးဝါးပြီး ရက်စက်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ထိုသူမှာ ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင် ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သည့် မတိုင်းတာနိုင်သော ရှေးဟောင်းကာလတွင် ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင်သည် စစ်ဘုရားစေတီ နှင့် Jade Lake Sacred Ground မှ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများကို အပြီးတိုင် ချေမှုန်းရန် ကြံရွယ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့မှသာ Hurricane Lily King သည် အာဟာရကို စုပ်ယူပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် Hurricane Lily King ကို လုယူသွားရုံသာမက ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင်၏ ယခင်ဘဝမှာလည်း ထိုတိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးခဲ့ရသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ Seven Kill Sect မှာလည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
ထိုအချက်က ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင်အား ရှန်ထျန်း အပေါ် အဆုံးမရှိသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး Hurricane Lily King ကို ပြန်လည် လုယူရန် ပိုမိုတောင့်တလာစေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေပြီးနောက် ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင်၏ အနာဂတ်ဘဝသည် မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရှန်ထျန်း ကို သတ်ဖြတ်ရန် မသေမျိုးကျွန်းသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာခဲ့သည်။
"ရှန်ထျန်း၊ နောက်နှစ် ဒီနေ့ဟာ မင်းရဲ့ နှစ်လည်သေဆုံးခြင်းနေ့ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင်၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်လျက် ရှိသည်။
သို့သော်လည်း သူ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ဂူအတွင်းမှ အံ့အားသင့်ဖွယ် ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ထိုဓားစွမ်းအင်သည် နိယာမအားလုံးထက် မြင့်မားပြီး လောကီအရာရာကို ကျော်လွန်နေသည်။ ထို့ပြင် မည်သူမျှ အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်မည် မဟုတ်လောက်အောင်ပင် အလွန်လျင်မြန်လှသည်။
၎င်းမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လွန်းလှသည်။
ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ထိုဓားစွမ်းအင်က သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသမှာပင် လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး ဘာမှမဟုတ်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။
ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင်သည် ရှန်ထျန်း ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန် မိုင်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီသော နယ်မြေများကို ဖြတ်ကျော်ကာ Sacred Ground များ၏ စောင့်ကြည့်မှုနှင့် ဟန့်တားမှုများကို အနိုင်နိုင် ရှောင်ရှားပြီးနောက်မှ ရွှေကျီးမင်းသား ဂူသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အဆုံးတွင် သူသည် ရှန်ထျန်း ကို မတွေ့ရသေးခင်မှာပင်... ထိုဓားချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင်သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ~
အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် နန်းတော်တွင်...
ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင်၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေရင်း သူ၏ အရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်စွာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာပြီး သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။
ဘာဖြစ်တာလဲ!?
ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ!?
ဒီလောကကြီးထဲမှာ ဘာကြောင့် ဒီလောက်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုမျိုး ရှိနေရတာလဲ!? ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ဘဝက တုံ့ပြန်ဖို့တောင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်!
ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင်၏ အရှိန်အဝါများ တုန်လှုပ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် မောက်မာသူ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဒေသငါးခုတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူဟုတော့ ဘယ်တော့မှ မထင်ခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း ဒေသငါးခုတွင် သူ့ကို အနိုင်ယူပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများ ရှိသည်ဟုပင် ထားဦးတော့၊ သူ၏ အနာဂတ်ဘဝက တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သေဆုံးသွားရခြင်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ!
အနည်းဆုံးတော့ သူသည် မိမိကို တိုက်ခိုက်သူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့သင့်သည်။
သို့သော်လည်း ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင် သည် ထိုဓားစွမ်းအင်ကို မည်သူက ပစ်လွှတ်လိုက်သည်ကိုပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်လိုက်ရချေ။
ထိုဓားစွမ်းအင်၏ အစွမ်းသတ္တိမှာ ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင် အား မိမိကိုယ်ကို သံသယဝင်စေရုံသာမက စိတ်ဓာတ်ကျကာ အမျက်ဒေါသထွက်စေသည်။
ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင် သည် မိမိ၏ ကိုယ်ပွားသုံးခုကို ဖန်တီးထားပြီး ကိုယ်ပွားတစ်ခုချင်းစီမှာ စစ်သူကြီး (Sage) တစ်ဦး၏ စွမ်းအားနှင့် ညီမျှကြောင်း သိထားရမည်။
အနာဂတ်တွင် ကိုယ်ပွားသုံးခုလုံး ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင် သည် အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာပြီး စိတ်ကူးယဉ်၍ပင် မရနိုင်သော အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင် ၏ အတိတ်ဘဝနှင့် အနာဂတ်ဘဝတို့မှာ ဤမျှတိုတောင်းသော ကာလအတွင်း ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူကများ ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။
"ခွေးမသား! ရွှေကျီးမင်းသား စေတီထဲမှာ ဒီလိုအရာမျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး!"
"ဒါတွေအားလုံး မင်းကြောင့်ပဲ၊ ရှန်ထျန်း! ငါသာ မင်းကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ဖို့ မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ဘဝကို ရွှေကျီးမင်းသား စေတီဆီ လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး!"
"ခွေးကောင်! ငါ မင်းကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပြီး လက်စားချေရမှ ကျေနပ်မယ်!"
ရွှေကျီးမင်းသား ဘုရင် ၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများမှာ နန်းတော်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်လျက် ရှိသည်။
...
မသေမျိုးကျွန်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့ တုန်ခါနေသည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ?"
လူတိုင်း အံ့အားသင့်နေကြသည်။ မသေမျိုးကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ဤမျှ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါစေနိုင်သည့် အရာမှာ အဘယ်နည်း။
"ဟိုမှာ... စေတီရှိတဲ့ နေရာက..."
တစ်စုံတစ်ယောက်က မူမမှန်သည်ကို သတိပြုမိပြီး စေတီရှိရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအခိုက်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကို စိုးမိုးကာ တိမ်တိုက်များကို ခွဲထုတ်ပြီး အာကာသကိုပင် ဖောက်ထွက်သွားသည်။
ထိုအခိုက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် မသေမျိုးကျွန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
"ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒါ ဘယ်လိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားမျိုးလဲ!?"
အဘွားအိုတစ်ဦး၏ အသံမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ တုန်ရီနေသည်။
ထိုစွမ်းအားမှာ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းချုပ်များပင် ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်းမရှိသော အရာဖြစ်ပြီး ၎င်းနှင့် ထိတွေ့မိပါက သေဆုံးရမည်မှာ သေချာသည်။
"ဒါက နတ်ဘုရား ပြစ်ဒဏ်လား?"
အစွမ်းနည်းသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ရီလျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျကုန်ကြသည်။
ထိုဓားစွမ်းအင်ကို ခံစားမိပြီးနောက် အစွမ်းထက်သော ဓားသမားများ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် ဓားလမ်းစဉ်မှာပင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားကြသည်။
သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံး လိုက်စားပြီး ပုံသွင်းထားခဲ့သော ဓားလမ်းစဉ်များသည် ထိုဓားစွမ်းအင်ရှေ့တွင် ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ထို့ကြောင့် ထိုအခိုက်တွင်ပင် ဓားသမားအများအပြား၏ ဓားလမ်းစဉ် အသိစိတ်များမှာ ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။
ရွှေကျီးမင်းသား စေတီတွင်...
ကျယ်ပြောလှသော နေရာတစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
နတ်ဘုရား စစ်ဘုရားစေတီ ၏ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ကြာပန်းနီလာအရှင် တို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။ ဤမြင်ကွင်းက သူတို့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
အဘိုးအို ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ပွားကိုပင် အနိုင်ယူခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူသည် ထိုအမျိုးသမီးပုံရိပ်၏ ဓားချက်အောက်တွင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။
ထိုမဟာဧကရီမှာ မည်သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးဖြစ်ပြီး သူမ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မှာ မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းလိုက်မည်နည်း!
"ငါ ဘာတွေကို မြင်လိုက်ရတာလဲ?"
ကြာပန်းနီလာအရှင် မှာ ခေါင်းမူးနေသယောင် ဖြစ်သွားသည်။ ထိုအဆင့်ရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ သူ၏ သာမန်အသိတရားကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။
သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းချုပ်မှာ ဘာမျှ မပြောသော်လည်း သူ၏ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသော နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများက သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
နတ်ဘုရားမင်းသား ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိတဲ့ တျန်းအာ (Tian'er) ဆိုတာ ဒီလိုမျိုးပဲ!
ဒီလောက်အဆင့်မြင့်တဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးကတောင် သူ့ကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိနေတယ်!
တျန်းအာ ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ နတ်ဘုရား စစ်ဘုရားစေတီ က ထွန်းတောက်လာဖို့ ကံကြမ္မာပါလာတာပဲ!
ဟီးဟီးဟီးဟီး~
ထိုပုံရိပ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှန်ထျန်း ထံသို့ စိုက်ကြည့်နေသည့် သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အချိန်ကာလကို ကျော်လွန်သွားသကဲ့သို့ ရှိပြီး ထိုအကြည့်များတွင် စကားလုံးများစွာ ပါဝင်နေသယောင် ရှိသည်။
ရှန်ထျန်း တစ်ခွန်းမျှ မပြောရသေးခင်မှာပင် ထိုပုံရိပ်သည် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြေးဝါလက်ကောက်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။
"တျန်းအာ၊ အဆင်ပြေရဲ့လား?"
သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းချုပ်သည် ရှန်ထျန်း ထံသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားသော်လည်း သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် ရှန်ထျန်း ၏ လက်ချောင်းတွင် ဝတ်ဆင်ထားသော ကြေးဝါလက်ကောက်ကို ငေးကြည့်မိသည်။
ထိုလက်ကောက်သည် ထိုအဆင့်ရှိ တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်ဆိုခြင်းက ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ တိုင်းတာ၍မရနိုင်ကြောင်း ပြသနေသည်။
ထိုသို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် ရတနာမျိုးကို ရရှိပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် ရှန်ထျန်း မှာ ကံကြမ္မာ၏ သားတော် (Son of Providence) ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် လုံလောက်သည်။
ဘေးနားတွင် ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းချုပ် ရှန်ထျန်း ထံသို့ ဦးတည်သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။
သူကတော့ မြန်လိုက်တာ! တပည့်တူလေးရဲ့ အမြင်မှာ အမှတ်တိုးဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းလေးကို...
ခွေးမသား! သူကပဲ တပည့်တူလေးရဲ့ အချစ်ကို ရယူဖို့ အခွင့်အရေးကို လုသွားတာပဲ!
"တပည့်တူလေး၊ အဆင်ပြေရဲ့လား!?"
ထိုအဘိုးအို တာအိုဆရာသည် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံနိုင်သဖြင့် ရှန်ထျန်း ထံသို့ အလျင်အမြန် သွားလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့အတွက် ဆရာနဲ့ တပည့်တူဦးလေးတို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။" ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အဆင်ပြေရင် ပြီးတာပဲ။" သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းချုပ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
ယနေ့သာ ရှန်ထျန်း မရှိပါက ဤအကျပ်အတည်းကို သူတို့ ဖြေရှင်းရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ ရွှေကျီးမင်းသား စေတီတွင် ပြင်းထန်သော အပြောင်းအလဲများ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာပြီး ဧရာမ အာကာသလှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ အာကာသ ပြိုကွဲသွားသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘာမှမဟုတ်သည့် အခြေအနေ (Nothingness) များ ပေါ်ထွက်လာသည်။
"သေပြီ! ဒီနေရာ ပြိုကျတော့မယ်!"
လူတိုင်း ထိုအပြောင်းအလဲကို ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။ တိုက်ပွဲ၏ အရှိန်အဟုန်ကြောင့် ရွှေကျီးမင်းသား စေတီတစ်ခုလုံးမှာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ တုန်ခါနေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းမှာ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ပွဲဖြစ်သောကြောင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အတိုင်းအဆမရှိပေ။
ထို့ပြင် ရွှေကျီးမင်းသား သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ မတက်လှမ်းမီ ဖန်တီးခဲ့သော စေတီသည် ဤမျှကြာအောင် တည်ရှိနေခြင်းပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပြီဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း စေတီကို နှစ်ပိုင်းကွဲသွားစေသည့် ထိုအံ့အားသင့်ဖွယ် ဓားချက်ကြောင့် မူလကပင် မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသော အာကာသမှာ ပြိုကျစပြုလာသည်။ လက်ရှိအခြေအနေမှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှပြီး အာကာသ ပြိုကျသွားပါက အာကာသလှိုင်းများမှာ ရုန်းထွက်လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုအာကာသလှိုင်းများအတွင်းတွင် စည်းစနစ်များမှာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး နိယာမများမှာ ကြမ်းတမ်းလာမည်ဖြစ်ရာ စစ်သူကြီး (Sage) များပင် အချိန်အကြာကြီး မရှင်သန်နိုင်ကြပေ။
အကြောက်ဆုံးအရာမှာ အာကာသလှိုင်းများအတွင်း လမ်းပျောက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
တစ်ခါလမ်းပျောက်သွားပါက ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်တော့ဘဲ အဆုံးမရှိသော ကြမ်းတမ်းရှုပ်ထွေးသည့် နိယာမများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ် အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားသည့်တိုင်အောင် စွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားစေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် စစ်သူကြီးများပင် အာကာသလှိုင်းများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။
သို့သော်လည်း ရွှေကျီးမင်းသား စေတီ၏ အာကာသမှာ ကွဲအက်နေသဖြင့် အာကာသလှိုင်းများမှာ စေတီတစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုတော့မည့် သွေးစွန်းသော ပါးစပ်ကြီးကဲ့သို့ ထိုးထွက်လာနေသည်။
"အမြန် ထွက်ကြ!"
သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းချုပ်၏ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် အာကာသကို ဖြတ်ကျော်ပြီး စေတီမှ ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားသည်။
"အာကာသ နိယာမတွေ ရှုပ်ထွေးကုန်ပြီ၊ အာကာသကို ဖြတ်ကျော်လို့ မရတော့ဘူး!" ကြာပန်းနီလာအရှင် က အော်ပြောလိုက်သည်။
သူ ကြိုးစားကြည့်ပြီးသော်လည်း ဘာတုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။
"ခွေးမသား၊ အဲ့ဒီ ကျီးကန်းအိုကြီးကို အနိုင်ယူလိုက်ပေမဲ့ ငါတို့က အပြင်ကို မထွက်နိုင်သေးဘူးလား?"
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထနေသော အာကာသလှိုင်းများကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်ကို တွန့်ရွေ့လိုက်သည်။ "တပည့်တူလေး၊ တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ နည်းလမ်းရှိသေးလား?"
သူ့တပည့်တူလေးက ကံကြမ္မာ၏ သားတော် (Son of Providence) ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား!
ထိုမျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အခိုက်အတန့်တွင် ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ကူးတစ်ခု ရသွားသည်။ "ဆရာနဲ့ တပည့်တူဦးလေး၊ စိတ်မပူကြပါနဲ့။ ကျွန်တော့်မှာ နည်းလမ်းရှိပါတယ်!"
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး "ဘာနည်းလမ်းလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
သူ့အမြင်တွင် ရှန်ထျန်း သည် လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသူဖြစ်ရာ သူ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိကောင်းရှိပေလိမ့်မည်။
"တပည့်တူဦးလေး၊ ရွှေကျီးမင်းသား က ကျွန်တော့်ကို ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ မသေမျိုးကျွန်းတိုကင် (Immortal Abode Island Token) ပေးထားတာ မေ့သွားပြီလား?"
ရှန်ထျန်း သည် ပြုံးလိုက်ရင်း မသေမျိုးကျွန်းတိုကင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
၎င်းမှာ ရွှေကျီးမင်းသား ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ပြီး မသေမျိုးကျွန်း၏ စီမံခန့်ခွဲမှု အစီအရင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် တိုကင်ဖြစ်သည်။
ရွှေကျီးမင်းသား သည် ဤသင်္ချိုင်းကို ဖန်တီးခဲ့သူဖြစ်ရာ မသေမျိုးကျွန်းတိုကင်ဖြင့် ဤနေရာကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်မှာ သဘာဝကျလှသည်။
ရှန်ထျန်း သည် မသေမျိုးကျွန်းတိုကင်ကို အသုံးပြု၍ သူတို့အား အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ပေသည်။
"ငါ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားတာပဲ။ ရွှေကျီးမင်းသား က မသေမျိုးကျွန်း တစ်ကျွန်းလုံးကို မင်းဆီ ပေးအပ်ထားခဲ့တာကိုး။"
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ထိုအချက်ကို သတိရသွားပြီး သူ့ပေါင်ကို သူ ရိုက်လိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ဆရာနဲ့ တပည့်တူဦးလေးတို့ကို အပြင်ဘက်ကို အခုပဲ ပို့ပေးလိုက်မယ်။"
ရှန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မသေမျိုးကျွန်းတိုကင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားသည်။
အလွန်အစွမ်းထက်သော အာကာသစွမ်းအားများ စုစည်းလာပြီး အာကာသလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ဖန်တီးလိုက်သည်။
"ဆရာ၊ တပည့်တူဦးလေး၊ သွားကြရအောင်" ဟု ရှန်ထျန်း က ပြောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြိုကွဲစပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် တစ်မိနစ်မျှပင် ဆက်နေပါက မခန့်မှန်းနိုင်သော အန္တရာယ်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သုံးဦးစလုံး တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ထိုအာကာသလမ်းကြောင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်တွင် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဘုန်း!
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူတို့၏ နောက်ဘက်ရှိ အာကာသမှာ မူလကပင် ပြိုကွဲခါနီးဖြစ်နေရာမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပြင်းထန်သော အာကာသလှိုင်းများမှာ ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာသည်။
ဧရာမ အာကာသလှိုင်းတစ်ခုက ဝင်ရောက်လာပြီး ရှန်ထျန်း ကို ချက်ချင်း ဝါးမြိုသွားသည်။ သူသည် အာကာသအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"တပည့်တူလေး!" ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ဒေါသအမျက်တို့ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
ထိုသို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
"အစ်ကိုကြီး၊ ဒီနေရာကနေ အရင် ထွက်သွားကြရအောင်။"
သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းချုပ်၏ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူသည် ကြာပန်းနီလာအရှင် ကို ဆွဲခေါ်ကာ ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်း လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပျံသန်းသွားသည်။ သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါလာသော အာကာသလှိုင်းများမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။ အကယ်၍သာ သူတို့ ဆက်နေပါက သူတို့ပါ ဝါးမြိုခံရလိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ သူ မထွက်ခွာချင်သော်လည်း အပြင်ဘက်သို့ ပြန်ဆုတ်ခွာရန်မှလွဲပြီး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
သူတို့ အသက်ရှင်မှသာ ရှန်ထျန်း ကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်း ရှာကြံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုအာကာသလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် သင်္ချိုင်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ပြီး မသေမျိုးကျွန်း၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ဘုန်း!
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အာကာသမှာ လုံးဝ ပြိုကျသွားပြီး သင်္ချိုင်းတစ်ခုလုံးမှာ အပျက်အစီးပုံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
...
"တပည့်တူလေး၊ ဒါတွေအားလုံး ငါ့အမှားပဲ! သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သေရမှာလဲ!?"
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် သင်္ချိုင်းမှ ထွက်လာသည်နှင့် ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုယိုလေတော့သည်။ သူ၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲဟန်မှာ ကြည့်သူတိုင်း မျက်ရည်ကျလောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။
"တော်ပါတော့ အစ်ကိုကြီးရယ်၊ တျန်းအာ ကြားမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒီလို သရုပ်ဆောင်နေစရာ မလိုပါဘူး။"
သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းချုပ်၏ လျှပ်စီးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း သူ၏ အသံမှာမူ အေးစက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသည်။
"ဟီးဟီး၊ ညီလေး၊ မင်း သိသွားတာပဲ။"
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်မိသည်။
သူသည် သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းချုပ်ရှေ့တွင် ရှန်ထျန်း အပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်ကြောင်း ပြသချင်ခဲ့သော်လည်း ဤသို့ အဖော်ခံရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ညီလေးကတော့ အရင်အတိုင်း "ကောက်ကျစ်" တုန်းပဲ!
"ညီလေး၊ ဘာလို့ တပည့်တူလေးရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက် စိုးရိမ်မနေတာလဲ? တျန်းအာက အာကာသလှိုင်းတွေကြားမှာ ပိတ်မိနေတာလေ။ မင်း မစိုးရိမ်ဘူးလား?"
သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းချုပ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့။ တျန်းအာက ကံကြမ္မာ၏ သားတော် ဖြစ်တဲ့အတွက် သူ အန္တရာယ်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
"သူ့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးတွေတောင် စောင့်ကြိုနေနိုင်သေးတယ်။
"မကြာခင်မှာပဲ တျန်းအာက ကျွန်တော်တို့အတွက် အံ့ဩစရာတွေ ပိုယူလာပေးလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။"
သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းချုပ်၏ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါမှာ ညင်သာစွာ လှုပ်ခတ်နေသည်။ သူသည် သူ၏ တပည့်အပေါ် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ သူက အလွယ်တကူနဲ့တော့ ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ပါးစပ်ကို တွန့်ရွေ့လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် အတိတ်က အန္တရာယ်ပေါင်းစုံနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အမြဲတမ်း ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။ ယင်းအစား ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးများကိုသာ အမြဲတမ်း ရရှိတတ်သည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် "သူကတော့ တကယ့် ကံကြမ္မာ၏ သားတော်ပါပဲ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
သူ့ကိုယ်သူ ရှန်ထျန်း နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မိပါက တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်!
"အရင်ဆုံး ဂိုဏ်းကို ပြန်ကြမယ်၊ ပြီးရင် လူတိုင်းကို တျန်းအာကို ရှာခိုင်းလိုက်! ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိုဏ်းရဲ့ သဘောထားကို ပြသဖို့ လိုတယ်!"
သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းချုပ်၏ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါမှာ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် စောင့်ဆိုင်းနေသော သက်ကြီးဝါကြီးများနှင့် တပည့်အုပ်စုများဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။
သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းချုပ်မှာမူ ဤအရာအားလုံးကို အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။