အာကာသအတွင်း ဖြတ်သန်းလာပြီးနောက် ထိုနှစ်ဦးသည် အခြားသော ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများနှင့် တပည့်များထံသို့ အမြန်ပင် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ထိုနေရာတွင် ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန်မှ ကျွမ်းကျင်သူများသာမက အခြားသော မြင့်မြတ်သည့်ဂိုဏ်းကြီးများမှ ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် အဓိကတပည့်များလည်း ရှိနေကြသည်။
သူတို့သည် မူလက ဂူသင်္ချိုင်း၏ စင်မြင့်များပေါ်တွင် လေ့ကျင့်နေကြရင်း ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်သို့ ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှန်စင်စစ်မှာ ရွှေကျီးမင်းသား ကိုးပါး၏ နိဗ္ဗာန်ရောက်ရှိခြင်းနှင့် ရွှေကျီးမင်းသား ၏ ကြာရှည်စွာ စောင့်မျှော်နေခဲ့ရသော ဆန္ဒပြည့်ဝသွားပြီးနောက် သူသည် ရှန်ထျန်း နှင့် အခြားသူများမှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ဂူသင်္ချိုင်းအပြင်ဘက်သို့ ပို့ဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သို့ဆိုစေ ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုဂူသင်္ချိုင်းသည် ရှန်ထျန်း ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဂူသင်္ချိုင်းသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော ဓားအရှိန်အဝါကြောင့် နှစ်ပိုင်းကွဲထွက်ကာ လုံးဝ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
ဤအဖြစ်အပျက်က ဂိုဏ်းချုပ်များစွာကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေသလို တစ်ဖက်တွင်လည်း လျှို့ဝှက်စွာ ကြောက်ရွံ့သွားစေသည်။
အကယ်၍သာ သူတို့သာ အတွင်း၌ ဆက်နေခဲ့လျှင် သေချာပေါက် သေဆုံးကြရပေလိမ့်မည်။
ဂူသင်္ချိုင်း ပြိုကျမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရှုပ်ထွေးဆိုးရွားသည့် အာကာသနယ်မြေအတွင်း၌ စိတ်စွမ်းအားရှင် (Sage) တစ်ဦးပင်လျှင် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု အာမခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဒုက္ခကပ်ကျော်ဖြတ်ခြင်း အဆင့်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအတွက်ဆိုလျှင် အသက်ရှင်နိုင်ခြေမှာ လုံးဝမရှိသလောက်ပင်!
"ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ကြာပန်းနီလာအရှင် တို့ အပြင်ထွက်လာကြပြီ!"
"ဒါပေမဲ့... ဘာလို့ ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် သူတော်စင်က ဒီမှာမရှိတာလဲ?"
ရှန်ထျန်း ကို မမြင်ရသောအခါ လူအချို့မှာ တွေဝေထိတ်လန့်သွားကြသည်။
"ဆရာ၊ ညီငယ်က ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ? ဘာလို့ သူ ဒီမှာမရှိတာလဲ?"
ကျန်းယွင်ရှီး သည် သူမ၏ လှပသောမျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် အမြန်ပင် ရှေ့သို့တိုးလာကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
ထိုဓား၏ အစွမ်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေမည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။
သူမတင်မကဘဲ မင်းသမီး လင်လုံ၊ ကွန်ယုနှင့် ရှန်ထျန်း နှင့် ရင်းနှီးသော အခြားထူးချွန်သူများကလည်း ရှန်ထျန်း ၏ အခြေအနေကို မေးမြန်းရန် ရှေ့သို့တိုးလာကြသည်။
လူတိုင်းသည် ရှန်ထျန်း ၏ အခြေအနေကိုသာ စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းနေကြသည်။
ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ခင်မှာပင် ဤမျှများပြားသော ရင်းနှီးသည့်မိတ်ဆွေများကို ရရှိထားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤသူတို့အားလုံးသည် အဓိကအင်အားစုများမှ ထိပ်တန်းထူးချွန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍သာ သူတို့အားလုံး စုစည်းမိကြပါက ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိသော အင်အားကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
'ငါ့တပည့် ရှန်ထျန်း ကတော့ အမှန်တကယ်ပင် အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါး၏ ဟန်ပန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ။ ကမ္ဘာပေါ်က ထူးချွန်သူအားလုံးက သူ့ရှေ့မှာ ဦးညွှတ်နေကြတယ်!'
ဟီးဟီးဟီးဟီး~
ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် နတ်ဘုရားစွမ်းအား အတက်အကျများဖြင့် "အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် ဂိုဏ်းကြီးအကြီးအကဲကို အကြောင်းကြားရဦးမယ်။ ဒီနေရာကိုတော့ အစ်ကိုကြီးပဲ တာဝန်ယူပေးပါ" ဟု အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
စကားပြောပြီးသည်နှင့် ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် အာကာသထဲသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး လူတိုင်း၏ရှေ့မှောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"ညီငယ်... မင်း... အရှက်မရှိလိုက်တာ!"
ကြာပန်းနီလာအရှင် မှာ မှင်သက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။
ဤကောက်ကျစ်သော အဘိုးကြီးက ပြဿနာအလုံးစုံကို သူ့လက်ထဲ အပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပြဿနာမှာ သူက ဤပြဿနာကို တာဝန်မယူချင်ခြင်းပင်!
ဤသူတို့အားလုံးမှာ ရှန်ထျန်း ၏ ရင်းနှီးသောမိတ်ဆွေများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ ရှန်ထျန်း တစ်ခုခုဖြစ်သွားသည်ဟု သိလိုက်ရပါက သူတို့က သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်လော?
အခြားသူများကို ထားလိုက်ဦး၊ ကျန်းယွင်ရှီး တစ်ယောက်တည်းကို ရင်ဆိုင်ရုံနှင့်ပင် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။
"ငါ... ငါလည်း သွားတော့မယ်..."
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် မျက်လုံးများကို လှိမ့်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် ကြာပန်းနီလာအရှင် ဘာတွေးနေသည်ကို ကျန်းယွင်ရှီး က မသိဘဲ ရှိပါ့မလား။
ရှန်ထျန်း ၏ ဆရာ ထွက်သွားနိုင်သော်လည်း သူ၏ တပည့်ဦးလေးမှာမူ သေချာပေါက် ထွက်ခွာခွင့်မရှိပေ။
သူမသည် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးကာ ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။ "ညီငယ် ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာ ကျွန်မကို ပြောပြပေးပါရှင်။"
"တပည့်မလေး၊ ဒါက... ငါ..."
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် မည်သို့စတင်ပြောရမှန်းမသိဘဲ ခေါင်းကိုသာ ကုတ်နေမိသည်။
"ကြာပန်းနီလာအရှင် (Azure Lotus ဦးလေး)၊ ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် သူတော်စင် (သူတော်စင်အစ်ကိုကြီး) ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာ ပြောပြပေးပါဦး။"
ကျန်းယွင်ရှီး သာမက ရှန်ထျန်း နှင့် ရင်းနှီးသော ထူးချွန်သူများကလည်း ရှေ့သို့တိုးလာကြသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ခေါင်းကိုက်လာသည်။
အကယ်၍ ကျန်းယွင်ရှီး တစ်ယောက်တည်းသာဆိုပါက ကြာပန်းနီလာအရှင် အနေဖြင့် လှည့်ဖြား၍ ရနိုင်သေးသည်။
သို့သော် ဤမျှများပြားသော ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များက ဝိုင်းမေးနေကြသဖြင့် သူ ဆက်လက်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ!
"ကောင်းပြီ၊ အစ်ကိုကြီး။ ကျွန်တော် အကြီးအကဲတွေကို ရှင်းပြပြီးပြီ။"
ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပုံရိပ်သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းလျက် ထပ်မံပေါ်လာသည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ "ညီငယ်၊ မင်းက အကောင်းဆုံးပဲ! မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို ကူညီဖို့ ပြန်လာတာပဲ!"
ဟင်?
ဒါပေမဲ့... ဒီလိုတော့ မဖြစ်သင့်ဘူးလေ!
ဒီပြဿနာက အမှန်စင်စစ် မင်းကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တာလေ၊ အဘိုးကြီးရာ။
ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ!?
"အားလုံးပဲ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး နားထောင်ပေးကြပါ။"
ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြလိုက်သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း မဟာဧကရီ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားချက်အကြောင်းကိုမူ တမင်တကာ ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရှန်ထျန်း တစ်ဦးတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်သော လျှို့ဝှက်လက်နက် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းမှာ အလွန်အရေးကြီးသဖြင့် ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်အနေဖြင့် ပေါက်ကြားသွားစေမည် မဟုတ်ပေ။
...
"ဘာ! အပြင်လောကက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တွေက ဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုတောင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်တယ်ဆိုတာ ဟုတ်သလား!"
ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် လူတိုင်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာများ တုန်ယင်သွားကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကုန်ကြသည်။ ဂူသင်္ချိုင်း ပြိုကျရခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပေ။
ယခုရှိနေသော ဂိုဏ်းချုပ်များအားလုံးသည် မြင့်မြတ်သောဂိုဏ်းကြီးများ၏ တိုင်ကွန်များ ဖြစ်ကြသည်။ အပြင်လောကမှ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များ၏ တည်ရှိမှုကို သူတို့ မသိဘဲ မည်သို့နေမည်နည်း။
သို့သော် ဘုရင်တစ်ပါးကိုပင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် အကြောင်းကိုမူ သူတို့ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ကြပေ။
မည်သို့ဆိုစေ ဘုရင်တစ်ပါးဆိုသည်မှာ နယ်မြေငါးခုတွင် အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များက ဘုရင်များကိုပင် ကျူးကျော်ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါက အခြားသူများက မည်သို့ ခုခံနိုင်ပါမည်နည်း။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ က ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကပ်ဆိုးကြီး ပြန်လည်ဖြစ်ပွားတော့မည်လော? သို့မဟုတ် ယခုထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကပ်ဆိုးကြီးတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာနေပြီလော?
ထို့နောက် ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်က ထပ်မံပြောဆိုသည်။ "အားလုံးပဲ စိတ်အေးအေးထားကြပါ။ ရွှေကျီးမင်းသား မှာ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့တာပါ။ ခဏတာ သတိလွတ်သွားတာကြောင့် မတော်တဆမှု ဖြစ်သွားရတာပါ။"
"အပြင်လောကက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တွေက ဘုရင်တွေတောင် မတားဆီးနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး စုပေါင်းလက်တွဲကြမယ်ဆိုရင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တွေကို သေချာပေါက် ချေမှုန်းပစ်နိုင်မှာပါ။"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် လူငယ်ထူးချွန်သူများဘက်သို့ ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "လူငယ်လေးတို့၊ မစိုးရိမ်ကြပါနဲ့။"
"ထျန်းအာက ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင် ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဂိုဏ်းထဲက စိတ်ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ထက်မြင့်တဲ့ အကြီးအကဲအားလုံးကို စေလွှတ်ပြီးသားပါ။ ကျွန်တော်တို့ ထျန်းအာကို ပြန်ခေါ်လာပါမယ်။"
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်သရွေ့ ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများဖြင့် တည်ငြိမ်ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသဘောထားကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် လိုအပ်သည်။
အမှန်ပင်၊ ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆူညံသွားကြတော့သည်။
"ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်က တပည့်ငယ်လေးတွေအပေါ် တကယ်ကို စေတနာထားတာပဲ။ သူထွက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ရှန်ထျန်း ကို ရှာဖွေဖို့ အားလုံးကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်တယ်"
"ဟီးဟီး... ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းကြီးက တကယ်ကို ကောင်းလွန်းပါတယ်။ သူများအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်တဲ့ သူတော်စင် ရှန်ထျန်း ရှိရုံတင်မကဘဲ ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း ဒီလောက်တောင် ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်နေတာ"
"ငါတော့ ငိုချင်လာပြီ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့မျိုးနွယ်စုက လူငယ်တွေကို ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းကြီးထဲကို မဖြစ်မနေ ပို့ပေးရမယ်"
"ငါလည်း အတူတူပဲ။ ဒီလောက် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ သူတော်စင်ရှိနေတာ ဘာလိုသေးလဲ!"
"ငါလည်း ဒီအတိုင်းပဲ!"
"ငါလည်း အတူတူပါပဲ!"
"..."
ဤစကားများကို ကြားသောအခါ အခြားသော ဂိုဏ်းချုပ်များ၏ ပါးစပ်များမှာ တွန့်သွားကြသည်။
ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ် ဘာလုပ်နေသလဲဆိုတာ သူတို့ မသိဘဲ နေပါ့မလား။
ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်အဖြစ် ရှန်ထျန်း မှာ သမိုင်းတစ်လျှောက် ကံအကောင်းဆုံး ကလေးငယ်ဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ထူးချွန်သူတစ်ဦးအတွက်ဆိုလျှင် ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်ပင် မဟုတ်ဘဲ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ ရှန်ထျန်း ကို ကယ်တင်ကြလိမ့်မည်။
ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်မှာမူ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ လူအများ၏ အထင်ကြီးလေးစားမှုကို ရယူရန် ဟန်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူတို့နောက်မှ တပည့်များ၏ မကျေနပ်သည့် အကြည့်များကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်များမှာ ဆူးပေါ်တွင် ထိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးဖြင့် ကျောချမ်းသွားကြသည်။
ရှန်ထျန်း နှင့် ရင်းနှီးသော ထူးချွန်သူများမှာလည်း ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
"အပြင်လောကရဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တွေက အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။ လင်လုံ အနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို ဖခင်ဆီ အသံလွှင့်သတင်းစကား ပေးပို့ပြီး အကြောင်းကြားပေးပါ့မယ်"
"ဟုတ်ပါတယ်၊ နယ်မြေငါးခုကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် သူတော်စင် ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် လမ်းလွဲနေတဲ့ အာကာသထဲမှာ ပိတ်မိနေတာကို ကျွန်မတို့ လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် သူတော်စင်ကို ရှာဖွေဖို့ ဖခင်ဆီက အကူအညီတောင်းခံဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားသွားမှာပါ"
ရှီလင်လုံ၏ စကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ရှီလင်လုံ ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အဆင့်အတန်းရှိသူနည်း။ သူမသည် မဟာတောအုပ်ကြီး၏ မင်းသမီးဖြစ်ပြီး ဟွမ်ရှီး ၏ အဖိုးတန်ပုလဲလုံး ဖြစ်သည်။
သူမ ပြောလိုက်ပြီဆိုကတည်းက သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချပြီးပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။
"မင်းသမီးလင်လုံက တကယ်ကို စေတနာထားတာပဲ"
ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန် ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အကြီးအကဲ၊ သူတော်စင် ရှန်ထျန်း ကို ရှာဖွေတာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်ပါ"
ထူးချွန်သူများစွာကလည်း ထိုသို့ပြောဆိုကာ သူတို့၏ အကြီးအကဲများထံ အကြောင်းကြားရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။
အရှေ့ဘက်တောအုပ် မှာ တုန်ခါသွားသည်။
ဒုက္ခကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသော ရှေးဟောင်းသတ္တဝါကြီးများမှာလည်း သူတို့၏ တပည့်ငယ်များ၏ တောင်းဆိုမှုများကို မငြင်းဆန်နိုင်တော့ဘဲ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အာကာသထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားကြသည်။
ရှန်ထျန်း မှာမူ ဤအရာအားလုံးကို မသိရှိပေ။
...
ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အာကာသထဲတွင် အဆုံးမဲ့သော ဖရိုဖရဲဥပဒေသများက ထပ်နေသည်။
ဤနေရာသည် အန္တရာယ်များသော နေရာဖြစ်သည်။ ဒုက္ခကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသူများသာလျှင် ဤအာကာသကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီး ဝင်ရောက်နိုင်ကြသည်။
သူတော်စင်တစ်ပါးပင် ဤနေရာသို့ ကျရောက်ပါက အချိန်မီ မထွက်ခွာနိုင်ပါက အလောင်းပင် ကျန်ရစ်မည်မဟုတ်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း ၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။
"ငါ အစာအိမ်ထဲ ရောက်သွားတာလား"
ရှန်ထျန်း သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖရိုဖရဲဖြစ်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော အာကာသကို ကြည့်ရင်း ပါးစပ်ကို တွန့်လိုက်မိသည်။
"ငါ့ရဲ့ ကံဇာတာတွေ ကျဆင်းသွားပြီးနောက်မှာ ဒီလိုကံမကောင်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ"
ဟုတ်ပါသည်၊ ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် ဂူသင်္ချိုင်းမှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် အာကာသလှိုင်းတံပိုးများ ရုတ်တရက် သူ၏ဘေးတွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ရှန်ထျန်း တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီ သူ ဆွဲငင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
'လေ' တိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်နေသော အာကာသလှိုင်းတံပိုးများက ဆံပင်မွှေးများ ထောင်သွားစေလောက်သည့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အာကာသထဲရှိ ဥပဒေသများ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းလှသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ပါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် အလွယ်တကူ ဆွဲဖြဲနိုင်သည့် အရိုးကို စူးဝင်စေသော ဓားချက်ကဲ့သို့ အေးစက်စက် အစွမ်းသတ္တိရှိသည်။
သူတော်စင်များပင်လျှင် အာကာသလှိုင်းတံပိုးဒဏ်ကို ကြာရှည်စွာ မခံနိုင်ကြပေ။
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးရှိ ဥပဒေသများက စုစည်းကာ ရှန်ထျန်း ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။
ခလောက်၊ ခလောက်၊ ခလောက်!
ရွှေရောင်လှံများ တိုက်မိကာ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားသည်။
ကြမ်းတမ်းသော ဥပဒေသစွမ်းအားများက ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထက်ရှသော ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ စူးဝင်သွားကာ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်စေသည်။
ဟား၊ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က သန်မာလို့ တော်သေးတာပေါ့။ မဟုတ်ရင်တော့ ယမမင်းနဲ့ တကယ်ကို သွားတွေ့ရတော့မှာ...
ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှန်ထျန်း၏ ဖရိုဖရဲရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာ အဆင့် (၉) သို့ ရောက်ရှိထားပြီး ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ပေ။ သူသည် အာကာသလှိုင်းတံပိုးများကို လျစ်လျူရှုထားနိုင်သည်။
အကယ်၍ အခြားသော နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုပါက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပြိုကွဲပြီး ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရပေလိမ့်မည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါ ဘယ်လိုလုပ် ထွက်ရမလဲ"
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖရိုဖရဲ အာကာသကို ကြည့်ရင်း ရှန်ထျန်း ဘယ်ကစရမှန်း မသိချေ။
အာကာသလှိုင်းတံပိုးဆိုသည်မှာ အခြားနေရာများနှင့် မတူပေ။ မှန်ကန်သော အာကာသအမှတ်ကို မတွေ့ပါက ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။
"ထားလိုက်ပါတော့။ သဘာဝအတိုင်းပဲ ဖြစ်ပါစေ။ တစ်ဆင့်ချင်းစီပဲ လုပ်တော့မယ်"
ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ နေတာထက်စာရင် အာကာသလှိုင်းတံပိုးရဲ့ စီးဆင်းမှုအတိုင်း လိုက်သွားတာက ပိုကောင်းပါတယ်။
ကြိုးစားပင်ပန်းခံနေရရင်လည်း ဘာရလဒ်မှ ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကြိုးစားမနေဘူးဆိုရင်တော့... ဘဝက ပိုပြီး လွယ်ကူသွားမှာပေါ့!
အဓိက အကြောင်းအရင်းမှာ ဤနေရာရှိ ဥပဒေသများက ရှန်ထျန်း ကို လုံးဝ ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခြင်းပင်။
ရှန်ထျန်း၏ ဖရိုဖရဲရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာ အဆင့် (၉) သို့ ရောက်ရှိထားသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးဖယ်ထားဦး၊ ရှန်ထျန်း တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ကြာပန်းနီလာအရှင် (Hurricane Lily King) လည်း ရှိသေးသည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင်၏ အာကာသနှင့် ရင်းနှီးမှုမှာ ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသားအရေမှ ဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး အာကာသဥပဒေသများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းကို လျစ်လျူရှုနိုင်စေသည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် ရှန်ထျန်း သည် ကွန်းဖန်းအနုပညာကိုလည်း အသုံးပြုပြီး ဗလာကွန်း (Void Kun) ၏ စွမ်းအားကို မှီခိုကာ အနှောင့်အယှက်ကင်းစွာ ခရီးသွားနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း သည် အာကာသထဲတွင် ရေကူးနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
မည်သူမဆို ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပါက အံ့အားသင့်သွားကြမည်မှာ သေချာသည်။
ရှေးယခင်ကတည်းက နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က အသက်မဲ့သော အာကာသထဲတွင် ဤကဲ့သို့ ကစားရဲသူ ရှိခဲ့သလော?
ဤသည်မှာ သူတော်စင်များပင် ကြောက်ရွံ့သော အာကာသဗလာနယ်မြေ ဖြစ်သည်။
လက်ရှိရှိနေသော ကြမ်းတမ်းသည့် ဥပဒေသစွမ်းအားများမှာ လူတစ်ယောက်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲရန် လုံလောက်သည်၊ လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်များကို ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။
သတိမထားမိပါက အဆုံးမဲ့ အာကာသထဲသို့ နှင်ထုတ်ခံရပြီး အမှုန့်ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
...
ဒုန်း!
ထိုအချိန်တွင် မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာသည်။
"ဒီစွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး အာကာသအကာအရံကို ရှာမယ်ဆိုရင် ဒီနေရာကနေ ထွက်ပေါက်တစ်ခု ရှာတွေ့နိုင်လောက်တယ်။"
ရှန်ထျန်း အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ သူ၏ လက်ကိုင်တုတ်များစွာကြောင့် သူသည် ဤနေရာရှိ ဥပဒေသများကို မကြောက်ပေ။
သူတော်စင်တစ်ပါးကိုပင် ကြောက်ရွံ့စေနိုင်သည့် ထိုအာကာသလှိုင်းတံပိုးမှာ သူ၏ စီးနင်းရာယာဉ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း နောက်မဆုတ်ဘဲ ၎င်းကို ရင်ဆိုင်ရန် အစပြုလိုက်သည်။ ဤလှိုင်းလုံးကြီး၏ စွမ်းအားက သူ့ကို အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ပို့ဆောင်ပေးသွားသည်။
သို့သော် သူ၏ အရှိန် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ရှန်ထျန်း တစ်ခုခု လွဲမှားနေသည်ကို ခံစားလာရသည်။
သူ... နည်းနည်း ခေါင်းမူးလာသလို ခံစားရသည်။
"ဘာလို့ ဒီအာကာသလှိုင်းတံပိုးထဲမှာ စိတ်ဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုတွေ ရှိနေရတာလဲ။
"အို! ဒီခံစားချက်က...
"ငါ အန်ချင်လာပြီ...
"ငါ ကားမူးသလို ဖြစ်နေပြီ..."
ခေါင်းမူးနေသော ရှန်ထျန်း သည် အာကာသလှိုင်းတံပိုးနှင့်အတူ ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာသို့ လွင့်ပါသွားတော့သည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ...
အဆုံးမဲ့ အာကာသထဲတွင် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေမည့် ဒုက္ခကပ်ဘေး မိုးခြိမ်းသံများ ပေါ်လာသည်။
လျှပ်စီးရောင်ခြည်များ တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးကာ အစဦး ဖရိုဖရဲအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေလိုသည့်အလား ကီလိုမီတာ ၁,၅၀၀ အထိ လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ဤဒုက္ခကပ်ဘေး လျှပ်စီးတန်းအောက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အာကာသထဲ၌ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေသည်။ ထိုပုံရိပ်၏ နောက်ကွယ်တွင် ဧရာမ ဖီးနစ်ငှက်၏ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ မီးတောက်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အာကာသထဲသို့ပင် လျှံကျနေသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းသည် ဒုက္ခကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နေသည့် ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဒေသငါးခုမှ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူများသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ဤမြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိကြပေလိမ့်မည်။
ဒုက္ခကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နေသူမှာ တောင်ပိုင်းတောအုပ်၏ နံပါတ် (၁) အားကောင်းသူ၊ မသေမျိုး ဖီးနစ်မျိုးနွယ်စုမှ ဖီးနစ်မိန်းမပျို၊ ကြာပန်းနီလာအရှင် ပင် ဖြစ်သည်။
သူမသည် တောင်ပိုင်းတောအုပ်မှ ဂုဏ်ယူရသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ သမီးတော်ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက သူမသည် “ကောင်းကင်ဘုံတိုက်ပွဲ” မှတစ်ဆင့် ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် နက်နဲသော နဂါးမျိုးနွယ်စုမှ မင်းသမီး ကျန်းယွင်ရှီး ၏ အသည်းအသန် ရန်သူတော် ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး၏ ကွာခြားချက်မှာ ကျန်းယွင်ရှီး သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက မတော်တဆဖြစ်မှုတစ်ခုကြောင့် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကြာပန်းနီလာအရှင် မှာမူ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းအတွင်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ဒေသငါးခုရှိ မည်သည့်ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူမျှ အထင်မသေးရဲသည့် အဆင့်သို့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လျှပ်စီးဒုက္ခကပ်ဘေးများ သူမအပေါ် ကျရောက်နေသော်လည်း ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေပြီး လျှပ်စီးများ သူမကို နှစ်ခြင်းခံစေရန် ခွင့်ပြုထားသည်။
ချီး!
ထိုအချိန်တွင် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ငွေရောင်ဖြူသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် အဆုံးမဲ့ အာကာသကို ထိုးဖောက်ကာ ပေါ်ထွက်လာသည်။
၎င်းဖြတ်သန်းသွားသမျှ နေရာတိုင်းတွင် အာကာသအပိုင်းအစများမှာ ဓားအလင်းတန်းနှင့်အတူ ကြေမွသွားပြီး ဘာမဟုတ်သော အရာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“အင်း?”
ကြာပန်းနီလာအရှင် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီ ဓားအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်ရှိ ဒုက္ခကပ်ဘေး လျှပ်စီးများကို ထိုးဖောက်ကာ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဓားအလင်းတန်း၏ အစအနတစ်ခုသည် ကြာပန်းနီလာအရှင် ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။
ရှောင်တိမ်းမည်လော?
သူမသည် အလွန်နီးကပ်နေပြီး ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိတော့ပေ!
ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုဓားအလင်းတန်းမှာ ကြာပန်းနီလာအရှင် ကို ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ ရိုက်ခတ်မှု၏ အစအနမျှသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ကြာပန်းနီလာအရှင် မှာ သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ အားနည်းသွားသည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမကို ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါဖြင့် ဝန်းရံသွားသည်။
သူမ၏ လှပသော မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤအချိန်တွင် သူမသည် ဒုက္ခကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးကာစ အရေးကြီးသော ကာလတွင် ရှိနေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံမှု၊ ဥပဒေသများနှင့် စွမ်းအားများမှာ အလွန်နုနယ်သော ဟန်ချက်တစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။
သို့သော် ထိုဟန်ချက်မှာ ဓားအလင်းတန်းကြောင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအားများကို ထပ်မံထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။
“နှိမ်နှင်း!” ကြာပန်းနီလာအရှင် က အေးစက်စွာ ပြောသည်။ သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဆူပွက်နေသော မီးတောက်များကို နှိမ်နှင်းရန် သူမ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိရောက်မှုမှာ သိသာထင်ရှားခြင်း မရှိပေ။
ချီး!
နန်မင်လီ မီးတောက်များ လုံးဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မီးတောက်များက ကြာပန်းနီလာအရှင် ကို ဝါးမြိုသွားသည်။
ဟိန်း!
မကြာမီပင် ဖီးနစ်ငှက်၏ အော်မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမ ဖီးနစ်ငှက်၏ မြင့်မြတ်သော ပုံရိပ်ယောင်မှာ အဆုံးမဲ့ အာကာသထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
နောက်ထပ် မြင့်မြတ်သော မီးတောက်တစ်ခုသည် ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ခမ်းနားပြီး အားကောင်းလှကာ နန်မင်လီ မီးတောက်များကို နှိမ်နှင်းလိုက်သည်။
“နှိမ်နှင်း!”
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် တိုးညင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မီးတောက်နှစ်ခုလုံးကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်စုပ်ယူလိုက်ရာ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသော ဖြစ်ရပ်ဆန်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပိုမိုဆိုးသွမ်းလာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မီးတောက်နှစ်ခု လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဤသည်မှာ Qi ဖောက်ပြန်ခြင်း (Qi Deviation) ၏ လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။
...
မလှမ်းမကမ်းတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာသည်။
၎င်းမှာ ရွှေကျီးမင်းသား က ရှန်ထျန်း ထံ ပေးအပ်ခဲ့သော မြင့်မြတ်သော နေမင်းအိုး (Divine Sun Cauldron) ဖြစ်သည်။
အာကာသ လှိုင်းတံပိုးများကြောင့် ရှန်ထျန်း မှာ ခေါင်းများ မူးဝေပြီး အသံများ ဆူညံနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မြင့်မြတ်သော နေမင်းအိုးကို ထုတ်ယူပြီး ခေါင်းမူးခြင်းကို လျော့ကျစေရန် အတွင်းတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း သည် ဤအာကာသ လှိုင်းတံပိုးက သူ့ကို မည်သည့်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို မသိရှိပေ။
သူသည် ဖြစ်ပျက်သမျှကိုသာ လိုက်ပါစီးမျောနိုင်တော့သည်။