ငါကတကယ်ပဲကံကြမ္မာရဲ့သားတော်မဟုတ်ရပါဘူး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: I Am Really Not The Son of Providence – Chapter 392: Ye Qingcang Strikes! | NovelPing

သင်္ချိုင်းဂူအတွင်း၌ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ တရဟော လှိုင်းထန်နေသည်။

ရွှေကျီးမင်းသား သည် ဧရာမဘုရင်စိုးမင်းတို့၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တောက်ပနေသည်။

“ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။”

ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် သူ၏ ရွှေရောင်တုတ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ရွှေကျီးမင်းသား ကို ငေးကြည့်လိုက်ရာ ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားရသည်။

ဒီငှက်အိုကြီးမှာ တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ!

“အဘိုးကြီးယဲ့၊ ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။”

ရှန်ထျန်း သည် ယဲ့ချင်းချန်း နှင့် စကားပြောလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ရွှေကျီးမင်းသား ထံမှ ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိနေသည်။

“ဒီကောင်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နောက်ထပ် အရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိနေတာ၊ အဲဒီအရာက သူ့ရဲ့ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ တိုက်ခိုက်နေတာ။” ယဲ့ချင်းချန်း က ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာကို အနည်းငယ် ရိပ်မိနေပုံရသည်။

ဘာ!

သူက ကုန်းမြေငါးခုလုံးမှာ အစွမ်းထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူဖြစ်တဲ့ ရွှေကျီးမင်းသား လေ!

ဘယ်လိုအရာကများ ဘုရင်စိုးမင်းရဲ့ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ကို လုယူနိုင်မှာလဲ။

ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားသည်။ ကံကြမ္မာ အားနည်းသွားပြီးနောက် သူ တကယ်ပဲ ကံဆိုးလှချည်လား။

ဘုရင်စိုးမင်းတောင်မှ ဒီအရာကို မကာကွယ်နိုင်ဘူးလား။

...

“ဘယ်တုန်းကလဲ။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။” ဟု ရွှေကျီးမင်းသား က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ယခင်က ခန့်ညားထည်ဝါသော ဘုရင်စိုးမင်း၏ အသံမှာ ယခုအခါ ထိတ်လန့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ငါ့ဝိညာဉ် လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားရင်တောင်မှ မင်းကို ထိန်းချုပ်ခွင့် ဘယ်တော့မှ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး!”

ရွှေကျီးမင်းသား က အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်လျှောက်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

ရွှေရောင်အလင်းများ လင်းလက်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို နှိမ်နင်းရန် ကြိုးပမ်းသည့်အလား ရွှေကျီးမင်းသား ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စွမ်းအင်များ စီးဝင်သွားသည်။

ရွှေကျီးမင်းသား ကိုယ်တိုင်တောင်မှ ပြင်ပကမ္ဘာမှ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တစ်ကောင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပုန်းခိုနေပြီး ကုန်းမြေငါးခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များကို စုပ်ယူနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ပြီ!

ရွှေကျီးမင်းသား ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များ တိုးထွက်လာသဖြင့် လူတိုင်း၏ ကျောချမ်းသွားရသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါသည် ရွှေကျီးမင်းသား ၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။

“ဟဲဟဲဟဲဟဲ၊ မင်းက ရွှေကျီးကန်းပေါက်စလေးပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အဲဒါကိုမှ ငါ့ကို ပြန်တိုက်ခိုက်ချင်သေးတာလား။”

“ကောင်းကင်ဘုံလောက နဲ့ လူ့လောကကြားက အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ရတာ လွယ်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ငါသာ လျှို့ဝှက်ပြီး မကူညီပေးခဲ့ရင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တွေက ပြန်လာနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။”

“ငါက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အစေ့တစ်ခုပဲ စိုက်ပျိုးပြီး ဒီလောကထဲ ဝင်ဖို့ မင်းကို အသုံးချချင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အံ့အားသင့်စရာကိုတော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။”

“ဒီကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံက တော်တော်လေး အထင်ကြီးစရာကောင်းတာပဲ။ ငါသာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရင် အပြည့်စုံဆုံးသော ဝိညာဉ်ပေါ်ထွန်းခြင်းကို ကျိန်းသေပေါက် ကျင့်ကြံနိုင်မှာ။”

“ဟဲဟဲ၊ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ရုန်းကန်ရုန်းကန်၊ မင်းက ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာမှာပဲ!”

အေးစက်စက် အသံတစ်ခုက အာကာသထဲ ပျံ့လွင့်သွားသဖြင့် လူတိုင်း ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် တုန်ခါသွားပြီး တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် အမှောင်ထုတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ကာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားသဖြင့် Immortal Abode Island တစ်ကျွန်းလုံး တုန်ခါသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် အမှောင်ထုကို မယှဉ်နိုင်တော့ဘဲ မှေးမှိန်သွားသည်။

ရွှေကျီးမင်းသား ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ အမှောင်စွမ်းအင် အလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ရွှေကျီးမင်းသား ၏ ဝိညာဉ်မှာ အစကတည်းက မပြည့်စုံခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ စွမ်းအားမှာ အပြည့်အဝ မရှိတော့ပါ။ ထို့အပြင် သူသည် ရွှေကျီးသား ကိုးဦးကို ကျော်ဖြတ်စေရန် စွမ်းအင်များစွာ သုံးစွဲထားခဲ့ရသဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ စွမ်းအားကို လုံးဝ မခုခံနိုင်တော့ပေ။

“မင်းတို့မြန်မြန်လုပ်ကြ၊ ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်!”

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ စွမ်းအားကို နှိမ်နင်းရန် ခန္ဓာကိုယ်တွင်း စွမ်းအင်များကို စုစည်းရင်း ရွှေကျီးမင်းသား က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းမှာ ထိရောက်မှု မရှိလှပေ။

“အစ်ကိုတော်၊ မြန်မြန်လုပ်ပါ။ ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကို နှိမ်နင်းဖို့ ဘုရင်စိုးမင်းကို ကူညီပေးလိုက်!”

Divine Firmament Sacred Leader ၏ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါနေသည်။ အခြေအနေမှာ အလွန်စိုးရိမ်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

ရွှေကျီးမင်းသား သာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကို အထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရလျှင် အရာအားလုံး နောက်ကျသွားလိမ့်မည်။

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် ရွှေကျီးမင်းသား ကို ထိန်းချုပ်ပြီး သူ၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်သွားပါက ဤသင်္ချိုင်းဂူထဲရှိသူအားလုံး သေဆုံးကြလိမ့်မည်။

Divine Firmament Sacred Leader သည် ပြတ်သားစွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် လျှပ်စီးများ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး အရှိန်အဝါများ တိုးတက်လာသည်။

ခမ်းနားလှသော လျှပ်စီးစွမ်းအင်များ ပေါင်းစုကာ ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး လျှပ်စီးတန်းများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားသည် ရွှေကျီးမင်းသား ထံသို့ ဦးတည်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသတစ်ခွင်လုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

Divine Firmament Sacred Leader သည် သူ၏ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ ဘာကိုမျှ ချန်မထားခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသူသည် ရွှေကျီးမင်းသား ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရင်စိုးမင်းတစ်ပါး၏ စွမ်းအားအပြည့်ရှိပြီး ကုန်းမြေငါးခုကို တစ်ချိန်က စိုးမိုးခဲ့သူဖြစ်သည်။

ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတောင်မှ အပူတိုက်ခံရနိုင်တယ်ဆိုရင် ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းသလဲဆိုတာ သိသာလှသည်။

Divine Firmament Sacred Leader သာ အစွမ်းကုန် မတိုက်ခိုက်လျှင် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ လုံးဝ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

“မကောင်းဆိုးဝါး၊ ဒါကို ခံယူလိုက်!”

“Supreme Ocean Staff: ငှက်ပေါက်စလေးကို ရိုက်နှက်ခြင်း!!!”

ကြာပန်းနီလာအရှင် က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ရွှေရောင်တုတ်ကို အားပါးတရ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ တုတ်သည် ဧရာမ ရွှေတိုင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှေကျီးမင်းသား ဆီသို့ တည့်တည့်ကြီး ရိုက်ချလိုက်သည်!

Divine Firmament Sacred Leader နှင့် ကြာပန်းနီလာအရှင် တို့သည် အံ့မခန်း အရည်အချင်းရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤသင်္ချိုင်းဂူအတွင်း၌ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ ဖိနှိပ်ခံထားရသော်လည်း သူတို့ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သော စွမ်းအားမှာ သာမန် Sage တစ်ယောက်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

သူတို့၏ စွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ကုန်းမြေငါးခုလုံးကိုပင် ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်လောက်သည်။

“ဟွန်း!”

အေးစက်စက် ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှေကျီးမင်းသား အတွင်းရှိ အမှောင်စွမ်းအင်များမှာ ရုတ်တရက် လှိုင်းလုံးကြီးပမာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရွှေကျီးကန်း စွမ်းအင်များကို ဝါးမြိုသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမှောင်စွမ်းအင်များသည် ဧရာမ အမည်းရောင် လက်ဝါးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး နှင့် ဧရာမ ရွှေရောင်တုတ်ကြီးတို့ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဗုန်း!

နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖုန်မှုန့်များနှင့် ပြာများ လွင့်စဉ်သွားသည်။

Sage များအားလုံးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမှာ ထိုအမည်းရောင်လက်ဝါးအောက်တွင် ပျက်စီးသွားရသည်။

အမှောင်စွမ်းအင်များသည် နေရာအနှံ့သို့ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့နေသည်။

ရုတ်တရက် အဆုံးမရှိသော အမှောင်ထုသည် ကောင်းကင်နှင့် အာကာသကို ဖုံးလွှမ်းသွားသဖြင့် လူတိုင်းမှာ နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

Divine Firmament Sacred Leader နှင့် ကြာပန်းနီလာအရှင် တို့သည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရပြီး သူတို့၏ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများမှာလည်း ဤစွမ်းအင်ကို ခုခံရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

“သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်တာလား။”

ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် တိုက်ခိုက်မှု၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး ခုခံရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။

“ဟဲဟဲ၊ သာမန် ပုရွက်ဆိတ်နှစ်ကောင်လောက်နဲ့ ငါ့ရဲ့ ရောက်ရှိလာမှုကို တားဆီးချင်တာလား။”

ရွှေကျီးမင်းသား သည် အမှောင်ထုထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။

ဘုရင်စိုးမင်း၏ မူလ အနီရောင်-ရွှေရောင် အလင်းတန်းများမှာ သူ့ကို ဝန်းရံနေသည့် အမှောင်စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ယခင်ကဲ့သို့ ခမ်းနားတောက်ပနေခြင်း မရှိတော့ဘဲ ထိုအမှောင်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့် သွေးဆာနေသော၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူနေသည်။

သူ၏ လက်ရှိ အရှိန်အဝါနှင့် ယှဉ်လျှင် ယခင်က ရွှေကျီးကန်းကြီး ကိုးကောင်မှာ ဘာမျှ မဟုတ်တော့ပေ။

ဟုတ်ပါသည်၊ ဘာမျှ မဟုတ်တော့ပါ။

“ငါတို့တော့ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ပြီ။”

ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် သူ၏ ရွှေရောင်တုတ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ရွှေကျီးမင်းသား ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ သူတောင်မှ ပြုံးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

Divine Firmament Sacred Leader ကတော့ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ သို့သော် သူ၏ လျှပ်စီးကိုယ်ပွားမှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားသားရဲဆယ်ကောင်တို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး များသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူသည် သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းပင်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်က ပြင်ပလောကမှ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များသည် ဤလောကကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့စဉ်က ဂူအောင်းနတ်ဘုံများ၊ မင်္ဂလာမြေများနှင့် သက်ရှိသတ္တဝါများစွာတို့မှာ အပြီးတိုင် ပျက်သုဉ်းခဲ့ရသည်။

နတ်ဘုရားကျောင်းတော်များစွာပင် ထိုစစ်ပွဲတွင် ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် အသက်ရှင်သန်နိုင်ရေးအတွက် ရှိသမျှ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို အကုန်အစင် သုံးစွဲခဲ့ကြရသည်။

ယခုမူ ထိုပြင်ပလောကမှ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြီး ရွှေကျီးမင်းသား ကို ထိန်းချုပ်ထားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်ပြီး ၎င်းကို မသတ်ဖြတ်နိုင်လျှင် ဤနေရာတွင် ရှိနေသူ မည်သူမျှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဒီလို အညံ့စား ကမ္ဘာလေးမှာ ဒီလောက် ချောမောတဲ့ လူသားတစ်ယောက် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ ဒီလို အရည်အသွေးမြင့်တဲ့ ရုပ်ခန္ဓာမျိုးမှသာ ငါ့အတွက် ထိုက်တန်တယ်။ ငါ့ရဲ့ လူမျိုးစုကြီးကို ကြိုဆိုဖို့ ဒီခန္ဓာကိုယ်နဲ့ပဲ ဒီလောကထဲကို ငါ ဆင်းသက်လာမယ်။”

မကောင်းဆိုးဝါး ရွှေကျီးမင်းသား သည် ရှန်ထျန်း ကို သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း မကောင်းကြံစည်သည့် အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

ရွှေကျီးမင်းသား ၏ ဝိညာဉ်မှာ ပြည့်စုံမှုမရှိဘဲ သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို ထိန်းထားနိုင်စွမ်း မရှိကြောင်းမှာ ထင်ရှားနေသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် ရှန်ထျန်း ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုသာ အဓိကထား စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် ထိုခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်လိုနေသည်။

“???”

ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။

ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ လူတိုင်းက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လိုချင်နေကြတာလဲ။ ငါ အရမ်းချောနေတာ ငါ့အမှားလား။

ရွှေကျီးမင်းသား က လိုချင်တယ်လို့ ပြောတာကိုတော့ ထားလိုက်ပါတော့။ သူက စကားအဖြစ်သာ ပြောတာဖြစ်ပြီး တကယ်လုပ်မည့်ပုံ မပေါ်ခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ အခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကတော့ နောက်နေတဲ့ပုံ မပေါက်ဘူး!

သောက်ကျိုးနည်း!

သာ၍ပြောရလျှင် ရှန်ထျန်း သည် ယခုတစ်ကြိမ် Nirvana အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင်လည်း ဤသို့သော စိန်ခေါ်မှုများကြောင့်ဟုပင် ဆိုရပေမည်။

ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လွင့်မျောနေစဉ်မှာပင် မကောင်းဆိုးဝါး Thearch သည် သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

“ရှန်ထျန်း၊ သတိထား!”

Divine Firmament Sacred Leader ၏ လျှပ်စီးနှင့် နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထူထပ်သော လျှပ်စီးအလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက် ပေါ်လာသည်။ Divine Firmament Sacred Leader ၏ အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အကန့်အသတ်မရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားလျှပ်စီးအလင်းတန်းများ လှိုင်းထန်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် Divine Firmament Sacred Leader သည် ဤ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကို ဖျက်ဆီးရန် လျှပ်စီးဘေးဒုက္ခကို အသုံးပြုမည့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပြစ်ဒဏ်အသွင်ဆောင်သော လူသားနှင့် တူနေသည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ ၎င်းမှာ Divine Firmament Imperial Sutra ၏ တားမြစ်ထားသော အမြင့်ဆုံးအဆင့် အခန်းဖြစ်သည့် ဘေးဒုက္ခဖယ်ရှားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်!

သူတို့တွင် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

“ငါ့ရဲ့ တူဖြစ်သူကို ပစ်မှတ်ထားရဲတယ်ပေါ့။ မင်းရဲ့ ခေါင်းကို ငါ ရိုက်ခွဲပစ်မယ်!”

ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ အရှိန်အဝါများ တိုးတက်လာပြီး သူ၏ ‘အသက်ရှူခြင်းတစ်ခုတည်းတွင် သန့်ရှင်းသူသုံးပါး’ (Three Pure Ones in One Breath) ကို အသုံးပြုကာ ပုံတူနှစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူသည် Thearch ကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤသူမှာ Thearch တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ယခုအခါ မပြည့်စုံသေးသော်လည်း Thearch အဆင့်အောက်ရှိ မည်သူမဆိုကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့သွားစေနိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

“ပုရွက်ဆိတ်အုပ်စုလောက်နဲ့ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ရဲတယ်ပေါ့လေ? မင်းတို့က သစ်ပင်ကို လှုပ်ခါဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တွေနဲ့ အတူတူပဲ။ ဒီလောကမှာ ငါ့ကို ဘယ်သူမှ မတားဆီးနိုင်ဘူး!”

မကောင်းဆိုးဝါး ရွှေကျီးမင်းသား သည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရင်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ အမှောင်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ အမှောင်ထုများသည် စုစည်းကာ ဧရာမ အမည်းရောင် နတ်ဆိုးလက်ဝါးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် ထိုလူနှစ်ဦးဆီသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

“Chain array၊ ချည်နှောင်လိုက်!”

Divine Firmament Sacred Leader ၏ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံထားသော လျှပ်စီးများသည် တစ်လောကလုံးကို ချည်နှောင်လိုက်သကဲ့သို့ အဆုံးမရှိသော ကွင်းဆက်လျှပ်စီးတန်းများအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။

ကောင်းကင်တစ်ခွင် လျှပ်စီးများ ပြည့်နှက်သွားပြီး အံ့မခန်းသော Array ပုံစံကို ဖန်တီးကာ အာကာသတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

အမည်းရောင် နတ်ဆိုးလက်ဝါးကြီးသည် ရုတ်တရက် ကျရောက်လာပြီး လျှပ်စီးများနှင့် တိုက်မိရာမှ မရေမတွက်နိုင်သော မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လျှပ်စီးများ တုန်ခါသွားပြီး အမှောင်စွမ်းအင်များမှာ တိုးလိုက်ဆုတ်လိုက် ဖြစ်နေသည်။

Divine Firmament Sacred Leader ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားပြီး သူသည် ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ သူ၏ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေသည်။

“အား! ငါ မင်းကို သတ်မယ်!”

ကြာပန်းနီလာအရှင် က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ပုံတူသုံးခုလုံး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကာ မကောင်းဆိုးဝါး Thearch ဆီသို့ ကြီးမားသော စွမ်းအားဖြင့် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဗုန်း!

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးကြောင့် အာကာသပင် ကွဲအက်သွားသည်။

ရုပ်ပုံသုံးခုသည် ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားရာ ကြီးမားသော ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးက အရမ်းကြမ်းတာပဲ!”

ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ မျက်နှာနှင့် ဆံပင်များတွင် ဖုန်မှုန့်များ ပေကျံနေသည်။ သူသည် သူ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း အောက်သို့ ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် Divine Firmament Sacred Leader ၏ Chain array မှာ ခိုင်မာလွန်းသဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါး Thearch ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အနည်းငယ် ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။

မဟုတ်ပါက သူတို့နှစ်ဦးမှာ လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက ရှုံးနိမ့်ပြီးဖြစ်နေလိမ့်မည်။

“ခေါင်းမာတဲ့ လူမိုက်တွေ။ မင်းတို့ ငါ့တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်နှစ်ကြိမ်လောက် ခံနိုင်ရည်ရှိမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့!”

မကောင်းဆိုးဝါး Thearch က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုသူတို့ကို လုံးဝ အရေးမစိုက်ပေ။ သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော Thearch အရှိန်အဝါများသည် သူတို့ဆီသို့ စီးဆင်းလာသည်။ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် Chain array ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ကွဲအက်သွားနိုင်မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

“အဘိုးကြီး၊ မင်း မလှုပ်ရှားဘူးဆိုရင် ငါတို့ သေရတော့မယ်!” ကြာပန်းနီလာအရှင် က Sage အဆင့် စွမ်းအားဖြင့် Thearch ကို ပြန်လည်ခုခံရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ စွမ်းအားမှာ Thearch နှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်ပင် အားနည်းနေကြောင်းမှာ ထင်ရှားနေသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ငါပဲ ဝင်ပါရတော့မလို ဖြစ်လာပြီပေါ့။”

ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ရှည်လျားသော သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝါးတားတားနှင့် မသဲကွဲသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ယဲ့ချင်းချန်း ပင် ဖြစ်သည်!

“အယ်၊ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူက ဘယ်သူလဲ။”

ယဲ့ချင်းချန်း ပေါ်လာသည့်အတွက် မကောင်းဆိုးဝါး Thearch ၏ အမှောင်စွမ်းအင်များမှာ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့နေသည့်အလား အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

“မင်းက ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားကို သိဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး။” ယဲ့ချင်းချန်း ၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး အလွန်ပင် အေးစက်နေသည်။ “မင်းက ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်လေး တစ်ခုပဲ ရှိသေးတာကို ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလောက်တောင် စော်ကားရဲတယ်ပေါ့လေ?”

“မင်း ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိဘူး။ ငါ မင်းကို အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်!”

မကောင်းဆိုးဝါး Thearch သည် အေးစက်စက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အမှောင်စွမ်းအင်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တစ်ခုလုံး စုစည်းပြီးနောက် တစ်ခါတည်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားမည့်အလား အာကာသတစ်ခုလုံး ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ယဲ့ချင်းချန်း ဆီသို့ ကမ္ဘာမြေကိုပင် တုန်လှုပ်စေနိုင်သည့် စွမ်းအားများ လွှတ်တင်လိုက်သည်။

အာကာသ၏ တည်ဆောက်ပုံများ ပျက်စီးသွားပြီး Array လည်း ပြိုကွဲသွားသည်။

“မင်း အရင်က ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းအားကြီးခဲ့ပါစေ၊ အခုတော့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်လေးပဲ ကျန်တော့တာပါ။ ငါ့ကို လာစိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့။ မင်းရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ ဝိညာဉ်ကိုပါ ငါ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။”

မကောင်းဆိုးဝါး Thearch က ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံတစ်ခုကြောင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ တောင့်ခဲသွားသည်။

“ဟုတ်ပြီ!

“အာ၊ အရမ်းသက်သာတာပဲ!

“လာပါဦး၊ ပိုပြင်းပြင်း လုပ်ပေးပါ!”

စိတ်အေးလက်အေးနှင့် ကျေနပ်အားရနေသည့် အသံတစ်ခု ပျံ့လွင့်လာသည်။

တောင်မှ... တဏှာရာဂ ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်ပင် ပါနေသေးသည်။

“ဘာလဲ။”

မကောင်းဆိုးဝါး Thearch ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူ ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အမှောင်စွမ်းအင်များသည် ယဲ့ချင်းချန်း ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ အစား၊ သူသည် ယဲ့ချင်းချန်း ကို အနှိပ်ခံပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“အယ်? ဘာလို့ ရပ်သွားတာလဲ။

“ငါ တစ်ယောက်တည်းနေလာတာ နှစ်တွေတောင် ကြာပြီ။ ငါ့ရဲ့ ကြွက်သားတွေကို ပြေလျော့စေဖို့ ဒါက ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။

“စိတ်ပျက်စရာကောင်းလိုက်တာ! ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ တိုက်ကွက်တွေကို ငါ့ရဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်တော့မယ်!”

အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူသည် လျှပ်စီးပမာ အမြန်နှုန်းဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါး Thearch ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ယဲ့ချင်းချန်း သည် လက်ဝါးတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်တော့မည့်အလား သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံ၌ ဧရာမလက်ဝါးကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ပေရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ထိုလက်ဝါးကြီးသည် ပြင်းထန်လှသည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာသည်။

ဗုန်း!

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးကြောင့် ရွှေကျီးမင်းသား ၏ ဂူသင်္ချိုင်းတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရပြီး ကြီးမားလှသော ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားကာ ဖုန်မှုန့်များမှာလည်း တစ်နေရာလုံး အုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

“အာ... အား၊ အား၊ အား!

“သောက်ကျိုးနည်းကောင်!”

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့်သော လောကတွင် သူတစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးသော အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းမှုမျိုးကို သူ ကြုံတွေ့နေရသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၈၀,၀၀၀ က ကောင်းကင်ဘုံလောက သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သော ရွှေကျီးမင်းသား ပင်လျှင် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့်ပင် အလွယ်တကူ ဖိချေနိုင်သူ ဖြစ်သည်။

သူသည် ရွှေကျီးမင်းသား ၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်အတွင်း၌ အစေ့အဆန်တစ်ခုကို စိုက်ပျိုးထားခဲ့သည်။

ရွှေကျီးမင်းသား ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်တွင် ဒေသငါးခု၌ မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်တော့ဘဲ တစ်လောကလုံးကို အလွယ်တကူ လုယက်သိမ်းပိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည့် အချိန်တွင် ဤကဲ့သို့သော ယဲ့ချင်းချန်း အိုကြီးနှင့် ဆုံတွေ့ရမည်ဟုလည်းကောင်း၊ သူ၏ အနှိပ်စက်ခံရမည်ဟုလည်းကောင်း လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ!

“ယုတ်မာတဲ့ကောင်!”

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ မျက်လုံးအိမ်များမှာ အနက်ရောင် သွေးရောင်သန်းနေပြီး လူသတ်ချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အဆုံးမရှိသော လူသတ်ငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ပတ်လည်တွင် အမည်းရောင် မြူခိုးများ လည်ပတ်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် ယခုအခါ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်တော့မည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။

“ဒေါသထွက်နေတာလား။ ထွက်ပါစေတော့၊ ငါကတော့ မင်းကို ဆက်ပြီး အနှိပ်ခံနေဦးမှာပဲ! မင်းက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သူငယ်စုတ်လေးပဲ ရှိသေးတာကို!”

ယဲ့ချင်းချန်း က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သူသည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကို လုံးဝ အရေးမစိုက်ပေ။ သူသည် ဧရာမတူကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်တောရိုင်း တူလက်နက် ၃၆ ချက်—နေမင်းကြီး တူလက်နက်!”

ယဲ့ချင်းချန်း သည် သူ၏ ဧရာမတူကြီးကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကို ဝန်းရံထားသော အမှောင်စွမ်းအင်များပင် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

“ကြယ်ဖြိုတူ!”

“လမင်းမြှောက်တူ!”

“တောရိုင်းလေတူ!”

“...”

ယဲ့ချင်းချန်း သည် ပန်းပဲဆရာတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။ တူချက်တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက်ကို အလွန်ပြင်းထန်သော အားဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် အပေါ်သို့ ရိုက်ချနေသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မှာ ပြန်လည်ခုခံရန် အခွင့်အရေးပင် မရရှိခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် ယဲ့ချင်းချန်း သည် တူဖြင့် ထုရိုက်နေရင်းနှင့်ပင် စကားများကို ဆက်တိုက် ဆိုနေသေးသည်။

“ယုတ်မာလှတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သူငယ်စုတ်လေး။ ဘာလို့ အိမ်မှာပဲ ကောင်းကောင်းမနေဘဲနဲ့ အပြင်ထွက်ပြီး ပြဿနာရှာနေရတာလဲ။

“မင်းက တကယ်ကို ဆိုးသွမ်းတာပဲ။ မင်းရဲ့ မိဘတွေကရော ဒါကို သိရဲ့လား။

“ဒီနေ့တော့ ငါ မင်းကို ကောင်းကောင်း သင်ခန်းစာပေးမယ်။ လူတစ်ယောက်ကို ဘယ်လို လေးစားရမလဲ၊ သူတစ်ပါးအပေါ် ဘယ်လို စာနာရမလဲဆိုတာကို ငါ သင်ပေးမယ်။

“ငါ့ရဲ့ မြေးတော်ကိုတောင် လာထိရဲတယ်ပေါ့! ငါ မင်းကို တူနဲ့ ထုပြီး သေအောင် လုပ်ပစ်မယ်!”

...

ဗုန်း!

မြေပြင်များ တုန်ခါသွားပြီး တောင်တန်းများပင် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။

ယဲ့ချင်းချန်း ၏ ရက်စက်လှသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မှာ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် ထုရိုက်ခံရရင်း လေထဲတွင် လွင့်စင်သွားသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကို ဝန်းရံထားသော ထူထဲသည့် အမည်းရောင် စွမ်းအင်များပင် မည်သည့်အချိန်မဆို ပျက်စီးသွားတော့မည့်အလား ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။

“ပြီးပြီ!”

ယဲ့ချင်းချန်း သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ခါလိုက်ပြီး စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားသည်။

သူ့အမြင်တွင် ဤ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် သူ့ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ။ ကြောက်စရာ ဘာမှမရှိတော့ပါ။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားတစ်ပါး နိုးထလာသကဲ့သို့ ကျောချမ်းစရာ အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထူထဲလှသော အမည်းရောင် မြူခိုးများမှာ ဧရာမ ဆူနာမီလှိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လှိုင်းထလာသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် ချိုင့်ခွက်ထဲမှ ထွက်လာပြီး သူ၏ နောက်တွင် ဧရာမ နတ်ဆိုးပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

“အင်း?”

ယဲ့ချင်းချန်း ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဤ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သူငယ်စုတ်လေး၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို အားကောင်းလာသည်။

ဒီကောင်က ငါထင်ထားတာထက် ပိုတော်သားပဲ!

“ဟားဟား၊ ဒါဆိုရင် ဒါက နတ်ဘုရား of War Palace က ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ပေါ့!

“မင်း ဒီလောကထဲကို ထွက်ပြေးလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ ဒီလောက်တောင် အခြေအနေ ဆိုးရွားနေသေးတာကိုး!

“မင်း အသက်ရှင်နေတုန်းက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အံ့မခန်း ဖြစ်ခဲ့မှာ သေချာတယ်။ ငါနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်ကောင်း ယှဉ်နိုင်လိမ့်မယ်။

“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းက ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်လေးပဲ ကျန်တော့တယ်။ ပြီးတော့ အိမ်ရာမဲ့ လှည့်လည်နေရတဲ့ ဝိညာဉ်ပေါ့။

“ဟဲဟဲ၊ ငါ့ကိုယ်ငါ စတေးရရင်တောင် ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်!”

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် ရက်စက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးပွားလာသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အမည်းရောင် နတ်ဆိုးမီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ဝန်းရံလိုက်သဖြင့် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါလှိုင်းများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အာကာသ၏ တည်ဆောက်ပုံများ တုန်ခါသွားပြီး အမည်းရောင် နတ်ဆိုးမီးတောက်များမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးတော့မည့်အလား ပေါ်လာသည်။

“မင်း မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို မီးရှို့နေတာလား။

“ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သူငယ်စုတ်လေးက ရွှေကျီးမင်းသား ကြက်ပေါက်လေးကိုပါ အတူတူ ဆွဲခေါ်သွားဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ!”

ယဲ့ချင်းချန်း ၏ မျက်လုံးများ တင်းမာသွားသည်။ ဤ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မနိမ့်ကျကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။

သူတို့ ယခု မြင်တွေ့နေရသည်မှာ ဝိညာဉ်အစေ့အဆန် တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်၏ အစိတ်အပိုင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤဝိညာဉ်အစေ့အဆန်သည် ရွှေကျီးမင်းသား နှင့်အတူ မိမိကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲလိုက်မည်ဆိုပါက ကမ္ဘာမြေကိုပင် တုန်လှုပ်စေမည့် စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဤနေရာရှိ လူအားလုံးမှာ ထိုစွမ်းအားကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိကြမည်မဟုတ်ပေ!

ယဲ့ချင်းချန်း သာလျှင် သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ရှိနေမည်ဆိုပါက ဤအရာကို လုံးဝ ကြောက်ရွံ့မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဤ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လိမ့်မည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ယခုအခါ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်။ ထို့အပြင် သူသည် မူလကိုယ်၏ ပုံတူမျှသာ ဖြစ်သည်။

မူလ ယဲ့ချင်းချန်း မှာ ယခုအခါ စစ်ဘုရားစေတီ ထဲတွင် လက်ဖက်ရည် သောက်နေသည်။ ပုံတူသက်သက်ဖြင့် ဤအခြေအနေမျိုးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

“ဟဲဟဲ၊ မင်း ဒီလူငယ်လေးကို ကာကွယ်ပေးချင်နေတာ မဟုတ်လား။

“ဒီနေ့တော့ ဒီလူငယ်ကို ငါ့နဲ့အတူ ငရဲကို ဆွဲခေါ်သွားမယ်!

“မင်းရဲ့ နတ်ဘုရား of War Palace ကို ပြန်လည် ထူထောင်ချင်နေတာလား? အိပ်မက် မက်နေလိုက်!”

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ယဲ့ချင်းချန်း သည် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး သူ ထွက်သွားချင်ပါက မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရှန်ထျန်း ကို ပစ်မှတ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ စွမ်းအားများမှာ ဆက်လက် စုစည်းနေပြီး အမည်းရောင် နတ်ဆိုးမီးတောက်များမှာ လူတိုင်းကို ကျောချမ်းစေမည့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုမီးတောက်များအနီးသို့ ကပ်မိရုံမျှနှင့်ပင် Sage အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးမှာ ပြာကျသွားနိုင်သည်။

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ချင်းချန်း အလွန်ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သူသာ တစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင် သူ အချိန်မရွေး ထွက်သွားနိုင်သည်။ ဤကောင်မှာ သူ့ကို လုံးဝ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ နောက်တွင် ရပ်နေသည်။ သူသာ ထွက်သွားမည်ဆိုပါက သူ၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော မြေးတော်လေးအား ဘာဖြစ်သွားမည်နည်း။

“ထားပါတော့၊ ငါ့မြေးတော်လေးအတွက်ဆိုရင် ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို စတေးလိုက်ရတာ ဘာများဖြစ်မှာလဲ?” ယဲ့ချင်းချန်း သည် ရဲရင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ “နတ်ဘုရား of War Transformation!”

ယဲ့ချင်းချန်း သည် တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူသည် နတ်ဆိုးမီးတောက်များထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ဗုန်း!

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုပေါက်ကွဲသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်ပြီး ကမ္ဘာမြေကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးမီးတောက်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုသွားသည်။

ယဲ့ချင်းချန်း သည် ပေါက်ကွဲမှု၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရောက်ရှိသွားပြီး ကြီးမားလှသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်။

“သေပါပြီ၊ ငါ အလွန်အကျွံ လုပ်မိသွားပြီထင်တယ်။”

ယဲ့ချင်းချန်း သည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ခါလိုက်သည်။ သူ၏ ဤပုံတူမှာ ပေါက်ကွဲမှုကို ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ပုံရသည်။

ဗုန်း!

နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ ဝိညာဉ်မှာ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းခန့် လောင်ကျွမ်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စွမ်းအားမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ သူ၏ ရှေ့တွင် တုန်လှုပ်နေကြသည်။

“ချစ်မြေးတို့၊ မင်းတို့သာ ငါ့ကို ကူညီမပေးရင် ငါတို့အားလုံး သေရတော့မယ်!”

ယဲ့ချင်းချန်း ၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်သွားသည်။

အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာသော စွမ်းအားများမှာ ရှန်ထျန်း ရှိရာသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်သွားတော့သည်။