အခန်း (၃၉) - အဖြူရောင် ကြာပန်းကန်ပြင်တစ်ခု
ကောင်းကင်ရေစင်အမတေနေအိမ် အတွင်း၌ ရှိနေကြစဉ် ရှန်ထျန်း တို့ သုံးဦးသား ရှေ့ဆက် လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာသည် အစကတည်းက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လှသဖြင့် သူတို့၏ ခြေသံများကိုပင် ထင်ရှားစွာ ကြားနေရ၏။
ကွေ့ကုန်းကုန်း က ရှေ့ဆုံးမှ လမ်းပြလျက် ရှိပြီး ရှန်ထျန်း နှင့် ကျိုအာ တို့က နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျိုအာ ၏ မျက်လုံးလေးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အံ့သြတကြီးဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုနေမိသည်။ သူမသည် ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားဆန်းကြယ်ပြီး စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည့် နေရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ သိပ်သည်းဆမှာ အပြင်ဘက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသဖြင့် အသက်ရှူလိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင် ကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်လည်ပတ်မှုများ တိုးတက်လာသလို ခံစားနေရသည်။
"ဒီနေရာက တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ..." ကျိုအာ က တိုးတက်သော အသံဖြင့် ဖွဖွလေး ပြောလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း ကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကွေ့ကုန်းကုန်း ထံ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် သူတို့ရှေ့၌ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ရေကန်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုကန်ကြီး၏ မျက်နှာပြင်သည် မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေပြီး ကန်တစ်ပြင်လုံးတွင်မူ အဖြူရောင် ကြာပန်းများ အပြည့်အနှက် ပွင့်ဖူးနေကြသည်။ ထိုကြာပန်းများဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရနံ့သင်းသင်းလေးသည် လူကို လန်းဆန်းတက်ကြွစေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပါ အေးချမ်းသွားစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ကန်စွန်းဘက်သို့ ရောက်သောအခါ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ဘက်သို့ လှည့်ကာ လေးစားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် -
"သခင်လေး ရှန်ထျန်း၊ ရောက်လာပါပြီ။ ဒီနေရာကတော့ ကောင်းကင်ရေစင်အမတေနေအိမ် ရဲ့ အဓိက နေရာတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ အဖြူရောင် ကြာပန်းကန်ပြင်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။"
ကျောက်ခုံပေါ်တွင် ရှန်ထျန်း မှာ အေးစက်သော ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေလေသည်။
ဂျာင့်၊ ငါ သေမလို ဖြစ်သွားတာပဲ။
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားခြင်းမှာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူသည် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ခုန်ချရန်အတွက် အချိန်အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားတွေးတောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှန်တရားမှာ သူက သေကြောင်းကြံစည်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ နတ်သမီးလေး ၏ အရောင်အဆင်း ရာဟုစက်ဝိုင်း ထဲပါရှိသော ရုပ်ပုံအရ သူမ၏ ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းကြီးမှာ ဤချောက်ကမ်းပါးအောက်တွင် တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သီအိုရီအရဆိုလျှင် ရှန်ထျန်း သာ မပေါ်လာခဲ့ပါက၊ ပြီးပြည့်စုံသော နက်မှောင်သွေး (Perfected Black Blood) က နတ်သမီးလေး ကို ပြန်ပေးဆွဲသွားပြီးနောက် ဤချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ကျရောက်သွားမည့် အဖြစ်အပျက် ရှိပေသည်။
သူမ အဘယ်ကြောင့် ပြုတ်ကျခဲ့ရသည်ဆိုသည့် အကြောင်းရင်းကိုမူ မသိရပေ။ ရုန်းကန်နေရင်း ပြုတ်ကျသွားသည်ဖြစ်စေ၊ သို့တည်းမဟုတ် အရှက်ခွဲခံရခြင်းကြောင့် အဆုံးစီရင်သွားသည်ဖြစ်စေ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ချောက်ကမ်းပါးမှ ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် သူမ ဆင်းသက်ရောက်ရှိမည့်နေရာမှာ ဤကျောက်ခုံ ဖြစ်သည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။
သဘာဝကျစွာပင် ရှန်ထျန်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် နတ်သမီးလေး မှာ ကယ်တင်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ခုန်ချလောက်အောင် မိုက်မဲမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် နတ်သမီးလေး က မခုန်ချတော့ဘူးဆိုလျှင် ရှန်ထျန်း မှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ခုန်ချရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
ပြဿနာမှာ ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော တို့က သူ့ကို ဘေးမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေကြသဖြင့် ရှန်ထျန်း မှာ ရုတ်တရက်ကြီး ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ခုန်ချ၍ မရနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ လုပ်ရပ်ကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စေမည့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာဖွေရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်!
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်ပင် နတ်သမီးလေး က ရှန်ထျန်း အား သူ၏ ရိုးသားမှုကို သက်သေပြရန်အတွက် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ခုန်ချပြဖို့ တောင်းဆိုခဲ့လေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ထိုသို့သော ကောင်းမွန်သည့် အခွင့်အလမ်းကြီးကို လက်လွတ်မခံနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အောက်သို့ ခုန်ချလိုက်ခြင်းပင်တည်း။
ရှန်ထျန်း သည် နတ်သမီးလေး ရုပ်ပုံထဲတွင် ချောက်ကမ်းပါးမှ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည့် နေရာနှင့် လမ်းကြောင်းကို သေချာစွာ တွက်ချက်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ခုန်ချခဲ့ပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြုတ်ကျဆင်းသွားရခြင်း၏ အရသာကို ခံစားခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း ထိုသို့ ပြုတ်ကျနေစဉ်အတွင်း အမှတ်မထင် မတော်တဆမှုလေးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
မူလက ရှန်ထျန်း သည် နတ်သမီးလေး ၏ ရုပ်ပုံပြသခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားပါက ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိမည်မဟုတ်ဟု တွေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် အလွန်အရေးကြီးသော အရာတစ်ခုကို မေ့လျော့နေခဲ့၏ - ၎င်းမှာ သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် တင်ရှိနေဆဲဖြစ်သော ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျစေသည့် အမည်းရောင် ရာဟုစက်ဝိုင်းပင်တည်း။
ခုန်ချပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ချောက်ကမ်းပါးဘေးရှိ ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်နှင့် ဝင်ဆောင့်မိသွားခဲ့သည်။ တိုက်မိခြင်းကြောင့် ခေါင်းမူးသွားရုံသာမက သူ၏ ကျဆင်းမည့်နေရာပါ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။
သူသည် ကျောက်ခုံတည်ရှိရာနေရာမှ သုံးပေခန့် လွဲချော်သွားခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က သူ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရ၏။
သူက ရှေ့မှနေ၍ လွတ်လပ်စွာ ပြုတ်ကျဆင်းနေစဉ် နောက်မှနေ၍ ဝိညာဉ်တစ်ခုက လိုက်လံပျံသန်းလာကာ အမိအရ ဖမ်းဆီးတော့မလိုပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
အကယ်၍ အရေးကြီးသော အချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ကျိုအာ ကသာ သူ့ကို မတွန်းထုတ်ပေးခဲ့ပါက၊ သူသည် ယခုလောက်ဆိုလျှင် အမဲသားပြားကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားလောက်ပေပြီ။
“ငါ့အမှားပဲ၊ ငါ့အမှားပဲ။”
“တကယ်တော့ ငါ နိမ့်နိမ့်နေပြီး အသက်ရှင်သန်ဖို့ကိုပဲ ဦးစားပေးသင့်တာ။ ငါ့ရဲ့ ရာဟုစက်ဝိုင်းက အနည်းဆုံး အစိမ်းရောင် မပြောင်းမချင်း ဘယ်လို အန္တရာယ်မျိုးမှ မလုပ်သင့်ဘူး!”
ကျောက်ခုံပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း ရှန်ထျန်း သည် ဤသင်ခန်းစာကို မှတ်သားကာ နောင်တွင် မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမျှ ထပ်မံ မလုပ်ရဲတော့ဟု ကျိန်ဆိုလိုက်လေသည်။
...
နတ်သမီးလေး နှင့် အခြားသူများမှာ ကြိုးတစ်ချောင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
“သခင်မလေး၊ ဘာမှ မဖြစ်ဘူးမလား”
မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပြည့်နှင့် ကွေ့ကုန်းကုန်း က ရှန်ထျန်း ကို ထူပေးလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် နတ်သမီးလေး က လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။ ကာလသားပေါင်းများစွာကို ကြွေဆင်းစေခဲ့သော သူမ၏ နတ်သမီးဆန်သည့် တင့်တယ်ဝင့်ကြွားမှုမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူမသည် အနိုင်ကျင့်ခံလိုက်ရသည့် ရိုးသားသော ဇနီးသည်တစ်ဦးနှင့် ပို၍ တူနေတော့သည်။
သူမ ယခုအခါ ဘယ်လောက်တောင် ငိုချင်နေမည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။
“ဒီလူယုတ်မာ၊ ရှင် တကယ်ပဲ ချောက်ကမ်းပါးထဲ ခုန်ချလိုက်တာပဲ! ရှင့်ကို တာဝန်ယူခိုင်းချင်တာ မဟုတ်တော့ဘူး။ အခုတော့ ရှင့်စိတ်ကြိုက် ကျေနပ်ပြီလား”
ရှန်ထျန်း မှာ နတ်သမီးလေး ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြည့်နှက်နေသော ဒေါသနှင့် မကျေနပ်ချက်များကို မကြည့်ရဲဘဲ ခေါင်းကို လွှဲဖယ်လိုက်သည်။
သူက နတ်သမီးလေး သာလျှင် ထိုပုတီးစိပ်ကို တပ်ဆင်လိုက်မည်ဆိုပါက ရက်အနည်းငယ်အတွင်းပင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု ခံစားနေရ၏။
...
ရှန်ထျန်း သည် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဖြစ်မှန်းမသိသော်လည်း လူချောလေးတစ်ယောက် (playboy) ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သလို ခံစားနေရသည်။
သို့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါလေ!
“အဟမ်း၊ အဟမ်း… ဒါဆိုရင်… အဟမ်း… ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်၊ ဒီလို တည်းခိုရာဂူလေးကို တစ်ချက်သွားကြည့်ရအောင်!”
သူက အတင်းအကျပ်ပင် စကားခေါင်းစဉ်ပြောင်းလိုက်ပြီး တည်းခိုရာဂူဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ထိုတည်းခိုရာဂူမှာ တစ်ပေခန့်သာ မြင့်မားပြီး ကြီးမားသော ကြေးတံခါးကြီးမှာ ပိတ်လျက်ရှိသည်။ တံခါး၏ အထက်နားတွင် သံပြားပြားလေးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထား၏။
ထိုပြားပေါ်တွင် အားမာန်ပါပြီး သေသပ်လှပသော စာလုံးကြီးလေးလုံးကို ရေးထိုးထားသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ရေစင်အမတေနေအိမ် ပင်တည်း။
“ကောင်းကင်ရေစင်အမတေနေအိမ် လား၊ နန်းတော်ထဲက စာအုပ်တွေထဲမှာတော့ ဒီလိုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မှတ်တမ်း ဘာမှ မရှိပါဘူး။” ကွေ့ကုန်းကုန်း က ပြောလိုက်သည် - “သခင်လေး၊ သတိထားပါ။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ နေအိမ်ဂူထဲမှာ အန္တရာယ်တွေ ရှိနေနိုင်ပါတယ်။”
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ကွေ့ကုန်းကုန်း ၏ သတိပေးချက် မရှိလျှင်တောင် သူ ဒါကို သိပြီးသား ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ယခုလေးတင်ပင် အမဲသားပြား ဖြစ်သွားမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။
သူသည် တံခါးဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်သွားလိုက်ရာ ကြေးတံခါးပေါ်တွင် လက်ဝါးရာ အခုံးဝင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ လက်ယာလက်ကို လက်ဝါးရာ အခုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အားစိုက်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကြီးကို ခံစားလိုက်ရသည်။
လက်ချောင်းများမှ သွေးစက်ငါးစက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြေးတံခါးက စုပ်ယူသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သွေးများကို စုပ်ယူသွားပြီးနောက် တံခါးမှာ မည်သည့်အပြောင်းအလဲမှ မရှိလာခဲ့ပေ။
အမှန်တကယ်ပင် အချို့သော ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းများသည် သတ်မှတ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက်သာ အထူးပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်!
ရှန်ထျန်း တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ပြောလိုက်ရသည် - “ဒီကြေးတံခါးက စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ထင်တယ်၊ ငါ့သွေးက မအောင်မြင်ဘူးပဲ။”
ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရှေ့သို့ တိုးလာကာ စမ်းသပ်ကြည့်ကြသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရှန်ထျန်း ကဲ့သို့ပင် ရလဒ်က အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး ကြေးတံခါးမှာ တစ်ချက်မျှပင် မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။
“သခင်မလေးလင်အာ၊ အခုတော့ ရှင်တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တယ်” ဟု နတ်သမီးလေး ကို ပြုံးပြရင်း ရှန်ထျန်း က ပြောလိုက်သည်။
“ဟွန့်!”
နတ်သမီးလေး က ရှန်ထျန်း ကို ဝင့်ကြွားစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ကြေးတံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
သူမသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်ပြီး သွယ်လျလှပသော သူမ၏ လက်ကို လက်ဝါးရာ အခုံးထဲသို့ ဖိနှိပ်ထည့်လိုက်သည်။
သူမ၏ လက်ချောင်းများမှ သွေးစက်ငါးစက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြေးတံခါးက စုပ်ယူသွားခဲ့သည်။
ကြေးတံခါးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်!
ဒုန်း!
တစ်ပေခန့်မြင့်သော ကြေးတံခါးကြီးမှာ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ပွင့်လာခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် မြောင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။
“ကြည့်ရတာ သခင်မလေးလင်အာက ဒီတည်းခိုရာဂူနဲ့ ကံစပ်သူ ဖြစ်နေတာပဲ!”
ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် နတ်သမီးလေး က တည်းခိုရာဂူ၏ တံခါးကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် နတ်သမီးလေး သည် သူမ၏ ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းကို ရရှိပြီးနောက်တွင် သူ၏ ရာဟုစက်ဝိုင်း၏ အရောင်မှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲတော့မည့် အချိန်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်!
လူစုသည် သတိကြီးစွာဖြင့် တည်းခိုရာဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
ဤတည်းခိုရာဂူမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက လူသူကင်းမဲ့နေခဲ့သည်ကို သိသာထင်ရှားလှသည်။
ဂူ၏ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ဖယောင်းတိုင်တန်းကြီးများ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်များ အပြည့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။
ကြေးတံခါးကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် လူစုသည် တည်းခိုရာဂူ၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းရာသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။
လမ်းကြောင်းအတိုင်း မီတာအနည်းငယ်ခန့် ရှေ့သို့ တိုးလာကြပြီးနောက် -
သူတို့၏ မျက်စိရှေ့အမြင်မှာ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ပြီး သေးငယ်သော တောင်ကြားလေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဤတောင်ကြားငယ်လေးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
အမျိုးမျိုးသော ထူးဆန်းသည့် ပန်းများနှင့် ရှားပါးဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ပေါက်ရောက်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မွှေးကြိုင်သော ရနံ့များက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။
တောင်ကြား၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ တစ်ဧကခန့် ကျယ်ဝန်းသော ရေကန်ငယ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုကန်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကြာပန်းများကို စိုက်ပျိုးထားကြပြီး ကြာပန်းများမှာ အပြည့်အနှက် ပွင့်ဖူးနေကာ လန်းဆန်းနှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော ရနံ့များကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။
“ဒါ… အဖြူရောင် ကြာပန်းတွေပါလား၊ ရွှေရောင်ဆုတ်ခွာခြင်းဆေးလုံး (Golden Retreat Pill) အတွက် လိုအပ်တဲ့ အဖိုးတန် ဆေးဝါးကြမ်းပစ္စည်းပဲ!”
ကန်ထဲရှိ အဖြူရောင် ကြာပန်းများကို ငေးကြည့်ရင်း ကွေ့ကုန်းကုန်း မှာ အံ့အားသင့်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်မိသည်။
အဖြူရောင် ကြာပန်းဟူသည်မှာ အလွန်တရာမှ အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အလွန်ရေပန်းစားလှပေသည်။ အညံ့ဆုံး ပထမအဆင့် အဖြူရောင် ကြာပန်းတစ်ပွင့်ပင်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များစွာဖြင့် ရောင်းချနိုင်ပေသည်။
ထိုစဉ်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင် ကန်ထဲတွင် အဖြူရောင် ကြာပန်း အခုတစ်ရာမက ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
ထိုအထဲတွင် ရှန်ထျန်း သည် တတိယအဆင့် အဖြူရောင် ကြာပန်း အတော်များများကိုပင် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
တတိယအဆင့် အဖြူရောင် ကြာပန်းတစ်ပွင့်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အနည်းဆုံး တစ်သိန်းခန့် တန်ဖိုးရှိပေသည်!
ဤကြာပန်းကန်ပြင်တစ်ခုတည်း၏ တန်ဖိုးမှာပင် မဖြတ်နိုင်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။
...
ကန်တစ်ခုလုံး အပြည့် ပွင့်ဖူးနေသော အဖြူရောင် ကြာပန်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နတ်သမီးလေး မှာ အံ့သြထိတ်လန့်သွားကာ သူမ၏ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်မိသည်။
အဖြူရောင် ကြာပန်းတွေ အများကြီးပါလား! တချို့ဆိုရင် ဒုတိယအဆင့်နဲ့ တတိယအဆင့်တွေတောင် ပါနေသေးတယ်။
ဒါတွေအားလုံးသာ ရောင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် ဘလောက်တောင် တန်ဖိုးရှိမှာလဲ။
ထိုသည်မှာ နတ်သမီးလေး လုံးဝ မတွေးဝံ့ရဲလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှသည့် ငွေပမာဏပင် ဖြစ်သည်။
နတ်သမီးလေး သည် စိုးရိမ်စိတ်အနည်းငယ်ဖြင့် ရှန်ထျန်း ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက ဤမျှလောက်ကြီးမားသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို မြင်တွေ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ သူက သူမကို သတ်ပစ်လိုက်တော့မည်လား။
ကျင့်ကြံသူများအတွက် ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်များသည် အခြားမည်သည့်အရာထက်မဆို ပို၍ အရေးကြီးပေသည်။
ဤနေရာတွင် ထူးဆန်းသော ပန်းများနှင့် ရှားပါးဆေးဖက်ဝင် အပင်များ အပြည့်အနှက် ပေါက်ရောက်နေပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ပမာဏ အနည်းဆုံး တစ်သန်းကျော်တန်ဖိုးရှိသည့် အဖြူရောင် ကြာပန်းကန်ပြင်တစ်ခုလည်း တည်ရှိနေသည်။
မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသည့် ကြီးမားလှသော စည်းစိမ်ဥစ္စာကြောင့် လူအများအပြားသည် သွေးသားတော်စပ်သူချင်းပင် သတ်ဖြတ်ရန် ဝန်လေးကြမည် မဟုတ်ပေ။
နတ်သမီးလေး သည် ဆင်းရဲမွဲတေသည့် ဘဝဖြင့် မွေးဖွားလာခဲ့ရပြီး မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ကဲ့သို့သော အထက်တန်းစားများနှင့် အောက်တန်းစားများ ရောနှောနေထိုင်ရာ နေရာမျိုးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်သောကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောကကြီးထဲတွင် လူတို့၏စိတ်နှလုံးများ မည်မျှအထိ ရက်စက်ယုတ်မာတတ်ကြသည်ကို ကောင်းစွာသိရှိနားလည်ထားပေသည်။
အကယ်၍သာ ဤကဲ့သို့သော ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလျှင် အခြားသော ကျင့်ကြံသူအများစုအနေဖြင့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန်အတွက် ပါတ်သက်နေသူများကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် ဝန်လေးကြမည် မဟုတ်ပေ။
ဤကောင်လေးရော ဤမျှကြီးမားသော သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှု ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ပါ့မလား။
ထိုအချိန်တွင် နတ်သမီးလေး စတင် စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့လေတော့သည်။