အခန်း ၃၇၇ - ပုန်းကွယ်နေခြင်းသည် အလကားသာဖြစ်သည်
ရှန်ထျန်း သည် အေးစက်စက် အကြည့်တို့ဖြင့် ရှေ့မှမြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်ထူးဆန်းသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေ၏။ ထိုနေရာတွင် ရွှေကျီးမင်းသား သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေဟန်ဖြင့် တစ်နေရာရာသို့ အလျင်အမြန် ပြေးလွှားနေသည်။ သူ၏ပုံစံမှာ ကြောက်လန့်တကြားနှင့် လမ်းပျောက်နေသည့် သားကောင်တစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေသည်။
"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်လန့်နေရတာလဲ"
ရှန်ထျန်း သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ရွှေကျီးမင်းသား တစ်ယောက် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤမျှအထိ ထိတ်လန့်သွားရသည်ကို သူနားမလည်နိုင်ပေ။
ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် တစ်ခုသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောလာပြီး ရွှေကျီးမင်းသား ၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
ရွှေကျီးမင်းသား သည် ထိုပစ္စည်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် သူ၏ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ထို နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို ကြည့်ကာ အသက်ရှူနှုန်းပင် မြန်ဆန်လာသည်။
"ဒါ... ဒါက ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေရတာလဲ"
ရွှေကျီးမင်းသား ၏ အသံမှာ တုန်ရီနေသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အလွန်အမင်း သတိထားကာ ထို နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို လက်လှမ်းယူလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် အဝေးမှနေ၍ အေးဆေးစွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ၏အကြည့်တို့သည် ရွှေကျီးမင်းသား ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ဖမ်းယူထား၏။ ထိုစဉ်တွင် ရွှေကျီးမင်းသား ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူးဆန်းသည့် အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူသတိပြုမိလိုက်သည်။
"ဒါက... မိစ္ဆာ ရဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ"
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ ရွှေကျီးမင်းသား သည် မိစ္ဆာ နှင့် ပတ်သက်နေသည်မှာ သေချာသွားပြီဖြစ်သည်။
"မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ပုန်းကွယ်နေပါစေ၊ နောက်ဆုံးတော့ အမှန်တရားက ပေါ်လာမှာပဲ"
ရှန်ထျန်း သည် ညင်သာစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ရွှေကျီးမင်းသား ရှိရာသို့ ရွေ့လျားသွားတော့သည်။
ရွှေကျီးမင်းသား သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားပုံရသည်။ သူသည် ခေါင်းကိုမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။
"မင်း... မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာကို ရောက်လာတာလဲ!"
ရွှေကျီးမင်းသား သည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏အသံတွင် ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ ရောထွေးနေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ပုန်းကွယ်နေခြင်းသည် အလကားသာ ဖြစ်သည်။ မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ ရပ်လိုက်တော့"
အမှန်တကယ်တော့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ဆေးမြက်ခင်းသည် အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်မှာ ပြောဖွယ်ရာမရှိပေ။
နတ်ဘုရားမဖြစ်မီကပင် အဖိုးတန်ဆေးမြက်အချို့ကို သိမ်းဆည်းထားခဲ့ကြသော်လည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် သာမန်ဆေးမြက်တို့မှာပင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ကြီးထွားလာသောအခါ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ ဖြစ်လာကြသည်။
၎င်းတို့အများစုမှာ ထိုမျှကြာရှည်စွာ မခံနိုင်ကြသော်လည်း ညှိုးနွမ်းသွားသည့်အခါ မြေဆီလွှာအတွက် အာဟာရဓာတ်များ ဖြစ်စေသည်။
ထိုမြေဆီလွှာတွင် နောက်ထပ်ပေါက်ဖွားလာသော မျိုးစေ့များသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် အာဟာရဓာတ်များကို ရရှိသဖြင့် အဆင့်မြင့် ဆေးမြက်များအဖြစ် ကြီးထွားလာနိုင်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပညာရှိအဆင့် (Sage-grade) အထိပင် ရောက်ရှိသွားတတ်သည်။
ထို့ပြင် နတ်ဘုရားအများစုမှာလည်း ၎င်းတို့ နတ်ဘုရားမဖြစ်မီက ဆေးမြက်ခင်းထဲရှိ ပညာရှိအဆင့် ဆေးမြက်အားလုံးကို သိမ်းဆည်းသွားလေ့ မရှိကြပေ။
အချို့သော ဆေးမြက်များသည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးရန် မလုံလောက်တော့သဖြင့် အခြားသူများအတွက် ကံကြမ္မာအလျောက် ရရှိမည့် အခွင့်အရေးများအဖြစ် ချန်ထားခဲ့ကြသည်။
နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင် ထိုဆေးမြက်များသည် ယခုအချိန်၌ အလွန်အသုံးဝင်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ နတ်ဘုရားများက ဆေးမြက်များ အသိဉာဏ်မရရှိစေရန် ဆေးမြက်ခင်းထဲတွင် တားဆီးမှုများ မပြုလုပ်ထားခဲ့ပါက ထိုဆေးမြက်များသည် မိစ္ဆာ များ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ ထိုမျှကြာရှည်သည့် အချိန်ကာလအတွင်း ထိုအဆင့်မြင့် ဆေးမြက်များထဲမှ မိစ္ဆာ အကြီးအကဲများ အများအပြား ပေါ်ပေါက်လာရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။
ပညာရှိအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာ တစ်ကောင် ဖြစ်လာနိုင်သည်အထိပင် ဖြစ်နိုင်သည်။
ဟုတ်ပေသည်။ ထိုအဆင့်မြင့် ဆေးမြက်များအားလုံးမှာ ယခုအခါ ရှန်ထျန်း ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။
...
ဆေးမြက်ခင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် ရွှေကျီးမင်းသား (ရွှေကျီးမင်းသား) ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားသည်။
သေစမ်း! သေစမ်း! သေစမ်း!
ဒါက ဘာတွေလဲ။ ဒါက ရိုးရိုး ကံကောင်းတာပဲ မဟုတ်လား။
ဒီလိုမျိုး ရမ်းသန်းပြေးလွှားနေရင်းနဲ့ပဲ ဆေးမြက်ခင်းကို သူ ရှာတွေ့သွားတာလား။
ရွှေကျီးမင်းသား ရဲ့ လေ့ကျင့်ရာနေရာဖြစ်သည့်အတွက် နတ်ဘုရားကျွန်းတွင် ကံကြမ္မာအလျောက် ရရှိမည့် အခွင့်အရေးများစွာ ရှိနေသည်။ သူ၏ ဂူသင်္ချိုင်းထဲတွင်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် များပြားလှသည်။
သို့သော်လည်း ဤဆေးမြက်ခင်းသည် လူတစ်ယောက် ကြုံတွေ့နိုင်သည့် အကောင်းဆုံးသော ကံကြမ္မာအလျောက် အခွင့်အရေးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဒေသငါးခုတွင် တွေ့ရှိရသည့် နတ်ဘုရားတို့၏ ဂူသင်္ချိုင်းအများစုမှာ စူးစမ်းရှာဖွေဆဲ အခြေအနေတွင်သာ ရှိသေးသည်။ နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ ကျော်ကြာပြီးနောက်ပိုင်းတွင်မှ အနည်းငယ်သာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆေးမြက်ခင်းများ၊ ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာအခန်းများနှင့် ရတနာသိုက်များကဲ့သို့ အရေးပါသည့် နေရာများကိုမူ လုံးဝ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။
ရှန်ထျန်း သည် ရွှေကျီးမင်းသား ၏ ဂူသင်္ချိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ဤဆေးမြက်ခင်းကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ သူသည် တကယ်ကို ကံကောင်းလွန်းသူပင်။
ယွဲ့ယွင်တယ်၏ တွက်ချက်မှုအရဆိုလျှင် သူသည် ဤပစ္စည်းများအားလုံးကို ရရှိရန်အတွက် ဂူသင်္ချိုင်းများကို နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ လောက် လိုက်ဖျက်ဆီးမှ ဖြစ်လိမ့်မည်။
နေပါဦး၊ နှစ်ပေါင်း ၈၀၀ လောက်တောင် ကြာချင်ကြာဦးမည်!
Great Wilderness Celestial Dynasty မှ ဆင်းသက်လာသည့် လင်လုံမင်းသမီးပင်လျှင် ရှန်ထျန်း ကို အားကျသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။
အလယ်ပိုင်းဒေသသည် ဒေသငါးခုအတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အထူထပ်ဆုံးဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားတို့၏ ဂူသင်္ချိုင်းများ အများဆုံး ရှိသည့်နေရာလည်း ဖြစ်သည်။
Great Wilderness Celestial Dynasty တစ်ခုတည်းကပင် ဂူသင်္ချိုင်းသုံးခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွက် နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်မှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသည်။ အဆုံး၌မူ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အတွေးအခေါ်ကို နားလည်ရန်မှာ ခက်ခဲလှပေသည်။
ကမ္ဘာဦးအစကတည်းက နတ်ဘုရားတို့၏ ဂူသင်္ချိုင်းများတွင် ကြီးမားသည့် ကံကြမ္မာအလျောက် အခွင့်အရေးများကို ရရှိနိုင်သူမှာ အမှန်တကယ် ကံကြမ္မာပါရမီရှင်များသာ ဖြစ်သည်။
မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ကံကြမ္မာ၏ သားသမီးများ ဖြစ်ရပေမည်!
ငါထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင် သူတော်စင် ရှန်ထျန်း က သူတို့ထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်! ဖခင်က သူ့ကို လက်ထပ်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် ရှန်ထျန်း ၏ အကြိုက်ကို ရယူရန် ပြောခဲ့ခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။
ဖခင်ပြောတာ တကယ်ပဲ မှန်တာပဲ!
...
ဆေးမြက်ခင်းကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်အတွေးများ ရှိနေကြသော်လည်း ရှန်ထျန်း ကမူ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေသည်။
သူက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီဥယျာဉ်ထဲက ဆေးမြက်အများစုက နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ ကျော်ကြာ ရှိနေခဲ့တာပါ။ သူတို့က လူသားပုံစံ မယူနိုင်ကြပေမဲ့ အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားတတ်တဲ့ အခြေခံဗီဇတော့ ရှိကြတယ်။"
"ဒီဆေးမြက်အများစုက ရွေ့လျားနိုင်ကြပြီး ရန်လိုတတ်ကြတယ်။ စုဆောင်းတဲ့အခါ သတိထားကြပါ။"
ဒုန်း!
ရှန်ထျန်း စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူ့ဘေးမှ လွင့်စင်သွားသည်။
ယွဲ့ယွင်တယ်သည် နေရောင်ခြည်မီးမြက် (Sunny Fire Grass) တစ်ပင်ကို ဆွတ်ခူးရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ ထိုမြက်က သူ့ကို ချက်ချင်းပင် မီးများဖြင့် ပက်ဖျန်းလိုက်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။
ဤပညာရှိအဆင့် ဆေးမြက်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံဘွဲ့ရ (Heavenly Venerable) တစ်ယောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင်ဆိုလျှင် ထိုမြက်ပင်မှာ ပို၍ပင် စွမ်းအားကြီးမားနေနိုင်သေးသည်!
ဒါက သာမန်ကျင့်ကြံသူများအတွက် လုံးဝ မဟုတ်ပေ!
အကယ်၍သာ သူတို့က လူပုံစံ ယူနိုင်ကြမည်ဆိုလျှင် မိစ္ဆာ ဘွဲ့ရများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်!
"သေစမ်း! မင်းလုပ်တာကြည့်ဦး!"
ယွဲ့ယွင်တယ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေသည်။ သူသည် နာကျင်မှုကြောင့် ခံစားနေရရင်း ဝိညာဉ်ရေအနည်းငယ်ကို သုံး၍ မီးကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံမှာ မီးလောင်ကျွမ်းသွားသဖြင့် အတွင်းခံအင်္ကျီနှင့်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြန်သည်။
ယွဲ့ယွင်တယ်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သူ၏ ကြေးခေါင်းလောင်းငယ်ကို ထုတ်ယူကာ နေရောင်ခြည်မီးမြက်ဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
ဒုန်း!
ခေါင်းလောင်းသံ မြည်ဟည်းသွားပြီး တေးဂီတမှတ်စုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ထိုမှတ်စုများသည် ကြီးမားလှပြီး ပစ်မှတ်ကို တစ်နေရာတည်းတွင် ချုပ်နှောင်ထားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကြည့်နေသည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ယွဲ့ယွင်တယ်၏ ခေါင်းလောင်းငယ်မှာ အတော်လေး စွမ်းအားကြီးသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်အဆင့်မြင့်သည့် ပညာရှိအဆင့် ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားအတုအယောင် ရတနာနှင့်ပင် နီးစပ်နေသည်။
ထိုမှတ်စုများ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် တံဆိပ်ခတ် အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ပွားများကိုပင် အသုံးပြု၍ မရအောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့ဖူးသည်။
အကယ်၍သာ သူက ၎င်း၏ လုပ်ဆောင်ပုံကို နားလည်နိုင်မည်ဆိုလျှင် အလွန်ပင် အထောက်အကူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဒုန်း!
ခေါင်းလောင်းသည် ပိုမိုကြီးမားလာပြီး နေရောင်ခြည်မီးမြက်ကို ဝိုင်းရံထားသည့် အလင်းလှိုင်းများ ဖြစ်လာသည်။ ၎င်းသည် နေရောင်ခြည်မီးမြက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖမ်းယူနေသည်။
သို့သော်လည်း နေရောင်ခြည်မီးမြက်မှာ လက်မလျှော့ပေ။
ဆေးမြက်ခင်း၏ ထူးခြားသော နယ်ပယ်စွမ်းအားကြောင့် မြက်ပင်ပေါ်ရှိ မီးတောက်များမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အစီအရင်ထဲတွင် အပေါက်တစ်ခုကို ဖောက်ထွက်ကာ လွတ်မြောက်သွားတော့သည်။
ဝူး!
ထို့နောက် ၎င်းသည် မြေကြီးထဲသို့ ငုပ်လျှိုးသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ခေါင်းလောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ကျသွားသော်လည်း မြက်တစ်ပင်မှလွဲ၍ ဘာကိုမျှ ဖမ်းမမိလိုက်ပေ။
နေရောင်ခြည်မီးမြက်မှာ မြေကြီးထဲသို့ လွတ်မြောက်သွားပြီး ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့်ပင် ရှာမတွေ့နိုင်တော့ပေ။
"သေစမ်း! နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာ! ငါ့လက်ထဲ ရောက်တော့မလို ဖြစ်သွားတာ!" ယွဲ့ယွင်တယ်သည် ဒေါသဖြင့် မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။ "ဒါက နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ ပညာရှိအဆင့် ဆေးမြက်လေ! ဒီမြက်ဖျားလေးတောင်မှ တန်ဖိုးကြီးလှတာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လွတ်သွားရတာလဲ!"
ဒါကတော့ အရှုံးကြီး အရှုံးပဲ!
...
ယွဲ့ယွင်တယ်ကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေသည်မှာ ခုနက ဆူညံသံကြောင့် အခြားသော ဆေးမြက်များစွာပါ နိုးထလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ စွမ်းအားအဆင့်ကို ခံစားမိပြီးနောက် တန်ဖိုးကြီး ဆေးမြက်များသည် မြေအောက်သို့ ပုန်းကွယ်သွားကြသည်။
"အားလုံး မပြေးခင် ရသလောက် အမြန်ဆွတ်ခူးကြ!" လင်လုံမင်းသမီးက သတိပေးလိုက်သည်။ "ဒီဆေးမြက်တွေက သိပ်မလိမ္မာပေမဲ့ မြေကြီးထဲ ငုပ်လျှိုးတာမှာတော့ ကျွမ်းကျင်ကြတယ်။ သူတို့ မြေအောက်ရောက်သွားရင် ငါတို့ ဘာမှ လုပ်လို့မရတော့ဘူး။"
ထို့နောက် သူမသည် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမသည် ဤအခြေအနေကို သူ ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲဆိုတာကို သိချင်နေသည်။
သူ့တွင် ကံကြမ္မာပါရမီ ကြီးမားလှသော်လည်း ဤဆေးမြက်အားလုံးကို ရရှိဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး မဟုတ်လား?
အကယ်၍ သူသာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် မလှုပ်ရှားလျှင် တန်ဖိုးအကြီးဆုံး ပညာရှိအဆင့် ဆေးမြက်များအားလုံး ထွက်ပြေးသွားကြလိမ့်မည်။
ရှန်ထျန်း က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ရသလောက်သာ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားဆွတ်ခူးကြပါ။ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ကောင်တွေကိုတော့ ကျွန်တော် တာဝန်ယူလိုက်မယ်။"
ထို့နောက် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ဆံပင်များမှာ အစိမ်းရောင် ပြောင်းသွားပြီး နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် များမှာလည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဝှစ်!
မြေပြင် တုန်ခါသွားပြီး ရှန်ထျန်း သည် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဆေးမြက်ခင်း၏ မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်—တစ်စုံတစ်ယောက်သည် မြေအောက်တွင် တိုက်ပွဲဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း မြေအောက်သို့ ဆင်းသက်သွားပြီးနောက် မြေပြင်အောက်တွင် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများနှင့်အတူ ကျယ်လောင်သည့် ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
မကြာမီပင် မြေပြင်ပေါ်မှ အက်ကြောင်းများကြားမှ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီးနောက် ဆေးမြက်ပင်အချို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် ထိုးထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ထိုဆေးမြက်များမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းနေဟန်ဖြင့် ငြိမ်သက်သွားကြသည်။
"ဒါ... ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား!" ယွဲ့ယွင်တယ် မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။
သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် မယုံကြည်နိုင်ပေ။ ရှန်ထျန်း သည် မြေအောက်သို့ ဆင်းသွားရုံဖြင့် ထိုဆေးမြက်များကို အနိုင်ယူကာ အပြင်သို့ ပြန်လည်မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့သည်လား။
လင်လုံမင်းသမီး သည်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရှန်ထျန်းအပေါ် ထားရှိသည့် လေးစားမှုများမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် မြေကြီးထဲမှ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် သူ့လက်ထဲ၌ တောက်ပနေသည့် ဆေးမြက်ပင် အများအပြားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုကြည်လင်သန့်ရှင်းနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် များမှာလည်း ပိုမိုတောက်ပလာသည်။
"ကဲ... အခုတော့ ဒီကောင်တွေ အကုန်လုံး ငြိမ်သွားပါပြီ။" ရှန်ထျန်း က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ဆွတ်ခူးရရှိထားသည့် ဆေးမြက်များကို အုပ်စုလိုက် ခွဲခြားပေးလိုက်သည်။
"ဒီဆေးမြက်တွေက မိစ္ဆာ များရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ရောထွေးနေတာကြောင့် အနည်းငယ် သန့်စင်ဖို့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အရည်အသွေးကတော့ အလွန်မြင့်မားပါတယ်။"
ယွဲ့ယွင်တယ် သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ရှန်ထျန်း၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူတို့ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ဖမ်းနိုင်တာလဲ။ သူတို့က မြေအောက်မှာတောင် အရမ်းမြန်ကြတာလေ!"
ရှန်ထျန်း က ရယ်မောလိုက်သည်။ "သူတို့က နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကြောက်လန့်နေကြတာပါ။ ဒါကြောင့် သူတို့က ကျွန်တော့်ကို မတိုက်ခိုက်ရဲကြဘူး။"
အမှန်စင်စစ် ရှန်ထျန်း သည် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထိုဆေးမြက်များ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖိနှိပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သဘာဝအလျောက် အဆင့်မြင့်သည့် ဆေးမြက်ပင်များအပေါ်တွင် အလွန်ထိရောက်မှု ရှိသည်။
"မင်းတို့လည်း အမြန်ဆွတ်ခူးကြပါဦး။ ဒီနေရာက ဆေးမြက်တွေက အချိန်အကြာကြီး ထွက်ပြေးနေရင် သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ဆုတ်ယုတ်သွားလိမ့်မယ်။" ရှန်ထျန်း က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
ထိုအခါမှသာ ယွဲ့ယွင်တယ် နှင့် အခြားသူများမှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဆေးမြက်များကို အလုအယက် စတင်ဆွတ်ခူးကြတော့သည်။
ရွှေကျီးမင်းသား သည် ရှန်ထျန်း ဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အဓိပ္ပာယ်ဖော်ရခက်သည့် အကြည့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် အမြဲတမ်းပင် သူတို့မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုစွမ်းဆောင်နိုင်သူ ဖြစ်နေသည်။
"ရှန်ထျန်း၊ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ။" ရွှေကျီးမင်းသား က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောသည်။
ရှန်ထျန်း က သာမန်အတိုင်းသာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "ဒါက ကံကောင်းလို့ပါ။ အားလုံးပဲ အမြန်ဆွတ်ခူးကြပါ၊ နောက်ထပ် စိန်ခေါ်မှုတွေက အရှေ့မှာ စောင့်နေနိုင်သေးတယ်။"
သူတို့အားလုံး ဆေးမြက်ခင်းကို အပြည့်အဝ ဆွတ်ခူးပြီးနောက် ရှေ့ဆက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ ဤခရီးစဉ်မှာ အစသာ ရှိသေးကြောင်း သူတို့အားလုံး သိရှိနားလည်ထားကြသည်။
ဒုန်း!
ခေါင်းလောင်းသည် ပိုမိုကြီးမားလာပြီး နေရောင်ခြည်မီးမြက်ကို ဝိုင်းရံထားသည့် အလင်းလှိုင်းများ ဖြစ်လာသည်။ ၎င်းသည် နေရောင်ခြည်မီးမြက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖမ်းယူနေသည်။
သို့သော်လည်း နေရောင်ခြည်မီးမြက်မှာ လက်မလျှော့ပေ။
ဆေးမြက်ခင်း၏ ထူးခြားသော နယ်ပယ်စွမ်းအားကြောင့် မြက်ပင်ပေါ်ရှိ မီးတောက်များမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အစီအရင်ထဲတွင် အပေါက်တစ်ခုကို ဖောက်ထွက်ကာ လွတ်မြောက်သွားတော့သည်။
ဝူး!
ထို့နောက် ၎င်းသည် မြေကြီးထဲသို့ ငုပ်လျှိုးသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ခေါင်းလောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ကျသွားသော်လည်း မြက်တစ်ပင်မှလွဲ၍ ဘာကိုမျှ ဖမ်းမမိလိုက်ပေ။
နေရောင်ခြည်မီးမြက်မှာ မြေကြီးထဲသို့ လွတ်မြောက်သွားပြီး ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့်ပင် ရှာမတွေ့နိုင်တော့ပေ။
"သေစမ်း! နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာ! ငါ့လက်ထဲ ရောက်တော့မလို ဖြစ်သွားတာ!" ရှန်ထျန်းသည် ဒေါသဖြင့် မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။ "ဒါက နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ ပညာရှိအဆင့် ဆေးမြက်လေ! ဒီမြက်ဖျားလေးတောင်မှ တန်ဖိုးကြီးလှတာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လွတ်သွားရတာလဲ!"
ဒါကတော့ အရှုံးကြီး အရှုံးပဲ!
...
ရှန်ထျန်းကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေသည်မှာ ခုနက ဆူညံသံကြောင့် အခြားသော ဆေးမြက်များစွာပါ နိုးထလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ စွမ်းအားအဆင့်ကို ခံစားမိပြီးနောက် တန်ဖိုးကြီး ဆေးမြက်များသည် မြေအောက်သို့ ပုန်းကွယ်သွားကြသည်။
"အားလုံး မပြေးခင် ရသလောက် အမြန်ဆွတ်ခူးကြ!" လင်လုံမင်းသမီးက သတိပေးလိုက်သည်။ "ဒီဆေးမြက်တွေက သိပ်မလိမ္မာပေမဲ့ မြေကြီးထဲ ငုပ်လျှိုးတာမှာတော့ ကျွမ်းကျင်ကြတယ်။ သူတို့ မြေအောက်ရောက်သွားရင် ငါတို့ ဘာမှ လုပ်လို့မရတော့ဘူး။"
ထို့နောက် သူမသည် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမသည် ဤအခြေအနေကို သူ ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲဆိုတာကို သိချင်နေသည်။
သူ့တွင် ကံကြမ္မာပါရမီ ကြီးမားလှသော်လည်း ဤဆေးမြက်အားလုံးကို ရရှိဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး မဟုတ်လား?
အကယ်၍ သူသာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် မလှုပ်ရှားလျှင် တန်ဖိုးအကြီးဆုံး ပညာရှိအဆင့် ဆေးမြက်များအားလုံး ထွက်ပြေးသွားကြလိမ့်မည်။
ရှန်ထျန်း က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ရသလောက်သာ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားဆွတ်ခူးကြပါ။ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ကောင်တွေကိုတော့ ကျွန်တော် တာဝန်ယူလိုက်မယ်။"
ထို့နောက် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ဆံပင်များမှာ အစိမ်းရောင် ပြောင်းသွားပြီး နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် များမှာလည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဝှစ်!
မြေပြင် တုန်ခါသွားပြီး ရှန်ထျန်း သည် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဆေးမြက်ခင်း၏ မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်—တစ်စုံတစ်ယောက်သည် မြေအောက်တွင် တိုက်ပွဲဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း မြေအောက်သို့ ဆင်းသက်သွားပြီးနောက် မြေပြင်အောက်တွင် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများနှင့်အတူ ကျယ်လောင်သည့် ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
မကြာမီပင် မြေပြင်ပေါ်မှ အက်ကြောင်းများကြားမှ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီးနောက် ဆေးမြက်ပင်အချို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် ထိုးထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ထိုဆေးမြက်များမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းနေဟန်ဖြင့် ငြိမ်သက်သွားကြသည်။
"ဒါ... ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား!" ရှန်ထျန်း မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။
သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် မယုံကြည်နိုင်ပေ။ ရှန်ထျန်း သည် မြေအောက်သို့ ဆင်းသွားရုံဖြင့် ထိုဆေးမြက်များကို အနိုင်ယူကာ အပြင်သို့ ပြန်လည်မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့သည်လား။
လင်လုံမင်းသမီး သည်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရှန်ထျန်းအပေါ် ထားရှိသည့် လေးစားမှုများမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် မြေကြီးထဲမှ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် သူ့လက်ထဲ၌ တောက်ပနေသည့် ဆေးမြက်ပင် အများအပြားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုကြည်လင်သန့်ရှင်းနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် များမှာလည်း ပိုမိုတောက်ပလာသည်။
"ကဲ... အခုတော့ ဒီကောင်တွေ အကုန်လုံး ငြိမ်သွားပါပြီ။" ရှန်ထျန်း က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ဆွတ်ခူးရရှိထားသည့် ဆေးမြက်များကို အုပ်စုလိုက် ခွဲခြားပေးလိုက်သည်။
"ဒီဆေးမြက်တွေက မိစ္ဆာ များရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ရောထွေးနေတာကြောင့် အနည်းငယ် သန့်စင်ဖို့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အရည်အသွေးကတော့ အလွန်မြင့်မားပါတယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ရှန်ထျန်း၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူတို့ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ဖမ်းနိုင်တာလဲ။ သူတို့က မြေအောက်မှာတောင် အရမ်းမြန်ကြတာလေ!"
ရှန်ထျန်း က ရယ်မောလိုက်သည်။ "သူတို့က နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကြောက်လန့်နေကြတာပါ။ ဒါကြောင့် သူတို့က ကျွန်တော့်ကို မတိုက်ခိုက်ရဲကြဘူး။"
အမှန်စင်စစ် ရှန်ထျန်း သည် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထိုဆေးမြက်များ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖိနှိပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သဘာဝအလျောက် အဆင့်မြင့်သည့် ဆေးမြက်ပင်များအပေါ်တွင် အလွန်ထိရောက်မှု ရှိသည်။
"မင်းတို့လည်း အမြန်ဆွတ်ခူးကြပါဦး။ ဒီနေရာက ဆေးမြက်တွေက အချိန်အကြာကြီး ထွက်ပြေးနေရင် သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ဆုတ်ယုတ်သွားလိမ့်မယ်။" ရှန်ထျန်း က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
ထိုအခါမှသာ ရှန်ထျန်း နှင့် အခြားသူများမှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဆေးမြက်များကို အလုအယက် စတင်ဆွတ်ခူးကြတော့သည်။
ရွှေကျီးမင်းသား သည် ရှန်ထျန်း ဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အဓိပ္ပာယ်ဖော်ရခက်သည့် အကြည့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် အမြဲတမ်းပင် သူတို့မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုစွမ်းဆောင်နိုင်သူ ဖြစ်နေသည်။
"ရှန်ထျန်း၊ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ။" ရွှေကျီးမင်းသား က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောသည်။
ရှန်ထျန်း က သာမန်အတိုင်းသာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "ဒါက ကံကောင်းလို့ပါ။ အားလုံးပဲ အမြန်ဆွတ်ခူးကြပါ၊ နောက်ထပ် စိန်ခေါ်မှုတွေက အရှေ့မှာ စောင့်နေနိုင်သေးတယ်။"
သူတို့အားလုံး ဆေးမြက်ခင်းကို အပြည့်အဝ ဆွတ်ခူးပြီးနောက် ရှေ့ဆက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ ဤခရီးစဉ်မှာ အစသာ ရှိသေးကြောင်း သူတို့အားလုံး သိရှိနားလည်ထားကြသည်။