အခန်း ၃၇၄။ ငါ့ကို အဲဒီလိပ်ကြီးလို့တော့ မပြောလိုက်ပါနဲ့နော်။
ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း အတွင်း၌ အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပြန့်နှံ့နေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ပြူးကျယ်နေပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော မြင်ကွင်းကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ သူ့ရှေ့တွင် သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း သည် အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သော လေဟာနယ်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
"ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ" ရှန်ထျန်း သည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ့ဘေးတွင်ရှိနေသော ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည်လည်း အံ့အားသင့်လျက် ရှိသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း ပေါ်တွင်သာ ကပ်ငြိနေသည်။
"ဒီအရာက... ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီထဲက သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း မဟုတ်လား" ဖက်တီးတာအိုဆရာ က အံ့သြတကြီးဖြင့် ပြောသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူသည် ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို မည်သည့်အခါကမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။
"ဒါက ရွှေကျီးမင်းသား ထားခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုလား" ရှန်ထျန်း က မေးလိုက်သည်။
ဖက်တီးတာအိုဆရာ က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ရွှေကျီးမင်းသား ရဲ့ စွမ်းအားက ဒီလောက်ထိ မပြင်းထန်နိုင်ဘူး။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံလောက ကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ဖို့များတယ်။"
ထိုအချိန်တွင် ဟာရီတီပုတီးစေ့ သည် အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ထိုအခါ အလင်းရောင်များ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
"ဒါ... ဒါက ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ရှန်ထျန်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည်လည်း ထိတ်လန့်နေသည်။ "မြန်မြန် ရှောင်ကြစို့! ဒါက အန္တရာယ်ရှိတယ်!"
သို့သော်လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ အလင်းတန်းများမှာ သူတို့ကို ဝါးမြိုသွားတော့သည်။
ထိုစဉ် အဝေးမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဟားဟားဟား၊ နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေ့ကို ရောက်လာခဲ့ပြီပေါ့။"
ရှန်ထျန်း သည် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဒါ... ဒါက ဘယ်သူလဲ"
"ငါကတော့ သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူ ရဲ့ အစောင့်အရှောက်ပဲ။" အသံမှာ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အလင်းတန်းများကြားမှ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ကြီးမားလှသော လိပ်ကြီးတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။
"ဟာ... ငါ့ကို အဲဒီလိပ်ကြီးလို့တော့ မပြောလိုက်ပါနဲ့နော်။" ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်မိသည်။
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည်လည်း မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် ကြည့်နေသည်။ "တကယ်ပဲ လိပ်ကြီးဖြစ်နေတာလား..."
လိပ်ကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ရှားလာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းတို့က ဒီနေရာကို ရောက်လာတဲ့ ပထမဆုံးလူတွေတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ကတော့ ကံကြမ္မာရဲ့ ရွေးချယ်ခံတွေပဲ။"
ရှန်ထျန်း သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ကံကြမ္မာရဲ့ ရွေးချယ်ခံဆိုတာ... ငါက အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ပါဘူးဗျာ။"
လိပ်ကြီးသည် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကံကြမ္မာဆိုတာ ဘယ်သူမှ မရှောင်လွှဲနိုင်တဲ့ အရာပဲ။ မင်းတို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာကတင်ကို ကံကြမ္မာပဲ။"
ရှန်ထျန်း သည် စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ငြိမ်သက်သွားသည်။ သူသည် ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို နားလည်သဘောပေါက်လာတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။
မီးတောက်များကြားတွင် ကျီးကန်းတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ရွှေရောင်နှင့် နီရဲရဲအရောင်အသွေးရှိနေသည်။
လူတိုင်းက ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိပ်တန်းနတ်ဘုရားသတ္တဝါမျိုးစိတ်တစ်ခုဖြစ်သည့် ရွှေကျီးကန်းနတ်ငှက်နှင့် ဆက်စပ်တွေးတောမိကြသည်။
ရှန်ထျန်း နှင့် ဖက်တီးတာအိုဆရာ တို့သည် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနက်ရောင်အငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေသည့် ထိုကျီးကန်းကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ အလွန်တုန်လှုပ်နေကြပုံရသည်။
ကလဲ့စားချေလိုသည့် အငွေ့အသက်များက ဤရွှေကျီးကန်းကို သိသာထင်ရှားစွာပင် ဖိစီးနေပြီး ယခုအခါ ၎င်းမှာ ကလဲ့စားချေလိုသော ဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤဖြစ်ရပ်မျိုးသည် အခြားနေရာတစ်ခုခုတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပါက အရေးမကြီးလှသော်လည်း၊ ယခုနေရာမှာ ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း ဖြစ်နေသည်။
ဤဖြစ်ရပ်နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်မှာ နားလည်ရခက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
“ဒါက ရွှေကျီးမင်းသား ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားသတိစိတ်မဟုတ်ဘူးမလား” ဖက်တီးတာအိုဆရာ က သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကို အမြန်ခါယမ်းလိုက်သည်။ “ရွှေကျီးမင်းသား က သေဆုံးသွားတာမဟုတ်ဘူး၊ သူက ကောင်းကင်ဘုံလောက ကို တက်လှမ်းသွားတာလေ။ သူက သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားသတိစိတ်ကို ဒီလောကထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ချန်ရစ်ခဲ့မှာလဲ။”
“ပြီးတော့ ဒါသာ တကယ်ပဲ ရွှေကျီးမင်းသား ရဲ့ နတ်ဘုရားသတိစိတ်ဆိုရင် သူက စိတ်ဓာတ်အဆင့်သစ်တစ်ခုရဲ့ တိုက်ခိုက်စွမ်းအားလောက်နဲ့တော့ ရှိမနေနိုင်ဘူး။ အဲဒီလိုသာဆိုရင် ဒီသင်္ချိုင်းထဲမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက သေဆုံးကုန်ကြမှာပဲ။”
ရှန်ထျန်း က သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူ ကို အသုံးပြု၍ ရွှေကျီးကန်းကို ဖိနှိပ်ရင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။ “အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးလို့မရဘူးလား။”
ဖက်တီးတာအိုဆရာက ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ညီငယ်လေးက အရည်အချင်းရှိလွန်းတော့ ငါက ဘာများ ကူညီပေးနိုင်ပါ့မလား။ ဆက်လုပ်ပါ ညီငယ်လေး၊ ငါကတော့ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားပေးမှုတွေနဲ့ပဲ ဝန်းရံပေးနေပါ့မယ်ကွာ!"
ရှန်ထျန်း ကတော့ "..." ဟုသာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ဒီဖက်တီးဟာ သူ့ရဲ့ ဆရာသခင်ဆီက တပည့်အရင်း ဟုတ်ရဲ့လား၊ ဒါမှမဟုတ် အဇူရယ်လိုတပ်စ် (Azure Lotus) တာအိုဆရာရဲ့ တပည့်ပဲလားဆိုတာကို သူ အလေးအနက် သံသယဝင်မိတော့သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီရွှေကျီးကန်းတစ်ကောင် အပြည့်အဝ ကျွတ်လွတ်သွားဖို့က အချိန်တစ်ခုသာ လိုတော့သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဆဋ္ဌမမြောက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း စက်ဝန်းပြား (Six Paths of Reincarnation Disk) ကို ဆက်လက် အသုံးပြုကာ ရွှေကျီးကန်းကို နှိပ်စက်နေသည့် ကလဲ့စားချေလိုသော ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်ကို ဖယ်ရှားပေးနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် တူကို အသုံးပြု၍ ရုန်းကန်နေသော ရွှေကျီးကန်းကို အောက်သို့ ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။
ဝူး!
ဘုန်း!
ဝူး!
ဘုန်း!
ဝူး!
ဘုန်း!
သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူ သည် ရွှေကျီးကန်း၏ ဦးခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ချလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်သာ ငြိမ်နေအောင် ဖိထားလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ဟာရီတီပုတီးစေ့ သည် တုန်ခါနေသည်။ "ဆရာ၊ ဒီရွှေကျီးကန်းရဲ့ ကလဲ့စားချေလိုတဲ့ အငွေ့အသက်တွေက ပျောက်သွားလိုက်၊ ပြန်ပေါ်လာလိုက်နဲ့ ဖြစ်နေသလိုပဲ။"
ကလဲ့စားချေလိုတဲ့ အငွေ့အသက်တွေက ပြန်ပေါ်လာတယ် ဟုတ်လား။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများမှာ တင်းမာသွားပြီး ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။ ဆဋ္ဌမမြောက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း စက်ဝန်းပြားကို အသုံးပြု၍ ကျွတ်လွတ်စေရန် ကြိုးပမ်းနေစဉ်တွင် ကလဲ့စားချေလိုသော အငွေ့အသက်များ လျော့နည်းသွားသည်ကို သူ ခံစားမိသည်။
သို့သော်လည်း ထိုအငွေ့အသက်များမှာ တောမီးကဲ့သို့ပင် ပြန်လည်တောက်လောင်နေသည်။
"ဒီရွှေကျီးကန်းက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ" ဖက်တီးတာအိုဆရာက သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ရွှေကျီးကန်း နတ်ဘုရားသတ္တဝါတွေက ဒေသငါးခုမှာ အမြဲတမ်း ရှားပါးပါတယ်။ ပြီးတော့ သူက ဒီ ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း ထဲမှာ ရောက်နေတာ... ဒါ 설마—"
ဖက်တီးတာအိုဆရာ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားသည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားမှ ဖြစ်မယ်!"
ထိုစကားနှင့်အတူ ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ထိုထူးခြားသော ပစ္စည်း၏ စွမ်းအားများသည် သူနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ နတ်ဘုရားအကာအကွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
ဘုန်း!
သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း အကာအကွယ်သည် ရွှေကျီးကန်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး ၎င်းကို လုံးဝ ပိတ်လှောင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ရှန်ထျန်း သည် ဖက်တီးတာအိုဆရာကို ဆွဲခေါ်ကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းသွားသည်။
ရွှေကျီးကန်းမှာ သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း အကာအကွယ်အတွင်း၌ ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်နေသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ ကလဲ့စားချေလိုသော အငွေ့အသက်များ တစ်ဝက်လောက် လျော့နည်းသွားပြီဖြစ်ရာ ၎င်း၏ စွမ်းအားများမှာလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။
သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း အကာအကွယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသော်လည်း ကွဲအက်မသွားပေ။ သို့သော် ၎င်း၏ အလင်းရောင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့လာသည်။
ဝူး!
ဥမင်လမ်းကြောင်းထဲမှ နောက်ထပ် အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင် ရောယှက်နေသော မီးတောက်များ ထပ်မံပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ပထမဆုံး ရွှေကျီးကန်းထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။
ဒုန်း!
အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင် မီးတောက်များထဲမှ အလွန်သိပ်သည်းသော မီးလုံးကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ထိုမီးလုံးမှာ နေလုံးငယ်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ အဆုံးမဲ့ အပူစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
မီးလုံးကြီး ထိမှန်လိုက်သည့်အချိန်တွင် သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း အကာအကွယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်အားကောင်းသော ထိခိုက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
ကရက်!
အကာအကွယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း အက်ကွဲလာပြီး အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ခံထားရသော ရွှေကျီးကန်းမှာ လွတ်မြောက်သွားသည်။
နီရဲသော ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အနက်ရောင် ကလဲ့စားချေလိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ထပ်မံလွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသည်။ ဤလောကတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုသည့်အတိုင်း ကြီးမားသော လူသတ်ငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရွှေကျီးကန်းနှစ်ကောင် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့၏ အငွေ့အသက်များမှာ မယုံနိုင်စရာအရှိန်ဖြင့် မြင့်တက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ကောင်ကိုတစ်ကောင် အားဖြည့်ပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ရွှေကျီးကန်းနှစ်ကောင်မှာ ရှန်ထျန်း ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသည်။ ကလဲ့စားချေလိုသော အငွေ့အသက်များ ထိတွေ့မိသမျှနေရာတိုင်းမှာ မှိန်ဖျော့သွားပြီး ဥမင်လမ်းကြောင်းအတွင်းရှိ စာလုံးအစီအရင်များပင် အသက်မဲ့သွားကြသည်။ အရင်က ခမ်းနားလှသော သင်္ချိုင်းမှာ ယခုအခါ အနည်းငယ် မှောင်မိုက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။
တစ်ခဏတာအတွင်းမှာပင် အာဏာစက်အသီးသီးမှ ပညာရှင်အားလုံးမှာ သူတို့၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် လေးလံသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
တစ်ခုခု မကောင်းတာ ဖြစ်တော့မည့်အတိုင်းပင်!
...
ထိုအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း သည် ဖက်တီးတာအိုဆရာကို ဆွဲခေါ်ရင်း လျှပ်စီးအရိပ်ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုကာ တစ်စက္ကန့်အတွင်း ပေပေါင်း တစ်သောင်းကျော်အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။
ထို့နောက် သူသည် လေဟာနယ်စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ပုန်းကွယ်သွားကာ အငွေ့အသက်များကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် အစကတည်းက မရှိခဲ့သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ဖက်တီးတာအိုဆရာသည် ရှန်ထျန်း ၏ နည်းလမ်းများကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်နေသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း ကို အနုပညာလက်ရာတစ်ခု သို့မဟုတ် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ခုကို ကြည့်သကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားသည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်က အဲဒီလိုမျိုး ဝါသနာမရှိဘူးနော်။"
ဖက်တီးတာအိုဆရာမှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးနောက် သူ့၏ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် မျက်နှာပေါ်တွင် အဆင်မပြေသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ညီငယ်လေး၊ မင်း နားလည်မှု လွဲနေပြီ၊ ငါကလည်း အဲဒီလို ဝါသနာမရှိပါဘူး... အဲ... ဆိုလိုတာက ငါကလည်း အဲဒီလိုမျိုး မဟုတ်ပါဘူးကွာ။"
ဖက်တီးတာအိုဆရာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပေါ်လာသည်။ "ညီငယ်လေး၊ မင်း ခုနက ပြသသွားတဲ့ နည်းပညာက ဒီဗိုင်းဖာမာမန် (Divine Firmament) နယ်မြေရဲ့ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အစွမ်းထက် နည်းပညာ မဟုတ်လား။ လျှပ်စီးအရိပ်ခြေလှမ်းလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။"
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ။"
ဖက်တီးတာအိုဆရာက အမြန်မေးသည်။ "အဲဒီကောင် လိပ်ကြီးဆီကနေ သင်ယူခဲ့တာလား။"
ဖက်တီးတာအိုဆရာ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ "ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ဒီဗိုင်းဖာမာမန်ရဲ့ သူတော်စင်တွေပဲလေ။ ဘာလို့ အဲဒီလိပ်ကြီးက မင်းကိုပဲ သင်ပေးပြီး ငါ့ကိုကျတော့ မသင်ပေးရတာလဲ။ မတရားလိုက်တာ!"
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ဆိုးနေသော ဖက်တီးတာအိုဆရာ ကို ကြည့်ပြီး ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရသည်။
သူ့ကို အဲဒီလိပ်ကြီး၊ ဒီလိပ်ကြီးနဲ့ ခေါ်နေတာပဲ။ သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်အနှစ်သာရ နည်းပညာကို မင်းကို မသင်ပေးတာ အံ့သြစရာမှ မဟုတ်တာ!
သူ့ကိုယ်သူ ဝှိုက်သီအာ့ခ် (White Thearch) လို့ ခေါ်တဲ့ အဲဒီလိပ်ကြီးက ခွင့်လွှတ်လွယ်တဲ့သူ မဟုတ်မှန်း ထင်ရှားသည်။ မင်းရဲ့ ပါးစပ်သရမ်းမှုတွေကြောင့် သူ မကိုက်တာကိုက ကံကောင်းနေတာ။
ဖက်တီးတာအိုဆရာက ရှန်ထျန်း ကို သနားစရာကောင်းစွာ ကြည့်သည်။ "ညီငယ်လေး၊ အရောင်းအဝယ်တစ်ခု လုပ်ကြရအောင်။ ငါ့ကို လျှပ်စီးအရိပ်ခြေလှမ်း သင်ပေးပါ! ငါက မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုပဲလေ!"
မင်းကို လျှပ်စီးအရိပ်ခြေလှမ်း သင်ပေးရမလား?
ရှန်ထျန်း သည် ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားသည်။ တကယ်ပြောရရင် သူက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်ပါ။
လျှပ်စီးအရိပ်ခြေလှမ်းမှာ အလွန်မြန်သည်။ ရေတိုရှောင်တိမ်းမှုအတွက်ဆိုလျှင် ကွန်ပန် (Kun Peng) နည်းပညာထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်သည်။
သို့သော် သူ၏ လက်ထဲတွင် ဧကရာဇ်ကျမ်းစာများ အများကြီးရှိနေသဖြင့် လျှပ်စီးအရိပ်ခြေလှမ်းမှာ ထူးခြားလှသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ ၎င်းမရှိလျှင် မဖြစ်နိုင်သည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပါ။ ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် သူတစ်ပါးကို သင်ပေးလိုက်ရုံဖြင့် ဘာမှ ဆုံးရှုံးသွားမည် မဟုတ်ပေ။
ပြဿနာမှာ ဤနည်းပညာကို ဘိုင်ဒီ (Bai Di) နှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်း (Golden Light) ဂိုဏ်းချုပ်တို့ ပူးပေါင်းဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်း ဂိုဏ်းချုပ်ပင်လျှင် ဤနည်းပညာကို မည်သူ့ကိုမဆို သင်ပေးလေ့မရှိပါ။
ရှန်ထျန်း သည် အကယ်၍ သူသာ ဖက်တီးတာအိုဆရာကို သင်ပေးလိုက်ပါက ထိုလိပ်ကြီးက အနာဂတ်တွင် သူ့ကို ကိုက်လာနိုင်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။
ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာအိုအဖော်နဲ့ အရင်ဆုံး တိုင်ပင်ကြည့်ရဦးမယ်။"
တာအိုအဖော်?
ဖက်တီးတာအိုဆရာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "မင်းမှာ တာအိုအဖော် ရှိတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။"
ရှန်ထျန်း သည် 'မရှိပါဘူး၊ ဒါကြောင့်လည်း တိုင်ပင်စရာ မလိုတာပေါ့' ဟု တွေးရင်း ထပ်ပြုံးလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖက်တီးတာအိုဆရာမှာ ထိတ်လန့်သွားပုံရသည်။
"မပြောနဲ့တော့... အဲဒီလိပ်ကြီးလား?"
"ညီငယ်လေးက ဒီနည်းပညာကို သင်ယူဖို့အတွက် လိပ်ကြီးနဲ့ တာအိုအဖော် ဖြစ်လိုက်တာလား?"
"ပြီးတော့ အဲဒါကလည်း အထီးလိပ်ကြီးလေ!"
ရှန်ထျန်း ၏ အပြုံးမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားတော့သည်။
ဖက်တီးတာအိုဆရာ၏ စကားကြောင့် ရှန်ထျန်းမှာ မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားပြီး မည်သို့တုံ့ပြန်ရမှန်းမသိဘဲ အေးခဲသွားရသည်။
သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် အရာရာသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသလိုပင်။
ဘာ... ဘာပြောလိုက်တယ်?
လိပ်ကြီးနဲ့ တာအိုအဖော် ဖြစ်လိုက်တာ ဟုတ်လား?
ဒီဖက်တီးရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ!
ရှန်ထျန်းသည် လေးနက်သော အသက်ရှူသံကို ထုတ်လိုက်ပြီး ဖက်တီးတာအိုဆရာ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီးရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းက တကယ်ကို ကျယ်ပြန့်လွန်းပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ စာရေးဆရာလုပ်ရင်တောင် အောင်မြင်မယ့်သူမျိုးပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုမျိုး အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေတော့ မပြောပါနဲ့တော့။ အဲဒီလိပ်ကြီးက ဒီစကားတွေကို ကြားသွားရင် အစ်ကိုကြီးရဲ့ အရိုးတွေကိုတောင် ကျန်မှာမဟုတ်ဘူး။"
ဖက်တီးတာအိုဆရာမှာ ရှန်ထျန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပုံရသည်။ "အဲဒီလိုလား? အဲဒါဆိုလည်း တော်သေးတာပေါ့။ ငါက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ တစ်ခုခုများ ရှိနေပြီလားလို့ စိုးရိမ်နေတာ။"
သူသည် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ညီငယ်လေးရေ၊ အဲဒီလျှပ်စီးအရိပ်ခြေလှမ်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာ။ ငါ့ကို တကယ်ပဲ မသင်ပေးနိုင်ဘူးလား။ ငါက မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုပါဆို၊ မင်းအတွက် ဘာပဲလုပ်ပေးရလုပ်ပေးရ၊ ငါအဆင်သင့်ပဲ!"
ရှန်ထျန်းသည် မျက်လုံးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ အခုအချိန်က ဒါတွေကို ဆွေးနွေးနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။ အပြင်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ကြည့်လိုက်ဦး။"
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်လိုက်ကြသည်။
ဥမင်လမ်းကြောင်း အပြင်ဘက်တွင် ရွှေကျီးကန်းနှစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အနီးနားရှိ အစီအရင်များကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နေသည်။ အာဏာစက်အသီးသီးမှ ပညာရှင်များသည် ထိုဖိအားကြောင့် အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲနေကြသည်။
"ဒီရွှေကျီးကန်းနှစ်ကောင်က တကယ်ကို ရူးသွပ်နေတာပဲ။ သူတို့က တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင် အားဖြည့်ပေးနေတာတင်မကဘဲ သူတို့ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပေါင်းစပ်ပြီး အဆိပ်သင့်စေတဲ့ စွမ်းအားတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ။" ဖက်တီးတာအိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။
"သူတို့က ဒီသင်္ချိုင်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။" ရှန်ထျန်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရွှေကျီးကန်းနှစ်ကောင်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ တစ်ချိန်တည်းတွင် ရှန်ထျန်းတို့ ပုန်းကွယ်နေသည့် လေဟာနယ်နေရာဆီသို့ လှည့်လာကြသည်။
"မကောင်းတော့ဘူး၊ သူတို့ ငါတို့ကို မိသွားပြီ!" ဖက်တီးတာအိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ဖြူဖျော့သွားသည်။
"ငါတို့ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ? ငါတို့က လေဟာနယ်ထဲမှာ ပုန်းနေတာလေ!"
ရှန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာသည်။ သူသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဟာရီတီပုတီးစေ့ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ အခု အချိန်မရှိတော့ဘူး။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ အငွေ့အသက်ကို မဟုတ်ဘဲ ငါ့ရဲ့ ကံတရားကို အာရုံခံမိသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။"
"ကံတရား?" ဖက်တီးတာအိုဆရာမှာ နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်းသည် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ ကံတရားက အမြဲတမ်း ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်လေ။ အခုတော့ ဒီကံတရားကိုပဲ အသုံးချပြီး သူတို့ကို ထောင်ချောက်ထဲ ဆွဲသွင်းရတော့မယ်။"
ရွှေကျီးကန်းနှစ်ကောင်သည် ရှန်ထျန်းတို့ရှိရာဆီသို့ မီးတောက်များဖြင့် ပစ်ပေါက်လာသည်။ ဥမင်လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးမှာ တုန်ခါသွားပြီး ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
ရှန်ထျန်းသည် နောက်မဆုတ်ဘဲ ရှေ့ကို တိုးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူ ကို ကိုင်ထားပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ အခု အချိန်ပဲ! အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်!"
"ဒါပေမဲ့ ညီငယ်လေးရေ၊ အဲဒီလျှပ်စီးအရိပ်ခြေလှမ်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာ။ ငါ့ကို တကယ်ပဲ မသင်ပေးနိုင်ဘူးလား။ ငါက မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုပါဆို၊ မင်းအတွက် ဘာပဲလုပ်ပေးရလုပ်ပေးရ၊ ငါအဆင်သင့်ပဲ!"
ရှန်ထျန်းသည် မျက်လုံးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ အခုအချိန်က ဒါတွေကို ဆွေးနွေးနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။ အပြင်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ကြည့်လိုက်ဦး။"
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်လိုက်ကြသည်။
ဥမင်လမ်းကြောင်း အပြင်ဘက်တွင် ရွှေကျီးမင်းသား နှစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အနီးနားရှိ အစီအရင်များကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နေသည်။ အာဏာစက်အသီးသီးမှ ပညာရှင်များသည် ထိုဖိအားကြောင့် အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲနေကြသည်။
"ဒီရွှေကျီးမင်းသားနှစ်ကောင်က တကယ်ကို ရူးသွပ်နေတာပဲ။ သူတို့က တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင် အားဖြည့်ပေးနေတာတင်မကဘဲ သူတို့ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပေါင်းစပ်ပြီး အဆိပ်သင့်စေတဲ့ စွမ်းအားတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ။" ဖက်တီးတာအိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။
"သူတို့က ဒီရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။" ရှန်ထျန်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရွှေကျီးမင်းသားနှစ်ကောင်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ တစ်ချိန်တည်းတွင် ရှန်ထျန်းတို့ ပုန်းကွယ်နေသည့် လေဟာနယ်နေရာဆီသို့ လှည့်လာကြသည်။
"မကောင်းတော့ဘူး၊ သူတို့ ငါတို့ကို မိသွားပြီ!" ဖက်တီးတာအိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ဖြူဖျော့သွားသည်။
"ငါတို့ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ? ငါတို့က လေဟာနယ်ထဲမှာ ပုန်းနေတာလေ!"
ရှန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာသည်။ သူသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဟာရီတီပုတီးစေ့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ အခု အချိန်မရှိတော့ဘူး။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ အငွေ့အသက်ကို မဟုတ်ဘဲ ငါ့ရဲ့ ကံတရားကို အာရုံခံမိသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။"
"ကံတရား?" ဖက်တီးတာအိုဆရာမှာ နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်းသည် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ ကံတရားက အမြဲတမ်း ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်လေ။ အခုတော့ ဒီကံတရားကိုပဲ အသုံးချပြီး သူတို့ကို ထောင်ချောက်ထဲ ဆွဲသွင်းရတော့မယ်။"
ရွှေကျီးမင်းသားနှစ်ကောင်သည် ရှန်ထျန်းတို့ရှိရာဆီသို့ မီးတောက်များဖြင့် ပစ်ပေါက်လာသည်။ ဥမင်လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးမှာ တုန်ခါသွားပြီး ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
ရှန်ထျန်းသည် နောက်မဆုတ်ဘဲ ရှေ့ကို တိုးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူကို ကိုင်ထားပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ အခု အချိန်ပဲ! အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်!"
ဖက်တီးတာအိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး ရှန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။ "ညီငယ်လေးရာ... ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ တကယ်ပဲ သေလမ်းနဲ့ တွေ့ပြီထင်တယ်။ အဲဒီ ရွှေကျီးမင်းသား နှစ်ကောင်က ပေါင်းစပ်သွားတဲ့ စွမ်းအားက ကောင်းကင်ဘုံလောက ရဲ့ အဆင့်မြင့်ပညာရှင်တစ်ယောက်တောင် ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"
ရှန်ထျန်းကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ဟာရီတီပုတီးစေ့ ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားသည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ကံတရားကို အာရုံခံမိပြီး လိုက်လာတာဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က ငါပဲ။ အခု ငါတို့လုပ်ရမှာက သူတို့ရဲ့ အာရုံကို ငါ့ဆီမှာပဲ ရှိနေအောင် ဆွဲထားဖို့ပဲ။"
"မင်း... မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ?" ဖက်တီးတာအိုဆရာ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
ရှန်ထျန်းက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း ကို အသုံးပြုပြီး သူတို့ကို အာရုံလွှဲမယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ အစ်ကိုကြီးက အစီအရင်ကို အသက်သွင်းပြီး သူတို့ကို ထောင်ချောက်ထဲ ဆွဲသွင်းပေးရမယ်။ ဒါမှ ငါတို့ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစရှိမှာ။"
ရွှေကျီးမင်းသား နှစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံထားသော မီးတောက်များဖြင့် ရှန်ထျန်းတို့ ပုန်းကွယ်ရာနေရာဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြသည်။ ဥမင်လမ်းကြောင်း၏ နံရံများမှာ အပူရှိန်ကြောင့် အရည်ပျော်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ကျောက်တုံးကြီးများမှာလည်း တရွရွ ပြိုကျလာသည်။
"လုပ်တော့!" ရှန်ထျန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူသည် သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူ ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်မတတ် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း သည် ရှန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ရောင်စဉ်တန်းများအဖြစ် ပျံ့လွင့်သွားပြီး ရွှေကျီးမင်းသား နှစ်ကောင်၏ အာရုံကို အပြည့်အဝ ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။
ဖက်တီးတာအိုဆရာသည်လည်း တစ်ခဏမျှပင် မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ထားသည့် အစီအရင်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း တစ်ခုလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး လေဟာနယ်ထဲမှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားစုများမှာ ရွှေကျီးမင်းသား နှစ်ကောင်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
"အောင်မြင်ပြီ!" ဖက်တီးတာအိုဆရာက အော်ပြောလိုက်သည်။
ရွှေကျီးမင်းသား နှစ်ကောင်မှာ အစီအရင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပိတ်မိသွားပြီး လွတ်မြောက်ရန် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ ရှန်ထျန်း၏ သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း နှင့် ဖက်တီးတာအိုဆရာ၏ အစီအရင်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသော ထောင်ချောက်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားတော့သည်။
ရှန်ထျန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အခုမှပဲ အသက်ရှူချောင်တော့တယ်။"