အခန်း ၃၇၃ - လက်စားချေလိုသော ဝိညာဉ်ကို လွှတ်မြောက်စေခြင်းနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျီးကန်း
ရှန်ထျန်း သည် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည့်ကြားမှ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေ၏။ သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသော ဟာရီတီပုတီးစေ့ သည် ပျော့ပျောင်းနူးညံ့သည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ထိုအလင်းရောင်များက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုနှင့် မိစ္ဆာ ဆန်သော အငွေ့အသက်များကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။
သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော လက်စားချေလိုစိတ်ပြင်းပြသည့် ဝိညာဉ်သည် တုန်ရီနေသည်။ ထိုဝိညာဉ်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရှိနေသော အမုန်းတရားနှင့် ဒေါသတို့သည် ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်စွမ်းအားနှင့် ဟာရီတီပုတီးစေ့ ၏ သန့်စင်သော စွမ်းအင်တို့ကြောင့် တဖြည်းဖြည်းချင်း လျော့ပါးသွားသည်။
"သွားတော့... မင်းရဲ့ ဒုက္ခတွေ အဆုံးသတ်သွားပြီ" ဟု ရှန်ထျန်း က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုအခါ ဝိညာဉ်သည် ရှန်ထျန်း ကို နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လေထဲတွင် အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း အတွင်းရှိ အန္တရာယ်တစ်ခုကို သူဖြေရှင်းလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အခြေအနေသည် အေးချမ်းသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ကောင်းကင်ယံမှ ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးတစ်နေရာတွင် အနက်ရောင် ကျီးကန်းတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုကျီးကန်းသည် သာမန်ကျီးကန်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏မျက်လုံးများတွင် ရွှေကျီးမင်းသား နှင့် ဆင်တူသော စူးရှသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဒီနေရာမှာ ဒီလို ကျီးကန်းမျိုး ရှိနေတာလား"
သူ့စိတ်ထဲတွင် ဂျီရှာအကယ်ဒမီ ၌ သင်ကြားခဲ့ရသည့် အကြောင်းအရာများ ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။ ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း သည် ရိုးရှင်းသည့် နေရာတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ များ၊ အနှစ်သာရလေးလံသောရေ များ နှင့် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး ကဲ့သို့သော အရာများသည် ဤနေရာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။
ထိုစဉ် ကျိုအာ သည် သူ၏ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး မေးလိုက်သည်။ "ရှန်ထျန်း၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ တစ်ခုခုတွေ့လို့လား"
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနေရာက အငွေ့အသက်တွေက တော်တော်လေးကို ထူးဆန်းနေလို့ပါ။ သတိထားကြပါ"
သူသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသော သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူ ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ကျန်းလုံယွမ် သို့မဟုတ် ဖက်တီးတာအိုဆရာ တို့သာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပါက အခြေအနေသည် ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာပေလိမ့်မည်။ မီးတောက်ကျမ်း နှင့် စစ်မှန်သောနေမီး တို့၏ အစွမ်းသတ္တိများကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်လာပါက သူ အသင့်ရှိနေရမည်။
ကျီးကန်းသည် အသံတစ်ချက်မြည်လိုက်ပြီးနောက် အမှောင်ထုထဲသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းသွားသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ထိုကျီးကန်း၏ နောက်ကျောတွင် ပါသွားသည့် အမှတ်အသားတစ်ခုကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအမှတ်အသားသည် လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် ၏ ပုံစံနှင့် ဆင်တူနေသည်။
"ဒီနေရာက ငါထင်ထားတာထက် ပိုပြီးတော့ အရေးကြီးနေပုံပဲ" ဟု ရှန်ထျန်း က တွေးတောလိုက်သည်။ သူသည် ရှေ့ဆက်လျှောက်လှမ်းရန် ပြင်လိုက်သည်။ ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ အမွေအနှစ်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် သူသည် ဤအတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။
ဖက်တီးတာအိုဆရာ ဖြစ်သူ ယွဲ့ယွန်းတယ်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်း ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန်မန့် သန့်ရှင်းသောမြေ၏ ပထမဆုံးသော သူတော်စင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျန်းလုံယွမ် ၏ ပထမဆုံး တပည့်လည်း ဖြစ်သည်။
ယွဲ့ယွန်းတယ်သည် ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန်မန့် သန့်ရှင်းသောမြေသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ဂိုဏ်းမှာ ကျဆင်းနေသည့် အခြေအနေ၌ ရှိနေပြီး တပည့်ဦးရေလည်း နည်းပါးလှသည်။ အခြားသော သန့်ရှင်းသောမြေများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် လုံးဝမစွမ်းသာခဲ့ပေ။
ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် ပါရမီရှင်ကြီးနှစ်ဦးဖြစ်သော ကျန်းလုံယွမ် နှင့် ချူလုံဟယ်တို့ပြီးနောက်တွင် နောက်မျိုးဆက်သစ်များထဲ၌ ထူးခြားသူဟူ၍ မရှိသလောက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
အနည်းငယ် ထူးချွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သူမှာ ယွဲ့ယွန်းတယ် တစ်ဦးသာ ရှိသည်။
ကျန်းလုံယွမ် သည် ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန်မန့်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံးသော သူတော်စင်အဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့ရသည့် ယွဲ့ယွန်းတယ်အပေါ် ဂိုဏ်းက မျှော်လင့်ချက်ကြီးမားစွာ ထားရှိခဲ့သည်။
ကံဆိုးစွာဖြင့် ယွဲ့ယွန်းတယ်၏ မွေးရာပါ အလားအလာမှာ ကျန်းလုံယွမ် နှင့် ချူလုံဟယ်တို့ထက် နိမ့်ကျနေသည်။ ထိုအခါ ဘာလုပ်နိုင်ပါမည်နည်း။
နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိလေသည်။ ၎င်းမှာ 'အတင်းအကျပ် ကျွေးမွေးလေ့ကျင့်ခြင်း' ပင် ဖြစ်သည်။
အမှန်စင်စစ် ယွဲ့ယွန်းတယ်သည် အရင်က ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြရပေမည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း လောက် မချောမောသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ကြာပန်းနီလာအရှင် နှင့် ဒိုင်ဗိုင်းဖာမန့် ဂိုဏ်းချုပ်တို့က သူ့ကို အမျိုးမျိုးသော ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများနှင့် အားဆေးများ အတင်းအကျပ် တိုက်ကျွေးခဲ့ရာမှ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အဝလွန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤ 'အတင်းအကျပ် ကျွေးမွေးလေ့ကျင့်ခြင်း' နည်းလမ်းသည် အချို့သော ရလဒ်များကိုမူ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့လေသည်။
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် အဝလွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လျှပ်စီးစွမ်းအား ကျင့်စဉ်များမှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တိုးတက်နေခဲ့သည်။
ထိုခေတ်ကာလက သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကြားတွင် သူသည် ထိပ်သီးချန်ပီယံ မဟုတ်ခဲ့သော်လည်း ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သည့် ပါရမီရှင်များထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ကျန်းလုံယွမ် ကို အရှက်ရစေမည့်သူမျိုး မဟုတ်ခဲ့ပေ။
ဖက်တီးတာအိုဆရာ အရွယ်ရောက်လာချိန်တွင် သူစားသုံးခဲ့ရသည့် ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများနှင့် အားဆေးများသည် သူ၏ဂိုဏ်းအတွက် ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲလှကြောင်း သူသဘောပေါက်လာသည်။ ထိုအရာများသည် သူ၏ဂိုဏ်းအတွက် မည်မျှ တန်ဖိုးကြီးမားပြီး ရှားပါးကြောင်းကိုလည်း သူနားလည်သွားသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် အပြင်ပန်းတွင် ဂရုမစိုက်ဟန် ပြုမူနေသော်လည်း ဂိုဏ်းကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် နည်းလမ်းရှာမည်ဟု သူကိုယ်တိုင် ကတိပြုထားခဲ့သည်။
တစ်နေ့တွင် သူသည် 'နဂါးဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်း ရှာဖွေရေးကျမ်း' ဟု အမည်ရသည့် လျှို့ဝှက်ကျမ်းတစ်စောင်ကို မတော်တဆ တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။
ထိုလျှို့ဝှက်ကျမ်းထဲတွင် နယ်မြေဒေသများနှင့် ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ များအကြောင်း၊ ၎င်းတို့တွင် ရှိနေတတ်သည့် အံ့ဖွယ်လျှို့ဝှက်ချက်များအကြောင်း များစွာ ဖော်ပြထားသည်။ အကယ်၍ ကျမ်းပါ ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း လိုက်နာမည်ဆိုပါက ရှေးခေတ်ကျင့်စဉ်ရှင်များ၏ သင်္ချိုင်းများ တည်ရှိနေသည့် ထူးခြားသော နေရာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်။
ဟုတ်ပေသည်။ ဤလျှို့ဝှက်ကျမ်းသည် ဖက်တီးတာအိုဆရာ အတွက် မျက်စိပွင့်စေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် သင်္ချိုင်းဖောက်ခြင်းကို စွဲလမ်းသွားတော့သည်။
ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့် ကျင့်စဉ်ရှင်များမှသည် ပညာရှိကြီးများအထိ၊ ထင်ရှားကျော်ကြားသည့် မိသားစု သို့မဟုတ် အာဏာစက်ကြီးများမှ မဟုတ်သရွေ့ ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် ၎င်းတို့၏ သင်္ချိုင်းများကို ဖောက်ထွင်းတော့သည်။
ဤအပြုအမူကို မည်သို့ ခေါ်ဆိုရမည်နည်း။ ဆင်းရဲသားတို့ကို ကူညီရန် သူဌေးများထံမှ လုယက်ခြင်းလော။
သူ၏ ဆင်းရဲသော ဘဝကို ကူညီရန်အတွက် ချမ်းသာကြွယ်ဝခဲ့သော လူသေများထံမှ လုယက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သည့် ရတနာများကိုမူ ဖက်တီးတာအိုဆရာ က သန့်ရှင်းသောမြေသို့ လှူဒါန်းပေးခဲ့သည်။
ဤလူသည် အပြင်ပန်းတွင် ကြည့်ကောင်းသူ မဟုတ်သော်လည်း ကြာပန်းနီလာအရှင် ထက်ပင် သန့်ရှင်းသောမြေအတွက် အကျိုးပြုနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။
အကယ်၍ ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့သော နည်းလမ်းများသာ မရှိခဲ့ပါက ကျန်းလုံယွမ် သည် သူ့အား ဂိုဏ်းချုပ်နေရာ ဆက်ခံသူအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ပေမည်။
သို့သော် သူသည် ကျန်းလုံယွမ် နေရာကို မည်သည့်အခါမျှ အစားထိုးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားသည့်အတွက် ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် မည်သည့်ပုံရိပ်ကိုမျှ ထိန်းသိမ်းရန် ဖိအားမရှိခဲ့ပေ။
သင်္ချိုင်းဖောက်သည့်အခါတွင် သူသည် ကြာပန်းနီလာအရှင် ထက်ပင် ပို၍ ရှက်ကြောက်ခြင်း ကင်းမဲ့နေတတ်သည်။
သူ၏ အဆိုးဆုံးကာလများတွင် သူသည် အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ သန့်ရှင်းသောမြေတစ်ခု၏ ဘိုးဘွားသင်္ချိုင်းကိုပင် ဖောက်ထွင်းခဲ့ဖူးသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ ထိုသန့်ရှင်းသောမြေမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးက ကျန်းလုံယွမ် ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုဖြစ်ရပ်ကြောင့် သန့်ရှင်းသောမြေ နှစ်ခုကြားတွင် စစ်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် မဟာတောအုပ်ကြီး ကောင်းကင်ဧကရာဇ်နိုင်ငံတော်မှ ကြားဝင်ဖျန်ဖြေပေးခဲ့ပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှ ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် သူတော်စင်များကို တရားမျှတသည့် တစ်ဦးချင်း တိုက်ပွဲဖြင့် ဖြေရှင်းစေခဲ့သည်။
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် အခြားသော သူတော်စင်တစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ သူသည် တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် အနိုင်ရခဲ့ပြီး သူ၏ပြိုင်ဘက်မှာမူ ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ လျှပ်စီးနည်းပညာကြောင့် အမည်းစက်များ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ကျန်းလုံယွမ် နှင့် အခြားသော ဂိုဏ်းချုပ်တို့သည် နယ်မြေအကြားတွင် သုံးရက်သုံးညတိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း အနိုင်အရှုံး မပေါ်ခဲ့ပေ။
ရလဒ်မှာ မရေမရာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သန့်ရှင်းသောမြေ နှစ်ခုကြားမှ ပဋိပက္ခမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ငြိမ်းချမ်းသွားခဲ့သည်။
သို့သော် ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့သော လုပ်ရပ်များကြောင့် အခြားသော သန့်ရှင်းသောမြေများက သူ့ကို ရန်သူကဲ့သို့ သဘောထားလာကြသည်။
ဂျီရှာအကယ်ဒမီ မှ ဖူဇီသည် ထိုလူကို အကယ်ဒမီသို့ ကိုယ်တိုင်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ အပြစ်များကို ပြန်လည်ဆင်ခြင်ရန်အတွက် နှစ်တစ်ရာကြာ တိုက်ပိတ်အကျဉ်းချထားခဲ့သည်။
ယခုအခါ နှစ်တစ်ရာ ပြည့်မြောက်သွားပြီဖြစ်ရာ ဂျီရှာအကယ်ဒမီ မှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် သူသည် ပင်မအဖွဲ့နှင့်အတူ Immortal Abode ကျွန်းသို့ ပျော်ရွှင်စွာ လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် တရားဝင် သင်္ချိုင်းဖောက်ခြင်းကို ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတော်စင်အများစုက ဤလူသည် ကျွမ်းကျင်သော သင်္ချိုင်းဖောက်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း ထဲတွင် ထူးဆန်းသော အခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်နေပါက ဤလူသည် အမှန်တကယ်ပင် အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို အမှန်တကယ် တွေ့ရှိသွားခဲ့ခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤသင်္ချိုင်းသည် အလွန်ဆိုးရွားပြီး ကံမကောင်းသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
...
ဒုန်း!
ရှန်ထျန်း နှင့် အနက်ရောင်-အနီရောင် မီးတောက်များထဲမှ လက်စားချေလိုသော ဝိညာဉ်တို့သည် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
သူ၏ သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူ စွမ်းအားကို အနှစ်သာရလေးလံသောရေ ဖြင့် အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ထားသည်။
ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး ၏ စွမ်းအားကို အသုံးချကာ ရှန်ထျန်း သည် ထိုဝိညာဉ်ကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။
ထိုဝိညာဉ်သည် သူတော်စင်တစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း စစ်မှန်သော သူတော်စင်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဉာဏ်ပညာ မရှိပေ။ ၎င်းသည် အခြေခံ တိုက်ခိုက်မှုများကိုသာ မှီခိုနေရသည်။ သို့သော်လည်း ထိုစွမ်းအားမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
မည်သို့ဆိုစေ၊ ဤသည်မှာ သူတော်စင်တစ်ပါး၏ စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခြားသော Heavenly Venerable တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက အစိစိအမြွှာမြွှာ ဖြစ်သွားပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကြယ်ပွင့်များကို ချေမှုန်းသောတူ!
လမင်းကို မတင်သောတူ!
နေမင်းကို လောင်ကျွမ်းစေသောတူ!
နေ့ရက်များကို ကျဆင်းစေသောတူ!
လျှပ်စီးအသံတူ!
မဟာကောင်းကင်နဂါးတူ!
အကန့်အသတ်မဲ့ မိစ္ဆာ ကို နှိမ်နင်းသောတူ!
ရှန်ထျန်း ၏ လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် သည် တောက်ပနေသည်။ သူသည် ရွှေရောင်နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။
ထိုဆိုးရွားလှသော အနက်ရောင်-အနီရောင် မီးတောက်များမှာမူ သွေးရောင်ခြယ် နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုနှစ်ခုသည် လိုဏ်ခေါင်းအတွင်းတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
"ဆရာ၊ အဲဒီ ဝိညာဉ်ရဲ့ စွမ်းအားက ဒီထူးခြားတဲ့ နယ်မြေနဲ့ ဝိညာဉ်ဆန်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေဆီက လာတာပါ။ အဲဒီ ဝိညာဉ်ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေကို သန့်စင်ဖို့ 'ခြောက်လမ်းသွား ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ကျောက်ပြား' ကို သုံးကြည့်ပါလား"
ဟာရီတီပုတီးစေ့ တုန်ခါသွားပြီး ကျိုအာ ၏ အသံသည် ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူလည်း ထိုအကြောင်းကို ခန့်မှန်းမိပြီး ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူတော်စင်နှင့် Heavenly Venerable အကြားရှိ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မျိုး ရှိသော ပြိုင်ဘက်မျိုးနှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းမှာ ရှားလှသည်။ ရှန်ထျန်း သည် နောက်ထပ် အနည်းငယ်မျှ တိုက်ခိုက်ကြည့်ချင်သေးသည်။
မည်သို့ဆိုစေ၊ Heavenly Venerable များမှာ ရှန်ထျန်း အတွက် ယခုအခါ စိန်ခေါ်မှု မဟုတ်တော့ပေ။
"မင်းက တကယ်ကို သနားစရာကောင်းနေတာပဲ။ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်းကို ငါ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးပါ့မယ်!"
အနက်ရောင်-အနီရောင် မီးတောက်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားမိရင်း ရှန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
သူသည် ရုတ်တရက် အားပြင်းသော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ဝိညာဉ်ကို နောက်ပြန်ဆုတ်သွားစေပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ငွေရောင် ကျောက်ပြားကို ထုတ်ယူကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်စေသည်။
ကျောက်ပြားသည် ပိုမိုကြီးမားလာပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော အက္ခရာ ခြောက်ခုသည် ထူးခြားသည့် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းဖြင့် တောက်ပလာသည်။
ကောင်းကင်ယံတွင် သန့်ရှင်းသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုနေသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့၏ တရားသံကို ကြားနေရသည်။
...
"နတ်ဘုရား... နတ်ဘုရားလက်ရာ!"
ရှန်ထျန်း ၏ ခြောက်လမ်းသွား ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ကျောက်ပြားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
သူသည် နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ သင်္ချိုင်းများ ဖောက်ထွင်းခဲ့ရာ ရတနာကောင်းများကို အတော်အတန် မြင်ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ သူတော်စင်လက်ရာများကိုပင် အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် သူသည် နတ်ဘုရားလက်ရာကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ!
ညီငယ်၊ သူက ဒီလိုရတနာမျိုးကို ဘယ်လိုရခဲ့တာလဲ!?
ဖက်တီးတာအိုဆရာ မနာလိုဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ရှန်ထျန်း သည် ခြောက်လမ်းသွား ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ကျောက်ပြားကို စတင် အသက်သွင်းလိုက်သည်။
အနက်ရောင်-အနီရောင် မီးတောက်များအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များသည် ခြောက်လမ်းသွား ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ကျောက်ပြား၏ သန့်စင်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ကုသိုလ်စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုအနက်ရောင်-အနီရောင် မီးတောက်များသည် ရွှေရောင်-အနီရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှန်ထျန်း ၏ မီးတောက်ကျမ်း ကို အသုံးပြုကာ သူ၏ စစ်မှန်သောနေမီး နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ရွှေကျီးကန်းမီးတောက်များကို ပိုမိုစုပ်ယူလေလေ၊ သူ၏ စစ်မှန်သောနေမီး အရင်းအမြစ်မှာ ပိုမိုအားကောင်းလာလေလေ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိသည်။
ထိုအရာသည် တကယ်ကို အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။
ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ထိုအနက်ရောင်-အနီရောင် မီးတောက်များမှာလည်း ပိုမိုအားနည်းသွားတော့သည်။
ထိုမီးတောက်များအတွင်း ပုန်းကွယ်နေသည့် မိစ္ဆာ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်ကို ရှန်ထျန်း နှင့် ဖက်တီးတာအိုဆရာ တို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုမိစ္ဆာမှာ ကျီးကန်းတစ်ကောင် ဖြစ်နေလေသည်။
အနီရောင် ရွှေရောင်အဆင်းရှိသော ကျီးကန်းတစ်ကောင်ပင်တည်း။
ထိုကျီးကန်းမှာ သာမန်ကျီးကန်းတစ်ကောင် မဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး အတောင်ပံများမှာ ဖြန့်ကျက်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားမည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး အလွန်အမင်း အမျက်ဒေါသထွက်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။
"ဒါ... ဒါက ရွှေကျီးကန်းမင်းသား ရဲ့ ဝိညာဉ်လား"
ဖက်တီးတာအိုဆရာ က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ တုန်ရီနေပြီး မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်နေသည်။
ရှန်ထျန်း က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုဝိညာဉ်ကို အကဲခတ်နေရင်းမှ ခြောက်လမ်းသွား ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ကျောက်ပြား၏ စွမ်းအားကို ပိုမိုမြှင့်တင်လိုက်သည်။ ကျောက်ပြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများမှာ ကျီးကန်းဝိညာဉ်ကို ပိုမိုဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။
"သူက ဒီသင်္ချိုင်းထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေခဲ့တဲ့အတွက်ကြောင့် သူ့ရဲ့ အသိစိတ်တွေမှာ အမုန်းတရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာစိတ်တွေသာ လွှမ်းမိုးနေတာ ဖြစ်ရမယ်"
ရှန်ထျန်း က တည်ငြိမ်စွာ မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။ သူသည် ကျီးကန်းဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အနက်ရောင်အငွေ့အသက်များကို ဆက်လက်သန့်စင်နေသည်။
ကျီးကန်းဝိညာဉ်မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။ သို့သော် သူ၏ အသံမှာ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေမည့် အသံမျိုးမဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်လောကကို တုန်ခါစေသည့် အသံမျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရှန်ထျန်း ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တွန်းလှန်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ခြောက်လမ်းသွား ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ကျောက်ပြား၏ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
အချိန်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ကျီးကန်းဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ကြည်လင်လာသည်။ အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင် မီးတောက်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရွှေရောင်အရောင်အသွေးများက ပိုမိုထင်ရှားလာသည်။
"ဆရာ၊ သူက အခု ပိုပြီး ငြိမ်သက်သွားပြီ။ ကျမတို့ သူ့ရဲ့ အသိစိတ်ကို ပြန်လည်ရရှိအောင် ကူညီပေးလို့ ရနိုင်မလား"
ကျိုအာ ၏ အသံမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ဝိညာဉ်ဆီသို့ နူးညံ့သော စွမ်းအင်များကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုဝိညာဉ်မှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်သက်သွားပြီး ရှန်ထျန်း ကို ငေးကြည့်နေသည်။
"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ"
ဝိညာဉ်ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ အားနည်းလှသော်လည်း ရှင်းလင်းနေသည်။
ရှန်ထျန်း က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ငါက မင်းကို ဒီအကျဉ်းထောင်ထဲကနေ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးမယ့်သူပဲ"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်သောအခါ ကျီးကန်းဝိညာဉ်၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ စို့တက်လာသယောင် ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် အမှောင်ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ပိတ်မိနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖက်တီးတာအိုဆရာ ကမူ ဘေးမှနေ၍ မျက်စိသူငယ်အိမ် ကျွတ်မတတ် ကြည့်နေသည်။ သူသည် မယုံနိုင်စရာ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေသည်။
"ဒါ... ဒါက တကယ်ပဲ ဖြစ်ပျက်နေတာလား။ ရွှေကျီးကန်းမင်းသား ရဲ့ ဝိညာဉ်က ညီငယ်ရဲ့ စကားကို နားထောင်နေတာလား"
ရှန်ထျန်း သည် အရေးမစိုက်ဘဲ ဆက်လက်၍ ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ပေးနေသည်။ ဤသင်္ချိုင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိလိုက်သည်။