အခန်း ၃၇၂။ ဤသင်္ချိုင်းသည် အလွန်ဆိုးရွားပြီး ကံမကောင်းပေ
ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် လေထုမှာ အလွန်အမင်း တင်းမာနေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှေ့တည့်တည့်ရှိ ပိတ်ဆို့နေသော တံခါးကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုတံခါးမှာ သာမန်ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည့် ရှေးဟောင်းသတ္တုရိုင်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။ ၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံထားပြီး ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိတ်လန့်စေနိုင်သည်။
"ဒီနေရာက တကယ့်ကို ထူးဆန်းတယ်" ဖက်တီးတာအိုဆရာ က တံတွေးမြိုချရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စပ်စုလိုမှုတို့ ရောထွေးနေသည်။ "ငါတို့ရောက်လာကတည်းက တစ်ခုခုတော့ မှားနေသလိုပဲ။ ဒီနေရာရဲ့ အငွေ့အသက်က သာမန်သင်္ချိုင်းတစ်ခုလို မဟုတ်ဘူး။ ဒါက... ဒါက သေခြင်းတရားကို ဖိတ်ခေါ်နေသလိုမျိုးပဲ"
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ ဒီနေရာရဲ့ ဖိအားက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြင်းထန်လာတယ်။ ရှေ့ဆက်သွားလေလေ၊ အန္တရာယ်က ပိုများလေလေပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ နောက်ပြန်လှည့်လို့ မရတော့ဘူး"
သူတို့၏ အနောက်ဘက်တွင် ရွှေကျီးမင်းသား သည် အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ရပ်နေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် သည် တောက်ပနေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း တို့ကို အနိုင်ယူရန် ပြင်ဆင်နေပုံရသည်။
"ရှေ့ဆက်သွားကြစို့" ရှန်ထျန်း က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
သူတို့သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ အထဲတွင် အနှစ်သာရလေးလံသောရေ များ စီးဆင်းနေပြီး အလွန်အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ပျံ့လွင့်နေသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး များသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
"သတိထား!" ရှန်ထျန်း အော်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူ ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူသည် စစ်မှန်သောနေမီး ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ပတ်ပတ်လည်ရှိ အမှောင်ထုမှာ အလင်းရောင်များဖြင့် လင်းထိန်သွားသည်။
ရွှေကျီးမင်းသား သည် ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေက အချည်းနှီးပါပဲ။ ဒီနေရာမှာ ငါက ဘုရားသခင်ပဲ။ ဒီ ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း က ငါ့ရဲ့ အမွေအနှစ်ဖြစ်ရမယ်"
သူသည် ကောင်းကင်ဘုံလျှပ်စီးအစီအရင် ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ လျှပ်စီးတန်းများမှာ မြွေများကဲ့သို့ ကွေ့ကောက်ကာ ရှန်ထျန်း ဆီသို့ ဦးတည်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် တည်ငြိမ်စွာပင် ဟာရီတီပုတီးစေ့ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ပုတီးစေ့၏ အလင်းရောင်မှာ လျှပ်စီးတန်းများကို ခုခံလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုနေရာ၏ အငွေ့အသက်မှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာပြီး အရာအားလုံးသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
"ဒီသင်္ချိုင်းက အလွန်ဆိုးရွားပြီး ကံမကောင်းဘူး" ဖက်တီးတာအိုဆရာ က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငါတို့ ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားသင့်တယ်!"
ရှန်ထျန်း သည် တင်းမာနေသော မျက်နှာဖြင့် ရှေ့ကိုသာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူသိသည်။ သူတို့သည် အမှန်တရား၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာမှ ထွက်လမ်းသည် သေခြင်းတရားကို ကျော်ဖြတ်ခြင်းမှသာ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် မိမိ၏ ဆရာနှင့် တပည့်ချင်းအစ်ကိုတို့၏ အတိတ်က အရှုပ်တော်ပုံများကို စိတ်မဝင်စားသော်လည်း၊ ဤအချက်အလက်က ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် တကယ်ပင် ကောင်းကင်ဘုံမြေပြင်မြင့် (Divine Firmament Sacred Ground) မှ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
'ငါက မြင့်မြတ်သူတစ်ဦးအနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ အပေါင်းအဖော် ဒုက္ခရောက်နေတာကို ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်ဘူး!'
ရှန်ထျန်း သည် ရွှေရောင်လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
သူသည် ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်လျှပ်စီးအသွင်ဖြင့် လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်ကာ ထိုတာအိုဆရာကို လိုက်လံခြောက်လှန့်နေသော ဘီလူးသရဲတစ္ဆေထံမှ အမြန်ဆုံး ရှောင်ထွက်ခဲ့သည်။
ဝူး......
ဘယ်နေရာမှန်းမသိရသော အရပ်မှ ကျယ်လောင်သည့် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အခန်း၏ တံခါးပေါက် ပွင့်သွားပြီးနောက် အမည်းရောင် မီးလုံးကြီးတစ်ခုသည် သူတို့ရှိရာသို့ တန်းမတ်စွာ ဦးတည်တိုးဝင်လာသည်။
ဒုန်း!
ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ စစ်မှန်သောနေမီး သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ ထိုမီးတောက်၏ အရင်းအမြစ်မှာ စစ်မှန်သောနေမီး နှင့် တူညီနေပြီး ၎င်းတွင်လည်း အလားတူ ဂုဏ်သတ္တိအချို့ ပါဝင်နေသည်။
သို့သော်လည်း မြင့်မြတ်သော စစ်မှန်သောနေမီး နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက ဤအမည်းရောင် မီးတောက်မှာမူ အယူမှားသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဘီလူးသရဲတစ္ဆေ အများစုမှာ ထူးခြားသော မီးတောက်များနှင့် လျှပ်စီးများကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း ဤဘီလူးသရဲတစ္ဆေမှာမူ စစ်မှန်သောနေမီး နှင့် ဆင်တူသည့်အရာကိုပင် အညစ်အကြေးများဖြင့် ကူးစက်စေနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ အမှန်ပင် ယုံကြည်နိုင်ဖွယ်မရှိအောင် ထူးခြားလှပေသည်။
ဤအမည်းရောင် မီးတောက်မှာ စစ်မှန်သောနေမီး နှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်ဘဲ၊ ၎င်းသည် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါး မီးတောက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ထိုအခန်းထဲမှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဤအငြိုးအတေးကြီးမားသော ဝိညာဉ်၏ အရှိန်အဝါမှာ အဆပေါင်းထောင်ချီ၍ တိုးပွားလာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူကိုယ်တိုင် အလွန်အစွမ်းထက်သော အယူမှားသူတစ်ဦး၏ နောက်ယောင်ခံလိုက်ခြင်း ခံနေရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သွေးသတ်ဂိုဏ်းချုပ် (Sect Master Blood Kill) ထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေသေးသည်။
“ခွေးကောင်! အစ်ကိုကြီး၊ မင်း ဘာတွေလုပ်ထားတာလဲ!”
ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းများ တဆတ်ဆတ်တုန်သွားသည်။ သူသည် လက်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အနောက်ဘက်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
ဒုန်း!
ကောင်းကင်ဘုံလျှပ်စီးအစီအရင် ၏ ရိုးရှင်းသော ပုံစံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ရွှေရောင် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး များသည် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြိုင်တူထွက်ပေါ်လာသည်။ အစီအရင်က ၎င်းတို့ကို ပိုမိုအားကောင်းစေပြီး အမည်းရောင်မီးတောက်ဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး ထဲတွင် ထူးခြားသော ပစ္စည်းငါးမျိုး၏ စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသဖြင့် သာမန် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး များထက် ပိုမိုအားကောင်းသည်။
၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ လျှပ်စီးအစီအရင်၏ အားဖြည့်ပေးမှုနှင့်အတူ အလွန်အစွမ်းထက်သော ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်တစ်ပါး၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။
သို့သော်လည်း အမည်းရောင်မီးတောက်မှာမူ လျှပ်စီးကို အမှုမထားဘဲ ထိုနှစ်ဦးထံသို့ ဆက်လက်ဦးတည်လာသည်။
လျှပ်စီးများက အမည်းရောင်မီးတောက်ကို ထိမှန်ပြီးနောက် အငြိုးအတေးကြီးမားသော ဝိညာဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့သာ ပျက်စီးသွားသည်။
ကြီးမားလှသော မီးတောက်နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက ၎င်းမှာ အမှန်ပင် အရေးမပါလှပေ။
မကြာမီပင် လျှပ်စီးအစီအရင်ကို မီးတောက်က လောင်ကျွမ်းဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး မီးတောက်တွင် တောင်ပံတစ်စုံ ပေါက်လာသည်။ ယခုအခါ ၎င်းမှာ ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာသည်။
“ညီလေး! ငါ့အတွက် အချိန်ဆွဲပေးထား! တစ်မိနစ်လောက်ပဲ လိုတယ်! ငါတို့ ဒီအခြေအနေကနေ လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်!”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံစံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ခရမ်းရောင် ပုတီးစေ့တန်းလန်းကို အမြန်ထုတ်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုပုံစံများ၏ အရေးအကြီးဆုံးအပိုင်းမှာ ပျောက်ဆုံးနေသဖြင့် ၎င်းမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ အလုပ်လုပ်သည်။
ပျောက်ဆုံးနေသည့် အပိုင်းကိုသာ ဖြည့်စွက်နိုင်ပါက ဤကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့သည် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ သေချာလို့လား?”
ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီသွားသည်။ ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ အမူအရာမှာ ယုံကြည်ရလောက်သည့်ပုံ မပေါက်ပေ။
ဘာလို့များ စိတ်စွမ်းအားအဆင့်ရှိတဲ့ အငြိုးအတေးကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်က တခြားလူတွေကို မလိုက်ဘဲ မင်းကိုပဲ လိုက်နေရတာလဲ? မင်း ဘာတွေလုပ်ထားလို့လဲ!?
မင်းက သူ့ရဲ့ အလောင်းတူတစ်ခုလုံးကို လုယက်လာခဲ့တာလား!?
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့ပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို အမြန်ရေးဆွဲလိုက်ပြီး “စိတ်ချပါ ညီလေး။ ငါက တစ်သက်လုံး သင်္ချိုင်းဖောက်လာတာ။ ဒါမျိုးတွေ အများကြီး မြင်ဖူးတယ်! ဒီအငြိုးအတေးကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်ဆိုတာ ငါ့အတွက်တော့ အေးဆေးပဲ!” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဒုန်း!
သူစကားမဆုံးခင်မှာပင် အမည်းရောင်မီးတောက်က တိုက်ခိုက်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် နောက်ထပ် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ခုခံရန် အမြန်ကြိုးစားသော်လည်း အနည်းငယ် နောက်ကျသွားသည်။
မီးတောက်မှာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ ပေါင်ကြားကို ထိမှန်သွားသည်။
“အား၊ အား၊ အား!”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့မှာ လွင့်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ “ညီလေး! မင်း ဒီထက် ပိုကောင်းအောင် လုပ်ပေးလို့ရတယ်လေ!
“ခွေးကောင်! ဒါသာ ရွှေကျီးကန်းမီးတောက်ဆိုရင် ငါ ဘာမှလုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီအငြိုးအတေးမီးတောက်ကတော့ ငါ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ဘူး!”
“အား၊ အား၊ အား!”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ‘မှော်ပညာ’ ကို စတင်လိုက်သည်။ “အပျိုစင်ရဲ့ ဆီးက မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို နှိမ်နင်းရာမှာ အကောင်းဆုံးပဲ! ငါ့ရဲ့ ‘ဓမ္မရတနာ’ ကို ကြည့်လိုက်!”
ဝူး!
ရှန်ထျန်း သည် မီးတောက်များ အမှန်တကယ် ငြိမ်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၍ အံ့အားသင့်သွားသည်။
သို့သော်လည်း ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ ဝတ်ရုံမှာ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အတွင်းခံသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ အတွင်းခံမှာ သာမန်မဟုတ်ပုံရသည်။ စိတ်စွမ်းအားအဆင့် မီးတောက်ကပင် မလောင်ကျွမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ စိုစွတ်နေသည်။
အနည်းငယ် ကြန့်ကြာသွားပြီးနောက် အငြိုးအတေးကြီးမားသော ဝိညာဉ်မှာ သူတို့နှင့် ပို၍ နီးကပ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည်ပင် သူ့ကျောပြင်တွင် အငွေ့အသက်ကို ခံစားနေရသည်။ ၎င်းကြောင့် သူ၏ တာအိုစိတ်နှလုံးမှာ တုန်လှုပ်နေသည်။
ဟာရီတီပုတီးစေ့ ထဲမှ မိန်းကလေးအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “သခင်! ဒီအငြိုးက အရမ်းပြင်းထန်တယ်! အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီး “ဝါး! ညီလေး၊ မင်းက မိန်းကလေးတစ္ဆေလေးတစ်ကောင်ကို မွေးထားတာလား?” ဟု နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းများ တစ်ဖန်ပြန်တုန်သွားသည်။ “အစ်ကိုကြီး၊ တစ်မိနစ် ပြည့်တော့မယ်”
ဒုန်း!
မီးတောက်မှာ ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
မီးတောက်ထဲမှ ဧရာမလက်သည်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖက်တီးတာအိုဆရာ ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ဤလက်သည်း၏ စွမ်းအားမှာ တရားဥပဒေများနှင့် လေဟာနယ်အားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ စိတ်စွမ်းအားအဆင့် မီးတောက်၏ စွမ်းအားပင်!
“အစ်ကိုကြီး၊ မင်းရဲ့ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်ပါ”
ရှန်ထျန်း သည် ဖက်တီးတာအိုဆရာ ကို ဘေးသို့ ပစ်လွှင့်လိုက်ပြီး လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားအတုအယောင် ပစ္စည်းဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူ မှာလည်း အရွယ်အစား တိုးလာသည်။ ယခုအခါ ၎င်းမှာ အတောင်ပတ်ပေါင်း ထောင်ချီရှိသော ဧရာမတူကြီး ဖြစ်လာသည်။
တူ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်လည်း ငွေရောင်အရည်များ ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ အနှစ်သာရလေးလံသောရေ ပင် ဖြစ်သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံတောအုပ် တူပေါင်း ၃၆ ချချက် — လမင်းကိုမတင်သောတူ!”
ဒုန်း!
တူမှာ မီးတောက်ကို ထိမှန်သွားပြီး ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူတို့ကြားရှိ လေဟာနယ်မှာ ကြေမွသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင် (Spirit Qi) အားလုံးကို စုပ်ယူနေသည့် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် သူတို့ကို ဝန်းရံထားသော နံရံများမှာ အက်ကွဲလာသည်။
...
“ဘာလို့ ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အငြိုးအတေးကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်က ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း ထဲမှာ ရှိနေရတာလဲ?”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် ပုံစံကို ဆက်လက်ရေးဆွဲရင်း မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ဒါက တခြားစိတ်စွမ်းအားရှင်တွေရဲ့ သင်္ချိုင်းထဲက နတ်ဘုရားအသိစိတ်နဲ့ နီးစပ်နေတယ်”
နယ်မြေငါးခုတွင် စိတ်စွမ်းအားရှင်များ၏ သင်္ချိုင်းမှာ အန္တရာယ်အရှိဆုံးနေရာဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ၎င်းမှာ စိတ်စွမ်းအားရှင်များ ကပ်ဘေးကို မကျော်လွှားနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့သည့် နေရာများဖြစ်သည်။
အောင်မြင်မှုမရခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အငြိုးမှာ အငြိုးအတေးကြီးမားသည့် နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ၎င်းက သင်္ချိုင်းထဲသို့ ကျူးကျော်လာသူအားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်သည်။
သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်များသည် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး ၃၆ ပါးကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သူများဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်သက်သည့်အချိန်တွင် နတ်ဘုရားဖြစ်နိုင်သူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့ သင်္ချိုင်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ရသည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ အခြားသူများအတွက် အမွေအနှစ်နှင့် ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးများ ရရှိစေရန်ဖြစ်သည်။
ကျူးကျော်သူများက မရိုမသေ မပြုသရွေ့ သူတို့သည် မည်သည့်အခက်အခဲမျိုးနှင့်မျှ ကြုံတွေ့ရမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ဤ ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း က ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ အမြင်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။
ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အငြိုးအတေးကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်လာရတာလဲ? လုံးဝ ယုတ္တိမရှိဘူး!
ဟုတ်ပါတယ်၊ ယုတ္တိမရှိတာကတော့ သူ့ရဲ့ ဒီညီလေးပဲ!
သူသည် အမည်းရောင်မီးတောက်နှင့် တိုက်ခိုက်နေရင်း အသာစီးရနေသည့် ရှန်ထျန်း ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
အဲဒါက စိတ်စွမ်းအားရှင်ရဲ့ အငြိုးအတေးဝိညာဉ် ဖန်တီးထားတာလေ။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...
ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒါကို နှိမ်နင်းနိုင်ရတာလဲ!?
ဆုံးအပိုင်းမှာ ပျောက်ဆုံးနေသဖြင့် ၎င်းမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ အလုပ်လုပ်သည်။
ပျောက်ဆုံးနေသည့် အပိုင်းကိုသာ ဖြည့်စွက်နိုင်ပါက ဤကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့သည် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ သေချာလို့လား?”
ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီသွားသည်။ ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ အမူအရာမှာ ယုံကြည်ရလောက်သည့်ပုံ မပေါက်ပေ။
ဘာလို့များ စိတ်စွမ်းအားအဆင့်ရှိတဲ့ အငြိုးအတေးကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်က တခြားလူတွေကို မလိုက်ဘဲ မင်းကိုပဲ လိုက်နေရတာလဲ? မင်း ဘာတွေလုပ်ထားလို့လဲ!?
မင်းက သူ့ရဲ့ အလောင်းတူတစ်ခုလုံးကို လုယက်လာခဲ့တာလား!?
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့ပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို အမြန်ရေးဆွဲလိုက်ပြီး “စိတ်ချပါ ညီလေး။ ငါက တစ်သက်လုံး သင်္ချိုင်းဖောက်လာတာ။ ဒါမျိုးတွေ အများကြီး မြင်ဖူးတယ်! ဒီအငြိုးအတေးကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်ဆိုတာ ငါ့အတွက်တော့ အေးဆေးပဲ!” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဒုန်း!
သူစကားမဆုံးခင်မှာပင် အမည်းရောင်မီးတောက်က တိုက်ခိုက်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် နောက်ထပ် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ခုခံရန် အမြန်ကြိုးစားသော်လည်း အနည်းငယ် နောက်ကျသွားသည်။
မီးတောက်မှာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ ပေါင်ကြားကို ထိမှန်သွားသည်။
“အား၊ အား၊ အား!”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့မှာ လွင့်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ “ညီလေး! မင်း ဒီထက် ပိုကောင်းအောင် လုပ်ပေးလို့ရတယ်လေ!
“ခွေးကောင်! ဒါသာ စစ်မှန်သောနေမီး ဆိုရင် ငါ ဘာမှလုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီအငြိုးအတေးမီးတောက်ကတော့ ငါ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ဘူး!”
“အား၊ အား၊ အား!”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ‘မှော်ပညာ’ ကို စတင်လိုက်သည်။ “အပျိုစင်ရဲ့ ဆီးက မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို နှိမ်နင်းရာမှာ အကောင်းဆုံးပဲ! ငါ့ရဲ့ ‘ဓမ္မရတနာ’ ကို ကြည့်လိုက်!”
ဝူး!
ရှန်ထျန်း သည် မီးတောက်များ အမှန်တကယ် ငြိမ်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၍ အံ့အားသင့်သွားသည်။
သို့သော်လည်း ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ ဝတ်ရုံမှာ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အတွင်းခံသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ အတွင်းခံမှာ သာမန်မဟုတ်ပုံရသည်။ စိတ်စွမ်းအားအဆင့် မီးတောက်ကပင် မလောင်ကျွမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ စိုစွတ်နေသည်။
အနည်းငယ် ကြန့်ကြာသွားပြီးနောက် အငြိုးအတေးကြီးမားသော ဝိညာဉ်မှာ သူတို့နှင့် ပို၍ နီးကပ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည်ပင် သူ့ကျောပြင်တွင် အငွေ့အသက်ကို ခံစားနေရသည်။ ၎င်းကြောင့် သူ၏ တာအိုစိတ်နှလုံးမှာ တုန်လှုပ်နေသည်။
ဟာရီတီပုတီးစေ့ ထဲမှ မိန်းကလေးအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “သခင်! ဒီအငြိုးက အရမ်းပြင်းထန်တယ်! အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီး “ဝါး! ညီလေး၊ မင်းက မိန်းကလေးတစ္ဆေလေးတစ်ကောင်ကို မွေးထားတာလား?” ဟု နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းများ တစ်ဖန်ပြန်တုန်သွားသည်။ “အစ်ကိုကြီး၊ တစ်မိနစ် ပြည့်တော့မယ်”
ဒုန်း!
မီးတောက်မှာ ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
မီးတောက်ထဲမှ ဧရာမလက်သည်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖက်တီးတာအိုဆရာ ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ဤလက်သည်း၏ စွမ်းအားမှာ တရားဥပဒေများနှင့် လေဟာနယ်အားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ စိတ်စွမ်းအားအဆင့် မီးတောက်၏ စွမ်းအားပင်!
“အစ်ကိုကြီး၊ မင်းရဲ့ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်ပါ”
ရှန်ထျန်း သည် ဖက်တီးတာအိုဆရာ ကို ဘေးသို့ ပစ်လွှင့်လိုက်ပြီး လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားအတုအယောင် ပစ္စည်းဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူ မှာလည်း အရွယ်အစား တိုးလာသည်။ ယခုအခါ ၎င်းမှာ အတောင်ပတ်ပေါင်း ထောင်ချီရှိသော ဧရာမတူကြီး ဖြစ်လာသည်။
တူ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်လည်း ငွေရောင်အရည်များ ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ အနှစ်သာရလေးလံသောရေ ပင် ဖြစ်သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံတောအုပ် တူပေါင်း ၃၆ ချချက် — လမင်းကိုမတင်သောတူ!”
ဒုန်း!
တူမှာ မီးတောက်ကို ထိမှန်သွားပြီး ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူတို့ကြားရှိ လေဟာနယ်မှာ ကြေမွသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင် (Spirit Qi) အားလုံးကို စုပ်ယူနေသည့် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် သူတို့ကို ဝန်းရံထားသော နံရံများမှာ အက်ကွဲလာသည်။
...
“ဘာလို့ ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အငြိုးအတေးကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်က ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း ထဲမှာ ရှိနေရတာလဲ?”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် ပုံစံကို ဆက်လက်ရေးဆွဲရင်း မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ဒါက တခြားစိတ်စွမ်းအားရှင်တွေရဲ့ သင်္ချိုင်းထဲက နတ်ဘုရားအသိစိတ်နဲ့ နီးစပ်နေတယ်”
နယ်မြေငါးခုတွင် စိတ်စွမ်းအားရှင်များ၏ သင်္ချိုင်းမှာ အန္တရာယ်အရှိဆုံးနေရာဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ၎င်းမှာ စိတ်စွမ်းအားရှင်များ ကပ်ဘေးကို မကျော်လွှားနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့သည့် နေရာများဖြစ်သည်။
အောင်မြင်မှုမရခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အငြိုးမှာ အငြိုးအတေးကြီးမားသည့် နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ၎င်းက သင်္ချိုင်းထဲသို့ ကျူးကျော်လာသူအားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်သည်။
သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်များသည် ကောင်းကင်ဘုံလောက ကပ်ဘေး ၃၆ ပါးကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သူများဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်သက်သည့်အချိန်တွင် နတ်ဘုရားဖြစ်နိုင်သူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့ သင်္ချိုင်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ရသည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ အခြားသူများအတွက် အမွေအနှစ်နှင့် ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးများ ရရှိစေရန်ဖြစ်သည်။
ကျူးကျော်သူများက မရိုမသေ မပြုသရွေ့ သူတို့သည် မည်သည့်အခက်အခဲမျိုးနှင့်မျှ ကြုံတွေ့ရမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ဤ ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း က ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ အမြင်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။
ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အငြိုးအတေးကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်လာရတာလဲ? လုံးဝ ယုတ္တိမရှိဘူး!
ဟုတ်ပါတယ်၊ ယုတ္တိမရှိတာကတော့ သူ့ရဲ့ ဒီညီလေးပဲ!
သူသည် အမည်းရောင်မီးတောက်နှင့် တိုက်ခိုက်နေရင်း အသာစီးရနေသည့် ရှန်ထျန်း ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
အဲဒါက စိတ်စွမ်းအားရှင်ရဲ့ အငြိုးအတေးဝိညာဉ် ဖန်တီးထားတာလေ။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...
ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒါကို နှိမ်နင်းနိုင်ရတာလဲ!?
အမှန်စင်စစ် ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ တွေးတောမှုများမှာ ရှန်ထျန်း ၏ အခြေအနေနှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်ပေ။
ရှန်ထျန်း သည် ဤမျှလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေရခြင်းမှာ သူ၏ ကံကောင်းခြင်းတန်ခိုးကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ကံကြမ္မာ၏ အလိုတော်အရ သူသည် ဤကဲ့သို့ အန္တရာယ်များသော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် အမြဲတမ်း အခွင့်အရေးကောင်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလေ့ရှိသည်။
“ညီလေး၊ ငါ့ရဲ့ အစီအရင်က ပြီးခါနီးပြီ! မင်း နောက်ထပ် သုံးစက္ကန့်လောက်ပဲ ပိုခံပေးလိုက်!”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် သွေးရူးသွေးတန်းဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့ပေါ်တွင် မမြင်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော သင်္ကေတများကို ရေးဆွဲနေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူသည် လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝိုက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံသွားသည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ သုံးစက္ကန့်ဆိုတာ တော်တော်ကြာတယ်ဗျာ!”
သူသည် သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူ ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံလျှပ်စီးအစီအရင် ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး များမှာ တူကြီး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် မြွေများကဲ့သို့ ရစ်ပတ်သွားသည်။
ဒုန်း!
အမည်းရောင်မီးတောက်နှင့် ရှန်ထျန်း ၏ တူကြီးမှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော လေပွေများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်တုံးများကိုပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားစေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ခြေလှမ်းများမှာ နောက်သို့ သုံးလှမ်းခန့် ဆုတ်သွားရသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် သွေးများ ဆူပွက်နေသော်လည်း သူသည် နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။
“နှစ်စက္ကန့်!”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
အမည်းရောင်မီးတောက်မှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး ရှန်ထျန်း ကို ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားနေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် သွားများကို ကြိတ်လိုက်ပြီး စစ်မှန်သောနေမီး အနည်းငယ်ကို တူကြီးထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
ဝုန်း!
ရွှေရောင်မီးတောက်နှင့် အမည်းရောင်မီးတောက်တို့ ထိတွေ့လိုက်ချိန်တွင် အလွန်ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“တစ်စက္ကန့်!”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် နောက်ဆုံးသင်္ကေတကို ရေးဆွဲပြီးသည်နှင့် ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
“ပြီးပြီ! ညီလေး၊ အခုချက်ချင်း ရှောင်လိုက်တော့!”
ရှန်ထျန်း သည် ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။
ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့မှာ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး ဧရာမ အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် အမည်းရောင်မီးတောက်ကို အလယ်ဗဟိုမှနေ၍ စုပ်ယူလိုက်သည်။
အငြိုးအတေးကြီးမားသော ဝိညာဉ်မှာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့၏ ဆွဲငင်အားကို မခုခံနိုင်ဘဲ အလင်းတိုင်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပါသွားတော့သည်။
“ဒီတစ်ခါတော့ မင်း ဘယ်ပြေးမလဲ!” ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် မောက်မာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အသက်ရှူမှားလုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ဖက်တီးတာအိုဆရာ ကို ကြည့်ကာ “အစ်ကိုကြီး၊ ဒါပြီးရင် ဒီဟာကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?” ဟု မေးလိုက်သည်။
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့ကို ပြန်ကောက်ယူလိုက်ပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ “ဒါကတော့ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရှာဖို့အတွက် အဓိကသော့ချက်ပဲပေါ့ ညီလေးရယ်!”
ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားအတုအယောင် ပစ္စည်းဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူ မှာလည်း အရွယ်အစား တိုးလာသည်။ ယခုအခါ ၎င်းမှာ အတောင်ပတ်ပေါင်း ထောင်ချီရှိသော ဧရာမတူကြီး ဖြစ်လာသည်။
တူ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်လည်း ငွေရောင်အရည်များ ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ အနှစ်သာရလေးလံသောရေ ပင် ဖြစ်သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံတောအုပ် တူပေါင်း ၃၆ ချချက် — လမင်းကိုမတင်သောတူ!”
ဒုန်း!
တူမှာ မီးတောက်ကို ထိမှန်သွားပြီး ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူတို့ကြားရှိ လေဟာနယ်မှာ ကြေမွသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင် (Spirit Qi) အားလုံးကို စုပ်ယူနေသည့် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် သူတို့ကို ဝန်းရံထားသော နံရံများမှာ အက်ကွဲလာသည်။
...
“ဘာလို့ ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အငြိုးအတေးကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်က ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း ထဲမှာ ရှိနေရတာလဲ?”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် ပုံစံကို ဆက်လက်ရေးဆွဲရင်း မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ဒါက တခြားစိတ်စွမ်းအားရှင်တွေရဲ့ သင်္ချိုင်းထဲက နတ်ဘုရားအသိစိတ်နဲ့ နီးစပ်နေတယ်”
နယ်မြေငါးခုတွင် စိတ်စွမ်းအားရှင်များ၏ သင်္ချိုင်းမှာ အန္တရာယ်အရှိဆုံးနေရာဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ၎င်းမှာ စိတ်စွမ်းအားရှင်များ ကပ်ဘေးကို မကျော်လွှားနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့သည့် နေရာများဖြစ်သည်။
အောင်မြင်မှုမရခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အငြိုးမှာ အငြိုးအတေးကြီးမားသည့် နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ၎င်းက သင်္ချိုင်းထဲသို့ ကျူးကျော်လာသူအားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်သည်။
သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်များသည် ကောင်းကင်ဘုံလောက ကပ်ဘေး ၃၆ ပါးကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သူများဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်သက်သည့်အချိန်တွင် နတ်ဘုရားဖြစ်နိုင်သူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့ သင်္ချိုင်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ရသည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ အခြားသူများအတွက် အမွေအနှစ်နှင့် ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးများ ရရှိစေရန်ဖြစ်သည်။
ကျူးကျော်သူများက မရိုမသေ မပြုသရွေ့ သူတို့သည် မည်သည့်အခက်အခဲမျိုးနှင့်မျှ ကြုံတွေ့ရမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ဤ ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း က ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ အမြင်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။
ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အငြိုးအတေးကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်လာရတာလဲ? လုံးဝ ယုတ္တိမရှိဘူး!
ဟုတ်ပါတယ်၊ ယုတ္တိမရှိတာကတော့ သူ့ရဲ့ ဒီညီလေးပဲ!
သူသည် အမည်းရောင်မီးတောက်နှင့် တိုက်ခိုက်နေရင်း အသာစီးရနေသည့် ရှန်ထျန်း ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
အဲဒါက စိတ်စွမ်းအားရှင်ရဲ့ အငြိုးအတေးဝိညာဉ် ဖန်တီးထားတာလေ။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...
ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒါကို နှိမ်နင်းနိုင်ရတာလဲ!?
အမှန်စင်စစ် ဖက်တီးတာအိုဆရာ ၏ တွေးတောမှုများမှာ ရှန်ထျန်း ၏ အခြေအနေနှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်ပေ။
ရှန်ထျန်း သည် ဤမျှလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေရခြင်းမှာ သူ၏ ကံကောင်းခြင်းတန်ခိုးကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ကံကြမ္မာ၏ အလိုတော်အရ သူသည် ဤကဲ့သို့ အန္တရာယ်များသော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် အမြဲတမ်း အခွင့်အရေးကောင်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလေ့ရှိသည်။
“ညီလေး၊ ငါ့ရဲ့ အစီအရင်က ပြီးခါနီးပြီ! မင်း နောက်ထပ် သုံးစက္ကန့်လောက်ပဲ ပိုခံပေးလိုက်!”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် သွေးရူးသွေးတန်းဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ ဟာရီတီပုတီးစေ့ ပေါ်တွင် မမြင်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော သင်္ကေတများကို ရေးဆွဲနေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူသည် လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝိုက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံသွားသည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ သုံးစက္ကန့်ဆိုတာ တော်တော်ကြာတယ်ဗျာ!”
သူသည် သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူ ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံလျှပ်စီးအစီအရင် ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး များမှာ တူကြီး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် မြွေများကဲ့သို့ ရစ်ပတ်သွားသည်။
ဒုန်း!
အမည်းရောင်မီးတောက်နှင့် ရှန်ထျန်း ၏ တူကြီးမှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော လေပွေများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်တုံးများကိုပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားစေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ခြေလှမ်းများမှာ နောက်သို့ သုံးလှမ်းခန့် ဆုတ်သွားရသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် သွေးများ ဆူပွက်နေသော်လည်း သူသည် နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။
“နှစ်စက္ကန့်!”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
အမည်းရောင်မီးတောက်မှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး ရှန်ထျန်း ကို ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားနေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် သွားများကို ကြိတ်လိုက်ပြီး စစ်မှန်သောနေမီး အနည်းငယ်ကို တူကြီးထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
ဝုန်း!
ရွှေရောင်မီးတောက်နှင့် အမည်းရောင်မီးတောက်တို့ ထိတွေ့လိုက်ချိန်တွင် အလွန်ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“တစ်စက္ကန့်!”
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် နောက်ဆုံးသင်္ကေတကို ရေးဆွဲပြီးသည်နှင့် ဟာရီတီပုတီးစေ့ ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
“ပြီးပြီ! ညီလေး၊ အခုချက်ချင်း ရှောင်လိုက်တော့!”
ရှန်ထျန်း သည် ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။
ဟာရီတီပုတီးစေ့ မှာ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး ဧရာမ အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် အမည်းရောင်မီးတောက်ကို အလယ်ဗဟိုမှနေ၍ စုပ်ယူလိုက်သည်။
အငြိုးအတေးကြီးမားသော ဝိညာဉ်မှာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဟာရီတီပုတီးစေ့ ၏ ဆွဲငင်အားကို မခုခံနိုင်ဘဲ အလင်းတိုင်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပါသွားတော့သည်။
“ဒီတစ်ခါတော့ မင်း ဘယ်ပြေးမလဲ!” ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် မောက်မာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အသက်ရှူမှားလုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ဖက်တီးတာအိုဆရာ ကို ကြည့်ကာ “အစ်ကိုကြီး၊ ဒါပြီးရင် ဒီဟာကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?” ဟု မေးလိုက်သည်။
ဖက်တီးတာအိုဆရာ သည် ဟာရီတီပုတီးစေ့ ကို ပြန်ကောက်ယူလိုက်ပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ “ဒါကတော့ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရှာဖို့အတွက် အဓိကသော့ချက်ပဲပေါ့ ညီလေးရယ်!”