Title: I Am Really Not The Son of Providence – Chapter 366: Eunuch Gui: Is My Thing Really Growing Out? | NovelPing

ဝူဝူးဝူး~

မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေသော ရွှေကျီးမင်းများသည် ခရမ်းနှင့်စိမ်း ရောစပ်နေသော နှစ်ဖက်ဓားရှေ့တွင် ကျဆင်းလာကြကာ တစ်စစီ ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား သန့်စင်သောစွမ်းအင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ နံရံများထဲသို့ ပြန်လည်စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီးနောက် မှောင်မည်းနေသော ရွန်နစ်စာလုံးများကို တစ်ဖန်ပြန်လည် တောက်ပလာစေသည်။

ရွန်နစ်စာလုံးများသည် လှည့်ပတ်ကာ ထိုမီးတောက်ရွှေကျီးမင်းများကို အသစ်တဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားပေးလိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း နှင့် သူတို့အုပ်စုကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်စေသည်။

"ဒီမီးတောက်ရွှေကျီးမင်းတွေနဲ့ နံရံပေါ်က ရွန်နစ်စာလုံးတွေက တစ်သားတည်းပဲ။ အဲဒီရွန်နစ်စာလုံးတွေကို မဖျက်ဆီးနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ဒီငှက်တွေက ဘယ်တော့မှ သေမှာမဟုတ်ဘူး!"

ချီရှောင်ရွှမ် ၏ တတိယမျက်လုံးထဲမှ ခရမ်းရောင် မြင့်မြတ်သောအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အလွှာဖွဲ့စည်းပုံကို ဖျက်ဆီးရန် သော့ချက်အချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် နံရံများကို စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူ စိတ်ပျက်ခဲ့ရသည်။ ထိုရွန်နစ်အလွှာဖွဲ့စည်းပုံကို ဖန်တီးခဲ့သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှပြီး ၎င်း၏ ရှုပ်ထွေးမှုမှာ သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပေသည်။

ချီရှောင်ရွှမ် တွင် သီအာခ်တစ်ပါးဖြစ်လာမည့် အလားအလာ ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း သူက ငယ်ရွယ်လွန်းသေးသည်။ ဤအလွှာဖွဲ့စည်းပုံကို ထိုးထွင်းဖောက်မြင်နိုင်ရန်အတွက် သူက စွမ်းရည်မပြည့်ဝသေးပေ။

ကျန်းယွင်ရှီး က ရှန်ထျန်း ၏ ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကာ သူ့နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ရန် ဓားအလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ အကယ်၍ သူမအနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှသာ အကျိုးပြုနိုင်လျှင်ပင် ဘာမှမလုပ်ရသည်ထက်စာရင် ပိုကောင်းပေသည်။

သီရိမဉ္ဇူမင်းသမီး ကုန်းမန်း နှင့် ကုန်းယွီတို့လည်း ရှေ့သို့တိုးလာကြပြီး ရှန်ထျန်း ၏ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ် တိုးဝင်ရပ်လိုက်ကြသည်။

လူတိုင်း ပူးပေါင်းအားဖြည့်လိုက်ကြကာ မီးတောက်ရွှေကျီးမင်းများအားလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ ဟန့်တားလိုက်ကြပြီး ခိုင်မာသော ကာကွယ်ရေးလိုင်းတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။

သို့သော် ရွန်နစ်အလွှာဖွဲ့စည်းပုံကို ဖျက်ဆီးမည့်နည်းလမ်းကို မတွေ့ရှိနိုင်သမျှကာလပတ်လုံး ရှန်ထျန်း နှင့် အဖွဲ့သည် စွမ်းအင်များကို ဆက်လက်သုံးစွဲနေရဦးမည်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှေကျီးမင်းများသည် ရွန်နစ်စာလုံးများ၏ ထောက်ပံ့မှုကို ရရှိထားသဖြင့် သေမျိုးမဟုတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။ မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်တစ်ချိန်တွင် ရှန်ထျန်း နှင့် သူတို့အုပ်စုမှာ စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ရှန်းရွှီ က အဖွဲ့၏နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေကာ တစ်ခါတစ်ရံ လိပ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် တွားသွားနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ၏ မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော ဓားပညာကို အသုံးပြုနေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ မှေးမှိန်သော အနံ့ဆိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာဦးယိုယွင်းခြင်း စွမ်းအင်ပင်တည်း။

ယခုအခါ သူသည် သုံးစွဲလိုက်သည့် စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေရသည်။

အစောပိုင်းတိုက်ပွဲတုန်းက ငါ ဒီလောက်တောင် ရန်လို aggressive ဖြစ်မနေသင့်ခဲ့ဘူး။ အရန်အာမခံချက် အနည်းငယ် ချန်ထားခဲ့သင့်တာ။

ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တဆတ်ဆတ် တုန်ရီသွားသည်။ "ရှန်းအစ်ကို၊ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့တော့ မဖြစ်ဘူး! အဲဒီဆိုးသွမ်းတဲ့သားရဲတွေ ဖန်တီးထားတဲ့ အတားအဆီးကို ကျွန်တော်တို့ ဖောက်ထွက်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီရင်ဆိုင်မှုက ဘယ်တော့မှ ပြီးဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်သည်။ "မသေချာပါဘူး။ ဒီမီးတောက်ရွှေကျီးမင်းတွေက ကြည့်ရတာ အရမ်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပေမဲ့ တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ စားစရာ အရသာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။"

စားစရာ အရသာ ဟုတ်စ?

ရှန်ထျန်း ၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း အံ့သြသွားကြရုံသာမက တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

မင်းက ဒီကောင်တွေကို အရသာတစ်ခုလို့ ခေါ်တာလား? မင်းရဲ့ပါးစပ်ကို ပူလောင်သွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား?

ရှန်ထျန်း က မှေးမှိန်စွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း ထပ်မံရှင်းပြခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ ခရမ်းနှင့်စိမ်း ရောစပ်နေသော နှစ်ဖက်ဓားတို့မှာ တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြီး ငှက်တစ်ကောင်၏ ကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် ထိုးဖောက်သွားကြသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုဓားတို့က ငှက်ကို ရှန်ထျန်း ထံသို့ သယ်ဆောင်လာကာ သန့်စင်သော မီးဓာတ်စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှန်ထျန်း က ထိုစွမ်းအင်များကို နံရံပေါ်ရှိ ရွန်နစ်စာလုံးများဆီသို့ ပြန်လည်စုပ်ယူသွားခွင့် မပြုခဲ့ပေ။ သူသည် ၎င်းကို သူ၏ နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ထဲသို့ လမ်းကြောင်းပြောင်း ပို့ဆောင်လိုက်သည်။

တန်ခိုးကြီးသော နေမင်းကြီး ဆယ်စင်းသည် သူ့နောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုမီးဓာတ်စွမ်းအင် အားလုံးကို မျိုချလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထိုသို့သော မီးစွမ်းအင်ပမာဏ အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူပြီးနောက်တောင်မှ ရှန်ထျန်း ၏ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ်မျှသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်သဖြင့် မသိမသာပင် ရှိလှပေသည်။

မီးစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီးနောက် အစောပိုင်းက မီးတောက်ရွှေကျီးမင်းမှာ အသက်ဝင်လာခြင်း မရှိတော့ပေ။ ၎င်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ငါ နားလည်ပြီ။ ဒီလိုဥမင်လိုဏ်ခေါင်းက ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူတွေကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ ပြောတာထက် ရွှေကျီးမင်းသား ချန်ထားခဲ့တဲ့ လေ့ကျင့်ရေး မစ်စတစ်နယ်မြေတစ်ခုလို့ ရှုမြင်နိုင်ပါတယ်။"

ဖန်းချန် ရိပ်စားမိသွားသည်။ "ဒီမီးတောက်ရွှေကျီးမင်းတွေက နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် နဲ့ အလွန်တရာ ကိုက်ညီမှုရှိတယ်။ နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ကျွန်တော်တို့ သင်ယူထားသမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့ရဲ့စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး သန့်စင်ဖို့အတွက် ကျမ်းကို တက်ကြွစေနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဒါတင်မကသေးဘူး။ ဒီမီးတောက်ရွှေကျီးမင်းတွေမှာ နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့လည်း ခိုအောင်းနေတယ်။"

"အဲဒီကျီးမင်းတွေရဲ့ စွမ်းအင်ကို မျိုချတာက နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို မင်းတို့ရဲ့ နားလည်မှုအတွက် ကြီးမားတဲ့ အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ။ ဒီအခွင့်အရေးကို လွတ်မသွားစေနဲ့!"

ရှန်ထျန်း က ထပ်မံပြုံးလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ၊ ထိုင်ပြီး ကျင့်ကြံကြတော့! ဒီကျီးမင်းတွေကို ငါ သတ်ပေးမယ်၊ မင်းတို့က စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်ဖို့အတွက်ပေါ့။"

ကျောက်ဟောက်က အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။ "သခင်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့က ဒီအတိုင်း ထိုင်ပြီး စွမ်းအင်ကို ရယူနေချိန်မှာ အစ်ကိုကြီးက ကျီးမင်းတွေကို သတ်ပေးနေရမှာလား? ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို လုပ်လို့ ဖြစ်မလဲဗျ?"

ရှန်ထျန်း က ပြုံးလျက် ကျောက်ဟောက်၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ "ဒီကျီးမင်းတွေက ငါ့အတွက် အဲဒီလောက်ကြီး အသုံးမဝင်ဘူးဆိုတာ မင်းတို့ အစောပိုင်းက မြင်ခဲ့ပြီးသားပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို ကျင့်ကြံရာမှာ မင်းတို့အတွက် အလွန်တရာ အကျိုးရှိစေမှာပါ။"

"ဒါပေမဲ့—"

ကျောက်ဟောက်က ကန့်ကွက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ချီရှောင်ရွှမ် က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ရှန်းအစ်ကို ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒီကျီးမင်းမီးတောက်တွေမှာ နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ရဲ့ အံ့သြဖွယ်ရာတွေ ပါရှိတယ်။ ဒီစွမ်းအင်ကို သန့်စင်တာက ကိုယ့်ရဲ့စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် အဲဒီလောက်ကြီး အသုံးမဝင်ပေမဲ့ နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို နားလည်မှုကိုတော့ ကြီးမားစွာ တိုးတက်စေနိုင်ပါတယ်။"

"နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို ရှန်းအစ်ကိုရဲ့ နားလည်မှုက အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ အဲဒီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူတာက သူ့အတွက် တကယ်ကို အသုံးမဝင်တော့ပါဘူး။"

ချီရှောင်ရွှမ် စကားပြောနေစဉ် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။

သူများနဲ့ တိုက်ဆိုင် စစ်ဆေးနေရတာက တကယ်ကိုပဲ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ သူသည် "ရှန်ထျန်း က အဲဒီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူတာက တကယ်ကို အသုံးမဝင်ပါဘူး" ဟု ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောတတ်သည့် ရှန်ထျန်း ၏ ပုံစံမျိုးကို အတုယူလိုခဲ့သည်။

သို့သော် သူက ထိုသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ချီရှောင်ရွှမ် သည် နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ဖော်ထုတ်ပြီးဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ နားလည်မှုမှာ ရှေ့တံခါးပေါက်ကို အနည်းငယ်မျှ ဖြတ်ကျော်ရုံသာ ရှိသေးသည်။ တစ်ခုလုံးကို နားလည်ရန်အတွက် သူ၌ ခရီးရှည်ကြီး ကျန်ရှိနေသေးသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်ထျန်း က ဤကျမ်းကို နီးပါးပြီးပြည့်စုံစွာ နားလည်ပြီး ဖြစ်နေလေပြီ။ သူ၏ နေဆယ်စင်း ကိုယ်စားပြုကိုယ်ပွားနှင့်ဆိုလျှင် ရွှေကျီးမင်းသား ကိုယ်တိုင်သာလျှင် သူ့ကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

ချီရှောင်ရွှမ် ၏ နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို နားလည်မှုမှာ ရှန်ထျန်း နှင့် လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်ပေ။

ဤသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် နံပါတ်နှစ် ဖြစ်လာရန် ကြိုးပမ်းနေသော ချီရှောင်ရွှမ် အတွက် အလွန်တရာ စိတ်ဓာတ်ကျစရာ ကောင်းသော အယူအဆတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

...

"အားလုံးပဲ၊ အားနာမနေကြပါနဲ့။ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး တကယ်လို့ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတယ်ဆိုရင် နောင်လာမယ့်အချိန်တွေမှာ ငါ့ဆီကို မကြာခဏ လာလည်ကြပါ၊ အဲဒါဆိုရင် ငါတို့ အတူတူ လေ့ကျင့်နိုင်တာပေါ့။"

ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး ထူထပ်များပြားလှသော မီးတောက်ရွှေကျီးမင်းများအုပ်စုဆီသို့ လှမ်းသွားလိုက်သည်။ သူ၏ ခရမ်းနှင့်စိမ်း ရောစပ်နေသော နှစ်ဖက်ဓားမှ ဓားအလင်းတန်း သောင်းပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုဓားအလင်းတန်းများသည် ဖောက်ထွက်၍မရနိုင်သော ပိုက်ကွန်တစ်ခုအဖြစ် ရစ်ပတ်သွားကြပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ ကျီးမင်းအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကြသည်။ ဓားစွမ်းအင်မှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများတွင် မှေးမှိန်သော ငွေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည်။ သူ၏ ကမ္ဘာဦးကောင်းကင် တရားလမ်းမျက်လုံးများက ကျီးမင်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုပုံစံများကို အမိအရ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ အားနည်းချက်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အတိအကျ ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ရှူး!

ရှူး၊ ရှူး၊ ရှူး!

ရှူး၊ ရှူး၊ ရှူး၊ ရှူး၊ ရှူး!

မီးတောက်ရွှေကျီးမင်းများသည် တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် အော်မြည်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာကြပြီး မီးစွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။