Title: I Am Really Not The Son of Providence – Chapter 365: Showing Off His Purple-Green Double Swords For The First Time | NovelPing

အခန်း (၃၆၅) - ခရမ်း-အစိမ်း နှစ်ဖက်သွားဓားများကို ပထမဆုံးအကြိမ် ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း

ရှန်ထျန်း သည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့တိုးလာခဲ့ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်လှသော လူသတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းပြတ်သားနေ၏။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ရွှေကျီးမင်းသား အား အသက်ရှင်လျက် ဆက်လက်ထားရှိရန် မည်သို့မျှ ဆန္ဒမရှိတော့ပေ။

ရွှေကျီးမင်းသား ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း ဖျော့တော့သွားသည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ လွှမ်းမိုးလာပြီး နောက်သို့ အသည်းအသန် ဆုတ်ခွာလိုက်၏။ သို့သော်လည်း သူ၏ ဒဏ်ရာများက ပြင်းထန်လွန်းနေပြီး စွမ်းအင်များလည်း ကုန်ခန်းနေပြီဖြစ်ရာ မည်သို့မျှ လျင်မြန်စွာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

"နင် ရပ်လိုက်စမ်း!"

ထိုစဥ် ကျန်းယွင်ရှီး က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာကာ ဟန့်တားလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် တောက်ပနေသော ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်စွဲထားပြီး ရှန်ထျန်း အား အမိအရ ပိတ်ဆို့ထား၏။

ရှန်ထျန်း သည် ရပ်တန့်သွားပြီး အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ကျန်းယွင်ရှီး၊ မင်းက တကယ်ပဲ ငါ့ကို ထပ်ပြီး အလကားနေရင်း အနှောင့်အယှက် ပေးချင်နေတာလား။ ဒီကောင်က မင်းရဲ့ အချစ်တော်လေး ဖြစ်နေလို့များလား။"

ကျန်းယွင်ရှီး ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် နီရဲသွားပြီး ရှက်သွေးဖြန်းသွားသော်လည်း သူမက ဇွတ်အတင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး! အဲဒီလို မဟုတ်ရပါဘူး။ ငါ... ငါတို့က ဒီနေရာမှာ ရန်သူအသစ်တွေ ထပ်မဖန်တီးသင့်သေးလို့ပါ။"

"ရန်သူအသစ် ဟုတ်လား။" ရှန်ထျန်း သည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "သူက ငါတို့ကို အရင်စတင် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလေ။ အခုတော့ သူ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဆိုတော့မှ မင်းက ကာကွယ်ပေးချင်နေတာပေါ့။ ကျန်းယွင်ရှီး၊ မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်က တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်။"

ဝမ်ရှန်းရွှီ ကလည်း ဘေးမှနေ၍ အခြေအနေကို ကြည့်ကာ ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "မှန်ပါတယ် ညီမလေး ကျန်းယွင်ရှီး။ ဒီလူက သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်လိုပဲ အချိန်မရွေး ကျောကို ဓားနဲ့ထိုးနိုင်တဲ့သူပါ။ သူ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားလို့ ဘာကောင်းကျိုးမှ မရှိပါဘူး။"

ရွှေကျီးမင်းသား ကမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျက်သားဖြင့် ကျန်းယွင်ရှီး အား တောင်းေတာနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုနေ၏။ "ကျန်းယွင်ရှီး... ငါ့ကို ကယ်ပါဦး။ ငါ့ကို ကယ်ပေးပါ..."

ကျန်းယွင်ရှီး သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း အား စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ကာ တောင်းဆိုရှာသည်။ "ရှန်ထျန်း... သူ့ကို ဒီတစ်ကြိမ်တော့ လွှတ်ပေးလိုက်ပါ။ ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး ကျေးဇူးပြုပြီး အသက်ချမ်းသာပေးပါ။"

ရှန်ထျန်း သည် အေးစက်စက်ဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ ကျန်ရစ်ခဲ့ရင် ငါတို့အတွက် နောက်ထပ် ပြဿနာတွေပဲ ထပ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

ထိုစဥ်အတွင်း ကွေ့ကုန်းကုန်း က အနီးသို့ တိုးလာပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ဝင်ပြောသည်။ "သခင်လေး၊ သူ့ကို ဒီအတိုင်း သတ်ပစ်တာထက် ပိုကောင်းတဲ့ နည်းလမ်း ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့... သခင်လေးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်းပါပဲလေ။"

ရှန်ထျန်း သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ၏ စွမ်းအင်များကို ဆက်လက် ထုတ်လွှတ်လိုက်စဥ်၊ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာသည်။ အဲဒါကတော့ သူ အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ထားလေ့ရှိတဲ့ ခရမ်း-အစိမ်း နှစ်ဖက်သွားဓားများပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုဓားနှစ်လက် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုပင်လျှင် အေးစက်သွားပြီး ပြင်းထန်လှသော ဖိအားတစ်ခုက လူတိုင်း၏ ရင်ဘတ်ကို လေးလံသွားစေသည်။

ချီရှောင်ရွှမ် သည် ထိုဓားများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။ "ဒီဓားတွေက..."

ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည့် ခရမ်း-အစိမ်း နှစ်ဖက်သွားဓားများကို လက်ထဲတွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်စွဲထားရင်း ရွှေကျီးမင်းသား အား အေးစက်စက် ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

"အားလုံးပဲ၊ ဒီသင်္ချိုင်းဂူထဲမှာ အန္တရာယ်တွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး အထူးဂရုစိုက်ကြပါ"

နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် သည် ရှန်ထျန်း ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တည်ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ ဘုရားဆန်သော အလင်းတန်းများက သူ၏ အဖော်အားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး သူတို့သည် ဂူ၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာများဆီသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် စူးစမ်းရှာဖွေဝင်ရောက်လာကြ၏။

ထူးခြားသည်မှာ ရှန်ထျန်း သည် သူတို့၏ အဖော်များ의 နဖူးပေါ်ရှိ အပိုင်းများကို ငေးကြည့်ရန် အခါခါ ပြန်လှည့်ကြည့်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လမ်းပြပေးနိုင်သော မြေပုံများ သူတို့၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တင်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။

မကြာမီပင် လူအုပ်ကြီးသည် ရှန်ထျန်း နောက်သို့ လိုက်ပါရင်း အဓိက လမ်းဆုံတစ်ခုထံသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

သူတို့သည် ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း ၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဒေသများဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာနေပြီဆိုသည်မှာ ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ အပူချိန်မှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဤလမ်းဆုံသည် ယခင်လမ်းဆုံများကဲ့သို့ ရိုးရှင်းလှသည် မဟုတ်ပေ။ လမ်းခွဲကိုးခု ရှိနေသည်။

မင်းသမီး လင်လုံ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ကျောက်နံရံပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော စာလုံးသင်္ကေတများကို ဆန်းစစ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားကာ "ဒီသင်္ချိုင်းဂူထဲမှာ ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ ဝိုဏ်းစနစ်ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားပုံပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤရှုပ်ထွေးလှသော ဝိုဏ်းဝင်္ကပါမှာ စူးစမ်းရှာဖွေသူတစ်ဦးကို လမ်းပျောက်စေပြီး လုံးဝပိတ်မိသွားစေနိုင်သည့် အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အကွက်အစင်းစနစ် တစ်ခုဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဤဝင်္ကပါစိန်ခေါ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်သူများသာလျှင် လမ်းထွက်ပေါက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် ထာဝစဉ် ပိတ်မိနေလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

"ညီလေး... ဘယ်လမ်းကို သွားသင့်တယ်လို့ ထင်လဲ။" ကျန်းယွင်ရှီး က ရှန်ထျန်း အား စိုက်ကြည့်ကာ "ရှင် ပြောသမျှကိုပဲ ငါ နားထောင်မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့သည် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ဝင်ရောက်ပြောဆိုကြသည်။ "ရှန်သခင်လေးဆီမှာ ကံကောင်းခြင်းတွေ အပြည့်အဝ ရှိတယ်။ ရှန်သခင်လေးနောက်ကို လိုက်သွားရင်တော့ တို့တွေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ သေချာပါတယ်။"

တကယ်တမ်းတွင် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ထုတ်မပြောဘဲ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည့် အခြားအကြံတစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။

အင်း... အဓိကကတော့ ရှန်ထျန်း နောက်ကိုသာ လိုက်သွားမည်ဆိုပါက ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ထွက်မြောက်နိုင်ရုံသာမကဘဲ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းကောင်းများစွာကိုပါ ကြုံတွေ့ရလိမ့်ဦးမည် ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီဝိုဏ်းဝင်္ကပါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း နည်းနည်းပါးပါး လေ့လာဖူးပါတယ်။ ဒီဝိုဏ်းစနစ်ဝင်္ကပါက လူသတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ဖန်တီးထားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက အတားအဆီးတစ်ခု သက်သက်ပါပဲ။"

"ဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေနဲ့ ငါတို့လို ငယ်ရွယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်မှန်း သူ သိမှာပါ။ ဒီဝင်္ကပါက စမ်းသပ်မှုတစ်ခု သက်သက်ပဲ ဖြစ်မယ်လို့ ငါထင်တယ်။ အဆုံးမှာ ဆုလာဘ်တစ်ခုတောင် ရှိနေနိုင်ပါတယ်။"

ဆုလာဘ် ဟုတ်စ။

ဧကရာဇ်တစ်ပါး ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဆုလာဘ်ကြီးလေ။

ရှန်ထျန်း ၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကြသည်။

အကယ်၍သာ ဤသင်္ချိုင်းဂူထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုနဲ့ အဆုံးသတ်မှာ ဆုလာဘ်တစ်ခု ရှိနေမည်ဆိုပါက ၎င်းသည် သန့်စင်သူပညာရှင် (Sage) တစ်ဦးကိုတောင် အလွန်အမင်း သွေးဆောင်ဖြားယောင်းနိုင်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ အဓိက အမွေအနှစ်နှင့် ဧကရာဇ် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများသည် ရှန်ထျန်း ပိုင်ဆိုင်ရန် ကံပါလာခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျန်ရှိနေသူများအနေဖြင့် ဆေးလုံးအချို့ သို့မဟုတ် အဖိုးတန်ရတနာ အနည်းငယ်ကိုသာ စုဆောင်းသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ ၎င်းသည် အလွန်တရာ ကောင်းမွန်သည့် ရလဒ်တစ်ခု ဖြစ်နေဦးမည်ပင်တည်း။

...

ရှန်ထျန်း သည် ချီရှောင်ရွှမ် ၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ တစ်ချက်မျှ အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက် တတိယမြောက် လမ်းကြောင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသူများလည်း သူ အဲဒီဘက်ကို ဦးတည်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကြီးမားလှသော ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းကြီးတစ်ခုကို လက်လွတ်သွားရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည့်အလား အမြန်ပင် နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။

အုပ်စုလိုက် လူအများ တတိယလမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာသည်နှင့်အမျှ အပူချိန်မှာ ပို၍ ပို၍ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ နံရံများပေါ်ရှိ ရွန် (Runes) သင်္ကေတများသည်လည်း ရွှေကျီးငှက် (Golden Crow) များ၏ ပုံသဏ္ဌာန်များဖြင့် ထင်ဟပ်တောက်ပလာကြသည်။

ဒုန်း!

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ရွှေကျီးငှက် ရွန်သင်္ကေတများမှာ အသက်ဝင်လာကြပြီး ကျောက်နံရံများပေါ်မှ လွင့်ထွက်လာကြသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မည်းနဲနေသော ရွှေရောင်မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသည့် ဘုရားဆန်သော ငှက်မည်းကြီးတစ်ကောင်သည် ရှန်ထျန်း နှင့် သူတို့အုပ်စုထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာသည်။ ၎င်း၏ အတောင်ပံများကြားတွင် နယ်နိမိတ်မရှိသော ရွှေကျီးမင်း မီးလျှံများကို ပုံအောသိမ်းဆည်းထားသည်။

ဤကဲ့သို့ ပိတ်လှောင်နေသော လိုဏ်ခေါင်းငယ်ထဲတွင် ဤမီးလျှံများ၏ စွမ်းအားနှင့် အဖျက်စွမ်းရည်မှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

မီးလျှံများက သူတို့ဆီသို့ တရစပ် ဦးတည်လာနေစဥ် ရှောင်တိမ်းရန်ပင် အလွန်တရာ ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ တစ်လိုဏ်ခေါင်းလုံး မီးလျှံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပုန်းအောင်းရန် နေရာ လုံးဝမရှိတော့သောကြောင့်ပင်တည်း။

"ဒီဝိုဏ်းဝင်္ကပါက တကယ်ပဲ ပြဿနာရှိတာပဲ။ သူက မသေမျိုးကျွန်း (Immortal Abode Island) ရဲ့ မီးစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး ကျူးကျော်လာသူတွေကို အဲ့ဒီစွမ်းအင်နဲ့ ပြန်တိုက်ခိုက်နေတာပဲ။"

ချီရှောင်ရွှမ် ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူ၏ ခရမ်းရောင် ရိပ်မြဲဗိမာန် ကောင်းကင်မျက်လုံး (Purple Mansion Heavenly Eye) သည် ဤမီးလျှံနတ်ငှက်၏ ပျံသန်းမှုပုံစံကို ချက်ချင်းပင် အကျွမ်းတဝင် ရှိသွားစေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ လက်ထဲတွင် ကောင်းကင်လှံရှည် (Heaven’s Halberd) ပေါ်ထွက်လာ၏။

ဟိန်းထွက်သွားသည်!

ကောင်းကင်လှံရှည်သည် ကြီးမားလှသော ခရမ်းရောင်နဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ နတ်ငှက်ကြီးကို တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျွတ်မလွတ်နိုင်အောင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ထိုခဏချင်းပင် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဖြာထွက်သွားပြီး ချီရှောင်ရွှမ် ဝတ်ဆင်ထားသော သံချပ်ကာကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေသည်။ သူသည် စစ်ဘုရားငယ်တစ်ပါးနှင့် အလွန်ပင် တူနေပေသည်။

နတ်ငှက်၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားသည် နာစင်ဆိုးလ် (Nascent Soul) အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ဆိုလ်းဖော်မေးရှင်း (Soul Formation) အဆင့်နီးပါးပင် ရှိနေသည်ကို ထောက်ပြရပေမည်။

သို့သော်လည်း ချီရှောင်ရွှမ် သည် ထိုငှက်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

နတ်ငှက်၏ ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းမှာ ကြီးမားလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ချီရှောင်ရွှမ် သည် နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို သင်ယူထားဖူးသဖြင့် ထိုငှက်၏ အားနည်းချက်ကို တိကျစွာ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူသည် ဤငှက်၏ လှုပ်ရှားမှုပုံစံများကို အတော်လေး နားလည်သဘောပေါက်ထားခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချီရှောင်ရွှမ် ၏ စွမ်းအားမှာ ငြင်းမရအောင် ကြီးမားလှပေသည်။

"ဟာဟား၊ အဲ့ဒါက အသုံးမကျတဲ့ ငှက်ငယ်လေးတစ်ကောင်ပါပဲ။ ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး!"

ချီရှောင်ရွှမ် သည် သူ၏ ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ဘက်သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ဖြင့် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မှေးမှိန်နေသော အံ့သြချီးကျူးသည့် အငွေ့အသက်လေးတစ်ခုကို ရိပ်မိလိုက်သောအခါ ချီရှောင်ရွှမ် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မာန်မာနအပြည့်ဖြင့် အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူသည် အုပ်စု၏ အရှေ့ဆုံးနေရာတွင် မတ်တတ်ရပ်လျက် "အားလုံးပဲ၊ မစိုးရိမ်ကြပါနဲ့။ ငါ ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဘယ်လို အန္တရာယ်မှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး!" ဟု ကြွားဝါလိုက်သည်။

...

သူ့စကား ဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လိုဏ်ခေါင်း၏ နှစ်ဖက်စလုံးရှိ ကျောက်နံရံများပေါ်တွင် ရွန်သင်္ကေတ အတန်းလိုက်ကြီးများ တောက်ပလာကြသည်။

ထိုရွန်သင်္ကေတများသည် မူလက ဖျော့တော့သော အနီရောင်ရှိကြပြီး အချို့ကသာ ရွှေကျီးမင်း မီးလျှံများကို ဖန်တီးနိုင်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အားလုံးနီးပါး ပြန်လည်အသက်ဝင်လာကြပုံ ပေါ်နေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ရွှေကျီးငှက် အများအပြားသည် ကျောက်နံရံများပေါ်မှ ရှန်ထျန်း နှင့် သူ၏ အဖော်များဆီသို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လွတ်မြောက်ရာ လမ်းကြောင်းအားလုံးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်ကြ၏။

ထိုမျှသာမက ရွှေကျီးငှက် တစ်ကောင်ချင်းစီတိုင်းသည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်အရောင်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယခင်ကောင်ထက် မလျော့တော့ဘဲ အနည်းဆုံးတော့ အလားတူပင် အားကောင်းကြပေသည်။

အထူးသဖြင့် ပထမဆုံး ရွှေကျီးငှက် သုံးကောင်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လွန်းလှရာ မီးလျှံများဖြင့် ဖန်တီးထားမှန်းတောင် မသိရတော့ဘဲ စစ်မှန်သော ရှေးခေတ် ရွှေကျီးငှက်စစ်စစ်များအတိုင်းပင် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

ထိုငှက်သုံးကောင်၏ စွမ်းအားများသည် စစ်မှန်သော ကောင်းကင်ဘုံမြတ်လူကြီးများ (Heavenly Venerables) နှင့်ပင် တူညီနေကြပေသည်!

ဝူးဝူးဝူး!

ဤမီးလျှံဖြင့် ဖန်တီးထားသော ရွှေကျီးငှက်များတွင် ဝိညာဉ်များ မရှိကြပေ။ ၎င်းတို့တွင် မူလအစ ဝဇ္ဇာဗီဇ သဘောတရားမျှသာ ရှိကြပြီး ရှေ့မှ ကျူးကျော်လာသူ အားလုံးကို အလွန်အမင်း တိုက်ခိုက်ကြတော့မည်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်း၏ ရှေ့ဆုံးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော ချီရှောင်ရွှမ် သည် သဘာဝအလျောက်ပင် ထိုငှက်များ၏ ပထမဆုံး ပစ်မှတ်ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့်...

ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သူမှာ မီးလျှံများက လုံးဝဝါးမြိုသွားခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ဦးနှောက်များ ခြောက်ကပ်သွားသည်အထိ အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရရှာသည်။

"မကောင်းဆိုးဝါး သတ္တဝါတွေ၊ မင်းတို့ အုပ်စုဖွဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်လာရုံနဲ့ ငါက ကြောက်သွားမယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

"ခရမ်းရောင် ရိပ်မြဲ မြစ်နဲ့ တောင်များ! ပုံဖော်စမ်း!"

"မင်းတို့ရဲ့ ရွှေကျီးမင်း မီးလျှံတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ ငါ့ရဲ့ ခရမ်းရောင် ရိပ်မြဲ မြစ်နဲ့ တောင်များကိုတောင် မီးရှို့ဖျက်ဆီးနိုင်တယ် မဟုတ်လား။"

"ရှန်သခင်လေး၊ ငါ့ကို ကယ်ကြပါဦး!"

ခရမ်းရောင် အငွေ့အသက်များနှင့် နတ်မီးလျှံများ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မိကြပြီး တစ်လိုဏ်ခေါင်းလုံး ပြည့်နှက်သွားသည်။ မကြာမီပင် ဟိန်းထွက်နေသော မီးလျှံများကြားမှ အသားကင်ထားသည့် အနံ့ဆန်းတစ်ခု လွင့်ပျံ့လာတော့သည်။

ဒုန်း!

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မီးလျှံများကြားမှ မီးခိုးမည်းများ ဟုန်းကနဲထွက်ပေါ်လာကာ ကာဗွန်ဖြစ်သွားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ပြေးထွက်လာသည်။

ထိုမျက်နှာသည် တစ်ခုလုံး မည်းမှောင်နေလေပြီ...

သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်စွဲထားသည့် ထူးခြားသော ပုံစံရှိသည့် ကောင်းကင်လှံရှည်သာ မရှိခဲ့လျှင် ရှန်ထျန်း သည် ထိုမည်းတူးနေသော ပုံရိပ်ကို ချီရှောင်ရွှမ် မှန်း သိနိုင်မည်ပင် မဟုတ်ပေ။

ချီရှောင်ရွှမ် ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း မီးလောင်ထားမှုကြောင့် နီရဲနေပြီး မျက်ရည်များပါ ဆက်တိုက် စီးကျနေ၏။

ဝမ်ရှန်းရွှီ က ချီရှောင်ရွှမ် ၏ ဆိုးရွားလှသော အနေအထားကို ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း ပြုံးဖြီးသွားလျက် "ချီသခင်လေး၊ အဲ့ဒီ အမွှေးပွသတ္တဝါတွေရဲ့ ရိုက်နှက်တာကို ခံရလို့ ငိုနေတာများလား" ဟု စနောက်လိုက်သည်။

ချီရှောင်ရွှမ် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်သွားသည်။ "ငါ မငိုပါဘူးကွ! မီးခိုးတွေကြောင့် ငါ့မျက်လုံးတွေ စပ်နေလို့ပါ!"

ရှန်ထျန်း မှာ ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားသည်။ "စနောက်နေတာ ရပ်လိုက်တော့။ ဒီရွှေကျီးငှက်တွေကို အရင် ရှင်းထုတ်ကြရအောင်!"

ထို့နောက် ရှန်ထျန်း သည် လက်ဟန်အမူအရာများကို ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

သူ၏ ခရမ်း-အစိမ်း နှစ်ဖက်သွားဓားများ (Purple-Green Double Swords) သည် ခရမ်းရောင်တစ်ဖက်၊ အစိမ်းရောင်တစ်ဖက်ဖြင့် အလင်းတန်းနှစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ရွှေကျီးငှက် အုပ်စုဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဝူးဝူးဝူး!

နက်ရှိုင်းသော ငှက်အော်သံဆိုးကြီးများ လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ၎င်းတို့သည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာကာ လေထုထဲတွင် သန့်စင်သော မီးစွမ်းအင်များအဖြစ်သို့ ပျိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ထိုကောင်းကင်ဘုံမြတ်လူကြီး အဆင့်ရှိသော ငှက်သုံးကောင်ပင်လျှင် ရှန်ထျန်း ၏ ခရမ်း-အစိမ်း နှစ်ဖက်သွားဓားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ထက်ပို၍ မခံနိုင်ဘဲ ပြိုလဲသွားကြသည်။

ထိုခဏ၌ ရှန်ထျန်း သည် သွယ်လျလှပသော ဓားနတ်လူသား (Sword Immortal) တစ်ပါးနှင့် အလွန်ပင် တူနေပေတော့သည်။