အခန်း (၃၆၇) - ငါက သူဖား (Sub-Thearch) အဆင့်တောင် ပြုစုပျိုးထောင်ဖူးတာပဲ
ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လှည့်ပတ်သွားသည်။
ယခုအချိန်တွင် ရွှေကျီးမင်းသား ၏ အလောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူ သေချာပေါက် စဉ်းစားရပေမည်။ ရွှေကျီးမင်းသား က ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း တွင် သေဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ့ထံတွင် ဧကရာဇ်အမွေအနှစ်များနှင့် နတ်ဘုရား အစွမ်းသတ္တိများလည်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ဤအရာများသည် အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှသော အရာများ ဖြစ်ပေသည်။ ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို လွယ်လွယ်လေး လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။
"သခင်လေး..."
ချင်းကော က အနားသို့ တိုးလာကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း က အတွေးစတို့ကို ရပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ ငါတို့ ဆက်သွားကြစို့။"
ဤ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ထဲတွင် အန္တရာယ်များစွာ ရှိနေသေးသကဲ့သို့ အခွင့်အလမ်းများလည်း ရှိနေသည်။ ရွှေကျီးမင်းသား ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးပင် ကျဆုံးခဲ့ရသည်ဆိုလျှင် ကျန်ရှိနေသေးသော အန္တရာယ်များမှာ မည်မျှ ကြီးမားလိမ့်မည်ကို မှန်းဆကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာတွင်မူ ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မတွေ့ရပေ။
ဝေးလံသော အရပ်တစ်နေရာတွင်မူ ကျန်းယွင်ရှီး နှင့် ကုန်းမန်း တို့သည်လည်း ရှေ့သို့ ဆက်ချီတက်နေကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင်လည်း ရှန်ထျန်း နှင့် ပတ်သက်သော အတွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ခရီးဆက်နေစဉ် ရှန်ထျန်း က အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းသادမိရင်း သူ့ကိုယ်သူ ပြုံးမိသွားသည်။
*ငါက တကယ်တော့ ရွှေကျီးမင်းသား လိုမျိုး ကောင်တွေကိုတင်မကဘဲ ပိုပြီး သန်မာတဲ့ အဆင့်အတန်းတွေကိုတောင် ကြုံဖူး ပြုစုပျိုးထောင်ဖူးတာပဲ...*
သူ့အဖို့ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးသည် မဆန်းပြားလှပေ။
အဖွဲ့လိုက် ဆက်လက် ချီတက်လာကြရင်း ရှေ့တွင် ရှိနေသည့် မြူခိုးထူထပ်သော ဒေသဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။
ရှန်ထျန်း သည် လက်ဆွဲముദ്രကို ချိတ်ဆက်ကာ ခရမ်းစိမ်းဓားနှစ်လက်ကို ထိန်းချုပ်၍ ရွှေကျီးကန်းများကို အလွယ်တကူ သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။
ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများသည် အဆိုပါ အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင်များကို သန့်စင်ရန်အတွက် နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို လည်ပတ်စေကြသည်။
စင်္ကြံလမ်းအတွင်းသို့ စွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် ပြည့်နှက်သွားပြီး လူတိုင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း လျင်မြန်စွာ တက်ကြွလာခဲ့သည်။
ကျောက်ဟ่าว၊ ဖាងချန်၊ ကျန်းယွင်ရှီး နှင့် ချင်းကော တို့မှာ မီးဓာတ်ဆိုင်ရာ ပညာရပ်များကို အစကတည်းက ကျင့်ကြံထားကြသူများဖြစ်သောကြောင့် ကြီးမားသည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ လှည့်ကွက်တစ်ခုခုကို အသုံးပြုနေရသကဲ့သို့ပင် ခံစားနေကြရသည်။
နောက်ဆုံးပေါ်လာသည့် ရွှေကျီးကန်းမှာ မီးတောက်များကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လူတိုင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ချလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ကျီးကန်းများကို ပို၍ ကြာကြာလေး ရှိနေစေချင်သေးသည်။
ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်လွန်းသည့်နေရာ တစ်ခုပေတည်း။
ရှန်ထျန်း သည် ၎င်းတို့၏ အရောင်အဝါများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အရည်အသွေးများ ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
သူ့ကိုယ်သူလည်း ကိုယ်ခန္ဓာက ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မှန်တစ်ချပ် ထုတ်ကြည့်ကာ သူ၏ အရောင်အဝါကို မစောင့်ကြည့်နိုင်သော်လည်း သူ၏ အရောင်အဝါပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ ယခုအခါ ပို၍ တောက်ပလာကြောင်း သူသိထားသည်။
ဤအတွေ့အကြုံခရီးစဉ် ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူ၏ အရောင်အဝါသည် မည်မျှအထိ တိုးတက်လာမည်ကို သူ သိချင်နေမိသည်။
"ရွှေကျီးကန်းတွေရဲ့ မီးတောက်တွေက မင်းတို့ကို ပိုပြီး သန်မာလာစေလိမ့်မယ်။ ဆက်မသွားခင် ဒီမှာ တစ်နာရီလောက် အနားယူကြရအောင်!"
ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ အسرع တက်သုတ်ရိုက် လုပ်နေခြင်း မရှိပေ။ တိုးတက်ရန်အတွက် သင့်လျော်သော အချိန်အခါသည် အမြန်နှုန်းထက် ပို၍ အရေးကြီးကြောင်း သူသိထားသည်။ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ မြင့်မားကြသည့် ဤကောင်များနှင့်အတူ ခရီးသွားရခြင်းက သူ့အတွက် ပို၍ လုံခြုံစိတ်ချရသည်ဟု ခံစားရစေသည်။
"သန့်စင်မင်းသား... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."
မင်းသမီး လਿੰလုံ က ရှန်ထျန်း ကို စူးစမ်းလိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း သူမက အနားယူနေခြင်း လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏စိတ်ထဲ၌ တစ်ခုတည်းသော အရာသာ ရှိနေသည်။
ဒီသန့်စင်မင်းသားက တကယ်ကို သာမန်ထက်ထက်မြက်မြက်နဲ့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ လူစားမျိုးပဲ!
ယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ်ဟူသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ သဘာဝပင် ဖြစ်ပေသည်။
စင်္ကြံလမ်းအတွင်းရှိ ကြီးမားလှသော မီးဓာတ်စွမ်းအင်များသည် သက်ဆိုင်ရာ မီးသဘောတရားများကို ကျင့်ကြံထားကြသော ကျင့်ကြံသူတိုင်းအတွက် အလွန်တရာ အသုံးဝင်လှပေသည်။
ရှန်ထျန်း က နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို အကြွင်းမဲ့ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ထားပြီး ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအင်မျိုးကို ကျင့်စဉ်အတွက် မလိုအပ်တော့သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်သေးသည် မဟုတ်လော!
သို့သော် ရှန်ထျန်း က မည်သို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သနည်း။
သူသည် ရွှေကျီးကန်းများကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် အجهအမူး ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့ပြီးနောက် စွမ်းအင်အားလုံးကို သူ၏ အဖော်များထံသို့ လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။
မင်းသမီး လਿੰလုံ အနေဖြင့် ဤလုပ်ရပ်နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ ရှန်ထျန်း မှာ စစ်မှန်သော နတ်သမုဒ္ဒရာဘုံမှ သန့်စင်သူတစ်ပါး (Saint) သက်သက်ပင် ဖြစ်နေသည်ဟု သူမ ခံစားနေရသည်။
ရှန်ထျန်း ကဲ့သို့သော လူမျိုးများသည် အခြားသော လှည့်စားတတ်သည့် ကျင့်ကြံသူများကြောင့် ဆိုးရွားသော ကံကြမ္မာဆိုးမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလေ့ရှိကြသည် မဟုတ်လော။ သို့ပါလျက်နှင့် သူက မည်ကဲ့သို့ ဤမျှအထိ သန်မာလာခဲ့ရပါသနည်း။
ယခုအခါ မင်းသမီး လਿੰလုံ မှာ အလွန်တရာ သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေတော့သည်။
...
ကျန်ရှိနေသော လူများမှာလည်း ထူးဆန်းသည့် အတွေးကိုယ်စီ ရှိနေကြသည်။
သို့သော် မည်သူမျှ ပထမဆုံး အစပြု၍ မေးမြန်းဝံ့ခြင်း မရှိကြပေ။
သူတို့၏ စွမ်းအင်များ တစ်စထက်တစ်စ တည်ငြိမ်စွာ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ အကယ်၍ ဤနေရာမှ ပြန်သွားကြလျှင် သူတို့၏ ရွယ်တူချင်းများမှာ အံ့သြသွားကြမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်တည်း။
ထိုစဉ် ရုတ်တရက် ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဒီသင်္ချိုင်းဂူထဲက လမ်းတွေက တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးလှတာပဲ။ အခုလို ဆုံတွေ့ကြရတာလည်း ကံပါလာလို့ ဖြစ်မှာပါ။ ခင်ဗျားတို့လည်း အပြင်ထွက်လာပြီး ကျွန်တော်နဲ့ စကားစမြည် မပြောကြဘူးလား။ အခုလို အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတာက ကြည့်ရတာ အလွန်တရာ ရုပ်ဆိုးလွန်းနေတယ်လေ။"
"???"
ရှန်ထျန်း ၏ စကားကြောင့် သူ၏ အဖော်များမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဤစင်္ကြံလမ်းမှာ အတော်လေး ကျဉ်းမြောင်းလှပြီး ပုန်းအောင်းစရာနေရာဆို၍လည်း ကွက်တိပင် မရှိသလောက်ပင်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီနားမှာ ပုန်းနေတယ် ဟုတ်စ။
အကယ်၍ အခြားသူတစ်ဦးသာ ဤကဲ့သို့ ပြောခဲ့ပါက အိပ်မက်ယောင်နေသည်ဟု ယူဆကာ ရယ်မောကြလိမ့်မည်သာ။ သို့သော် ရှန်ထျန်း ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဤစကားမှာ အမှန်တရား ဖြစ်ရပေမည်။
တစ်ရှူး!
လူတိုင်း၏ ကျောရိုးထဲတွင် စိမ့်တက်လာသော အေးစက်စက် ခံစားချက်တစ်ခုကို ကိုယ်စီ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤလူသည် ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသော အစောပိုင်း ကောင်းကင်ဘုံသခင်အဆင့် ရှိ ကုန်းမန်း နှင့် ကုန်းယူ အပါအဝင် ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် ကျင့်ကြံသူများအားလုံး၏ ရှေ့မှနေ၍ ပုန်းအောင်းနိုင်ခဲ့ပေသည်။ သူ၏ ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းမှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် အံ့မခန်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
အကယ်၍ ရှန်ထျန်း သာ ဤနေရာတွင် မရှိခဲ့ဘဲ ဤကောင်သာ မကောင်းကြံခဲ့ပါက သူတို့အားလုံး ကြီးမားသည့် ဘေးဥပဒ်ဆိုးကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
လူတိုင်းက ဖြစ်လာမည့် တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထားလိုက်ကြသည်။
သို့သော် အချိန်အတော်ကြာ ترသွားသည်အထိ ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ဆန် ပြောဆိုချက်ကဲ့သို့ စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် မည်သည့်အရာမျှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
ရှန်ထျန်း ကမူ ပြုံးမြဲအတိုင်းပင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ "လိပ်ကြီးဘထွေးရေ... ခင်ဗျားက ကိုယ်ကိုဖုံးကွယ်တာမှာ သန်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဆီကတော့ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည်က ကျွန်တော့်ရဲ့ နတ်ဘုရားကောင်းကင်ဗိမာန် အင်ပါယာသုတ္တန်နဲ့ အတော်လေး ဆင်တူနေတာကို ကျွန်တော် တွေ့ရတယ်။ အဲဒါ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို သိချင်မိသား။"
လိပ်ကြီးဘထွေး ဟုတ်စ။
နတ်ဘုရားကောင်းကင်ဗိမာန် အင်ပါယာသုတ္တန်နဲ့ ဆင်တူတယ် ဟုတ်စ။
ရှန်ထျန်း ၏ စကားမှာ အလွန်တရာ တိကျသေချာလွန်းလှသည်။ သူသည် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသူကို ရည်ရွယ်ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။
...
"အဟမ်း၊ အဟမ်း!" ဟူသော အသံတစ်ခုက ဟာလာပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ နတ်ဘုရားကောင်းကင်ဗိမာန် သန့်စင်နယ်မြေရဲ့ သန့်စင်မင်းသားက ဒီလောက်အထိ ထက်မြက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး!"
လေထုထဲတွင် အဖြူရောင် အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ တစ်မီတာကျော်ကျော်သာ မြင့်မားသည့် ထူးဆန်းသော အဖြူရောင် လိပ်တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ မေးစေ့တွင် ရှည်လျားသော အဖြူရောင် မုတ်ဆိတ်မွှေးတစ်ခု ရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ မူလမုတ်ဆိတ်တော့ မဟုတ်ပေ။ မည်သည့် ဘီလူးသတ္တဝါ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုခုကဲ့သို့ ပုံစံရှိနေသည်။
အဆိုပါလိပ်ကြီးသည် ပန်းပွင့်ပုံစံ ဘောင်းဘီတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တုတ်ကောက်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။
အကယ်၍ ရှန်ထျန်း သာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အသက်စွမ်းအင်ကို အာရုံခံမတွေ့ခဲ့ရဘဲ သူ၏ အသက်မှာ အနှစ်တစ်ရာပင် မပြည့်သေးကြောင်း မတွက်ချက်မိခဲ့ပါက ဤလိပ်ကြီးကို 'ဒေါရာဇာ' ထဲမှ လိပ်ဆရာတော်ကြီးဟု ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။
ကုန်းမန်း က ဤလိပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမသည် ဤအဖြူရောင်လိပ်ကြီးကို ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
မှန်ပေသည်!
ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် တုန်းက သူတို့သည် ဤအဖြူရောင်လိပ်ကြီး၏ နောက်သို့ လိုက်သွားရင်း နတ်ဘုရားနဂါးချိုင့်ဝှမ်း (နတ်ဘုရား Valley) သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြပြီး ရှန်ထျန်း နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမ မှတ်မိနေသည်မှာ ထိုစဉ်က လိပ်ကြီးမှာ အလွန်တရာ ငယ်သေးပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း ကျော်လွန်ခြင်းနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့သာ ရောက်ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။
သို့သော် ယခုလိပ်ကြီးကမူ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး ပို၍လည်း သန်မာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အစွမ်းထက်သော ဘီလူးသတ္တဝါတစ်ကောင်နှင့် ယှဉ်နိုင်လောက်သည်အထိ ရှိနေပေသည်။
အချိန်တစ်နှစ်အတွင်းမှာပင် ဤမျှလောက်ကြီးမားသော ကွာခြားချက်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်စရာပင် မရှိပေ။
ကုန်းမန်း မှာ အံ့အားသင့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။
ရှန်ထျန်း က အဖြူရောင်လိပ်ကြီး၏ နဖူးပြင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ "လိပ်ကြီးဘထွေး... ကျွန်တော်က နတ်ဘုရားကောင်းကင်ဗိမာန် သန့်စင်နယ်မြေရဲ့ သန့်စင်မင်းသား ရှန်ထျန်း ပါပဲ။ ခင်ဗျား ကျင့်ကြံရာမှာ အောင်မြင်မှုကြီးကြီးမားမား ရရှိထားပြီး အနာဂတ်မှာလည်း တောက်ပမယ့်သူတစ်ယောက် ဖြစ်မယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်လို့ ရမလား။"
အောင်မြင်မှုကြီးကြီးမားမား ရရှိထားသူ ဟုတ်စ။
တောက်ပမယ့် အနာဂတ် ဟုတ်စ။
သူ့ကို သူငယ်ချင်း လုပ်ရမလား!?
လူတိုင်းက ရုပ်ဆိုးလှသော လိပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောစရာ စကားပင် ကင်းမဲ့သွားကြသည်။
သန့်စင်မင်းသားက မာယာထွက်သက် စုန်းအတတ်မျိုးနဲ့များ မိနေတာလား။ ဒီလိပ်အမျိုးအစားတွေက အဲဒီလို စွမ်းရည်မျိုး ရှိကြလို့လား!?
...
အဖြူရောင်လိပ်ကြီးမှာမူ ချီးကျူးစကားများကြောင့် အလွန်တရာ သဘောကျ ပီတိဖြစ်သွားပုံ ရပေသည်။
သူသည် သူ၏ အဖြူရောင် မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ပွတ်သပ်ရင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "လိပ်ကြီးဘထွေး ဟုတ်စ။ လူငယ်... မင်း ဘယ်သူ့ကို စကားပြောနေတယ်ဆိုတာကို မင်း သဘောမပေါက်သေးဘူး ထင်တယ်။ အတိအကျပြောရမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ဆရာတောင်မှ ငါ့ကို ဘိုးဘေးလို့ ခေါ်ရလိမ့်မယ်။"
ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်သွားသည်။
ဒီလိပ်ပေါက်စလေးက တကယ်ကို တောက်ပြင်းလှပါပေစွ!
ရှန်ထျန်း က သူ့စကားကို အလေးမထားဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ လိပ်ကြီးက ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။ "ရပါတယ်၊ မင်းကို ငါ ဘယ်သူဆိုတာ ပြောပြမယ်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်း သူဖား (Golden Light Sub-Thearch) ကို မင်း သိလား။"
ဖាងချန် က တစ်စုံတစ်ရာကို အမှတ်ရသွားပြီး အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒို့ဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ဆုံးပေါ် သူဖား၊ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် မှာ ရွှေရောင်လျှပ်စီးတွေလို့ နာမည်ကျော်ကြားခဲ့တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လေ!?"
အဖြူရောင်လိပ်ကြီးက ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "မှန်ပေသည်၊ ငါက မင်းတို့ရဲ့ ရွှေရောင်အလင်းတန်း သူဖား ပိုင်ဒီ (Bai Di) ဖြစ်ပြီးတော့...
"သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာကလည်း ငါပဲ!"