ခေါင်းစဉ် – ငါက တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာရဲ့သား မဟုတ်ပါဘူး – အခန်း ၂၈ – အမျက်ဒေါသထွက်နေသော နတ်သမီးလေး | NovelPing
"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ဆိုတာ ဘာကောင်လဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ဘာစောက်ဖြစ်ကြီးလဲ! မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မှာက နတ်သမီးလေး ရှိနှင့်ပြီးသားပဲဟာ။ ဒီကောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ 'ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်' လို့ ခေါ်ရဲတာလဲ!"
"ဒီကောင်က နတ်သမီးလေး ရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို အသုံးချပြီး နာမည်ကြီးချင်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဘယ်လောက်တောင် စက်ဆုပ်ရွံရှာစရာကောင်းတဲ့ လူစားလဲ!"
"ဒါပေါ့၊ လူတွေက သူ့ကို 'အစ်ကိုတော် ကောင်းကင်ဘုံ' လို့တောင် ခေါ်နေကြသေးတယ်! သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆိုင်တွေ ငှားထားတဲ့ သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေနိုင်တာပေါ့!"
"သူ့ရဲ့ ကျောက်တုံးရွေးချယ်တဲ့ ထူးခြားတဲ့စွမ်းရည်ဆိုတာကိုလည်း ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ၊ သူ ဟန်ဆောင်ပြနေရုံသက်သက်ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ!"
"နတ်သမီးလေး တောင် တစ်နေ့ကို ကျောက်တုံးတစ်တုံးပဲ ဖွင့်နိုင်တာ။ ဒီကောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျောက်တုံးတွေကို တစ်ဆက်တည်း ဆက်တိုက်ဖွင့်နိုင်ရတာလဲ!"
"သူက တကယ်ကို လောဘကြီးလွန်းတယ်။ သူ လိမ်ညာနေတာ သေချာတယ်!"
"ဒါပေါ့!"
...
"ခင်ဗျားတို့အားလုံး အစ်ကိုတော် ကောင်းကင်ဘုံကို မစွပ်စွဲရဘူးနော်!"
"ခင်ဗျားတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နတ်သမီးလေး ကို အစ်ကိုတော် ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ နှိုင်းရဲရတာလဲ!"
"အစ်ကိုတော် ကောင်းကင်ဘုံက ရေစက်ဆုံတဲ့သူတွေအတွက်ပဲ ကျောက်တုံးတွေကို ဖွင့်ပေးတာ။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့စွမ်းအင်တွေ ကုန်ခမ်းသွားတဲ့အထိ ဘာအကျိုးအမြတ်မှမယူဘဲ လုပ်ပေးနေတာလေ!"
"သူက အရမ်းကို ကြင်နာပြီး အလုပ်ကြိုးစားတဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ကို လာစွပ်စွဲရက်ကြတာလဲ!"
...
ရှန်ထျန်း က သူ့မျက်စိရှေ့မှာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေကို မြင်တော့ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဒါဖြင့်ရင် ဒီလူတွေအားလုံးက နတ်သမီးလေး ရဲ့ ပရိသတ်တွေပေါ့လေ? ပြီးတော့ ငါလည်း နာမည်ကျော်လာလို့ သူတို့ ဒေါသထွက်နေကြတာလား။
အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ရှန်ထျန်း က သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ဒေါသတကြီး စွပ်စွဲနေကြတဲ့ အဲဒီလူငယ်တွေကို မြင်တဲ့အခါ အထူးအဆန်းဖြစ်ဟန်မတူဘဲ အေးအေးလူလူပဲ နေနေခဲ့သည်။
သူ့အတွက်တော့ ဒီလူတွေဟာ သူတို့ဘာပြောနေမှန်းတောင် သေသေချာချာမသိဘဲ လာပြီးစွပ်စွဲနေကြတဲ့ ဦးနှောက်မရှိသူတွေသာ ဖြစ်သည်။
ယခင်ဘဝတုန်းကလည်း ရှန်ထျန်း ဟာ ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းခိုပြီး ညည်းတွားတတ်ကြတဲ့ အဲဒီလိုစိတ်အားထက်သန်လွန်းတဲ့ ပရိသတ်မျိုးတွေကို အခါပေါင်းများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပါတယ်။ တကယ်တမ်းပြောရရင် ဒီပရိသတ်တွေ အရူးအမူးဖြစ်နေရတဲ့ အိုက်တိုလီတွေ ကိုယ်တိုင်ကတောင် သူတို့ရဲ့အပြုအမူတွေကို အရူးအမူးဆန်တယ်လို့ တွေးနေကြနိုင်ပါတယ်။
ဒီလိုလူတွေအတွက်နဲ့တော့ စိတ်တိုနေဖို့ လုံးဝမတန်ပါဘူး။
...
ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်ပြီး တခြားလမ်းတစ်ခုကနေ ထွက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ ဘာပဲပြောပြော ဉာဏ်ရည်မပြည့်ဝတဲ့လူတွေနဲ့ အကွာအဝေးတစ်ခုမှာ နေထိုင်တာက ကောင်းတဲ့အလေ့အထတစ်ခု မဟုတ်လား။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ အဲဒီပရိသတ်တွေက ရှန်ထျန်း ကို သတိထားမိသွားကြပါတယ်။ သူတို့အားလုံး သူ့ရှေ့ကို ပြေးထွက်လာကြပြီး ခိုင်လုံတယ်လို့ သူတို့ထင်နေတဲ့ အသံတွေနဲ့ စွပ်စွဲကြပါတော့တယ်။
“ခင်ဗျားက အဲဒီ ရှန်အိုtian ဆိုတာ မဟုတ်လား။ ခင်ဗျားက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် လို့ ခေါ်ဆိုတယ်ဆိုတာကို ကြားရတယ်။ တကယ်ပြောရရင် ခင်ဗျားက အဲဒီလိုနာမည်မျိုးနဲ့ တကယ်ပဲ တန်ရဲ့လားလို့”
“မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မှာက နတ်သမီးလေး တစ်ယောက် ရှိပြီးသားလေ။ ခင်ဗျားက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဲဒီလိုခေါ်ပြီး သူမကို တမင်တကာ ရန်စနေတာ မဟုတ်ဘူးလား”
“ရှန်အိုtian၊ ကျောက်တုံးအကဲဖြတ်တဲ့ ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းရည်တွေက နတ်သမီးလေး ထက် သာလွန်တယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား”
...
ရှန်ထျန်း က ဒီမေးခွန်းတွေထဲက တစ်ခုကိုမှ ပြန်ဖြေဖို့ ပြင်ဆင်မနေခဲ့ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလိုလူတွေနဲ့ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ပြဖို့ ကြိုးစားတာက အလကားပဲဆိုတာ သူသိနေလို့ပါပဲ။
ဉာဏ်ရည်မပြည့်ဝသူတွေကို ကိုင်တွယ်ရာမှာ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ သူတို့ကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံဖို့ပါပဲ... ပြီးတော့ သူတို့ပြောနေတာတွေကို လုံးဝစိတ်မဝင်စားကြောင်း ပြသရင်း လျစ်လျူရှုထားလိုက်ဖို့ပါပဲ။
“ဖယ်ပေးကြပါဦး၊ လမ်းဖယ်ပေးပါဦး ခင်ဗျားတို့! ကျွန်တော်တို့ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆိုင်ကို သွားရဦးမယ်!”
ကွေ့ကုန်းကုန်း နဲ့ ချင်းကော တို့က ရှန်ထျန်း ရဲ့ ဘေးမှာ ရပ်နေကြပြီး သူ့ကို လာရောက်နှောင့်ယှက်ဖို့ ကြိုးစားသမျှလူတွေကို တားဆီးပေးနေကြပါတယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ 'ရေစက်ဆုံတဲ့သူ' ၂၀ ကလည်း လူ့တံတိုင်းတစ်ခုကို အလိုလိုနေရင်း ဖွဲ့စည်းပေးလိုက်ကြတဲ့အတွက် ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဘာပဲပြောပြော သူတို့အားလုံးက ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ဆီကနေ ပိုကြီးမားတဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ရရှိဖို့ မျှော်လင့်နေကြတာ မဟုတ်ပါလား!
အဲဒီအချိန်မှာပဲ လူအုပ်ထဲကနေ အံ့သြတကြီး အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
“နတ်သမီးလေး ရောက်လာပြီ!”
“ဝါး၊ ငါ့ရဲ့ နတ်သမီးလေး တကယ်ပဲ ရောက်လာပြီ၊ ပြီးတော့ သူမက မနေ့ကထက်တောင် ပိုလှနေသေးတယ်!”
“နတ်သမီးလေး ရေ၊ ဒီအတုအယောင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က ခင်ဗျားရဲ့နာမည်ကျော်ကြားမှုကို အသုံးချပြီး လုပ်စားနေတာပါ။ သူ့ကို ဖော်ထုတ်လိုက်စမ်းပါ!”
“ဟေ့လူ၊ ခင်ဗျားက နတ်သမီးလေး နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရဲသလား? ပြီးတော့ ရှုံးရင် ထွက်သွားရဲလား!”
“ဟုတ်တယ်၊ သူမကို ရှုံးသွားရင် ထွက်သွားလိုက်စမ်းပါ!”
...
ဒီနေ့မှာ ကိုယ်ကျပ်ဂါဝန်ရှည်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ နတ်သမီးလေး အတွက် လမ်းတစ်ခု ပွင့်သွားခဲ့ပါတယ်။
သူမက ရှန်ထျန်း ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်ကအတိုင်း ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းနေပြီး နတ်သမီးတစ်ပါးလို တလက်လက်တောက်နေတဲ့ ပုံစံမျိုးကို ထုတ်လွှင့်နေပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ရှန်ထျန်း ကတော့ အခုအခါမှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်နေပါတယ်။
အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းပါတယ်— နတ်သမီးလေး ဘာတွေလုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို သူ ကောင်းကောင်းသိနေလို့ပါပဲ။ ဒီမိန်းကလေးက အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေရှိတဲ့ နတ်သမီးတစ်ပါး မဟုတ်ဘဲ ရှန်ထျန်း ထက်တောင် ကျောက်တုံးအကဲဖြတ်ရာမှာ ပိုညံ့တဲ့ လိမ်ညာသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေလို့ပါပဲ!
အမှန်အတိုင်းပြောရရင် သူက နတ်သမီးလေး ရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို ဖော်ထုတ်ခံရမယ့်အစား တစ်ဖက်လူကို ပြန်ပြီး ဖော်ထုတ်ပစ်လိုက်နိုင်ပါသေးတယ်!
...
နတ်သမီးလေး က ရှန်ထျန်း ရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်မှာ လာရပ်တဲ့အထိ သေသေသပ်သပ်နဲ့ လျှောက်လာခဲ့ပါတယ်။
သူမက သူ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေရင်း... စိတ်နာနေဟန် ပေါ်နေပါတယ်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ သူမက ရှန်ထျန်း ကို မှတ်မိသွားခဲ့လို့ စိတ်နာနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဘာပဲပြောပြော ရှန်ထျန်း ရဲ့ ခန့်ညားချောမောတဲ့ ရုပ်ရည်က ရိုးရိုးတာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ပြီး မျက်နှာပေါ်မှာ မုတ်ဆိတ်မွှေးနှစ်စောင် ကပ်လိုက်ရုံနဲ့ ဖုံးကွယ်သွားနိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။
နတ်သမီးလေး က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ကို အသံတိုးတိုးနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်၊ “ရှင်ပဲလား?”
ရှန်ထျန်း အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပါတယ်။
ငါ့ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံလှတဲ့ အသွင်ပြောင်းဝတ်ဆင်မှုကြီးကို သူမ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မှတ်မိသွားတာပါလိမ့်? မဟုတ်မှလွဲရော... မိန်းမတွေမှာ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ သတ္တမအာရုံကြောင့်များလား။
ဒီလိုဖြစ်နေရင်တောင် ရှန်ထျန်း က သူ့ရဲ့အထیتအနားကို ငြင်းဆန်မနေခဲ့ပါဘူး။ သူ ခဏလောက် တွေးလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်၊ “ဟုတ်ပါတယ်၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့” လို့။
အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ရှန်ထျန်း မှာ နတ်သမီးလေး အပေါ် ဆိုးရွားတဲ့ ခံစားချက်မျိုး လုံးဝမရှိပါဘူး။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲမှာ ကိုယ့်အတွက် နေရာတစ်ခု ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ လူငယ်မိန်းကလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဝမ်းရေးအတွက် ရုန်းကန်ရတာ လွယ်ကူမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်လို့ ရပါတယ်။
သူမက ခေါ်ယူထားတဲ့ သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ နတ်သမီးလေး က သူမရဲ့ မဖြောင့်မစင်းဖြစ်တဲ့ သူဌေးတွေကို ဆန့်ကျင်ဖို့အတွက် အခြေခံ ကိုယ်ကျင့်တရားတွေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါက တကယ်ကို လေးစားစရာကောင်းတဲ့ အချက်ပါပဲ။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန်ထျန်း ပြုလုပ်နေတဲ့ လက်ရှိ စီးပွားရေးပုံစံကလည်း သူမဆီကနေ အကြံဉာဏ်ယူထားခဲ့တာပါပဲ။
အဲဒီလိုအကြောင်းတွေကြောင့် သူက နတ်သမီးလေး အပေါ် ကောင်းမွန်တဲ့ အမြင်ရှိနေပါတယ်— ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကလည်း ဒီအထင်ကြီးမှုကို အများကြီး အထောက်အကူဖြစ်စေခဲ့တာ သေချာပါတယ်။
...
ဒါပေမဲ့ ရှန်ထျန်း မှာ နတ်သမီးလေး အပေါ် သဘောကျနှစ်သက်တဲ့ အမြင်ရှိနေပေမဲ့ သူမဘက်ကတော့ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။
မနေ့ကတင်ပဲ လူငယ် ဆိုင်ရှင်စုန့် ကို ရှန်ထျန်း ရိုက်နှက်ခဲ့တုန်းက နတ်သမီးလေး တစ်ယောက် ကြောက်လန့်ပြီး သေမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရတာပါ။
ရှန်ထျန်း က နောက်ပိုင်းမှာ လူငယ် ဆိုင်ရှင်စုန့် ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့အတွက် ‘ရှန်အို’ ဆိုတဲ့ အမည်ကို အသုံးချခဲ့ပေမဲ့ နတ်သမီးလေး ကတော့ ဆေးဖိုးဝါးခအနေနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀ ကို သူ့ထံ ပြန်ပေးခဲ့ရပါတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှန်ထျန်း က ‘ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ မိန်းမပျိုကို ကယ်တင်’ ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ထွက်သွားခဲ့လို့ပါပဲ — သူမကို ကာကွယ်ပေးမယ်ဆိုပြီး သူအရင်က ပြောခဲ့သမျှတွေက တကယ်ပဲ ဟုတ်ရဲ့လားဆိုတာ ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ။
ဒီကောင်လေးက ပျော်စရာသပ်သပ် ပြောခဲ့တာဖြစ်ပြီး သူမကို ကာကွယ်ပေးဖို့ လုံးဝ စိတ်ကူးမရှိခဲ့ရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
ဒါဆိုရင် သူမက စုန့်မိသားစု ကို ရန်စမိသူ ဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီနောက်ပိုင်းကစပြီး ဒီနယ်မြေမှာ သူမ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်ဆက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်တော့မှာလဲ။
ဒီဖြစ်ရပ်ကြောင့် နတ်သမီးလေး တစ်ယောက် ညဘက်တွေမှာ ကောင်းကောင်း အိပ်မပျော်ခဲ့ရပါဘူး။
ဒီနေ့ ရောက်လာတဲ့အခါမှာ သူမ အရင်ဆုံး ကြားလိုက်ရတဲ့ သတင်းကတော့ သူမရဲ့ပရိသတ်တွေဟာ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မှာ တခြားလူတွေနဲ့ စကားများ ရန်ဖြစ်နေကြတယ်ဆိုတာပါပဲ။
အစတုန်းက နတ်သမီးလေး က ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးချင်ခဲ့ပြီး သူမရဲ့ပရိသတ်တွေကို ရန်မဖြစ်ကြဖို့ တားမြစ်ချင်ခဲ့တာပါ။
ဒါပေမဲ့ သူမ ဖီးနစ်ဝိညာဉ်အဆောက်အအုံ ဆီကို ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ အဲဒီ ‘ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်’ ဆိုတာ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို နောက်ဆုံးမှာ မြင်တွေ့လိုက်ရပါတော့တယ်။ ပြီးတော့ ရှန်ထျန်း က အဲဒီတာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လိမ်လည်လှည့်ဖြားနေတဲ့ပုံစံ ပေါက်နေလျက်နဲ့တောင် သူ့ကို ဝန်းရံနေကြတဲ့ အမျိုးသမီးပရိသတ်တွေ အများကြီး ရှိနေဆဲဆိုတဲ့ အချက်ကတော့... နတ်သမီးလေး လုံးဝ သည်းမခံနိုင်တဲ့ အရာပါပဲ။
...
ဒီကောင်က စကားလုံးတွေနဲ့ မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင်ကို ရွံရှာစရာကောင်းလွန်းတယ်!
ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူက လူငယ် ဆိုင်ရှင်စုန့် ကို ရိုက်နှက်ခဲ့ပြီး တစ်လစာလောက် ရှိတဲ့ ဝင်ငွေကို သူမ ပေးဆပ်ရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ လူငယ် ဆိုင်ရှင်စုန့် ကို သူမ ကိုယ်တိုင်လည်း ရိုက်ချင်စိတ် ပေါ်ခဲ့တာကို စဉ်းစားလိုက်ရင်တော့ အဲဒါကို သူမ လျစ်လျူရှုပေးနိုင်ပါသေးတယ်...
ပြီးတော့ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူမကလည်း လုံလောက်အောင် ရက်ရောပြနေခဲ့တာပဲလေ!
ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်ကကျတော့— သူမက သူမအတွက် ဘယ်လိုအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရတယ်ဆိုတာကို ပြောပြပြီးတာတောင်မှ သူမရဲ့နည်းလမ်းကို အမှန်တကယ် ကူးချပြီး သူမရဲ့ စီးပွားရေးကို လုယူဖို့ လုပ်နေပါရောလား။ ဒါက အရမ်းကို မတရားလွန်းမနေဘူးလား။ သူက ချောမောနေတယ်ဆိုရင်တောင်မှ ဒါက လုံးဝ ခွင့်လွှတ်ပေးလို့မရနိုင်ပါဘူး!
...
တကယ်တမ်း၊ တကယ်ကို ရိုးရိုးသားသား ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့...
ရှန်ထျန်း က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆိုင်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အချို့ ရှာဖွေဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တဲ့ အခြေအနေမှာဆိုရင်တောင် နတ်သမီးလေး ဘက်က အဲဒီလောက်ကြီး ကန့်ကွက်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမရဲ့ ပင်မ ပစ်မှတ်ပရိသတ်တွေဟာ အမျိုးသားစားသုံးသူတွေဖြစ်ပြီး ရှန်ထျန်း ဆီက ပရိသတ်တွေကတော့ အများစုဟာ အမျိုးသမီးတွေဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သူမ ကောင်းကောင်းသိနေလို့ပါပဲ။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးရဲ့ နယ်ပယ်တွေက အမှန်တကယ်တော့ ထပ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မနှောင့်ယှက်ဘဲ ဒီနယ်မြေမှာ အေးချမ်းစွာ အတူတကွ လုပ်ကိုင်နိုင်ကြပါတယ်။
ဘာပဲပြောပြော တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာကို အားလုံးက သိကြတာပါပဲ။ နှစ်ဖက်စလုံး ရပ်တည်လို့ မရတော့တဲ့အထိ ဒီလောက်တောင် ကြီးကျယ်တဲ့ ပြဿနာကြီး ဖြစ်ပွားစေဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။
ပြဿနာက ဘာလဲဆိုတော့ — ရှန်ထျန်း က ပစ္စည်းတွေရောင်းပြီး ပိုက်ဆံရှာချင်နေရင်တောင်မှ ဘာလို့ တခြားဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆိုင်တွေဆီ သွားပြီး မလုပ်တာလဲ။
ဖီးနစ်ဝိညာဉ်အဆောက်အအုံ က သူမနဲ့ အတူတကွ လက်တွဲလုပ်ကိုင်နေတာလေ!
သူမက ဖီးနစ်ဝိညာဉ်အဆောက်အအုံ ရဲ့ အမျိုးသမီးဆိုင်ရှင်နဲ့ ပူးပေါင်းလုပ်ကိုင်ဖို့ သဘောတူညီချက် ရယူထားပြီးသားဖြစ်ပြီး ဒီနေ့မှာ သူမရဲ့ ဖျော်ဖြေမှုကိုလုပ်ပေးရင်း သူမရဲ့ပစ္စည်းတွေကို ရောင်းချပေးဖို့ ကူညီပေးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ခင်ဗျားက ဒီမှာ ရောက်လာပြီဆိုရင် ကျုပ် ဘာဖြစ်သွားရတော့မှာလဲ။
ဒါက ကိုယ့်ကိုကျွေးမွေးတဲ့လက်ကို ပြန်ကိုက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား!
ဒီအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်တာနဲ့ နတ်သမီးလေး ရဲ့ မျက်နှာလေးဟာ ဒေါသကြောင့် နီရဲလာခဲ့ပါတယ်။ သူမရဲ့ ပုံစံလေးဟာဆိုရင် လူစွန့်ပစ်ခံလိုက်ရတဲ့ သနားစရာ မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်နဲ့ တစ္ဆေတူနေခဲ့ပါတော့တယ်!
“ရှင်က လူယုတ်မာကြီး!”