ခေါင်းစဉ် – တကယ်တော့ ငါက ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော် မဟုတ်ပါဘူး – အခန်း ၂၁။ သတ္တုရိုင်းထဲမှာ ဗူးသီး နတ်ဘုရား ပါနေတာလား။ | NovelPing
“လျန်အာ၊ ငါတို့ ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ကို တတ်နိုင်သမျှ စောစောပြန်ကြရမယ်။ ရှန်ညီအစ်ကိုကြီးကို နှုတ်ဆက်ချိန် ရောက်ပြီ။”
လီချန်ကဲ့ အနေနဲ့ သူ့ညီမဖြစ်သူက သူမရဲ့ (၁၆) နှစ်မြောက် မွေးနေ့လက်ဆောင်ကို ရှန်ထျန်း အား ပေးအပ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။
ငါ့ညီမလေး ဒီလိုလုပ်လိုက်တာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
ငါတို့အဖေ ဘယ်လိုခံစားရမလဲဆိုတာရော စဉ်းစားဖူးရဲ့လား။
အဲဒီ ကျောက်စိမ်းရေဓား က ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ပစ္စည်းတွေထက်တောင် တန်ဖိုးပိုရှိတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုလေ။
ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုက ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် ရာပေါင်းများစွာနဲ့ တန်ဖိုးဖြတ်လို့ရတယ်။ အဲဒါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ပမာဏအားဖြင့် တစ်သိန်းလောက် ရှိတာပေါ့။
ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ကျောက်စိမ်းရေဓား က ရှားပါးတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်တဲ့အတွက် သူ့ရဲ့တန်ဖိုးက အဲဒီထက် အများကြီး ပိုများပါတယ်။ အဲဒါဆိုရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တစ်သန်းနီးပါး ဆုံးရှုံးသွားတာပေါ့။
ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့အရာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလောက်နဲ့ အလွယ်တကူ ပေးလိုက်ရတာလဲ။
ကယ်ကြပါဦး!
...
လီချန်ကဲ့ မှာ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဆက်လက် အတူတူရှိနေခွင့်မပေးရဲတော့ပေ။ နောက်ထပ် ဘာတွေများ ရှန်ထျန်း ကို ပေးဦးမလဲဆိုတာ နတ်ဘုရား မှပဲ သိတော့မည်။
“ရှန်ညီအစ်ကိုကြီး၊ ဒီခုနစ်ပါးရတနာ နတ်သမီးဗူးသီးက တကယ်ကို အရေးကြီးပါတယ်။ ကျုပ်တို့အရင်ဆုံး ထွက်သွားလိုက်ပါဦးမယ်။ ခင်ဗျားနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ဆရာတို့ ရက်ချိန်းသတ်မှတ်ပြီးပြီဆိုရင် ကျုပ်တို့ရဲ့ ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း မှာ ကျုပ်တို့အဖေနဲ့အတူ ခင်ဗျားကို စောင့်နေပါမယ်။”
ထို့နောက် လီချန်ကဲ့ သည် လျန်အာနှင့်အတူ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
“ဟူးး!”
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် နောက်ဆုံးတော့ တင်းမာနေမှုတွေ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူ လွတ်မြောက်သွားချေပြီ!
ဖြစ်ပျက်သမျှ အဖြစ်အပျက် အားလုံးက သူ့ကို စကားမပြောနိုင်အောင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
အစပိုင်းတုန်းကတော့ သူက လူတွေကို သတ္တုရိုင်းရွေးချယ်ရာမှာ ကူညီပေးဖို့ပဲ ကြိုးစားခဲ့တာဖြစ်ပေမဲ့ အခုတော့ သူ လက်ထပ်ဖို့ပင် နီးပါးဖြစ်နေပြီလေ။
ရှန်ထျန်း ဟာ သူ့ရဲ့ရှေ့ဘဝတုန်းက မိန်းကလေးတွေကို အချစ်ရေးဖွင့်ပြောဖူးသော်လည်း အားလုံးက သူ့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီမှာကျတော့ ဘယ်လိုလဲ။
သူက လီလျန်အာ ကို ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက် “ငါတို့မှာ ကံပါလာကြတာပဲ!” ဆိုတဲ့ NPC လို ရိုးရှင်းတဲ့ စာကြောင်းလေးတစ်ကြောင်းကိုသာ သုံးခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဒီလိုတွေ ဖြစ်လာခဲ့ရတာပါ...
ငါက ရုပ်ချောလွန်းအားကြီးလို့ လူ bullying လုပ်ခံနေရတာပဲ!
ရှန်ထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူတို့ထွက်သွားတဲ့ လမ်းဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
လီချန်ကဲ့ ကတော့ အေးဆေးပေါ့ပါးသလို ပြောသွားခဲ့ပေမဲ့ ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ကို ပြန်တဲ့ခရီးကတော့ ကြမ်းတမ်းလိမ့်ဦးမည် ဖြစ်သည်။ ခုနစ်ပါးရတနာ နတ်သမီးဗူးသီးရဲ့ သွေးဆောင်ဖိတ်ခေါ်မှုက ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း ကတော့ သိပ်ပြီး စိုးရိမ်မနေခဲ့ပါ။
ခုနစ်ပါးရတနာ နတ်သမီးဗူးသီးကို မရယူခင်တုန်းကတည်းက လီလျန်အာ မှာ သန့်စင်နီရောင် တောက်ပနေတဲ့ ရောင်ဝါ စွဲထင်နေခဲ့ပြီးသား ဖြစ်ပါတယ်။ အခုတော့ သူမလက်ထဲမှာ ဗူးသီးစေ့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ သူမရဲ့ရောင်ဝါအချို့က ရွှေရောင်အလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူမရဲ့ ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းတွေ သိသိသာသာ တိုးပွားလာခဲ့တယ်လို့ ဆိုလိုတာပေါ့!
အဲဒါက ချင်းကော ရဲ့ ကံကြမ္မာရောင်ဝါထက်တောင် ပိုပြီးမြင့်မားနေသေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူမရဲ့အစ်ကိုဖြစ်သူမှာလည်း အစိမ်းရောင်အစက်အပြောက်လေးတွေ ရောယှက်နေတဲ့ နီရောင်ရောင်ဝါတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။ ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး တောင့်တကြတဲ့ အောင်မြင်တဲ့ ဘဝခရီးလမ်းကို သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ပိုင်ဆိုင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရမှာပါပဲ။ ဆိုလိုတာကတော့ ဒီအဆင့်မှာ သူတို့အနေနဲ့ အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ!
“ငါတို့ ထပ်တွေ့ကြဦးမှာပါ! အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ့မှာလည်း ကံကြမ္မာရောင်ဝါတွေ တလက်လက် ထွန်းလင်းနေတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အဲဒီအခါကျရင် မင်းရဲ့အဖေကိုပါ ငါ အနိုင်ယူသိမ်းသွင်းနိုင်မှာပါ” ဟု ရှန်ထျန်း က ပြုံးလျက် ဖွဖွလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက ကျောက်စိမ်းရေဓား ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ကြည့်ရတာ ပါးပြီး ပျော့ပြောင်းမယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ ၁၅ ကီလိုဂရမ်ခန့် လေးတာကြောင့် အတော်လေး လေးလံနေသည်။
ရုတ်တရက် ရှန်ထျန်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။ သူက မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ကနေ ငါးကီလိုဂရမ်အကွာမှာ ရောက်နေတာပဲ!
“လီချန်ကဲ့... ဒီအရူးကောင်! အနည်းဆုံးတော့ ငါ့ကို အရင်ပြန်ပို့ပေးသင့်တာပေါ့ကွ!
“ငါက ကျင့်စဉ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တောင် မရောက်သေးဘူးလေ! ငါ ဓားပျံစီးလို့ မရဘူးကွ!
“ကယ်ကြပါဦး!!! ဒီနားတစ်ဝိုက်မှာများ ဘီလူးဆိုးတွေ ဘာတွေ ရှိနေမလားမသိဘူး”
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှန်ထျန်း ဟာ ကုန်းပြင်မြင့်တစ်ခုကို တက်သွားပြီးနောက် ပင်မလမ်းမကြီးကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ဘီလူးဆိုးတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေဟာ ပင်မလမ်းမကြီးပေါ်မှာ ပေါ်လာလေ့မရှိကြဘဲ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ဆီကို ဦးတည်သွားကြတဲ့ မြင်းလှည်းတွေကတော့ ပင်မလမ်းမကြီးပေါ်မှာ အများအပြား သွားလာနေကြပါတယ်။
“ငါ မကြာခင် လိုက်စီးလို့ရတော့မှာပါ... ငါသာ ကံအဆိုးဆုံးလူ မဟုတ်ရင်ပေါ့။
“နေဦး! ကံဆိုးတာ ဟုတ်လား?”
ရှန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ရောင်ဝါက အခုထိ မည်းမှောင်နေဆဲပင်!
လမ်းတစ်ဖက်ခြမ်းမှာ ဘီလူးဆိုးတွေ ပေါ်ထွက်လာခဲ့တာကြောင့် ဒီလမ်းကို နောက်ထပ် အသိပေးချက် မထုတ်ပြန်မချင်း အသုံးပြုခွင့် ပိတ်ပင်ထားတယ်ဆိုတာကို ရှန်ထျန်း မသိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဒီနေ့တော့ သူ လိုက်စီးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။
ကဲလေ၊ ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ ရှန်ထျန်း က အံ့ဖွယ်အမှုတွေ ဖြစ်လာဖို့ ထိုင်စောင့်နေမှာ မဟုတ်ပါ။ သူ သက်သေပြချင်တာကတော့ သန့်စင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ခိုင်မာတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တို့ရှိနေရင် တစ်စုံတစ်ရာကို အောင်မြင်ဖို့အတွက် ကံတရားကို အမှီသဟဲပြုစရာ မလိုဘူးဆိုတာပါပဲ။
ငါ့ကိုယ်ငါပဲ အားကိုးရမယ်!
ငါးကီလိုဂရမ်ပဲ ရှိတာလေ!
ဓားက ၁၅ ကီလိုဂရမ်ပဲ လေးတာ!
လုံးဝ မခက်ခဲပါဘူး!
...
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ဆီကို ပြန်ရောက်တဲ့အချိန်မှာတော့ နေဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
အံ့သြစရာကောင်းတာက သူ့ရဲ့စွမ်းဆောင်ချက်တွေဟာ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တစ်ခွင်မှာပါ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပါပြီ။
“မင်းတို့ ကြားလိုက်ကြရဲ့လား။ ငါတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မှာ ကျွမ်းကျင်သူ ပညာရှင်တစ်ယောက် ပေါ်လာတယ်လေ။ သူက သတ္တုရိုင်းတွေကို အရမ်းတိကျမှန်ကန်စွာနဲ့ ဆုံးဖြတ်ရွေးချယ်ပေးနိုင်တယ်တဲ့!”
“ငါကြားတာတော့ သူက မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ထဲက တူရquoise ဗူးသီးဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တာတဲ့ဗه၊ အဲဒီထဲကနေ တိုက်ခိုက်လို့မရနိုင်တဲ့ တောင်စောင့်အပင်တစ်ပင်အဖြစ် ကြီးထွားလာနိုင်မယ့် ခုနစ်ပါးရတနာ နတ်သမီးဗူးသီးစေ့ကို ရခဲ့တယ်ဆိုပဲ!”
“မဟုတ်ရဘူးကွ! အစေ့မဟုတ်ဘူး! ဗူးသီးကိုယ်တိုင်ပဲတဲ့! အဲဒီဗူးသီးက လှပတဲ့ သက်တမ်းရောင်တွေ ထွက်ပေါ်နေတယ်လို့ ငါကြားတာပဲ”
“အမှန်ပဲလား? ငါကြားတာတော့ သတ္တုရိုင်းထဲမှာ ကလေးငယ်တစ်ယောက် ပါလာပြီး သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ ခုနစ်ပါးရတနာ နတ်သမီးဗူးသီးက လွင့်ပျံနေတယ်လို့ ဆိုကြတာပဲ။ သူက သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ ကံပါလာတဲ့သူတဲ့လေ!”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒါ မမှန်ပါဘူး! ငါ အဲဒီမှာ ရှိနေပြီး ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့တာ။ သတ္တုရိုင်းကို ဖွင့်တာ သူမဟုတ်ဘူး၊ သူက လီလျန်အာ အတွက် သတ္တုရိုင်းကို ရွေးပေးခဲ့တာပါ။
“သူက မစ်စ်လျန်အာအတွက် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ရဲ့ ကံကောင်းစေတဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ရွေးပေးခဲ့တာလေ။
“အဲဒီ တူရquoise ဗူးသီးဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းထဲမှာ ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ရောက်ရှိပြီးသော ကောင်းကင်ဘုံဗူးသီး မဟာဂုဏ်ရှင် ရှိနေခဲ့တာတဲ့။ အဲဒီဗူးသီးက မယ်တော်လျန်အာနဲ့ ကံပါလာပြီး သူမရဲ့စောင့်ရှောက်သူဖြစ်လာဖို့ ဆန္ဒရှိနေတယ်လို့ ဆိုတယ်”
...
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကောလာဟလတွေက အမှန်တရားနဲ့ ပိုပြီး ကွာဝေးလာခဲ့ပါတယ်။ သတင်းက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ဆီ ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာတော့ အမှန်တရားရဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် မရှိတော့ပါဘူး။
“ရှန်အိုtian? နစ်ပွန်တောင်ပေါ်က မှောင်မိုက်သောလိုဏ်ဂူက အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖေးတေးရဲ့ တပည့်တဲ့လား?”
“သူက မယ်တော်လျန်အာအတွက် တူရquoise ဗူးသီးဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းကို ရွေးပေးခဲ့ပြီး အဲဒီထဲမှာ ဗူးသီးနတ်ဘုရား ပါလာတယ်တဲ့! အဲဒီနတ်ဘုရားက လီမိသားစုကို နှစ် ၁,၀၀၀ တိုင်တိုင် ကောင်းချီးပေးပြီး ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ကို သန့်ရှင်းရာဌာနတစ်ခု ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပေးမယ်လို့ ဆိုတယ်!”
ဆိုင်ရှင်စုန့် က အဲဒီသတင်းကို ကြားတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ပါးစပ်ကြီး တွန့်သွားခဲ့ပါတယ်။
အရူးတွေမှသာ ဒီလိုအရာမျိုးကို ယုံကြည်ကြလိမ့်မည်!
ဆိုင်ရှင်ငယ်လေးလည်း သူ့အဖေရဲ့ဘေးမှာ ရှိနေပါတယ်။ သူ့မျက်နှာပေါ်က ရောင်ရမ်းနေတာတွေကတော့ နည်းနည်း သက်သာသွားခဲ့ပါပြီ။
“ရှန်အို၊ ရှန်အိုtian။ သူတို့နှစ်ယောက်က ဆွေမျိုးတွေများ ဖြစ်နေကြမလား?”
“သူတို့က တူညီတဲ့လူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်မှာပါ။ ရှန်အို ဆိုတာလည်း ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား”
“ငါ့ဖင်ကို ကန်ခံရပြီးတာနဲ့ ဒီလိုကိစ္စတွေ ဖြစ်လာတာကကော ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ လီမိသားစုက ငါတို့ကို သတိပေးချင်လို့များလား”
“မင်းရဲ့ဖင်ကို ကန်တယ်ဆိုတာက လီမိသားစုနဲ့ ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း အတွက်တော့ သိပ်လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စပါပဲကွာ။ သူတို့အနေနဲ့ ဒီလောက်ကြီးကျယ်တဲ့ ပြဿနာကြီးကို ဖန်တီးနေစရာ မလိုပါဘူး”
ဆိုင်ရှင်စုန့် က ဆက်ပြောလိုက်သည် – “ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။
“တစ်ခုက လီမိသားစုက အဲဒီသတ္တုရိုင်းထဲကနေ တကယ်ပဲ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို ရရှိသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့က ရတနာနောက်ကို လူတွေ ထပ်မလိုက်လာနိုင်အောင်နဲ့ အမှန်တရားကို လူအများကြီး မသိသွားအောင် ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကောလာဟလတွေကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ဖြန့်ချိနေတာ ဖြစ်ရမယ်။
“ဘာ ကောင်းကင်ဘုံဗူးသီး မဟာဂုဏ်ရှင်နဲ့ ဗူးသီးနတ်ဘုရားလဲ? အဲဒါတွေက လူတွေမျက်စိလည်သွားအောင် ဖန်တီးထားတဲ့ မီးခိုးဗုံးတွေသက်သက်ပါပဲ!
“နောက်တစ်ခုက သူတို့က ရှန်အို ရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို တည်ဆောက်ပေးဖို့ ကူညီနေကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ နတ်သမီးလေး က ငါတို့နဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ဆောင်နေလဲဆိုတာကို သူ သိသွားပြီးတော့မှ ဒီလိုဖြစ်လာတာလား။
“သူတို့က အမြတ်အစွန်းတွေ ရရှိဖို့အတွက် ငါတို့ရဲ့ ရောင်းချမှုပုံစံကို လိုက်လုပ်ပြီး အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတွေကို ပစ်မှတ်ထားနေကြတာ ဖြစ်မှာပါ။ ဒီကောလာဟလတွေက လူတိုင်းရဲ့အာရုံကို ဖမ်းစားဖို့ သက်သက် လုပ်ထားတာပါပဲ။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုစလုံးက လီမိသားစုအနေနဲ့ သူ့ကို နောက်ကနေ ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးနေတယ်ဆိုတာကို ပြသနေတာပါပဲ။ ငါတို့ သူ့ကို သွားပြီး မစော်ကားသင့်ဘူး!”
ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ရဲ့ ရှေ့မှာတော့ သူတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ဆိုတာ သူတို့လက်ထဲက အရုပ်ကလေးတစ်ရုပ်မျှသာ ဖြစ်နေခဲ့ပါပြီတကား!