ခေါင်းစဉ် - ငါက တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာရဲ့သားတော် မဟုတ်ပါဘူး – အခန်း ၁၉៖ ငါတော့ ဒီလောက်နဲ့တော့ မခံနိုင်တော့ဘူး
ရှန်ထျန်း သည် မျက်လုံးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော စာသားအပြာရောင်လေးကို ကြည့်ကာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားသည်။
သို့သော်လည်း သူက ချက်ချင်းပင် စိတ်လျှော့လိုက်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
'ကောင်းပြီလေ… ဒီစနစ်က တစ်ခါတလေကျရင် တကယ်ပဲ ခေါင်းကိုက်စရာကောင်းအောင် ထူးဆန်းလွန်းတယ်။'
ရှန်ထျန်း အတွက်တော့ ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်တော့ပေ။ ဤစနစ်၏ လုပ်ပုံကိုင်ပုံများကို သူ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အသားကျလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မူလကတော့ သူသည် လျှို့ဝှက်နက်နဲသော အမွေအနှစ်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်နှင့် အင်အားကြီးမားလာစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်သာ ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ… ထိုအရာများအားလုံးသည် တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းပြချက်များကြောင့် သူ့ထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာကြသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
'ငါက ဘာမှတောင် မလုပ်ရသေးဘူးလေ။ ဘာလို့ အရာရာတိုင်းက ဒီလောက်တောင် လွယ်ကူနေရတာလဲ။'
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ထဲတွင် ငြီးငြူလိုက်မိသည်။ သူသည် ကံကြမ္မာ၏ အထူးချစ်ခင်မှုကို ခံရသူတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်မူ ကံကြမ္မာက သူ့ကို လက်ဆွဲပြီး အတင်းပင် ရှေ့သို့ တွန်းပို့နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
ထိုစဥ် ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော တို့သည် အနီးသို့ တိုးလာကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် လေးစားအားကျမှုများနှင့် အံ့သြထိတ်လန့်မှုများ ရောပြွမ်းနေကြသည်။
"သခင်လေး ရှန်ထျန်း… ဒီနေရာက တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပေဘူး။ ဒီလို သာယာလှပပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြည့်ဝတဲ့ နေရာမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိနေရတာလဲဗျ" ဟု ချင်းကော က အံ့သြတကြီးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း က ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး၊
"ငါ့မှာလည်း ဘာမှ အထူးအဆန်း ရှိတာမဟုတ်ပါဘူးကွာ။ တိုက်ဆိုင်လို့ ရောက်လာတာပါ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
သို့သော် ချင်းကော နှင့် ကွေ့ကုန်းကုန်း တို့ကမူ ထိုစကားကို ယုံကြည်ပုံ မပေါ်ပေ။ သူတို့၏ အမြင်တွင်မူ ရှန်ထျန်း သည် အရာရာကို ကြိုတင်သိရှိနိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ ခြေလှမ်းတိုင်းကို တွက်ချက်ထားပြီးသား ဖြစ်နေသူတစ်ဦးသာတည်း။
"သခင်လေးရဲ့ ဉာဏ်ပညာက နက်နဲလွန်းလှပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့အနေနဲ့ ဘယ်လိုမှ မမီနိုင်ပါဘူး" ဟု ကွေ့ကုန်းကုန်း က ဦးညွှတ်ကာ ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ထပ်ချလိုက်မိသည်။ သူ ဘာပဲပြောပြော၊ ဒီလူတွေကတော့ သူတို့ထင်ချင်ရာကို ဆက်တွေးနေကြဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။
'ထားလိုက်ပါတော့… ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီ ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ထဲမှာ ရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အသုံးချပြီး ကိုယ့်စွမ်းအားကို တည်ဆောက်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်။'
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက်၊ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် လီချန်ကဲ့ နှင့် လီလျန်အာ တို့ ဘက်မှလည်း တစ်စုံတစ်ရာသော လှုပ်ရှားမှုများ ရှိလာနိုင်ချေ ရှိပေသေးသည်။ သူတို့၏ နောက်ဆက်တွဲ အခြေအနေများကိုလည်း အထူးသတိထားရမည် ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။
'ငါ တကယ်ပဲ ဒီလောက်နဲ့ မခံနိုင်တော့ဘူးဆိုတာကို သူတို့ သိလာရမယ့်အချိန် ရောက်လာမှာပါပဲကွာ။'
"စိတ်ချပါ လီယန်အာ။ မင်းရဲ့အစ်ကို ဒီမှာရှိနေတာပဲ။ ဘယ်သူမှ မင်းကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူး!"
လီချန်ကဲ့ သည် လီလျန်အာ နှင့် ရှန်ထျန်း ကြားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာပြီး လီယန်အာအား သူ၏ အကာအကွယ်ပေးလိုသည့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။
သူက ခိုင်မာပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည် - "နက်နဲသောဝိညာဉ်နယ်ပယ်က သက်ကြီးဝါကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပေါ်လာရင်တောင် ကိုယ့်ကိုအရင်မသတ်ဘဲနဲ့တော့ မင်းကို ဘယ်လိုမှ မထိခိုက်စေရဘူး!"
လီလျန်အာ က သူမ၏အစ်ကိုဖြစ်သူကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး ပြန်ပြောသည် - "အစ်ကို၊ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်။ အစ်ကိုသာ ကျွန်မရဲ့ ရှန်အစ်ကိုလေးကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ကူညီပါဦး။"
ရှန်အစ်ကိုလေး ဟုတ်စ!
ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်အထိ ရင်းနှီးသွားကြတာလဲ။
ပြီးတော့ ဒီလိုစိမ်းတဲ့လူတစ်ယောက်ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ငါ့ကို တောင်းဆိုနေတာပေါ့လေ။
တကယ်ကိုပဲ!
လီချန်ကဲ့ ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ယင်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြီးက သူ့ကို အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။
"ဟင့်အင်း... ညီမလေး၊ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် သိကျွမ်းလာတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲ။ ခင်ဗျားက လီမိသားစုဝင်လေ။ နည်းနည်းတော့ ကိုယ့်သိက္ခာကိုယ် ဆင်ခြင်သင့်တယ်!"
လီချန်ကဲ့ သည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး၊ သူလုပ်မိခဲ့တာတွေကို ဖခင်ဖြစ်သူသာ သိသွားပါက သူ့ကို အသေချာပေါက် သတ်ပစ်လိမ့်မည်ဟု တထစ်ချ ယုံကြည်နေသည်။
ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူက သူ့ညီမလေးကို တိတ်တဆိတ် ခေါ်ပြီး မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ထံသို့ အဘိုးဖြစ်သူထံ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုလို ပိုဆိုးလာသည်က သူ၏ညီမလေးသည် လမ်းမှာ ရုတ်တရက်တွေ့လိုက်ရသည့် လူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ရူးသွပ်သွားလောက်အောင် ကြွေကျနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း တစ်ခုလုံးတွင် လီမိသားစုက သမီးဖြစ်သူကိုသာ အဖိုးတန်အဖြစ် အလေးထားကြကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ လီချန်ကဲ့ ကမူ အိမ်ထဲတွင် ပိုလျှံနေသူ သက်သက်သာ ဖြစ်နေသည်။
ဖခင်ဖြစ်သူက လီလျန်အာ ကို အလွန်အမင်း အကာအကွယ်ပေးထားသည်။ ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း အတွင်းရှိ တပည့်များစွာတို့သည် လီလျန်အာ ကို ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြဖူးသော်လည်း၊ ထိုသူအားလုံးမှာ နောက်ဆုံးတွင် အပြင်းအထန် အရိုက်ခံရကာ ထွက်သွားကြရုံသာ ရှိခဲ့ကြသည်။
လီချန်ကဲ့ သာ သူ့ညီမလေးကို ခေါ်မလာနိုင်ဘူးဆိုရင် မိသားစုနဲ့ပါ နှုတ်ဆက်လိုက်ရုံပဲ ရှိတော့မည်။
"မင်းတို့ ငါ့ညီမလေးကို ဘယ်လိုတွေ လုပ်လိုက်တာလဲ!"
လီချန်ကဲ့ က လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ရှန်ထျန်း ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့မည့်ပုံပင်။
သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးသား တစ်စုံတစ်ရာ မလုပ်ဆောင်ရသေးမီမှာပင် အရိပ်တစ်ခုက ရှန်ထျန်း ၏ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်ရပ်တန့်လိုက်သည်။
ထိုသူမှာ လီလျန်အာ ပင် ဖြစ်သည်!
သူမက လီချန်ကဲ့ ကို စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း "အစ်ကို၊ ကျွန်မရဲ့ ရှန်အစ်ကိုလေးကို ဘယ်လိုလုပ်မလို့လဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ အပြုအမူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီချန်ကဲ့ မှာ ခေါင်းအလွန်အမင်း ကိုက်လာတော့သည်။
ငါ ဘယ်လိုလုပ်မလို့လဲ ဟုတ်စ။ မင်းတို့ကရော သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ်နေကြလဲဆိုတာ ကိုယ့်ဘာသာ ပြန်မေးသင့်တယ်!
လီချန်ကဲ့ သက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး "လျန်အာ၊ ကိုယ့်စကားနားထောင်စမ်းပါ။ အိမ်ပြန်ချိန်ရောက်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လီလျန်အာ က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း "မပြန်ဘူး! အစ်ကိုက ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာရော သိလို့လား။ တစ်ချက်မှိတ်ကြည့်ရုံနဲ့ ချစ်မိသွားတယ်ဆိုတာကိုရော သိရဲ့လား" ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
"..."
ရှန်ထျန်း နှင့် လီချန်ကဲ့ တို့မှာ စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။
ငါတော့ ဒီလောက်နဲ့တော့ မခံနိုင်တော့ဘူး!
လီချန်ကဲ့ မှာ ငယ်စဥ်ကတည်းက ဓားပညာကိုသာ လေ့ကျင့်ခဲ့ရပြီး အခြားသူများနှင့် အဆက်အသွယ် မရှိခဲ့ဖူးပေ။
သူက ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ဘယ်လိုလုပ် သိမည်နည်း။ ချစ်သူခင်သူလည်း မရှိခဲ့ဖူးပေ!
သို့သော်လည်း ဤအရာသည် သူ့ညီမလေးအား လူစိမ်းတစ်ယောက်နှင့်အတူ ထွက်ပြေးခွင့်ပေးရန် ကောင်းမွန်သော အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ပေ။ မိဘများ၏ ပြင်းထန်သော အပြစ်ပေးမှုကို ခံရရန်အတွက်လည်း ကောင်းမွန်သော အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ချေ။
လီချန်ကဲ့ မှာ မတတ်နိုင်တော့သည့်အဆုံး တောင်းပန်သည့် လေသံဖြင့် "လျန်အာ၊ အစ်ကို့ကို ယုံပါ။ အဲဒါ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ မဟုတ်ဘူး! အဲဒါက... မင်းရဲ့ ဟော်မုန်းတွေကြောင့် ဖြစ်တာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လီလျန်အာ မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ "အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ! ကျွနု်ပ်တို့က ကံကြမ္မာအရ ပေါင်းစပ်ရမည့်သူတွေလေ! ကြည့်လိုက်စမ်းပါဦး! ဒါက ကျွနု်ပ်တို့ရဲ့ အချစ်အတွက် သက်သေပဲ!"
လီလျန်အာ က သက်တံရောင် ဗူးသီးစေ့ကို ထုတ်ယူကာ သူမ၏အစ်ကိုအား ပြသလိုက်သည်။ သူမ၏ ဆံပင်အဖျားလေးမှာလည်း တဖန် ပြန်လည်ခုန်ပေါက်လာသည်။
ရှန်ထျန်း မှာမူ "..." ဖြစ်သွားရသည်။
ဒါက မင်းတို့ရဲ့ အချစ်အတွက် သက်သေ ဟုတ်စ။
ဗူးသီးအစုအဝေးကြီးကို မွေးမြူချင်နေတာလား။
ကယ်ကြပါဦး!
အချစ်ရေးဆိုတာ ကစားစရာ မဟုတ်ဘူးလေ!
လီချန်ကဲ့ ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ ပို၍ပင် တွန့်ချိုးသွားသည်။ "ဖေဖေနဲ့ မေဖေက ဒါကို လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး"
လီလျန်အာ က နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "ဂရုစိုက်စရာလား! သူတို့သာ လက်မခံရင်၊ ကိုယ်တော်ချောလေးနဲ့အတူ ကိုယ်ပျောက်ပြီး ထွက်ပြေးမှာပဲ!"
ရှန်ထျန်း မှာ "..." ဖြစ်နေဆဲပင်။
လီချန်ကဲ့ မှာမူ ငိုချင်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ညီမလေး ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်လွန်းသော အတွေးများ ဝင်လာခြင်းအတွက် သူသာလျှင် တာဝန်ရှိပေသည်။ သူက ကျင့်ကြံသူများနှင့် ထွက်ပြေးခြင်းအကြောင်း ပါဝင်သော အချစ်ဇာတ်လမ်းများကို သူမအား အများအပြား ပြောပြခဲ့ဖူးရာ၊ ထိုအကြံအဆنانများက သူမ၏ဦးနှောက်ထဲတွင် အမြစ်တွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ညီမလေး၊ အစ်ကို့ကို ယုံပါ။ ထွက်ပြေးကြတဲ့ ဘယ်ကိစ္စမှ ကောင်းကျိုး ရလာလေ့မရှိဘူး!
"လျန်အာ၊ သူ ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာတောင် မင်း မသိဘဲနဲ့ သူ့နောက်ကို လိုက်ပြေးချင်နေတာလား"
"ဘာဖြစ်လဲ! ကျွနု်ပ်တို့ရဲ့ ဘိုးဘိုးမှာလည်း ချစ်သူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာပဲလေ။ သူတို့အားလုံးမှာ ရိုးရာဂုဏ်ရှိန်ပြည့်ဝတဲ့ မိသားစုနောက်ခံ ရှိနေတာကျလို့ ဘယ်သူ့မှာ ရှိလို့လဲ!"
လီချန်ကဲ့ မှာ အနည်းငယ် အသက်ရှူကျပ်လာသလို ခံစားလာရသည်။
ဒီကောင်လေးက နည်းနည်း ရုပ်ချောနေရုံလေးနဲ့များလား။
ကျေးဇူးပြုပြီးပါပဲ ညီမလေးရယ်၊ မင်းက မိသားစုဂုဏ်ကို အရှက်ကွဲစေနေပါပြီ!
ရုပ်ချောတာက ဘဝရဲ့ အရာရာတိုင်း မဟုတ်ပါဘူး!
လီချန်ကဲ့ က မတတ်နိုင် ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအုပ်ကြီးကမူ ဖြစ်ပျက်နေသော ဇာတ်လမ်းကို အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။ နောက်ဆက်တွဲ ဘာတွေဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာကို သိချင်ကြသဖြင့် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။
ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော တို့မှာ လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောကာ အချင်းချင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။
ကွေ့ကုန်းကုန်း က "ဝ้าว! သခင်လေးကတော့ တကယ့်ကို လက်ရာမြောက်တာပဲ! ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ရဲ့ မင်းသမီးလေးတောင် သူ့နောက်ကို လိုက်ပြေးချင်နေပြီ! အကယ်၍ ဘုရားရှင်သာ သိသွားရင် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်နေမှာ အသေအချာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ချင်းကော ကလည်း "သူမလေးက တကယ်ကို လိမ္မာတဲ့ ကောင်မလေးပဲ! သခင်လေးအနေနဲ့ လက်ခံလိုက်သင့်တယ်! အဲဒါက တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ အချစ်ပဲလေ!" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
လီချန်ကဲ့ မှာ လူအုပ်ကြီး၏ အာရုံစိုက်မှုကို အလွန်တရာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာသည်။
"ဒါက ကျုပ်ရဲ့ မိသားစုပြဿနာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကောလာဟလ မလုပ်ကြပါနဲ့!"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ၏ကျောပေါ်ရှိ ဓားက ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ လူအုပ်ကြီးကို ပေအနည်းငယ်မျှ နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။
လီချန်ကဲ့ က လီလျန်အာ နှင့် ရှန်ထျန်း တို့ကို ဆွဲကိုင်ကာ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးသည့်နေရာသို့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
တကယ့်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပင်!
...
"ဒီမှာတော့ ဘယ်သူမှ လာမနှောင့်ယှက်နိုင်တော့ဘူး"
လီချန်ကဲ့ က သူ့ညီမလေးအား ထပ်မံဖြောင်းဖျရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "လျန်အာ၊ လိမ္မာစမ်းပါ။ အစ်ကိုနဲ့အတူ ပြန်ကြရအောင်"
"မပြန်ဘူး! မပြန်ဘူး! ကျွနု်ပ်ရဲ့ ကိုယ်တော်ချောလေးကို ခေါ်သွားပြီး လက်ထပ်မှာပဲ!"
လီချန်ကဲ့ မှာ ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း "သေပါပြီဗျာ! အစ်ကို့ကို ယုံပါ၊ ဒီစကားကို မေမေနဲ့ ဖေဖေတို့ ကြားသွားရင် သူ သေသွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖေဖေဆိုရင် ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ရဲ့ တပည့်တွေကိုတောင် ရိုက်နှက်ခဲ့ဖူးတာလေ!
သူသာ မင်းက ဒီကောင်နဲ့ လက်ထပ်ချင်နေတယ်ဆိုတာ သိသွားရင် ဘာတွေလုပ်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ!
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မိဘတွေက ကျွန်တော့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး အစောင့်အရှောက် တင်းကျပ်ကြတယ်လေ!
လီလျန်အာ မှာ ယခုအခါ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ "ကျွနု်ပ်ကို မဖိအားပေးနဲ့! အကယ်၍ ကျွနု်ပ်ရဲ့ ကိုယ်တော်ချောလေးနဲ့ အတူတူ မနေရဘူးဆိုရင်၊ ကျွနု်ပ်တို့ နှစ်ယောက်သား အတူတူ သေပြမယ်!"
"..."
"ရပ်ကြပါဦး! စိတ်လျှော့ကြပါ! အေးအေးဆေးဆေး နေကြပါ!"
ရှန်ထျန်း မှာ စကားဖြတ်ပြောရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတော့ ရရှိသွားခဲ့သည်။
လီချန်ကဲ့ က "ဘာလဲ။ မင်းက ငါ့ညီမလေးအတွက် ဂရုစိုက်လို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း က သတိကြီးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည် - "ကျွန်တော်တို့ရဲ့... အဟမ်း၊ မင်းတို့ရဲ့ မိဘတွေက တကယ်ပဲ ငါ့ကို သတ်ပစ်မှာလား"
လီချန်ကဲ့ က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "မင်းသာ အလွန်အမင်း ကံကောင်းထောက်မမှု အထူးရထားတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့၊ မင်း သေဖို့ သေချာသွားပြီပဲ"
အလွန်အမင်း ကံကောင်းထောက်မမှု ဟုတ်စ။
ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါ သေချာပေါက် သေရမယ်ပေါ့။
ဒါကတော့ သေချာပေါက် သေလမ်းပဲ!
"လျန်အာ နတ်သမီး၊ ဒီမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပါတယ်"
ရှန်ထျန်း မှာ သူ၏ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် အစွမ်းကုန် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားလိုက်သည် - "ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ ကံကြမ္မာ အဆက်အသွယ် ရှိနေရင်တောင်မှ၊ ကံကြမ္မာနဲ့ အချစ်ဆိုတာ မတူညီတဲ့ အရာတွေပါ။
"ပြီးတော့၊ ကျွန်တော်က အချစ်ရေးနဲ့ ပတ်သက်လာရင် တော်တော်လေး တုံ့ဆိုင်းတတ်တဲ့သူပါ။ အရာရာကို အမြန်ကြီး လုပ်ရတာကို မကြိုက်ဘူး"
လီချန်ကဲ့ က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
အဲဒါက မင်းတို့နှစ်ယောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင်လို့ရတယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလေ!
ရှန်ထျန်း ၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် လီလျန်အာ မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွနု်ပ်တို့ သဘောတူညီချက် ရထားပြီးသားလေ! ဒီဗူးသီး ကြီးလာတဲ့အခါ ကျွနု်ပ်ဆီကို ပြန်လာမယ်လို့ ပြောထားတယ်လေ!"
ရှန်ထျန်း မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် အသံတိတ်သွားရပြန်သည်။
ဘာသဘောတူညီချက်လဲ။
ဘယ်တုန်းကလဲ။
ငါရော ဘာလို့ မသိရတာလဲ။
မင်းက ဘာလို့ ဒီဇာတ်လမ်းတွေကို လျောက်ကြံဖန်နေရတာလဲ။
ရှန်ထျန်း က ဘေးနားရှိ လီချန်ကဲ့ ကို တစ်ချက် glanced လိုက်ပြီး ဤပြဇာတ်ထက် သူ၏ အသက်က ပိုအရေးကြီးသည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ကာ - "ကျွနု်ပ်က ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းကို ရွေးချယ်ပေးဖို့ ကူညီပေးခဲ့ပေမဲ့၊ အဲဒါက အချစ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်အတိုင်းပြောရရင် အဲဒါက ဘယ်လိုမှ အချစ် မဟုတ်ပါဘူး!" ဟု ပြောဆိုလိုက်လေသည်။