အခန်း ၁၆၆ - ဖခင်၊ အကြီးအကဲအစ်ကို မလာနိုင်တော့ဘူး
မြူမြို့ ၏ အဓိကလမ်းမကြီးပေါ်တွင် လူအများအပြား စုရုံးနေကြသည်။ လေထုထဲတွင် တင်းမာမှုများ လွှမ်းခြုံနေပြီး အားလုံး၏ အကြည့်များသည် စင်မြင့်ထက်တွင် ရပ်နေသည့် လူတစ်ယောက်ဆီသို့ စူးစိုက်ရောက်ရှိနေသည်။
ထိုသူမှာ ရှန်ထျန်း ဖြစ်သည်။
သူသည် ဖီးနစ်အမွေးမျက်နှာဖုံး ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူ့အနီးတွင်ရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်သည်ပင် တုန်ခါနေသယောင် ရှိသည်။
"ဒါက... ဒါက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလူပဲလား"
လူအုပ်ထဲမှ တစ်ယောက်က တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရိုသေလေးစားမှုတို့ ရောထွေးနေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေရင်း သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် အခြေအနေကို အကဲခတ်နေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နှင့် ပတ်သက်သည့် အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်ကို ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်သတိထားနေရသည်။
ထိုစဉ်တွင် လူအုပ်ကြားမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဖခင်၊ အကြီးအကဲအစ်ကို မလာနိုင်တော့ဘူး"
စကားသံနှင့်အတူ လူတစ်ယောက်သည် အသက်ရှူမဝသလို ပြေးလာသည်။ သူသည် ကျန်းယွင်ထင် ဖြစ်ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပြည့်ရှိနေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးအိမ်ထဲတွင် မည်သည့်အမူအရာမျှ ပေါ်မလာပေ။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ရှန်ထျန်း က တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် မေးလိုက်သည်။
"လမ်းမှာ အတားအဆီးတွေ ရှိနေတယ်။ နောက်ပြီး... သူ အခုထိ မရောက်လာသေးတာကို ကြည့်ရရင် တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေပြီ" ကျန်းယွင်ထင် သည် အမောတကောဖြင့် ရှင်းပြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် အခြေအနေကို နားလည်သွားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ စီမံချက်တွင် တစ်စုံတစ်ခု လွဲချော်သွားပုံရသည်။
"ကောင်းပြီ။ ငါတို့ ဆက်စောင့်ရမယ်" ရှန်ထျန်း က အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြောရဲကြပေ။ မြူမြို့ ၏ လေထုသည် ပို၍ပင် လေးလံလာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် အတိတ်က အမှောင်ထုတစ်ခုကဲ့သို့ အရာတစ်ခု ပေါ်လာနေသည်။ သူသည် ဖီးနစ်အမွေးမျက်နှာဖုံး ကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ဖြစ်လာမည့် အရာများကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း အတွက် အရာအားလုံးသည် စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကို မည်သို့ငြင်းပယ်ရမည်နည်းဟု အကြောင်းပြချက်ရှာနေစဉ်မှာပင် လူတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် ထိုသူကို ကြည့်ကာ “ကိုးယန်းစစ်သည်ခန္ဓာ လား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများကို အမြောက်အမြား ဖတ်ရှုထားသူဖြစ်ပြီး ဗဟုသုတကြွယ်ဝသူဖြစ်သည်။ သူသည် ကိုးယန်းစစ်သည်ခန္ဓာ အကြောင်းကို ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတစ်စောင်တွင် ဖတ်ဖူးခဲ့သည်။ ထိုခန္ဓာကိုယ်သည် နေမင်းကြီး၏ သန့်ရှင်းသောခန္ဓာကိုယ် နှင့် သဘောတရားချင်း ဆင်တူပြီး ၎င်း၏ ပြောင်းလဲမှုပုံစံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
၎င်းသည် နေမင်းကြီး၏ သန့်ရှင်းသောခန္ဓာကိုယ် လောက် မပြင်းထန်သော်လည်း ကမ္ဘာပေါ်ရှိ စွမ်းအားကြီးမားသော ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်အများစုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်လောက်အောင် သန်မာသည်။ ရှန်ထျန်း ၏ မီးနှင့်မြေ နှစ်မျိုးစပ် လျှပ်စီးဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ပင်လျှင် ယင်းနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။
အကယ်၍သာ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေက သူ့ကို စုဆောင်းထားနိုင်ပါက သူ၏တည်ရှိမှုသည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အရာဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေ၏ အားအကောင်းဆုံး အစောင့်အရှောက်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် “ထျန်းအာ၊ သူက ဘယ်သူလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း မှာ ရှင်းပြရန်သာ ရှိတော့သဖြင့် “သူက ကျောက်ဟောင်ပါ။ ကျွန်တော် သူ့ကို တစ်နေ့က မြူမြို့ မှာ တွေ့ခဲ့တာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျောက်ဟောင်ကလည်း “ကျွန်တော် ရှန်အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရချင်ပါတယ်” ဟု ဖြည့်စွက်ပြောဆိုသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ကံကောင်းမှုမှာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမြေအောက်သိုက် တစ်ခုနှင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ရရှိခဲ့ရုံသာမက ကိုးယန်းစစ်သည်ခန္ဓာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ထူးချွန်သော နောက်လိုက်တစ်ယောက်ကိုပါ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လေသည်။
ကျောက်ဟောင်၏ ပြောပြချက်အရ ရှန်ထျန်း ပေးခဲ့သည့် ညွှန်ကြားချက်အချို့ကြောင့် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ သားတော်ပင် ဖြစ်နေသလားဟု ထင်မှတ်ရလောက်အောင်ပင်။
"ထျန်းအာက ငါတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေအတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်!"
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ! ကျောက်ဟောင်၊ မင်းက ငါတို့ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေနဲ့ ကံပါလာသူပဲ။ ငါတို့နဲ့ လာပူးပေါင်းပါ။ ငါ့ရဲ့ ပဉ္စမမြောက် တပည့်ရင်းအဖြစ် ခံယူဖို့ ဆန္ဒရှိသလား"
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကြောင့် ကျောက်ဟောင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ ခဏတာ တွေဝေသွားသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဆရာဆိုသည်မှာ ဖခင်နှင့် တန်းတူဖြစ်သည်။ ယခင်ဆရာ၏ ခွင့်ပြုချက်မရဘဲ တခြားဆရာတစ်ဦးကို ထပ်မံဆည်းကပ်၍ မရပေ။
ကျောက်ဟောင်သည် ဓားဆရာကြီး ချန်ယန်၏ တပည့်ဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် ဆရာသစ်တစ်ဦးကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ခြင်းမှာ ကိုယ်ကျင့်တရားအရ မမှန်ကန်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပါပဲ...
ထိုစဉ် ကျောက်ဟောင်၏ စိတ်ထဲတွင် အားနည်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "လက်ခံလိုက်ပါ။"
အဲဒါက ဓားဆရာကြီး ချန်ယန်၏ အသံဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ကျောက်ဟောင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ဓားဆရာကြီးထံသို့ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ငြိမ်သက်စွာ ပေးပို့လိုက်သည်။ "မိတ်ဆွေ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဝိညာဉ်က အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ခင်ဗျား ဆန္ဒရှိရင် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို သုံးပြီး ခွန်အားပြန်ဖြည့်နိုင်ပါတယ်။ အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အခါ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကျင့်သူအဖြစ် ပြောင်းလဲတာ ဒါမှမဟုတ် သင့်တော်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်ပါတယ်"
သူတို့နှစ်ဦးသည် စိတ်စွမ်းအားဖြင့် အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်ပြီးနောက် သဘောတူညီမှုတစ်ခု ရရှိသွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ အရောင်းအဝယ်ဖြစ်သွားကြသည်။
ကျောက်ဟောင်တစ်ယောက် ရောင်းစားခံလိုက်ရသည်... အဟမ်း၊ အဟမ်း၊ သူ့ဆရာက သူ့ကို သန့်ရှင်းသောနယ်မြေသို့ ပို့လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်မှာ သူ၏ ဆရာသစ် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် လျှပ်စီးပညာရပ်များကို လေ့ကျင့်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။
ကျောက်ဟောင်သည် ရှန်ထျန်း နှင့် တူညီသော ဂိုဏ်းတွင် ရှိနေရမည်ကို မျှော်လင့်နေသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း သူ့အပေါ် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည့် ကျေးဇူးများကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။
ကျောက်ဟောင်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ရှူးဝူရှာရှေ့တွင် ကြွားဝါလိုက်သည်။
"ဟားဟားဟား၊ အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီ၊ ငါ နောက်ဆုံးတော့ မင်းကို အနိုင်ယူလိုက်ပြီ! အခု ငါက ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နဲ့ ဂိုဏ်းတူဖြစ်သွားပြီ၊ သူက ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုတော်ပဲ! မင်းကရော ဘယ်လိုလဲ"
အမှန်စင်စစ် ရှူးဝူရှာသည် သူ့ကို အလွန်ပင် မနာလိုဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လည်း မနာလိုသူမှာ သူမ တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။ အဇူရာလော့တပ်စ်၏ စိမ်းလန်းသော ဘီလူးမှာလည်း ပို၍ပင် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က ထူးချွန်သူတစ်ဦးကို တပည့်အဖြစ် ထပ်မံလက်ခံလိုက်ခြင်းကြောင့် သူ၏ မနာလိုမှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
"ငါက ဒီသန့်ရှင်းသောနယ်မြေမှာ အတုအယောင် အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလို့တောင် ထင်မိတော့မယ်..."
"ငါလည်း အနာဂတ်တောက်ပတဲ့ တပည့်တွေ အများကြီး ပိုင်ဆိုင်ချင်လိုက်တာ!"
"သူ အိုမင်းပြီး ကံကြမ္မာစမ်းသပ်မှုကို မကျော်လွန်နိုင်တဲ့အခါ သူတို့က သူ့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးကြလိမ့်မယ်။ ငါ့လို မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့မှာ ဘာမှမရှိဘူး! အမြန်ဆုံး နတ်ဘုရားဖြစ်ဖို့ပဲ လမ်းစရှိတော့တယ်!"
ကျောက်ဟောင်သည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကို ဦးညွတ်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
မြူမြို့၏ ဘုရင်သည် ရှန်ထျန်း ထံ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ၏ ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် ရွှေရုပ်တုတစ်ခု တည်ဆောက်ရန် ခွင့်ပြုချက်တောင်းခံသည်။
သဘာဝအတိုင်းပင် ရှန်ထျန်း သည် ထိုအကြံအစည်ကို ငြင်းပယ်ချင်သည်။
"ငါက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူပဲလေ! ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာက ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို မခံနိုင်ဘဲ ပြန်ပြီး ထိခိုက်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
ရှန်ထျန်း ငြင်းပယ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က ဝင်ပြောသည်။ "ထျန်းအာ၊ လက်ခံလိုက်ပါ။ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေအရ လူအများက မင်းနာမည်နဲ့ ပူဇော်ကြတာဟာ မင်းအတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မယ်"
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် ရှန်ထျန်း ကို ကံကြမ္မာ၏ သားတော်ဟု ယုံကြည်ထားသဖြင့် သူ့အတွက် ရွှေရုပ်တုတည်ဆောက်ခြင်းမှာ မမှားယွင်းကြောင်း ယူဆသည်။
ရှန်ထျန်း မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ "ကောင်းပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ရုပ်တုမှာ မျက်နှာဖုံးကိုလည်း ထည့်သွင်းပေးပါ။ တတ်နိုင်သလောက် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ လုပ်ပေးပါ"
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ဖီးနစ်အမွေးမျက်နှာဖုံး ကို ထုတ်ယူပြီး ဘုရင်အား ပြသလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်။ အကောင်းဆုံး ပန်းပုဆရာကိုပဲ ငါ တာဝန်ပေးလိုက်ပါ့မယ်။"
"အင်း၊ ငါကတော့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ အနှစ်သာရကိုပဲ အသားပေးပြီး လုပ်ဆောင်မှာ! ဖီးနစ်အမွေးမျက်နှာဖုံး က ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နဲ့ အရမ်းလိုက်တာပဲ! သူရဲ့ လွန်ကဲတဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို ပိုပြီး ထင်ရှားစေတယ်!"
မြူမြို့၏ ဘုရင်သည် ရှန်ထျန်း နှင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို သိရှိသွားပြီးနောက် ရှန်ထျန်း ၏ ရွှေရုပ်တုပေါင်း ရာနှင့်ချီ တည်ဆောက်ပေးရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။
ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ရွှေဆိုသည်မှာ အဖိုးမတန်ပေ။ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေ၏ အလေးပေးမှုကို ရရှိခြင်းက ပို၍ တန်ဖိုးရှိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကို အလိုလိုက်နိုင်သရွေ့ ငွေကြေးဆိုသည်မှာ ပူစရာကိစ္စ မဟုတ်ပေ!
...
အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ တိုကင်မှာ ထပ်မံတုန်ခါလာသည်။
ကျန်းယွင်ထင် ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဖခင်! ဖခင်! သား ကျန်းယွင်ထင်ပါ။ ကြားရပါသလား"
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အေး၊ မင်း အစ်မတော် ဝှိုက်လော့တပ်စ်ရဲ့ နေရာမှာ ရောက်နေတာလား"
ကျန်းယွင်ထင် က ပြောသည်။ "ကျွန်တော်တို့ ရောက်နေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ အဒေါ်တော် ဝှိုက်လော့တပ်စ်က အစ်ကိုတော်ရဲ့ ဒဏ်ရာက အရမ်းပြင်းထန်လွန်းတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ သူ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပေမဲ့ ဒဏ်ရာမဆိုးရွားသွားအောင်ပဲ ထိန်းထားနိုင်တယ်တဲ့။ သူ ဘာမှ ထပ်လုပ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်တော့ ပြန်ရောက်မှာလဲ။ အစ်ကိုတော် အခု သွေးအန်နေပြီ။ သူ အရမ်း နာကျင်နေတာ။ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ"
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က ပြန်ဖြေသည်။ "စိတ်အေးအေးထား! မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ငါ ပြန်လာနေပြီ။ မကြာခင် ဝှိုက်လော့တပ်စ်တောင်ကို ရောက်လိမ့်မယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့!"
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် တိုကင်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး ဘုရင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ သွားတော့မယ်။ မင်းတို့လည်း ထျန်းအာရဲ့ ရွှေရုပ်တုအတွက် အသေးစိတ် ဆက်ဆွေးနွေးကြဦး"
ဘုရင်သည် သူ ပိုင်ဆိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး အရင်းအမြစ်များကို ပံ့ပိုးပေးမည်ဟု ကတိပေးလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် သူ၏ မှော်ပညာကို ထပ်မံအသုံးပြုပြီး ကျန်သူများကို သန့်ရှင်းသောနယ်မြေသို့ ပြန်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမြေအောက်သိုက်ကို စိန့်တောင်တွင် မြှုပ်နှံလိုက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။
သူသည် ခံစားချက်များကို စွန့်လွှတ်ထားသော်လည်း ဖန်ချန်းအတွက်မူ စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။
...
ဝှိုက်လော့တပ်စ်တောင် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တပည့်ရင်းများစွာ စုရုံးနေကြသည်။
ဖန်ချန်းသည် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေတွင် အလွန်မာန်ကြီးပြီး သူတစ်ပါးနှင့် ဆက်ဆံရေး မကောင်းပေ။ သို့သော် ရွှေရောင်အနှစ်သာရ အဆင့် (၉) သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးပမ်းရင်း စွမ်းအားလမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားခြင်းမှာ တုန်လှုပ်ဖွယ် သတင်းဖြစ်နေပြီး အားလုံးမှာ နောက်ဆုံးအခြေအနေကို သိရှိလိုနေကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် စိန့်တောင်ရှိ ဉာဏ်ပွင့်ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်ကို ကိုင်ထားပြီး အပွင့်ဖတ်များကို ရေတွက်နေသည်။
"ငါ့အမှား၊ ငါ့အမှားမဟုတ်၊ ငါ့အမှား၊ ငါ့အမှားမဟုတ်..."
ရှန်ထျန်း သည် ယခုအချိန်တွင် အရာတစ်ခုကိုသာ တွေးတောနေသည်။
"ဖန်ချန်း စွမ်းအားလမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားတာ ငါ့ကြောင့်လား။ သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးကို ငါ လုယူလိုက်မိလို့လား"
"အို... ငါ သူ့အတွက် အရမ်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်!"
အခန်း ၁၆၇ - ဘိုဒီဆတ်ဗာ ကုဒို
ဝှိုက်လော့တပ်စ်တောင်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် လေထုမှာ အလွန်ပင် တင်းမာနေသည်။ တပည့်ရင်းများစွာမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စုရုံးရောက်ရှိနေကြသည်။
ဖန်ချန်းသည် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေအတွင်းတွင် အလွန်မာန်မာနကြီးသူတစ်ဦးအဖြစ် လူသိများပြီး သူတစ်ပါးနှင့် ဆက်ဆံရေး အလွန်အေးစက်သူဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့် (၉) သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးပမ်းရင်း စွမ်းအားလမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားခဲ့သည်ဟူသော သတင်းမှာ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ လူတိုင်းက သူ့၏ နောက်ဆုံးအခြေအနေကို သိရှိလိုနေကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် စိန့်တောင်ရှိ ဉာဏ်ပွင့်ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်ကို ကိုင်ထားပြီး အပွင့်ဖတ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခွာ၍ ရေတွက်နေသည်။
"ငါ့အမှား၊ ငါ့အမှားမဟုတ်၊ ငါ့အမှား၊ ငါ့အမှားမဟုတ်..."
ရှန်ထျန်း သည် ယခုအချိန်တွင် အရာတစ်ခုကိုသာ အဆက်မပြတ် တွေးတောနေသည်။
"ဖန်ချန်းရဲ့ စွမ်းအားလမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားတာ ငါ့ကြောင့်များလား။ သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးကို ငါ မတော်တဆ လုယူလိုက်မိလို့များ ဖြစ်သွားတာလား"
"အို... ငါ သူ့အတွက် အရမ်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်!"
သူ့မျက်နှာတွင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ဟန်များ ထင်ဟပ်နေသော်လည်း၊ သူ၏ အတွင်းစိတ်ထဲတွင်မူ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ လှိုင်းထနေသည်။ သူသည် ကံကြမ္မာ၏ သားတော်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အခြားသူများ၏ ကံကြမ္မာကို ထိခိုက်မိသည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်စရာကောင်းသော ကိစ္စဖြစ်သည်။
ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပြေးလွှားလာပြီး ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နှင့် ကျန်ရှိသူများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်နေသည်။ သူသည် ရောက်ရောက်ချင်းပင် ဖန်ချန်း ရှိနေသည့် နေရာသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ကျန်းယွင်ထင် သည် အနီးတွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး သူ့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် မျက်ရည်များဖြင့် ပြေးလာသည်။
"ဖခင်! ဖခင် ပြန်ရောက်လာပြီ! အစ်ကိုတော်ရဲ့ အခြေအနေက အခု အရမ်းဆိုးရွားနေပြီ!"
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဖန်ချန်း၏ အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားသည်။ အခန်းအတွင်းတွင်မူ အသက်ရှူသံများမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီး စွမ်းအားဓာတ်များမှာလည်း ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အဝေးမှနေ၍ ကြည့်ရှုနေသည်။ သူသည် ဖန်ချန်း၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ လည်ပတ်နေပြီး သူ၏ အသက်စွမ်းအင်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာနေသည်။
"ဒါက... တကယ်ပဲ ငါ့ကြောင့် ဖြစ်တာလား" ရှန်ထျန်း သည် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်နေမိသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီး သူ၏ နက်နဲသော စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ဖန်ချန်း၏ စွမ်းအားလမ်းကြောင်းများကို ပြန်လည် ထိန်းကျောင်းပေးရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော်လည်း ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ထိခိုက်လွယ်နေပြီး စွမ်းအားသစ်များကို လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။
"ဖန်ချန်း... မင်း စိတ်ကို အေးအေးထားပါ။ ငါ့စကားကို နားထောင်!" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ အသံမှာ အမိန့်ပေးသံပါသော်လည်း စိုးရိမ်မှုများ လွှမ်းခြုံနေသည်။
အခန်းပြင်ပတွင် ရှိနေကြသော တပည့်များမှာလည်း အသက်ရှူမှားလုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။ အကယ်၍ ဖန်ချန်းသာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက သန့်ရှင်းသောနယ်မြေအတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဉာဏ်ပွင့်ကျောက်တုံးပေါ်မှ ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဖန်ချန်း၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း အဖြေတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်ပေးနိုင်မလားဟု သူ စဉ်းစားနေမိသည်။
"ငါ ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ... ဖန်ချန်း၊ မင်းသာ ကံဆိုးသွားရင် ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာစွမ်းအားကလည်း လျော့နည်းသွားမှာပဲ။"
သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း အခန်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သူ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ထျန်းအာ၊ မင်း... မင်းမှာ တစ်ခုခု လုပ်ပေးနိုင်မလား။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားလမ်းကြောင်းတွေက လုံးဝ ရှုပ်ထွေးနေပြီ။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့တောင် ပြန်ပြင်ဖို့ ခက်ခဲနေတယ်!"
ရှန်ထျန်း သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ဖန်ချန်း၏ အနီးသို့ တိုးကပ်သွားသည်။ သူသည် မိမိ၏ လက်ကို ဖန်ချန်း၏ နဖူးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူသည် ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော နာကျင်မှုများကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဖန်ချန်း၊ မင်း အရှုံးမပေးနဲ့။ မင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းက ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်ရမယ့် လမ်းကြောင်း မဟုတ်ဘူး!"
ရှန်ထျန်း ၏ စကားသံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး အားမာန်ပါနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင်၊ ဖန်ချန်း၏ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသော စွမ်းအားများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သိရှိထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
"ဒါက... ကံကြမ္မာ၏ သားတော်ဆိုတာ ဒါမျိုးကို ပြောတာပဲ!" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဖန်ချန်း၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ရှန်... ရှန်ထျန်း... မင်း..."
သူ့အသံမှာ အားနည်းလွန်းသော်လည်း ကျေးဇူးတင်ခြင်းများ ပါဝင်နေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ပြုံးပြလိုက်သည်။
"အေးဆေးနားလိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းက ပြန်ပြီး ပုံမှန်ဖြစ်လာတော့မှာပါ။"
အခန်း ၁၆၇ - ဘိုဒီဆတ်ဗာ ကုဒို
ဝှိုက်လော့တပ်စ်တောင်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် လေထုမှာ အလွန်ပင် တင်းမာနေသည်။ တပည့်ရင်းများစွာမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စုရုံးရောက်ရှိနေကြသည်။
ဖန်ချန်းသည် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေအတွင်းတွင် အလွန်မာန်မာနကြီးသူတစ်ဦးအဖြစ် လူသိများပြီး သူတစ်ပါးနှင့် ဆက်ဆံရေး အလွန်အေးစက်သူဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့် (၉) သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးပမ်းရင်း စွမ်းအားလမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားခဲ့သည်ဟူသော သတင်းမှာ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ လူတိုင်းက သူ့၏ နောက်ဆုံးအခြေအနေကို သိရှိလိုနေကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် စိန့်တောင်ရှိ ဉာဏ်ပွင့်ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်ကို ကိုင်ထားပြီး အပွင့်ဖတ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခွာ၍ ရေတွက်နေသည်။
"ငါ့အမှား၊ ငါ့အမှားမဟုတ်၊ ငါ့အမှား၊ ငါ့အမှားမဟုတ်..."
ရှန်ထျန်း သည် ယခုအချိန်တွင် အရာတစ်ခုကိုသာ အဆက်မပြတ် တွေးတောနေသည်။
"ဖန်ချန်းရဲ့ စွမ်းအားလမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားတာ ငါ့ကြောင့်များလား။ သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးကို ငါ မတော်တဆ လုယူလိုက်မိလို့များ ဖြစ်သွားတာလား"
"အို... ငါ သူ့အတွက် အရမ်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်!"
သူ့မျက်နှာတွင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ဟန်များ ထင်ဟပ်နေသော်လည်း၊ သူ၏ အတွင်းစိတ်ထဲတွင်မူ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ လှိုင်းထနေသည်။ သူသည် ကံကြမ္မာ၏ သားတော်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အခြားသူများ၏ ကံကြမ္မာကို ထိခိုက်မိသည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်စရာကောင်းသော ကိစ္စဖြစ်သည်။
ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပြေးလွှားလာပြီး ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နှင့် ကျန်ရှိသူများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်နေသည်။ သူသည် ရောက်ရောက်ချင်းပင် ဖန်ချန်း ရှိနေသည့် နေရာသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ကျန်းယွင်ထင် သည် အနီးတွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး သူ့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် မျက်ရည်များဖြင့် ပြေးလာသည်။
"ဖခင်! ဖခင် ပြန်ရောက်လာပြီ! အစ်ကိုတော်ရဲ့ အခြေအနေက အခု အရမ်းဆိုးရွားနေပြီ!"
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဖန်ချန်း၏ အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားသည်။ အခန်းအတွင်းတွင်မူ အသက်ရှူသံများမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီး စွမ်းအားဓာတ်များမှာလည်း ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အဝေးမှနေ၍ ကြည့်ရှုနေသည်။ သူသည် ဖန်ချန်း၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ လည်ပတ်နေပြီး သူ၏ အသက်စွမ်းအင်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာနေသည်။
"ဒါက... တကယ်ပဲ ငါ့ကြောင့် ဖြစ်တာလား" ရှန်ထျန်း သည် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်နေမိသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီး သူ၏ နက်နဲသော စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ဖန်ချန်း၏ စွမ်းအားလမ်းကြောင်းများကို ပြန်လည် ထိန်းကျောင်းပေးရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော်လည်း ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ထိခိုက်လွယ်နေပြီး စွမ်းအားသစ်များကို လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။
"ဖန်ချန်း... မင်း စိတ်ကို အေးအေးထားပါ။ ငါ့စကားကို နားထောင်!" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ အသံမှာ အမိန့်ပေးသံပါသော်လည်း စိုးရိမ်မှုများ လွှမ်းခြုံနေသည်။
အခန်းပြင်ပတွင် ရှိနေကြသော တပည့်များမှာလည်း အသက်ရှူမှားလုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။ အကယ်၍ ဖန်ချန်းသာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက သန့်ရှင်းသောနယ်မြေအတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဉာဏ်ပွင့်ကျောက်တုံးပေါ်မှ ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဖန်ချန်း၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း အဖြေတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်ပေးနိုင်မလားဟု သူ စဉ်းစားနေမိသည်။
"ငါ ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ... ဖန်ချန်း၊ မင်းသာ ကံဆိုးသွားရင် ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာစွမ်းအားကလည်း လျော့နည်းသွားမှာပဲ။"
သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း အခန်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သူ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ထျန်းအာ၊ မင်း... မင်းမှာ တစ်ခုခု လုပ်ပေးနိုင်မလား။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားလမ်းကြောင်းတွေက လုံးဝ ရှုပ်ထွေးနေပြီ။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့တောင် ပြန်ပြင်ဖို့ ခက်ခဲနေတယ်!"
ရှန်ထျန်း သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ဖန်ချန်း၏ အနီးသို့ တိုးကပ်သွားသည်။ သူသည် မိမိ၏ လက်ကို ဖန်ချန်း၏ နဖူးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူသည် ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော နာကျင်မှုများကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဖန်ချန်း၊ မင်း အရှုံးမပေးနဲ့။ မင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းက ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်ရမယ့် လမ်းကြောင်း မဟုတ်ဘူး!"
ရှန်ထျန်း ၏ စကားသံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး အားမာန်ပါနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင်၊ ဖန်ချန်း၏ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသော စွမ်းအားများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သိရှိထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
"ဒါက... ကံကြမ္မာ၏ သားတော်ဆိုတာ ဒါမျိုးကို ပြောတာပဲ!" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဖန်ချန်း၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ရှန်... ရှန်ထျန်း... မင်း..."
သူ့အသံမှာ အားနည်းလွန်းသော်လည်း ကျေးဇူးတင်ခြင်းများ ပါဝင်နေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ပြုံးပြလိုက်သည်။
"အေးဆေးနားလိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းက ပြန်ပြီး ပုံမှန်ဖြစ်လာတော့မှာပါ။"
အခန်း ၁၆၇ - ဘိုဒီဆတ်ဗာ ကုဒို
ဝှိုက်လော့တပ်စ်တောင်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် လေထုမှာ အလွန်ပင် တင်းမာနေသည်။ တပည့်ရင်းများစွာမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စုရုံးရောက်ရှိနေကြသည်။
ဖန်ချန်းသည် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေအတွင်းတွင် အလွန်မာန်မာနကြီးသူတစ်ဦးအဖြစ် လူသိများပြီး သူတစ်ပါးနှင့် ဆက်ဆံရေး အလွန်အေးစက်သူဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့် (၉) သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးပမ်းရင်း စွမ်းအားလမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားခဲ့သည်ဟူသော သတင်းမှာ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ လူတိုင်းက သူ့၏ နောက်ဆုံးအခြေအနေကို သိရှိလိုနေကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် စိန့်တောင်ရှိ ဉာဏ်ပွင့်ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်ကို ကိုင်ထားပြီး အပွင့်ဖတ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခွာ၍ ရေတွက်နေသည်။
"ငါ့အမှား၊ ငါ့အမှားမဟုတ်၊ ငါ့အမှား၊ ငါ့အမှားမဟုတ်..."
ရှန်ထျန်း သည် ယခုအချိန်တွင် အရာတစ်ခုကိုသာ အဆက်မပြတ် တွေးတောနေသည်။
"ဖန်ချန်းရဲ့ စွမ်းအားလမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားတာ ငါ့ကြောင့်များလား။ သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးကို ငါ မတော်တဆ လုယူလိုက်မိလို့များ ဖြစ်သွားတာလား"
"အို... ငါ သူ့အတွက် အရမ်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်!"
သူ့မျက်နှာတွင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ဟန်များ ထင်ဟပ်နေသော်လည်း၊ သူ၏ အတွင်းစိတ်ထဲတွင်မူ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ လှိုင်းထနေသည်။ သူသည် ကံကြမ္မာ၏ သားတော်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အခြားသူများ၏ ကံကြမ္မာကို ထိခိုက်မိသည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်စရာကောင်းသော ကိစ္စဖြစ်သည်။
ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပြေးလွှားလာပြီး ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နှင့် ကျန်ရှိသူများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်နေသည်။ သူသည် ရောက်ရောက်ချင်းပင် ဖန်ချန်း ရှိနေသည့် နေရာသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ကျန်းယွင်ထင် သည် အနီးတွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး သူ့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် မျက်ရည်များဖြင့် ပြေးလာသည်။
"ဖခင်! ဖခင် ပြန်ရောက်လာပြီ! အစ်ကိုတော်ရဲ့ အခြေအနေက အခု အရမ်းဆိုးရွားနေပြီ!"
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဖန်ချန်း၏ အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားသည်။ အခန်းအတွင်းတွင်မူ အသက်ရှူသံများမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီး စွမ်းအားဓာတ်များမှာလည်း ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အဝေးမှနေ၍ ကြည့်ရှုနေသည်။ သူသည် ဖန်ချန်း၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ လည်ပတ်နေပြီး သူ၏ အသက်စွမ်းအင်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာနေသည်။
"ဒါက... တကယ်ပဲ ငါ့ကြောင့် ဖြစ်တာလား" ရှန်ထျန်း သည် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်နေမိသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီး သူ၏ နက်နဲသော စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ဖန်ချန်း၏ စွမ်းအားလမ်းကြောင်းများကို ပြန်လည် ထိန်းကျောင်းပေးရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော်လည်း ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ထိခိုက်လွယ်နေပြီး စွမ်းအားသစ်များကို လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။
"ဖန်ချန်း... မင်း စိတ်ကို အေးအေးထားပါ။ ငါ့စကားကို နားထောင်!" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ အသံမှာ အမိန့်ပေးသံပါသော်လည်း စိုးရိမ်မှုများ လွှမ်းခြုံနေသည်။
အခန်းပြင်ပတွင် ရှိနေကြသော တပည့်များမှာလည်း အသက်ရှူမှားလုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။ အကယ်၍ ဖန်ချန်းသာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက သန့်ရှင်းသောနယ်မြေအတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဉာဏ်ပွင့်ကျောက်တုံးပေါ်မှ ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဖန်ချန်း၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း အဖြေတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်ပေးနိုင်မလားဟု သူ စဉ်းစားနေမိသည်။
"ငါ ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ... ဖန်ချန်း၊ မင်းသာ ကံဆိုးသွားရင် ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာစွမ်းအားကလည်း လျော့နည်းသွားမှာပဲ။"
သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း အခန်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သူ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ထျန်းအာ၊ မင်း... မင်းမှာ တစ်ခုခု လုပ်ပေးနိုင်မလား။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားလမ်းကြောင်းတွေက လုံးဝ ရှုပ်ထွေးနေပြီ။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့တောင် ပြန်ပြင်ဖို့ ခက်ခဲနေတယ်!"
ရှန်ထျန်း သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ဖန်ချန်း၏ အနီးသို့ တိုးကပ်သွားသည်။ သူသည် မိမိ၏ လက်ကို ဖန်ချန်း၏ နဖူးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူသည် ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော နာကျင်မှုများကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဖန်ချန်း၊ မင်း အရှုံးမပေးနဲ့။ မင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းက ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်ရမယ့် လမ်းကြောင်း မဟုတ်ဘူး!"
ရှန်ထျန်း ၏ စကားသံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး အားမာန်ပါနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖန်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင်၊ ဖန်ချန်း၏ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသော စွမ်းအားများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သိရှိထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
"ဒါက... ကံကြမ္မာ၏ သားတော်ဆိုတာ ဒါမျိုးကို ပြောတာပဲ!" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဖန်ချန်း၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ရှန်... ရှန်ထျန်း... မင်း..."
သူ့အသံမှာ အားနည်းလွန်းသော်လည်း ကျေးဇူးတင်ခြင်းများ ပါဝင်နေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ပြုံးပြလိုက်သည်။
"အေးဆေးနားလိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းက ပြန်ပြီး ပုံမှန်ဖြစ်လာတော့မှာပါ။"