ငါကတကယ်ပဲကံကြမ္မာရဲ့သားတော်မဟုတ်ရပါဘူး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: I Am Really Not The Son of Providence – Chapter 165: I Need To Be Responsible? | NovelPing

အခန်း ၁၆၅။ ငါ တာဝန်ယူပေးဖို့ လိုအပ်နေတာလား။

ရှန်ထျန်း သည် သူ၏အိပ်ဆောင်အတွင်း၌ ထိုင်နေရင်း အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေမိသည်။

သူ့ရှေ့တွင်မူ လျိုထိုင်ရီ သည် ခေါင်းကိုငုံ့ထားကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲနေ၏။ သူမ၏ လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးများသည် အင်္ကျီစကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

ဤအခြေအနေက အမှန်တကယ်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။

ယခုလေးတင် မြူမြို့ ၏ လမ်းမများပေါ်တွင် အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ လျိုထိုင်ရီ သည် အန္တရာယ်တစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရခါနီးတွင် ရှန်ထျန်း က သူမကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်းတွင် အနည်းငယ် ထိတွေ့မှုများ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီးနောက် လျိုထိုင်ရီ သည် သူ၏နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အိပ်ဆောင်ခန်းဆီသို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်း... ဘာလို့ ငါ့နောက်ကို လိုက်လာတာလဲ။" ရှန်ထျန်း က သက်ပြင်းချရင်း မေးလိုက်သည်။

သူ့အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လျိုထိုင်ရီ ၏ ကိုယ်လုံးလေးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ သူမသည် ခေါင်းကို ပို၍ငုံ့လိုက်ပြီး တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်မ... ကျွန်မ ဘယ်ကို သွားရမှန်း မသိတော့လို့ပါ။ နောက်ပြီးတော့... အဲ့ဒီတုန်းက..."

သူမစကား မဆုံးခင်မှာပင် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍နီရဲလာပြီး နားရွက်ဖျားများပင် ပန်းရောင်သန်းနေသည်။

ရှန်ထျန်း သည် နဖူးကို လက်ဖြင့်ဖိကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားသည်။ သူ နားလည်လိုက်ပြီ။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများကြောင့် သူမမှာ ရှက်ရွံ့နေပြီး သူနှင့်သာ ဆက်လက်ရှိနေချင်နေခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

သို့သော်လည်း သူက ရှန်ထျန်း မဟုတ်ပါလော။ သူသည် ကံကြမ္မာ၏ သားသမီး မဟုတ်သော်လည်း ကံတရား၏ လှည့်ဖျားမှုများကြောင့် အမြဲတမ်း ပြဿနာများကြား ရောက်နေတတ်သူဖြစ်သည်။

"ငါက ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ပါ။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ငါက တာဝန်ယူပေးဖို့ လိုအပ်နေတာလား။" ရှန်ထျန်း သည် မိမိကိုယ်ကို တိုးတိုးလေး မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ အလိုတော်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နေသူတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း ဤကိစ္စမျိုးမှာမူ သူ လုံးဝ မကျွမ်းကျင်ပေ။

"ဟို... ရှန်ထျန်း..." လျိုထိုင်ရီ က ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လာသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျှော်လင့်ချက်နှင့်အတူ ဝေဝါးနေသော ခံစားချက်များ ရောထွေးနေ၏။ "ရှင် ကျွန်မကို တာဝန်ယူပေးပါ့မလား။"

ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခဏမျှ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာစကားလဲ။"

လျိုထိုင်ရီ သည် လက်ချောင်းများကို ပို၍တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားသည်။ သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် အားတင်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ... ကျွန်မရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက... အဲ့ဒီတုန်းက..."

ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ခေါင်းကို ခါလိုက်သည်။ သူသည် ကွေ့ကုန်းကုန်း ကိုသာ သတိရလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ ကွေ့ကုန်းကုန်း သာ ဒီနေရာမှာ ရှိနေမည်ဆိုပါက မည်သို့ ပြောဆိုမည်နည်း။

"ငါက မင်းကို ကယ်တင်ခဲ့ရုံသက်သက်ပါ။ အဲ့ဒါက လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ လုပ်သင့်တဲ့အလုပ်ပဲလေ။ မင်းက ဒါကို အကြီးကြီးလုပ်ပြီး စဉ်းစားနေစရာ မလိုပါဘူး။" ရှန်ထျန်း က တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် လျိုထိုင်ရီ ကမူ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်မအတွက်တော့ အဲ့ဒါက မဟုတ်ပါဘူး။ ရှင်က ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သလို... ကျွန်မရဲ့ နှလုံးသားကိုလည်း..."

သူမ၏ စကားသံမှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ရှန်ထျန်း သည် အခြေအနေမှာ ပို၍ရှုပ်ထွေးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အမြဲတမ်း ကံဆိုးမှုများနောက်သို့ လိုက်နေသူ ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်မှာမူ ကံကြမ္မာ၏ နောက်ပြောင်မှုက အနည်းငယ် ပို၍လေးနက်နေပုံရသည်။

ဖန်ချန်သည် ရွှေရောင်အနှစ်သာရ အဆင့် (၉) ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ကြိုးပမ်းစဉ်အတွင်း ချီဓာတ်သွေဖည်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ရွှေရောင်အနှစ်သာရမှာ ကွဲအက်သွားခဲ့သည်တဲ့လား။

သတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ ဖန်ချန်၏ အခြေအနေအတွက် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

ရွှေရောင်အနှစ်သာရဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ ကျင့်စဉ်အခြေခံဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ လမ်းစဉ်ကို နားလည်သဘောပေါက်စေရန် ကူညီပေးသည့် အရာဖြစ်သည်။ ရွှေရောင်အနှစ်သာရ ကွဲအက်သွားပြီဆိုပါက ကျင့်ကြံသူအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အသက်ပင် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။

ရှန်ထျန်း ကဲ့သို့ ချီဓာတ်သွေဖည်မှု (၈၈) ကြိမ်အထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည့်သူမျိုးမှာ လူတိုင်း မဟုတ်ပေ။ ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ရွှေရောင်အနှစ်သာရ ကွဲအက်ခြင်းသည် ချီဓာတ်သွေဖည်ခြင်းထက် ပိုမိုဆိုးရွားသော အခြေအနေဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်သောအရှင်သခင်သည်လည်း ဖန်ချန် ချီဓာတ်သွေဖည်မှု ဖြစ်ပွားကြောင်း ကြားသိရသောအခါ စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။

သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ အရှိန်အဝါများ တုန်ခါသွားပြီးနောက် “ကောင်းပြီ၊ ငါ အခြေအနေကို နားလည်ပြီ။ ယွင်ထိန်၊ ဖန်ချန်ကို ခေါ်ပြီး အဖြူရောင်ကြာပန်း ညီမငယ်ဆီ သွားလိုက်ပါဦး။ သူ့ကို ကူညီပေးဖို့ ပြောလိုက်ပါ။ ငါတို့ ပြန်ရောက်ရင် သူ ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ ငါ ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်မယ်” ဟု မိန့်ကြားလိုက်သည်။

မြင့်မြတ်သောအရှင်သခင်မှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေပုံရသည်။ ရုတ်တရက် ရောက်လာသည့် သတင်းဆိုးကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိဘဲ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေသည်။

သူသည် မြင့်မြတ်သောအရှင်သခင်၏ တံဆိပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး “ငါတို့ ခုနက ဘာအကြောင်း ပြောနေတာလဲ။ အော်... ကျောက်မျက်သံရိုင်းအကြောင်းပဲ။ ထျန်းအာ၊ မငြင်းပါနဲ့တော့။ ဒါက မင်းအတွက်ပဲ။ ဒီဆွေးနွေးမှုကို အဆုံးသတ်ပြီး ဖန်ချန်ကို သွားကြည့်ဖို့အတွက် ငါတို့ အတူတူ ပြန်ကြမယ်” ဟု ဆိုသည်။

ရှန်ထျန်း သည် မြင့်မြတ်သောအရှင်သခင်၏ တည်ငြိမ်နေပုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"ဆရာ... တပည့်တော်ရဲ့ အစ်ကိုကြီး ရှန်ထျန်း ဖန်ချန်ကို တကယ်ပဲ ကယ်တင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာလား။ ဘာလို့များ ဒီလောက်အေးဆေး တည်ငြိမ်နေရတာလဲ။"

ရှန်ထျန်း သည် ကျောက်မျက်သံရိုင်းကိုသာ လက်မခံပါက မြင့်မြတ်သောအရှင်သခင်မှာ သူ့ကို နားချရန် နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ကုန်ခံနေဦးမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အမှန်ပင် အားကိုးရာမဲ့သွားရသည်။ ရှန်ထျန်း သည်လည်း ဖန်ချန်ကို ကူညီပေးချင်သည်ဖြစ်ရာ ကျောက်မျက်သံရိုင်းကို သိမ်းယူလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရှန်ထျန်း က "ဆရာကပဲ အတင်းပြောနေတာဆိုတော့လည်း တပည့်တော် သိမ်းထားလိုက်ပါတော့မယ်။ အခုတော့ အစ်ကိုကြီးဆီ ပြန်သွားပြီး အခြေအနေကို ကြည့်ကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မြင့်မြတ်သောအရှင်သခင်က ခေါင်းကို ခါယမ်းသည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့။ အဖြူရောင်ကြာပန်း ညီမငယ်က ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိပါတယ်။ ငါလည်း ဒီမှာရောက်နေပြီဆိုတော့ မင်းတို့ကို အရင်ခေါ်သွားပေးမယ်။ အဲ့ဒါက ပိုပြီး လုံခြုံတယ်လေ။"

ထို့နောက် မြင့်မြတ်သောအရှင်သခင်၏ ရှေ့တွင် တံခါးပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ထိုတံခါးအနီးသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး လွင်ပြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အဇူရာကြာပန်းနှင့် ကျန်းယွင်ရှီး တို့လည်း တံခါးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ်လက်သွားပြီးနောက် သူတို့သည် မြူမြို့ သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ရှန်ထျန်း ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မြို့ထဲရှိ လူတိုင်းမှာ ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်ကြသည်။ အချို့မှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ပင် ကျလာကြသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ပြန်လာပြီ! သူ ပြန်လာပြီ! ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ပါပဲ!"

"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က ဗေဒင်ဟောတုန်းက မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတာလေ။ သူမှန်း ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။"

"မင်းဦးနှောက်ကို သုံးစမ်းပါ! အဲ့ဒီမျက်နှာကို ကြည့်လိုက်လေ!"

"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က အရမ်းချောတာပဲ! မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားရုံနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဖုံးကွယ်နိုင်မှာလဲ။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ!"

"ငါလည်း ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကို မှတ်မိတယ်! သူလောက် ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့သူ ဘယ်သူမှ မရှိနိုင်ဘူး!"

"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်! ကျွန်မပါ၊ ဝူရှာပါ! ကျွန်မ ရှင်နဲ့ပဲ လက်ထပ်မယ်လို့ ကတိပေးထားတာ မှတ်မိလားဟင်!"

"အစ်ကိုရှန်၊ ကျွန်တော် ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြန်လည်ရရှိသွားပါပြီ။ အခုဆို ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ အဖွဲ့ထဲမှာ ပါဝင်နေပါပြီ!"

"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ အဖွဲ့ဟာ မြူမြို့ မှာ အခုဆို အရမ်းနာမည်ကြီးနေပါပြီ!"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အစ်ကို့ရဲ့ အံ့ဖွယ်သရဲတွေကို ကျွန်တော်တို့ အမြဲပြောပြနေတာလေ။"

"ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ! ကျွန်တော့်ရဲ့ 'ကျွန်တော် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နဲ့ ဘယ်လိုတွေ့ဆုံခဲ့သလဲ' ဆိုတဲ့ စာအုပ်ကိုတောင် ထုတ်ဝေထားပြီးပြီ!"

"ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ! ကျွန်တော်လည်း ကူညီပေးထားတယ်လေ!"

"မင်းမြတ်ကို ဘေးကင်းအောင် စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

...

မြူမြို့ တစ်မြို့လုံးမှာ ရှန်ထျန်း ကို မြင်လိုက်ရ၍ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ဝင် အချို့က သူ့အတွက် အော်ဟစ်အားပေးနေကြပြီး အချို့သော အမျိုးသမီးများမှာ လူအုပ်ကြားထဲတွင် သူ့ကို အခွင့်ကောင်းယူရန်ပင် ကြိုးစားနေကြသည်။ အခြားသူများကလည်း ရှန်ထျန်း ဘေးနားတွင် ရပ်တည်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လူအုပ်ကြီး၏ တွန်းတိုက်မှုကြောင့် လွင့်စင်သွားကြသည်။

ရှန်ထျန်း ပြန်ရောက်လာခြင်းက မြူမြို့ တစ်မြို့လုံးကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ကျန်းယွင်ရှီး သည် ရှန်ထျန်း ကို ဝိုင်းရံထားသော လူအုပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ငွေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုသည် မြေပြင်တစ်လျှောက် ရှန်ထျန်း ဆီသို့ ပြေးသွားသည်။

ဖျတ်!

ခဏမျှ တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် ရှန်ထျန်း ကို ဝိုင်းရံထားသော လူအုပ်မှာ လျှပ်စစ်ဓာတ်ကြောင့် ဆံပင်များ ထောင်ထလာကာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားကြသည်။

ရှန်ထျန်း ထံသို့ ဇောင်ဟောင်နှင့် ရှီဝူရှာတို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာကြသည်။ သူတို့မှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြ၏။

ရှီဝူရှာက "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ရှင်... ရှင် ကျွန်မကို မှတ်မိသေးလားဟင်" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှန်ထျန်း သည် ရှီဝူရှာကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ... သာမန်လွန်းနေသည်ကို မြင်၍ အံ့အားသင့်သွားသည်။

မျက်လုံးကြီးကြီး၊ မေးရိုးချွန်ချွန်၊ နှာခေါင်းသွယ်သွယ်... တခြားလှပတဲ့ မိန်းကလေးတွေနဲ့ အတူတူပဲ! ငါက ဘယ်လိုလုပ် မင်းကို မှတ်မိနိုင်မှာလဲ။

ရှန်ထျန်း က "အမ်... ငါ မင်းကို မှတ်မိမယ်ထင်တယ်... မင်းက..." ဟု အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှီဝူရှာ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသည်။ "ဟုတ်တယ်! ကျွန်မ ရှီဝူရှာပါ! ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က ကျွန်မကို မှတ်မိနေသေးတယ်!"

ဇောင်ဟောင်သည် ရှီဝူရှာကို မနာလိုသော ခင်ပွန်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ဆီသို့ လျှောက်လာသည်။ "အစ်ကိုရှန်၊ ကျွန်တော့်ကော ဘယ်လိုလဲ။ ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိသေးလား။"

ဇောင်ဟောင်? ငါက မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် မေ့နိုင်မှာလဲ!

ရှန်ထျန်း သည် ဇောင်ဟောင်ကို မြင်လိုက်ရ၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူထင်သည့်အတိုင်းပင် ဇောင်ဟောင်မှာ အနာဂတ်တွင် ထွန်းလင်းတောက်ပမည့်သူဖြစ်သည်။ ဇောင်ဟောင်၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ ယခုအခါ စစ်မှန်သော ရွှေရောင်ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ဤအတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အနာဂတ်တွင် ချောမောပြေပြစ်သော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ရတော့မည်!

ဇောင်ဟောင်သည် ဖန်ချန်နှင့် ကျန်းယွင်ရှီး တို့ကဲ့သို့ပင် ရှန်ထျန်း အတွက် အကျိုးကျေးဇူး များစွာရှိသူဖြစ်သည်။ သူနှင့်ပတ်သက်၍ ကောင်းသော အရာများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ရှန်ထျန်း မှာ ထိုအခွင့်အရေးတိုင်းတွင် သူ့၏ ကံကြမ္မာကို အခွင့်ကောင်းယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရှန်ထျန်း ပြုံးလိုက်ပြီး "အစ်ကိုဇောင်ကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ။ ငါက မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် မေ့နိုင်မှာလဲ။ ငါမှာထားတဲ့အတိုင်း လုပ်ပြီး မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြန်လည်ရရှိအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဇောင်ဟောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ "အစ်ကိုရှန်၊ အစ်ကိုက တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ! အစ်ကို့ကျေးဇူးကို ဘယ်လိုဆပ်ရမလဲတောင် မသိတော့ဘူး။ ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို ဦးချပါရစေ!"

ထို့နောက် သူသည် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

သို့သော် ရှန်ထျန်း မှာ အနက်ရောင်အစိမ်းရောင် အရှိန်အဝါသာ ရှိသူဖြစ်ရာ ထိုသို့ ဦးချခြင်းကို လက်ခံရန် မရဲဝံ့ပေ! ရွှေရောင်အရှိန်အဝါရှိသော ဤလူက သူ့ကို ဦးချလိုက်ပါက သူ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်!

ရှန်ထျန်း သည် ဇောင်ဟောင်ကို အမြန်တွဲထူလိုက်ပြီး "အစ်ကိုဇောင်၊ အဲ့ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့။ ငါက ကူညီနိုင်တာလေးကို လုပ်ပေးခဲ့ရုံပါပဲ။ ဒီလောက်ထိ တရားဝင်လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ တကယ်ပဲ ကျေးဇူးဆပ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အနာဂတ်မှာ ငါ အကူအညီလိုတဲ့အခါ ကူညီပေးရင် ရပါပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဇောင်ဟောင်သည် ရှန်ထျန်း ပြောသည်မှာ မှန်သည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း ၏ ကျေးဇူးကို ဆပ်ရန် တစ်စုံတစ်ခု လုပ်သင့်သည်။ ထို့နောက် ဇောင်ဟောင် တစ်ခု စဉ်းစားမိသွားသည်။

"အစ်ကိုရှန်၊ ကျွန်တော့်ကို အစ်ကို့ရဲ့ နောက်လိုက်အဖြစ် ထားရင်ကော ဘယ်လိုလဲ။ အစ်ကို့ကျေးဇူးကို ဆပ်ဖို့ ဘာမှမရှိပေမဲ့ အစ်ကို့နောက်မှာ သုံးနှစ်လောက် လိုက်ပါခွင့်ပြုပါ။ အစ်ကို ခိုင်းသမျှ ဘာမဆို ညည်းညူခြင်းမရှိဘဲ လုပ်ပေးပါ့မယ်! ကျွန်တော်က အစ်ကို့လောက် အရည်အချင်းမရှိပေမဲ့ မြူမြို့မှာတော့ အတော်ဆုံးသူတစ်ယောက်ပါ။ အစ်ကို ဒီနားမှာ ဘာအကူအညီပဲလိုလို၊ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ကူညီပေးပါ့မယ်!"

ဇောင်ဟောင်မှာ အလွန်ရိုးဖြောင့်သူဖြစ်ရာ သူသည် ကျေးဇူးဆပ်ချင်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြားသူများကမူ ၎င်းကို ကျေနပ်ခြင်းမရှိကြပေ။

လျိုထိုင်ရီ သည် မှတ်စုစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ကာ ဇောင်ဟောင်၏ နာမည်ကို ရေးမှတ်လိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်စုန့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကို အملုအယားလုပ်ဖို့ နောက်ထပ်တစ်ယောက် ရောက်လာပြန်ပြီ...

ကွေ့ကုန်းကုန်း ပင်လျှင် ဇောင်ဟောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ 'ဒီနားမှာ ဘာအကူအညီပဲလိုလို၊ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ကူညီပေးပါ့မယ်!' ဟုတ်လား? ငါ့အလုပ်ကို ဖြုတ်ချဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။

...

ရှန်ထျန်း သည် ဇောင်ဟောင်မှာ ဤမျှအထိ လေးလေးနက်နက် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်၍ အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ငါက မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာကို ခွဲဝေယူဖို့ လာခဲ့တာပါ! ဘာလို့များ မင်းနဲ့ အခုလို ပတ်သက်မိသွားရတာလဲ။

ဘာတဲ့? ငါက မင်းကို တာဝန်ယူပေးရဦးမှာလား? ငါ တကယ် မလုပ်နိုင်ဘူး!

ဤအခန်းတွင် ရှန်ထျန်း ၏ အဖြစ်အပျက်နှင့် ပတ်သက်၍ စာဖတ်သူများ၏ မှတ်ချက်များမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။

(မှတ်ချက် - ဝဘ်ဆိုက်၏ မှတ်ချက်ကဏ္ဍတွင် အသုံးပြုထားသော ရုပ်ပုံသင်္ကေတများမှာ အကြောင်းအရာမဟုတ်သဖြင့် ချန်လှပ်ထားပြီး၊ စာသားအကြောင်းအရာ မပါဝင်သောကြောင့် အပိုထပ်ဖြည့်စွက်ချက်များ မရှိပါ။)

😊🔥❤️🎉📖💡🤔😢

ရှန်ထျန်း သည် ဇောင်ဟောင်မှာ ဤမျှအထိ လေးလေးနက်နက် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်၍ အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ငါက မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာကို ခွဲဝေယူဖို့ လာခဲ့တာပါ! ဘာလို့များ မင်းနဲ့ အခုလို ပတ်သက်မိသွားရတာလဲ။

ဘာတဲ့? ငါက မင်းကို တာဝန်ယူပေးရဦးမှာလား? ငါ တကယ် မလုပ်နိုင်ဘူး!

ဤအခန်းတွင် ရှန်ထျန်း ၏ အဖြစ်အပျက်နှင့် ပတ်သက်၍ စာဖတ်သူများ၏ မှတ်ချက်များမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။

(မှတ်ချက် - ဝဘ်ဆိုက်၏ မှတ်ချက်ကဏ္ဍတွင် အသုံးပြုထားသော ရုပ်ပုံသင်္ကေတများမှာ အကြောင်းအရာမဟုတ်သဖြင့် ချန်လှပ်ထားပြီး၊ စာသားအကြောင်းအရာ မပါဝင်သောကြောင့် အပိုထပ်ဖြည့်စွက်ချက်များ မရှိပါ။)