အခန်း ၁၆၄ - ပထမဆုံး အကြီးအကဲအစ်ကို... ပထမဆုံး အကြီးအကဲအစ်ကို Qi သွေဖည်သွားပြီ
အရှေ့ဘက်တောအုပ် ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှန်ထျန်း သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ်မျှသော စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိပေ။
သူ၏ ဘေးတွင် ကျိုအာ သည် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသည့် ပုံစံဖြင့် ရပ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲနေပြီး ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်ကာ တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ပထမဆုံး အကြီးအကဲအစ်ကို... ပထမဆုံး အကြီးအကဲအစ်ကို Qi သွေဖည်သွားပြီ။ အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"
ရှန်ထျန်း သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်တို့သည် အလွန်အမင်း ငြိမ်းချမ်းနေပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျိုအာ ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒါက အသေးအဖွဲလေးပါ။"
သူ၏ စကားလုံးများမှာ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။ ကျိုအာ သည် ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် သူမ၏ စိုးရိမ်မှုများမှာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ ကျန်းယွင်ရှီး နှင့် ကျန်းယွင်ထင် တို့ အလျင်အမြန် ပြေးလာကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေသော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။
"ရှန်ထျန်း၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ လုကျီ ရဲ့ Qi သွေဖည်သွားတယ်လို့ ကြားလိုက်ရတယ်။ အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ" ကျန်းယွင်ရှီး က အသက်မဝဘဲ မေးလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ငြိမ်သက်စေလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အကုန်လုံးကို စီစဉ်ပြီးပါပြီ။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အနည်းငယ်နဲ့ နတ်ဘုရားအရည်ဝိုင် နည်းနည်းလောက်ဆိုရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ။"
သူပြောလိုက်သည့် စကားကြောင့် ကျန်းယွင်ထင် သည် မျက်လုံးပြူးသွားသည်။
"ဘာ... နတ်ဘုရားအရည်ဝိုင် လား။ အဲ့ဒါက အလွန်တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာမဟုတ်ဘူးလား။ လုကျီ ရဲ့ အခြေအနေက အဲ့လောက်တောင် စိုးရိမ်ရလို့လား"
ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"သူ့ရဲ့ Qi သွေဖည်သွားတာက အချိန်တန်လို့ ဖြစ်လာတဲ့ ကိစ္စပါ။ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ သူ့ကို ကူညီပေးဖို့ပဲ တတ်နိုင်ပါတယ်။"
ကျိုအာ သည် ရှန်ထျန်း ကို လေးစားစွာ ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှန်ထျန်း သည် မည်သည့်အခက်အခဲကိုမဆို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သူဟု ယုံကြည်ထားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်တွင် လုကျီ ထံသို့ လမ်းလျှောက်သွားတော့သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။ ကျန်းယွင်ရှီး၊ ကျန်းယွင်ထင် နှင့် ကျိုအာ တို့သည် သူ့နောက်မှ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါသွားကြသည်။
ကျောင်းတော်အကြီးအကဲက လုကျီ ကို အတင်းလိုက်လံရှာဖွေပြီး ပြဿနာရှာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း မှာ ချွေးပြန်လာတော့သည်။ လုကျီ သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည့် အခြေအနေဖြင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူက သူမကို စားသောက်ခံလိုက်ရပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကျောင်းတော်အကြီးအကဲသာ မြူခိုးချိုင့်ဝှမ်းတွင် ရှာဖွေပြီးနောက် သူမကို မတွေ့ခဲ့လျှင်ကော။ သူက ငါ့ကို အဲ့ဒီမိစ္ဆာမက အသွင်ယူထားတာလို့များ ထင်သွားမလား။
ရှန်ထျန်း သည် ထိုအတွေးကြောင့် ကြောက်ရွံ့သွားပြီး "ဆရာ! စိတ်လျှော့ပါ! စိတ်လျှော့လိုက်ပါဦး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျောင်းတော်အကြီးအကဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် လျှပ်စီးအရှိန်အဝါများ တဖျတ်ဖျတ်လက်နေသည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ထျန်းအာ။ ဆရာ မင်းရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတယ်!"
ထိုကဲ့သို့သော အားပေးမှုကို ရရှိခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း ဤအရာသည် ရှန်ထျန်း ယခု လိုအပ်နေသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
"ဆရာ၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အမိနွယ်ပင် လုကျီ က ကျွန်တော့်ကို မှားယွင်းပြီး ဖမ်းမိသွားတာမျိုးပဲ၊ သူမက ကျွန်တော့်ကို ဘာမှလည်း မလုပ်ပါဘူး။ သူမအကြောင်းကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်!"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းယွင်ရှီး သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
ဘာလို့ ညီငယ်က အဲ့ဒီမိစ္ဆာကို ကာကွယ်ပေးနေတာလဲ။ ဒီနေ့ သူ တမျိုးကြီးပဲ...
စူး!
ညီငယ်က မိစ္ဆာရဲ့ အ ilusión (အမှားမြင်) ပညာရပ်တစ်ခုခု အောက်မှာ ရောက်နေတာများလား။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ရှန်ထျန်း ပေါ်မှ အမှားမြင်စေသော ပညာရပ်များကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည့် တံဆိပ်တစ်ခုကို လျှို့ဝှက်စွာ အသုံးပြုလိုက်သည်။
အို... အရမ်းကို ခံစားလို့ကောင်းတာပဲ!
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ထပ်မံ၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ညီငယ်၊ သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့ တကယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်ထားတာလား။"
ရှန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဆရာက မြင့်မြတ်တဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပါ။ ဆရာ့စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလို့ မရပါဘူး။ အဲ့ဒီမိစ္ဆာမက ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးတုန်းက ဒီအနီးအနားက ချိုင့်ဝှမ်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ သူက အဲ့ဒါကို လျော်ကြေးအဖြစ် ကျွန်တော့်ကို ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိနေတာပါ။"
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အိုမင်းသော တာအိုဆရာတော်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ "ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြော ဟုတ်လား။ ဘယ်နားမှာလဲ။ ဘယ်လောက်ကြီးသလဲ။ ငါတို့အတွက် လုံလောက်ရဲ့လား။"
ရှန်ထျန်း က အားမလိုအားမရဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အမိနွယ်ပင် လိုမျိုး မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်တောင် အဲ့ဒီထဲမှာ ကျင့်ကြံနိုင်တယ်ဆိုတော့ အတော်လေးကို ကြီးမားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။"
မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်သည် ရှန်ထျန်း ကို သေချာစိုက်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "သူက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီကျောက်တုံးသွေးကြောကို မင်းကို ဆန္ဒအလျောက် ပေးလိုက်တာလား။"
ရှန်ထျန်း သည် အပြစ်ရှိသလို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဖြစ်နိုင်တာက... သူ အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားမိသွားတာများလား။ ဆရာ့ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီကျောက်တုံးသွေးကြောကို မြင့်မြတ်တဲ့နယ်မြေအတွက် လှူဒါန်းချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ လက်ခံပေးပါခင်ဗျာ။"
မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ဒါက မင်းအတွက် လျော်ကြေးအဖြစ် ပေးလိုက်တာဆိုတော့ မင်းပိုင်တာပဲ။ မြင့်မြတ်တဲ့နယ်မြေက ဒါကို မယူပါဘူး။"
"ထားလိုက်ပါတော့။ အဲ့ဒီမိစ္ဆာမက သူလုပ်ခဲ့တဲ့အပြစ်အတွက် နောင်တရချင်နေတာဆိုတော့ သူ့ကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်ပါမယ်။ ဒီနေ့တော့ သူ လွတ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုမျိုး ထပ်လုပ်တာကို ငါတွေ့ရင်တော့ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး!"
...
လွင်ပြင်၏ အစွန်အဖျားတွင် ရှိနေသော နွယ်ပင်ငယ်လေးသည် လျှပ်စီးအရှိန်အဝါများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
ကြောက်စရာကြီး! ငါ့ကို ထပ်ပြီးတော့ လျှပ်စီးနဲ့ ပစ်ပေါက်တော့မယ်လို့ ထင်လိုက်တာ! ကောင်းကင်ဘုံတရားတော်တောင် ငါ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်ပုံ မရဘူးပဲ!
ငါ နိဗ္ဗာန်ဝင်စားတာ အောင်မြင်ခဲ့ပေမဲ့ နိဗ္ဗာန်ဝိညာဉ်ရေစင်ကိုတော့ အဲ့ဒီမိစ္ဆာမက လုယူသွားခဲ့ပြီ!
ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက် အနှစ်သာရကတော့ ကျန်နေသေးတယ်! ဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောသာ ရှိနေရင် အဲ့ဒီအရာအားလုံးကို ငါ ပြန်ရယူနိုင်မှာပဲ! ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဘယ်သူ့ကိုမှ ဆုံးဖြတ်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး! နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ၃,၀၀၀ ကြာရင် ငါ ပိုပြီး သန်မာလာလိမ့်မယ်!
နွယ်ပင်ငယ်လေးသည် သူမမည်သို့ အရှေ့ဘက်တောအုပ် ကို စိုးမိုးမလဲဟု စိတ်ကူးယဉ်နေစဉ်မှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းမရအောင် တုန်ရီလာသည်။
လျှပ်စီးများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လူတစ်ယောက်သည် သူမရှိရာသို့ လာနေသည်။ ထိုလူ၏ မျက်နှာကို လုံးဝ မြင်မရအောင် ဖုံးကွယ်ထားသည်။ သို့သော် နွယ်ပင်ငယ်လေးသည် ထိုလူမှာ အလွန်တရာ သန်မာကြောင်း သိလိုက်သည်။
လုကျီ သည် သူမ မထိခိုက်ခင်ကတည်းကပင် ဤလူကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ လက်ရှိအခြေအနေတွင် သူမမှာ သာမန် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူကိုပင် မနည်းယှဉ်နိုင်သော နွယ်ပင်ငယ်လေးသာ ဖြစ်သည်။
စုတ်ပလပ်! လူသား သူတော်စင်တစ်ယောက်က ဘာလို့ အရှေ့ဘက်တောအုပ် ထဲ ရောက်နေရတာလဲ။ သူက ဘာလို့ ငါ့ကို ဒုက္ခပေးချင်နေရတာလဲ!
စောင့်နေလိုက်ဦး! ငါ နှစ်ပေါင်း ၃,၀၀၀ ကျင့်ကြံပြီးရင် မင်းတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်!
လုကျီ သည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေစဉ် မြေကြီးများ တုန်ခါလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ အောက်ခြေတွင် တစ်စုံတစ်ခု အားမာန်ပါပါ ရွေ့လျားနေသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရပြီး အလွန်ဆိုးရွားသော ခံစားချက်တစ်ခု ရရှိသွားသည်။
ဒီသူတော်စင်က ဘာလုပ်နေတာလဲ။ သူတောင် ငါ့ပစ္စည်းကို လုနေတာလား!
စိမ်းလန်းသော ကျောက်သလင်းကြီးတစ်ခုသည် မြေကြီးထဲမှ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြီး လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ထူထပ်သော ဝိညာဉ် Qi များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရုံမျှဖြင့် လန်းဆန်းသွားစေသည်။
၎င်းမှာ အရှေ့ဘက်တောအုပ် ၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောဖြစ်ပြီး Divine Firmament ၏ မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်သည် ၎င်း၏ အစွမ်းထက်သော ပညာရပ်ဖြင့် စုပ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောမှာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်လောက်အောင်ပင် ရှားပါးလှသည်။
ဤသွေးကြောထဲတွင် ရှိနေသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များ တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သေးငယ်သော နိုင်ငံအချို့ကို ဝယ်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။
ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလဟဿဖြစ်နေသော ဝိညာဉ် Qi များကို စုပ်ယူနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို မြင့်မြတ်သောနယ်မြေတွင် ထားရှိပါက ထိုနေရာရှိ ဝိညာဉ် Qi များကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ တစ်ခုလုံး အကျိုးကျေးဇူး ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။
...
Azure Lotus မှာ အလွန်တရာ မနာလို ဖြစ်နေသည်။
ဒီကျောက်တုံးသွေးကြောက ရနံ့လေးကလည်း မွှေးလိုက်တာ! ငါ အကုန်လုံးကို စုပ်ယူပစ်ချင်တယ်!
ငါ ဘာလို့များ ရှန်ထျန်း ကို တပည့်အဖြစ် မယူခဲ့မိတာလဲ။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင် ဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောရဲ့ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်တော့ ငါ ရမှာပဲ!
အမှန်တကယ်ပင် Azure Lotus မှာ အလွန်တရာ မနာလို ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူတစ်ယောက်တည်း စိတ်ပျက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အလွန်ဆုံး စိတ်ပျက်နေသူမှာ လူသားပင် မဟုတ်ပေ။ မြေကြီးထဲတွင် ပိတ်မိနေသော နွယ်ပင်ငယ်လေးသာ ဖြစ်သည်။
သူမသည် လေထဲတွင် ပေါ်နေသော ဧရာမ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ ဘဝတစ်ခုလုံး အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောတစ်ခုလုံး ကုန်သွားပြီ! တစ်စက်ကလေးမှ မကျန်တော့ဘူး!
လူသားတွေ! မင်းတို့က တကယ်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်!
ငါ့ရဲ့ နိဗ္ဗာန်ရေစင်ကို ယူသွားတယ်! ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအရည်ဝိုင် ကို ယူသွားတယ်! အခုတော့ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောကိုပါ ယူသွားပြန်ပြီလား!
ငါက လူသားမဟုတ်ပေမဲ့ မင်းတို့ကတော့ တကယ်ကို လူမဆန်ကြဘူး!
ကံကြမ္မာက မင်းတို့ကို တစ်နေ့ကျရင် လက်စားချေလိမ့်မယ်!
ကောင်းကင်ဘုံတရားတော်ကလည်း တရားမမျှတလိုက်တာ!
နွယ်ပင်ငယ်လေးသည် မုန်းတီးမှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောကို အားမလိုအားမရ ကြည့်နေမိသည်။ သို့သော် ကျိုအာ မှာ အဝေးကြီးတွင် ရှိနေသဖြင့် မည်သူမျှ မသိလိုက်ကြပေ...
ဧရာမ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောသည် မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လက်ဖဝါးအရွယ်အစားသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်သည် အထူးနေရာလပ် ပညာရပ်တစ်ခုကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်ပြီး - သူသည် သွေးကြောကို လေဟာနယ်ထဲတွင် ထည့်သွင်းကာ ဤသို့ဖြစ်လာစေရန် လေဟာနယ်ကို ဖိသိပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ Azure Lotus က Great Golden-Winged Eagle ကို ကိုင်တွယ်ခဲ့သည့် ပုံစံနှင့် အလွန်တူသည်။
သို့သော် ကျောက်တုံးသွေးကြောနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက Great Golden-Winged Eagle မှာ ကိုင်တွယ်ရ ပိုမို လွယ်ကူသည်။
"ထျန်းအာ၊ ငါတို့ ပြန်ရောက်ရင် ဒါကို Saint တောင်ပေါ်မှာ စိုက်ပေးမယ်။" မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်သည် ဆက်ပြောသည်။ "အခု Saint တောင်ပေါ်မှာ ကျောက်တုံးသွေးကြော နှစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ။ မူလသွေးကြောက မြင့်မြတ်တဲ့နယ်မြေပိုင် ဖြစ်ပြီး ဒီတစ်ခုကတော့ မင်းပိုင်တာပဲ။"
ရှန်ထျန်း မှာ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် သူသည် အရာအားလုံးကို မြင့်မြတ်သောနယ်မြေအတွက် ပေးအပ်ရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကျိုးအမြတ်၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ရလျှင်ပင် သူ အလွန်ပျော်ရွှင်နေမည် ဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်က ကျောက်တုံးသွေးကြော တစ်ခုလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်း ပေးအပ်လိမ့်မည်ဟု သူ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် မတွေးထားခဲ့ပေ!
သူက တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ! ကျွန်တော် တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားမိပါတယ်!
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာ၊ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကုန်ယူလို့ ဖြစ်ပါ့မလား!"
မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်သည် ရှန်ထျန်း ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့ မဖြစ်ရမလဲ။ မင်း ဒါကို ရထိုက်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။"
"မင်းက သူတော်စင်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ မြင့်မြတ်တဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမယ့်သူပဲ။ မင်းက မြင့်မြတ်တဲ့နယ်မြေကို မင်းရဲ့ အိမ်လို သဘောထားရမယ်။"
"မြင့်မြတ်တဲ့နယ်မြေမှာ ရှိတဲ့အရာတွေက အနာဂတ်မှာ မင်းပိုင်တဲ့အရာတွေပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက မင်းရဲ့ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးပဲ မဟုတ်လား။ မင်း ဂုဏ်ယူစွာနဲ့ လက်ခံလိုက်ပါ။"
"မင်း အမတ ဖြစ်မြောက်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ ငါတို့ မင်းအတွက် အရမ်းဂုဏ်ယူမှာပါ။ ဒီကျောက်တုံးသွေးကြောက အဲ့ဒီအဆင့်နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။"
Azure Lotus မှာ မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ပို၍ပင် မနာလို ဖြစ်သွားသည်။
ငါလည်း မြင့်မြတ်တဲ့နယ်မြေကို အိမ်လို သဘောထားချင်တာပဲ...
ဒီ 'အိမ်' ကနေ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ နည်းနည်းယူမိတာကို ဘာလို့ ငါက အဆူခံရရမှာလဲ?
ညီငယ်ရေ၊ မင်းက တကယ်ကို ဘက်လိုက်လွန်းတယ်!
...
မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်၏ တံဆိပ်မှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါလာပြီး ကျန်းယွင်ထင် ၏ စိုးရိမ်တကြီး အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဖခင်! ဖခင်! ကျွန်တော် ယွင်ထင်ပါ၊ ဖခင် ကြားရလား။ အရေးပေါ် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပါ! ပထမဆုံး အကြီးအကဲအစ်ကိုက လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရခဲ့ပြီး Golden Core ကို နဝမအကြိမ်မြောက် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်အောင် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာ သူ Qi သွေဖည်သွားပြီး... သူ့ရဲ့ Golden Core ပျက်စီးသွားပါတယ်!"
မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်၏ တံဆိပ်မှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါလာပြီး ကျန်းယွင်ထင် ၏ စိုးရိမ်တကြီး အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဖခင်! ဖခင်! ကျွန်တော် ကျန်းယွင်ထင် ပါ၊ ဖခင် ကြားရလား။ အရေးပေါ် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပါ! ပထမဆုံး အကြီးအကဲအစ်ကိုက လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရခဲ့ပြီး Golden Core ကို နဝမအကြိမ်မြောက် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်အောင် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာ သူ Qi သွေဖည်သွားပြီး... သူ့ရဲ့ Golden Core ပျက်စီးသွားပါတယ်!"
မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်စက္ကန့်အတွင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ တည်ငြိမ်လှသော မျက်နှာထားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
"ဘာပြောလိုက်တယ်၊ ကျန်းယွင်ထင်။ မင်းအစ်ကိုရဲ့ Golden Core ပျက်စီးသွားတယ် ဟုတ်လား!"
သူ၏ အသံမှာ အလွန်တုန်ရီနေပြီး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။
ကျန်းယွင်ရှီး သည်လည်း ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်လာပြီး အသံမှာလည်း တိုးဝင်သွားသည်။ "အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးရဲ့ Golden Core က ပျက်စီးသွားတာလား။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!"
ကျန်းယွင်ရှီး သည် အမြဲတစေ တည်ငြိမ်အေးဆေးသူ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူမ၏ အစ်ကိုကြီးအတွက် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။
ရှန်ထျန်း သည်လည်း ဤသတင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူသည် ကျန်းယွင်ထင် ၏ အစ်ကိုကြီးနှင့် ရင်းနှီးမှု မရှိသော်လည်း ထိုသူမှာ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ၏ အလားအလာအရှိဆုံး တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ကြားဖူးသည်။ Golden Core အဆင့်မှသည် အမတ ဖြစ်မြောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အလွန်နီးကပ်နေသူ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ထူးချွန်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ Golden Core ပျက်စီးသွားခြင်းမှာ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေအတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်သည် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်ကာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ထျန်းအာ၊ ငါတို့ ချက်ချင်း ပြန်ရမယ်။ ဒီကိစ္စက အရေးတကြီးပဲ။"
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာ။ ကျွန်တော်တို့ အခုချက်ချင်း သွားကြရအောင်။"
မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေသည့်အတွက် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။
ကျန်းယွင်ရှီး သည်လည်း ရှန်ထျန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်နောက်သို့ အမြန်ဆုံး လိုက်ပါသွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေမိသည်။ ထို့နောက် သူသည်လည်း သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။
သူတို့သည် အရှေ့ဘက်တောအုပ် မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ Azure Lotus မှာမူ လေထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်နေသည်။
"ဟေ့! ငါ့ကို ဒီမှာ ထားခဲ့တာလား! ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောကို ပြန်ပေးကြဦးလေ!"
သို့သော် မည်သူမျှ သူမ၏ စကားကို ကြားတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် အလွန်တရာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူမ၏ ဘဝတစ်ခုလုံးမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"လူသားတွေ! မင်းတို့က တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းတယ်!"
Azure Lotus သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ဘာမှ လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ သူမသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောကို မေ့လျော့လိုက်ပြီး အခြားနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် သူမ သိမထားသည်မှာ ရှန်ထျန်း သည် အရှေ့ဘက်တောအုပ် မှ ထွက်ခွာသွားစဉ်တွင် သူမကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ယခုအချိန်၌ ကျန်းယွင်ရှီး ၏ အစ်ကိုကြီးအကြောင်းသာ ပြည့်နှက်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်သည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့်အတွက် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။
ကျန်းယွင်ရှီး သည်လည်း ရှန်ထျန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်နောက်သို့ အမြန်ဆုံး လိုက်ပါသွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေမိသည်။ ထို့နောက် သူသည်လည်း သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။
သူတို့သည် အရှေ့ဘက်တောအုပ် မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ကျိုအာ မှာမူ လေထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်နေသည်။
"ဟေ့! ငါ့ကို ဒီမှာ ထားခဲ့တာလား! ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောကို ပြန်ပေးကြဦးလေ!"
သို့သော် မည်သူမျှ သူမ၏ စကားကို ကြားတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် အလွန်တရာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူမ၏ ဘဝတစ်ခုလုံးမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"လူသားတွေ! မင်းတို့က တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းတယ်!"
ကျိုအာ သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ဘာမှ လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ သူမသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သွေးကြောကို မေ့လျော့လိုက်ပြီး အခြားနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် သူမ သိမထားသည်မှာ ရှန်ထျန်း သည် အရှေ့ဘက်တောအုပ် မှ ထွက်ခွာသွားစဉ်တွင် သူမကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ယခုအချိန်၌ ကျန်းယွင်ရှီး ၏ အစ်ကိုကြီးအကြောင်းသာ ပြည့်နှက်နေသည်။