အခန်း ၁၄၈။ ။ မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်ခြင်း၊ စကြာဝဠာကို လင်းလက်စေမည့် ဓား
ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်တိုက်များ အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး လေထုတစ်ခုလုံး တုန်ခါနေသည်။ ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် စွမ်းအားများမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းနေသည်။
သူသည် နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက သူ့ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေပြီး ထိုအလင်းတန်းများကြားတွင် ရှေးဟောင်းသင်္ကေတများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ စွမ်းအားသည်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာကာ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအင်များကို ပေးစွမ်းနေသည်။
"ဒီနေ့တော့ ငါ့ရဲ့အစွမ်းကို အပြည့်အဝ ထုတ်ပြရမယ့်အချိန်ပဲ" ဟု ရှန်ထျန်း က ရေရွတ်လိုက်သည်။
အဝေးတစ်နေရာတွင် လုကျီ သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ အမိန့်ကို နာခံရန် ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်သော်လည်း ရှန်ထျန်း ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ခြေလှမ်းများ နောက်ဆုတ်မိသွားသည်။
"ဒါက... ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ လူသားတစ်ယောက်က ဒီလောက်ထိ စွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်တာလား" လုကျီ ၏ အသံမှာ တုန်ရီနေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ဖဝါးတွင် ဓားတစ်လက် ပုံဖော်လာသည်။ ထိုဓားမှာ သာမန်ဓားမျိုးမဟုတ်ဘဲ စကြာဝဠာ၏ အလင်းရောင်ကို စုစည်းထားသည့် ဓားဖြစ်သည်။ မြူမြို့ တစ်မြို့လုံးရှိ လေထုသည် ထိုဓား၏ အရှိန်အဝါအောက်တွင် ငြိမ်သက်သွားသည်။
"စကြာဝဠာကို လင်းလက်စေမည့် ဓား" ဟု သူက ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။
ဓားသွားသည် လေကို ခွင်းထွက်သွားသည်။ ထိုဓားချက်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ကောင်းကင်ယံတွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး လောကကြီးတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်သွားရသည်။ လုကျီ သည် ထိုအရှိန်အဝါကို ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ဘဲ ဒူးထောက်ကျသွားသည်။ သူသိလိုက်ပြီ၊ ဤတိုက်ပွဲတွင် သူသည် အရေးနိမ့်ရတော့မည်။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာတွင်မူ မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိ။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်သကဲ့သို့ စွမ်းအင်အားလုံးကို ထိုဓားချက်ထဲသို့ ပုံအပ်လိုက်သည်။ အလင်းရောင်များက မြူမြို့ တစ်မြို့လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
တိတ်ဆိတ်သွားသော လောကကြီးတွင် ရှန်ထျန်း ၏ အသံသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"ဒါက ငါ့ရဲ့လမ်းကြောင်းပဲ"
ဧရာမ ပတ္တမြားရောင် နွယ်ပင်ကြီးသည် ပေ ၃,၀၀၀ ကျော် အမြင့်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ၎င်း၏ အကိုင်းအခက်များမှာ လေထုထဲတွင် နေရာအနှံ့သို့ ပြန့်ကားသွားသည်။
ထိုခဏချင်းမှာပင် သန့်စင်သော အနှစ်သာရစွမ်းအင်များမှာ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ထံသို့ စီးဝင်သွားပြီး သူမက ၎င်းတို့ကို စုပ်ယူကာ ပြန်လည်သန့်စင်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြူမြို့ အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားချည်နှောင်နွယ်ပင်များမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ညှိုးနွမ်းလာပြီး အသက်ဝင်မှုများ လုံးဝကင်းမဲ့ကာ ခြောက်သွေ့သော နွယ်ပင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ ဤနတ်ဘုရားချည်နှောင်နွယ်ပင်များအားလုံးသည် လုကျီ ၏ အရုပ်များသာဖြစ်ပြီး သူမက လူသားတို့၏ အနှစ်သာရစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရန် အသုံးပြုသည့် ထိန်းချုပ်နိုင်သော ကိရိယာများ ဖြစ်ကြသည်။
လက်ရှိအချိန်တွင် လုကျီ သည် ကပ်ဘေးကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သဖြင့် သူမသည် ကပ်ဘေးကို ကျော်လွန်သည့်ကာလအတွင်း အသုံးပြုရန်အတွက် သူမ၏ အရုပ်များက စုပ်ယူထားသော လူသားတို့၏ အနှစ်သာရစွမ်းအင်အားလုံးကို တိုက်ရိုက် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားချည်နှောင်နွယ်ပင်များနှင့် လူသားတို့၏ အနှစ်သာရစွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူပြီးနောက်တွင် ထိုပေ ၃,၀၀၀ ရှည်လျားသော ပတ္တမြားရောင် နွယ်ပင်ကြီးသည် ပိုမိုကြည်လင်တောက်ပလာသည်။
ထိုအတောအတွင်း၌ ထိုလှပသော အမျိုးသမီး၏ ပုံရိပ်မှာလည်း ပိုမိုလက်တွေ့ဆန်လာပြီး စစ်မှန်သော လူသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ သူမသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်တည်နေပြီး လျှပ်စီးကြောင်းများကြောင့် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကင်းသွားသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ ကုသနိုင်စွမ်းမှာ နတ်ဘုရားချည်နှောင်နွယ်ပင်များထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေပေသည်။
လုကျီ သည် ကောင်းကင်ယံရှိ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များကို မော့ကြည့်ရင်း သူမ၏ နွယ်ပင်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
"မင်းတို့ လူသားကျင့်ကြံသူတွေက အမြဲတမ်း ပါးစပ်ကနေ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်အတွက် နတ်ဆိုးတွေ၊ မိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်မယ်လို့ ပြောနေကြတာပဲ။ ဒီနေ့တော့ ဒီကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ရဲ့ မိုးကြိုးက ငါ့အသက်ကို ယူနိုင်မလားဆိုတာ ငါကြည့်လိုက်ဦးမယ်!"
လုကျီ ၏ ပေ ၃,၀၀၀ ရှည်လျားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားပြီး နွယ်ပင်တစ်ခုလုံးမှာ ဧရာမ နတ်ဘုရားแส้ (แส้) တစ်ခုအလား ကောင်းကင်ယံသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။
သူမသည် မိုးကြိုးကျလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ မိုးတိမ်များကို ရိုက်ခတ်ဖျက်ဆီးပစ်ကာ ကပ်ဘေးကို အရင်းအမြစ်မှပင် ဖြေရှင်းပစ်ရန် ကြံရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
လုကျီ ၏ ရန်လိုသော လုပ်ရပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှန်ထျန်း မှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။
"ခွေးကောင်! ငါများ မိန်းမသားဇာတ်ဆောင်တွေပါတဲ့ ဝတ္ထုထဲကို ရောက်လာတာလား!"
"မင်းက နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ဖြစ်နေလို့ပဲ ဘာဖြစ်လဲ? တကယ်ပဲ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို နွယ်ပင်နဲ့ ရိုက်ဖို့ ရဲဝံ့နေတာလား? ဒီမြင်ကွင်းကတော့ 'ငါဟာ ငါ့ကံကြမ္မာရဲ့ သခင်ပဲ' လို့ ကြွေးကြော်လေ့ရှိတဲ့ မောက်မာတဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းပုံစံအတိုင်းပဲ။ ဒါတွေက တကယ်ပဲ ဖြစ်ပျက်နေတာလား?"
တကယ်တမ်းတွင် မိုးကြိုးကပ်ဘေးပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကြောင်အသွားရသည်။
ဧရာမ နွယ်ပင်แส้ (แส้) ကြီးက မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်သွားပြီးနောက် တိမ်တိုက်များအတွင်း ပြည့်နှက်နေသော မိုးကြိုးများမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။
သို့သော်လည်း ၎င်း၏နောက်တွင် မိုးကြိုးများမှာ ဒေါသထွက်နေသည့်အလား ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ဒုတိယအကြိမ် မိုးကြိုးကျလာသည့်အခါတွင်မူ မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသော တောက်ပသည့် နီမြန်းသော ဖီးနစ်ငှက်လုံးကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ အနီရောင်သန်းသွားသည်။
၎င်းမှာ ငါးမျိုးဓာတ်၏ မူလနတ်ဘုရားမိုးကြိုးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် မူလနီမြန်းသော ဖီးနစ်မိုးကြိုး (မီး) ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကဲ့သို့သော သစ်ပင်မျိုးနွယ်ဝင် နတ်ဆိုးများကို အထူးတလည် နှိမ်နင်းနိုင်သည်။
ထို့အပြင် မိုးကြိုးကပ်ဘေးသည် လုကျီ ၏ စော်ကားသော လုပ်ရပ်ကြောင့် ဒေါသထွက်သွားပုံရသဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ထိုမိုးကြိုးသည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင် ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ဖီးနစ်ငှက်၏ ရုပ်သွင်ကိုပင် ဖန်တီးလိုက်သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းလာပြီး လုကျီ ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ တောင်ကြားတစ်ခုလုံးရှိ နတ်ဘုရားမြူခိုးများမှာ ထိုအရှိန်အဝါကြောင့် လွင့်စင်သွားရသည်။
သို့သော်လည်း လုကျီ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိပေ။ "ဟားဟား၊ လာခဲ့!"
စကားဆုံးသည်နှင့် သူမ၏ ဧရာမ နွယ်ပင်များပေါ်တွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသော လူမျက်နှာများ ပေါ်လာသည်။ ထိုသူတို့မှာ လောဘတရားကြောင့် မြူတောပြင်တွင် လမ်းပျောက်နေခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ အနှစ်သာရစွမ်းအင်များကို နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် များက အကုန်အစင် စုပ်ယူထားပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကိုလည်း ပြန်လည်မွေးဖွားခွင့်မရအောင် နွယ်ပင်များထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ လုကျီ သည် ထိုဝိညာဉ်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ နီမြန်းသော ဖီးနစ်မိုးကြိုးဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ သူမသည် ထိုသူများကို မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက်များကြားတွင် ပျက်စီးသွားစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"လုကျီ၊ မင်း လွန်လွန်းနေပြီ။"
မူလက နွယ်ပင်များဖြင့် အချည်ခံထားရသည့် ဓားအရှင်သခင် ချန်ယန် (Qian Yang) က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ချည်နှောင်ထားသည့် နွယ်ပင်များမှာ ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားသည်။ ဓားအရှင်သခင် ချန်ယန် (Qian Yang) ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တောက်ပသော မီးတောက်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး လောင်ကျွမ်းနေသော ရှည်လျားသည့် ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပုံဖော်သွားသည်။
သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"မင်းက ဝိညာဉ်သစ်ပင်စာရင်းမှာ အဆင့် ၉ ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ဖြစ်ပြီး ငါ့ကို အကြိမ်ကြိမ် အရှုံးပေးခဲ့ဖူးပေမယ့်၊ ထူးခြားသောမီးစာရင်းမှာ အဆင့် ၁၀ ရှိတဲ့ နန်မင်လီ (Nan Ming Li) မီးက ငါ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းမသိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းရဲ့ အသက်ကို ဘယ်တုန်းကမှ အန္တရာယ်မပြုခဲ့ဘူး။"
"မေ့လိုက်ပါတော့၊ ဒီအခြေအနေကို ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ ငါတို့ကြားမှာ အမှားအမှန်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး၊ ဒီတိုက်ပွဲပဲ ကျန်တော့တယ်။ ဒီနေ့တော့ ငါတို့ သေနိုးသေတိုက်ကြစို့! နောက်ဘဝတစ်ခုရှိရင် မင်း လူသားအဖြစ် ပြန်မွေးဖွားလာခဲ့၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ နတ်ဆိုးဖြစ်လာမယ်!"
"အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကြွေးတွေ ပြေလည်သွားပြီး နောက်ဆုံးတော့ အတူတူ နေနိုင်ကောင်းပါရဲ့။"
ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေလျက် ဓားအရှင်သခင် ချန်ယန် (Qian Yang) ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကောင်းကင်ရှိ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များမှာ မှင်နက်ကဲ့သို့ ပိုမိုထူထပ်လာသည်။
ဓားအရှင်သခင် ချန်ယန် (Qian Yang) သည် စိတ်အသိပွင့်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ တောက်ပသော နန်မင်လီ (Nan Ming Li) မီးများဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသည်။
ထိုခဏ၌ သူသည် ကပ်ဘေးကျော်လွန်ခြင်း အဆင့်သို့ပင် နီးကပ်သွားခဲ့သည်။
"တောက်ပတဲ့ နေမင်းမရှိရင်၊ ခေတ်ကာလတွေအားလုံးဟာ ရှည်လျားတဲ့ ညဉ့်ယံလိုပဲ ဖြစ်နေမှာ။"
"ကောင်းကင်ဘုံကနေ နေမင်းရောင်ခြည် လင်းလက်လာပြီး၊ ဓားမီးတောက်က နတ်ဆိုးအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေလိမ့်မယ်။"
"မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်ခြင်း၊ လင်းလက်စေမည့် ဓား!"
စကားဆုံးသည်နှင့် ဓားအရှင်သခင် ချန်ယန် (Qian Yang) သည် အနီရောင်ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ ဓားသွားကို ဝန်းရံလျက် ရွှေရောင်သန်းသော နေလုံးကိုးလုံးမှာ ဝိုးတဝါး ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ရွှေကျီးကန်း (Golden Crow) ဖြစ်သည်။
ဒဏ္ဍာရီများအရ ၎င်းမှာ နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို အဆင့်မြင့်ဆုံးထိ ကျင့်ကြံပြီးမှသာ ဖန်တီးနိုင်သည့် ကိုယ်ပွားတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဓားအရှင်သခင် ချန်ယန် (Qian Yang) သည် သူ၏ အနှစ်သာရစွမ်းအင်ကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်းဖြင့် ၎င်းကို စောစီးစွာ ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် ဓားကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာပြီး မယိမ်းယိုင်သော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် လုကျီ ဆီသို့ ပြတ်သားစွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်သည့် တားမြစ်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ သူမနှင့်အတူ ပျက်စီးရန် ကြိုးပမ်းနေသော ဓားအရှင်သခင် ချန်ယန် (Qian Yang) ကို ရင်ဆိုင်ရင်း လုကျီ က ရယ်မောလိုက်သည်။
"ငါ့ကို ရင်မဆိုင်ရဲတဲ့ သူရဲဘောကြောင်သူ! ငါက ဒီဘဝတစ်ခုတည်းမှာပဲ နေမယ်၊ နောက်ဘဝဆိုတာ မရှိဘူး! ဘယ်သူက မင်းနဲ့ နောက်ဘဝမှာ အတူတူ နေမှာလဲ?"
"နန်မင်လီ (Nan Ming Li) မီးလိုမျိုး အစွမ်းထက်တဲ့ မီးတောက်ကို မင်းလိုလူလက်ထဲမှာ ထည့်ထားရတာ ဒီရတနာအတွက်တော့ အရှက်ရစရာပဲ!"
"မေ့လိုက်တော့။ ဒီနေ့တော့ မင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကံကြမ္မာကြွေးအားလုံးကို ငါ အပြီးသတ် ဖြတ်တောက်ပစ်မယ်၊ ငါ့ရဲ့ လမ်းစဉ်ကို သက်သေပြပြီး သူတော်စင်နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်မယ်!"
ကောင်းကင်ရှိ ဧရာမ ပတ္တမြားရောင် နွယ်ပင်ကြီးမှာ စုစည်းသွားပြီး ချွန်ထက်သော အချွန်ပုံစံ ဖြစ်လာသည်။ ၎င်း၏ အဖျားပိုင်းသည် ဓားအရှင်သခင် ချန်ယန် (Qian Yang) ပြောင်းလဲသွားသော ဓားဆီသို့ ထိုးစိုက်သွားသည်။
ဘုန်း!
ဧရာမ ပတ္တမြားရောင် နွယ်ပင်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားသော်လည်း နန်မင်လီ (Nan Ming Li) မီးတောက်များမှာလည်း အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားသည်။ မီးလုံးများမှာ လေထုထဲသို့ ဥက္ကာပျံများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။
မှန်ပါသည်၊ ဓားအရှင်သခင် ချန်ယန် (Qian Yang) ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ နောက်ဆုံး၌ လုကျီ ထက် နိမ့်ကျနေသဖြင့် သူသည် ပြတ်သားစွာ ခုတ်ပိုင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
မူလကပင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သူမနှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိသည့်အပြင်၊ သူ့ဓားကို ခုတ်ပိုင်းရာတွင်လည်း တွေဝေမှုများ ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အင်အားအပြည့်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။
သွက်လက်သော်လည်း တည်ငြိမ်ပြတ်သားသည့် လုကျီ နှင့် ယှဉ်ပါက ဓားအရှင်သခင် ချန်ယန် (Qian Yang) မှာ နောက်ဆုံးတွင် အားနည်းနေခဲ့သည်။ သူသည် မီးတောက်များကဲ့သို့ ထည်ဝါဟန်ရှိသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို မသိရှိသကဲ့သို့ သူ၏ ဓားလမ်းစဉ်စိတ်ဓာတ်ကိုလည်း နားမလည်ခဲ့ပေ။
သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်မှာ အမှားမဟုတ်သော်လည်း ဓားသမားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ခိုင်မာသော စိတ်ဆန္ဒမရှိပါက သူ၏ ဓားလမ်းစဉ်မှာ အမြင့်ဆုံးအထိ မရောက်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် လုကျီ နှင့် တိုက်ပွဲတွင် ဓားအရှင်သခင် ချန်ယန် (Qian Yang) မှာ နောက်ဆုံး၌ အရှုံးပေးလိုက်ရသည်။
...
နန်မင်လီ (Nan Ming Li) မီးဓား အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားပြီးနောက် လီမီးတောက်၏ မူလစွမ်းအင်များမှာ တောင်ကြားနေရာအနှံ့သို့ ပြန့်ကျဲသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။
လီမီးတောက်၏ မူလစွမ်းအင်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး သတိလစ်မေ့မြောနေသည့် ဓားအရှင်သခင် ချန်ယန် (Qian Yang) ၏ ဝိညာဉ်အချို့ကို သယ်ဆောင်ကာ မြူမြို့ ဘက်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့သည့် လုကျီ ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ဒုတိယအကြိမ် နီမြန်းသော ဖီးနစ်မိုးကြိုး (မီး) ၏ ထိမှန်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ခုခံမှုမရှိတော့သည့်အတွက် ထိုနတ်ဘုရားမိုးကြိုးသည် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။
ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော မိုးကြိုးအစအနများသည် တောင်ကြားနေရာအနှံ့သို့ ချက်ချင်းပင် ပြန့်ကျဲသွားသည်။ မထင်မှတ်ဘဲနှင့် မိုးကြိုးအချို့မှာ ရှန်ထျန်း ၏ ဘေးသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်လာသည်။ ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ကပ်ဘေးကျော်လွန်စဉ် ရင်ဆိုင်ရသည့် မိုးကြိုးများဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်သည်။
၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ဘေးသို့ ကျရောက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်ပြီး အစွမ်းထက်မြက်သည့် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များ တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားသည်။
ထိုမိုးကြိုးသည် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရူးသွပ်စွာ ဖျက်ဆီးပစ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရစေသည်။ သူ၏ ဆံပင်များမှာ ထောင်မတ်လာပြီး မျက်နှာမှာလည်း ချက်ချင်းပင် မည်းညစ်သွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် သူသည် အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များကို ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။
"ဒီကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး မိုးကြိုးက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ!"
သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ အစပျိုးခြင်းသာ ရှိပါသေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုကျီ ၏ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး မိုးကြိုးများမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်!
သဘာဝကျစွာပင် ရှန်ထျန်း ၏ ဘေးသို့ ကျရောက်လာသော မိုးကြိုးအစအနများကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။
ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး မိုးကြိုးများသည် အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ဆက်တိုက်ကျရောက်နေသည်။ အာကာသတစ်ခုလုံးသည် မီးတောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည်လည်း မိုးကြိုးအစအနများကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်းလျက်ရှိသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အသက်ရှူမှားလောက်အောင် ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားနေရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် ခံနေရသဖြင့် အရိုးအဆစ်များပင် ကြွပ်ဆတ်သံ မြည်လာသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ စူးရှသော အလင်းရောင်များသာ တောက်ပနေသည်။
"ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးက တစ်သက်မှာ တစ်ခါပဲ ရနိုင်တာ။"
သူသည် ဤမိုးကြိုးစွမ်းအင်များကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးလိုပေ။ သူသည် သူ၏ အတွင်းအားများကို စုစည်းကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသော မိုးကြိုးစွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများပင် မီးလောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ပူလောင်နေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ခံနိုင်ရည်ရှိသမျှ တောင့်ခံထားသည်။ သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် မိုးကြိုးကြောင်းများ ထင်ကျန်နေပြီး အသားအရေမှာလည်း လောင်ကျွမ်းမှုဒဏ်ကြောင့် အနက်ရောင် ပြောင်းလဲနေသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများမှာမူ ဤမိုးကြိုးစွမ်းအင်များကြောင့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာပြီး ပိုမိုသန့်စင်လာသည်ကို သူသတိပြုမိလိုက်သည်။
"လာစမ်းပါ! ငါ့ကို နောက်ထပ် ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ပေးစမ်း!"
သူသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မိုးကြိုးများ ကျရောက်ရာ နေရာသို့ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ အန္တရာယ်များလှသော အခြေအနေမျိုးတွင်မှ သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ အဆင့်တက်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။
ကောင်းကင်ဘုံမှ မိုးကြိုးများသည် ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်။ အလင်းရောင်များမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာလည်း တုန်ခါနေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ထိုမိုးကြိုးဒဏ်ကို ခံရင်းနှင့်ပင် သူ၏ စိတ်အာရုံကို တည်ငြိမ်အောင် ထားကာ မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုသန်မာလာစေရန် အားထုတ်နေသည်။
သူသည် သိရှိထားသည်။ ဤကပ်ဘေးသည် ဓားအရှင်သခင် ချန်ယန် (Qian Yang) နှင့် လုကျီ တို့၏ တိုက်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းသည် ရှန်ထျန်း အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ကျင့်ကြံခြင်း အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ရှန်ထျန်း ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် အရေးပါသော အခိုက်အတန့်တစ်ခုပင်။ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး မိုးကြိုးများ၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာပြီး သူ၏ အသားအရေနှင့် အရိုးအဆစ်များကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် ပုံဖော်ပေးနေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်ပတ်နေသော မိုးကြိုးစွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်သည်လည်း ဤမိုးကြိုးစွမ်းအင်များကြောင့် ဆူပွက်နေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် နာကျင်လှသော်လည်း သူသည် ဤနာကျင်မှုကို ကျေနပ်စွာပင် လက်ခံနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဤမိုးကြိုးစွမ်းအင်များ၏ အကူအညီဖြင့် ပိုမိုသန့်စင်လာပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း တိတ်တဆိတ် မြင့်တက်လာနေသောကြောင့်ပင်။
သူသည် မိမိကိုယ်ကို အားပေးလိုက်သည်။ "နောက်ထပ် အားကောင်းစမ်းပါဦး။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီထက်ပိုပြီး သန်မာအောင် လုပ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပါစေ!"
ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး မိုးကြိုးများမှာ တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာလည်း လျှပ်စီးကြောင်းများဖြင့် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ဤအန္တရာယ်များလှသော အခြေအနေတွင်ပင် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများမှာလည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။ ဤသည်မှာ သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဓားအရှင်သခင် ချန်ယန် (Qian Yang) နှင့် လုကျီ တို့၏ တိုက်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဤမိုးကြိုးများသည် ရှန်ထျန်း အတွက်မူ ကံကောင်းခြင်း တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူသည် ဆက်လက်၍ တောင့်ခံထားသည်။ ဤမိုးကြိုးဒဏ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံရင်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လာရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။ ဤကပ်ဘေးသည် ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုသန်မာသော သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။