ငါကတကယ်ပဲကံကြမ္မာရဲ့သားတော်မဟုတ်ရပါဘူး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: I Am Really Not The Son of Providence – Chapter 147: Ask the Heavens, Can You Annihilate Me | NovelPing

အခန်း ၁၄၇။ မိုးကောင်းကင်ကို မေးခွန်းထုတ်ခြင်း၊ သင် ငါ့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပါ့မလား

မြူမြို့ ၏ ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးခြိမ်းသံများ တဒိုင်းဒိုင်းမြည်ဟည်းလာပြီး အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များက ဖိအားပေးလျက် ရှိသည်။ လေထုထဲတွင် အသက်ရှူရပင် ကြပ်မတ်လာသလို ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ရှန်ထျန်း သည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်နေပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။ သူ့ရှေ့တွင် မိစ္ဆာ တစ်ကောင်၏ စွမ်းအားများ ပျံ့လွင့်နေသော်လည်း၊ သူကမူ တည်ငြိမ်စွာပင် ရပ်နေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကို စမ်းသပ်ချင်နေတာလား" ရှန်ထျန်း က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ့ဘေးတွင် ကျန်းယွင်ရှီး က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်နေသည်။ "ရှန်ထျန်း၊ သတိထားပါ။ ဒီကပ်ဘေးက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။"

လုကျီ ကလည်း အနီးအနားတွင် ရောက်ရှိနေပြီး သူ၏ အမူအရာမှာလည်း တင်းမာနေသည်။ "သခင်၊ ဒီ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ရဲ့ စွမ်းအားက အလွန်ပြင်းထန်တယ်။ ကောင်းကင်ရဲ့ အမျက်ဒေါသကို ဆွဲဆောင်မိတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ရှန်ထျန်း သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထိုအပင်၏ အငွေ့အသက်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာပြီး အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ၊ မင်းက ငါ့ကို ဖျက်ဆီးချင်နေတာလား။"

သူက ကောင်းကင်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ စိန်ခေါ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မိုးကြိုးတစ်ချက်သည် ကောင်းကင်မှ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချလိုက်သည်။ သို့သော် ရှန်ထျန်း က နောက်သို့ ဆုတ်မသွားဘဲ ထိုမိုးကြိုးကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"လာခဲ့စမ်း!"

သူ၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် မှ အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး ကောင်းကင်မှ ကျလာသော မိုးကြိုးကို ပြန်လည်ခုခံလိုက်သည်။ အလင်းရောင်များမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားမည့်အလား တောက်ပနေသည်။

ကျန်းယွင်ရှီး နှင့် လုကျီ တို့မှာ ထိုစွမ်းအား၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရောပြွန်းနေသည်။

ရှန်ထျန်း သည် ထိုစွမ်းအားများကြားတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသိသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကံကြမ္မာကို သူကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ရမည့်အချိန်ဖြစ်သည်။

"မိုးကောင်းကင်၊ မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ငါ့ကို ဘာမှလုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

သူ၏ စကားသံမှာ ကောင်းကင်ယံတစ်ခွင် ပျံ့လွင့်သွားပြီး မြူမြို့ တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဓားပညာရှင်နှင့် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် တို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို နားထောင်ပြီးနောက်တွင် ရှန်ထျန်း မှာ ရှက်လွန်း၍ သေလုမတတ်ပင် ဖြစ်နေသည်။

ဒီတော့ ဒါက ငယ်စဉ်ကတည်းက တွေ့ဆုံပြီး ချစ်ကြိုက်သွားခဲ့ကြတဲ့ ဓားသမားလေးတစ်ယောက်နဲ့ နွယ်ပင်လေးတစ်ပင်တို့ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းပေါ့။ ပြီးတော့ အဲဒီဓားသမားလေး သို့မဟုတ် သူ့ဆရာက သူတို့နှစ်ယောက် အတူတူရှိနေတာကို လက်မခံနိုင်ကြလို့ အတင်းအဓမ္မ ခွဲခွာလိုက်ရတာပေါ့လေ။

ပြီးတော့ အဲဒီနွယ်ပင်လေးအတွက် အချစ်ကနေတစ်ဆင့် အမုန်းတရားတွေ ပေါက်ဖွားလာပြီး လူသားမျိုးနွယ်တစ်ရပ်လုံးကို မုန်းတီးသွားတာပေါ့။ ဒါကြောင့်လည်း အဲဒီနွယ်ပင်လေးက မိစ္ဆာ ဆန်သွားပြီး လူတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ကာ ဒုက္ခတွေ ပေးနေတာပေါ့လေ။

အို ဘုရားသခင်! အရမ်းကို ရိုးရှင်းပြီး ဆပ်ပြာသည်ဇာတ်လမ်းဆန်လွန်းတဲ့ ဇာတ်ကွက်ပါလား! ဒီလိုဇာတ်လမ်းမျိုးကို ရေးနိုင်ဖို့အတွက် ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာက ဘယ်လောက်တောင် ညံ့ဖျင်းနေလိုက်သလဲ!

သာမန်အချိန်သာဆိုရင် ရှန်ထျန်း က သူတို့နှစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းမရှိမှန်း သိနေသည့်တိုင် အပြင်ကို ထွက်သွားပြီး သူတို့ကို နားဝင်အောင် ပြောပြမိမှာ အသေအချာပင်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲက အချစ်ဆိုတဲ့ သဘောတရားက တကယ်ကို ခေတ်နောက်ကျလွန်းနေတာပဲ! မြူမြို့ ထဲက လူတွေကတော့ ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ အချစ်ရေးကိစ္စတွေကြောင့် အခုလိုပဲ ဒုက္ခရောက်နေကြရပြီ!

မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက အပြစ်မရှိတဲ့ လူတွေရဲ့ ခံစားချက်ကိုရော ထည့်တွက်ကြည့်ကြရဲ့လား၊ အထူးသဖြင့် တစ်ကိုယ်ရေသမားတွေရဲ့ ခံစားချက်ကိုပေါ့!

ရှန်ထျန်း က သူ့စိတ်ထဲမှာ ရူးမတတ် အပြစ်တင်နေမိသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ ကျောက်တုံးနောက်ကွယ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ပုန်းအောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဟာသမဟုတ်ဘူး၊ ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ ဒီသတ္တဝါနှစ်ကောင်ဟာ အချစ်အပေါ်မှာ ပုံစံလွဲမှားစွာ ရှုမြင်နေကြတဲ့ တယူသန် စိတ်ကူးယဉ်သမားတွေဆိုတာ သိထားရင်တောင် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက လျော့ကျသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် (Soul Formation) ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတဲ့သူတွေ ဖြစ်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် လုကျီ ဆိုရင် ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့တောင် ပြင်ဆင်နေပြီ။ သူမသာ အောင်မြင်သွားရင် ကပ်ဘေးကျော်လွှားခြင်းအဆင့် (Tribulation Transcendence) ကို ရောက်ရှိသွားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အစွမ်းထက်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပဲ။

သာဓကအားဖြင့် ရှန်ထျန်း သာ အပြင်ကို ခုန်ထွက်ပြီး "မင်းတို့ရဲ့ အချစ်သဘောတရားက အရမ်းကို အဓိပ္ပာယ်မရှိလွန်းတယ်" လို့ သွားပြောလိုက်မယ်ဆိုရင် သူမရဲ့ နွယ်ပင်တစ်ချက်ရိုက်လိုက်ရုံနဲ့တင် သူက အသားတုံးလေး ဖြစ်သွားမှာ အသေအချာပဲ။

ရှန်ထျန်း က သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်ချောမောမှုကြောင့် လုကျီ က သူ့ကို တိုက်ရိုက်ရိုက်သတ်လိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ တွေးမိပေမဲ့၊ တကယ်လို့ သူမက သူ့ကို မြင်ပြီးတာနဲ့ ချစ်ကြိုက်သွားပြီး အတင်းလိုက်ကပ်နေရင်ရော သူ ဘာလုပ်ရမလဲ။

သူမက အသက် ၃,၀၀၀ ပိုကြီးပြီး စွမ်းအားချင်းလည်း အဆမတန် သာလွန်နေပေမဲ့ သူမရဲ့ အချစ်အပေါ်ထားတဲ့ သဘောထားက အရမ်းကို အစွန်းရောက်လွန်းတယ်။

ရှန်ထျန်း က ဒီလိုအမျိုးအစားကို သိပ်ပြီး သဘောမကျပေ။

အဲ... ငါက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်ကူးယဉ်နေမိတာလဲ။

...

ရှန်ထျန်း က ကျောက်တုံးနောက်ကွယ်ကနေပဲ ရှိုးပွဲကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။

တစ်ဖက်မှာတော့ ဓားပညာရှင် ချန်ယန် နှင့် လုကျီ တို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တောင်ကြားတစ်ခုလုံး တုန်ခါနေသည်။ တိုင်လုံးတွေထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားတဲ့ နွယ်ပင်တွေက တောင်ကြားနေရာအနှံ့ကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ကို မွှေနှောက်နေကြသည်။

ရှန်ထျန်း အရင်က မြင်ခဲ့ရတဲ့ နာစန့်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် က မီတာ ၃၀၀ လောက်ပဲ မြင့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့၊ အခု လုကျီ ရဲ့ မူလကိုယ်ထည်က နွယ်ပင်တစ်ခုချင်းစီဟာ မီတာရာနဲ့ချီ ကျော်လွန်နေပြီ။ ဒါ့အပြင် သူမရဲ့ နွယ်ပင်တွေက အစိမ်းရင့်ရောင် မဟုတ်ဘဲ မြစိမ်းရောင်ဘက်ကို ပိုရောက်နေသည်။

ထိုနွယ်ပင်တွေက ကျောက်စိမ်းကို ထုဆစ်ထားသယောင် ကြည်လင်တောက်ပနေသည်။

ဓားပညာရှင် ချန်ယန် ပြောင်းလဲလိုက်တဲ့ နေမင်းကြီးရဲ့ အလင်းရောင်အောက်မှာ နွယ်ပင်တွေက တောက်ပလျက် ရှိနေသည်။

"မင်းရဲ့ အမှားကို မင်းကိုယ်တိုင် ဝန်မခံသရွေ့တော့ ဒီနေ့ ငါ မင်းကို ရှင်းပစ်ရလိမ့်မယ်!"

ဓားပညာရှင် ချန်ယန်ရဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ ပြတ်သားမှုအငွေ့အသက်တွေ ပေါ်လာပြီး သူ့ကျောဘက်က ဓားမကြီးကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပဲ ကျယ်ပြန့်ပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ဓားစွမ်းအင်တွေက တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဝိညာဉ်မြူတွေတောင် အများအပြား ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မှာ နေမင်းကြီးတစ်စင်း ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြီး ဓားပညာရှင် ချန်ယန် ကိုင်ထားတဲ့ ဓားမကြီးပေါ်သို့ အလင်းရောင်များ ဖြာကျလာသည်။

"အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်၊ ကောင်းကင်ကို မီးရှို့နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်!"

ဓားပညာရှင် ချန်ယန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ကြီးမားတဲ့ နေမင်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့လက်ထဲက ဓားမကြီးကနေ မီတာ ၃၀၀ ကျယ်တဲ့ ဓားစွမ်းအင်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူက လုကျီ နဲ့ တိုက်ခိုက်နေပြီး ဓားစွမ်းအင်တွေက အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပြန့်ထွက်သွားသည်။

သို့သော် သူ အလွန်တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းတဲ့ အချက်တစ်ခုကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။ သူ့ဓားက လုကျီ ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ!

ဓားပညာရှင် ချန်ယန်ရဲ့ လက်ထဲက ဓားမကြီးရဲ့ ထက်မြက်မှုက တောင်တွေကိုတောင် အလွယ်တကူ ခွဲနိုင်ပြီး တစ်ချက်ခုတ်ရုံနဲ့တင် သုံမြစ်ကို မီတာ ၃၀၀ အမြင့်အထိ ခွဲထုတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

သို့သော် လုကျီ ရဲ့ နွယ်ပင်တွေပေါ်မှာတော့ အနက်အနည်းငယ်သာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနက်အနည်းငယ် ဆိုပေမဲ့ မီတာ ၃၀၀ ရှည်တဲ့ နွယ်ပင်အတွက်တော့ ဒါက ဘာမှမဟုတ်တဲ့ အပေါ်ယံဒဏ်ရာလောက်သာ ဖြစ်သည်။ နွယ်ပင်တစ်ဝက်တောင် ပြတ်မသွားပေ။

ဒါပေမဲ့ လုကျီ ရဲ့ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကတော့ ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတာပေါ့လေ! ကောင်းပြီ၊ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးဆိုတာ မရှိတော့ဘူး! မြူမြို့ တစ်ခုလုံးကို ငါ ဘယ်လို သတ်ဖြတ်ပြမလဲဆိုတာ မင်း မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ထားလိုက်!"

ကြီးမားတဲ့ နွယ်ပင်တွေက ဓားပညာရှင် ချန်ယန်ကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေပြီး သူကလည်း အားကုန်ထုတ်ကာ ခုခံနေရသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှန်ထျန်း လို အားနည်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်တောင် ဓားပညာရှင် ချန်ယန် ရှုံးနိမ့်တော့မယ်ဆိုတာ မြင်နေရသည်။ အကြောင်းမှာ သူ့ရဲ့ ဓားစွမ်းအင်နယ်ပယ်က နွယ်ပင်တွေရဲ့ ဖိအားပေးမှုကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ဖို့တောင် မစွမ်းသာတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လုကျီ က မဲ့ပြုံးပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ချန်ယန်၊ မင်းကို ငါ တစ်ခါမှ မပြောပြခဲ့တဲ့ အချက်တစ်ခု ရှိတယ်။ ငါက သာမန် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ပဲလို့ မင်း ထင်နေတာလား။ မင်း မှားပြီ၊ တကယ်တော့ ငါက နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ပဲ!"

"ငါတို့ စတွေ့ကတည်းက တိုက်ခိုက်တိုင်း ငါက တမင်တကာ ရှုံးပေးနေခဲ့တာ! ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ ငါ အတုအယောင်တွေ မလုပ်တော့ဘူး။ မင်းက ငါ့ရဲ့ တစ်ချက်တိုက်ခိုက်မှုကိုတောင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ ပြမယ်!"

ပြောပြီးသည်နှင့် လုကျီ က သူမရဲ့ ကြီးမားတဲ့ နွယ်ပင်ကို ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်ရာ ဓားပညာရှင် ချန်ယန် မီတာရာပေါင်းများစွာ လွင့်စင်သွားသည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ စွမ်းအားလား။ မင်း ပြောနေတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ကို ဒီလောက် ဟာသဆန်တဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ကာကွယ်ပေးမယ်လို့ စိတ်ကူးထားတာလား။" လုကျီ က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ငါ ပြောပြမယ် ချန်ယန်၊ မင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မကာကွယ်နိုင်ဘူး!"

ကျောက်စိမ်းလို ကြည်လင်တဲ့ နွယ်ပင်တွေက ဓားပညာရှင် ချန်ယန်ရဲ့ လက်ထဲက ဓားမကြီးကို ရုတ်တရက် ရိုက်လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပါးလွှာတဲ့ နွယ်ပင်လေးချောင်းက လေထုကို ထိုးဖောက်ပြီး ဓားပညာရှင် ချန်ယန်ရဲ့ လက်၊ ခြေတို့ကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်လိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပဲ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ ဓားပညာရှင် ချန်ယန်မှာ ကောင်းကင်မှာ တုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်သစ်ပင်စာရင်းမှာ အဆင့် ၉ ချိတ်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် က သူမရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တော့သည်။

...

စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အမျိုးသမီးပုံရိပ်က ထပ်မံပေါ်လာသည်။ သူမက ဓားပညာရှင် ချန်ယန်ကို လှောင်ပြောင်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒါက လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့ ဂုဏ်ယူမှုပေါ့လေ။ ငါက နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်၊ နတ်ဘုရားအစစ်တွေကိုတောင် ဝါးမြိုနိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံး နတ်ဘုရားနွယ်ပင်ပဲ။ မင်းက ငါ့ကို မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ပြီး မြူမြို့ မှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ်လို့ တကယ်ပဲ ယုံကြည်နေတာလား?"

"ဟာသပဲ! ငါက ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ပဲ နိမ့်ချနေခဲ့တာပါ။ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ တကယ့် အစွမ်းထက်သူတွေ သိသွားမှာကို မလိုလားခဲ့လို့ပါ။ မင်းက တခြားသူတွေကို လှည့်စားဖို့အတွက် အသုံးချခံရတဲ့ အကာအကွယ်သက်သက်ပဲ!"

"ဒီနေ့ကစပြီး ငါ လူသားအသွင် ပြောင်းနိုင်တော့မယ်၊ မြေကြီးပေါ်မှာ ချည်နှောင်ခံထားရတဲ့ ဘဝကနေ လုံးဝ လွတ်မြောက်တော့မယ်။"

"မင်းက ငါ့ကို လက်မထပ်ချင်ဘူးဆိုတော့ ငါ မင်းကို အစွမ်းတွေ အကုန်စုပ်ယူပြီး တခြားတစ်ယောက် ရှာလိုက်တော့မယ်!"

"ဟားဟား၊ ကံကောင်းတာကပဲ မကြာသေးခင်ကမှ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ရုပ်ရည်ချောမောမှုရှိတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို တွေ့ထားတယ်။ ကပ်ဘေးကျော်လွှားပြီးတာနဲ့ ငါ သူ့ကို သွားဖမ်းပြီး ငါစိတ်ကြိုက် လုပ်ပစ်မယ်။"

"မင်း မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ထားလိုက်! မင်း ငါ့ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

လုကျီ က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားမှာ ရပ်နေသည်။ တိမ်တိုက်တွေကြားမှ လျှပ်စီးများ စတင်လက်လာသည်။ ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကပ်ဘေးဖြစ်ပြီး လျှပ်စီးတွေက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားကို ဆောင်ယူထားသည်။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက ပိုမိုအားကောင်းတဲ့ သက်ရှိတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလေ ပိုမိုပြင်းထန်လာလေဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် က ဝိညာဉ်သစ်ပင်စာရင်းမှာ ထိပ်ဆုံး ၁၀ ခုစာရင်းဝင် ဖြစ်သည်။ ဝါးမြိုခြင်း၊ လေဟာနယ်ကို ထိုးဖောက်ခြင်း စတဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမရဲ့ လျှပ်စီးကပ်ဘေးမှာလည်း စိတ်ကူးယဉ်မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သည်။ ပထမဆုံး ကျလာတဲ့ လျှပ်စီးမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ အဖြူရောင်ကျား (၇) ခုမြောက် နတ်ဘုရားလျှပ်စီး (သတ္တု) ဖြစ်သည်။

ထိုအဖြူရောင်ကျား (၇) ခုမြောက် နတ်ဘုရားလျှပ်စီး (သတ္တု) မှာ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်တောင်က တပည့်တွေ ဖန်တီးနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားလျှပ်စီး မဟုတ်ပေ။

ဒါက ကောင်းကင်ဒေါသ (Heavenly Dao) ကနေ ပုံဖော်ထားတဲ့ မွေးရာပါ အဖြူရောင်ကျား (၇) ခုမြောက် နတ်ဘုရားလျှပ်စီး (သတ္တု) ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး ကျန်းယွင်ရှီး ရဲ့ အဖြူရောင်ကျား နတ်ဘုရားလျှပ်စီးထက် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ ဂုဏ်သတ္တိမှာ သတ္တုဖြစ်ရာ သစ်ပင်ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ ဝိညာဉ်အပင်တွေကို အထိရောက်ဆုံး နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းရှိသည်။

အဖြူရောင်ကျား (၇) ခုမြောက် နတ်ဘုရားလျှပ်စီး (သတ္တု) က ကောင်းကင်ကို ဓားနဲ့ လှီးဖြတ်လိုက်သကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။

လုကျီ က သူမပတ်လည်က နွယ်ပင်တွေကို ရူးမတတ် လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး လျှပ်စီးကို ခုခံဖို့အတွက် ရှည်လျားတဲ့ မြစိမ်းရောင် ကြိမ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ခလိုင်း!

လျှပ်စီးတန်းက ဒဏ္ဍာရီလာ အိမ်ရှေ့ထုတ်ထားသည့် ဓားတစ်လက်ပမာ ဖြစ်နေပြီး နွယ်ပင်ကတော့ ကွဲအက်သွားသည့် မှန်စများနှယ် ဖြစ်နေသည်။ ထိုနတ်ဘုရားလျှပ်စီး၏ အရှိန်အဟုန်က မြစိမ်းရောင်ကြိမ်လုံးကို တိုက်ရိုက်ပင် အမှုန့်ချေလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသေးသည့် လျှပ်စီးတန်းတစ်ဝက်မှာ အားလျော့သွားခြင်းမရှိဘဲ လုကျီ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

ကြီးမားလှသည့် နွယ်ပင်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး နို့နှစ်ရောင်သမ်းသည့် အနှစ်ရည်များ စီးကျလာသည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ အနှစ်ရည်ဖြစ်ပြီး အလွန်များပြားလှသော စွမ်းအင်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်ပင် အလွန်အသုံးဝင်လှသည့် ပစ္စည်းဖြစ်သည်။

လုကျီ က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ဒေါသ (Heavenly Dao) က လူသားတွေကို တကယ်ပဲ အလေးပေးလွန်းတယ်။ လူသားတွေအတွက်ဆိုရင် ဒါက သဘာဝအတိုင်း ပိုပြီး လွယ်ကူနေတာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့လိုမျိုး—လူသားအသွင် ပြောင်းလဲချင်နေတဲ့ တခြားမျိုးနွယ်စုတွေအတွက်ကျတော့ ကပ်ဘေးရဲ့ စွမ်းအားက ၁၀ ဆကျော် ပိုပြီး ပြင်းထန်လာတယ်!"

"ဟားဟား၊ ဒီလိုဖြစ်နေမှတော့ ငါလည်း လူသားတွေကိုပဲ ယဇ်ပူဇော်ရတော့မှာပေါ့! ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကို တကယ်ပဲ ဖျက်ဆီးနိုင်မလား ဆိုတာ ငါ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်!"

လေထုထဲတွင် လျှပ်စီးတန်းများ တဝုန်းဝုန်းနှင့် ဆက်တိုက် ကျဆင်းလာသည်။ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် သည် သူမ၏ အစွမ်းအစများကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်ကာ ကောင်းကင်မှ ကျလာသော ဒဏ်ခတ်မှုကို ခုခံနေသည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ဒေါသ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ သူမမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုပြင်းထန်နေသည်။

ထိုစဉ် ဝေးလံသော နေရာတစ်ခုတွင် ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် ဤဖြစ်ရပ်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူသည် အဝေးမှ လျှပ်စီးအလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကို တွန့်ချိုးလိုက်သည်။

"ဒါ... ဒါက မြူမြို့ ဘက်က လျှပ်စီးတွေ မဟုတ်လား။ ဘယ်သူများ ကပ်ဘေးကျော်လွန်နေတာပါလိမ့်"

ရှန်ထျန်း သည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ထိုနေရာသို့ အသာတကြည် လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် လုကျီ ၏ ပုံရိပ်နှင့် သူမ ရင်ဆိုင်နေရသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကပ်ဘေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အဲ့ဒါ လုကျီ ပဲ! သူမက ဘာလို့ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ ကပ်ဘေးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာလဲ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီလျှပ်စီးတွေက..."

ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ သူသည် မိစ္ဆာ များ၏ စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံရှိသူ ဖြစ်သည့်အလျောက်၊ ယခုကျဆင်းနေသော လျှပ်စီးများမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်သည်။

"အဖြူရောင်ကျား (၇) ခုမြောက် နတ်ဘုရားလျှပ်စီး (သတ္တု) ပါလား! ဒီလို လျှပ်စီးမျိုးက သစ်ပင်မျိုးနွယ်တွေကို အထူးတလည် တိုက်ခိုက်တာ။ ဒီအတိုင်းဆိုရင် သူမ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှန်ထျန်း သည် ခဏမျှ တွေးတောလိုက်သည်။ သူနှင့် လုကျီ ကြားတွင် ရှုပ်ထွေးသော ဆက်ဆံရေး ရှိနေသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေတွင် သူမကို ကြည့်နေရုံနှင့် မပြီးဆုံးနိုင်ကြောင်း သူ သိသည်။

"ကျန်းယွင်ရှီး... မင်းက ဒီအခြေအနေကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်မလဲ"

ရှန်ထျန်း သည် အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အခြေအနေကို အကဲခတ်ရင်း နောက်ထပ် ဖြစ်လာမည့် အပြောင်းအလဲကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ လုကျီ ၏ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုသည် သူမ၏ ကံကြမ္မာကို အဆုံးအဖြတ် ပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။