အခန်း ၁၂၉ - တင်၊ မင်းရဲ့ အဘိုးဆရာ သေဆုံးသွားပြီ
ရှန်ထျန်း သည် မြူမြို့ငယ် ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေရင်း သူ၏မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသော ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ များသည် အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားကြောင်း သိရှိထားသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ မည်သို့မျှ ပျော်ရွှင်မှုမရှိပေ။
အကြောင်းမှာ သူ၏စနစ်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်သည်။
"တင်! သတိပေးချက် - သင်၏ အဘိုးဆရာ သေဆုံးသွားပြီ။"
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူသည် ခေတ္တမျှ ငိုင်သွားပြီးနောက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ့ဘေးတွင် ရှိနေသော ကျန်းယွင်ရှီး သည် သူ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ ရှန်ထျန်း၊ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေလို့လား" ဟု ကျန်းယွင်ရှီး က စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ခဏလောက် စိတ်ရှုပ်စရာ ကိစ္စလေးတစ်ခု တွေးမိသွားရုံပါ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ မုန်တိုင်းတစ်ခုလို လှုပ်ခတ်နေသည်။ အဘိုးဆရာဆိုသည်မှာ မည်သူနည်း။ သူ၏ အတိတ်ဘဝနှင့် ဆက်နွှယ်နေသော အရေးကြီးသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ယခုမူ သူသည် ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီ။
အခြေအနေများမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လွန်းသည်။ သူသည် မြူမြို့ငယ် တွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ယခုကဲ့သို့ သတင်းဆိုးမျိုးကို ကြားရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ရှန်ထျန်း သည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ လည်ပတ်နေသည်။ အဘိုးဆရာ၏ သေဆုံးမှုသည် အကြောင်းမဲ့ ဖြစ်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ခုသော အစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်နေနိုင်သလော။ သို့မဟုတ်ပါက ဤသည်မှာ သူ၏ ကံကြမ္မာနှင့် ဆက်စပ်နေသော အခက်အခဲတစ်ခုပင် ဖြစ်သလော။
သူသည် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ များကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ဤဆေးမြစ်များသည် အဘိုးဆရာအတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယခုမူ အချိန်နှောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။
"ငါတို့ ဆက်သွားကြရအောင်" ဟု ရှန်ထျန်း က တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းယွင်ရှီး သည် သူ၏စကားကို မေးခွန်းထုတ်ခြင်း မပြုဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နှစ်ဦးသားသည် မြူမြို့ငယ် ၏ လမ်းမများပေါ်တွင် ရှေ့ဆက်လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် လမ်းလျှောက်နေရင်းနှင့်ပင် စနစ်အား တိတ်တဆိတ် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "အဘိုးဆရာ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး သေဆုံးသွားတာလဲ။"
သို့သော် စနစ်ထံမှ အဖြေမရှိပေ။ ရှိသည်မှာ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ သံသယများကို ရင်ထဲတွင် မြှုပ်နှံထားလိုက်ပြီး ရှေ့ဆက်ရမည့် ခရီးအတွက်သာ အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။
မြူလွင်ပြင်သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ထူးခြားသော ဝိညာဉ်မြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေ့ရှိသဖြင့် အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည်။
ဒေါင်လိုက်အားဖြင့် ဤလွင်ပြင်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကီလိုမီတာ အရှည်ရှိပြီး ထူးခြားသော ဘုရားစွမ်းအားတော် တစ်မျိုးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ မြူလွင်ပြင် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်မိပါက ဝိညာဉ်စွမ်းအားဟူသမျှ ပိတ်ဆို့ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ဓားပျံစီးခြင်းကိုပင် ထိခိုက်စေနိုင်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်နေ့လျှင် ဓားပျံစီး၍ ကီလိုမီတာ ထောင်ချီ ခရီးနှင်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် ဤနေရာတွင်မူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်၍သာ သွားလာနိုင်တော့သည်။
လက်ရှိတွင် နှစ်ပေါင်း ၂၀ လျှင် တစ်ကြိမ်သာ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည့် မြူဒီရေကာလ စတင်နေပြီဖြစ်ရာ မြူလွင်ပြင်တွင် ကျင့်ကြံသူများစွာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။
ရှန်ထျန်း နှင့် အဖွဲ့သားများ မြူလွင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသော မြို့ငယ်လေးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဟုတ်ပေသည်။ ကျင့်ကြံသူများအတွက် မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ကို တည်ဆောက်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသည်။ ရေ၊ သစ်၊ မြေ စွမ်းအားများကို အသုံးပြုသည့် တရားကျင့်စဉ် အနည်းငယ်မျှဖြင့်ပင် လုံလောက်ပေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အိမ်ဆောက်လုပ်နေသည့် ကျင့်ကြံသူအချို့က သစ်ပင်ဆိုင်ရာ တရားကျင့်စဉ်များကို အသုံးပြုကာ အခန်းလေးခန်းပါ အိမ်တစ်လုံးကို ဖန်တီးနေသည်ကိုပင် ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
မြူဒီရေကာလအတွင်းတွင် ဝိညာဉ်မြူများသည် နေ့အချိန်၌ ကွဲလွင့်သွားပြီး ညအချိန်တွင် ပြန်လည်စုစည်းလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤမြို့ငယ်လေးသည် နေ့အချိန်တွင်သာ လှုပ်ရှားမှုများ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
နံနက်ခင်း၏ ပထမဆုံး နေရောင်ခြည်တန်းများက မြူမြို့ငယ် ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကုန်သည်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများစွာတို့မှာ မိမိတို့၏ ကုန်ပစ္စည်းများကို အော်ဟစ်ရောင်းချနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
"လာကြပါ၊ လာကြပါ၊ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံကြပါနဲ့! အကောင်းဆုံး ကုသဆေးဝါးတွေပါ! သေသူကို ပြန်ရှင်စေရုံတင်မကဘဲ အရိုးပေါ်မှာ အသားတက်စေပြီး ယင်စွမ်းအားကို ထောက်ပံ့ပေးသလို ယန်စွမ်းအားကိုလည်း သန်မာစေပါတယ်!"
"မြူလွင်ပြင်ကနေ စုဆောင်းထားတဲ့ မြူဆေးမြစ်တွေပါ! ဒုတိယအဆင့် ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်တွေပါ။ အခု အထူးလျှော့စျေးနဲ့ ရောင်းပေးနေပါတယ်။ အကုန်မရောင်းရခင် နှစ်ခုဝယ်ရင် တစ်ခုလက်ဆောင်!"
"မြူလွင်ပြင်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ကာမဝိညာဉ်ပန်းတွေပါ! ဝယ်ပြီးရင် အရည်ကြိတ်သောက်လိုက်ပါ။ မင်းတို့နဲ့ မင်းတို့ရဲ့ တရားကျင့်ဖက်တွေကြားက လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးကို ပိုကောင်းမွန်စေမှာပါ။ မင်းတို့နဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ချစ်သူတွေအတွက် အလွန်ကောင်းပါတယ်!"
"လူငယ်လေး၊ ဒီဘုရားစွမ်းအားသုံး နွယ်ပင်ကို လိုချင်သလား။ ငါ့ဆီမှာ ဒီနွယ်ပင်ရဲ့ အစေ့တွေ ရှိတယ်။ မင်းက ငါနဲ့ ကံစပ်နေတာကို မြင်ရလို့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ပေးမယ်။ ဘယ်လိုလဲ၊ စိတ်ဝင်စားလား?"
...
ရှန်ထျန်း တို့အဖွဲ့ မြူမြို့ငယ် ထဲကို ဝင်ရောက်လာချိန်မှာပဲ လူအုပ်ကြီးရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားခဲ့သည်။ ကျန်းယွင်ရှီး နှင့် ရှန်ထျန်း တို့၏ ပုံပန်းသွင်ပြင်ကြောင့် သူတို့သည် မည်သည့်နေရာသို့ သွားသွား လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရသည်။
သို့သော် ကျန်းယွင်ရှီး က သူမ၏ ပြင်းထန်လှသော အဖြူရောင်ကျား ဝိညာဉ်သက်ရောက်မှုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်အခါ ထိုလူများမှာ ကြောက်လန့်ပြီး ချက်ချင်းပင် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
ကျောက်ဟောင်က သူတို့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသည်။ "ရှန်ထျန်း၊ တကယ်ပဲ မြူလွင်ပြင်ထဲကို ဝင်မှာလား။ အဲဒီထဲမှာ အလွန်ထူးဆန်းပြီး ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတွေ ရှိတယ်လို့ ကြားထားရတယ်ဗျ။"
ရှန်ထျန်း က ပြုံး၍ "အို၊ အစ်ကိုကျောက်၊ မြူလွင်ပြင်အကြောင်းကို ကောင်းကောင်း သိထားတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျောက်ဟောင်က ခေါင်းညိတ်သည်။
"ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် မြူလွင်ပြင်ထဲကို မတော်တဆ ရောက်သွားဖူးတယ်။ အဲဒီမှာ သူက အလွန်လှပတဲ့ မိန်းမပျိုတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။"
"အဲဒီ လှပတဲ့ မိန်းမပျိုက သူငယ်ချင်းကို ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက် အလိမ်အညာ စွမ်းအားတွေကို သုံးတယ်။ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းကလည်း သွေးဆောင်မှုတွေကြောင့် နီးပါး အရူးအမူး ဖြစ်သွားပြီးမှ အမြန်လှည့်ပြန်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူထွက်ပြေးဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ အဲဒီ လှပတဲ့ မိန်းမပျိုက အလွန်ထူထဲတဲ့ နွယ်ပင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။"
"အဲဒီ နွယ်ပင်ကြီးက ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းကို ရစ်ပတ်ပြီး ပါးစပ်ထဲကို အရူးအမူး ထိုးစိုက်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ မုတ်ဆိတ်မွေးအပြည့်နဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်သာ မကယ်လိုက်ရင် သူ သေလောက်ပြီ။"
ရှန်ထျန်း က ကျောက်ဟောင်ကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီကောင်က သူ့သူငယ်ချင်းဆိုတာကို အလကား ဖန်တီးပြောနေတာ ဖြစ်ရမယ်!
မင်းတကယ်ပဲ မြူလွင်ပြင်ကို ရောက်ခဲ့တာ ဟုတ်ရဲ့လား။ မင်း လန်ရိုကျောင်းတော်ကို ရောက်ခဲ့တာ ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ငါအာမခံတယ်!
ရှန်ထျန်း က "မင်းသူငယ်ချင်းက မြူလွင်ပြင်မှာ အန္တရာယ်တွေ ကြုံခဲ့ရတယ်ဆိုရင် ဘာလို့ လူသိရှင်ကြား မပြောပြတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျောက်ဟောင်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် "လူသိရှင်ကြား ပြောပြလို့ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲဗျာ။ ကျင့်ကြံသူအများစုက ခရီးလှည့်လည်ရင်း ကျင့်ကြံနေကြတာဆိုတော့ အန္တရာယ်ကို မစွန့်စားဘဲ ဘယ်လိုလုပ် အကျိုးရလဒ် ရမှာလဲ။"
"အနည်းဆုံးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက မြူဒီရေကာလရဲ့ အခြေအနေအရ မြူလွင်ပြင်ထဲကို ဝင်ရောက်လေ့ကျင့်သူတွေဟာ အကျိုးအမြတ် အတော်များများ ရသွားကြတာပဲ။"
"လူတိုင်းက ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ တွေကို စုဆောင်းနိုင်တာနဲ့ ကံကောင်းသူအချို့ ဘုရားစွမ်းအားသုံး နွယ်ပင်တွေကို ရသွားတာကိုပဲ မြင်ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီမြူတွေကြားထဲမှာ လူဘယ်နှစ်ယောက်ရဲ့ အလောင်းတွေ မြုပ်နေလဲဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူမှ မမြင်နိုင်ကြဘူး။"
ကျောက်ဟောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရစ်နေသည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မုတ်ဆိတ်မွေးအပြည့်နဲ့ အဲဒီ ထူးချွန်တဲ့ ပညာရှင်က ပြောတာတော့ ဒီလိုမြူမျိုးက ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်တော့မှ မဖုံးအုပ်သင့်ဘူးတဲ့။"
"အဲဒီ နွယ်ပင်ကြီးတွေက မြူဖုံးလွှမ်းတဲ့ နေရာကနေ ထွက်မလာနိုင်ကြဘူးထင်တယ်။ ဒါကြောင့် မြူဖုံးတဲ့ နေရာထဲကို မဝင်သရွေ့တော့ ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာ မရှိနိုင်ဘူး။"
"ဒါပေမဲ့ မြူတွေရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာကို ဝင်မိပြီဆိုရင်တော့ နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် လမ်းပျောက်ပြီး အထဲမှာ ပိတ်မိသွားနိုင်တယ်။ အဲဒီအခါမျိုးမှာတော့ အသက်ရှင်ဖို့ထက် သေဖို့က ပိုများသွားပြီ။"
ရှန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် သေနိုင်တယ်ပေါ့?"
ကျောက်ဟောင်က ခေါင်းညိတ်သည်။ "အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော်သိသလောက် လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ လောဘကြောင့် ဝိညာဉ်မြူတွေအောက် ရောက်သွားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။"
ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားသည်။ "မင်းပြောပုံအရဆိုရင် မင်းက လူမဟုတ်သလိုပဲနော်။"
ကျောက်ဟောင်က "ကျွန်တော်က သွေးဆောင်မှုတွေကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပြီး ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ကယ်တင်မှုကို ရခဲ့လို့ပါ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် 진작 သေသွားလောက်ပြီ" ဟု အလျင်အမြန် ပြန်လည် ချေပသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အတွေးနက်သွားပုံရသည်။ "အဲဒီ ပညာရှင်က မင်းကို ကျင့်စဉ်တစ်ခုခု သင်ပေးပြီး နောက်တစ်ခါ သူ့ကို တွေ့ရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဖို့ မှာခဲ့သေးလား။"
ကျောက်ဟောင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဟင်၊ ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။ အဲလေ... ကျွန်တော် မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းပါ။ ကျွန်တော်က အဲဒီပညာရှင်ကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပါဘူး!"
ရှန်ထျန်း က စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ။ မင်းက အဲဒီပညာရှင်ကို မတွေ့ဖူးပါဘူး။ မင်းသူငယ်ချင်းကပဲ တွေ့တာပါ။"
"အစ်ကိုကျောက်၊ မင်း ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ရောထွေးပြီး ကျင့်ကြံမှုတွေ ဆုံးရှုံးသွားရတာကလည်း အဲဒီကျင့်စဉ်ကြောင့်ပဲလား။"
ရှန်ထျန်း ပြောပြီးနောက် ကျောက်ဟောင်မှာ လုံးဝ ကြက်သေသေသွားသည်။ "အစ်ကိုရှန်၊ အစ်ကိုက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ!"
တကယ်တော့ ကျောက်ဟောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရောထွေးသွားရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ဆရာ၊ ဓားနတ်ဘုရား ချန်းယန် သင်ပေးခဲ့သည့် 'ကောင်းကင်မီးတောက် ဓားကျင့်စဉ်' ကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဓားနတ်ဘုရား ချန်းယန်၏ အဆိုအရ သူသည် လှည့်လည်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး 'ဧကရာဇ်နေမင်းကျမ်း' ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို မတော်တဆ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူ နားလည်သဘောပေါက်ထားသည့် ဓားလမ်းစဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြိုးစားခဲ့ရာမှ 'ကောင်းကင်မီးတောက် ဓားကျင့်စဉ်' ဆိုသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။
ဤဓားကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံသည့်အခါ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တက်လှမ်းတိုင်းတွင် 'ပြင်းထန်သော မီးတောက်ဓားစွမ်းအား' ကို သုံး၍ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်အိမ်ကို သန့်စင်ရသည်။ ထို့ကြောင့် အလွန်ပင် အန္တရာယ်များသည်။
သို့သော် အောင်မြင်သွားသည့်အခါတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်အိမ်မှာ အလွန်ပင် သန်မာသွားသည်။ ထိုသူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအား နှစ်မျိုးလုံးကို တပြိုင်နက် ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး တူညီသောအဆင့်ရှိ အခြားကျင့်ကြံသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သွားသည်။
ဓားနတ်ဘုရား ချန်းယန်က ဤကျင့်စဉ်ကို 'ဓားမီးတောက်ဖြင့် ကိုးကြိမ်သန့်စင်ခြင်း' ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ ကျောက်ဟောင်မှာ ဒုတိယအကြိမ် သန့်စင်စဉ်မှာပင် မှားယွင်းမှု ဖြစ်ခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ သူကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း သူ၏ဖခင် ပျောက်ဆုံးသွားကြောင်း သတင်းကြားလိုက်ရ၍ စိတ်အာရုံ လွှဲသွားပြီး ဓားမီးတောက်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ရမ်းကားသွားကာ ဝိညာဉ်အိမ်ကို ထိခိုက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြန့်ကျဲသွားပြီး ကျင့်ကြံခြင်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များတွင်ပါ အက်ကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်ကာ ဓားမီးတောက်များ၏ ထိုးစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုများ ပျက်စီးသွားခြင်းဖြစ်သည်။
ကျောက်ဟောင်က ဤအကြောင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြခဲ့ဘူးသော်လည်း ရှန်ထျန်း က မည်သို့သိနေရသနည်း။
...
ကျောက်ဟောင်၏ အံ့ဩနေပုံကို ကြည့်ရင်း ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားသည်။ သူက ဒါက ရိုးရှင်းကြောင်း ပြသလိုက်သည်။
ဒီလို ဇာတ်လမ်းမျိုးကို ငါက ခန့်မှန်းဖို့ လိုသေးလို့လား? စံနှုန်းမီ 'နဂါးမာန်ရှိသူ' တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ မင်းမှာ မထင်မှတ်ထားတဲ့ နေရာကနေ ပေါ်လာတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဆရာတစ်ယောက် မရှိနေနိုင်ဘူးလား?
အရေးကြီးဆုံးမှာ လူတိုင်း မြူမြို့ငယ် ထဲကို ဝင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ ရှန်ထျန်း က ထူးခြားတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လူတိုင်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ကံကောင်းခြင်းဆိုင်ရာ မြင်ကွင်းများ ပေါ်လာနေပြီး ကျောက်ဟောင်၏ ခေါင်းပေါ်မှာတော့ ပို၍ပင် ထူးခြားနေသည်။
ကျောက်ဟောင်၏ ခေါင်းပေါ်က ကံကောင်းခြင်း မြင်ကွင်းမှတစ်ဆင့် ရှန်ထျန်း သည် သူနှင့် ထိုဆရာဖြစ်သူတို့ ပြန်လည်တွေ့ဆုံခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။
ဒီကောင်မှာ အဘိုးဆရာဆိုတဲ့ စနစ်တစ်ခုလို တည်ရှိမှုမျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။ ဒါက တကယ့်ကို အဓိကဇာတ်ဆောင်တွေရဲ့ အခွင့်အရေးပဲ!
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုထူးချွန်သော ဆရာကြီးမှာ အလွန်အားကောင်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော်လည်း ကျောက်ဟောင်၏ ခေါင်းပေါ်က မြင်ကွင်းအရ သူသေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဆရာသေ၊ တပည့်မှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားရ!
ဟုတ်ပါတယ်၊ ရှန်ထျန်း က သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ အစီအစဉ်မရှိသလို ကယ်တင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းလည်း မရှိပေ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူက အဲဒီအဘိုးကြီး ဘယ်မှာရှိမှန်း မသိသလို ဘယ်လိုသေသွားမှန်းလည်း မသိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
သူမြင်လိုက်ရသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ထိုအဘိုးကြီး၏ ဝိညာဉ်သည် မီးတောက်နေသော ဥက္ကာခဲတစ်ခုအလား ကျန်းယွင်ရှီး ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ အလွန်ပင် ခန့်ညားစွာ သက်ဆင်းလာပုံပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ဆုံခဲ့ကြသော ထိုနှစ်ဦးသည် အတိတ်အကြောင်းများကို ပြန်လည်ပြောပြကြတော့မည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ကျန်းယွင်ရှီး သည် သူ့ဆရာ၏ အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။
ရှန်ထျန်း သည် ထိုသို့သော ကံကောင်းခြင်းမျိုးကို အလွန်ပင် မနာလို ဖြစ်မိသည်။
ဒါကတော့ တကယ့်ကို ဦးနှောက်မရှိတဲ့ 'နဂါးမာန်ရှိသူ' ဇာတ်လမ်းပဲ!
မဟုတ်သေးဘူး! ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းခြင်းမျိုးကို ငါ အခွင့်ကောင်းယူပြီး တစ်နေရာရာကနေ အမြတ်ထုတ်မှ ဖြစ်မယ်!
ထိုအတွေးနှင့်အတူ ရှန်ထျန်း သည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကျောက်၊ အချိန်တန်ပြီ။ ကျွန်တော် ဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ခံစားရမယ့် အန္တရာယ်ကြားကနေ သည်းခံပြီး မင်းအတွက် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခုကို ရှာဖွေပေးနိုင်ခဲ့ပြီ!"
ကျောက်ဟောင်မှာ ရှန်ထျန်း၏ စကားကြောင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူက တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် "အစ်ကိုရှန်... အစ်ကို... အစ်ကို တကယ်ပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အိမ်ကို ပြန်လည်ကုသပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းကို သိတာလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်းက သူ၏ ပခုံးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ပြီး အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုရှိသည့် အမူအရာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အခြေအနေက တခြားသူတွေအတွက်တော့ အသက်နဲ့ရင်းရမယ့် ကိစ္စဖြစ်ပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ အဲဒီလောက် မခက်ခဲပါဘူး။ ဒါပေမဲ့..."
ရှန်ထျန်းက စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်တို့မှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီး ကျောက်ဟောင်၏ မျက်လုံးကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။ "ဒီကုသမှုက အလွန်တရာမှ ထူးခြားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို လိုအပ်တယ်။ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ တွေလိုမျိုး အဖိုးတန်တဲ့ ဆေးမြစ်တွေပေါ့။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှာ ရမ်းကားနေတဲ့ ဓားမီးတောက်တွေကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ဖို့အတွက် အလွန်အားကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မျိုး လိုအပ်လိမ့်မယ်။"
ကျောက်ဟောင်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ အစ်ကိုရှန်သာ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်မှာရှိတဲ့ ဘယ်အရာကိုမဆို ပေးဆပ်ဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်။ မြူမြို့ငယ် ထဲမှာ ရှာတွေ့နိုင်တဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကိုလည်း အစ်ကို့အတွက်ပဲ ပုံအပ်ပါ့မယ်။"
ရှန်ထျန်းက စိတ်ထဲတွင် ရယ်မောလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူမျှော်လင့်ထားသည့် အဖြေပင် ဖြစ်သည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ငါ မင်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လိုချင်လို့ ကူညီတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းနဲ့ ငါက ခင်မင်ရင်းနှီးပြီးသားမို့လို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ကုသမှုအတွက် လိုအပ်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ တွေကိုတော့ မင်းပဲ ရှာပေးရလိမ့်မယ်။ ငါ့မှာ အဲဒီလောက်အထိ အဆင်သင့် မရှိဘူးလေ။"
ကျောက်ဟောင်က ချက်ချင်းပင် ကတိပေးသည်။ "စိတ်ချပါ အစ်ကိုရှန်။ ကျွန်တော် အသက်နဲ့ရင်းပြီးတော့တောင် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ တွေကို ရှာပေးပါ့မယ်။ အစ်ကို့ရဲ့ ကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ပါဘူး!"
ရှန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကျောက်ဟောင်ကဲ့သို့ ကံကောင်းခြင်း အရှိန်အဝါကြီးမားသူတစ်ဦးနှင့် ပူးပေါင်းခြင်းသည် အနာဂတ်တွင် သူရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်များအတွက် အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။
"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် အခုကစပြီး မင်းရဲ့ကံကြမ္မာကို ငါနဲ့အတူ ပုံအပ်လိုက်တော့။ ငါတို့ မြူမြို့ငယ် ထဲက အဖိုးတန်ဆုံး အရာတွေကို ရှာဖွေပြီး မင်းရဲ့ အနာဂတ်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ကြမယ်။"
ကျောက်ဟောင်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်ရည်ပင် ဝဲလာသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်းအား မိမိ၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီး မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေတော့သည်။ ရှန်ထျန်းကမူ ဤအရာအားလုံးသည် သူ၏ ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာကို မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိရှိနေလေသည်။
ကျောက်ဟောင်သည် ရှန်ထျန်း၏ စကားအဆုံးတွင် အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် "အစ်ကိုရှန်... အစ်ကို... အစ်ကို တကယ်ပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အိမ်ကို ပြန်လည်ကုသပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းကို သိတာလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်းက သူ၏ ပခုံးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ပြီး အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုရှိသည့် အမူအရာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အခြေအနေက တခြားသူတွေအတွက်တော့ အသက်နဲ့ရင်းရမယ့် ကိစ္စဖြစ်ပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ အဲဒီလောက် မခက်ခဲပါဘူး။ ဒါပေမဲ့..."
ရှန်ထျန်းက စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်တို့မှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီး ကျောက်ဟောင်၏ မျက်လုံးကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။ "ဒီကုသမှုက အလွန်တရာမှ ထူးခြားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို လိုအပ်တယ်။ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ တွေလိုမျိုး အဖိုးတန်တဲ့ ဆေးမြစ်တွေပေါ့။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှာ ရမ်းကားနေတဲ့ ဓားမီးတောက်တွေကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ဖို့အတွက် အလွန်အားကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မျိုး လိုအပ်လိမ့်မယ်။"
ကျောက်ဟောင်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ အစ်ကိုရှန်သာ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်မှာရှိတဲ့ ဘယ်အရာကိုမဆို ပေးဆပ်ဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်။ မြူမြို့ငယ် ထဲမှာ ရှာတွေ့နိုင်တဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကိုလည်း အစ်ကို့အတွက်ပဲ ပုံအပ်ပါ့မယ်။"
ရှန်ထျန်းက စိတ်ထဲတွင် ရယ်မောလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူမျှော်လင့်ထားသည့် အဖြေပင် ဖြစ်သည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ငါ မင်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လိုချင်လို့ ကူညီတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းနဲ့ ငါက ခင်မင်ရင်းနှီးပြီးသားမို့လို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ကုသမှုအတွက် လိုအပ်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ တွေကိုတော့ မင်းပဲ ရှာပေးရလိမ့်မယ်။ ငါ့မှာ အဲဒီလောက်အထိ အဆင်သင့် မရှိဘူးလေ။"
ကျောက်ဟောင်က ချက်ချင်းပင် ကတိပေးသည်။ "စိတ်ချပါ အစ်ကိုရှန်။ ကျွန်တော် အသက်နဲ့ရင်းပြီးတော့တောင် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ တွေကို ရှာပေးပါ့မယ်။ အစ်ကို့ရဲ့ ကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ပါဘူး!"
ရှန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကျောက်ဟောင်ကဲ့သို့ ကံကောင်းခြင်း အရှိန်အဝါကြီးမားသူတစ်ဦးနှင့် ပူးပေါင်းခြင်းသည် အနာဂတ်တွင် သူရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်များအတွက် အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။
"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် အခုကစပြီး မင်းရဲ့ကံကြမ္မာကို ငါနဲ့အတူ ပုံအပ်လိုက်တော့။ ငါတို့ မြူမြို့ငယ် ထဲက အဖိုးတန်ဆုံး အရာတွေကို ရှာဖွေပြီး မင်းရဲ့ အနာဂတ်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ကြမယ်။"
ကျောက်ဟောင်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်ရည်ပင် ဝဲလာသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်းအား မိမိ၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီး မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေတော့သည်။ ရှန်ထျန်းကမူ ဤအရာအားလုံးသည် သူ၏ ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာကို မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိရှိနေလေသည်။