အခန်း ၁၃၀။ ဒီနေရာမှာ ဒူးထောက်ထား၊ ဘယ်မှမသွားနဲ့
ရှန်ထျန်း သည် မြူမြို့ အတွင်းရှိ နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် သို့ အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။
သူ့ရှေ့တွင် ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ခေါင်းကိုငုံ့ထားလျက် တုန်ရီနေသည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ဖြူဖျော့နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ချွေးစေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသည်။ ရှန်ထျန်း ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကွေ့ကုန်းကုန်း ၏ အမူအရာသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။
"သခင်လေး... ကျွန်တော်မျိုး... ကျွန်တော်မျိုး တောင်းပန်ပါတယ်..." ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် စကားကိုပင် မနည်းပြောနေရသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ့ကို တစ်ချက်မျှပင် စိတ်ဝင်တစား မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူသည် အနီးအနားရှိ စာအုပ်စင်တစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
"မင်းက လန်ကွေ့ဖေး ရဲ့ လူမဟုတ်လား" ရှန်ထျန်း က စာအုပ်ကို စာရွက်လှန်ရင်း အေးစက်စက် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ခေါင်းကိုသာ မြေကြီးပေါ်တွင် အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်တိုက်နေမိသည်။ "ကျွန်တော်မျိုး... ကျွန်တော်မျိုး..."
"ဒီမှာ ဒူးထောက်ထား၊ ဘယ်မှမသွားနဲ့" ရှန်ထျန်း သည် စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူ့အသံတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါဝင်သော်လည်း ကွေ့ကုန်းကုန်း အတွက်မူ ၎င်းသည် သေမင်း၏ စီရင်ချက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေနေသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ အကြောင်းကိုလည်း အာရုံစိုက်နေသည်။ ဤအရာများသည် မိစ္ဆာ တို့နှင့် ပတ်သက်နေသည့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ချင်းကော သည် အခန်းထဲသို့ အလောတကြီး ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ အသက်ရှူသံမှာ မမှန်တော့ပေ။ သူမသည် ရှန်ထျန်း ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
"သခင်လေး၊ ယွမ်ဒီ က..." ချင်းကော သည် စကားကို ဆက်မပြောနိုင်သေးဘဲ အသက်ကို ဝအောင် ရှူနေရသည်။
ရှန်ထျန်း သည် စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "စိတ်အေးအေးထားပါ။ ဘာဖြစ်တာလဲ"
ချင်းကော သည် ကျန်းယွင်ရှီး အကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အစီရင်ခံရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ကို ကိုင်တွယ်ရင်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ "အရာအားလုံးက ငါ့လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေတာ။ ဘာမှ စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး"
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ထိုစကားကို ကြားရသည့်အခါ ပို၍ပင် တုန်ရီလာသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း ၏ စွမ်းအားကို သိရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် သူ ဘာမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ချင်းကော ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကွေ့ကုန်းကုန်း ဆီသို့ တစ်ဖန်ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ သခင်မဆီ ပြန်သွားပြီး ပြောလိုက်၊ ငါ ဒီနေ့ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာကို စောင့်ကြည့်နေဖို့။"
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အသက်ကို မနည်းရှူကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီးနောက် ထိုနေရာမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဆက်လက်စီစဉ်နေသည်။ မြူမြို့ ၏ ကံကြမ္မာသည် ယခုအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိတော့သည်။
ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်တုံ့ပြန်မှုကို ခံယူရမည့် အန္တရာယ်ကို သည်းခံရင်း ကျွန်ုပ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်တစ်ခုကို ရှာဖွေပေးခဲ့တာလား။
ရှန်ထျန်း ၏ "တည်ကြည်" နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျောက်ဟောင် သည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။
သူသည် စွမ်းအားကျဆင်းခြင်း (Qi Deviation) ကြောင့် သူ၏ ကျင့်စဉ်များကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည့် အချိန်မှစ၍ သူ့အပေါ်တွင် ဤမျှလောက် စစ်မှန်ပြီး ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ ပြုမူပေးသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။
ကျောက်ဟောင် သည် ဟောကိန်းထုတ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ပညာရပ်များကို မကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း အနာဂတ်ကို ဟောကိန်းထုတ်ခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်ရာရောက်ကြောင်း ကြားဖူးသည်။ ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း ပညာရပ်များထဲတွင် အတိမ်ဆုံး ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည့် "သတ္တုရိုင်းရှာဖွေခြင်းနှင့် အကဲဖြတ်ခြင်း" ကပင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ မနာလိုမှုကို ဖြစ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသို့ပြုလုပ်သူများသည် သက်ကြီးပိုင်းတွင် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျတတ်ကြသည်။
ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ ၏ တည်နေရာနှင့် တောင်တန်းများ၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို မြင်တွေ့ရုံမျှဖြင့်ပင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်တုံ့ပြန်မှုကို ခံရနိုင်သေးရာ၊ လူတစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာကို စူးစမ်းခြင်းမှာ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။
သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ချစ်ခင်ရသူ၊ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်း သို့မဟုတ် ညီအစ်ကို မဟုတ်ပါက မည်သူက ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်တုံ့ပြန်မှုကို သည်းခံကာ အကျိုးအမြတ်မမျှော်လင့်ဘဲ သူတစ်ပါး၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးလိုမည်နည်း။
ထိုအချက်ကို တွေးမိလိုက်သည့်အခါ ကျောက်ဟောင် သည် မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာသည်။ "အစ်ကိုရှန်၊ ကျွန်တော့်မှာ ဒီပျက်စီးနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပဲ ရှိတော့တာပါ။ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်ပြီး ကျွန်တော့်ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးဖို့အတွက် ကျွန်တော်က ဘာများ တန်ဖိုးရှိနေလို့လဲဗျာ။"
ရှန်ထျန်း သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ရပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကလည်း ခင်မင်ရင်းနှီးကြတဲ့သူတွေပဲလေ။ ပြီးတော့ အစ်ကိုကျောက်၊ ခင်ဗျားက သာမန်လူမဟုတ်မှန်း ကျွန်တော် သိပါတယ်... သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး။"
"အစ်ကိုကျောက်၊ ခင်ဗျားရဲ့ နဖူးပြင်မှာ သြဇာအရှိန်အဝါတွေ ပြည့်လျှံနေပြီး အစောင့်အရှောက်တွေကလည်း ခင်ဗျားကို အရိပ်တကြည့်ကြည့် စောင့်ရှောက်နေတာကို အနည်းငယ် ခံစားမိတယ်။ အနာဂတ်မှာ ခင်ဗျားဟာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပါပဲ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ကလည်း ဘယ်သူမှ တိုင်းတာလို့မရနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားလာပါလိမ့်မယ်။"
"အခု ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားတာက ခရီးလမ်းမှာ ကြုံရတဲ့ အတားအဆီးတစ်ခုလောက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ဒီအတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပြီဆိုရင် ခင်ဗျားဟာ ထိပ်ဆုံးကို ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမှာပဲ!"
စကားပြောရင်းနှင့်ပင် ရှန်ထျန်း သည် ကျောက်ဟောင်ကို ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။ "အစ်ကိုကျောက်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့် နေရာကို ကျွန်တော် တွက်ချက်ပြီးပြီ၊ ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ!"
ရှန်ထျန်း က ကျောက်ဟောင်ကို ဆွဲခေါ်ကာ မြူမြို့ ၏ အရှေ့ဘက်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းယွင်ရှီး ၏ အပြုံးသည် တဖြည်းဖြည်း တောင့်တင်းသွားသည်။
ယွမ်ဒီ ၏ မျက်ဝန်းများတွင်မူ ကြည်ညိုလေးစားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
'အစ်ကိုကြီးက ယင်ယန်ရေစီးကြောင်း ပြောင်းပြန်ကျင့်စဉ်မှာ ကျွမ်းကျင်ရုံတင်မကဘဲ ဟောကိန်းထုတ်တဲ့ ပညာရပ်မှာပါ ထူးချွန်လိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ဘူး။'
'အစ်ကိုကြီးဆိုတာ အစ်ကိုကြီးပါပဲ! တကယ်ကို အံ့မခန်း အရည်အချင်းတွေပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးတောင် အစ်ကိုကြီးကပဲ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းကို တိုးတက်အောင် ဦးဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ယူဆနေတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး!'
ချင်းကော သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
'သခင်လေးမှာ လက်ရှိအချိန်ထိ အဖော်မရှိသေးပေမဲ့ ကျောက်ဟောင်နဲ့တော့ အတော်လေး ရင်းနှီးပုံရတယ်။ ဒါကလည်း... မဆိုးပါဘူး။'
ကွေ့ကုန်းကုန်း မှာမူ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားပုံရပြီး ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။
'သခင်လေးရဲ့ မကြာသေးခင်က လုပ်ရပ်တွေက ဘာလို့ ဒီလောက် ထူးဆန်းနေရတာလဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်ပြီ။ နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် ထဲက ဟျူးဂါးမိစ္ဆာကျမ်း ကို အံ့ဩစရာကောင်းအောင် ရှာတွေ့ခဲ့တာရော၊ ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ တွေကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်တာရော အကုန်လုံးက ဒီအကြောင်းကြောင့်ကိုး။ သခင်လေးက တကယ်တော့ နက်နဲလှတဲ့ ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံနေတာပဲ!
ဘယ်လို ပညာရှင်ဆီကနေ သင်ယူခဲ့တာလဲ မသိဘူး... တောက်! ဒါမှမဟုတ် လန်အိမ်တော်ထဲမှာပဲ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ စွမ်းအားရှိတဲ့ နက်နဲတဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက် ပုန်းအောင်းနေတာများလား။
အဲ့ဒီလိုဆိုရင် သခင်လေးကို စောင့်ရှောက်ပေးနေတဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက် အမြဲရှိနေတာပေါ့? သခင်လေးက စွမ်းအားကျဆင်းခြင်း (Qi Deviation) အကြိမ် ၈၀ ကျော်ရဲ့ ဒုက္ခတွေကို ဘယ်လိုကျော်ဖြတ်ခဲ့လဲဆိုတာ အခုတော့ ရှင်းသွားပြီ။ ဒီလို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ "ဆရာ" ရဲ့ အစောင့်အရှောက်နဲ့ဆိုရင် သခင်လေးဟာ အနာဂတ်မှာ လုံခြုံသွားမှာ အသေအချာပါပဲ။
သာ၍သာ လန်ကွေ့ဖေး သာ သိသွားရင် သူမ ဘယ်လောက်တောင် ဝမ်းသာလိုက်မလဲ!'
သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ဖြစ်ပေါ်နေကြသော်လည်း ရှန်ထျန်း ၏ အတွေးမှာမူ ရိုးရှင်းလှသည်။ သူသည် မြင်ကွင်းထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အတိုင်း ကျောက်ဟောင်၏ ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးကို အသုံးချရန်သာ ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေး မြင်ကွင်းတွင် ရှန်ထျန်း သည် ကျောက်ဟောင်က မြူမြို့ ၏ အရှေ့ဘက် တောင်ကြားတစ်ခုတွင် ကွယ်လွန်သွားသော မိခင်အား ဂါရဝပြုနေသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် မီးတောက်နေသော ကြယ်တံခွန်တစ်ခုက သူ့အပေါ် တည့်တည့်ကျရောက်ခဲ့သည်။
အခြေခံကျင့်စဉ် အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုနိုင်လာသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်သည် ကျင့်စဉ်မရှိသူ သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်ပြီး မြင်ကွင်းတစ်ခုစီတိုင်းကို အသေးစိတ် ပြန်လည်မှတ်မိနေခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် ကျောက်ဟောင်ကို မြူမြို့ ၏ အရှေ့ဘက်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး မြင်ကွင်းထဲရှိ ပတ်ဝန်းကျင်အရ အတည်ပြုလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ထိုနေရာအတိအကျကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
တောင်ကြားထဲသို့ လျှောက်ဝင်လိုက်သည့်အခါ ကျောက်ဟောင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ "အစ်ကိုရှန်၊ ကျွန်တော့်အမေ ဒီနေရာမှာ မြှုပ်နှံထားမှန်း ဘယ်လိုသိတာလဲဗျာ။"
ရှန်ထျန်း က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ "အစ်ကိုကျောက်ရဲ့ ဓာတ်က မီးဓာတ်ဖြစ်နေတော့ တိုးတက်ဖို့အတွက် သစ်ဓာတ်ရဲ့ အသက်စွမ်းအားတွေ လိုအပ်တယ်။ ဒီမင်္ဂလာမြေနေရာက အစ်ကိုကျောက်နဲ့ မခွဲမခွာနိုင်တဲ့ သွေးသားရင်းချာ ကံကြမ္မာ အပြန်အလှန် ရှိနေတာကို ကျွန်တော် ဟောကိန်းထုတ်ထားလို့ပါ။ ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ အခက်အခဲတွေကို ကျော်လွှားပြီး ထိပ်ဆုံးကို ရောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"
တောင်ကြားထဲသို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်ဝင်လာပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ရောင်စုံပန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဂူဗိမာန်တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကျောက်ဟောင်၏ မိခင် အနားယူရာနေရာဖြစ်သည်။
ကျောက်ဟောင်သည် ဂူဗိမာန်ရှေ့တွင် တဖြည်းဖြည်း ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ကျွန်တော့်အမေက သစ်ဓာတ်ဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်တွေကို ကျွမ်းကျင်သူမို့ သဘာဝတရားကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးတယ်။ သူမ အသက်ရှိစဉ်ကတည်းက ဒီနေရာမှာပဲ မြှုပ်နှံပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာပါ။
အမေ... သားက မလိမ္မာခဲ့လို့ အမေ့မျှော်လင့်ချက်တွေကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။ အမေ သားစကားကို ကြားနိုင်တယ်ဆိုရင် သားရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ရရှိအောင် ကူညီပေးပါဦး။"
ရှန်ထျန်း သည် ကျောက်ဟောင်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ "အစ်ကိုကျောက်၊ ကောင်းကင်ဘုံက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေမဲ့ မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်တစ်ခုတော့ ရှိနေပါသေးတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးမယ့် အခွင့်အရေးက ဒီတောင်ကြားထဲမှာပဲ ရှိတယ်။
ဒီတောင်ကြားထဲမှာ သုံးရက်သုံးည အိပ်စက်ခြင်းမရှိဘဲ အမေ့ဂူဗိမာန်ကို စောင့်ရှောက်ပေးပါ။ သုံးရက်အတွင်းမှာပဲ ခင်ဗျားရဲ့ ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးက ကောင်းကင်ဘုံကနေ ဆင်းသက်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါ ခင်ဗျား ဒီအတားအဆီးကို ကျော်လွှားပြီး ထိပ်ဆုံးကို ပြန်ရောက်နိုင်မှာပါ။"
ကျောက်ဟောင်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ "ဒီအခွင့်အရေးမျိုး မရခဲ့ရင်တောင် ကျွန်တော့်အမေ့ ဂူဗိမာန်ကို စောင့်ရှောက်ပြီး သားတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် လုပ်ဆောင်ဖို့က ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပဲလေ။
ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုရှန်ပြောတာကတော့ မယုံနိုင်စရာပဲဗျာ။ ဒီမှာ သုံးရက်သုံးည ဒူးထောက်နေရုံနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကနေ အခွင့်အရေးတွေ ဆင်းသက်လာပြီး ကျွန်တော့်ကျင့်စဉ်တွေ ပြန်ရလာမယ်ဆိုတာလား။"
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဒါကတော့ မဟုတ်ဘူးလေ။ အစ်ကိုကျောက်က သုံးရက်သုံးည ဒူးထောက်ရတာ ပင်ပန်းတယ်လို့ ထင်ရင်လည်း မတ်တပ်ရပ်နေလို့ ရပါတယ်ဗျာ။"
ကျောက်ဟောင်က ခေါင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ခါလိုက်သည်။ "အဲ့လို ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်ပါ့မလဲ။ ကျွန်တော့်အမေက ကောင်းကင်ဘုံကနေတောင် ကျွန်တော့်ကို ကောင်းချီးပေးနေတာ၊ ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မလေးမစား လုပ်ရက်မှာလဲ။
ကျွန်တော် ဒူးထောက်မယ်! ဒီသုံးရက်သုံးညလုံး ဒူးထောက်နေမှာပါ။ အစ်ကိုရှန်၊ ကျွန်တော့်ကို နောက်ထပ် မတိုက်တွန်းပါနဲ့တော့! ကျွန်တော့်ရဲ့ သားတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ကို ကျေပွန်ပါရစေ!"
ကျောက်ဟောင်၏ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် ရှန်ထျန်း စကားပင် အဆက်ရပ်သွားရသည်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ သူ ဘာလုပ်နိုင်ပါ့မလဲ!
ရှန်ထျန်း သည် ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးသည် လပြည့်ညတွင် ရောက်လာမည်ဟု မြင်ထားသဖြင့် လဆန်း ၁၅ ရက်နေ့ ဝန်းကျင်တွင် ဖြစ်ရပေမည်။
ယခုဆိုလျှင် လဆန်း ၁၄ ရက်နေ့ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ရှန်ထျန်း ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ကျောက်ဟောင်၏ ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးသည် ဤသုံးရက်အတွင်း သူ၏အပေါ်သို့ ကျရောက်လာရန် အလွန်ပင် ရာခိုင်နှုန်းများသည်။
ရှန်ထျန်း မြင်နိုင်သော ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေး မြင်ကွင်းများအားလုံးသည် မကြာမီကာလက ဖြစ်ရပ်များသာ ဖြစ်သဖြင့် နောက်လ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ဖြစ်လာမည့် အခွင့်အရေးကို သူ ရုတ်တရက် မြင်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ!
ကျောက်ဟောင်သည် ဂူဗိမာန်ရှေ့တွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ဒူးထောက်နေပြီးဖြစ်ရာ ရှန်ထျန်း မှာ "အစ်ကိုကျောက်က ဒီလောက်တောင် စိတ်စေတနာကောင်းရှိတာ၊ ကျွန်တော်လည်း မတိုက်တွန်းတော့ပါဘူး" ဟုသာ ပြောနိုင်တော့သည်။
သူသည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲမှ ထိုင်ခုံတစ်ခုနှင့် အခြောက်အခြမ်း အစာအိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကျောက်၊ ဒီမှာပဲ ဒူးထောက်နေပါ၊ ဘယ်မှ လျှောက်မသွားနဲ့။ ဒီအစာအခြောက်တွေနဲ့ ထိုင်ခုံကို ဒီမှာ ထားခဲ့မယ်။ ဇွဲရှိခြင်းကပဲ အောင်မြင်ခြင်းရဲ့ သော့ချက်ဆိုတာ သိထားဖို့လိုတယ်။ ခင်ဗျား လုပ်နိုင်ပါတယ်!"
စကားပြောပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး ကျောက်ဟောင်ကို ကျေးဇူးတင်စကားများဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့စေသည်။
'အစ်ကိုရှန်က ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လက်တုံ့ပြန်မှု အန္တရာယ်ကို သည်းခံပြီး ကျွန်တော့်ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးတာတင်မကဘဲ ဒီလောက်တောင် ဂရုတစိုက်နဲ့ တွေးပေးသေးတယ်။ သူက ရုပ်ရည်ရူပကာလည်း ချောမောတယ်၊ ဂုဏ်သိက္ခာလည်း ရှိတယ်၊ ကံကြမ္မာကိုလည်း မလျှော့ပေးတဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိတယ်။ ပြီးတော့ သူတစ်ပါးအတွက်လည်း အမြဲတွေးပေးတတ်တယ်... သူက တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံလွန်းတာပဲ!'
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်ဟောင်သည် ရှန်ထျန်း ၏ ရုပ်ရည်ချောမောမှုကြောင့်သာမကဘဲ မင်းသမီး Xue Wuxia က သူ့ကို ချစ်မိသွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားတော့သည်။
'အစ်ကိုရှန်၊ အစ်ကို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ကျွန်တော် စိတ်ရင်းနဲ့ အရှုံးပေးလိုက်ပါပြီ!'
...
တစ်ဖက်တွင်မူ ကျောက်ဟောင်၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများ မည်မျှလွန်ကဲနေသည်ကို မသိရှာသော ရှန်ထျန်း မှာမူ အတော်လေး စိတ်ညစ်နေရသည်။
'မတ်တပ်ရပ်နေလည်း ရပါတယ်လို့ ပြောထားတာကို သူကပဲ ဒူးထောက်နေတာ။ ကျွန်တော့်ကို တိုက်တွန်းခွင့်တောင် မပေးဘူး!'
သူ့ရဲ့ သားတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ကို ကျေပွန်မှုကို မြင်ရတာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းပေမဲ့ ရှန်ထျန်း ကတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည် လှည့်စားမိလိုက်သလို ခံစားနေရသည်။
ထားပါတော့လေ။ သူက ကျင့်စဉ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားတယ်ဆိုပေမဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေခံအုတ်မြစ်ကတော့ ရှိနေသေးတာပဲ။ သုံးရက်သုံးည ဒူးထောက်ရုံလောက်နဲ့တော့ ရှန်ထျန်း အတွက် ထိခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဆိုးဆုံး ဖြစ်လာရင်တောင် သူ ကျင့်စဉ်တွေ ပြန်ရလာတဲ့အခါ သူ့ကို ရှန်ထျန်း ရဲ့ မြင့်မြတ်သော ကျင့်ကြံရေးနယ်မြေထဲကို ခေါ်သွင်းပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်း လျော်ကြေးပေးလိုက်တာပေါ့။
ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ကျောက်ဟောင်ကို ထားခဲ့လိုက်ပြီး ချင်းကော ၏ ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးကို ရှာဖွေရန် စတင်လိုက်သည်။
အရင်က ရှန်ထျန်း သည် ချင်းကော ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ကြီးမားသော ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးတစ်ခုကို မြင်ခဲ့ရပြီး ၎င်းသည် မြူဆိုင်းနေသော တောင်ကြား၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် နေ့လယ်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်မြူများ အများဆုံး ပြန့်ကျဲသွားသည့် အချိန်အခါ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။
ထိုအလွန်ကြီးမားသော ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးကို ရယူရန် အချိန်တန်ပြီ!