အခန်း (၉၃) - ပခုံးဖြင့်လှဲချခြင်း
ကျိုးရှသည် ဆူဒါလင်ထံ သတင်းစကားပါးရန် ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏မိဘများက သူ့ကိုတွေ့ဆုံရန် အသင့်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် မင်္ဂလာဆောင်အတွက် အကောင်းဆုံးရက်ကောင်းရက်မြတ်ကို ရွေးချယ်ကာ အရာအားလုံးကို အပြီးသတ်လိုကြောင်း အသိပေးလိုက်သည်။
ဤခေတ်ကာလတွင် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသည်။ အပြန်အလှန် သဘောတူညီမှုရရှိပြီးသည်နှင့် နောက်တစ်ရက်တွင်ပင် မင်္ဂလာဆောင်ကို ကျင်းပနိုင်သည်။ ကျန်ရှိသောအရာများမှာလည်း ရိုးရှင်းလှပြီး တကယ်တမ်းဆိုရသော် ရှုပ်ထွေးစရာလည်း ဘာမှမရှိချေ။
လင်ချင်းဟဲ့မှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီးသားဖြစ်ကာ ကျိုးမိသားစုကြီးကလည်း မကြာမီကမှ မိသားစုခွဲရန် စီစဉ်နေခဲ့ကြသည်။ ကျိုးရှ၏ ထိမ်းမြားမင်္ဂလာက အချိန်ကိုက်ဖြစ်နေသဖြင့် အဖေကျိုးနှင့် အမေကျိုးတို့က သမီးအငယ်ဆုံးကို အိမ်ထောင်ချပေးပြီးမှသာ မိသားစုခွဲရေးကို အပြီးသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
နောက်တစ်ရက်တွင် ဆူဒါလင်သည် သူ၏ဦးလေးနှင့် အဒေါ်တို့နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသည်။ သူတို့သည် သကြားနှင့် မုန့်အမျိုးမျိုးအပါအဝင် လက်ဆောင်ပစ္စည်းများစွာကို ယူဆောင်လာကြသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်သင့်လျော်ပြီး ရိုသေလေးစားမှုရှိသော အမူအရာပင်။ အကယ်၍သာ ဤမင်္ဂလာကိစ္စကို အလေးအနက်မထားပါက ဤမျှအရည်အသွေးမြင့်သော လက်ဆောင်များကို ပြင်ဆင်လာမည်မဟုတ်ပေ။
အဖေကျိုးနှင့် အမေကျိုးတို့က ဆူဒါလင်၏ စကားထစ်ခြင်းမှာ အားနည်းချက်တစ်ခုဟု ခံစားရသော်လည်း ထိုအားနည်းချက်သာမရှိပါက စတုရန်းမီတာ (၄၀) ကျယ်ဝန်းသော အိမ်တစ်လုံးနှင့် အမြဲတမ်းအလုပ်အကိုင်ရှိသူ၊ ထို့ပြင် "မင်္ဂလာဆောင်အတွက် အဓိကပစ္စည်းလေးမျိုး" ကို ပေးအပ်နိုင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူတို့သမီးကို စိတ်ဝင်စားမည်မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သူတို့ကောင်းကောင်းသိသည်။ အိမ်ထောင်ပြုပြီးသည်နှင့် သူမသည် ချက်ချင်းပင် အိမ်ရှင်မ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ဤမျှကောင်းမွန်သော အခြေအနေများကြောင့် သူတို့တွင် မကျေနပ်စရာ ဘာမျှမရှိတော့ပေ။
ဆူဒါလင်နှင့် သူ၏ဆွေမျိုးများ ပြန်သွားပြီးနောက် အမေကျိုးမှာ အလွန်ဝမ်းသာနေသည်။ "ဒါဝါရဲ့အမေက ဒီစုံတွဲဟာ အကောင်းဆုံးဖြစ်တယ်လို့ ပြောတာ အလကားမဟုတ်ဘူး။ တကယ်ကိုပဲ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ အိမ်ထောင်ဖက်ပါပဲ။"
"သူ့မှာ စကားထစ်တဲ့ အားနည်းချက်တစ်ခုပဲ ရှိတာလေ" ဟု အဖေကျိုးက မှတ်ချက်ပြုသည်။
"စကားထစ်တာက ဘာဖြစ်လဲ၊ အသံမထွက်နိုင်တာမှ မဟုတ်တာ" ဟု အမေကျိုးက ပြန်ပြောသည်။ "ပြီးတော့ ဘဝမှာ အရေးအကြီးဆုံးက စားဝတ်နေရေးကို ရှာဖွေနိုင်ဖို့ပါပဲ၊ ကျန်တာတွေကတော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။"
နောက်ဆုံးတွင် မင်္ဂလာဆောင်ကို လကုန်ရက်တွင် ကျင်းပရန် သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။ လင်ချင်းဟဲ့သည် ဤခေတ်ကာလ၏ အလျင်အမြန် အိမ်ထောင်ပြုကြပုံကို မြင်ဖူးသော်လည်း ဤမျှမြန်ဆန်လွန်းသည်ကိုမူ အံ့အားသင့်နေဆဲပင်။
နောက်တစ်ဆင့်မှာ ပေးကမ်းရမည့် ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့သည် ထိုနေ့တွင် မြို့နယ်ထဲမှ ပြန်လာစဉ် စောင်အသစ်တစ်ထည်ကို ဝယ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ဝါဂွမ်းကို ကြိုတင်မှာယူထားပြီး (၅) ပိဿာအလေးချိန်ရှိသော အရည်အသွေးမြင့် စောင်တစ်ထည်ကို သေချာပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် စက်ဘီးကိုနင်းကာ ကျိုးမိသားစုအိမ်သို့ သွားရောက်ပြီး ထိုစောင်နှင့် ဆပ်ပြာနှစ်တုံးကို အမေကျိုးထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။
"ဒီစောင်ကို ဂူဇီအတွက် ပေးမယ့် လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးလိုက်တာပါ။ ဒီဆပ်ပြာနှစ်တုံးကိုလည်း သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားတယ်။ အချိန်တန်ရင် သူနဲ့အတူ ပါသွားအောင် လုပ်ပေးလိုက်ပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ရှင်းပြသည်။
"ဒီလောက်အများကြီး မလိုပါဘူး" ဟု ပစ္စည်းများ၏ အရည်အသွေးကိုမြင်ပြီး အမေကျိုးက အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။
"နည်းနည်းတော့ များနေသလိုပဲ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က စိုးရိမ်တကြီး မှတ်ချက်ပြုသည်။
"ဒါဝါရဲ့အမေနဲ့ ကျွန်မတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်လို့ရမလဲ" ဟု ဒုတိယအစ်မတော်က ကြားဖြတ်ဝင်ပြောသည်။ "သူ့ရဲ့နေထိုင်မှုအခြေအနေကို ကြည့်လိုက်ဦး၊ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ကို ကြည့်လိုက်ဦး။"
တတိယအစ်မတော်ကမူ ဘာမျှမပြောဘဲ ငြိမ်နေသော်လည်း သူမ၏မျက်နှာထားမှာမူ မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့က တတိယအစ်မတော်ကို အေးစက်စက်နှင့် တည်ကြည်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ပြောစရာရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောပါ။ ဒီလိုမျိုး ခါးသီးနေစရာ မလိုပါဘူး။ ကိုယ့်မှာ စွမ်းရည်ရှိရင် ကိုယ့်ယောကျာ်းကို ကိုယ့်အတွက် သုံးလို့ရအောင် ရှာခိုင်းလိုက်ပါ။ မရှာနိုင်ရင်တော့ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်ပါ။"
ဒုတိယအစ်မတော်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားသည်။ "စတုတ္ထမြောက်အိမ်ထောင်ရှင်မ၊ ဘာလို့ ဒီလိုစကားမျိုး ပြောရတာလဲ!"
"ဘယ်လိုပဲပြောပြော ဒါက လူ့စကားပါပဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က သူမကို အထင်သေးသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "တချို့လူတွေလိုမျိုး လူ့စကားတောင် မပြောတတ်တာထက်စာရင်တော့ ပိုကောင်းပါသေးတယ်။"
"နင် တိုက်ခိုက်ချင်တာလား" လင်ချင်းဟဲ့ကို သည်းမခံနိုင်တော့သော ဒုတိယအစ်မတော်သည် သူမကို မတွန့်ဆုတ်ဘဲ တွန်းလိုက်သည်။
"အမေ၊ အကြီးဆုံးအစ်မတော်၊ တတိယအစ်မတော်၊ အားလုံး မြင်လိုက်ကြတယ်မလား? သူအရင် စတွန်းတာနော်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ စကားဆုံးသည်နှင့် သူမသည် ဒုတိယအစ်မတော်၏ လက်ကိုဆွဲကာ ပခုံးပေါ်တင်၍ လှဲချလိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
*ဘုန်း!*
အခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဆေးလိပ်သောက်နေသော အဖေကျိုးပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အမေကျိုးမှာလည်း ကြောင်အမ်းသွားပြီး ကျန်အစ်မတော်နှစ်ယောက်မှာလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
"အို... နာလိုက်တာ! စတုတ္ထမြောက်အိမ်ထောင်ရှင်မ၊ နင် လူသတ်ချင်နေတာလား?" ဒုတိယအစ်မတော်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း ညည်းတွားနေသည်။ သူမ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နာကျင်မှုများ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာသည်။ သူမ ကိုယ့်ဘာသာတောင် မထနိုင်တော့ပေ။
"ကျွန်မက အစ်မကို ရိုသေလို့ ဒုတိယအစ်မတော်လို့ ခေါ်နေတာ၊ အစ်မကတော့ စိတ်ကြိုက်လုပ်လို့ရမယ် ထင်နေတာလား?" လင်ချင်းဟဲ့က သူမကို အေးစက်စက်နှင့် အနိုင်ယူသောအသံဖြင့် ငုံ့ကြည့်သည်။ "အစ်မရဲ့ အလေးချိန်ကိုကော သိရဲ့လား? ကျိုးချင်းပိုင်ရဲ့ဇနီးကို အလွယ်တကူ တွန်းလို့ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား?"
"မြန်မြန်... သူ့ကို ထူလိုက်ကြစမ်း!" အမေကျိုး သတိပြန်ဝင်လာပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အကြီးဆုံးနှင့် တတိယအစ်မတော်တို့သည် အလောတကြီးဖြင့် ဒုတိယအစ်မတော်ကို ထူမကာ အခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။
လင်ချင်းဟဲ့မှာမူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမသည် ဒုတိယအစ်မတော်ကို အချိန်အတော်ကြာ သည်းခံလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခု သူမကိုယ်တိုင် အရင်စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၍ ယဉ်ကျေးမှုမျိုး ပြန်မမျှော်လင့်သင့်ပေ။
ကျန်သူများ ထွက်သွားပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့က အမေကျိုးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "အမေ၊ ဒီပစ္စည်းတွေက ဂူဇီရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်အတွက်ပါ။ ဒီမှာပဲ ထားခဲ့ပါမယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေအနေနဲ့လည်း ကျွန်မကို အားကျပြီး ဖိအားပေးစရာ မလိုပါဘူး။ ရှောင်းမေက မိသားစုတိုင်းရဲ့ အခြေအနေကို သိပါတယ်။ စေတနာကသာ အဓိကပါ။ ကျွန်မ သူ့ရဲ့အိမ်သစ်ကို မြင်ခဲ့ပြီးပြီ၊ ပရိဘောဂတွေ အပြည့်ပါပဲ။ လကုန်ရင် ဂူဇီကို ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ပဲ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ကြတာပေါ့။ ဒီလက်ဆောင်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာမရှာကြပါနဲ့။"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့သည် စိတ်ကြည်လင်စွာဖြင့် ပြန်သွားလေသည်။
အိမ်ထဲတွင် အမေကျိုးက ကျန်အစ်မတော်များကို လှည့်ကြည့်သည်။ "ဒုတိယသမီး အဆင်ပြေရဲ့လား?"
"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ပွန်းပဲ့သွားတာလောက်ပါပဲ" ဟု တတိယအစ်မတော်က ဖြေသည်။
"သူ့ကို သေချာဆုံးမလိုက်ကြဦး" ဟု အမေကျိုးက ညွှန်ကြားသည်။ "သူကိုယ်တိုင် အရင်မှားတာပါ။ ဒါဝါရဲ့အမေကို သူအရင်တွန်းတာ အားလုံးမြင်လိုက်ကြတာပဲ။"
အစ်မတော်များ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားသောအခါ အကြီးဆုံးအစ်မတော်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒါဝါရဲ့အမေက တိုက်ခိုက်တတ်မှန်း ကျွန်မတောင် မသိခဲ့ဘူး။"
"ကျွန်မလည်း မသိဘူး" ဟု တတိယအစ်မတော်ကလည်း တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဖြည့်စွက်ပြောသည်။ "အဲဒီပခုံးနဲ့လှဲချလိုက်တာ တကယ်ကို သန့်ရှင်းလွန်းတယ်။ သူ နောက်ထပ် နှစ်ခါလောက်တောင် ထပ်လှဲချနိုင်ဦးမယ် ထင်တယ်။"
"စတုတ္ထမြောက် အစ်ကိုတော်ဆီကနေ သင်ယူထားတာ ဖြစ်မယ်" ဟု တတိယအစ်မတော်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
"ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်ကလည်း သဘောတူလိုက်သည်။ စတုတ္ထမြောက် အစ်မတော်နှင့် အကြီးအကျယ် ပြဿနာမတက်မိခဲ့သည့်အတွက် သူမ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။
ဧည့်ခန်းထဲတွင် အမေကျိုးက အဖေကျိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။ "သူ အဲဒါကို စတုတ္ထမြောက်သားဆီက သင်ယူထားတာလား?"
အဖေကျိုးက ဆေးလိပ်ကို ဖွာရှိုက်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "သူသင်ယူထားတာ ကောင်းပါတယ်။"
ဤဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ဒုတိယအစ်မတော်သည် စတုတ္ထမြောက်ဇနီးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်စနောက်ရဲတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း သူယုံကြည်လိုက်သည်။ စတုတ္ထမြောက်ဇနီးသည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်း အဆုံးသတ်သွားပြီဖြစ်ပြီး မိသားစုထဲတွင် မည်သူက ပိုသန်မာသည်ကို ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။