"သူတို့ မန်တိုကြော် စားနေကြတာလား။ တကယ်ကို စားတတ်သောက်တတ်ကြတာပဲ"
ကလေးတွေ ပျော်ရွှင်စွာ စကားစမြည် ပြောနေကြတာကို အနီးအနားက လူကြီးတွေ မကြားဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။ ဒုတိယအစ်မတော် က မနာလိုစိတ်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ ထိုသို့ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
အမေကျိုး ကတော့ သားတွေရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စတွေကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းက ချွေးမတွေရဲ့ မကျေနပ်မှုကိုသာ ပိုဖြစ်စေတယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားပြီးဖြစ်သည်။ မိသားစု တရားဝင် ခွဲထွက်ပြီးသွားပြီဖြစ်လို့ သူတို့ကိစ္စတွေကို နောက်ထပ် ဝင်မစွက်ဖက်တော့ရန် စိတ်ကူးထားသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ကိုယ်ပိုင်အိမ်ထောင်ကျသွားတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ကလေးတွေအတွက် ဘာအရသာရှိတာတွေ ချက်ကျွေးရမလဲဆိုတာကို တွေးတောနေသည်။
အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်ချင်းဟဲ့ က တတိယချွေးမ အိမ်ကို စောင့်ကြည့်နေတာကို သိထားတဲ့အတွက် အလုပ်အားလုံး ပြီးတာနဲ့ ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း သွားလိုက်သည်။ ဝူနီ က ပင်ပန်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ပြန်လည် နာလန်ထူနေရဆဲ ဖြစ်ပေမဲ့ သူမရဲ့ မျက်နှာအဆင်းက မနေ့ညကထက် အများကြီး ပိုကောင်းလာသည်။
သူမ အဆင်ပြေကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့ က တတိယချွေးမနဲ့ စကားအနည်းငယ် ပြောကာ ဆန်ဝါ ကို ထားခဲ့လိုက်သည်။ ကလေးက ကျိုးတုန်း နှင့် အကြီးဆုံးအစ်မတော် ရဲ့ အငယ်ဆုံးသား (နာမည် မပေးရသေးသူ) တို့နဲ့ ဆော့ကစားချင်နေသည်။
Da Wa နဲ့ အာဝါ တို့ စကားလုံးတွေက လေလုံးထွားတာ မဟုတ်ပါ။ နေ့လယ်စာ ဘာစားရမလဲလို့ မေးတဲ့အခါ လင်ချင်းဟဲ့ က သူတို့ကို မန်တိုကြော် ကျွေးမယ်လို့ ကတိပေးထားခဲ့တာ အမှန်ပင်။ သူမက မန်တိုတွေကို ပါးပါးလှီးပြီး ဆား၊ နှမ်းတို့ ရောထားတဲ့ ကြက်ဥအရည်ထဲ နှစ်ကာ ရွှေရောင်သန်းလာတဲ့အထိ ကြော်လိုက်သည်။ ရလဒ်ကတော့ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။
သူမက သူမနဲ့အတူ ယူလာတဲ့ အဖိုးတန် မြေပဲဆီကို သုံးပြီး ပမာဏ အများအပြား ကြော်လိုက်သည်။ ဒီလောက်ကြာအောင် သူမက ဝက်ဆီကိုပဲ အဓိက သုံးခဲ့တာကြောင့် မြေပဲဆီ လေးပုလင်း ကျန်နေသေးသည်။ သူမက နည်းနည်းတော့ ဇိမ်ခံလိုက်ပြီး မန်တိုအတွက် မြေပဲဆီကို သုံးလိုက်သည်။ မန်တိုကြော်တွေနဲ့အတူ ပူအိုက်တဲ့နေ့အတွက် အလွန်လိုက်ဖက်တဲ့ အချိုမပါတဲ့ ပဲစိမ်းစားဟင်းရည် တစ်အိုးကိုလည်း ပြင်ဆင်ထားလိုက်သည်။
မိသားစုတစ်စုလုံးအတွက် အလုံအလောက်ထက် ပိုနေသည်။ နေ့လယ်စာ ပို့ရမယ့်အချိန် ရောက်တဲ့အခါ ကျိုးမိသားစုဟောင်းရဲ့ ဝေစုကို ပို့ပေးဖို့ တတိယချွေးမအိမ်မှာ ခဏဝင်ရပ်လိုက်သည်။ သူမက ဆန်ဝါ ကို ခေါ်မသွားဘဲ တတိယချွေးမ စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ အိမ်ဟောင်းမှာပဲ ထားခဲ့သည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူမက ဆန်ဝါ၊ ဝူနီ နဲ့ ကျိုးတုန်း တို့ စားဖို့အတွက် မန်တိုကြော်နဲ့ ပဲစိမ်းစားဟင်းရည်တွေကို အများကြီး ချန်ထားပေးဖို့တော့ မမေ့ခဲ့ပေ။
ရာသီဥတုက အလွန်ပူပြင်းပြီး အသက်ရှူရ ကြပ်နေသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က အစားအသောက် ပို့ရင်းနဲ့ အပူဒဏ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားရသည်။ ဒီလို နေပူထဲမှာ အလုပ်လုပ်ခိုင်းဖို့ ဘယ်သူမဆို မျှော်လင့်နေရင်တော့ မှားသွားလိမ့်မယ်။ သူမကတော့ လုံးဝ လုပ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။
ကျိုးချင်းပိုင် ကို မြင်တဲ့အခါ သူမက ထုံးစံမရှိအောင် ဂရုတစိုက် ရှိနေသည်။
"ကျွန်မ အမြင်အရတော့ မန်တိုကြော်နဲ့ ပဲစိမ်းစားဟင်းရည်က ခန္ဓာကိုယ်အတွက် နည်းနည်း ပူစေနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ရှင်တို့နဲ့ ကလေးတွေအတွက် ဒီဆေးဖက်ဝင် လက်ဖက်ရည်ကို အထူး ပြင်ဆင်ပေးထားတယ်။ အကုန်လုံး သောက်ဖြစ်အောင် သောက်နော်" ဟု သူမက တိုက်တွန်းသည်။
သူမ သူ့အပေါ် ဂရုစိုက်နေတာကို ကြည့်ရင်း ကျိုးချင်းပိုင် ရဲ့ မျက်လုံးတွေ နူးညံ့သွားသည်။ "မင်းပဲ ပိုစားလိုက်ပါ" ဟု သူက ဆိုသည်။
"ကျွန်မက အိမ်မှာ စားပြီးသွားပြီ" ဟု သူမက လက်ကာပြလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့ရဲ့ စူးစိုက်ကြည့်နေမှုအောက်မှာ သူမ ရှုံးနိမ့်သွားပြီး နောက်ထပ် တစ်ခု ထပ်စားလိုက်ရသည်။
Da Wa နဲ့ အာဝါ တို့ကတော့ ဗိုက်ဝပြီး ကျေနပ်နေကြပြီ။ မန်တိုက အပြင်မှာ ကြွပ်ရွပြီး အရသာရှိကာ လန်းဆန်းတဲ့ ဟင်းရည်နဲ့လည်း အလွန်လိုက်ဖက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးမိသားစုဟောင်းရဲ့ ဝေစုကို အကြီးဆုံးအစ်မတော် ထံ ပေးအပ်ပြီးနောက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပေ။ ဒုတိယအစ်မတော် က တစ်ဖက်ကနေ ကြည့်နေရင်း ရွှေရောင်သန်းပြီး ကြက်ဥတွေ ကပ်နေတဲ့ မန်တိုတွေကို မြင်လိုက်ရသည်။ တတိယချွေးမ ပေးတဲ့ ပေါင်မုန့်ကို ဝါးစားရင်း သူမက "ကြည့်စမ်း၊ ကြက်ဥတွေ၊ နှမ်းတွေနဲ့ကို ဖုံးထားတာ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
မွှေးရနံ့က လေပြေနဲ့အတူ လွင့်ပျံ့လာသည်။
"သူတို့က တကယ်ကို စားတတ်သောက်တတ်တာပဲ" ဟု ဒုတိယအစ်ကိုက သူ့ပေါင်မုန့်ကို ဝါးရင်း ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းက သင့်တော်တဲ့ အစာအာဟာရ ဖြစ်ပေမဲ့ စတုတ္ထမိသားစုရဲ့ မန်တိုကြော်နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ ဘာမှ မဟုတ်သလို ဖြစ်နေသည်။
အကြီးဆုံးအစ်ကိုက ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချကာ "သူတို့ ဘယ်လိုများ ဒီလိုနေနိုင်ကြတာလဲ။ နေ့တိုင်း အစားအသောက်အတွက် ဒီလောက် အကုန်အကျခံပြီးတော့လေ" ဟု ဆိုသည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် ကတော့ *ဒီလိုနေတာ ဘာဖြစ်လဲ။ Da Wa၊ အာဝါ နဲ့ ဆန်ဝါ တို့ ဘယ်လောက်တောင် ကျန်းမာသန်စွမ်းနေလဲ ကြည့်ဦး* ဟု ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ သူတို့လို လုပ်ဖို့တော့ မဝံ့ရဲပေ။ ကလေးတွေအတွက် တစ်ခါတစ်ရံ ဒီလို ဟင်းလျာမျိုး ချက်ကျွေးတာက ကိစ္စမရှိပေမဲ့ နေ့တိုင်း ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးအောင် ချက်ဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရွာထဲက မိသားစုတွေထဲမှာ စတုတ္ထသားရဲ့ ဇနီးလိုမျိုး တစ်ယောက်မှ မရှိချေ။
အဖေကျိုး က ဘာမှ မပြောပေ။ သူက ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေကို ဘယ်တော့မှ စိတ်မဝင်စားတတ်ပေ။ အမေကျိုး ကလည်း စဉ်းစားပြီးသွားတဲ့အတွက် တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။ အခုတော့ သူတို့က မိသားစု ခွဲနေကြပြီဖြစ်ပြီး အရာရာတိုင်းကို ဝင်ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားတာက မှားယွင်းမှန်း သူမ သိလိုက်သည်။ မကြာသေးခင်ကမှ အဖေကျိုး ရဲ့ ဆူပူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူမ ပိုပြီး ပွင့်လင်းလာကာ ကလေးတွေကို သူတို့ ဘဝနဲ့သူတို့ နေခွင့်ပေးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ - သက်ကြီးရွယ်အိုတွေကိုတော့ ထောက်ပံ့ပေးရမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ပေါ့။
လင်ချင်းဟဲ့ က ဖခင်နဲ့ သားတွေ စားသောက်ပြီးကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် ပြန်ဖို့ ပြင်လိုက်သည်။ သူမက သူတို့ မသက်မသာ ဖြစ်လာရင် ချက်ချင်း အနားယူကြဖို့ မှာကြားခဲ့ပြီး အရေးပေါ်အတွက် ကျိုးချင်းပိုင် ထံတွင် ဆေးလုံး နှစ်လုံး ထားခဲ့လိုက်သည်။
ဆောင်းဦး ရိတ်သိမ်းချိန်က အလုပ်ရှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။ ရာသီဥတုက ကောင်းမွန်ပြီး ပင်ပန်းတဲ့ အလုပ်တွေ ရှိနေသော်လည်း တစ်နှစ်စာ စားနပ်ရိက္ခာအတွက် စိတ်ချရပြီဆိုတဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေကို လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာမှာ မြင်တွေ့နေရသည်။
အောက်တိုဘာလကုန်မှာတော့ စပါးတွေကို ရိတ်သိမ်းပြီးသွားပြီ။ အများပိုင်ရိက္ခာတွေကို ခွဲဝေပြီးတဲ့နောက် တချို့ဝေစုတွေကို ချက်ချင်း ခွဲပေးလိုက်ပြီး ရိတ်သိမ်းဖို့ မပြီးသေးသူတွေကတော့ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ လူအုပ်စုတစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူတို့မိသားစုအတွက် စပါးပမာဏ အတော်များများ ရရှိခဲ့သည်။ "စုပေါင်း ဂုဏ်သိက္ခာ" ကို သိပ်စိတ်မဝင်စားတဲ့ လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ ကျိုးချင်းပိုင် အိမ်သို့ သယ်လာတဲ့ ရိတ်သိမ်းချိန်ရဲ့ အသီးအပွင့်တွေကို မြင်ရတာကို ဝမ်းသာနေသည်။
"ကျွန်မတို့ ဝက်နှစ်ကောင်က အချိန်တန်ရင် စပါးတွေ အများကြီးနဲ့ လဲလို့ ရလိမ့်မယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။ သူမက သူတို့ကို ကျွေးမွေးဖို့ အပင်ပန်းခံပြီး ပေါင်းပင်တွေ၊ ဆန်ကွဲတွေ၊ ပဲဖတ်တွေနဲ့ ပြောင်းဖူးမှုန့်တွေကို ကျွေးခဲ့သည်။ အခုတော့ သူတို့က တစ်ကောင်ကို နှစ်ရာဂျင်စီလောက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က "ဒီနှစ်တော့ ဝက်ခေါင်း တစ်ခု ရနိုင်မယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ရှင် ဝက်ခေါင်း စားချင်လို့လား" သူမက ဝက်ခေါင်းကို သိပ်မကြိုက်ပေမဲ့ သူ ကြိုက်တဲ့အတွက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ တစ်ခု ယူမယ်။ ရှင်အတွက် ဝက်ခေါင်းသားကို အနှစ်ချက် ချက်ပေးမယ်"
ကျိုးချင်းပိုင် က သူမကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူမရဲ့ နှလုံးသားက ခုန်လှုပ်သွားသည်။ နေ့ခင်းကြောင်တောင် ဖြစ်တဲ့အတွက် သူမ သူ့ပါးကို အမြန်လေး နမ်းလိုက်သည်။ သူမ မခွာခင်မှာပဲ သူက သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဆောင်းဦး ရိတ်သိမ်းချိန် ပြီးရင် မိသားစု သုံးစုလုံး အပြီးသတ် ခွဲနေကြတော့မယ်လို့ အကြီးဆုံးအစ်မတော် ဆီက ကြားတယ်"
"မိသားစု ခွဲတာက ကောင်းတဲ့ အိုင်ဒီယာပါပဲ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က ပြန်ဖြေသည်။ ရွာရဲ့ ထုံးစံဖြစ်နေရင်တောင် လူတွေ အများကြီး အတူတူ စုနေကြတာက ရယ်စရာ ကောင်းနေသည်။ မိသားစု တစ်စုချင်းစီက ကိုယ့်ဘဝနဲ့ကိုယ် နေတာက ပိုကောင်းတယ်လို့ သူ ယုံကြည်သည်။
"ဖေဖေနဲ့ အမေက အသက်ကြီးလာပြီလေ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က သတိပေးသည်။ "အချိန်တန်ရင် သူတို့ကို ဘယ်လို ထောက်ပံ့ကြမလဲဆိုတာကို ရှင်တို့ အစ်ကိုတွေနဲ့ တိုင်ပင်ရလိမ့်မယ်၊ လစဉ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သုံးလတစ်ကြိမ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့"
အမေကျိုး က နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်ချက်ကို ယူလိုက်ပုံရပြီး လူတိုင်းကို ကိုယ့်လမ်းကိုယ် လျှောက်ခွင့်ပေးကာ နောက်ထပ် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ချွေးမတစ်ယောက်အနေနဲ့ လင်ချင်းဟဲ့ က သူမကိုယ်သူမ ထိန်းချုပ်ထားစရာ မလိုတော့ဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အကြီးဆုံးအစ်မတော် ဆီက သတင်းကို ကြားပြီးကတည်းက သူမက ကျိုးချင်းပိုင် နဲ့ ကလေးတွေကို သူတို့ရဲ့ အစားအသောက် ဝေစု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို မိဘတွေဆီ ပို့ခိုင်းလေ့ ရှိသည်။ အရင်က တင်းမာမှုတွေက နောက်ဆုံးတော့ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။