သူမသည် ကောင်လေးများအတွက် အာဟာရပြည့်ဝသော မနက်စာကို ပြင်ဆင်ပေးပြီးနောက် ဒါဝါနှင့် အာဝါတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို ထွက်သွားခွင့်ပြုလိုက်သည်။ ထိုညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်မှာ အလွန်ပင် တက်ကြွနေကြသည်။ အခြားမိသားစုများမှ ကလေးငယ်များမှာ အလုပ်လုပ်ရန် အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးရသော်လည်း ဤညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်မှာမူ အလုပ်လုပ်ရန် အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေကြ၏။
လင်ချင်းဟဲ့သည် ဘေးထိုင်နေ၍ မဖြစ်ပေ။ ဝက်များနှင့် ကြက်များကို အစာကျွေးပြီးနောက် သူမသည် နေ့လယ်စာအတွက် မုန့်နှစ်ကို စတင်နယ်လိုက်သည်။ မှိုအနည်းငယ်ကို ရေစိမ်ပြီးနောက် အသားတုံးအနည်းငယ်နှင့်အတူ အရသာရှိသော အဆာပလာဖြစ်လာစေရန် ပါးပါးလှီးလိုက်သည်။ ဥယျာဉ်ထဲမှ လတ်ဆတ်သော သခွားသီးသုံးလုံးကို ခူးဆွတ်ကာ ဘေးတွင် တို့စရာအဖြစ် စားရန် ချောင်းပုံစံ လှီးဖြတ်ထားလိုက်သည်။ အစာအာဟာရ ပြည့်စုံစေရန်အတွက် ကြက်ဥမွှေကြော်ကို ကြက်သွန်မြိတ်မုန့်အတွင်း ထည့်သွင်းရန် ပြင်ဆင်ထားသည်— ထိုပေါင်းစပ်မှုမှာ အလွန်ပင် အရသာရှိပေလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် လူတိုင်း အပူအအေးမျှတစေရန် ပဲစိမ်းရည်တစ်အိုးကိုလည်း ပြင်ဆင်ထားလိုက်သည်။
သူမသည် ထိုအစားအစာများကို သယ်ဆောင်သွားရန်အတွက် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်သိုလှောင်ရာနေရာထဲသို့ ထည့်သွင်းထားလိုက်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် လမ်းခရီးတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ဖိတ်စင်ခြင်း သို့မဟုတ် ယိုစိမ့်ခြင်းမျိုး မဖြစ်တော့ပေ။
အချိန်မှာ ကိုးနာရီကျော်သာ ရှိသေးသဖြင့် သူမသည် မနက်ခင်းအချိန်ကို ဆန်ဝါအား ပုံဆွဲနည်း သင်ပေးရင်း ကုန်ဆုံးလိုက်သည်။ ထိုကလေးငယ်မှာ ပုံဆွဲခြင်း၌ ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိကြောင်း သူမ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဆိုးသွမ်းတတ်သော်လည်း ခဲတံကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် အလွန်ပင် အာရုံစိုက်တတ်သူ ဖြစ်လာသည်။ သူမသည် သူ၏ အရည်အချင်းကို ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးလာစေရန်အတွက် မကြာမီ အရောင်စုံခဲတံများ ဝယ်ပေးရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။ ၁၀ နာရီခွဲတွင် သူမသည် ဆန်ဝါကို ခေါ်ဆောင်ကာ နေ့လယ်စာ ပို့ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။
တစ်ဖက်တွင် လယ်ကွင်းပြင်၌ အပူရှိန်မှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။
"ငါတော့ လေးယောက်မြောက်အိမ်က ချွေးမကို တကယ်ပဲ အားကျတယ်" ဟု ဒုတိယအစ်မတော်က ခါးနှင့် ကျောတို့ နာကျင်စွာဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။ "အိမ်မှာပဲ နေပြီး ဒီလို ပူပြင်းတဲ့ ဒုက္ခတွေကို လျစ်လျူရှုနိုင်တာလေ။"
"ခဏလေးကပဲ သူ့ကို ပျင်းတယ်လို့ ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ဒုတိယအစ်ကိုက ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး စိတ်ပြောင်းသွားတာလဲ။"
"ဘာလို့ဖြစ်ရမလဲ" ဟု သူမက ပြန်ပြောသည်။ "ရှင်သာ မစွမ်းဆောင်နိုင်တာမျိုး မဟုတ်ရင် ဒီလို အပူဒဏ်ခံပြီး အပြင်မှာ ဒုက္ခခံနေစရာ မလိုဘူးလေ။"
စနစ်သစ်အရ မိသားစုတိုင်းသည် မိမိတို့အတွက် သတ်မှတ်ပေးထားသော မြေကွက်အလိုက် တာဝန်ယူရသည်။ စုပေါင်းလုပ်အားပေးစနစ် မရှိတော့သဖြင့် မိသားစုတစ်စုသည် မိမိတို့အပိုင်းကို မြန်မြန်ပြီးအောင် လုပ်နိုင်လေလေ အမြန်ဆုံး နားနိုင်လေလေဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မပြီးပါက နေ့လယ်စာ အနားမယူဘဲ ဆက်လက် လုပ်ကိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင်သည် သူ၏မြေကွက်တွင် တစ်ယောက်တည်း လုပ်ကိုင်နေသော်လည်း လူနှစ်ယောက်စာ လုပ်နိုင်စွမ်းဖြင့် အလုပ်တွင် အလွန်ပင် ထက်မြက်နေသည်။
ဒုတိယအစ်ကိုသည် နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။ "ငါ့ကို မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေရင်လည်း တခြားတစ်ယောက် ရှာလိုက်ပါလား။"
ထိုစကားကြောင့် သူ၏ဇနီးသည် ဒေါသထွက်သွားသည်။
"နှစ်ယောက်လုံး အလုပ်သာ လုပ်ကြပါ။ စကားပြောတာ ရပ်လိုက်ကြစမ်းပါ" ဟု အဖေကျိုးက သူ၏ဘက်မှ လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။
"သူတို့က တစ်နေကုန် စကားပြောနေကြပြီး အလုပ်ကတော့ ဘာမှ မပြီးကြဘူး" ဟု တတိယအစ်မတော်က ညည်းတွားသည်။
တတိယအစ်ကိုသည်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ နေ့လယ်စာ ဘာစားရမလဲ မသိဘူး။"
"အမေက ဒီနေ့ အိမ်မှာဆိုတော့ ဘာ 'အရသာရှိတဲ့' အစားအစာများ ရှိပါ့မလား" ဟု တတိယအစ်မတော်က လှောင်ပြောင်သလို ပြောသည်။ အကယ်၍ သူမ သို့မဟုတ် အကြီးဆုံးအစ်မတော်သာ ချက်ပြုတ်ပါက အနည်းဆုံးတော့ အဆင်ပြေသော အစားအစာ ဖြစ်မည်ဖြစ်သော်လည်း ယောက္ခမဖြစ်သူ ချက်ပြုတ်ပါက ပြောင်းဖူးမှုန့်မုန့်များနှင့် တို့စရာအနည်းငယ်သာ ဖြစ်နေမည်မှာ အသေအချာပင်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော်လည်း ထိုအတိုင်းပင် တွေးနေသည်။
"အမေချက်တာကိုပဲ စားရမှာပေါ့" ဟု အကြီးဆုံးအစ်ကိုက ဆူလိုက်သည်။
"အရင်တုန်းကလို အခြေအနေတွေ မဆိုးတော့ပါဘူး" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ငြင်းခုံသည်။ "အစာရိက္ခာတွေ ဝေပေးနေတာပဲ၊ နောက်ပြီး ရိတ်သိမ်းချိန်မှာလည်း အထွက်နှုန်းကောင်းဖို့ မျှော်လင့်ထားရတာ။ တစ်ခါတလေတော့ အိမ်မှာ အကောင်းစားလေးတွေ စားသင့်တာပေါ့။ လယ်ကွင်းထဲမှာ အလုပ်လုပ်ရတာ မောပန်းတာလေ— အာဟာရရှိအောင် မစားရင် ကိုယ်ခန္ဓာက ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"မိသားစုကမှ မကွဲသေးတာ မဟုတ်လား" ဟု အကြီးဆုံးအစ်ကိုက ပြောသည်။ "အမေ့ကို တကယ်ပဲ အပြစ်တင်နိုင်ပါ့မလား။ နောက်ပြီး လေးယောက်မြောက်အိမ်က ချွေးမနဲ့ပတ်သက်ပြီး အမေ ဘယ်လောက် စိတ်ပျက်နေလဲ ဆိုတာ ရှင်လည်း မြင်တာပဲလေ။ သူတို့ရဲ့ ဇိမ်ကျတဲ့ စားသောက်မှုပုံစံကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ပြဿနာကတည်းက အမေ စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေတာ။"
"ဒါဝါတို့ မိသားစုကတော့ ကွဲသွားပြီလေ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ပြန်ပြောသည်။ "သူတို့ ဘာစားစား သူတို့ကိစ္စပဲ။ အမေက ဘာလို့ ဝင်ပါနေရတာလဲ။ ကျွန်မကတော့ ဒါဝါအမေကို ထောက်ခံတယ်။ သူတို့သာ မခွဲဘူးဆိုရင် တစ်မျိုးပေါ့၊ အခုတော့ သူတို့က ခွဲထွက်သွားပြီလေ၊ အမေအနေနဲ့ သူ့ကို ဝေဖန်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။"
သူမသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဒါဝါအမေက ယောက္ခမအပေါ် အငြိုးထားနေသည်မှာ ပိုမှန်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့ဘက်၌ စားကောင်းသောက်ဖွယ် တစ်စက်မျှပင် မရှိပေ။ နွေရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန်တွင် ဝေမျှစားသောက်ရန် မျှော်လင့်ထားခဲ့ကြသော်လည်း ယခု ပို၍ပင် ပင်ပန်းသည့် ဆောင်းဦးရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန်တွင်မူ အကောင်းစား အစားအစာကို စိတ်ကူးနှင့်တောင် မရနိုင်တော့ပေ။
"လေးယောက်မြောက်အိမ်က ချွေးမက အငြိုးကို အကြာကြီး ထားတတ်တာ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်ကိုက သက်ပြင်းချသည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အမေဆိုတာ အကြီးအကဲပဲလေ။"
အကြီးဆုံးအစ်မတော်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူမသည် ဒါဝါအမေကို အခြားသူများထက် ပိုသိသည်။ စစ်အေးတိုက်ပွဲ ဖြစ်နေချိန်တွင် အစားအစာ ဝေမျှပေးရန် မျှော်လင့်ချက်မှာ အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
လင်ချင်းဟဲ့သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ နောက်ကျမှ ထွက်လာခဲ့သဖြင့် လယ်ကွင်းသို့ ပုံမှန်ထက် နောက်ကျမှ ရောက်လာသည်။ သူမသည် အပူထိန်းဗူးကို ကျိုးချင်းပိုင်နှင့် ကောင်လေးများထံ ပေးလိုက်သည်။
"ဒီမနက် မင်းတို့ အကြီးဆုံးအဒေါ်နဲ့ အတူတူ လာခဲ့တာလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ဒါဝါကို မေးသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး၊ တတိယအဒေါ်နဲ့ လာခဲ့တာပါ" ဟု ဒါဝါက မုန့်ကို ဝါးရင်း ပြန်ဖြေသည်။
"အမေ၊ ဒီမုန့်က တကယ် အရသာရှိတယ်" ဟု အာဝါက ပါးစပ်ပြည့်အောင် စားရင်း ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့သည် နေလောင်ထားသော သူတို့၏ ပါးပြင်များကို ကြည့်ကာ "ဒီလောက် နေပူနေတာကို နားရမှန်း မသိဘူးလား" ဟု ဆူပူလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုလုပ် နားလို့ရမှာလဲ" ဟု အာဝါက ခေါင်းခါသည်။ "ကျွန်တော် နားလိုက်ရင် အလုပ်ချိန်တွေ လျော့သွားပြီး အမှတ်တွေ ကျသွားမှာပေါ့။"
ဒါဝါလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ် အမေ၊ ကျွန်တော်တို့အကြောင်း စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ အဆင်ပြေပါတယ်။"
လင်ချင်းဟဲ့၏ အာဟာရဖြည့်တင်းပေးမှုကြောင့် ကောင်လေးများမှာ ကျန်းမာသန်စွမ်းနေသော်လည်း တတိယအစ်မတော်၏ အကြီးဆုံးသမီး ဝူနီမှာမူ ကံမကောင်းပေ။ သူမသည် အပူရှပ်ခြင်းကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရသည်။
ထိုညသန်းခေါင်ယံတွင် တတိယအစ်ကိုသည် ဝူနီကို ကျန်းမာရေးဌာနသို့ ခေါ်သွားရန် စက်ဘီးလာချေးသည်။ လင်ချင်းဟဲ့သည် အိမ်မှုကိစ္စများတွင် ကူညီတတ်သည့် ထိုလိမ္မာသော ကလေးမလေးကို အမြဲပင် သဘောကျခဲ့သည်။
"အရမ်း ဖြစ်နေတာလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က မေးသည်။ "ကျွန်မဆီမှာ အရေးပေါ်အတွက် ဝယ်ထားတဲ့ ဆေးတွေ ရှိတယ်။ အရင်ဆုံး ဒါလေး စမ်းသိုက်ကြည့်ပါလား။" သူမသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး သိမ်းဆည်းထားသော ဆေးပုလင်းကို ယူလာခဲ့သည်။ ထိုဆေးမှာ သူမ အရင်က စုဆောင်းထားသော အလွန်ထိရောက်သည့် ဆေးမျိုးဖြစ်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လေးယောက်မြောက်အစ်မတော်။ ကျွန်တော် ဒါကို ယူသွားပြီး သက်သာလား ကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်" ဟု တတိယအစ်ကိုက ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့မှာ အိမ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြပြီး တစ်နေ့တာ ပင်ပန်းလာသည့် ကောင်လေးသုံးယောက်မှာမူ ထိုရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိဘဲ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေကြသည်။
ဆေးမှာ အလွန်ထိရောက်မှု ရှိသည်။ ဝေဒနာကြောင့် ဖြူဖျော့ပြီး နာကျင်နေသော ဝူနီမှာ ဆေးသောက်ပြီး မကြာမီပင် သက်သာလာသည်။ နာကျင်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ကလေးမလေးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။