အခန်း (၈၇) - လူယုတ်မာ ချန်ရှန်း
စက်တင်ဘာလ ရောက်လာသည်နှင့်အတူ ဆောင်းဦးရာသီသို့ ကူးပြောင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဆောင်းဦးစပါးရိတ်သိမ်းချိန်သည် လကုန်ပိုင်းတွင် စတင်မည်ဖြစ်ပြီး နိုဝင်ဘာလအထိ ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ နွေဦးစပါးရိတ်သိမ်းချိန်ထက် သုံးဆမျှ ပိုမိုပင်ပန်းသည့် ကြီးမားသော လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သဖြင့် ပါဝင်သူအားလုံးအတွက် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ရသည့် ကာလတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် လင်ချင်းဟဲ့ မှာမူ လယ်ကွင်းသို့ လိုက်သွားခြင်း မရှိပေ။
စက်တင်ဘာလကုန်တွင် စပါးရိတ်သိမ်းချိန် စတင်သည်နှင့် သူမသည် နေ့စဉ် နေ့လည်စာကို ကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်ကာ လယ်ကွင်းသို့ ပို့ပေးရန် တာဝန်ယူလိုက်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင် အလုပ်လုပ်ရသည့် ပင်ပန်းမှုဒဏ်ကို ကိုယ်ချင်းစာသောအားဖြင့် အိမ်မှုကိစ္စအားလုံးကိုလည်း သူမကပင် တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ပေးသည်။ သူ ညနေခင်းတွင် အလုပ်မှ ပြန်လာသည့်အခါ မောပန်းနွမ်းနယ်နေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဝက်ခြံနှင့် ကြက်ခြံတို့ကိုပင် သူမ ကြိုတင်သန့်ရှင်းပေးထားလိုက်သေးသည်။
နေ့လည်စာအတွက်ဆိုလျှင် လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူမ၏ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို အပြည့်အဝ အသုံးချထားသည်။ သူမသည် အသားကြော်နှင့် ချက်ထားသည့် မုန့် (mantou)၊ အသားစွပ်ပြုတ်နှင့် ပြောင်းဖူးမုန့် သို့မဟုတ် အသားပေါင်းမုန့်ကြီးများကဲ့သို့ အားရှိစေမည့် အစားအစာများကို ပြင်ဆင်ပေးလေ့ရှိသည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကိုလည်း အမြဲတမ်း ပမာဏများများ ထည့်ပေးလေ့ရှိပြီး ခရမ်းချဉ်သီးဟင်းချို သို့မဟုတ် ပဲစိမ်းဟင်းချိုတို့ဖြင့် တွဲဖက်ပေးတတ်သည်။
သူမသည် ထိုအစားအစာများကို စက်ဘီးဖြင့် သွားရောက် ပို့ဆောင်ပေးသည်။ သူမသည် ဤဝန်ဆောင်မှုကို ကျိုးမိသားစုဝင် အခြားသူများအတွက်မူ လုံးဝမလုပ်ပေးပေ။ အကြီးဆုံးအစ်မတော်က သူမတို့ကိုပါ အစားအစာများ ယူလာပေးသင့်ကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြောဆိုသည့်တိုင် လင်ချင်းဟဲ့ က မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ သူမအမြင်တွင် မိသားစုတိုင်းသည် မိမိတို့ကိစ္စကို ကိုယ်တိုင်သာ ဆောင်ရွက်သင့်ပြီး ကိစ္စရပ်များကို သီးခြားစီထားခြင်းဖြင့် မလိုအပ်သော ပဋိပက္ခများကို ရှောင်ရှားနိုင်မည်ဟု ယူဆထားသည်။
သူမသည် သူမ၏ မိသားစုကိစ္စများထဲသို့ အမေကျိုး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ခြင်းအတွက် စိတ်ဆိုးနေဆဲပင်။ လင်ချင်းဟဲ့ သည် အနိုင်ကျင့်ခံပြီး ငြိမ်နေမည့်သူမျိုး မဟုတ်သည့်အတွက် အိုဟောင်းနေသော ကျိုးမိသားစုအတွက် အဖက်လုပ်ပေးနေမည် မဟုတ်ပေ။ နွေဦးစပါးရိတ်သိမ်းချိန်တုန်းက သူမသည် ပဲစိမ်းဟင်းချိုများကို တစ်ခါတစ်ရံ ပို့ပေးခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤဆောင်းဦးစပါးရိတ်သိမ်းချိန်တွင်မူ သူတို့ဘက်သို့ တစ်စက်မျှ ရောက်မသွားပေ။ သူတို့သည် သူမဆီက အစားအစာကို လိုချင်ကြမည်မဟုတ်ဟု သူမ သိသော်လည်း ၎င်းမှာ သူမအတွက် အရေးမပါလှပေ။ သူမ၏ သဘောထားမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားသည်။ သူမသည် သူမ၏ မိသားစုကို ကိုယ်တိုင်စီမံခန့်ခွဲနေသူဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ—သူမ၏ ယောက္ခမပင်ဖြစ်စေ—မည်မျှပင် စေတနာရှိသည်ဟု ပြောပါစေ၊ သူမကိစ္စများထဲသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် မရှိပေ။ ဤသို့ပြုမူခြင်းမှာ အာဏာပြလွန်းသည်ဟု ထင်ရနိုင်သော်လည်း သူမ၏ စရိုက်မှာ ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် ထိုတင်းမာမှုများကို သတိပြုမိပုံရသည်။ သူသည် ပဲစိမ်းဟင်းချိုကို သောက်ရင်း သူ့ဇနီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးကာ "ရှင် ဘာပြောချင်လို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် ပြန်မဖြေခင်မှာပင် ဒါဝါက သူ့ဖခင်ကိုယ်စား စကားဝင်ပြောလိုက်သည် - "မေမေ၊ အဘိုးနဲ့အဘွားအတွက်လည်း နည်းနည်းလောက် ပို့ပေးဖို့ မလိုဘူးလား"
"အိုဟောင်းနေတဲ့ ကျိုးမိသားစုက သောက်ချင်တယ်ဆိုရင် သူတို့မှာလည်း ချက်ဖို့ ပဲစိမ်းတွေ ရှိတာပဲ။ သူတို့ မချက်ဘူးဆိုတာ မသောက်ချင်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အေးစက်စက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် ဒုတိယအဒေါ်က မေမေ့ကို ဝေဖန်လိမ့်မယ်" ဟု အာဝါ က မှတ်ချက်ပေးသည်။
"ဝေဖန်ပါစေတော့! ငါ့မျက်နှာရှေ့ တည့်တည့် လာပြောရဲရင် ငါလည်း သူ့ကို ပြန်ပြောဖို့ အသင့်ပဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် ဘာမှမတတ်နိုင်သည့်အသွင်ဖြင့် ဘေးတွင် ငြိမ်နေလိုက်သည်။
"မြန်မြန်စားပြီးရင် အနားယူကြတော့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် အစားစားပြီးသည်နှင့် ဒါဝါနှင့် အာဝါ တို့လည်း စားပြီးသွားကြသည်။ စားသောက်ပြီးနောက် အချိန်အနည်းငယ်မျှ အိပ်စက်နိုင်ရန် နိုင်လွန်ဖျာပေါ်တွင် လှဲအိပ်လိုက်ကြသည်။ အချိန်က အကန့်အသတ်ရှိသဖြင့် အိပ်ချိန်ရသည့်အခါတိုင်း အိပ်စက်ထားမှ ဖြစ်မည်ဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် ဆန်ဝါ ကို စက်ဘီးပေါ်တင်ကာ တတိယအစ်မတော်နှင့်အတူ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
"စိတ်ထဲမှာ အဲ့လောက်ကြာကြီး မထားပါနဲ့တော့" ဟု တတိယအစ်မတော်က သူမကို အကြံပေးသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး "စိတ်ထဲထားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ လူတိုင်းမှာ ကိုယ့်ဘဝနဲ့ကိုယ် နေကြရတာပဲလေ။ အရင်ကလည်း ဒီလိုပဲ မဟုတ်လား" ဟု ပြန်ပြောသည်။
"အရင်ကက အရင်က၊ အခုက အခုပေါ့။ အခုဆိုရင် စတုတ္ထမြောက် မောင်လေးလည်း အိမ်ပြန်ရောက်နေပြီ၊ ဒီလိုပုံစံမျိုး လုပ်နေရင် သူ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မှာပေါ့" ဟု တတိယအစ်မတော်က ပြန်ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် ဘာမျှ ပြန်မပြောတော့ပေ။ သို့သော် သူမ၏ လုပ်ရပ်များက ကျိုးချင်းပိုင် ကို မည်သို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသနည်းဟု သူမကိုယ်သူမ တွေးနေမိသည်။ သူမ ဘာမျှ ရှင်းပြမနေတော့ပေ။ မျိုးဆက်ချင်း ကွာခြားနေသည့်အတွက် အချို့သောအရာများသည် ပြောပြရုံဖြင့် နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အိမ်သို့ ရောက်ရှိပြီး တတိယအစ်မတော်နှင့် လမ်းခွဲလိုက်ပြီးနောက် သူမသည် ဆန်ဝါ ကို အိမ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။ ထိုစဉ်မှာပင် မြို့မှလာသည့် ပညာတတ်လူငယ်တစ်ဦးက သူမတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ "စတုတ္ထမြောက် ကျိုးဆောင်း၊ ကျွန်တော့်ကို စက်ဘီးလေး ခဏငှားပါလား။ လယ်ကွင်းကို သွားမလို့ပါ။ စတုတ္ထမြောက် ကျိုးကောနဲ့ ကလေးတွေက ညနေကျရင် ပြန်စီးလာလို့ ရပါတယ်"
လင်ချင်းဟဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ရှင်က ဘယ်သူလဲ"
"ကျွန်တော့်နာမည်က ချန်ရှန်း၊ ဂျင်မြို့က လာတဲ့ ပညာတတ်လူငယ်ပါ။ စတုတ္ထမြောက် ကျိုးဆောင်း၊ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးပါဦး" ဟု ထိုလူငယ်က နူးညံ့စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲတွင်မူ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ထိုစိတ်လှုပ်ရှားမှု ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ချန်ရှန်း လား။
မူလဇာတ်လမ်းထဲက မူလပိုင်ရှင်ကို သွေးဆောင်ဖြားယောင်းခဲ့သည့် လူယုတ်မာမဟုတ်ပါလား။ ကမ္ဘာကြီးကလည်း သေးလိုက်တာ၊ ဒီလူကို အမှန်တကယ်ပဲ တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့မိပေ။
"ပညာတတ်လူငယ် ချန်၊ ကျွန်မတို့ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးကြဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်က ကျွန်မဆီ စက်ဘီးလာငှားဖို့အထိ ရဲတင်းနေပါလား။ ရှင်က ဘယ်သူမို့လို့လဲ။ ဂျင်မြို့က ပညာတတ်လူငယ်ဖြစ်နေလို့ ကျွန်မက အထူးတလည် ဆက်ဆံပေးရမှာလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ရယ်မောလိုက်သော်လည်း သူမ၏ အသံမှာ အေးစက်နေသည်။
ဒီလူက သူမဆီ လာပြီး ဂုဏ်ရှိန်ပြဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။
ချန်ရှန်း သည် ပြုံးလျက်ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။ "စတုတ္ထမြောက် ကျိုးဆောင်း၊ အဲ့ဒီစကားတွေက ကျွန်တော်တို့ကို မြို့ကနေလာတဲ့ ပညာတတ်လူငယ်တွေကို ခွဲခြားဆက်ဆံနေသလို ဖြစ်နေပြီ။ ကျွန်တော်တို့ကလည်း တခြားသူတွေနဲ့ အတူတူပါပဲ"
"ခွဲခြားဆက်ဆံတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တချို့လူတွေက သူတို့ဖြစ်တဲ့အတိုင်း မဟုတ်ဘဲ အထင်ကြီးခံချင်ကြလို့ပါ။ ရှင်တို့ထဲမှာ လူကောင်းတွေ အများကြီးရှိပေမဲ့ တချို့ကတော့ ရောက်လာကတည်းက အလုပ်တစ်ခုမှ မလုပ်ဘဲ ပျင်းနေတဲ့ လူမိုက်တွေပဲလေ!" ဟု ပြတ်သားစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လင်ချင်းဟဲ့ သည် ဆန်ဝါ ကို ခေါ်ကာ လှည့်ထွက်သွားလိုက်သည်။ သူမ ပိုပြောချင်သေးသော်လည်း ကလေးများရှေ့တွင်ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ကို ထိန်းလိုက်သည်။
"ဒီလောက်လှပတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်က တောသားကြမ်းကြမ်းတစ်ယောက်နဲ့ အိမ်ထောင်ကျရတယ်လို့။ တစ်နေ့ကျရင် နောင်တရလာမှာပါ။ အဲ့ဒီနေ့ကျရင် ရှင် ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာမှာကို ကျွန်တော် စောင့်နေမယ်" ဟု ချန်ရှန်း က သူမ၏ ကျောပြင်ကို လောဘတကြီး ငေးကြည့်ရင်း တွေးနေလိုက်သည်။
ချန်ရှန်း ၏ အမြင်တွင် ကျိုးချင်းပိုင် ၏ ဇနီးသည်မှာ ရှားပါးသည့် ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားမှာ အလွန်ကြည့်ကောင်းပြီး အသားအရေမှာလည်း ရေပင် ညှစ်ထုတ်နိုင်လောက်အောင် နူးညံ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရွာများတွင် သူမကဲ့သို့သော မိန်းမမျိုး တစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။ သားသုံးယောက် မိခင်ဖြစ်သည့်တိုင် သူမမှာ အလွန်ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေဆဲပင်။ *မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျရင် မင်း ငါ့ခြေထောက်အောက်မှာ အသနားခံရလိမ့်မယ်* ဟု သူ တွေးနေမိသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် ထို "မြောင်းထဲက ကြွက်" ၏ အကြံအစည်ကို လုံးဝ မသိရှိသလို သူ့ကိုလည်း လုံးဝ အဖက်မလုပ်ပေ။ မူလဇာတ်လမ်းထဲတွင် မူလပိုင်ရှင်သည် ထိုလူကို အမှန်တကယ် မကြိုက်ခဲ့ပေ။ သူမသည် အကူအညီမဲ့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည့်အခါမှသာ ထိုလူ၏ သွေးဆောင်မှုကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် မူလပိုင်ရှင် မဟုတ်ပေ။ သူမအမြင်တွင် ကျိုးချင်းပိုင် သည် အရာရာတွင် ပြီးပြည့်စုံနေသဖြင့် ထိုသို့သော သစ္စာဖောက်မှုမျိုး လုံးဝ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
"ဇာတ်လမ်း" က မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ၊ အခုတော့ သူမကသာ အရာရာကို ထိန်းချုပ်ထားသူ ဖြစ်သည်။
"မေမေ၊ သား အိပ်ချင်တယ်" ဟု ဆန်ဝါ က အိမ်ထဲရောက်သည်နှင့် ပြောသည်။
"မေမေလည်း အိပ်ချင်တယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံးလျက် ပြောကာ သားဖြစ်သူနှင့်အတူ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။
သူတို့သည် နေ့လည် ၂ နာရီခွဲအထိ အိပ်လိုက်ကြပြီး လင်ချင်းဟဲ့ နိုးလာသောအခါ ဆန်ဝါ ကို ခွေးလေး ဖေးယင်း နှင့် ဆော့ခိုင်းထားကာ သူမက မုန့်ပေါင်းရန် မုန့်ညက်များကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ မုန့်ညက်များ ဖောင်းလာချိန်တွင် သူမသည် ဝက်ခြံနှင့် ကြက်ခြံတို့ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်လိုက်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင် အလွန်ပင်ပန်းနေသည်ကို သိသဖြင့် သူမက ကူညီပေးရသည်ကို ဝမ်းသာမိသည်။ အမေကျိုး က ဝေဖန်ဦးမည်ကို သိသော်လည်း သူမ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမ၏ မိသားစုကိစ္စတွင် မည်သူ့ထံမှ အကြံဉာဏ်မှ မယူတော့ဟု သူမ ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စတွင် သူမ လျှော့ပေးမည် မဟုတ်သလို အမေကျိုး က သူမ၏ သဘောထားကို မပြောင်းလဲသရွေ့ ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် လမ်းစမရှိပေ။
ကျိုးချင်းပိုင် ကို အခက်အခဲ ဖြစ်စေသည့်တိုင် သူမကိုယ်သူမ အဆင်မပြေအောင်တော့ လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ အခက်အခဲ ဖြစ်ချင်လျှင် ဖြစ်ပါစေ၊ သူမကတော့ သူမ၏ ဘဝကို သူမစိတ်ကြိုက် ပုံစံဖြင့်သာ ရှင်သန်သွားမည် ဖြစ်သည်။