ထို့အပြင် သူမသည် သကြားညို နှစ်ပိဿာကို ခပ်ထုတ်လိုက်သည်။ အိမ်တွင်ရှိသော တရုတ်ဆီးသီးခြောက် နှစ်ပိဿာအနက် တစ်ပိဿာကို ပေးလိုက်ပြီး ကျန်သည့်အရာများဖြင့်မူ အရသာထူးခြားသွားစေရန် တရုတ်ဆီးသီးမုန့် လုပ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ သူမသည် ပုစွန်ခြောက် တစ်ဝက်နှင့် ကြက်ဥ တစ်ပိဿာကိုလည်း ထည့်ပေးလိုက်သေးသည်။
ပစ္စည်းများကို ထုတ်ပေးပြီးသည်နှင့် လင်ချင်းဟဲ့၏ တတိယအစ်ကိုက "ညီမလေး၊ ဒါတွေ ဘာလုပ်မလို့လဲ" ဟု ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်။
"အဲဒီသက်ကြီးရွယ်အိုနှစ်ယောက်က ဘယ်လိုလူစားလဲဆိုတာ ကျွန်မသိတာပေါ့။ အစ်ကို့မိန်းမက အရင်တစ်ခါတုန်းကလည်း သမီးလေးပဲမွေးခဲ့တာ၊ ဒီတစ်ခါလည်း သမီးလေးပဲမွေးပြန်တယ်။ သူတို့က သေချာပေါက် စိတ်ပျက်နေကြမှာပဲ။ သူတို့က အမြဲတမ်း မိန်းကလေးထက် ယောက်ျားလေးကိုမှ ပိုလိုချင်တာဆိုတော့ အစ်ကို့မိန်းမအနေနဲ့ ကလေးမွေးပြီး နာလန်ပြန်ထူဖို့တောင် အေးအေးဆေးဆေးဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အတွက် ကလေးမွေးပြီး နာလန်ပြန်ထူတာက ဘယ်လောက်အရေးကြီးလဲဆိုတာ အစ်ကို့မှာလည်း ကလေးဖခင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေတာပဲ၊ သိမှာပါ။ အဲဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မနဲ့ ငြင်းခုံနေဦးမှာလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ခိုင်မာပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ညီမလေး..." တတိယအစ်ကို၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။
သူ့ဇနီးသည် ဒီသမီးလေးကို မွေးပြီးနောက်ပိုင်းတွင် မိဘများက မေတ္တာတရားတစ်စက်မှ မပြခဲ့ကြသဖြင့် သူမမှာ မီးနေသည်ကာလအတွင်း မျက်ရည်ကျခဲ့ရသည်မှာ အကြိမ်ကြိမ်ပင်။ သူသည်လည်း ဇနီးသည်ကို အာဟာရဖြစ်စေမည့် အစားအစာများ ကျွေးချင်သော်လည်း လက်ထဲတွင် ဘာမှမရှိသဖြင့် အလွန်အမင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရသည်။ သို့သော်လည်း အပြစ်ရှိသလို ခံစားရုံမျှဖြင့် ဇနီးသည် လိုအပ်သော အာဟာရကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
"အချိန်က စောသေးတယ်၊ လူတွေအားလုံးလည်း အလုပ်မှာပဲ ရှိနေကြဦးမှာဆိုတော့ အမြန်ပြန်တော့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
"အေးပါ" ဟု တတိယအစ်ကိုက မျက်ရည်များကို အတင်းထိန်းရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ့ညီမလေးကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေချင်သဖြင့် ပစ္စည်းများကို ယူကာ အမြန်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
သူသည် ပစ္စည်းများကို နိုင်လွန်အိတ်ဖြင့် ထည့်သယ်လာသော်လည်း ဤအချိန်တွင်ပင် ရွာထဲ၌ လူအချို့ ရှိနေသေးသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ နှင့် အရင်က စကားများဖူးသည့် ဝမ်လင် က သူ့ကို မြင်သွားလေသည်။
"ကြည့်စမ်း၊ တကယ်ကို စိတ်သဘောထားမကောင်းတဲ့ မိန်းမပဲ။ ဒါမျိုးလုပ်တာ သိပ်မကြာသေးဘူး၊ အခုတော့ ကိုယ့်မိသားစုရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို သူ့မွေးရပ်မြေ မိသားစုဆီ ပုံပေးနေပြီ!" ဟု ဝမ်လင် က အေးစက်စက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
သူမသည် ဒုတိယအစ်မတော် အလုပ်ဆင်းလာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ထိုအကြောင်းကို ချက်ချင်း ပြောပြလိုက်သည်။
"သူ အများကြီးယူသွားတာကို အစ်မမသိဘူး။ ကျွန်မ ကိုယ်တိုင်မြင်လိုက်တာ၊ အတော်လေးများတယ်!" ဟု ဝမ်လင် က အော်ပြောလိုက်သည်။
"တကယ်ရော မြင်ရဲ့လား" ဟု ဒုတိယအစ်မတော် က မျက်လုံးပြူးကာ မေးသည်။
"ကျွန်မ ဘာလို့ လိမ်ရမှာလဲ။ ကြက်ဥတွေပါတာတော့ သေချာတယ်!" ဟု ဝမ်လင် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထိုအခါ ဒုတိယအစ်မတော် သည် အိမ်သို့ တန်းသွားပြီး အကြီးဆုံးအစ်မတော် ကို သတင်းပို့လိုက်သည်။ တတိယအစ်မတော်လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေပြီး သတင်းကြားသောအခါ "ဒုတိယအစ်မတော် ရယ်၊ ငါတို့က အခု မိသားစုတွေ ခွဲနေကြပြီလေ။ ချင်းဟဲ့ ဘယ်လိုနေနေ ငါတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ သူ့မိန်းမသားဘက်ကို ပစ္စည်းတွေပေးတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မပေးတာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီပစ္စည်းတွေက ငါတို့ပိုင်တာမှ မဟုတ်တာ။ သူ့ကို သွားပြီး ဆုံးမနေစရာ မလိုပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် လည်း ထောက်ခံလိုက်ပြီး "သူတို့က အဓိကမိသားစုကနေ ခွဲထွက်သွားကြပြီ။ ချင်းဟဲ့က သူ့အိမ်ကို သူစီမံနေတာပဲ၊ စကားတွေ အများကြီး မပြောကြပါနဲ့တော့" ဟု ထပ်လောင်းပြောသည်။
ဒုတိယအစ်မတော် ကမူ သူမ၏ အစ်မတော်နှစ်ယောက်လုံးကို စတုတ္ထမြောက်ညီမလေးက စည်းရုံးသိမ်းသွင်းထားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြည့်စမ်း၊ သူတို့အားလုံးက သူမဘက်ကပဲ လိုက်ပြောနေကြသည်။
စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဒုတိယအစ်မတော် သည် အမေကျိုး ထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားကာ ထိုသတင်းကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ အမေကျိုး သည်လည်း အမှန်တကယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသော်လည်း ဒုတိယသမီးချွေးမကို မျက်စောင်းထိုးကာ "မင်း ဘယ်ကနေ ဒီလို ကောလာဟလတွေကို ကြားလာတာလဲ။ တခြားလုပ်စရာမရှိရင် ကျိုးမိသားစုအတွက် ယောက်ျားလေးမြေးတွေပဲ ထပ်မွေးပေးဖို့ ကြိုးစားပါလား၊ ဒီလို လျှာရှည်တဲ့ မိန်းမတွေနဲ့ လိုက်ပြောမနေနဲ့!" ဟု ဆူပူလိုက်သည်။
ဒုတိယအစ်မတော် ၏ မျက်နှာမှာ စိမ်းဖျော့သွားပြီး ရှက်ရိပ်သန်းလာသည်။ သူမသည် "အမေကျိုးရယ်၊ ကျွန်မက စတုတ္ထမြောက်ယောက်ျားလေးအတွက် တွေးပေးနေတာပါ။ မိသားစုတစ်ခုလုံးက သူ့ပခုံးပေါ်မှာ တင်နေတာ။ အခု သူက သူ့မိန်းမရဲ့ မွေးရပ်မြေ မိသားစုကိုပါ ထောက်ပံ့ပေးနေရတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် သူ သေလောက်အောင် ပင်ပန်းရမှာပေါ့" ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံပြောဆိုလိုက်သည်။
ဤစကားက အမေကျိုး ၏ စိတ်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် လင်ချင်းဟဲ့ ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲပေ။ ထို့အစား သူမ၏ အငယ်ဆုံးသား ကျိုးချင်းပိုင် နှင့် သီးသန့် စကားပြောဆိုလိုက်သည်။ အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် သူပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူမ၏ရင်ထဲတွင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသည်။ "စတုတ္ထမြောက်သားရယ်၊ မင်း ဒီလောက်အထိ အလုပ်ကြမ်းလုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ တစ်ခါတလေတော့လည်း နားပါဦး" ဟု ပြောသည်။
"အမေကျိုးရယ်၊ ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။ တစ်ခုခုများ ဖြစ်လို့လား" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က ပြန်မေးသည်။
"ဒီနေ့ လင်မိသားစုကနေ ဒါဝါ့ဦးလေး ရောက်လာတယ်။ မင်းမိန်းမက ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ပေးလိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်။ အိမ်မှာ စားဖို့ လုံလောက်ရဲ့လား" ဟု အမေကျိုး က မေးလိုက်သည်။
"သူ့ တတိယအစ်မက ကလေးမွေးပြီး မီးနေသည်ဖြစ်နေလို့ပါ။ ပစ္စည်းလေး နည်းနည်းပါးပါး ပေးလိုက်တာက သင့်တော်ပါတယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ သူ့ဇနီးသည် လင်မိသားစုထဲမှ တတိယအစ်ကိုကိုသာ အသိအမှတ်ပြုပြီး ကျန်သူများကိုမူ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ထားသည်ကို သူသိပြီး သူလည်း ထိုအချက်ကို လေးစားသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်၊ သင့်တော်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ကြက်ဥ တစ်ပိဿာဆိုရင် လုံလောက်ပြီလေ။ သူ အဲဒီထက်ပိုပြီး အများကြီး ယူသွားတယ်လို့ ကြားတယ်" ဟု အမေကျိုး က ဆက်ပြောသည်။ "အရင်ကလို မဟုတ်တော့ဘူးလေ၊ မင်းက တစ်လကို ငွေအနည်းငယ် ပို့ပေးနေတာ။ မိသားစုတစ်ခုလုံးက မင်းအပေါ်မှာပဲ မှီခိုနေရတာ၊ ဒီဝန်ထုပ်က ပေါ့တာမဟုတ်ဘူး"
သူမသည် ဤစကားများကို လင်ချင်းဟဲ့ ကို ပြောရန် လုံးဝ မဝံ့ရဲပေ။ လင်ချင်းဟဲ့ က သူမကို ရိုသေပြသသည့်တိုင်အောင် ထိုသို့ဖြစ်ရသည်မှာ သူမသည် ကျိုးချင်းပိုင် ၏ မိခင်ဖြစ်နေ၍သာ ဖြစ်ပြီး လင်ချင်းဟဲ့ က အပိုပစ္စည်းများ ရှိသည့်အခါ ဒါဝါ့ကို ပို့ခိုင်းလေ့ရှိသည်။ သို့သော်လည်း အမေကျိုး က သူမ၏ ဘဝထဲသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် သို့မဟုတ် သူမ ဘယ်လိုနေထိုင်ရမည်ကို အမိန့်ပေးရန် ကြိုးစားလျှင် လင်ချင်းဟဲ့ က ဘယ်တော့မှ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ သူမသာ ဝင်ပါလိုက်လျှင် ရန်ဖြစ်ကြရတော့မည်မှာ သေချာသည်။ ထိုအရာမျိုးကို အမေကျိုး မမြင်ချင်သဖြင့် သားဖြစ်သူနှင့်သာ သီးသန့် ပြောဆိုရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"အမေကျိုးရယ်၊ ကျွန်တော့်မိန်းမက သူဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ သူသိပါတယ်။ အမေတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အခု အဆင်ပြေပြေ နေနေကြတာ မဟုတ်လား" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က သူမကို စိတ်ချစေသည်။
"မင်းတို့ အခု အဆင်ပြေနေတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက ငွေကုန်မခံရဘူးလား။ ငွေတွေ အကုန်ကုန်သွားရင် ဒါဝါနဲ့ သူ့ညီအစ်ကိုတွေ ကြီးလာတဲ့အခါ လိုအပ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့အတွက် မင်္ဂလာဆောင်တာမျိုးတွေ ဘာတွေ လိုအပ်လာဦးမှာလေ" ဟု အမေကျိုး က ထောက်ပြသည်။
"ကျွန်တော့်မိန်းမက ကလေးတွေအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုဘူးလို့ ပြောပါတယ်။ သူတို့ ကြီးလာရင် သူတို့ဘာသာ ရှာစားနိုင်ကြမှာပါ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က မျက်ဝန်း၌ အပြုံးနှင့် ပြန်ဖြေသည်။
သူ့ဇနီးသည် ပြောခဲ့သော စကားအတိအကျမှာ- "ကလေးတွေ အိမ်ထောင်ပြုဖို့က အဝေးကြီးလိုပါသေးတယ်။ ပြီးတော့ မင်း ငါ့ကို လက်ထပ်တုန်းကလည်း ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။ ငါတို့အိမ်ကို မင်းငွေနဲ့ မင်းဆောက်ခဲ့တာလေ။ မင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် မင်းသားတွေလည်း လုပ်နိုင်မှာပါ။ ကျားကောင်ကတော့ အားနည်းတဲ့ သားပေါက်ကို မွေးမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး" ဟု ဖြစ်သည်။
ထိုစကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် သူမသည် သူ့ကိုရော၊ သူ့သားများကိုပါ ချီးကျူးသွားခဲ့သည်။
အမေကျိုး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သားဖြစ်သူ၏ သဘောထားကို ကြည့်ရသည်မှာ သူမ၏ ဇနီးသည်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လုံးဝ ရောက်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူ ဘယ်လိုလုပ် ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ် ရှိနိုင်ပါ့မလဲ။ လယ်သမားမိသားစုတွင် အရေးပေါ်အတွက် ငွေစုထားခြင်း မရှိသူ ဘယ်သူရှိသလဲ။ ဤမျှ သုံးစွဲနေလျှင် သူတို့ ဘယ်လို စနစ်တကျ နေထိုင်နိုင်ပါ့မလဲ။
အမေကျိုး ထွက်ခွာသွားပြီး ကျိုးချင်းပိုင် အိမ်ပြန်ရောက်လာသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို မြင်သောအခါ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "အမေကျိုး ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။ အပြင်မှာ ဘာလို့ နှစ်ယောက်သား တိုးတိုးတိတ်တိတ် လုပ်နေကြတာလဲ"
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ကျွန်မ တတိယအစ်ကို ရောက်လာတာကို အမေကျိုး ကြားသွားတာလား။ ကျွန်မတို့မှာ ပုံမှန်ဝင်ငွေ မရှိတော့တာမို့ ပိုပြီး ချွေတာသင့်တယ်လို့ လာပြောတာလား။ အဲဒီဝန်ထုပ်အားလုံးက မင်းပခုံးပေါ်မှာပဲ ရှိနေပြီး သူ့အငယ်ဆုံးသားအတွက် သူ့အမေအိုကြီးက စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေလို့လား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က မေးလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် သူ့ဇနီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် စကားပြောသံကို မကြားခဲ့ရသော်လည်း သူ့မိခင် ပြောခဲ့သမျှကို အကုန်လုံးနီးပါး ပြန်ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"မှန်တယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"ဇနီးသည်၊ မင်းက ငါတို့မိသားစုရဲ့ အိမ်ထောင်ဦးစီးပါ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီလိုမှပေါ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့၏ ခိုင်မာသော အမူအရာကို ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
သူမ၏ တတိယအစ်ကိုကို ပေးလိုက်သော ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမအနေဖြင့် ထပ်မံရှင်းပြရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။
"အမေကျိုး နောက်တစ်ခါ ထပ်လာမေးရင် သူ့ကို စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး၊ ငါတို့မိသားစု အဆင်ပြေနေတယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်ပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ဆိုသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် သူ့မိခင်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို သူ့ဇနီးသည် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေမည်ကို သိသော်လည်း သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရှင်းပြတတ်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူသည် သူ့ဇနီးကိုသာ စူးစိုက်ပြီး သစ္စာရှိသော အကြည့်ဖြင့် ငေးကြည့်နေမိတော့သည်။