သူမက သူ့ကို ဘုန်းကြီးတစ်ပါးလိုမျိုး တစ်သက်လုံး နေသွားစေချင်တာလား။
ဒီအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်တာနဲ့ ကျိုးချင်းပိုင်တစ်ယောက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။ ဒါက လုံးဝ လက်ခံနိုင်စရာမရှိပေ။ လင်မယားချင်း အတူတူနေဖို့ ရှောင်ကြဉ်နေတာမျိုးက ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ ဒါက သေချာပေါက် ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ကိစ္စပဲ!
သို့သော်လည်း သူက သူ့ဇနီးသည်ရဲ့ သဘောတူညီချက်ကို မရယူနိုင်ခဲ့ပေ။ ကျိုးချင်းပိုင်သည် အသားပြည့်ဖြိုးနေသည့် ဝက်နှစ်ကောင်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာဖြစ်မှုများ တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်မှာ ကျိုးချင်းပိုင်တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ လင်ချင်းဟယ်က ပို၍ပင် စိုးရိမ်နေသည်။ နွေဦးရာသီ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ တစ်နေ့က အသားသွားယူတုန်းက မေအစ်မက သူမဘက်ကနေ အသားတွေ ဘယ်တော့စတင် ပို့ပေးနိုင်မလဲလို့ မေးမြန်းလာသည်။ ဟိုဘက်မှာ အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ကျိုးချင်းပိုင်က သူမကို ခွင့်မပြုဘဲ ပိတ်ပင်ထားသည်။
ဒီအကြောင်းကို ပြောရလျှင် လင်ချင်းဟယ်သည် ကျိုးချင်းပိုင်၏ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုကို အလွန်အမင်း လေးစားမိသည်။ သူ အဲ့ဒီလောက်တောင် ဒုက္ခခံခဲ့ရပြီးမှ အခုထိ သူ့ရပ်တည်ချက်အတိုင်း ခိုင်မာနေနိုင်တာက တကယ်ကို အရည်အချင်းတစ်ခုပင်။ သို့သော်လည်း သူ့ရဲ့ ခေါင်းမာမှုအတွက် အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ သူမမှာ အချိန်မရှိတော့ပေ။ ဒါကြောင့် ဒီညမှာပဲ သူ့ကို "မုန်လာဥ" တစ်ချောင်း ပြသပြီး သဘောတူအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ဖို့ သူမ ရည်ရွယ်ထားသည်။
အစီအစဉ်က ဒါပဲ။ ရှေးကတည်းက "ညင်သာတဲ့ ထောင်ချောက်" က သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ကို သင်္ချိုင်းတွင်းအထိ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တယ်လို့ ဆိုကြသည်။ ပျားရည်သုတ်ထားတဲ့ ထောင်ချောက်က ဘယ်တော့မှ မရှုံးနိမ့်ပေ။ သူမက သူ့ကို အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခု ပေးလိုက်မည်။ အကယ်၍ သူက အခုထိ ငြင်းဆန်နေသေးရင်တော့ သူမက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်မည်!
စိတ်ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် လင်ချင်းဟယ်သည် ကလေးတွေကို ခေါ်ကာ တောဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ သွားကောက်သည်။ ဒါတွေက စားဖို့အတွက်ရော ဝက်တွေကို ကျွေးဖို့အတွက်ပါ အလွန်ကောင်းသည်။ နောက်ပိုင်းကျရင် ဝက်စာမြက်တွေကို ရှာဖွေနိုင်သေးသည်။ ဒါက အရည်အသွေးမြင့် အစာဖြစ်ပြီး စပါးအကုန်အကျ သက်သာမယ်ဆိုရင် သူမက ဒါတွေကို ရှာဖွေဖို့ အသင့်ရှိသည်။
ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ အပြည့်တစ်ခြင်း တူးပြီးနောက် လင်ချင်းဟယ်သည် ကလေးတွေကို ခေါ်ပြီး အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်။ အချိန်က ကိုးနာရီကျော်ပြီဖြစ်ပြီး ကျိုးချင်းပိုင်က အလုပ်သွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟယ်သည် ဝက်သားနှင့် တောမုန်ညင်းဖူး ခေါက်ဆွဲပြားအနှစ်များကို ထုပ်ပိုးပြီး ညစာအတွက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖယ်ထားလိုက်သည်။ ကျန်တာတွေကိုတော့ ဝက်တွေကို ကျွေးလိုက်သည်။ ဝက်တွေ သတ္တုဓာတ် လုံလောက်အောင် ရစေဖို့ သူမ သေချာဂရုစိုက်သည်။
အခုဆိုရင် သူမ၊ အာဝါ နှင့် ဆန်ဝါ တို့သာ အိမ်မှာ ရှိတော့သည်။ ဒါဝါကတော့ နွေဦးမှာ ကျောင်းစတက်ကတည်းက စာသင်ခန်းကို သွားနေပြီဖြစ်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင်က သူ့ကို အသင်းရဲ့ မူလတန်းကျောင်းကို ကိုယ်တိုင် ပို့ပေးခဲ့သည်။ ဆောင်းတွင်းမှာ လင်ချင်းဟယ်ရဲ့ အထူးလေ့ကျင့်ပေးမှုကြောင့် ဒါဝါက သင်ရိုးညွှန်းတမ်းကို လိုက်နိုင်သဖြင့် သူမ စိတ်မပူရပေ။ သူ့ကို စိတ်အေးလက်အေး ကျောင်းတက်စေဖို့ သူမက ကျောင်းလွယ်အိတ်အသစ် တစ်လုံး ချုပ်ပေးလိုက်သည်။ သူ့အဖေရဲ့ စစ်တပ်ထုတ် လွယ်အိတ်ကို ပျက်စီးသွားမှာ သူမ မလိုလားပေ။ လွယ်အိတ်အသစ်ကြောင့် ဒါဝါ အရမ်းပျော်သွားပြီး ဘာညည်းညူသံမှ မရှိဘဲ သူ့အဖေနဲ့အတူ ကျောင်းအပ်ဖို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။
နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ကျိုးချင်းပိုင် အလုပ်သိမ်းချိန်၌ ဒါဝါလည်း ကျောင်းက ပြန်ရောက်လာသည်။
ဒီကာလအတွင်းမှာ ဘဝက ပင်ပန်းသည်။ လင်ချင်းဟယ်သည် ဒါဝါ့ကို သိပ်ဂရုမစိုက်သော်လည်း တစ်မိသားစုလုံးကို ရှာဖွေကျွေးမွေးနေသည့် ကျိုးချင်းပိုင်အတွက်တော့ အမြဲတမ်း ဂရုစိုက်တတ်သည်။ သူမက သူ့မျက်နှာသစ်ဖို့အတွက် အေးစက်စက် ရေပန်းကန်ကို ပြင်ဆင်ပေးထားသလို ရေနွေးနွေးလေးကိုလည်း အသင့်ပြင်ထားပေးသည်။
ပြန်ရောက်ကတည်းက ကျိုးချင်းပိုင်သည် သူ့ဇနီးသည်၏ စိတ်နေသဘောထားကို နားလည်လာသည်။ သူမက မာနကြီးသည်။ သူက သူမကို ခေါင်းငုံ့စေချင်ရင်တောင် ဖြစ်လာဖို့ မလွယ်ကူပေ။ ဒီနေ့ သူမရဲ့ ဂရုစိုက်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကနေ ကြည့်ရင် သူမ တစ်ခုခု လိုချင်နေမှန်း သိသာသည်။ သူမက နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေတာလား? သူ့ဇနီးသည်ရဲ့ "ညင်သာတဲ့ ဓား" ကို သူ ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား?
သူ ဘာပဲ တွေးနေပါစေ၊ သူကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ဇနီးသည်ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုတွေကို ခံယူနေသည်။
နေ့လယ်စာအတွက် ဝက်သားနှင့် တောမုန်ညင်းဖူး မန်ဒူးများကို စားကြသည်။ အရသာက အရမ်းကောင်းပြီး လတ်ဆတ်သည်။ တောမုန်ညင်းဖူးတွေက ဒီအချိန်မှာ အထူးသဖြင့် မွှေးပြီး နုသည်။
မိသားစု ထမင်းစားပြီးနောက် နေ့လယ်ပိုင်း အနားယူကြသည်။ လင်ချင်းဟယ်သည် ဒါဝါ မနက်က သင်ခဲ့သမျှကို စစ်ဆေးပြီး သင်ခန်းစာတွေကို ပြန်နွှေးပေးကာ လေ့ကျင့်ခန်း ပုစ္ဆာအချို့ ပေးလိုက်သည်။
"မေမေ၊ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ဆရာထက်တောင် ပုစ္ဆာတွေ ပိုမေးတတ်နေသလို ခံစားရတာလဲ" ဟု ခက်ခဲသော ပုစ္ဆာများကို ကြည့်ရင်း ကျိုးတာဝါ က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟယ်က စိတ်ထဲတွင် *ဒါက ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝက အခြေခံပဲ။ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းမှာ ငါ့ရဲ့ စုစုပေါင်းရမှတ်က ခြောက်ရာကျော်တယ်။ တက္ကသိုလ်တက်တုန်းကဆိုရင် အလုပ်လုပ်ရင်းနဲ့တောင် ပညာသင်ဆုရတဲ့ ထူးချွန်ကျောင်းသူပဲ* ဟု တွေးလိုက်သည်။
သို့သော် သူမကတော့ "ဒီလို ပညာသင်ရတဲ့ အခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးထားပါ။ အရင်တုန်းက အမေ ပညာသင်ချင်လိုက်တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဘိုးအဘွားတွေက ခွင့်မပြုခဲ့ဘူး။ ဒါတွေကို အမေ အရမ်းခက်ခက်ခဲခဲနဲ့ လေ့လာခဲ့ရတာမို့ အခွင့်အရေးကို လျစ်လျူမရှုပါနဲ့" ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။
ဒီစကားကို ကြားတော့ ကျိုးချင်းပိုင်သည် သူမကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူ့ဇနီးသည် စာတတ်ကြောင်း သူ အမြဲသိသည်။ သူတို့ အစက ပေါင်းသင်းတုန်းက သူမ ပြောပြဖူးသည်။ သို့သော် နှစ်တွေကြာသည်အထိ သူမက သူ့ဆီကို စာတစ်စောင်မှ မရေးခဲ့ပေ။ သူ သူမရဲ့ လက်ရေးကို မြင်ဖူးသည်။ အလွန်လှပသည်။ ပျမ်းမျှ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်ထက်တောင် ပိုကောင်းနိုင်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် ဘာမှ မပြောသော်လည်း လင်ချင်းဟယ်က သူ့အကြည့်ရဲ့ အလေးချိန်ကို နားလည်သည်။ သူ ကြည့်နေသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် မျက်လွှာချကာ မသိချင်ယောင်ဆောင်လိုက်သည်။
သို့သော် ထိုသူ၏ အကြည့်က ပြင်းထန်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမကို စိတ်လှုပ်ရှားကာ မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။
"အခု အပြင်မှာ တော်တော် ပူလာပြီ။ သားတို့ ညီအစ်ကိုတွေ ဟိုဘက်အခန်းမှာ သွားအိပ်ကြ" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ချောင်းဟန့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
စကားပြောပြီးတာနဲ့ သူ သူမကို ကြည့်လိုက်တဲ့ အကြည့်က ပိုပြီးတော့တောင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းလာသည်။
ဒါဝါက အရင်ဆုံး ငြင်းဆန်သည်။ "ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ အိပ်မယ်!"
"ယန်ယန်က သူ့အဖေ၊ အမေနဲ့ အတူအိပ်တယ်လို့ ပြောတာ ကြားဖူးတယ်" ဟု အာဝါ က ဝင်ပြောသည်။ ယန်ယန်ဆိုသည်မှာ အကြီးဆုံးအစ်မတော်၏ သားဖြစ်သည်။
"ယန်ယန်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့လေ၊ အဲ့မှာက ကုတင်တစ်ခုပဲ ရှိတာကိုး။ ကျွန်မတို့အိမ်မှာက နှစ်ခု ရှိတယ်။ ဟိုဘက်က ကုတင်ကို ဖုန်တက်နေအောင် မထားနိုင်ဘူးလေ" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဆန်ဝါ ကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု ဒါဝါက ထောက်ပြသည်။
"သားက စကားတောင် ကောင်းကောင်း မပြောတတ်သေးတဲ့ ညီလေးနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိုင်းယှဉ်နေတာလား? တကယ်ပဲ" ဟု လင်ချင်းဟယ်က မထီတရီ ကြည့်ရင်း ပြန်ပြောသည်။
ဒါဝါ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ သူ အာဝါ ကို ကန်လိုက်ပြီး တစ်ခုခု ပြောဖို့ အချက်ပြလိုက်သည်။
"မေမေ၊ မေမေက ဆန်ဝါ ကိုပဲ ဘက်လိုက်လို့ မရဘူးလေ။ မေမေက ကျွန်တော်တို့ကို မွေးပေးထားတာပဲ" ဟု အာဝါ က ငြင်းခုံသည်။
"ကောင်းပြီ။ ဆန်ဝါ က သားတို့နဲ့ ဟိုဘက်မှာ အိပ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ အိပ်ရာထဲမှာ ဆီးသွားလို့ သားတို့က သူ့ကို ရိုက်ရဲရင်တော့ အမေ သားတို့ကို ရိုက်မယ်!" လင်ချင်းဟယ်က နှာမှုတ်လိုက်သည်။
သူမ ရောက်လာကတည်းက ဆန်ဝါ က အိပ်ရာထဲမှာ နှစ်ကြိမ် ဆီးသွားဖူးသည်။ အဲ့ဒါက ဒါဝါ့ ဘောင်းဘီနဲ့ အာဝါ ရဲ့ ဘောင်းဘီတွေကိုပါ စွန်းထင်းသွားစေလို့ ညီအစ်ကိုတွေက ဒေါသထွက်ပြီး လက်တုံ့ပြန်ချင်နေကြသည်။ ဒါဝါက ဒါကို မမေ့သေးပေ။
"ထားလိုက်တော့။ သူ့ကို ဒီမှာပဲ အိပ်ခိုင်းလိုက်" ဟု ဒါဝါက ရေရွတ်သည်။
"ဆန်ဝါ ဒီမှာ အိပ်တာ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်နဲ့ အစ်ကိုကြီး ဟိုဘက်အခန်းမှာ သွားအိပ်မယ်" ဟု အာဝါ က သဘောတူသည်။
ဆန်ဝါ က သူ့အမေကို ဖက်ထားပြီး သူက ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ မအိပ်ချင်ကြောင်း၊ သူ့အမေနဲ့သာ အိပ်ချင်ကြောင်း အချက်ပြသည်။
"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် အဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြမယ်" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ကြေညာလိုက်သည်။
သူမ မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ကျိုးချင်းပိုင်၏ နက်ရှိုင်းပြီး ပူလောင်နေတဲ့ အကြည့်နဲ့ ဆုံသွားသည်။ သူမရဲ့ နှလုံးခုန်သံတွေ မြန်လာသည်။ တည်ငြိမ်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ သူမက "ဘာကြည့်နေတာလဲ? အရင်က မမြင်ဖူးဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဟိုဘက်အခန်းမှာ သွားပြီး စာလုပ်ကြ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ဒါဝါ့ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ဒါဝါက သူ့အဖေကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဒီတိုက်ပွဲမှာ သူနိုင်မှာ မဟုတ်ကြောင်း သိသွားသဖြင့် သူ့စာအုပ်တွေကို ချက်ချင်း ကောက်ယူလိုက်သည်။ အာဝါ လည်း အခြေအနေကို ရိပ်မိပြီး နောက်ဆုတ်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့အဖေက "မင်းရဲ့ ညီလေးကိုပါ ခေါ်သွား" ဟု ထပ်ပြောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။
"မခေါ်ဘူး၊ သူက ကျွန်တော့်ကို အနှောင့်အယှက် ပေးမှာ!" ဟု ဒါဝါ အော်ပြောသော်လည်း အလကားပင်။ အာဝါ က ဆန်ဝါ ကို ဆွဲခေါ်သွားသည်။ ထင်တဲ့အတိုင်းပင် ဆန်ဝါ က စက္ကူနဲ့ ဘောပင်တွေ တောင်းဆိုနေသည်။ သူ တစ်ယောက်တည်း ပုံဆွဲချင်လို့၊ မပေးရင် ငိုတော့မည်။
"အိုး၊ ဟင်းအိုး မဆေးရသေးတာ သတိရလိုက်တယ်" ဟု လင်ချင်းဟယ်က ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်သည်။ ထိုသူ၏ အကြည့်က ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် သူမကို လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်သလိုပင်။
"ငါ ဆေးပြီးသွားပြီ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ပြောကာ သူမလက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။ လင်ချင်းဟယ် လှည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တန်းပြီး ရောက်သွားတော့သည်။