ခေါင်းစဉ်: ဆယ်စုနှစ် ခြောက်ဆယ်ဆီသို့ ပြန်သွားခြင်း- လယ်လုပ်ခြင်း၊ ချမ်းသာခြင်းနှင့် ကလေးငယ်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း – အခန်း ၆၉၈: ဘေးထွက်ဇာတ်လမ်း လေး: ဒုတိယ၊ ကျိုးရွှမ် |
***
ကျိုးရွှမ်၏ ယခင်ဆန္ဒမှာ ပညာတတ်တစ်ဦး ဖြစ်ရန်ဖြစ်သည်။ သူ့အမေလို ပေတက္ကသိုလ်မှာ စာသင်ရုံနဲ့တင် လုံလောက်ပြီ။ ကြီးကြီးမားမား ရည်မှန်းချက် မရှိခဲ့ပါ။
နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် အမွေဆက်ခံသူတစ်ဦးနှင့် ချိန်းတွေ့ခဲ့သည်။ အောင်မြင်စွာ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင် ဟဲ့မြန်မြန်အမည်ရှိ အမွေဆက်ခံသူက သူ့ကို လိုက်ခဲ့သည်နှင့် ပိုတူသည်။
တကယ်တော့ သူက ဟဲ့မြန်မြန်ကို ချစ်ခဲ့သည်။ အလွန်အမင်း ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်။
သူ မပြောခဲ့ဖူးပေမယ့် ဟဲ့မိသားစုနဲ့တော့ ကွာခြားချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို သူ ကောင်းကောင်းသိခဲ့သည်။ သူ့အခြေအနေတွေက လုံးဝမဆိုးပေမယ့်လည်း၊
ဘာပဲပြောပြော တစ်ဖက်က နိုင်ငံရေး၊ တစ်ဖက်က စီးပွားရေးသမားတွေ ဖြစ်ကြသည်။ ရှေးခေတ်ကတည်းက ကုန်သည်တွေရဲ့ ရာထူးနေရာက နိမ့်ကျခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် သူက နိုင်ငံရေးလမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းတွင် သူ ချစ်မြတ်နိုးရသည့် အမွေဆက်ခံသူနှင့် ထိုက်တန်စေရန် ထိုသို့ လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင်မူ သူရောက်ရှိနေသည့် အခြေအနေကို သူ အမှန်တကယ် နှစ်သက်လာခဲ့သည်။ လမ်းများကို စီမံခန့်ခွဲသည်ဖြစ်စေ၊ ဒေသတွင်း ပြည်သူ့အရေးကို မြှင့်တင်သည်ဖြစ်စေ သူသည် သူ၏ အလုပ်အကိုင်ကို ချစ်မြတ်နိုးလာခဲ့သည်။
ဒါက ကံကြမ္မာလို့ ပြောရပါမယ်။ သူနဲ့ ဟန်ရွှီကျဲ့တို့ဟာ ပြည်နယ်မြို့တစ်ခုတည်းကို တာဝန်ကျခဲ့ကြသည်။
သူက စာပေလမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး ဟန်ရွှီကျဲ့က စစ်ရေးလမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း လူနှစ်ဦးစလုံးမှာ အတွေးအခေါ်ချင်း တူညီကြသည်။ ထိုအတွေးအခေါ်မှာ မကောင်းတဲ့ လူမှုရေးဩဇာလွှမ်းမိုးမှုတွေကို ဖယ်ရှားပြီး ပြည်သူလူထုကို တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်တစ်ခု ပေးနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။
သူသည် ဟန်ရွှီကျဲ့နှင့်အတူ ထိုအရာကို အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ်ဦးတို့သည် အပြန်အလှန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြရာ ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် အလွန်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။
သူ့အသက် ၂၄ နှစ်မှာ သူနဲ့ ဟဲ့မြန်မြန်တို့ မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပခဲ့ကြသည်။
မူလက ကျိုးရွှမ်သည် အစောဆုံး ၂၆ နှစ်အရွယ်တွင် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ မင်္ဂလာလက်မှတ်အတွက်ကိုတော့ သူတို့နှစ်ဦးသား ၂၂ နှစ်အရွယ် စောစောစီးစီးကတည်းက ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။
အိမ်က ဘယ်သူမှ မသိခဲ့တာပဲ ရှိသည်။
မင်္ဂလာပွဲကို ၂၄ နှစ်အရွယ်မှာ ကျင်းပခဲ့ရတာက ဟဲ့မြန်မြန် မတော်တဆ ကိုယ်ဝန်ရှိသွားလို့ ဖြစ်သည်။
တစ်ကြိမ်တည်းပင်။ သူတို့ မထိန်းနိုင်ဖြစ်ပြီး သန္ဓေတားဆေးလည်း မသုံးခဲ့မိသည့် တစ်ကြိမ်တည်းပင်။ ဒါကြောင့် ကျန်းမာသန်စွမ်းတဲ့ လူနှစ်ဦးဟာ ကလေးတစ်ယောက် ရသွားခဲ့ကြသည်။
ဒါကြောင့် နှစ်သစ်ကူးကာလမှာ အိမ်ပြန်တဲ့အခါမှ မင်္ဂလာပွဲကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့သည် မင်္ဂလာလက်မှတ်ကို ထုတ်ပြပြီး မင်္ဂလာပွဲကိုသာ ကျင်းပခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ နှစ်ဦးသားသည် နှစ်နှစ်အကြာကတည်းက တရားဝင် လက်ထပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့ရသည်။
မိသားစုနှစ်စုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ကြသည်။ ထိုနောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦး၏ အတူတကွ နေထိုင်ခြင်းနှင့် 'လင်ဆို မယားလိုက်' အပြုအမူများကို နားလည်ရန် မခက်ခဲတော့ပါ။
ကျိုးရွှမ်သည် သမီးတစ်ဦးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဟဲ့မြန်မြန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည့် သမီးလေးပင်။
သူမသည် အလွန်ချစ်စရာကောင်းသည်။ ဟန်ရွှီကျဲ့နှင့် ကျုံးချင်းတို့၏ ထူးချွန်သောသားနှင့်အတူ သူတို့နှစ်ဦးကို ငယ်ချစ်ဦးများအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။
ထိုအချိန်က ဟန်ရွှီကျဲ့နှင့် ကျုံးချင်းတို့ကို လင်ချင်းဟဲ့က စေ့စပ်ပေးပြီးနောက် ဆက်ဆံရေးသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ချည်နှောင်ခဲ့သည်။ လင်ချင်းဟဲ့က ခံစားချက်ကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သောကြောင့် ထိုနှစ်ဦးသည် နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများစွာ မရှိခဲ့ပါ။
သူတို့သည် သဘာဝအတိုင်း ပေါင်းစပ်ခဲ့ကြသည်။
ပထမနှစ်တွင် လက်ထပ်ခဲ့ကြပြီး ဒုတိယနှစ်တွင် သားတစ်ဦးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူက ကျိုးရွှမ်နှင့် ဟဲ့မြန်မြန်တို့၏ သမီးထက် နှစ်နှစ်ကြီးသည်။ ဘေးအိမ်က အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်ပင်။
ဘေးအိမ်က ဤထူးချွန်သည့် အစ်ကိုကြီးသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အလွန်အေးတိအေးစက် နေတတ်သူဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါတယ်။ ဇာတ်လိုက်မင်းသားနဲ့ ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးရဲ့ သားဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ် ရိုးရိုးသားသား ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူက ကံကောင်းထောက်မမှုတွေရှိတဲ့သူ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ အေးစက်စက် ကောင်လေးတစ်ယောက်ပေါ့။
ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီအေးစက်စက် ကောင်လေးဟာ ဘေးအိမ်က အရုပ်လေးလို ညီမငယ်လေးကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ငယ်ငယ်ကတည်းက သူမက သူ့နောက်ကို ပြေးလိုက်နေခဲ့တာပါ။
သူက လူတိုင်းကို အေးစက်ပြီး မျက်နှာမဲ့သော မျက်နှာကို ပြသခဲ့သည်။ သို့သော် ဘေးအိမ်က ညီမငယ်လေးကိုသာ သူသည် အရည်ပျော်ကျသော နွေဦးနှင်းပွင့်လေးကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော နူးညံ့မှု အနည်းငယ်ကို ဤညီမငယ်လေးအား ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် သူမ အထက်တန်းကျောင်းတက်တဲ့အခါမှာတော့ ဒီညီမငယ်လေး ဆယ်ကျော်သက်ချစ်ရေးချစ်ရာ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ပိုဆိုးတာက လက်တွဲခဲ့တဲ့ အတန်းဖော်က လိမ်လည်ပြီး စွန့်ပစ်သွားတော့ သူမဟာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာ ငိုခဲ့ရတယ်။ ငိုယိုရင်း သူ့ဆီကို ရှာလာခဲ့တယ်။
အဲ့ဒီအခါမှ သူသိခဲ့ရတာ။ သူ့မျက်နှာချက်ချင်းမှောင်မိုက်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူမ ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုနေတာကို မြင်တော့ သူ မဆူခဲ့ပါဘူး။ သူမကို စောစောစီးစီး အချစ်ရေး မလုပ်ဖို့နဲ့ နေ့တိုင်း ကြိုးကြိုးစားစား စာလုပ်ဖို့ပဲ ပြောခဲ့တယ်။
အစ်ကိုကြီး ဟန်ရှီးက တကယ်ကို ဆိုးတယ်။ သူမ ဒီလောက် ဝမ်းနည်းနေတာတောင် သူက အဲ့လိုပြောတုန်းပဲ။ သူမရဲ့ အတန်းပိုင်ဆရာမထက်တောင် အတန်းပိုင်ဆရာမ ပိုဆန်နေသေးတယ်။
နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကျိုးယန်ဟာ ဘေးအိမ်က သူမရဲ့ အစ်ကိုကြီး ဟန်ရှီးက သူမရဲ့ ဆယ်ကျော်သက်ချစ်ရေးကို ဘာလို့ ဒီလောက်ဒေါသထွက်ခဲ့လဲဆိုတာ သိခဲ့ရပါတယ်။
သူမ ပထမနှစ်တက်တဲ့အခါ သူက သူမရဲ့ ကောလိပ်ကို လာတွေ့ခဲ့တယ်။ သူမက အိမ်ရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ကို အတတ်နိုင်ဆုံး လိုက်ပြဖို့ လုပ်ခဲ့ပါတယ်။
အစ်ကိုကြီး ဟန်ရှီးက သူမမှာ ရည်းစားရှိလားလို့ မေးခဲ့တယ်။
အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သူမမှာ တကယ်ပဲ ရည်းစားမရှိခဲ့ပါဘူး။ သူမနောက်ကို လိုက်နေတဲ့သူ တစ်ယောက်ရှိပေမယ့်လည်း လက်ခံဖို့ စီစဉ်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ သူက သူမကြိုက်တဲ့ အမျိုးအစား မဟုတ်ခဲ့ဘူး။
သူမက အစ်ကိုကြီး ဟန်ရှီးကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ အစ်ကိုကြီး ဟန်ရှီးက သူမကို သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်နောက်ကို ဆွဲခေါ်သွားပြီး သူမ မေ့မြောလုနီးပါးအထိ နမ်းရှိုက်ခဲ့ပါတယ်။ ပြီးမှ အစ်ကိုကြီး ဟန်ရှီးက လွှတ်ပေးခဲ့တယ်။
သူမကို လွှတ်ပေးပြီးနောက်မှာ သူက သူမကို မျက်လုံးတွေ စိမ်းစိုတောက်ပနေတဲ့ အကြည့်မျိုးနဲ့ ကြည့်ပြီး ပြောခဲ့ပါတယ်။ သူမကို ခေါ်ထားပြီးသားလို့ ပြောဖို့အတွက် အမှတ်အသားအရင် လုပ်ထားတာပါတဲ့။
ကျိုးယန် ကြောင်အသွားခဲ့တယ်။ သူမက သူ့ကို အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်လို သဘောထားပေမယ့် သူက သူမကို အမှတ်အသား လုပ်ချင်နေခဲ့တာ။
ဒါပေမယ့်... ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ နှလုံးသားက အရမ်းမြန်မြန် ခုန်နေခဲ့တယ်။ သူမ အစ်ကိုကြီး ဟန်ရှီးရဲ့ ဒီလိုပုံစံကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ဘူး။
သူမ သူ့ကို တွန်းထုတ်ပြီး မျက်နှာအုပ်ကာ ထွက်ပြေးခဲ့တယ်။
နောက်ပိုင်းမှာ သူက တစ်ပတ်တစ်ခါ လာလေ့ရှိခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီလောက် အကြိမ်ကြိမ် လာလွန်းလို့ သူမပတ်ဝန်းကျင်က လူတိုင်းက သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို သိသွားခဲ့ကြတယ်။
အထူးတလည် ပြောဖို့ မလိုပါဘူး။ သဘာဝအတိုင်း ပြန့်နှံ့သွားခဲ့တယ်။
ကျောင်းပန်း ကျိုးယန်မှာ ရည်းစားရှိကြောင်းနဲ့ သူတို့ဟာ အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြတဲ့ ငယ်ချစ်ဦးတွေ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ကြတယ်။
သူက အရပ်မြင့်ပြီး ချောမောတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်။ သူက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ သားဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ သူတို့ မသိခဲ့ကြပါဘူး။
သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ကျိုးယန်ပတ်ဝန်းကျင်က ပန်းတွေ၊ မြက်တွေအားလုံးကို မောင်းထုတ်နိုင်လောက်ပါတယ်။
နောက်ပိုင်းရက်တွေမှာ ကျိုးယန် နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။ သူက ဘယ်တုန်းကတည်းက သူမကို ဒီလိုမျိုး စဉ်းစားခဲ့တာလဲ။
သူမ မသိခဲ့ပါဘူး။ သူမက သူ့ကို အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်လိုပဲ အမြဲတမ်း သဘောထားခဲ့တာပါ။
သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ ကလေးသူငယ်လေးတွေအဖြစ်ကနေ ကျောင်းဝင်းအချစ်ဇာတ်လမ်းဆီကို ရောက်ခဲ့ပြီးနောက် မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ခဲ့ကြတယ်။ အရာအားလုံးက သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့တာပါ။
သူတို့နှစ်ဦးရဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ မိသားစုနှစ်ဖက်စလုံးက ဖြစ်လာတာကို ဝမ်းသာခဲ့ကြပါတယ်။ ဘာမှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။
သူမရဲ့ အဘွားက အဲ့ဒီအကြောင်းကို ကြားသိခဲ့ရတဲ့အခါမှာတောင် ဟန်ရှီးနဲ့ တွေ့ဆုံပြီးနောက် ကန့်ကွက်စရာ မရှိခဲ့ပါဘူး။
သူတို့ အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြတဲ့အတွက် ခံစားချက်ကို ပြောဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် အိမ်ထောင်ကျပြီးနောက် ဟန်ရှီးနဲ့ ဆက်ဆံရေးက အလွန်ခိုင်မာခဲ့ပါတယ်။ သူတို့နှစ်ဦးဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကောင်းကောင်း သိခဲ့ကြတာပေါ့။
အထူးသဖြင့် ဟန်ရှီးက သူမကို ဆက်ဆံတဲ့အခါမှာ ကျိုးယန်ဟာ သူ့ကြောင့် အမြဲတမ်း ဘာမှမတတ်နိုင် ဖြစ်ရတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။ သူမက တစ်ခါတလေ ဒေါသထွက်ချင်ပေမယ့် သူက အမြဲတမ်း သူမကို ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်။
ကျိုးယန်က သူမရဲ့ဘဝဟာ အရာရာ ပြည့်စုံနေပြီလို့ ခံစားရပါတယ်။
ကျိုးယန်က လက်ထပ်ပြီးနောက် ချက်ချင်းကလေး မမွေးခဲ့ပါဘူး။ သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကလေးပဲ ရှိသေးတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒီလောက် စောစော ကလေးယူနိုင်မှာလဲ။
ဒါပေမယ့် မတော်တဆမှုတွေက အမြဲရှိနေတတ်တာပေါ့။ သူမ အသက် ၂၆ နှစ်မှာ လက်ထပ်တဲ့အခါ မတော်တဆ ကိုယ်ဝန်ရှိခဲ့တယ်။
သူမရဲ့မိဘတွေ သူမကို မွေးခဲ့စဉ်ကနဲ့ အတိအကျတူခဲ့တယ်။
ခုတော့ ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။ မပြောဘဲနဲ့တောင် သူမ ကလေးမွေးရမှာပဲ။ ပြီးတော့ သားလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူက အိုကျိုးမိသားစုရဲ့ နောက်မျိုးဆက်ထဲမှာ ပထမဆုံးလို့ သတ်မှတ်ခံခဲ့ရတယ်။
ရှောင်ရဲမား ခေါ် ကျိုးကျူက သူမလောက် မမြန်ခဲ့ဘူး။ သူ့အသက် ၃၀ ကျော်မှ လက်ထပ်ပြီး ကလေးရခဲ့တယ်။
ဒုတိယသားက နိုင်ငံရေးလမ်းကြောင်းမှာ ချောမွေ့ခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ နိုင်ငံရေးစွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းမွန်တဲ့အတွက် ၂၀၀၇ ခုနှစ်မှာ မြို့တော်ကို ပြန်ပြောင်းရွှေ့ခံခဲ့ရပြီး သူ့ယောက္ခမရဲ့ ရာထူးကို လက်ခံရယူခဲ့ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ အသက်ကြီးပြီဖြစ်တဲ့ ယောက္ခမရဲ့ တစ်သက်တာ ကွန်ရက်တွေနဲ့ဆိုရင် သူ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကို သိနေသရွေ့ ဘာမှ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ သူ့ရဲ့ အနာဂတ်ကတော့ တောက်ပမှာ အသေအချာပါပဲ။
မြို့တော်ကို ပြန်ပြောင်းရွှေ့ခံရပြီးနောက် သူ့မိဘတွေနဲ့ အဆက်အသွယ်လုပ်ဖို့ အခွင့်အလမ်းတွေ ပိုများလာခဲ့ပါတယ်။ အပြင်မှာရှိတုန်းကလို တစ်နှစ်လုံးမှ တစ်ခါတောင် ပြန်လာဖို့ အခွင့်အရေးမရတာမျိုး မဖြစ်တော့ပါဘူး။
သူက သူ့မိဘတွေကို လေးစားခဲ့ပါတယ်။ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ မိသားစုက ဒီအဆင့်အထိ တိုးတက်လာခဲ့တာကိုပေါ့။
ဒီလို ကြီးမားတဲ့ မြို့တော်မှာတောင် သူတို့က တကယ့်ကို ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့ မိသားစုတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။