အခန်း (၆၉၉) - အပိုဆောင်းဇာတ်လမ်း (၅) - တတိယမြောက်သား၊ ကျိုးကွေ့လိုင်
အကြီးဆုံးသားက စစ်တပ်ထဲ ဝင်သွားခဲ့သည်။ ဒုတိယသားကတော့ နိုင်ငံရေးလောကထဲ ရောက်သွားသည်။ အငယ်ဆုံးသားဖြစ်သူ ကျိုးကွေ့လိုင် ကမူ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
သူ့ဖခင် ဖက်ထုပ်ဆိုင်စဖွင့်စဉ်က ကျိုးကွေ့လိုင် ၏ အိပ်မက်မှာ တစ်နေ့နေ့တွင် ဖက်ထုပ်စက်ရုံတစ်ခု တည်ထောင်ပြီး "ဖက်ထုပ်ဘုရင်" ဖြစ်လာရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အရွယ်ရောက်လာသည့်အခါ သူ၏ အတွေးအခေါ်များ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖခင်၏ခြေရာကို မနင်းဖြစ်ဘဲ ဖက်ထုပ်လုပ်ငန်းကို ဆက်ခံခြင်းမရှိခဲ့ပေ။
၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ အကုန်တွင် သူသည် ဒုတိယယောက်ဖဖြစ်သူနှင့် လက်တွဲကာ ပထမဆုံး ဝိုင်ဆိုင်ကို စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ မကြာမီပင် မိခင်ဖြစ်သူနှင့်အတူ ဒုတိယမြောက်ဆိုင်ကို ထပ်မံဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ဝိုင်ဆိုင်နှစ်ဆိုင်စလုံးမှာ အလွန်အမြတ်အစွန်း များပြားခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် သူသည် လုပ်ငန်းခွင်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာသည့်အခါ ပို၍ပင် အဆင်ပြေလာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဤကောင်လေးမှာ လူမှုဆက်ဆံရေးတွင် ထူးချွန်သည့် အရည်အချင်းရှိသည်။ မည်သို့မည်ပုံ လုပ်လိုက်သည်မသိ၊ မြေအောက်လောကမှ လူကြီးလူကောင်းအချို့နှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် သူငယ်ချင်းအချို့နှင့်အတူ ဘားတစ်ခုကိုပင် ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုဘားမှာ နောက်ပိုင်းတွင် ပိတ်လိုက်ရသည်။ အရေးကြီးသည့် ပြဿနာကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွားမှုများ မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း တတိယမြောက်သားဖြစ်သူမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ဆုံးရှုံးမှု မရှိခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်ဆိုရသော် ထိုဘားကို လုပ်ကိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ့အတွက် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်သလိုဖြစ်ပြီး သူသည် ညဘက်ဖျော်ဖြေရေးလောကထဲသို့ အပြည့်အဝ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။
ဒုတိယယောက်ဖနှင့် လက်တွဲသည်ဖြစ်စေ၊ တစ်ကိုယ်တော် လုပ်ကိုင်သည်ဖြစ်စေ ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ ရောက်ချိန်တွင် သူသည် ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ မိခင်ဖြစ်သူက သူ့ကို တစ်ခါတစ်ရံ နားရွက်ဆွဲကာ ဆုံးမလေ့ရှိပြီး အကယ်၍သာ မသမာသော လုပ်ငန်းလမ်းကြောင်းသို့ လျှောက်လှမ်းပါက မိသားစုဝင်အဖြစ်မှ စွန့်လွှတ်မည်ဟု သတိပေးထားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ကောင်းမွန်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ခံခဲ့ရသည့်အတွက် တတိယမြောက်သားမှာ လုပ်ငန်းများကို သန့်သန့်ရှင်းရှင်းပင် လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ဘားမှာလည်း ဘားသက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း ရရှိသည့်အမြတ်အစွန်းမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။
သူ၏ ဝိုင်ဆိုင်ခွဲများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တိုးပွားလာခဲ့သည်။ မိဘများပင် မသိလိုက်ကြမီ မြို့တော်တစ်ခွင်၌ ဆိုင်ခွဲပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ သိလိုက်ရသည်မှာလည်း အပြင်ထွက်ရင်း မတော်တဆ တွေ့ရှိသွားရာမှသာ ဖြစ်သည်။ သူ မည်သည့်အချိန်က စတင်ခဲ့သနည်း၊ မည်သို့မည်ပုံ ဆိုင်ခွဲများစွာကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို ကောင်းကင်ဘုံသာ သိပေလိမ့်မည်။
အချစ်ရေးနှင့် ပတ်သက်လျှင်တော့ ဤတတိယမြောက်သား၏ အချစ်ဇာတ်လမ်းများမှာ ရှုပ်ထွေးလှသည်။ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်တွင် အိမ်ထောင်ပြုရန် စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အသက်နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ် ရောက်သည့်အခါ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝလျော့နည်းသွားပြီး ပျော်ပါးရုံသာ သဘောထားခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟဲ့နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့ပင် သူသည် ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များက မင်းသမီးတစ်ဦးနှင့် အချစ်ရေး ရှုပ်ထွေးခဲ့ဖူးသည်ကို မသိလိုက်ကြပေ။
ဤလူပျိုလူလွတ်မှာ အသက်သုံးဆယ်အရောက်မှသာ အိမ်ထောင်ပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ထားသည့် ဇနီးသည်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ သူမမှာလည်း မြို့တော်မှ ထင်ရှားသည့် မိသားစုမှဖြစ်သော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့ကတော့ သူမကို သိပ်ပြီး သဘောမကျလှပေ။ သူမ၏ မိသားစုနောက်ခံမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးပြီး နာမည်ပျက်ရှိခဲ့သော်လည်း မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း မှတ်တမ်းများကို သန့်စင်အောင် လုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် လူကောင်းဖြစ်သွားပြီဟု ဆိုသော်လည်း အနည်းငယ်တော့ မသန့်ရှင်းသည့် အရသာ ခံစားနေရဆဲပင်။
သို့သော်လည်း ကောင်မလေးကိုယ်တိုင်ကတော့ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သူဖြစ်သည်။ လင်ချင်းဟဲ့၏ အဆိုအရဆိုလျှင် သူမမှာ တတိယမြောက်သား၏ လက်ထဲတွင် အလိုလိုပါသွားရသူမျိုး ဖြစ်သည်။
သတို့သမီးမှာလည်း သင့်လျော်သည့် သူဌေးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လက်ထပ်စဉ်က သူမ၏ လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းများထဲတွင် ကားတစ်စီးအပါအဝင် ပစ္စည်းများစွာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ မိသားစုအနေဖြင့် ကျိုးကွေ့လိုင် ကို သားမက်အဖြစ် အလွန်ကျေနပ်ကြောင်း ပြသနေသည်။ ကျိုးမိသားစု၏ လက်ရှိ ငွေကြေးအင်အားနှင့် ကျယ်ပြန့်သည့် ဆက်ဆံရေးများကြောင့် သတို့သမီး၏ မိသားစုမှာ လိုချင်လျှင်ပင် သူတို့ကို မကျော်လွန်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် မင်္ဂလာဆောင်ပြီးနောက် နှစ်ဖက်မိသားစုမှာ မိမိတို့နယ်ပယ်အသီးသီးတွင်သာ နေထိုင်ကြပြီး ကျိုးကွေ့လိုင် နှင့် သူ၏ဇနီးသာလျှင် နှစ်ဖက်မိသားစုနှင့် ပုံမှန်ဆက်သွယ်မှု ရှိနေခဲ့သည်။
နှိုင်းယှဉ်ရလျှင် လင်ချင်းဟဲ့မှာ အကြီးဆုံးနှင့် ဒုတိယမြောက် ချွေးမတို့၏ မိသားစုများနှင့် ပို၍ ရင်းနှီးသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ လင်ချင်းဟဲ့သည် တတိယချွေးမကို မညှဉ်းပန်းပါ၊ လူတိုင်းကို တန်းတူ ဆက်ဆံသည်။ သို့သော် ချွေးမ၏ မိဘရင်းများနှင့်မူ အလွန်အကျွံ ဆက်ဆံခြင်း မရှိပေ။
အကြီးဆုံးသားနှင့် ဒုတိယသားတို့မှာ တည်ငြိမ်သည့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းများ ရှိကြပြီး မိသားစုစီမံကိန်းမူဝါဒကို တင်းကျပ်စွာ လိုက်နာကာ ကလေးတစ်ဦးစီသာ မွေးဖွားခဲ့သော်လည်း တတိယမြောက်သားမှာမူ ထိုကဲ့သို့ ကန့်သတ်ချက်များ မရှိပေ။
သူသည် ခွင့်ပြုချက်ထက် ပို၍ ကလေးများ မွေးဖွားခဲ့သည်။ ပထမကလေးမှာ သားဖြစ်သော်လည်း တတိယမြောက်သားမှာ သမီးလေးတစ်ယောက်ကို အလွန်အမင်း လိုချင်သဖြင့် ဒုတိယမြောက်ကလေးကို ထပ်ယူခဲ့ရာ သားယောက်ျားလေးသာ ထပ်မွေးခဲ့သည်။ ထိုဒုတိယမြောက်သားကို မွေးဖွားနိုင်ရန်အတွက် ပေါ်လစီကို ကျော်လွန်ကာ ဒဏ်ငွေ ယွမ်တစ်သိန်းကျော် ပေးဆောင်ခဲ့ရသည်။
တတိယမြောက်သားမှာ အိမ်ထောင်ရေးတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည့် ဒုတိယအစ်ကိုကို အားကျလေ့ရှိသော်လည်း ကလေးတစ်ယောက်ပိုရှိခြင်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ပို၍ အမွေပေးနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ဝေးကွာလှသည့် အနာဂတ်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
လက်ရှိအချိန်တွင်တော့ သူ၏ သားနှစ်ယောက်မှာ အလွန်ပင် ဆိုးသွမ်းလှသည်။
သူတို့၏ အကြီးဆုံးဝမ်းကွဲညီမလောက် ဆိုးသွမ်းခြင်းမရှိသော်လည်း အခြေအနေမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ကွာခြားသည်။ အိမ်ထောင်ပြုပြီးနောက် တတိယမြောက်သားနှင့် ဇနီးသည်မှာ သီးခြားအိမ်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့သည်။ နေ့စဉ် အိမ်တော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်လေ့ရှိသော်လည်း ရပ်ကွက်ထဲမှ မိဘများမှာ တတိယမြောက်သား၏ သားနှစ်ယောက်ကို မြင်သည်နှင့် သူတို့၏ ကလေးများကို ဆွဲခေါ်ကာ ထွက်ပြေးကြသည်ဟု ဆိုသည်။
သူတို့ ဘာလုပ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။ ကလေးများကို မဆွဲခေါ်လျှင် ထိုဆိုးသွမ်းသူနှစ်ယောက်၏ အရိုက်ခံရမည့်အရေးကို ကြည့်နေရမည်လော။
ဤကလေးများမှာ မည်သူ့မျိုးရိုးကို ဆက်ခံထားမှန်း မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ကြပေ။ သူတို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ခမန်းလိလိ ဖြစ်သည်။ ကြီးပြင်းလာသည့်အခါ လူကြီးလူကောင်း ဖြစ်လာနိုင်သော်လည်း အသက် ၁၅ နှစ်မတိုင်ခင်အထိတော့ လူရော၊ ခွေးပါ မုန်းတီးကြသည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။
အဓိကပြဿနာမှာ သူတို့မှာ ရန်ဖြစ်ရာတွင် အလွန်ပင် ထူးချွန်နေခြင်းပင်။ အကြီးဆုံးသား၏ သမီးငယ်ဖြစ်စေ၊ တတိယမြောက်သား၏ သားနှစ်ယောက်ဖြစ်စေ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လူနှစ်ယောက် သုံးယောက်ကို ရန်စရဲသည့် အမျိုးအစားများ ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကလေးများကို တင်းကျပ်စွာ မထိန်းကျောင်းပါက ကြီးပြင်းလာသည့်အခါ ဆိုးသွမ်းမှုများစွာ ပြုလုပ်မည်မှာ အသေအချာပင်။
ဆိုးသွမ်းသည့် ကလေးများကို ထိန်းကျောင်းခြင်းမှာ သိုးကျောင်းခြင်းနှင့် တူသည်။ တစ်ကောင်ဆိုလျှင် တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်ဆိုလျှင်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။ အကြီးဆုံးသား၏ သမီးငယ်ကို အရင်ကတည်းက ထိန်းကျောင်းရန် ပို့ထားဖူးသည့်အတွက် လင်ချင်းဟဲ့နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့က ဤဆိုးသွမ်းသူလေးများကို ခရီးတစ်ခု ခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူတို့သည် ကလေးများကို အရသာရှိသည့် အစားအစာများ ကျွေးမွေးကာ ပျော်ရွှင်အောင် ထားခဲ့သည်။ အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ ကလေးများမှာ ခရီးသွားရသည်ကို သတိရပြီး နောက်တစ်ခါ အဘိုးအဘွားများနှင့်အတူ လိုက်ပါခွင့်ပြုရန် တောင်းဆိုကြသည်။
ထိုအခါ အဘိုးအဘွားများက အသာစီးရသွားသည်။ "လိမ္မာမှာလား၊ မလိမ္မာဘူးလား။ မလိမ္မာရင် ခရီးမလိုက်ရဘူး။ အိမ်မှာပဲနေပြီး ရွှံ့ထဲမှာ ဆော့နေကြတော့"
ကလေးများ အလွန်ဆိုးသွမ်းနေသည့်အခါ လူကြီးများက အလိုလိုက်မနေဘဲ သင့်လျော်စွာ ဆုံးမပေးရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ပုန်ကန်လိုသည့်စိတ်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက ချိုးနှိမ်ထားမှသာ ကြီးပြင်းလာသည့်အခါ မင်းမဲ့စရိုက်ဆန်ဆန် ပြုမူခြင်းမျိုး မရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့မှာ တတိယချွေးမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ကလေးများ၏ ပညာရေးကို ကိုင်တွယ်ပုံကို အထူးပင် ရွံရှာမိသည်။ သူမ၏ မြေးနှစ်ယောက်ဆီမှ ကြားသိရသည်မှာ အဘိုးဖြစ်သူက သူတို့ လူတွေကို ရိုက်နှက်သည့်အတွက် ချီးကျူးစကား ဆိုခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။
ထိုမိသားစုမှာ ကြမ်းတမ်းသည့် နောက်ခံရှိပြီး လူကောင်းဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ သူခိုးဓားပြဆန်သည့် မူလဇစ်မြစ်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြပေ။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်မှာ တော်သေးသည်၊ ယခုမူ သူမ၏ မြေးများကိုပါ ထိုသို့သော ဆိုးယုတ်သည့် နည်းလမ်းများ သင်ပေးရဲသည်မှာ မည်သို့ဆိုလိုသနည်း။ လင်ချင်းဟဲ့က မည်သို့ သည်းခံနိုင်ပါမည်နည်း။ သူမသည် တတိယချွေးမကို ကလေးများကို မိဘအရပ်သို့ ခေါ်သွားခြင်း လျှော့ချရန် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။
ထိုကိစ္စကြောင့် ကျောက်မိသားစုက ဒေါသတကြီး ဖုန်းဆက်လာခဲ့သည်။
တတိယချွေးမမှာ တစ်ဦးတည်းသော သမီးမဟုတ်သဖြင့် သူမ၏ မိဘများမှာ မြေးမရှိ၍ ငတ်မွတ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤမြေးနှစ်ယောက်ကို ကျောက်မိသားစုက တန်ဖိုးထားရခြင်းမှာ သူတို့သည် ကျိုးမိသားစု၏ ကောင်းမွန်သည့် မျိုးရိုးကို ဆက်ခံထားပြီး ရုပ်ရည်ချောမောကာ ကျန်းမာသန်စွမ်းသဖြင့် အလွန်ချစ်စရာကောင်းနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် လင်ချင်းဟဲ့မှာ ဖုန်းထဲတွင် တစ်လက်မမျှပင် အလျှော့မပေးခဲ့ပေ။ သူမသည် အလွန်အမင်း ရိုင်းစိုင်းစွာ မပြောဆိုသော်လည်း ကလေးများ၏ ပညာရေးကို ဝင်မစွက်ဖက်ရန် တိုက်ရိုက်ပင် သတိပေးလိုက်သည်။
ကျောက်မိသားစုမှာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည့် မိသားစုဖြစ်သော်လည်း ကျိုးမိသားစုမှာ သူတို့ အထင်သေးနိုင်သည့် မိသားစုမျိုး မဟုတ်ပေ။ မိမိတို့ မှားယွင်းကြောင်း သိရှိသွားသည့် ကျောက်မိသားစုမှာ ချက်ချင်းပင် အလျှော့ပေးလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် မစွက်ဖက်တော့မည်ဟု ကတိပေးကာ ကလေးများကို လာရောက်လည်ပတ်ခွင့်ပြုရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။
ကျောက်မိသားစုက အပြုအမူ ပြင်ဆင်သွားသည့်အတွက် လင်ချင်းဟဲ့လည်း ထိုကိစ္စကို ထပ်မပြောတော့ပေ။ သို့သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ အနည်းငယ် မကျေနပ်မှု ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ထိုသို့ မကျေနပ်မှုများ ရှိနေသော်လည်း သူမသည် မြေးများကို မိဘအရပ်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်းကို လုံးဝ ပိတ်ပင်မထားပေ။ တတိယချွေးမမှာလည်း ထိုတင်းမာမှုကို ရိပ်မိသွားပုံရပြီး သူမ၏ မိဘများအကြောင်းကို ယောက္ခမရှေ့တွင် မပြောမိစေရန် သတိပြုနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လင်ချင်းဟဲ့မှာ သူမအပေါ် အစွဲအလမ်း မထားရှိဘဲ အခြားချွေးမနှစ်ယောက် ရရှိသမျှကို တတိယချွေးမကိုလည်း တန်းတူ ပေးအပ်ခဲ့သည်။