လင်ချင်းဟဲ့သည် သူမ၏သားဖြစ်သူမှာ ကံကြမ္မာအကျိုးပေးမည့်သူနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီး ဖုန်းနံပါတ်ပင် ပေးခဲ့မိမှန်း လုံးဝမသိရှာပေ။ အကယ်၍သာ သူမသာ သိခဲ့ပါက သွေးအန်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သွားမည်မှာ အသေအချာပင်။
သားသုံးဖြစ်သူက ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ပြီးနောက် အိမ်သို့ ဖုန်းဆက်လာခဲ့သည်။ သူ၏အစ်ကိုကြီးမှာ လက်ရှိတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် ခရီးထွက်ရမည့် အခြေအနေမျိုး မရှိသေးသဖြင့် နေ့စဉ် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရုံမှလွဲ၍ ကျန်အချိန်များတွင် အကြီးဆုံးအစ်မတော်နှင့် အတူရှိနေပေးနိုင်ကြောင်း ပြောပြလာသည်။ အကြီးဆုံးအစ်မတော်မှာလည်း ယခုအခါ အလွန်ပင် ကျန်းမာစိုပြည်နေလေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့သည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ စိတ်အေးသွားရသည်။ တောင်ဘက်ရှိ လက်ဖက်ရွက်လုပ်ငန်းမှာ အလွန်ပင် အလုပ်များနေပြီဖြစ်ရာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန် လိုအပ်သဖြင့် သူ့ကို အိမ်ပြန်လာခဲ့ရန် သူမ ပြောလိုက်သည်။
သားသုံးသည် ထိုနေရာတွင် နှစ်ရက်နေပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဇုံချင်းဆိုသည့် မိန်းကလေးနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ဆုံတွေ့ရဦးမည်လားဟု တွေးတောမိနေမိသည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ စကားပြောဆိုရာတွင် အလွန်သွက်လက်ပြီး စိတ်သဘောထားမှာလည်း နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသည်။
အစပိုင်းတွင် သူသည် ထိုမိန်းကလေးကို ရဲတင်းပွင့်လင်းသူတစ်ဦးဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မူ သူမသည် အလွန်ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သူဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သားသုံးသည် ဤအကြောင်းကို မိခင်ဖြစ်သူအား မပြောပြခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ မိခင်ဖြစ်သူက ဇုံ (Zhong) အမည်ရှိ မိန်းကလေးကို လက်ထပ်ခွင့်မပြုကြောင်း ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောထားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မိခင်၏ အာဏာဆန်သော စရိုက်ကို သူသိထားသဖြင့် ဆန့်ကျင်ရန် မဝံ့ရဲပေ။ ထို့အပြင် သူသည် ထိုမိန်းကလေးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် သူမအတွက်နှင့် မိခင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။
လက်ဖက်ရွက်လုပ်ငန်းမှာ အလွန်ပင် အဆင်ပြေနေပြီး ဝိုင်ဆိုင်၏ လုပ်ငန်းများမှာလည်း တည်ငြိမ်နေသည်။ ဝိုင်ဆိုင်တွင် စောင့်ကြည့်ပေးမည့်သူများ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ရာ သားသုံးကို ထိုနေရာတွင် ထပ်မလိုတော့သဖြင့် လင်ချင်းဟဲ့သည် သူ့ကို တောင်ဘက်သို့ စေလွှတ်လိုက်သည်။
သူမသည် မားချန်မင်ကိုလည်း သူနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားစေခဲ့သည်။ ယနေ့တိုင် မားချန်မင်သည် ထိုတိုက်ခန်းအဟောင်းတွင်ပင် ဆက်လက်နေထိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်အစောပိုင်းက အိမ်ရာများ ဝယ်ယူနိုင်သည့်စနစ် ပေါ်ပေါက်လာချိန်တွင် သူစိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ဖူးသော်လည်း ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်ကြီးမြင့်လွန်းသဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပေ။ လင်ချင်းဟဲ့က ငွေကြေးလိုအပ်ပါက သူမထံမှ ချေးယူနိုင်ကြောင်း ပြောပြထားခဲ့သည်။
မားချန်မင်သည် သူမလက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်သူဖြစ်သည့်အတွက် အမြဲတမ်း တာဝန်သိစိတ်ရှိပြီး အလုပ်ကို အလေးအနက်ထားသူဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် အလုပ်ကိစ္စများတွင်လည်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပါဝင်လုပ်ဆောင်တတ်သဖြင့် လင်ချင်းဟဲ့အနေဖြင့် သူမ၏ ဝန်ထမ်းဟောင်းများကို စောင့်ရှောက်ပေးလိုစိတ် ရှိနေသည်မှာ သဘာဝပင်။ ခေတ်သစ်လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုများကြောင့် တိုက်ခန်းအဟောင်းများ၏ အခြေအနေမှာ အမှန်တကယ်ပင် နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ လူများအနေဖြင့် ငွေကြေးတတ်နိုင်ပါက ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် နေရာတွင် နေထိုင်လိုကြမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။
အဒေါ်ကြီးမားနှင့် သူမ၏ချွေးမ ဟွမ်ရှောင်လျူတို့ ဖွင့်လှစ်ထားသော ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်မှာလည်း အဆင်ပြေနေသည်။ သူတို့မှာ ငွေအနည်းငယ် စုဆောင်းမိနေပြီဟု ဆိုရမည်။ သို့သော် မားချန်မင်မှာမူ အလုပ်ပြောင်းရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သူ၏ လစာမှာ မိခင်ဖြစ်သူနှင့် ဇနီးဖြစ်သူတို့၏ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်မှ ဝင်ငွေထက် အများကြီး နည်းပါးနေသော်လည်း သူသည် လက်ရှိအလုပ်ကိုသာ နှစ်သက်နေသည်။
ထိုနေ့က လင်ချင်းဟဲ့ အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ အဒေါ်ကြီးကျောက်က သူမ၏ဇာတိမြေမှ ဖုန်းဆက်လာကြောင်း ပြောပြသည်။ တတိယအစ်မတော်လင်ဆန်းသည် တတိယအစ်မတော်၏ ဖုန်းကိုသုံး၍ ဆက်သွယ်လာခြင်းဖြစ်လင့်ကစား လင်ချင်းဟဲ့မှာ ထိုအချိန်က အိမ်တွင် မရှိနေပေ။
လင်ချင်းဟဲ့သည် ချက်ချင်းပင် တတိယအစ်မတော်ထံ ပြန်လည်ဆက်သွယ်လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ အစ်ကိုဝမ်းကွဲရဲ့ဇနီးဆီက ကြားတာတော့ လင်ရှို့ကို မင်းတို့ဆီ ပို့ပေးပြီး အကူအညီပေးရင်းနဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ မြို့တော်က တူမက်တစ်ယောက်လောက် ရှာပေးဖို့ စိတ်ကူးနေတယ်တဲ့" ဟု တတိယအစ်မတော်က ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့က ရယ်မောရင်း "ဒါကတော့ ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တာပေါ့" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
တတိယအစ်မတော်က စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် "ချင်းဟဲ့၊ လင်ရှို့ကို ဂန်းဇီနဲ့ စုံတွဲပေးဖို့ ဘယ်လိုထင်လဲ။ ဂန်းဇီက အခုဆို မြို့တော်သား ဖြစ်သွားပြီလေ" ဟု မေးသည်။
လင်ချင်းဟဲ့မှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားသည်။ သူမသည် အစပိုင်းတွင် အဒေါ်ကြီးကျောက်၏သမီး အာဒေးကို ဂန်းဇီနှင့် စုံတွဲပေးရန် စိတ်ကူးထားခဲ့သော်လည်း အာဒေးမှာ ယခုနှစ်အစောပိုင်း၊ လွန်ခဲ့သည့်လကပင် လက်တွဲဖော် ရရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂန်းဇီမှာ အချစ်ရေးကို စိတ်မဝင်စားသဖြင့် သူမလည်း ထိုကိစ္စကို ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။
"ဂန်းဇီကို မင်းကြည့်ပြီး ကြီးပြင်းလာတာ ငါလည်း သိတယ်။ လင်ရှို့ကိုလည်း ငါကြည့်ပြီး ကြီးပြင်းလာတာပဲ။ သူမက ပညာတတ်ပြီး စိတ်သဘောထားလည်း ယဉ်ကျေးတယ်။ ဒီနှစ်မှာ ကျောင်းပြီးတော့မှာ။ သူမကို ဒီကို လာခိုင်းပြီး မင်းတို့ဆိုင်မှာ စာရင်းကိုင် လုပ်ခိုင်းလိုက်လေ။ ငါလည်း မိခင်တစ်ယောက်ပဲ၊ သူမဘာကို ရည်ရွယ်နေလဲဆိုတာ ငါမသိဘဲ နေမလား။ ဒါပေမဲ့ ဂန်းဇီကလည်း အခု မြို့တော်မှာ နေထိုင်သူ ဖြစ်သွားပြီလေ" ဟု တတိယအစ်မတော်က တိုက်တွန်းသည်။
လင်ချင်းဟဲ့မှာ ရယ်ရမလို ငိုရမလိုပင်။ သူမသည် မိမိ၏ တူမနှင့် တူဖြစ်သူတို့ အဆင်ပြေသွားမည်ကို လုံးဝ မတွေးဖူးခဲ့သော်လည်း ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်သည့်အခါ မဆိုးလှပေ။ ဂန်းဇီကို သူမ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြည့်လာခဲ့သူဖြစ်ရာ သူသည် အလွန်အကျွံ ရည်မှန်းချက်ကြီးသူမဟုတ်ကြောင်း သိသည်။ သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူ ဟူဇီကဲ့သို့ပင် ရိုးသားပြီး ကြိုးစားသူဖြစ်သည်။
မြို့တော်တွင် အိမ်ဝယ်ပြီး အခြေချနိုင်ဖို့အတွက် ဂန်းဇီ မည်မျှ ကြိုးစားခဲ့သည်ကို ကြည့်လိုက်ပါ။ သူသည် မနက်စောစော ထွက်သွားပြီး ညမှ ပြန်လာကာ သုံးနှစ်အတွင်း ကိုယ်ပိုင်အိမ်ရာတစ်ခု ဝယ်ယူပြီး အခြေချနိုင်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသူဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ ဤနေရာတွင် ကိုယ်ပိုင်အိမ်နှင့် ဆိုင်ရှိလာပါက အပြင်လူ၏ အကူအညီ လိုတော့မည်မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ မြို့ပြင်ခြံတွင်လည်း အလုပ်သမား လိုအပ်နေသေးရာ သူတို့အတွက် စိတ်ဖိစီးမှုမရှိသည့် အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ပြန်စဉ်းစားကြည့်သည့်အခါ လင်ချင်းဟဲ့သည် ဤအစီအစဉ်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဂန်းဇီက အခုလောလောဆယ် အချစ်ရေးကို စိတ်မဝင်စားသေးဘူး။ တတိယအစ်မတော်၊ အပြင်မှာ ဒီအကြောင်းကို အရင်မပြောပြပါနဲ့ဦး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က သတိပေးသည်။
"ဂန်းဇီက အရွယ်ရောက်နေပြီလေ။ ဘာလို့ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ စိတ်မကူးရမှာလဲ" ဟု တတိယအစ်မတော်က ပြန်ပြောသည်။
သူမသည် ဤအကြောင်းကို ပြောပြရခြင်းမှာ လင်ရှို့၏ အရည်အချင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ အိမ်တွင်းဖြစ် ပစ္စည်းကို အပြင်သို့ ပေးလိုက်စရာ မလိုဟု တွေးမိခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏တူဖြစ်သူ ဂန်းဇီက သူမ၏တူမကို လက်ထပ်လိုက်ပါက မည်မျှကောင်းမွန်လိုက်မည်နည်း။
ထို့နောက် လင်ချင်းဟဲ့သည် ဂန်းဇီ၏ လက်ရှိ အိမ်ဝယ်ယူရေးအတွက် ရုန်းကန်နေရသည့်အကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။
တတိယအစ်မတော်က "အိမ်ဝယ်တယ်ဆိုတာ တစ်ရက်တည်းနဲ့ ဖြစ်လာတာမှ မဟုတ်တာ။ ဟိုဘက်က အိမ်ဈေးတွေကလည်း ကြီးလိုက်တာ၊ ဝူနီ ပြောတာတော့ တစ်သိန်းကျော်တယ် ကြားတယ်။ သူ အခုချက်ချင်း မဝယ်နိုင်ရင် အိမ်ထောင်မပြုတော့ဘူးလား။ အရင်ဆုံး ချစ်သူအဖြစ် စတွဲကြတာပေါ့။ နောက်မှ အိမ်ငှားနေကြတာပေါ့။ မင်းတို့ဘက်မှာက နေရာကျယ်တာပဲ၊ အဲဒီမှာ အရင်ငှားနေခိုင်းလိုက်ပေါ့" ဟု အလွယ်တကူပင် ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့က ပြုံးလျက် "ဒါကတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါလိမ့်မယ်။ အဆင်ပြေရင်တော့ အတင်းအကျပ် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ မကိုက်ညီဘူးဆိုရင်လည်း ကျွန်မတို့ ဝင်မပါပါဘူး" ဟု ပြောသည်။
ထိုသို့ ပြောသော်လည်း သူမသည် တတိယအစ်မတော်ကို လင်ရှို့၏ မိခင်ထံသို့ စကားပါးလိုက်ပြီး အဆင်ပြေကြောင်း ပြောခိုင်းလိုက်သည်။ လင်ရှို့ ကျောင်းပြီးပါက မြို့တော်သို့ လာနိုင်ပြီး လင်ချင်းဟဲ့တို့ဘက်မှ တာဝန်ယူပေးမည်ဖြစ်သည်။
တတိယအစ်မတော်လင်မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားသည်။ တတိယအစ်ကိုလင် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ သူမက အကြောင်းစုံကို ပြောပြလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ပြောသားပဲ၊ တတိယညီမက စိတ်ဆိုးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့။ အရှို့ကတော့ သွားပြီး အကူအညီပေးနိုင်မှာ သေချာတယ်"
တတိယအစ်ကိုလင်က သူမကို ငေးကြည့်ရင်း "မင်း ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါမသိဘူးများ မှတ်နေလား" ဟု ပြောသည်။
တတိယအစ်မတော်လင်က "တွေးရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ သင့်တော်တဲ့သူ ရှိရင် တတိယညီမကို အရှို့နဲ့ စုံတွဲပေးဖို့ ပြောတာဟာ မကောင်းတဲ့အရာမှ မဟုတ်တာ" ဟု ပြန်ပြောသည်။
အကယ်၍ သူမ၏ သမီးကြီးမှာ စာမတတ်၊ အသိဉာဏ်မရှိသူဆိုပါက သူမအနေဖြင့် ဤအကြောင်းကို ပြောပြရန် ဝံ့ရဲမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူမ၏သမီးကြီးမှာ တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရတစ်ဦးဖြစ်ရာ မဆိုးလှပေ။ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ခြင်းဖြင့် သူမ၏ အဒေါ်ဖြစ်သူကို ဂုဏ်မငယ်စေရပေ။
မြို့တော်တွင် သမက်ရှာပေးရန်အတွက်မူ တတိယအစ်မတော်လင်တွင် ထိုကဲ့သို့သော စိတ်ကူးရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ မိမိသမီးကို ကောင်းမွန်သည့်နေရာတွင် အိမ်ထောင်ကျစေချင်သည့် မိခင်မျိုး မရှိပါ့မလား။
လင်ချင်းဟဲ့သည် နောက်ပိုင်းတွင် ဤကိစ္စကို ကျိုးချင်းပိုင်အား ပြောပြသည်။ ကျိုးချင်းပိုင်မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်သည်။ "တတိယအစ်မတော်က မျက်စိရှင်သားပဲ"
သူတို့၏တူမ လင်ရှို့တွင် အပြစ်ဆိုစရာ မရှိပေ။ သူ၏တူဖြစ်သူသာ သူမနှင့် လက်ထပ်နိုင်ပါက ကံကောင်းသည်မှာ အသေအချာပင်။
"ကျွန်မ အရှို့ကို ဒီကို လာဖို့ ပြောထားလိုက်တယ်။ အချိန်တန်ရင် သူမနဲ့ ဂန်းဇီကြား ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။ သင် ဂန်းဇီကို အဖိုးအဖွားတွေဆီက ပြောင်းလာပြီး ဒီမှာ နေဖို့ ပြောလိုက်ပါ။ သူတို့ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်အောင်လို့ပေါ့၊ မနက်စောစော သူဘယ်လောက်ပဲ တိုးတိုးထထ သူတို့ အိပ်ပျော်နေတာကို နှိုးမိမှာပဲလေ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ညွှန်ကြားသည်။
မကြာမီ နွေရာသီ ရောက်လာသည်။ နွေရာသီ အဝတ်အစားများမှာ အရောင်းရဆုံး ဖြစ်နေပြီး ဂန်းဇီမှာလည်း ပေါက်စီရောင်းခြင်းကို ရပ်နားလိုက်သည်။ ဦးလေးဖြစ်သူ၏ အကြံပေးချက်အတိုင်း သူသည် အိမ်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့သည်။
"မင်းအဖိုးအဖွားတွေဆီမှာ နေတုန်းက စားကောင်းသောက်ကောင်းတွေ ကျွေးမှာပါ။ ဘာလို့ ဒီလောက် ခဏလေး နေတာနဲ့ ပိန်သွားရတာလဲ" ဟု ဂန်းဇီကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လင်ချင်းဟဲ့က မေးသည်။
"အလုပ်တွေ နည်းနည်း ရှုပ်နေလို့ပါ" ဂန်းဇီက ပြုံး၍ ဖြေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့က သက်ပြင်းချရင်း "မင်းက ငယ်သေးပေမဲ့ ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ရမယ်။ ဒီည အဒေါ်ကြီးကို ငါးလွှာဟင်းချို ချက်ခိုင်းထားလိုက်မယ်။ မင်း သောက်ပေးရမယ်နော်" ဟု ပြောသည်။
"ဟုတ်ကဲ့!" ဂန်းဇီက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။