အခန်း ၆၈၁- မူရင်းဇာတ်လိုက်မ
ဝမ်မေကျား ကိုယ်ဝန်ရှိသွားခြင်းက လင်ချင်းဟဲ့မိသားစုအတွင်းမှာ တကယ်ကို ဂယက်ရိုက်သွားစေခဲ့သည်။
ဟယ်မြန်မြန်က အိမ်ကို ဖုန်းဆက်လိုက်တဲ့အခါ လင်ချင်းဟဲ့ က ဒီသတင်းကောင်းကို လက်ဆင့်ကမ်းပြောပြလိုက်သည်။ ဖုန်းချပြီးသည်နှင့် ဟယ်မြန်မြန်က ကျိုးရွှမ် ကို ရှာဖို့ ချက်ချင်းထွက်သွားတော့သည်။
သူမက မနာလိုစိတ်အနည်းငယ်ပါသော အသံဖြင့် အကြီးဆုံးအစ်မတော် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။
"အင်း" ကျိုးရွှမ် က တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
သူ့အစ်ကိုအကြီးဆုံးက ဒီနှစ်ဆို အသက် ၂၄ နှစ်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ထပ်ထားပြီးသားဖြစ်၍ ကလေးရခြင်းမှာ သဘာဝကျသောကိစ္စပင်။
ဟယ်မြန်မြန်က "ငါတို့လည်း အဲဒီလိုမျိုး ကလေးလေးတစ်ယောက်လောက် ရရင်ကောင်းမှာပဲ" ဟု ရေရွတ်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးရွှမ် က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ "အခုအချိန်က ငါတို့အတွက် ကလေးယူဖို့ သင့်တော်တဲ့အချိန် မဟုတ်သေးပါဘူး။"
ဟယ်မြန်မြန်က နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။ "ဘာလို့ မသင့်တော်ရမှာလဲ။ ငါတို့က လက်ထပ်စာချုပ်တောင် ချုပ်ပြီးပြီ၊ ဥပဒေအရ တရားဝင် လင်မယားတွေ ဖြစ်နေပြီလေ။ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲ မလုပ်ရသေးရင်လည်း ရပါတယ်၊ အဲဒါကို ကျော်သွားလို့ ရတာပဲ။"
"ဒီနှစ်ထဲမှာ ငါ လုပ်ငန်းကိစ္စနဲ့ ခရီးထွက်ရတော့မှာ၊ အလုပ်တွေက အရမ်းရှုပ်နေလိမ့်မယ်။ မင်းကို သေချာဂရုမစိုက်ပေးနိုင်မှာ စိုးရိမ်တယ်။ အဲဒီမှာ ငါ့ခြေကုပ် အရင်ခိုင်မာပါစေဦး၊ ပြီးမှ ဒီအကြောင်း ပြောကြတာပေါ့" ဟု ကျိုးရွှမ် က ချော့မော့ပြောဆိုသည်။
လုပ်ငန်းကိစ္စနဲ့ ခရီးထွက်တယ်ဆိုတာ ဒေသခံ အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ ဆက်ဆံရမှာမို့ မလွယ်ကူလှပါ။ မြို့တော်ကလာတာဆိုပေမဲ့လည်း အဆင်ပြေဖို့ မလွယ်ပေ။ 'မြွေပွေးတောင် မြေပြန့်မှာ အနိုင်ကျင့်ခံရတတ်တယ်' ဆိုတဲ့အတိုင်း ပြိုင်ဘက်ရဲ့ နယ်မြေဖြစ်နေတော့ အရာရာက ရှုပ်ထွေးနေမှာ အသေအချာပင်။
သဘာဝကျကျပင် အချိန်နဲ့ စွမ်းအားတွေ အများကြီး သုံးရတော့မည်။ လူတွေက သူ့ကို တမင်သက်သက် ဒုກ္ခပေးတာမျိုး မလုပ်ရင်တောင်မှ အရာရာက လွယ်ကူနေမှာ မဟုတ်ပေ။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ကလေးယူဖို့ ဘယ်လိုလုပ် စီစဉ်နိုင်ပါ့မလဲ။
ဟယ်မြန်မြန်က သက်ပြင်းချသည်။ "မီမီကို မြင်တော့ ကလေးလိုချင်စိတ် ပေါက်လာတာ။ အခု အကြီးဆုံးအစ်မတော် ကလည်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေတော့ ငါက ပိုပြီး စိတ်မရှည်တော့ဘူး။"
ကျိုးရွှမ် က သူမကို ရယ်စရာသဖွယ် ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းက ကလေးကို စောစောစီးစီး မယူချင်တဲ့အမျိုးအစားလို့ ငါ ထင်ထားတာ။"
သူ့ဇနီးက ခေတ်ရေစီးကြောင်းကို လိုက်စားပြီး အလွန်လွတ်လပ်သူ၊ ငယ်ရွယ်တဲ့ သူဌေးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ တက်ကြွတဲ့စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ သူမရဲ့ စရိုက်က မိခင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့အတွက် အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘူးလို့ သူ ထင်ထားခဲ့မိသည်။
အံ့သြစရာကောင်းတာက သူမက ကလေးယူဖို့ အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေခြင်းပင်။
"အဲဒါက ရှင်ဖြစ်နေလို့လေ" ဟု ဟယ်မြန်မြန်က ကြေညာသည်။
သူမက သူ့ခင်ပွန်းကို အလွန်ချစ်သည်။ သူမဘဝမှာ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ဒီလောက်ထိ ဂရုစိုက်မိလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးထားခဲ့ဖူးပေ။ သူ့ရဲ့ ညီမလေးက ချစ်စရာကောင်းလွန်းတာနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ သူမက သူတို့နှစ်ယောက်ကို နှိုင်းယှဉ်မိသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကနေ မွေးလာမယ့် ကလေးကလည်း ထူးထူးခြားခြား ချစ်စရာကောင်းနေမှာ အသေအချာပင်။
ဒါကြောင့်လည်း သူမက ကျောက်စိမ်းရုပ်လေးလို ဖြူဖွေးတဲ့ ကလေးလေးတစ်ယောက်ကို မွေးဖွားဖို့ စိတ်ကူးယဉ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ကျိုးရွှမ် က သူမစကားကြောင့် အလွန်တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသည်။ သူမက သူ့အတွက် ကလေးမွေးပေးချင်နေတာက သူဖြစ်နေလို့သာ ဖြစ်သည်။
ထိုခံစားချက်ကြောင့် အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ ဟယ်မြန်မြန်၏ ခြေထောက်များမှာ အနည်းငယ် ပျော့ခွေသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ကျိုးမိသားစုအိမ်၌ လင်ချင်းဟဲ့ က မွေးကင်းစကလေးအတွက် အဝတ်အစားများ စတင်ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ လုပ်စရာက သိပ်မများလှပါ။
သူတို့ဆီမှာ မီမီလေးဆီက ကျန်ခဲ့တဲ့ ကလေးအဝတ်အစားတွေ အစုံလိုက် ရှိနေသေးသည်။ အနှီးတွေကတော့ အဟောင်းတွေကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီမို့ အသစ်တွေကိုပဲ လှီးဖြတ်ရတော့မည်။
အထည်အလိပ်တွေက အများကြီးရှိပြီး အဝတ်အစားကလည်း လိုတာထက်ပိုနေသည်။ အရာအားလုံးက အရည်အသွေးကောင်းမွန်တာမို့ အသစ်ဝယ်စရာ မလိုပေ။ ဒီအဝတ်အစားတွေက ကလေးကို တစ်နှစ်အရွယ်အထိ ဝတ်ပေးလို့ ရလောက်သည်။
ကလေးတွေနဲ့ပတ်သက်လာရင် ယောက်ျားလေး၊ မိန်းကလေးအရောင်ဆိုပြီး ခွဲခြားနေစရာ မလိုပေ၊ ကလေးတွေက အဲဒီလိုမျိုး နားမလည်ကြလို့ပင်။ လင်ချင်းဟဲ့ က အမြဲတမ်း အရောင်ဖျော့ဖျော့တွေကိုပဲ ကြိုက်နှစ်သက်သည်။ ဒါပေမဲ့ ကျိုးချင်းပိုင် အရင်က ဝယ်ထားတဲ့ အဝတ်တွေကတော့ အရောင်တွေ ရဲလွန်းနေတာကြောင့် ယောက်ျားပီသတဲ့ အရသာက အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ပစ္စည်းတွေကို အများကြီး ပြင်ဆင်ထားပြီး အားလုံးကို သန့်စင်အောင် လျှော်ဖွပ်ကာ နေလှန်းထားလိုက်သည်။
ဝမ်မိခင်က ဒီပြင်ဆင်မှုတွေကို သိရှိသည်။ သူမ ဝမ်မေကျား ကို ဖုန်းဆက်တဲ့အခါ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် "နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီလောက်တောင် စာနာတတ်တဲ့ ယောက္ခမမျိုး ရထားတာက တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်မေကျား က ရွှင်လန်းစွာ ပြုံးသည်။ "သမီး ကံကောင်းတာပါ။ မွေးရပ်မြေမှာလည်း အမေရဲ့ အချစ်ကို ရသလို၊ ယောက္ခမအိမ်ရောက်တော့လည်း ယောက္ခမရဲ့ အချစ်ကို ရပြန်တယ်လေ။"
ဝမ်မိခင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးတစ်ယောက် သတိထားရမယ့်အချက်တွေကို မှာကြားသည်။
လက်ရှိမှာ အလုပ်သိပ်မများတာကြောင့် လင်ချင်းဟဲ့ က တတိယမြောက်သား ကျိုးကွေ့လိုင် ကို စစ်တပ်စခန်းဆီ အရင်သွားခိုင်းလိုက်သည်။ ရထားစီးရင် နှစ်ရက် သုံးရက်ပဲ ကြာမှာဖြစ်ပြီး သိပ်မဝေးတာကြောင့် မိသားစုကို ကိုယ်စားသွားကြည့်ပေးလို့ ရသည်။
ကျိုးကွေ့လိုင် က ဘာမှ ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိပါ။ မိခင်ပြင်ဆင်ပေးလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းအထုပ်အပိုးတွေကို ယူပြီး ရထားပေါ် တက်လိုက်သည်။
ခရီးစဉ်အတွင်းမှာ ရထားပေါ်တွင် ခိုးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားသည်။ ကျိုးကွေ့လိုင် က မိန်းကလေးတစ်ယောက်က သူခိုးကို ပခုံးနဲ့ပစ်ပေါက်ပြီး အမြန်ဆုံး ချုပ်နှောင်လိုက်တာကို မြင်လိုက်ရသည်။ လူတိုင်း မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပဲ သူမက ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ လက်ထိပ်ကို ထုတ်ပြီး သူခိုးလက်ကို ချက်ချင်းခတ်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ ဂိုဏ်းက ရာဇဝတ်မှုတွေ ကျူးလွန်နေတာကို ငါ အရင်ကတည်းက သိထားတာ။ မင်းတို့ကို ဖမ်းဖို့ ငါ တမင်ကို စောင့်နေတာ၊ အခုတော့ ငါ့မျက်စိရှေ့မှာတင် ခိုးရဲသေးတယ်ပေါ့" ဟု လှပသော မိန်းကလေးက အေးစက်စွာ ပြောသည်။
သူမရဲ့ လျင်မြန်သော လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်က ခရီးသည်တွေဆီက လက်ခုပ်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျိုးကွေ့လိုင် က သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ခြင်းက သူ့ကို လုံးဝ စွဲဆောင်သွားစေသည်။ ထိုမိန်းကလေးက အလွန်လှပသည်။
မိန်းကလေးက သူ့ကို ပြန်ကြည့်သည်။ အစောပိုင်းက သံသယရှိသူက ရထားတွဲတွေကြားထဲ ပြေးလွှားနေစဉ်မှာ ခရီးသည်အများစုက လမ်းဖယ်ပေးခဲ့ကြသည်။ ဘူတာတစ်ခုမှာ သူခိုးက ရထားပေါ်ကနေ ခုန်ဆင်းဖို့ ကြိုးစားစဉ်မှာ သူမ လက်လွတ်မလို ဖြစ်သွားခဲ့ပေမဲ့ သူခိုးက ဖြန့်ထားတဲ့ ခြေထောက်တစ်ချောင်းကို တိုက်မိပြီး လဲကျသွားသည်။
သူခိုးကို လဲကျအောင် လုပ်လိုက်တဲ့ လူငယ်က စိတ်ထားကောင်းရုံတင်မကဘဲ အလွန်ကို ချောမောသူလည်း ဖြစ်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ဇုံးချင်းက ကျိုးကွေ့လိုင် ကို နှစ်သက်သဘောကျစွာ ကြည့်ပြီး ပြောသည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ခြေထောက်လေး နည်းနည်း ဆန့်လိုက်ရုံပါ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က ချောမောစွာ ပြန်ဖြေသည်။
သာမန်အားဖြင့်ဆိုရင် လူတွေက 'လက်လေး တစ်ဖက်ကူပေးလိုက်တာပါ' လို့ ပြောကြပေမဲ့ သူကတော့ ခြေထောက်ကို သုံးလိုက်သည်။ ဇုံးချင်း ရယ်မောမိသည်။ ထိုအချိန်မှာပဲ သူမရဲ့ အဖော်နှစ်ယောက် ရောက်လာပြီး ဖမ်းမိထားတဲ့ သူခိုးကို ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။
ဇုံးချင်းက သူတို့နောက်ကို လိုက်သွားသည်။ ကျိုးကွေ့လိုင် ကတော့ သူမ နာမည်တောင် မမေးလိုက်ရဘဲ ထွက်သွားတာကို နှမြောတသ ဖြစ်နေသည်။ ဘယ်လောက်တောင် ကံဆိုးလိုက်သလဲ။
အံ့သြစရာကောင်းတာက သူမ အကြာကြီး မသွားပေ။ အကျဉ်းသားကို အပ်ပြီးတာနဲ့ ရထားတွဲထဲကို ပြန်ရောက်လာသည်။
"ရှင် နာမည်က ဘာလဲ။ ကျွန်မတို့ သိကျွမ်းလို့ ရမလား။ အခုနက ရှင်လုပ်တဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ ရှင်က ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ပဲ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က ပြုံးပြီး ပြောသည်။
"ကျွန်မ နာမည်က ဇုံးချင်း၊ ရဲတက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရထားတာပါ။ သိပ်တော့ မတော်ပါဘူး။ ကျွန်မတို့ အဖွဲ့ထဲမှာ ဟန်ရွှီကျဲ့ဆိုတဲ့သူ ရှိတယ်၊ သူက ကျွန်မထက် ပိုတော်တယ်။ ကျွန်မကတော့ စိတ်တိုတတ်တယ်" ဟု ဇုံးချင်းက နှုတ်ခမ်းကို စူရင်း ပြောသည်။
"ဟန်ရွှီကျဲ့?" ကျိုးကွေ့လိုင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ကျွန်တော့်အစ်ကိုမှာ ဟန်ရွှီကျဲ့ဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှိတယ်၊ သူလည်း ရဲတက္ကသိုလ်မှာပဲ။"
ဇုံးချင်းက ဒီလိုမျိုး တိုက်ဆိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားတာကြောင့် သူ့ကို ထပ်မေးသည်။ ကျိုးကွေ့လိုင် က ပြန်စဉ်းစားကြည့်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ နောက်ဆုံးတွေ့တာ နှစ်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ သူက အကြမ်းဖျင်း ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ပြောပြနိုင်သေးသည်။
အရပ်ရှည်ပြီး ချောမောသည်။ ဟန်ရွှီကျဲ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အချက်ကတော့ လည်ပင်းမှာ မှဲ့ရှိတာပင်။
ကျိုးကွေ့လိုင် က ဟန်ရွှီကျဲ့ရဲ့ မွေးရပ်မြေအကြောင်း ပြောပြလိုက်တဲ့အခါ အားလုံးက တိတိကျကျ ကိုက်ညီနေသည်။
"ဒါဆို ရှင်က ဟန်အရာရှိကို တကယ် သိတာပေါ့" ဟု ဇုံးချင်းက ပြုံးလိုက်သည်။
ကျိုးကွေ့လိုင် က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမနဲ့ ပျော်ရွှင်စွာ စကားစမြည် ပြောဆိုသည်။ သူမက ဒီခရီးစဉ်မှာ တာဝန်ကျတာ ဖြစ်တာကြောင့် ခရီးသည်တွေရဲ့ လုံခြုံရေးကို စစ်ဆေးရင်းနဲ့ပဲ သူနဲ့ စကားပြောဖြစ်ကြသည်။
စကားပြောနေရင်း ကျိုးကွေ့လိုင် က သူမကို ပန်းသီးနဲ့ ငှက်ပျောသီးတွေ ကမ်းပေးလိုက်ရာ ဇုံးချင်းက ဝမ်းသာအားရ လက်ခံလိုက်သည်။
ရထားက သူမဆင်းမယ့် ဘူတာကို ရောက်တဲ့အခါ ကျိုးကွေ့လိုင် က သူ့မိသားစု ဖုန်းနံပါတ်ကို ပေးလိုက်ပြီး ဟန်ရွှီကျဲ့ကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးဖို့ မှာလိုက်သည်။
"ကျွန်မ ဟန်အရာရှိကို ပေးလိုက်ပါ့မယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့" ဟု ဇုံးချင်းက ကတိပေးသည်။
"အရမ်း ရိုးသားပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူမက ဘာလို့ ဇုံးမျိုးရိုး ဖြစ်နေရတာလဲ" ဟု ကျိုးကွေ့လိုင် က ရထားပေါ်က ဆင်းအပြီးမှာ သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူက အချိန်အကြာကြီး မတွေးနေတော့ဘဲ ဘတ်စ်ကားကို စီးပြီး မြို့နယ်ထဲကို သွားကာ နောက်ထပ် ကားတစ်ဆင့် ပြောင်းစီးပြီး စစ်တပ်စခန်းဆီ တန်းသွားတော့သည်။
ကားအဆင့်ဆင့် ပြောင်းစီးရတာမို့ ခရီးကတော့ တကယ့်ကို မလွယ်ကူလှပေ။