**အခန်း (၆၈) - နှစ်သစ်ကူးနေ့**
ဒါဝါ၊ အာဝါ နှင့် ဆန်ဝါ တို့မှာ ကောင်းမွန်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ခံထားရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအခါ ဖခင်ဖြစ်သူ ကျိုးချင်းပိုင် လည်း အိမ်ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ မိသားစုမှာ ယနေ့ညစာစားပွဲကို စည်ကားသိုက်မြိုက်စွာ ကျင်းပနိုင်သည့်အတွက် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။
ဒုတိယအစ်မတော် ပင်လျှင် ဤအခါသမယတွင် ရမ်းကားခြင်း သို့မဟုတ် အမုန်းပွားစေမည့် အပြုအမူမျိုး မလုပ်ခဲ့ပေ။ အမှန်စင်စစ်မှာ သူမ၌ အချိန်ပင် မရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤမျှ အရသာရှိသော အစားအစာမျိုးကို ရရှိရန်မှာ ရှားပါးလှသဖြင့် သူမသည် မည်သူ့ကိုမျှ အပြစ်ရှာရန် အားလပ်ချိန်မရှိဘဲ စားသောက်နေရခြင်းနှင့်သာ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။
နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာ စားသောက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသည့် ဓလေ့မှာ နှစ်သစ်ကူးချိန်ကို စောင့်မျှော်ရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် လင်ချင်းဟဲ့ မှာမူ ညဉ့်နက်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။ ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက် ညကိုးနာရီခန့်တွင် သူမ၏ သားများကို ခေါ်ကာ အိပ်စက်ရန် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ နှစ်သစ်ကူးချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်မှာမူ ကျိုးချင်းပိုင် တစ်ယောက်တည်းဖြင့်ပင် ၎င်းတို့မိသားစုအတွက် လုံလောက်ပေသည်။
အမေကျိုး သည် သူမ၏ အငယ်ဆုံးသားကို အခန်းတွင်းသို့ ခေါ်ကာ စကားပြောခဲ့သည်။ အဓိကမှာ လင်ချင်းဟဲ့ ၏ လက်ရှိစိတ်နေသဘောထားကို မေးမြန်းလိုခြင်းဖြစ်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့ အမေ၊ ကျွန်တော့်ဇနီးက အခု အရမ်းတော်ပါတယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
အမေကျိုး က "သားဇနီး ပြောင်းလဲသွားတာ အမေသိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သားအနေနဲ့လည်း ဂရုစိုက်ဖို့ လိုသေးတယ်။ သူမရဲ့ အငြိမ်းစားယူခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူမစိတ်ထဲမှာ တစ်စုံတစ်ခု စွဲကျန်နေနိုင်သေးတယ်။ တစ်ခုခု ပြဿနာရှိရင် သူမကိုပဲ လိုက်လျောပေးလိုက်ပါ" ဟု အကြံပေးသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဇနီးဖြစ်သူမှာ မိသားစုတစ်ခုလုံး၏ စားဝတ်နေရေးကို စီမံခန့်ခွဲရသည်မှာ လွယ်ကူသည့်ကိစ္စ မဟုတ်သဖြင့် သူမ၏ ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်လျောပေးရန်မှာ သူ့အတွက် သဘာဝကျလှသည်။
အမေကျိုး သည် သူမ၏ အငယ်ဆုံးသား အခြားသူတစ်ယောက်၏ သမီးရှေ့တွင် အညံ့ခံနေသည်ကို မမြင်လိုသော်လည်း မတတ်နိုင်ပေ။ သားဖြစ်သူမှာ အရွယ်ရောက်ပြီး မိသားစုထူထောင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ အိမ်ရှင်မက ကောင်းစွာ မစီမံနိုင်ပါက မိသားစုမှာ ငြိမ်းချမ်းမည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ နားလည်သည်။ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ ငြင်းမရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် အမေကျိုး သည် သားဖြစ်သူကိုသာ လိုက်လျောပေးစေလိုသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်အထိ စတုတ္ထချွေးမဖြစ်သူသည် အငြိမ်းစားယူခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပြဿနာရှာခြင်း မရှိသေးပေ။
ဤအချက်မှာ စိတ်သက်သာရာ ရစရာပင်။ အစောပိုင်းကမူ သူမသည် အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ရပြီး ချွေးမဖြစ်သူ၏ အဆုံးမရှိသော ပြဿနာများကြောင့် စိတ်ညစ်ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုသူမ၏ သဘောထားမှာ အတော်ပင် ကောင်းမွန်နေသည်။
နှစ်သစ်ကူးချိန် ကျော်လွန်သွားပြီးနောက် ကျိုးချင်းပိုင် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
ကျိုးရှo Mei က သူမ၏ မိခင်ကို "အမေ၊ ဘာလို့ စတုတ္ထအစ်ကိုကို အခန်းထဲ ခေါ်ပြောတာလဲ" ဟု မေးသည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" ဟု အမေကျိုး က ပြန်ဖြေသည်။ သမီးဖြစ်သူ စတုတ္ထချွေးမဆီ သွားရောက်ကာ ကုန်းချောစကားများ ပြောမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမအနေဖြင့် အသေးစိတ် ပြောပြလိုခြင်း မရှိပေ။
"အမေ မပြောလည်း ကျွန်မသိပါတယ်။ စတုတ္ထအစ်ကိုကို စတုတ္ထအစ်မတော်နဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းအောင် ထိန်းထားဖို့ ပြောလိုက်တာမလား" ဟု ကျိုးရှo Mei က ပြောသည်။
အမေကျိုး သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "နင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လည်ရတာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မက အမှန်အတိုင်း ပြောတာပါ။ အမေ၊ အမေ တကယ်ပဲ စတုတ္ထအစ်ကိုနဲ့ စကားကောင်းကောင်း ပြောသင့်တယ်။ သူလိုလူမျိုးက စတုတ္ထအစ်မတော်နဲ့ လက်ထပ်နိုင်တာပဲ၊ သူ့ကံကောင်းလို့လို့ပဲ ပြောရမှာ။ သူ တန်ဖိုးထားဖို့ လိုတယ်" ဟု ကျိုးရှo Mei က ဆိုသည်။
အမေကျိုး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားပြီး "မင်းရဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုမှာ ဘာတွေ လိုအပ်နေလို့လဲ" ဟု ပြန်မေးသည်။
"စတုတ္ထအစ်ကိုက မဆိုးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထအစ်မတော်နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ နည်းနည်း လျော့နေတယ်။ အမေလည်း သိမှာပါ။ သူမရဲ့ ပုံစံနဲ့ ဗဟုသုတက မြို့မှာ ကြီးပြင်းတဲ့ မိန်းကလေးတွေတောင် သူမနဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူး" ဟု ကျိုးရှo Mei က တင်းမာစွာ ပြောသည်။
အမေကျိုး က "အဲ့ဒီ 'ပုံစံနဲ့ ဗဟုသုတ' တွေနဲ့ ဗိုက်ဝမှာတဲ့လား" ဟု ပြန်ပြောသည်။
"အမေကလည်း၊ ရိုင်းလိုက်တာ။ ကျွန်မက အလေးအနက် ပြောနေတာကို အမေက လမ်းကြောင်းလွှဲနေတယ်" ဟု ကျိုးရှo Mei က ညည်းတွားသည်။ "အမေ၊ သတိထားမိလား? စတုတ္ထအစ်မတော်က အရင်ကထက်တောင် ပိုလှလာသေးတယ်"
အမေကျိုး သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမျှ မပြောတော့ပေ။ မသိဘဲ နေပါ့မလား? သူမ၏ အငယ်ဆုံးချွေးမ၏ အလှအပကို ဖော်ပြရန် စကားလုံးပင် ရှာမရပေ။ ပညာတတ်မြို့ပြလူငယ်များပင် သူမနှင့် မယှဉ်နိုင်။ အတိတ်ကနှင့် ယှဉ်လျှင် လက်ရှိ စတုတ္ထချွေးမမှာ ပြောဆိုပြုမူရာတွင် ပို၍ ဆင်ခြင်တုံတရား ရှိလာသည်။ ဥပမာအားဖြင့် တစ်မိသားစုလုံး ညစာစားရန် လာသည့်အခါ သူမသည် ဟင်းလျာကောင်းနှစ်မျိုး ချက်ပြုတ်ကျွေးမွေးခဲ့သည်။ အပြစ်ရှာရန် ပြင်ဆင်လာသည့် ဒုတိယအစ်မတော် ပင် စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူမမှာ ရက်ရောပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။
"သူတို့အတွဲ မကောင်းဘူးလို့ ကျွန်မ မပြောပါဘူး" ဟု ကျိုးရှo Mei က ဆက်ပြောသည်။ "ကျွန်မ ပြောချင်တာက စတုတ္ထအစ်ကိုကို သူမကို အချွဲအနွဲ့ကောင်းကောင်း လုပ်တတ်အောင် သင်ပေးဖို့ ပြောတာပါ။ ကျွန်မ ပြန်ရောက်ကတည်းက စတုတ္ထအစ်မတော်က ကလေးတွေကို ဘယ်လောက်ချစ်လဲဆိုတာ သတိထားမိတယ်။ သူမရဲ့ စရိုက်အတိုင်းဆိုရင် သူမသာ စိတ်ဆိုးသွားရင် စတုတ္ထအစ်ကိုနဲ့ တကယ်ပဲ လမ်းခွဲသွားဖို့ ဝန်မလေးဘူး။ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မပြောပါနဲ့၊ သူမကို ကျွန်မ ဘယ်လောက် နားလည်လဲဆိုတာ အမေသိပါတယ်။"
အမေကျိုး သူမကို ဆိတ်လိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားပြီး "နှစ်သစ်ကူးနေ့မှာ ဒီလို မင်္ဂလာမရှိတဲ့ စကားတွေ မပြောနဲ့။ အခု သူမ အဆင်ပြေနေတာပဲ" ဟု ဆူပူလိုက်သည်။
"သူမ အဆင်ပြေနေတုန်း သူမကို စိတ်မညစ်ရအောင် လုပ်ပေးရမှာပေါ့။ မဟုတ်ရင် သူမက မိသားစုနဲ့ အဆက်ဖြတ်သွားဖို့ ဖြစ်နိုင်ချေ အရမ်းများတယ်၊ အထူးသဖြင့် သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း သူမရဲ့ မိသားစုနဲ့ အဆက်ဖြတ်ထားပြီးသားဆိုတော့လေ။ စတုတ္ထအစ်မတော်ရဲ့ အလှအပနဲ့ဆိုရင် မြို့ပြမှာ အေးဆေး လက်ထပ်နိုင်ပါတယ်။ ဘယ်နေရာမှာမဆို ခြေကုပ်ယူနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း သူမမှာ ရှိတယ်။ စတုတ္ထအစ်ကိုရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအိပ်မက် ပျက်သုဉ်းသွားတာတောင် သူမ အကြီးအကျယ် ပြဿနာမရှာခဲ့တာ တကယ်ကို ရှားပါတယ်"
"တော်ပြီ၊ မြန်မြန်သွားအိပ်တော့" ဟု အမေကျိုး စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် အမေကျိုး သည် ဤစကားကို အဖေကျိုး ထံသို့ ပြောပြသည်။ အဖေကျိုး က "အဲ့ဒီလောက် စိတ်မပူပါနဲ့။ သူတို့ဘက်ကို ဝင်စွက်ဖက်စရာ မလိုပါဘူး။ ကျိုးချင်းပိုင် နဲ့ သူ့ဇနီးက ဆက်ဆံရေး ကောင်းကြပါတယ်" ဟုသာ တိုတိုပြောသည်။
အရေးကြီးဆုံးမှာ စတုတ္ထချွေးမသည် ယခုအခါ ဒါဝါနှင့် သူ့ညီအစ်ကိုများအပေါ် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ မြေးသုံးယောက်ကို ကြည့်ရင်း အဖေကျိုး အလွန် ပျော်ရွှင်နေသည်။ သူက "ဒီနေ့ ဒါဝါနဲ့ သူ့ညီအစ်ကိုတွေကို ကြည့်ရတာ မြို့က ကလေးတွေလိုပဲ" ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။
အမေကျိုး ဘာမျှ ပြန်မပြောပေ။ မြေးမျိုးဆက်အကြောင်း ပြောရလျှင် ပထမ၊ ဒုတိယနှင့် တတိယအိမ်ထောင်စုများမှာ စတုတ္ထအိမ်ထောင်စုနှင့် ယှဉ်၍ မရပေ။ ကျိုးမိသားစုဟောင်း တွင်သာမက တစ်ရွာလုံးတွင်လည်း ၎င်းတို့နှင့် ယှဉ်နိုင်သူ မရှိပေ။ ဤသည်မှာ လှပသော မိဘများရှိခြင်း၏ ကျေးဇူးပင် ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲများ စကားပြောနေစဉ် လင်ချင်းဟဲ့ ၏ အိမ်တွင် ကျိုးချင်းပိုင် သည် ဇနီးနှင့် သားများ အိပ်ပျော်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ သူသည် အဝတ်အစားများ ချွတ်ကာ *ကန်* ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။
အကျင့်ပါသွားပြီဖြစ်၍ လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူ၏ ဖက်တွယ်မှုကို မငြင်းဆန်တော့ပေ။ သူ ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည့်အခါ သူမသည် အလိုအလျောက် ပို၍ တိုးကပ်လာကာ သူ့ခါးကို ဖက်တွယ်ပြီး အိပ်စက်ရန် သက်သောင့်သက်သာရှိသည့် နေရာတစ်ခုကို ရှာလိုက်သည်။ မှောင်မိုက်နေသည့် အခန်းထဲတွင် ကျိုးချင်းပိုင် ၏ မျက်နှာပေါ်မှ တင်းမာမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် သူမခါးကို ဖက်ထားပြီး ဆံပင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ရနံ့ကို ရှူရှိုက်ရင်း မကြာမီ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် လင်ချင်းဟဲ့ နိုးလာသောအခါ ကျိုးချင်းပိုင် မှာ နံနက်စာ ပြင်ဆင်ပြီးနေပြီဖြစ်သည်။ နှစ်သစ်ကူးနေ့ ဖြစ်သော်လည်း အလွန်အကျွံ စားသောက်ရန် မလိုပေ။ နှံစားပြောင်းဆန်ပြုတ်နှင့် ပေါက်စီများပင် လုံလောက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ ကလေးများကို နှိုးလိုက်သည်။ ဆောင်းရာသီတွင် အိပ်ရာမှာ နွေးထွေးပြီး သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသဖြင့် ညီအစ်ကိုများမှာ ထရန် ဝန်လေးနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် လင်ချင်းဟဲ့ ယခုနှစ်တွင် ဝယ်ယူထားသည့် အရည်အသွေးမြင့် စောင်ကြီးမှာ အလွန်နွေးထွေးလှသည်။ နောက်အခန်းတွင်လည်း အသုံးမပြုရသေးသည့် စောင်တစ်ထည် ထပ်ရှိသေးသည်။
အမှန်စင်စစ် လင်ချင်းဟဲ့ လည်း အိပ်ရာမှ မထချင်ပေ။ သို့သော် နှစ်သစ်ကူးနေ့ဖြစ်ရာ ကလေးများကို ဂါရဝပြုရန် လွှတ်ရဦးမည်။ သူတို့ကို အဝတ်အစား ဝတ်ပေးပြီးနောက် နံနက်စာ ကျွေးလိုက်သည်။ စားသောက်ပြီးသောအခါ သူမသည် သကြားလုံး အနည်းငယ်ပေးကာ အပြင်သို့ သွားကစားခိုင်းလိုက်သည်။
နှစ်သစ်ကူးလက်ဆောင်ငွေနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကလေးတစ်ယောက်ချင်းစီကို နှစ်ဆယ်ပြားစီ ပေးခဲ့သည်။ ဆန်ဝါ အတွက်မူ ထုံးစံအတိုင်း သူမက သိမ်းဆည်းပေးထားပြီး ကျန်နှစ်ယောက်ကိုမူ ကိုယ့်ငွေကိုယ် ကိုင်တွယ်ခွင့် ပေးထားလိုက်သည်။