Back to the Sixties: Farm, Get Wealthy & Raise the Cubs – Chapter 679: Commercial housing

အခန်း ၆၇၉ - ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးအိမ်ရာများ

အကြီးဆုံးအစ်မတော် အကြီးဆုံးအစ်မတော် နှင့် ကျန်အဖွဲ့သားများမှာ နှစ်သစ်ကူး၏ ပဉ္စမမြောက်နေ့တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကျန်သူများမှာလည်း မကြာမီပင် နောက်ကလိုက်ပါလာကြသည်။

လင်းချင်းဟယ်သည် သူတို့ပြန်ယူသွားနိုင်ရန် လက်ဆောင်ပစ္စည်းများကို ရက်ရက်ရောရော ပြင်ဆင်ပေးထားလိုက်သည်။ သမက်ဖြစ်သူ ဝမ်ယွမ် ကလည်း လက်ဆောင်ပစ္စည်းများစွာ ပြင်ဆင်ထားသလို ဝမ်ကော်တုံးတို့ဘက်ကလည်း ချွင်းချက်မရှိပင်။

လက်ထဲတွင် ပစ္စည်းများအပြည့်ဖြင့် သူတို့အားလုံး မိမိတို့ဆိုင်ရာနေရာများသို့ ပြန်သွားကြသည်။

ပြန်လည်ထွက်ခွာချိန်တွင် ကျိုးခိုင် နှင့် ဝမ်မေကျားတို့မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ပြန်လည်အလုပ်များလာကြသည်။ နှစ်သစ်ကူး၏ သတ္တမမြောက်နေ့ပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် စစ်တပ်စခန်းသို့ ပြန်ကြရတော့မည်ဖြစ်သည်။

ကျိုးခိုင် သည် လေ့ကျင့်ရေးသို့ ပြန်သွားရမည်ဖြစ်ပြီး ဝမ်မေကျားမှာလည်း အလုပ်သို့ ပြန်သွားရတော့မည်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဆေးရုံတွင် အလုပ်လုပ်သဖြင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ခွင့်ရက်အနည်းငယ်သာ ရရှိတတ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူမမှာ ယခုအခါ သူနာပြုအကြီးအကဲ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ ခွင့်ရက်ရှည်ရခြင်းမှာ နှစ်စဉ်ခွင့်နှင့် အိမ်ထောင်ပြုခွင့်ကို ပေါင်းယူလိုက်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

လင်းချင်းဟယ်သည် သူမအတွက် ရှုပ်ထွေးသည့်အရာများ ပြင်ဆင်မပေးခဲ့ဘဲ ဝမ်မေကျားယူဆောင်သွားနိုင်ရန် ပျားရည်ထုတ်ကုန်များကိုသာ ပေါများစွာ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ သံပရာပျားရည်၊ စပျစ်သီးပျားရည်၊ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အသီးအနှံပျားရည် စသည်တို့ဖြစ်သည်။

နှစ်သစ်ကူးကာလအတွင်းတွင် လင်းချင်းဟယ်သည် ဝမ်မေကျားကို ဖောလစ်အက်ဆစ်နေ့စဉ်သောက်ရန် သတိပေးထားပြီး ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရန်အတွက် အကြံပြုချက်အမျိုးမျိုးကိုလည်း မျှဝေပေးထားပြီးဖြစ်သည်။ ကာလအတိုင်းအတာမှာ တိုတောင်းနေသေးသဖြင့် မေကျားကိုယ်ဝန်ရသွားပြီလားဆိုသည်ကို သူမသေချာမသိသော်လည်း နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်ကြသည်။ ဤလအတွင်း ကလေးရနိုင်ခြေမှာ မြင့်မားနေသည်။

ဖောလစ်အက်ဆစ်ဆေးပြားများ သောက်ရန်မှာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော်လည်း အမြဲတမ်း လွယ်လွယ်ကူကူ မရနိုင်သဖြင့် သူမကို အသီးအနှံများများစားရန် မှာကြားထားသည်။ ဝမ်မေကျားသည်လည်း ပန်းသီးများကို နေ့စဉ်စားသည့် အလေ့အကျင့် ပြုလုပ်ထားလိုက်သည်။

မူလက အိမ်မှာ အလွန်စည်ကားနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ လူများအားလုံး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြသဖြင့် တစ်အိမ်လုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ကျိုးရွှမ် နှင့် ဟယ်မြန်တို့မှာ နှစ်သစ်ကူး၏ ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် သူ၏ အနာဂတ်ယောက္ခမအိမ်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကြပြီး ပြန်မရောက်ကြသေးပေ။ ထို့အပြင် သူ၏ဘက်တွင်လည်း အလုပ်များနေသဖြင့် မိသားစုက သူ့ကို လွတ်လပ်စွာနေခွင့်ပေးလိုက်ပြီး ကျန်းမာရေးဂရုစိုက်ရန်သာ ပြောလိုက်ကြသည်။

ကျိုးချင်းပိုင်က "သမီးလေးတစ်ယောက် မွေးထားရတာ ကံကောင်းတာပဲ" ဟု မကြာခဏ ပြောလေ့ရှိသည်။

ဤသားယောက်ျားလေးများထဲတွင် ယုံကြည်ရသူ တစ်ယောက်မှမရှိ။ သူတို့အားလုံးမှာ အရွယ်ရောက်လာသည်နှင့် ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

လင်းချင်းဟယ်မှာမူ ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမစိတ်ထဲတွင်မူ 'ရှင်တို့သမီးလေးကလည်း ငယ်ပါသေးတယ်။ သူအရွယ်ရောက်လာရင် ပျံမသွားဘူးလားဆိုတာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်ဦးမယ်' ဟု တွေးလိုက်သည်။

လင်းချင်းဟယ်သည် ယခုနှစ်တွင် သူမ၏ ဘာသာပြန်စတူဒီယိုကို ဖွင့်လှစ်ရန်နှင့် ဘွဲ့ရမည့်ရာသီတွင် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ဦးကို ခေါ်ယူ၍ ဘာသာပြန်လုပ်ငန်းများကို ကိုင်တွယ်စေရန် စီစဉ်ထားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အားလပ်ရက်ပြီးနောက် ဘဏ်များပြန်ဖွင့်သောအခါ သူမသည် သွားရောက်၍ သူတို့၏ကြွေးမြီ အများစုကို ဆပ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဆင်ခြေဖုံးရှိ မြေနေရာဝယ်ယူစဉ်က ကျန်ရှိနေသော ကြွေးကျန်များဖြစ်သည်။ မိသားစု၏ လက်ရှိလစဉ်ဝင်ငွေကို ကြည့်လျှင် ယခုနှစ်အတွင်း အကြွေးအားလုံးကို အလွယ်တကူ ဆပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်လောက်တွင် မြို့တော်တစ်ခွင်တွင် သတင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာသည်။ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးအိမ်ရာများ နောက်ဆုံးတွင် စတင်ရောင်းချတော့မည်ဟူသည့် သတင်းဖြစ်သည်။

၁၉၈၆ ခုနှစ်ကတည်းက ဝယ်ယူနိုင်သည့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးအိမ်ရာ အချို့ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုနှစ်တွင် စတင်လိုက်သည့် အစီအစဉ်မှာ ပြည်သူလူထုတစ်ရပ်လုံးကို ဦးတည်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးအိမ်ရာများကို နေရာနှစ်ခုတွင် စတင်လိုက်သော်လည်း ဈေးနှုန်းများမှာ မသက်သာလှပေ။ ချောင်ယန်ခရိုင်တွင် တစ်စတုရန်းမီတာလျှင် ၂,၅၀၀ ယွမ်၊ ဟိုင်ဒီယန်ခရိုင်တွင် ၂,၀၀၀ ယွမ် ဖြစ်သည်။

နောက်မျိုးဆက်များ၏ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်လုမတတ် အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လက်ရှိဈေးနှုန်းမှာ မြင့်မားသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း လက်ရှိလစာအဆင့်အတန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဈေးကြီးသည်မှာ အသေအချာပင်။

တစ်စတုရန်းမီတာလျှင် နှစ်ထောင်ကျော်ဆိုလျှင် တစ်ရာစတုရန်းမီတာရှိသည့် တိုက်ခန်းတစ်ခန်းသည် ၂၀၀,၀၀၀ ယွမ်ကျော် ကျသင့်မည်ဖြစ်သည်။ ခုနစ်ဆယ်မှ ရှစ်ဆယ်စတုရန်းမီတာရှိသည့် သေးငယ်သည့် တိုက်ခန်းတစ်ခန်းပင် ၁၀၀,၀၀၀ ယွမ်ကျော် ရှိနေသည်။

ရှစ်ဆယ်ကျော်နှစ်များ ဖြစ်သော်လည်း ငွေသား ၁၀၀,၀၀၀ ကျော်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ယူနိုင်ရန်မှာ လွယ်ကူသည့်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ဤလောကတွင် ချမ်းသာသူများ မရှိသည့်နေရာမရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးအိမ်ရာများ ဈေးကွက်သို့ ရောက်လာသည်နှင့် ပထမဆုံးအသုတ်ကို ချက်ချင်းပင် အလုအယက် ဝယ်ယူသွားကြသည်။

ဂန်ဇီသည် သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ပြန်လာသောအခါ စည်ကားနေသည့် မြင်ကွင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြန်ပြောပြသည်။

"လူတွေက တိုက်ခန်းဝယ်ဖို့ တစ်ညလုံး တန်းစီနေကြတယ်၊ တချို့အဖွဲ့တွေဆို ဘာမှမရလိုက်ဘူးလို့ ကြားတယ်၊ ဟုတ်လား" ဟု တတိယမြောက်အစ်ကိုက မေးသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဈေးလည်းကြီးတယ်၊ ဒါပေမဲ့လည်း အရမ်းရောင်းရတယ်" ဟု ဂန်ဇီက ခေါင်းညိတ်သည်။

တကယ်ပင် ဈေးကြီးလွန်းသည်။ သူ၏ စုဆောင်းငွေများမှာ ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ်မျှ မဟုတ်သော်လည်း အသေးဆုံးတိုက်ခန်းတစ်ခန်းကိုပင် ဝယ်ယူရန် မလုံလောက်သေးပေ။

လင်းချင်းဟယ်မှာလည်း ထိုအကြောင်းကို ကြားသိထားပြီး သတင်းစာများတွင်လည်း ဖတ်ရှုထားသည်။ သူမက "အခုလောလောဆယ် စိတ်မပူပါနဲ့ဦး။ အရင်ဆုံး ပိုက်ဆံရှာဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ပါ။ အနာဂတ်မှာ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိလာဦးမှာပါ" ဟု အကြံပေးသည်။

ဤခေတ်တွင် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးအိမ်ရာများမှာ ရှားပါးပြီး ပထမဆုံးနှစ်တွင် ဈေးနှုန်းများမှာ မြင့်တက်နေသည်မှာ ငြင်းမရပေ။ နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဝယ်ယူခြင်းက ပို၍တန်ဖိုးရှိမည်ဖြစ်ရာ အလျင်စလို လုပ်စရာမလိုပေ။

မြို့တော်တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ ဟိုင်ရှီးကဲ့သို့သော မြို့ကြီးများတွင်လည်း ထိုနှစ်တွင်ပင် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးအိမ်ခြံမြေ စီမံကိန်းများကို စတင်ခဲ့သည်။ လင်းချင်းဟယ်သည် ရှူးမေလီကို ဖုန်းဆက်၍ စကားပြောသောအခါ ဤအကြောင်းအရာကို ဆွေးနွေးဖြစ်ကြသည်။

"ဝူနီ ကို အခုနေတဲ့နေရာမှာပဲ ဆက်နေခိုင်းလိုက်ပါ။ အခုလောလောဆယ် ဒါအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့၊ နောက်မှ ဝယ်လို့ရပါတယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောသည်။

"စိတ်ပူနေလို့လည်း ဘာမှမထူးပါဘူး။ ဈေးက အရမ်းကြီးတာကိုး။ အသက်သာဆုံးကတောင် ၁၀၀,၀၀၀ ကျော်နေတာ" ဟု ရှူးမေလီက ညည်းတွားသည်။

"ဒါဆိုရင် ရှောင်ကန်းအတွက် အိမ်ဝယ်ပေးလိုက်ပြီလား" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပျော်ရွှင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဝယ်နိုင်ပါ့မလဲ။ ဈေးက အရမ်းကြီးတာကိုး။ နောက်ပိုင်း ဈေးကျလာမလား စောင့်ကြည့်ဦးမှာပါ" ဟု ရှူးမေလီက ပြန်ဖြေသည်။

ထိုနှစ်တွင် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးအိမ်ရာများ ကြိုတင်ရောင်းချမှု အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းမှာ အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်းရှင်များအတွက် ကြီးမားသည့် စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းများကို မြင်တွေ့စေခဲ့သည်မှာ အသေအချာပင်။ ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်နောက်ပိုင်းတွင် အိမ်ခြံမြေဈေးကွက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် တဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့သည်။

အနာဂတ်တွင် ပိုမိုစည်ကားလာမည်ဖြစ်ပြီး ရွေးချယ်စရာများ ပိုမိုများပြားလာမည်ဖြစ်ရာ လူများအနေဖြင့် အိမ်တစ်လုံးဝယ်နိုင်ရန် အလုအယက် တိုက်ပွဲဝင်စရာ မလိုတော့ပေ။

သို့သော်လည်း ဤကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးအိမ်ရာ ခေတ်ရေစီးကြောင်းမှာ ဂန်ဇီကို အပြည့်အဝ စိတ်အားတက်ကြွစေခဲ့သည်။

မိခင်ဘက်မှ အဒေါ်ဖြစ်သူ ပြောပြသည်ကို ကြားခဲ့ရပြီးနောက် ယခုနှစ်တွင် လူများစွာ အိမ်ခြံမြေဝယ်ယူရန် အလုအယက် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်သွားသည်။

အထူးသဖြင့် သူ၏ စုဆောင်းငွေများမှာ မလုံလောက်သေးသဖြင့် အိမ်တစ်လုံးဝယ်နိုင်ရန်ဆိုလျှင် နှစ်ဆပို၍ ကြိုးစားရမည်ကို သူသိသည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့် ထိုနှစ်တွင် သူသည် ချစ်သူရည်းစားပင် မထားနိုင်တော့ပေ။ နှစ်သစ်ကူးမှာ ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ အဝတ်အစားရောင်းချရန်အတွက် အချိန်မဟုတ်တော့ပေ။ သူသည် အဝတ်အစားလုပ်ငန်းကို ခေတ္တရပ်နားလိုက်ပြီး မိခင်ဘက်မှ အဘိုးအဘွားများ၏ အိမ်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် အခန်းလွတ်တစ်ခန်း ရှိသေးသည်။ သူသည် အဘိုးအဘွားများနှင့် အတူနေထိုင်ပြီး မနက်တိုင်း စောစောထကာ အဒေါ်ဖြစ်သူနှင့် ဦးလေးဖြစ်သူတို့နှင့်အတူ ပေါက်စီများ ပြုလုပ်သည်။

မိုးလင်းသည်နှင့် သူသည် ပေါက်စီများထွက်ရောင်းသည်။ အကယ်၍ သူသာ ပေါက်စီလုပ်ရာတွင် ကူမလုပ်ပေးလျှင် သူယူသွားရန်အတွက်ပင် ပေါက်စီများ လုံလောက်မည်မဟုတ်ပေ။

ကျိုးရှomei ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ထိုနှစ်တွင် အနည်းငယ် ပိုပြည့်လာသည်။ အဓိကအားဖြင့် စိတ်ချမ်းသာလျှင် ကိုယ်ခန္ဓာလည်း ပြည့်ဖြိုးလာတတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူမ၏ ပေါက်စီဆိုင်မှာ တည်ငြိမ်နေပြီး လစဉ် ဝင်ငွေကောင်းရရှိသလို လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှလည်း ပုံမှန် အမြတ်ဝေစုများ ရရှိနေသည်။ ထို့အပြင် ဆူချိန်၊ ဆူရွှန်း၊ ဆူယာနှင့် ဆူထျန်တို့မှာလည်း ပညာရေးတွင် ထူးချွန်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အလားအလာရှိသည့် ကလေးများဖြစ်သည်။

သာယာသောအိမ်ထောင်ရေးနှင့် ညီညွတ်သော မိသားစုဘဝကြောင့် သူမမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ကိုယ်အလေးချိန် အနည်းငယ် တိုးလာသည်။

ကျိုးရှomei လာရောက်လည်ပတ်သောအခါ ဂန်ဇီ မည်မျှကြိုးစားနေကြောင်း ပြောပြသည်။ အမေကျိုး မှာ သူရည်းစားရသွားပြီလားဟုပင် မေးခိုင်းလိုက်သေးသည်။ ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ကြိုးစားနေခြင်းမှာ အနာဂတ်ဇနီးသည်ကို ကောင်းမွန်သည့်ဘဝ ပေးချင်၍လားဟုလည်း တွေးမိသည်။

လင်းချင်းဟယ်မှာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "သူက မနှစ်ကတော့ လူတစ်ယောက် ရှာချင်တယ်လို့ ပြောဖူးပါတယ်။ ကျွန်မလည်း သူ့အတွက် ရှာပေးဖို့ စီစဉ်ထားတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်မှာတော့ သူက ကျွန်မကို အနှောင့်အယှက် မပေးပါနဲ့ဦးလို့ ပြောတယ်။ သူ အလျင်မလိုပါဘူးတဲ့" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီလောက်ထိ အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်နေတာလဲ" ဟု ကျိုးရှomei က အံ့ဩစွာ မေးသည်။

"သူ အိမ်ဝယ်ဖို့ စုနေတာပါ။ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးအိမ်ရာလေ။ ဒီနှစ် သတင်းစာတွေထဲမှာ ပျံ့နေတဲ့ အိမ်ရာအမျိုးအစားလေ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ရှင်းပြသည်။

"တောက်၊ အဲဒါတွေက အရမ်းဈေးကြီးတာကို!" ဟု ကျိုးရှomei မှာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ပေ။ တစ်စတုရန်းမီတာလျှင် နှစ်ထောင်ကျော်သည်။ လစာကောင်းသော်လည်း တစ်စတုရန်းမီတာအတွက်ပင် တစ်နှစ်လုံး အစာမစား၊ ရေမသောက်ဘဲ လုပ်မှ ရနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ခင်ပွန်း ဒါလင်မှာလည်း သတင်းစာတွင် ဖတ်လိုက်ရသည်။ သူတို့မိသားစု၏ ဝင်ငွေမှာ မနည်းလှသော်လည်း စုဆောင်းငွေအားလုံးကို ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် အသေးဆုံးတိုက်ခန်းကို ဝယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဈေးနှုန်း၏ တစ်ဝက်ခန့် လိုအပ်နေသေးသည်။

လင်းချင်းဟယ်က "သူ့မှာ ဒီလိုရည်မှန်းချက် ရှိတာ ကောင်းပါတယ်။ သူက ငယ်သေးတာပဲ၊ နည်းနည်း ကြိုးစားလိုက်တာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။