အခန်း (၆၇၈) - အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းလွန်းတယ်
မည်သူမျှမသိလိုက်ဘဲ ကျိုးရွှမ် သည် မိသားစု၏ အိမ်ထောင်စုစာရင်းစာအုပ်ကို ယူလိုက်ပြီး ဟဲမြန်မြန်ကိုလည်း သူမ၏စာအုပ်ကို ယူလာခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် တိတ်တဆိတ်ပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် လက်ထပ်လက်မှတ်ကို သွားရောက်ရယူလိုက်ကြသည်။
လက်ထဲတွင် လက်မှတ်ရောက်သည်နှင့် ဟဲမြန်မြန်က "ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူးနော်။ ဒီလက်ထပ်လက်မှတ်ကို ကျွန်မပဲ သိမ်းထားမှာ!" ဟု ကြေညာလိုက်သည်။
"အင်း" ကျိုးရွှမ် က ကားကို တည်ငြိမ်စွာ မောင်းနှင်နေသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ပျော်ရွှင်မှုများ ကခုန်နေသည်။
လက်မှတ်ရသွားပြီဖြစ်၍ သူတို့သည် တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုခံရသော လင်မယားဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။ တရားဝင် မင်္ဂလာဆောင်ပွဲကို မကျင်းပရသေးသော်လည်း စေ့စပ်ပွဲကို ကျင်းပပြီးဖြစ်၍ ဆွေမျိုးမိတ်သင်္ဂဟများ၏ အပြည့်အဝ ကောင်းချီးပေးမှုကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အမေဟဲက သူမ၏သမီးကို ဆုံးမစကားဆိုရသေးသည်။ "မကြာသေးခင်ကမှ မင်း ကျိုးရွှမ် နဲ့ အရမ်းကပ်နေတာကို ငါသတိထားမိတယ်နော်။"
"သူက ကျွန်မရဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့သူလေ။ သူ့ကိုကပ်တာ ဘာဖြစ်လဲ" ဟု ဟဲမြန်မြန်က ပြန်ပြောသည်။
အမှန်စင်စစ်တွင် ထိုလူငယ်စုံတွဲမှာ ရင်းနှီးမှု၏ အတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။ ပျားရည်နှင့် ဆီရောထားသကဲ့သို့ သူတို့၏အချိန်တိုင်းတွင် ချိုမြိန်မှုများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
"စေ့စပ်ထားတယ်ဆိုပေမဲ့ အရှက်အကြောက်တော့ ရှိရဦးမှာပေါ့။ အိမ်မှာမနေဘဲ အပြင်မှာပဲ ဒီလိုလိုက်နေတာ ဘယ်လောက်ကြည့်ရဆိုးလဲ" ဟု အမေဟဲက ဆူပူလိုက်သည်။
"ကျွန်မ လူကြီးဖြစ်နေပြီလေ မေမေရယ်။ ဆူတာရပ်လိုက်ပါတော့" ဟု ဟဲမြန်မြန်က ပြောသည်။
"မင်းကို ဆုံးမရတာ ပင်ပန်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အတိုင်းအတာတော့ သိရမယ်။ မင်းသူငယ်ချင်းတွေဆီက အကျင့်ပျက်တွေ မကူးစက်စေနဲ့ ကြားလား။ သူတို့ထဲမှာ ဘယ်သူမှ စည်းစနစ်မရှိကြဘူး။ ငါတို့ခေတ်တုန်းကဆိုရင်—"
"သိပါတယ်၊ သိပါတယ်။ မေမေတို့ခေတ်တုန်းကဆိုရင် အလွန်တရာ စည်းကမ်းရှိကြမှာပေါ့" ဟု ဟဲမြန်မြန်က သူမ၏မိခင်စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏မိခင်က ဘယ်ခေတ်ကိုများ ထင်နေပါလိမ့်။ သူမက အကျင့်ပျက်ခြစားဖို့ ထွက်သွားတာမှ မဟုတ်တာ၊ ကိုယ့်ချစ်သူနဲ့ အချိန်ဖြုန်းတာ ဘာဖြစ်သလဲ။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ကျိုးရွှမ် က ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ။ အလွန်ချောမောသော်လည်း သူက အလွန်ရှေးရိုးစွဲပြီး တည်ကြည်သူဖြစ်သည်။
သူက ဟဲမြန်မြန်ကို အလွန်အမင်း စိတ်လုံခြုံမှုပေးသည်။ ဤဘဝတွင် သူ့ကိုနာကျင်စေမည့်အရာမျိုး မလုပ်သရွေ့ သူသည် သူမကို အမှန်တကယ်မြတ်နိုးပြီး တစ်သက်လုံး ပျော်ရွှင်အောင် ထားပေးလိမ့်မည်ဟု သူမသိသည်။
မကြာသေးခင်က ဖြစ်ရပ်ကိုသာ ကြည့်လေ။ သူမက မင်္ဂလာဦးညမတိုင်ခင် စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်ဖို့ သူ့ကို လှည့်စားခဲ့ပြီး နောက်တစ်နေ့မှာတင် သူက သူမကို တိတ်တဆိတ်ခေါ်သွားပြီး လက်ထပ်လက်မှတ် သွားလုပ်ခဲ့သည်။
ထိုအကြောင်းကို တွေးလိုက်ရုံနှင့် သူသည် အလွန်ချစ်ဖို့ကောင်းသည်ဟု သူမခံစားရသည်။ သူသည် သူမအတွက် လုံးဝကို ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ သူမ ပထမဆုံးတွေ့ကတည်းက စိတ်ဝင်စားခဲ့သော ထိုလူသားသည် အမှန်တကယ်ပင် တစ်မူထူးခြားသူဖြစ်သည်။
သူမ၏သမီးက ဤမျှရဲရင့်လိမ့်မည်ဟု အမေဟဲက မသိရှာပေ။ သို့သော် သူမပြောစရာရှိသည်ကို ပြောပြီးပြီ၊ သူမ ဘာများထပ်လုပ်နိုင်ဦးမည်နည်း။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တရုတ်နှစ်သစ်ကူးအကြိုညသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ပြီးခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကျိုးရွှမ် သည် အဖေဟဲနှင့်အတူ ဆွေမျိုးမိတ်သင်္ဂဟများထံ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ပြီး ဟဲအိမ်တော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်သူများကိုလည်း ဧည့်ခံခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် နှစ်သစ်ကူးအကြိုညကိုမူ ကျိုးမိသားစုနှင့်အတူ ကုန်ဆုံးရန် စီစဉ်ထားသည်။
သဘာဝကျစွာပင် ဟဲမြန်မြန်သည်လည်း သူ့၏စေ့စပ်ထားသူအနေဖြင့် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
ယခုနှစ် နှစ်သစ်ကူးအကြိုညသည် အလွန်ပင် စည်ကားလှသည်။ အဖေကျိုး၊ အမေကျိုး နှင့် အဘိုးဝမ်တို့အားလုံးကို အိမ်ဝင်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသဖြင့် အားလုံးအတူတကွ ပျော်ရွှင်နိုင်ကြသည်။
စားပွဲကြီး နှစ်လုံးကို ခင်းကျင်းထားပြီး မကြာမီမှာပင် လူတိုင်း နေရာယူလိုက်ကြသည်။
ရုပ်မြင်သံကြားတွင် နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်အစီအစဉ်များ လွှင့်နေပြီး စားပွဲပေါ်တွင်လည်း ပူနွေးပြီး အရသာရှိသော ဟင်းလျာများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ကလေးများက ဆိုဒါသောက်ကြပြီး၊ အမျိုးသမီးများက ဝိုင်နီသောက်ကြကာ အမျိုးသားများက ဝူလျန်ရီအရက်ကို သောက်သုံးကြသည်။
လင်းချင်းဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့သည် အနီရောင်စာအိတ်များ (အင်္ဂါပေး) အများအပြားကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည်။ အဖေကျိုး၊ အမေကျိုး နှင့် အဘိုးဝမ်တို့သည်လည်း ကံကောင်းခြင်း လက်ဆောင်ငွေကို တောင်းဆိုနေကြသော ကလေးငယ်များဖြင့် ဝိုင်းရံခံထားရသည်။
၁၉၈၈ ခုနှစ်၏ နှစ်သစ်ကူးအကြိုညသည် အမှန်ပင် တက်ကြွလှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ညဉ့်နက်ပိုင်းတွင် ကျိုးချင်းပိုင်သည် အိမ်သာသွားရန် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ သူက လင်းချင်းဟယ်ကို စကားတစ်ခွန်းတည်း ပြောလိုက်သည်။ "မဖြစ်သင့်တာ။"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" တစ်နှစ်တာစာရင်းစာအုပ်အားလုံးကို စစ်ဆေးပြီးစီးကာ နှစ်သစ်အတွက် သိမ်းဆည်းရန် ပြင်နေသော လင်းချင်းဟယ်က မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဒုတိယသားက သူ့ဇနီးရဲ့အခန်းထဲကနေ တိတ်တဆိတ် ပြန်ထွက်လာတာ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က သတင်းပေးသည်။
လင်းချင်းဟယ် အချိန်ကို ကြည့်လိုက်သည် - သန်းခေါင်ယံနီးနေပြီဖြစ်သည်။ ယခုနှစ်၏ စာရင်းဇယားများမှာ များပြားလှသဖြင့် သူမနှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့သည် ညဉ့်နက်သည်အထိ စာရင်းစာအုပ်များကို ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြရသည်။
မကြာသေးမီက အခြားကိစ္စများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သဖြင့် ယနေ့ညမှသာ စာရင်းဇယားများကို စစ်ဆေးဖြစ်ပြီး အလုပ်မှာလည်း ညဉ့်နက်ပိုင်းအထိ ကြာသွားခဲ့သည်။
သူတို့က ဤအရာကို မြင်တွေ့သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူကများ ထင်ထားမိပါ့မလဲ။
လင်းချင်းဟယ် ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်သည်။ "သူတို့က စေ့စပ်ထားပြီးပြီ၊ လူကြီးတွေလည်း ဖြစ်နေပြီလေ။ ထားလိုက်ပါတော့။"
သူတို့အရွယ်မှာ ဤအချိန်တွင် အခန်းထဲကနေ တိတ်တဆိတ်ထွက်လာသည်ဆိုလျှင် ဘာမှမဖြစ်ဘူးဟု တွေးခြင်းက အလွန်ပင် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ သို့သော်လည်း သူမ ဘာပြောနိုင်မည်နည်း။ ဖြစ်သင့်သည်များ ဖြစ်ပြီးသွားပြီဖြစ်ပြီး ကံကောင်းသည်မှာ သူတို့သည် တရားဝင် စေ့စပ်ထားသူ들 ဖြစ်နေခြင်းပင်။
ကျိုးချင်းပိုင်သည် ထိုကိစ္စကို ထပ်မပြောတော့ဘဲ မကျေနပ်မှုအနည်းငယ်ကိုသာ ချန်ထားခဲ့ကာ သူ့ဇနီးနှင့်အတူ အိပ်စက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
နောက်တစ်နေ့သည် တရုတ်နှစ်သစ်ကူးနေ့ဖြစ်သည်။
ပွဲတက်အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် မိသားစုတစ်စုလုံးသည် အဖေကျိုး၊ အမေကျိုး နှင့် အဘိုးဝမ်တို့၏ အဆောင်သို့သွားရောက်ကာ နှစ်သစ်ကူး ဂါရဝပြုကြသည်။
ဂါရဝပြုပြီးနောက် ကျိုးခိုင် သည် ဝမ်မေကျား ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဈေးဝယ်စင်တာသို့ ထွက်သွားသည်။ အားလပ်ရက်ဖြစ်သော်လည်း ဌာနဆိုင်ကြီးမှာ ဖွင့်လှစ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ထိုစုံတွဲသည် စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိမရှိ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ရွှေထည်ပစ္စည်းကဏ္ဍသို့ ရောက်သွားကြသည်။ လူများပြားသော်လည်း ကျိုးခိုင် သည် လူအုပ်ကြားထဲမှ တိုးဝင်ကာ ရွှေဆွဲကြိုးနှစ်ကောက်ကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
သူက ထိုနှစ်ကောက်စလုံးကို ဝမ်မေကျား ထံ ပေးလိုက်ရာ သူမက ရယ်မောရင်း မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။ "ကျွန်မမှာ ရွှေထည်တွေ အများကြီးရှိပြီးသားလေ။"
"အများကြီးရှိရင် ဘာဖြစ်လဲ။ အကုန်လုံးက မင်းအတွက်ပဲလေ" ဟု ကျိုးခိုင် က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောသည်။
သူတို့ လက်ထပ်ပြီးကတည်းက သူ သူမကို များများစားစား မဝယ်ပေးရသေးပေ။ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ဇနီးက အိမ်တွင်းဘဏ္ဍာရေးကို ကိုင်တွယ်ထားသဖြင့် သူ့လက်ထဲတွင် ငွေသား သိပ်မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ တတိယညီဖြစ်သူက သူ့ယောက်ဖနှင့် သူတို့မိခင်တို့နှင့်အတူ အရက်ဆိုင်ဖွင့်ထားရာ နှစ်သစ်ကူးကာလအတွင်း စီးပွားရေး အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်။
ထို့ကြောင့် ကျိုးခိုင် သည် တတိယညီထံမှ ငွေအပိုအချို့ကို အောင်မြင်စွာ တောင်းယူနိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ဇနီးအတွက် ရွှေဆွဲကြိုးနှစ်ကောက်ကို ဝယ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။
ဝမ်မေကျား သည် ထိုရွှေဆွဲကြိုးများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ရင်း နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အိမ်သို့ ပြန်လာကြသည်။
ပြန်ရောက်သည့်အခါ ဒုတိယအစ်ကို၊ ဟဲမြန်မြန်၊ ဟူဇီနှင့် ချန်ရှန်း ရှန်းတို့သည် ရုပ်မြင်သံကြားကြည့်ရင်း လက်ဖက်ရည်သောက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ပြန်လာကြပြီလား" ဟု ဟူဇီက ရယ်မောရင်း နှုတ်ဆက်သည်။
ကျိုးခိုင် နှင့် ဝမ်မေကျား တို့သည် ပဝါများကို ချွတ်ကာ ချိတ်ထားလိုက်သည်။ ကျိုးခိုင် က "နှစ်သစ်ကူးမှာ ပျော်ရွှင်ပါစေ ဟူဇီ။ စီးပွားလာဘ်လာဘတွေ တိုးပွားပါစေ" ဟု ပြုံးရင်း ပြောသည်။
ဟူဇီက ရယ်မောကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောသည်။ စီးပွားလာဘ်လာဘ တိုးမတိုးဆိုသည်ထက် ကျန်းမာပြီး ဘေးကင်းနေလျှင်ပင် လုံလောက်ပြီဟု သူယူဆသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ပိုက်ဆံရရင်တော့ ပိုကောင်းတာပေါ့။
လူငယ်စုံတွဲသုံးတွဲသည် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စကားစမြည်ပြောရန် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ မကြာမီမှာပင် ကျန်မိသားစုဝင်များ ပြန်ရောက်လာကြသည်။
လင်းချင်းဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့သည် မီမီလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။ ကလေးမလေးသည် သူမ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ အနီရောင်စာအိတ်များကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ပြလိုက်သည်။
"အိုဟို၊ မီမီတော့ သူဌေးဖြစ်နေပြီပဲ" ဟု ဟဲမြန်မြန်က ပြုံးရင်း စနောက်လိုက်သည်။
"အကုန်လုံးက အနီရောင်စာအိတ်ကြီးတွေချည်းပဲ!" မီမီလေးက ချိုမြိန်စွာ ရယ်မောသည်။ သူမသည် ဟဲမြန်မြန်ကို ဒုတိယအစ်မတော် ဟု ခေါ်ဆိုရမည်ကို မှတ်မိနေပြီး ပြန်လည်၍ အလွန်များပြားသော အနီရောင်စာအိတ်ကို လက်ခံရရှိထားသည်။
သူမသည် ယခုနှစ်တွင် အနီရောင်စာအိတ် တောင်ပုံရာပုံကို ရရှိထားသည်။ ကလေးမလေးသည် လက်ဆောင်ပေးလျှင် ဘယ်တော့မှ ငြင်းလေ့မရှိဘဲ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံတတ်သလို ဘာမှမရသည့်အခါတွင်လည်း တောင်းဆိုလေ့မရှိပေ။
လင်းချင်းဟယ်က သူမကို နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်ကျေးဇူးဆပ်နိုင်ရန် မည်သူကပေးသည်ကို မှတ်ထားရန် အထူးမှာကြားထားသည်။ ဘာမျှပြန်မပေးဘဲ ယူရုံသက်သက်သာ လုပ်၍မရပေ။
သူမ၏ရတနာများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် မီမီလေးသည် အနီရောင်စာအိတ်များကို သူမ၏မိဘများ အိပ်ခန်းရှိ ဗီရိုငယ်လေးထဲသို့ သွားရောက်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူမ၏ တိုးပွားလာသော အနီရောင်စာအိတ်များမှာလည်း စုပုံထားသည့်အထဲသို့ ရောက်သွားတော့သည်။
"သူက အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ။ ကိုယ့်ကလေးကိုယ်လိုချင်စိတ်တောင် ပေါက်လာတယ်" ဟု မီမီလေး အခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဟဲမြန်မြန်က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
ထိုစကားကြောင့် လင်းချင်းဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ *အာ၊ အတည်ပြုပြီးပြီ။* ထိုနှစ်ယောက်သည် မင်္ဂလာဦးညကို စောင့်မနေခဲ့ကြတာ အသေအချာပင်။
ကျိုးရွှမ် မှာမူ သူ၏မိဘများ၏ ရိပ်မိနေသော အကြည့်များကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နှာခေါင်းကို အဆင်မပြေစွာ ပွတ်လိုက်သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ သူ့အဖေက မနေ့ညက သူ့အမေကို တိုင်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်!