Third က Xue Mei Li တို့အဖွဲ့ကို ကားနဲ့ အိမ်အရောက် လိုက်ပို့ပေးလိုက်ပါတယ်။ လင်ချင်းဟဲ့ က "ဘာလို့ Xiao Yu မပါလာတာလဲ" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
"ဒီကလေးမက တစ်နေ့က ဖျားနေလို့လေ။ မနေ့ကမှ သက်သာသွားတာနဲ့ သူ့အဘိုးအဘွားတွေဆီ ပို့လိုက်ရတယ်။ သူက လိုက်ချင်နေတာကို ကျွန်မက မခေါ်လာခဲ့တာပါ" လို့ Xue Mei Li က ရယ်မောရင်း ရှင်းပြပါတယ်။
သူ့ဘေးနားက Jiang Geng ကလည်း ချက်ချင်းပဲ မိတ်ဆက်ပေးပါတယ်။ "မေမေ၊ ဒါက အကြီးဆုံးအစ်ကိုပါ။"
ကျိုးခိုင် က Xue Mei Li ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးရင်းနဲ့ အဒေါ် Xue လို့ နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။
ကျိုးခိုင် နဲ့ Xue Mei Li တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တွေ့ဆုံတာ ဒါဟာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပါပဲ။ သူမက အားကျတဲ့အမူအရာနဲ့ "မင်းရဲ့မိခင်က တော်လိုက်တာ၊ ဒီလိုအရည်အချင်းရှိတဲ့ ကလေးတွေဖြစ်အောင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်တာပဲ" လို့ ချီးကျူးစကားဆိုပါတယ်။
"ဒါဆို Xiao Geng လည်း အရည်အချင်းရှိတာပေါ့" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ရယ်ရွှင်စွာ ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘုရားပေးတဲ့အမေက ကျွန်တော့်ကို အထင်ကြီးပေမဲ့ ကျွန်တော့်အမေကတော့ ကျွန်တော့်ကို ရိုက်လိုက်၊ ဆူလိုက်နဲ့ပဲ" လို့ Jiang Geng က ညည်းတွားပါတယ်။
"မင်းက အဲ့လိုလုပ်သင့်တာပေါ့" လို့ Xue Mei Li က ဟားတိုက်ရယ်မောရင်း ဆူလိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူမက ကျိုးဝူနီ ဘက်ကို လှည့်လိုက်ပါတယ်။ "မင်းရဲ့ အဒေါ်လေးကိုရော သတင်းကောင်း ပြောပြပြီးပြီလား"
"သတင်းကောင်းလား" လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးဝူနီ ကို မေးခွန်းထုတ်သလို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ကျိုးဝူနီ က ရှက်ရွံ့နေတဲ့ပုံစံနဲ့ "တစ်နေ့က ကျွန်မနေမကောင်းလို့ ဆေးရုံသွားပြတာပါ။ ဆရာဝန်က ကိုယ်ဝန်ရှိတာ တစ်လလောက်ရှိပြီလို့ ပြောတယ်" လို့ ပြန်ဖြေပါတယ်။
နွေရာသီတုန်းက လက်ထပ်ခဲ့တာ ခြောက်လလောက်ပဲ ရှိသေးတဲ့အတွက် သူတို့က ကလေးယူဖို့ အစီအစဉ်မရှိသေးပါဘူး။ သူမနဲ့ ကျန်းဟန် တိုင်ပင်တုန်းကတော့ အချိန်နည်းနည်းစောင့်ဦးမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားကြတာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမကလည်း ဆရာမအလုပ်လုပ်နေရပြီး ကျန်းဟန် ကလည်း လက်ဖက်ခြောက်လုပ်ငန်းနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာမို့လို့ပါ။ အချိန်ဇယားတွေကလည်း ကျပ်တည်းနေတာဆိုတော့ ကလေးယူဖို့ အချိန်ဘယ်ကရမလဲ။
ပထမခြောက်လမှာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့တဲ့အတွက် သူမရဲ့ အစ်မတော် (Third Sister-in-law) ကတောင် ကလေးမြန်မြန်ယူဖို့ ဖုန်းဆက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် တိုက်တွန်းခဲ့ပါသေးတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျိုးဝူနီ ကတော့ အဲ့ဒီအကြောင်းကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါဘူး။ အဲ့ဒီလို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့လည်း မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။ ပြီးခဲ့တဲ့လက သန္ဓေတားဆေး ကုန်သွားလို့ တစ်ကြိမ်ပဲ အဲ့လိုဖြစ်ခဲ့တာကို နောက်တစ်နေ့မှာပဲ ဆေးရုံသွားပြီး ဆေးပြန်ဝယ်ရပါတယ်။
ကံကြမ္မာဆိုတာကတော့ ဘက်လိုက်မှုမရှိဘူးလေ၊ သူမ ကိုယ်ဝန်ရသွားခဲ့ပါတယ်။
"ဒါကတော့ မိသားစုအတွက် နှစ်ဆတိုးတဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပြောပါတယ်။
"ကလေးမွေးပြီးရင် ဘယ်လိုထိန်းရမလဲဆိုတာ ကျွန်မလည်း မသိဘူး" လို့ ကျိုးဝူနီ က စိုးရိမ်တဲ့အရိပ်အယောင်လေးနဲ့ ဝန်ခံပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက အလုပ်လုပ်နေကြတာဆိုတော့ မီးဖွားခွင့် ဘယ်လောက်ရမလဲ။
လတွေကို ရေတွက်ကြည့်ရင် ကလေးက နောက်နှစ် စက်တင်ဘာ ဒါမှမဟုတ် အောက်တိုဘာလောက်မှာ မွေးဖွားလာမှာပါ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်တော့ သူမ ကျောင်းဆက်သင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။
"နောက်နှစ်ကျရင် ဗိုက်သိပ်မကြီးသေးသရွေ့ အလုပ်ဆက်လုပ်လို့ရတာပဲ။ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်ရောက်ရင် ဗိုက်ပိုကြီးလာလိမ့်မယ်၊ အဲ့ကျရင် တစ်ဆယ်စတာလောက် ခွင့်ယူလိုက်ပေါ့။ နောက်နှစ် ကျောင်းပြန်ဖွင့်ပြီး ကလေးလည်း နည်းနည်းကြီးလာရင် အဒေါ်ကြီးကို ကူညီခိုင်းတာ ဒါမှမဟုတ် အဘိုးအဘွားတွေဆီ အပ်ထားလိုက်ပေါ့" လို့ Xue Mei Li က အကြံပေးပါတယ်။
"ကျွန်မတို့ အဘိုးအဘွားတွေက အသက်ကြီးနေပြီ မဟုတ်လား" လို့ ကျိုးဝူနီ က တွေဝေစွာ မေးပါတယ်။
"သူတို့က အဲ့လောက်ကြီး အသက်မကြီးသေးပါဘူး။ ကလေးတွန်းလှည်းလေး တစ်စီးလောက် ဝယ်ပေးလိုက်ရင် သူတို့ ကလေးကို အပြင်ခဏခဏ ခေါ်ထုတ်သွားလို့ ရတာပဲ။ သိပ်လည်း မခက်ခဲပါဘူး။ သူတို့ ပင်ပန်းလာရင် ကလေးကို ကျွန်မဆီ ခေါ်လာခဲ့၊ ကျွန်မ ဝိုင်းကြည့်ပေးမယ်" လို့ Xue Mei Li က စိတ်ချလက်ချ ပြောပါတယ်။
ကျိုးဝူနီ မှာ အဒေါ်ကြီးတစ်ယောက်ရှိပေမဲ့ သူတို့အိမ်က ဝေးတဲ့နေရာမှာ ရှိပြီး လူအများကြီးနဲ့ နေကြတာပါ။ သူတို့ဘက်မှာက ပိုပြီး အဆင်ပြေပါတယ်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒုတိယအဒေါ်ရေ" လို့ ကျိုးဝူနီ က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
Xue Mei Li က ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "အိမ်မှာလည်း ကျွန်မလုပ်စရာ သိပ်မရှိပါဘူး။ Xiao Geng ကလည်း စာလာသင်တယ်၊ Xiao Yu ကလည်း ကျောင်းတက်တယ်။ ကလေးလေးတစ်ယောက်လောက် ရှိနေရင် အချိန်ကုန်တာ ပိုကောင်းတာပေါ့" လို့ ပြောပါတယ်။
"ကလေးထိန်းတာ မလွယ်ပါဘူး။ အခုလိုမျိုး လူငယ်လေးတွေကို ကူညီပေးဖို့ ဝန်မလေးတဲ့အတွက် သူတို့က အမြဲတမ်း ကျေးဇူးတင်နေမှာပါ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က မှတ်ချက်ပြုပါတယ်။
Xue Mei Li က ပြုံးရင်း "ကျေးဇူးတင်စရာ ဘာရှိလို့လဲ။ သူတို့အားလုံးက Jiang မိသားစုရဲ့ ကလေးတွေပဲလေ၊ ကျွန်မကလည်း သူတို့ရဲ့ ဒုတိယအဘွား ဖြစ်နေပြီပဲ" လို့ ပြောပါတယ်။
ဒါပေမဲ့လည်း ဒီကျေးဇူးတရားကတော့ အမြဲအမှတ်ရနေသင့်တဲ့ အရာတစ်ခုပါပဲ။
အကြီးဆုံးအစ်ကို အကြီးဆုံးအစ်မတော် နဲ့ သူတို့အဖွဲ့က နေ့လယ်ပိုင်းမှာ ရောက်လာပါတယ်။ နှစ်နာရီကျော်တဲ့အထိ ဖုန်းမဆက်လာတဲ့အတွက် လင်ချင်းဟဲ့ က ရောက်တော့မယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းမိပါတယ်။ ရထားလမ်းကြောင်းအနည်းငယ်ပဲ ရှိတာမို့ အချိန်တွေကို သူမ သိထားပါတယ်။ သူမကတော့ Third နဲ့ ကောင်လေးတွေကို ကားသုံးစီးနဲ့ သွားကြိုခိုင်းလိုက်ပါတယ်။
နာရီဝက်လောက် စောင့်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ခရီးသည်တွေ ရောက်လာပါတော့တယ်။
သူတို့က လူအုပ်ကြီးနဲ့ ရောက်လာကြတာမို့ ခြံဝင်းထဲကို အားလုံးကို ခေါ်သွင်းလိုက်တဲ့အခါ ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် စည်ကားသွားပါတယ်။
အားလုံးကို နှုတ်ဆက်ပြီးတဲ့နောက် လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးတာနီ ရဲ့ခင်ပွန်းဆီ ဖုန်းဆက်ပြီး အားလုံးရောက်လာကြောင်း အကြောင်းကြားလိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့မှ အဝေးကလာတဲ့ ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံဖို့ အာရုံစိုက်လိုက်ပါတယ်။
လူတွေက များလွန်းတာကြောင့် အကြီးဆုံးအစ်ကိုနဲ့ အကြီးဆုံးအစ်မတော် ကို ဝမ်ယွမ် က သူ့အိမ်မှာပဲ တည်းခိုဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။ အခန်းတွေကိုလည်း ကြိုတင်ပြီး သန့်ရှင်းပေးထားပါတယ်။
သမက်ဖြစ်သူရဲ့ စေတနာကို ငြင်းဆန်ဖို့ ခက်တာကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်လည်း အဲ့ဒီမှာ တည်းခိုဖို့ သဘောတူလိုက်ပါတယ်။
ကျန်တဲ့ မိသားစုဝင်တွေကတော့ ခြံဝင်းထဲမှာပဲ တည်းခိုကြပါတယ်။
"အဒေါ်လေး, ဒါက ကျွန်တော်တို့ စာအုပ်တွေထဲမှာ ဖတ်ဖူးတဲ့ မြို့တော်က ခြံဝင်းကြီးတွေလား" လို့ အကြီးဆုံးအစ်မတော် ရဲ့ အငယ်ဆုံးသား Zhou Wang က အံ့အားသင့်စွာနဲ့ မေးပါတယ်။ သူက ဒီကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတာပါ။
ခြံဝင်းက အရမ်းကို ကြီးမားလွန်းပါတယ်။ အားလုံးကို လိုက်ကြည့်ဖို့ဆိုရင်ပဲ အချိန်အတော်ကြာမှာပါ။
"ဒါက ခြံဝင်းအိမ်ကြီးလေ။ မင်းတို့ လျှောက်ကြည့်လို့ရပါတယ်" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"ကျွန်တော် လမ်းပျောက်သွားမှာ ကြောက်တယ်" လို့ Zhou Wang က ရိုးသားစွာ ဝန်ခံပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ရယ်မောလိုက်ပြီး "မပျောက်ပါဘူး။ ဒီမှာက ဒီဇိုင်းက သိပ်မရှုပ်ပါဘူး" လို့ ပြောပါတယ်။
"ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ခြံဝင်းကို ကြည့်ရတာပဲ လမ်းပျောက်သွားမှာ စိုးရိမ်ရတယ်" လို့ Third Brother Lin က ရယ်မောရင်း ဝင်ပြောပါတယ်။
သူက သူ့ကိုယ်ပိုင်အိမ် (ခရိုင်မြို့က) ကိုပဲ ကြီးတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ့အစ်မရဲ့ ခြံဝင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ တကယ့်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အိမ်ဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာကို နားလည်သွားပါတယ်။ တကယ်ကို ခမ်းနားလှပါတယ်။
Lin Xiu က ထပြီး "လာပါ၊ ဖေဖေ၊ ကျွန်တော် လိုက်ပြပေးမယ်။ ဒီနေရာကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းသိတယ်" လို့ ပြောပါတယ်။
"သွားလေ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က တိုက်တွန်းလိုက်ပါတယ်။
Third Brother Lin သာမက Zhou Wang ၊ အကြီးဆုံးအစ်မတော် နဲ့ တခြားသူတွေကပါ လိုက်ပါသွားကြပါတယ်။ သူတို့က ဒီနှစ်အစောပိုင်းက ပြောင်းလာတုန်းက ဒီနေရာကို သေချာ မလေ့လာခဲ့ရသေးပါဘူး။
"ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ခြံဝင်းမျိုးသာ ကျွန်တော်တို့ ခရိုင်မြို့မှာဆိုရင် တန်ဖိုးက အများကြီးပဲ။ အခုက မြို့တော်ရဲ့ အလယ်တည့်တည့်မှာဆိုတော့ အနည်းဆုံး တစ်သိန်းလောက်တော့ ရှိမှာပေါ့နော်" လို့ အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ ပြောပါတယ်။
Third Brother Lin ကတော့ ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြီး ဘာမှမပြောပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ခြံဝင်းမျိုးကို ငွေတစ်သိန်းလောက်နဲ့ ဝယ်လို့ရမယ်လို့တော့ သူ မထင်ပါဘူး။ သူ့အိမ်ကိုပဲ ကြည့်ကြည့်၊ အခုဝယ်မယ်ဆိုရင်တောင် တစ်သောင်းနှစ်ထောင်၊ တစ်သောင်းသုံးထောင်လောက် ပေးရမှာပါ။
မြို့တော်က ဒီလိုခြံဝင်းကြီးတွေကတော့ လုံးဝကို အဆင့်အတန်းချင်း မတူပါဘူး။
လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အပြင်က အေးစက်တဲ့လေကို ရှောင်ဖို့ အိမ်ထဲကို အားလုံး ပြန်ဝင်လာကြပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူတို့ကို ရေနွေးနွေးနဲ့ ရေချိုးပြီး နားဖို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူတို့အတွက် အဝတ်အစားသစ်တွေကိုလည်း ကြိုပြင်ပေးထားပါတယ်။ ရာသီဥတုက အရမ်းအေးတာကြောင့် အတွင်းခံအဝတ်အစားတွေကိုသာ လဲလှယ်ဖို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
အဖွဲ့လိုက် အားလုံး ရေချိုးခန်းဘက်ကို ထွက်သွားကြပါတယ်။
Third Brother Lin ကတော့ အိမ်မကြီးထဲမှာပဲ ကျန်ခဲ့ပါတယ်။ အဓိကကတော့ သူ့အစ်မနဲ့ တိတ်တဆိတ် စကားပြောချင်တာကြောင့်ပါ။ လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံးရင်းနဲ့ "အစ်မတော်ဆီက ကြားတယ်၊ ဒီနှစ်ထဲမှာ မင်း ကားတစ်စီး ဝယ်လိုက်တယ်ဆို" လို့ စကားစလိုက်ပါတယ်။
Third Brother Lin က ပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။ "ကျွန်တော့်မှာ စုထားတဲ့ ပိုက်ဆံနည်းနည်းရှိလို့ပါ။ ပြီးတော့ ဆိုင်နေရာကလည်း အရမ်းကောင်းတယ်။ ငှားရမ်းခကလည်း အဆင်ပြေတာနဲ့ ယူလိုက်တာပါ"
သူ့ဆိုင်နှစ်ဆိုင်အတွက် ကုန်ပစ္စည်းတွေ ပို့ပေးဖို့အတွက် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုတာ သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့ပါတယ်။
ဒါကြောင့် သူ မောင်းတတ်အောင် သင်လိုက်ပါတယ်။ လိုင်စင်ရပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ပြည်နယ်မြို့မှာ ကားတစ်စီးဝယ်ပြီး ပြန်မောင်းလာခဲ့တာပါ။
ဆိုင်ဖွင့်တာနဲ့ ကားဝယ်တာတွေကြောင့် သူ့မိသားစုရဲ့ စုဆောင်းငွေတွေ အတော်လေး လျော့သွားခဲ့ပါတယ်။ ကံကောင်းတာကတော့ ဆိုင်နှစ်ဆိုင်လုံးက အမြတ်အများကြီး ရခဲ့တာပါ။
ဒီဇင်ဘာလရောက်တော့ အရောင်းအဝယ်က နည်းနည်းပါးသွားပေမဲ့ နွေရာသီမှာတော့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ၊ အသီးအနှံတွေနဲ့ အရောင်းအဝယ် အတော်လေး ကောင်းခဲ့ပါတယ်။